Platonis Opera : cum scholiis a Ruhnkenio collectis ad optimorum librorum fidem accurate edita

Google

This 15 a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project
to make the world's books discoverable online.

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover.

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the
publisher to a library and finally to you.

Usage guidelines

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the
public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work 15 expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying.

We also ask that you:

- Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for
personal, non-commercial purposes.

- Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the
use of public domain materials for these purposes and may be able to help.

* Maintain attribution The Google *watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it.

- Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just
because we believe a book 15 in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.

About Google Book Search

Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web

athttp://books.google.com/

᾿}}.111.1}11}}

3 T3 02267827 4

AC

vH eun Google -

PLATONIS

CUM SCHOLIIS A x Catan
COLLECTUS:
AD
OPTIMORUM LIBRORUM FIDEM
M.

bou ED ray

TOMUS III.
Insunt; Gorgias, lon, Philebus, Menon.

LIPSIAE
SUMTIBUS ET TYPIS CAROLI TAUCHNITIL
“ 1820.

EDITIONVM
QVATVOR DIALOGORVM

HOC VOL. COMPREHENSORVM ]
ALIORVMOVE LIBELLORVM INDEX.

[Ease Gorgise et Euthydemi, a. Mart. Iose-
pho Routhio curata, est Vol. Il, p. 5. s. accura-
tius indicata, Adbhibuit codicem chartac, nec ad- .
modum vetustum nec integrum bibl. Bodleia-
uae, qui Gorgiam contmet, tum varias lecit.
cod. Paris. (v. loc. antea lend.) cuius mazgini, prae-
sertim ab initio usque ad medium Gorgiam scholia
adscripta sunmt. Praeterea usas est plüribus Casau-
boni et Waldgravii adnotatt. scriptis, — Habuit vexo
etiaày apographum cod. Reg. Pari (im Catal.
MDCCGXXH.), chartaocei, manu Angeli Vergici
Cretensis Venet. a- 1555. exarati, quo continemtur
Olympiodori Seholia a Gorgiam, Aleihiadem L,
Phaeaonem et Philebum. Inde edidit (p. 561 —
567.) praefationem Scholiis Obympiodori in Gorgiam
prsemusam, quam, quoniam longior est, neo inulta
eximia continet, et a Findeisenio Hürstelioque repe
tita est, nelui huie editioni adiici,

no τ. INDEX Pat

Platonis Gorgias graece, ad fidem codd.
mss. Ángust et Meermann. versionisque Ficini re-
censuit emendavit explicavit, indicemque verborum
Lado copiosissimum adiecit Christi. Go-:

ofr. Findeisenius, À. A, M. Gothae et Amst,
1796.8. Lectiones duorum codd. cum eo commu-
nicaverat 1, F. Fischerus, qui de eorum indole
exposuerat im Notitia codd. Plat. editioni tertiae
quatuor priorum Plat. Diall. praemissa p. 199. et 201.
Meermannianus fuit cod. chartac. form. mai. circiter
14. saec. scriptus, praeter Gorgiam continens orat.
Aristidis; Augustanus chart. saec, 14. aut 15. Gor-

iam et Phaedonem atque scholia in plures diall.

latt. habet, Absoluto suo labore editor accepit Rou-
thii editionem , unde enotatam scripturae differentiam
et codd. a R. adhibitorum lectionem subiici cditioni
suae iussit, cui, mortuo interea Findeiscnio, praefatus
n b. Io. Gettlob. Haasius, Medic. Prof. Ord,

ips.
| Tieveros οργιὰς ἡ περι ρητορέκης. Platons Gor-
gias oder von der Redekunst, worin Plato zeigt, dass
Sokrates das Sittengesetz gegen die Volksführer bis
zum Tode behauptet und geübt bat, mit einem Com-
mentar nebst Ánhange , worin die Vorrede des Olym-
piodorus zu den Scholien über dem Gorgias und die
brauchbersten Anmerkungen aus Routh mitgetheilt
sind; herausgegeben von Ludw. Hürstel d.
Weltw. Doct. und ord. Lehrer am Kathar. zu Braun-
schweig. Góttingen 1797. 8. Non erat, cur hanc
editionem (nec ab Heindorfio memoratam) conferrem
diligenter, in qua oratio Plat, e Stepli. edit. descripta,
interpretum pleraeque adnotationes repetitae et au-

' etae nonnullis ab editore in usum inniorum lectorum

sunt, — ᾿ς .
L, T. HeindorfiiEditiones Gorgiee cum aliis
diall. duae memoratae sunt T. I. p. XV.

EDITIONV M. vu

Ionis una ad manus tuit editjo , sola varietate cod.
Ven. memorabilis: Platonis Dialogus Io, sive
' de furore poétarum ad fidem codicis Venetiani vete-
rumque editionum revocatus una cum Serrani inter-
pretatione latina editus et animadversionibus illustra-
tus aMarco Guiliemo Müller, ill. Gymnasii
Altonani Subrect. Hamburgi (1792.) 8. Venetus co-
dex olim Bessarionis fuit, n. CLXXXIX. saec. Xll.
cireiter exaratus eumque cum ed. Steph. Mülleri gratia
cohtulit Morellius, bibliothecae S. Marci praefectus
eruditissimus et humanissimus. Adhibuit editor etiam .
anglicam Sydenhamii versionem cum adnott. — W o 1-
fii editio huius dial. promissa, de qua T. II. p. VIL I.
1, non prodiit,
^ Philebus. Platonis Dialogi duo, Phile- -
bus et Symposium graece, ex recens. Henr. Stephani
varietate lectionis animadversionibusque criticis illu-
stratialo. Prid. Fischero, L. 1776. 8. Ueber das
Wahre, Gute und Schóne; drey Dialogen des Plato.
"Theaetetos, Philebos. Hippies d. gr. Insbe-
sondere für iunge Theologen, nach einem berichtigten
Texte übersetzt und mit Einleitungen, nebst erlüu-
ternden Ánmerkungen, welche besonders die Sachen
betreffen, versehen, von Fr. Hülsemann, D. d.
Philos. u. Direct. d. Stadtsch. in Osterode am Harz.
(Leipzig. 1807. Il. 8.) Erster Theil. "Theaete-
1os und (p. 209.) Philebos. Eaeditione me tum,
quum Theaetetum tractarem, non usum esse, (v. T. I.
. KVL) non magnopere dolui. Commentarins in
Philebum legitur T. Il. p. 554. ss. unde, quorum ali-
uis esset usus, excerpsi, et maxime, quae e Cel.
d chünii Lectt. Platenic. part. II. — IV. attulit.
Partem huius dialogi critice et subtiliter tractavit
eruditiss, et amiciss. Ludov. Frid. Otto Baum-
garten-Crusius (Prof, nunc Ienensis acad.) in
Dissert. I. de Philebo Platonico ἵν. 1809. 4.

;

VIII ; INDEX EDITT.

De Menoni:s éditione tertia Biesteri dictum
est T. I. p. XV. Prima prodierat Berol. 1780. secyn-
da 1790. Plura sunt in tertia editione, Buttmanni in-
primis ope, emendata. Neque tamen adhibita est edi-
tio haec:

Platonis zlialogi IV., Meno, Alcibiades primus,
Phaedo, Phaedrus, graece ad editionem Henrici
Stephani expressi. Viennae typis I. Th. Nob. de
Trattnern, :284. 8. Alterus subiunxit codd.
Vindobb. lectiones varias et ad Menonem quidem
e cod. bibl. Caes. Vindob. qui est inter codd. phi-
losophh. graecos n. XXI. quam varietatem , quia liber
rarior est, integram repetii, '

Praeterea scholia nova e cod. Clarkiano, quum
nuper Gaisfordi Catalogus codd. Clark. (de quo
T. Hl. p. X.) in manus meas venerit, et alia ex
aliis codd. addidi Rbunkeniapis, ita tamen, ut quum
in Clark. cod. copiosiora essent scholia in Gorgiam,
in his non pauca parum utilia, seligerem probabiliora.

Nolui antem iis, quae Bróndtstedius e cod. Paris. in.

Bredowii Epistt. Paris. p. 149. s. et quae ex aliis
codd. ill. Creuzerus in Lectt, Platt. subiunctis Plotino
de pulcrit. p. 469. ss. attulerunt, scholiis in Gorgiam
augeri hanc collectionem, Áb eodem quem postre-
mum laudavi, Viro doct. etiam Scholia pauca nova
ad Pbileb. et Ion. ibid. p. 532. et 554. prolata sunt.

ν 427. be GORGIAS. 1

ΓΟΡΠΙΊ7ΗΣ

JH ^
ΠΕΡῚ PHTOPIKH X
ANACTPEIITIKOS.

T4 TOY 4I4A40T'0Y HPOSAR A,
KAAAIKAHZ, SENE ΤΗΣ, XAIPEOA1N,

POPI'IA4Z, ΠΗ ΛΟ 4.

ἢ Πολέμου xai μάχης φασὶ Ζϑῆναι , €. des
οὕτω μεταλαγχάνειν. 242. ᾿Αλλ ἡ, τὸ AtyÓutvo»,
κατόπιν ἑορτῆς ἥκομεν καὶ ὑστεροῦμεν; KAA. Καὶ

. poo yt ἀστείας Éogtijg" πολλὰ yap καὶ καλὰ Γορ-

γίας ἡμῖν ὀλέγον πρότερον ἐπεδείξατο, ΣΏ. . Τού-
τῶν μένεσι, ω Καλλίκλεις, “αἴτιος Χαιρεφῶν ὅδε,

ἐν ἀγορᾷ ἀναγκάσας ἡμᾶς διατρέψοι. XAI. Οὐδὲν

πρᾶγμα, ὦ Σώχρατες" ἐγὼ γὰρ καὶ ἰάσομαι. qi-

ies γάρ μοι Γοργίας" ov ἐπιδείξετωε ἡμῖν, εἰ

" Pra. Ο», Tox. lif. A

-

2 PLATONIS c, d, p. «93, v.

μὲν δοκεῖ, νῦν, dd» δὲ βούλῃ, ἐϊιραῦϑις. KA.
Ti δὲ, ὦ Χαιρεφῶν; ἐπιϑυμεῖ Σωκράτης ἀχοῖνσσαι
Τοργίου; ΧΑ]. πὶ αὐτό γέ τοι τοῦτο πάρεσμεν.
ΚΑΑ. Οὐκοῦν ὅταν βούλησθε mag ἐμὲ ἥκειν οἴλαδε,
παρ £uoi Γοργίας καταλύει καὶ ἐπιδείξεται ὑμῖν».
zn. εὖ λέγεις, ὦ Καλλίκλεις" ἀλλ᾽ ἄρα ἐθελήσειεν
ἂν ἡμῖν διαλεχϑῆναι; βούλομαι ydg πυϑέσϑαε παρ
τὐτοῦ, τίς ἡ δύναμις τῆς τέχνης τοῦ ἀνδρὸς καὶ τὶ
ἐστιν, ὃ ἐπαγγέλλεταΐ τε καὶ διδίσκει" τὴν δὲ ἄλλην
ἐπίδειξιν εἰςαῦϑις, ὥςπερ σὺ λέγεις, ποιησάσϑω.

. KA. Οὐδὲν οἷον τὸ αὐτὸν ἐρωτᾷν, ὧ “Σώκρατες.

καὶ γὰρ αὐτὸ ἕν τοῦτ ἣν τῆς ἐπιδείξεως" ἐκέλευ:
γοῦν yv» δὴ ἐρωτᾷν 0, τι τις βούλοιτο τῶν ἔνδον
ὄντων, καὶ πρὸς 0 ἅπαντα ἔφη ἀποχρινεῖσϑαι. Z2.
*H καλῶς λέγεις. ὦ Χαιρεφῶν ) ἔρον αὐτόν. ΧΑ͂Ι. !
Ti & ἔρωμαι; Z4. "Ogrig ἐστί. XAI. πῶς λέγεις;
ΣΩ. Ὥςπερ ἂν εἰ ἐτύγχανεν ὧν ὑποδημάτων δημιουρ-
γός, ἀπεκρίνατο ἂν δήπου σοι ὅτι σκυτοτόμος" $
oU μανϑάνεις 0 λέγω; ΧΑ͂Ι. ἹΜανϑάνω καὶ ἐρή-
σομαι. ἢ. E n μοι, ὦ Γοργία, ἀληϑῆ λέγει Καλ-
λικλῆς 006 3 ὅτι ἐπαγγέλλῃ ἀποκχρίνεσϑαι 0, τι ἂν
τίς σὲ ἐρωτᾷ; TOP. ᾿Αληϑῆ, ὦ Χαιρεφῶν" καὶ γὰρ
δὴ. νῦν αὐτὰ ταῦτα ἐπηγγελλάμην, καὶ λέγω ὅτι οὐ-
δείς μὲ πω ἠρώτηκε: καινὸν οὐδὲν πολλῶν ἐτῶν. ΧΑ͂Ι.
*H που ἄρα ῥᾳδίως d ἀποκρίνῃ, ὦ v Τοργία; I'OP.Ildg-
ἐστι τούτου J πεῖραν, e Χαιρεφῶν, λαμβάνειν. ΠΑ.
Νὴ δία, ἂν δέ γε βούλῃ, ὦ Χαιρεφῶν, ἐμοῦ. 1 Ὁρ-
χίας μὲν ydg καὶ ἀπειρηκέναε μοι δοκεῖ" πολλὰ ydg

ἐμὰ; GORGIAS. /3

ἄρτι διελήλυθε. ΧΑΙ͂. Ti δέ, ὦ Πῶλε; οἴει σὺ
“χάλλιον ὧν Γοργίου ἀποχρίνασϑαι; ΠΙ.Α. TÉ δὲ
τοῦτο, ἐὰν σοί γε ἱκανῶς; X AI. Οὐδὲν" ἀλλ ἐπειδὴ
σὺ βούλεε, ἀποκρίνου. I1 A. "Egára. XAI. Ἔρω-
τῷ δή. εἰ ἐτύγχανε Τοργίας i ἐπιστήμων ὧν τῆς τέ-
ame, ἧςπερ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἡρόδικος tiva ἂν αὖ-
τὸν. “ὠνομάζομεν δικαίως; οὐχ ὅπερ ἐκεῖνον; 11/2.
Jnivv y ye. XAI. Karoóy ἄρα φάσχοντες αὐτὸν εἶναι κα-
λῶς ἄν ἐλέγομεν. ΠΑ. Ναὶ. XAI. Fi δὲ γε, ἧςπερ
-Ἰριστοφῶν ὁ E Ιγλαοφῶντος, ἢ ἢ ὃ ἀδελφὸς αὐτοῦ, £utec.-
ρος ἣν τέχνης, τίνα ἂν αὐτὸν ὀρϑῶς ἐκαλοῦ ; 44/24.
Δῆλον oci ζωγράφον... ΧΑᾺ Νῖν δ᾽ ἐπειδὴ zivoc τέχνης
ἐπιστήμων ἐστέ, τένα ἂν καλοῦντες αὐτὸν ὀρϑῶς. καλοῖ-
μεν; 1.2... Ὦ Χαιρεφῶν, πολλαὶ τέχναν ἐν ἀνθρώ-
ποις εἰσὲν ἐκ τῶν ἐμπειριῶ» ἐμπείρως εὑρημέναι" ἐμ-
πειρία μὲν ydo ποιεξ τὸν αἰῶνα ἡμῶν πορεύεσθαι κατὰ
τέχνην, ἀπειρία δὲ, κατὰ orn. ἑχάστων δὲ τούτων ut-
ταλαμβάνουσιν ἄλλοι ἄλλων ἄλλως, τῶν δὲ ἀρίστων,
οἱ ἄριστοι" ὧν xai Γοργίας: ἐστὶν ὅδε, xol μετέχει
τῆς καλλίστης τῶν τεχνῶν. lH. 2:5. Καλῶς γε, ὦ e
Τυργία, φαένεται πῶλος παρεσκευάσϑαι. εἷς λόγους"

ἀλλὰ γάρ, ὃ ὑπέσχετο: Χαιρεφῶντι, οὗ ποιεῖ, ΓΟΡ.
Ti μέλεστα, ὦ Σώκρατες; ΣΙ. T9 [0j] ἐρωτώμενον
oU πάνυ μοι φαΐνεται ἀποκρίνεσθαι. FOP. ᾿Αλλὰ
σὺ ; εἰ βούλει, toov αὐτόν. ΣΏ. Ovx, εἰ αὐτῷ γε
σοὶ βουλομένῳ ἐστὴν ἀποκρίνεσθαι, ἀλλὰ πολὺ ἂν
ἥδιον σέ. δῆλος γὰρ μοι Πῶλος καὶ ἐξ ὧν εἴρηκεν,
ὅτε τὴν καλουμένην ῥητορικὴν μᾶλλον μεμελέτηκεν,
Α a

σ

^4 PLATONIS e, p. 449. ἃ, b. €,

᾿ διαλέγεσϑ αι. ΠΩ. Τί δὴ, ὦ Σώκρατες; ΣΙ.
Ὅτι, ὦ Πῶλε, ἐρομένου Χαιρεφῶντος, τένος Τορ-
7ίας ἐπιστήμων τέχνης 9 ἐγκωρμάξεις μὲν αὐτοῦ τὴν
τέχνην. ὥςπερ τινὸς ψέγοντος, ἥτις δὲ ἑατιν , οὐκ
ἀπεκρίνω. 11424. Οὐ γὰρ ἀπεχρινάμην, ὅτι εἴγή καλ-
λίστη; ΣΏ. Καὶ μάλα" ἀλλ οὐδεὶς ἐρωτῷ ποία τις
εἴη 9) Γοργίου τέχνη, ἀλλὰ τίς, καὶ ὅντινα δέοι «ᾳ-
Ad» τὸν Γοργίαν. ὥςπερ τὰ ἔμπροσϑέν a0, ὑπετεΐ-
νατο Χαιρεφῶν, καὶ αὐτῷ καλῶς καὶ διὰ βραχέων
ἀπεκρίνω" καὶ νῦν οὖν οὕτως εἰπέ, τίς ἡ ern,
καὶ tivo Γοργίαν καλεῖν χρὴ ἡμᾶς" pallor δὲν ὦ € Γορ-
γία, αὐτὸς ἡ ἡμῖν εἰπέ, τίνα σὲ χρὴ καλεῖν, ὡς πίγος
ἐπιστήμονα τέχνης. ΤΟΡ. Τῆς ῥητοριμῆς, ὦ Σὼ-
πρρίες. ΣΏ. “Ῥήτορα ἄρα χρὴ. σε καλεῖν; ΓΟΡ.
“Αγαϑύν γε, ὦ Σώκρατες, εἰ δὴ, 0 γε εὔχομαι NE
ὡς ἔφη Oungog, βούλει us καλεῖν. X2. ᾿Αλλὰ βοὺύ--
λομαι. ΓΟΡ. Κάλει δή. 242. Οἰκοῦν καὶ ἄλλους
σε φῶμεν δυνατὸν sk εἶναι ποιεῖν; TOP. ᾿Επαγγέλλο-
μαΐ 7ε δὴ ταῦτα οὗ μόγον ἐνθάδε, ἀλλὰ καὶ ἄλλοϑι.
“ἡ. Ap οὖν ἐθελήσαις ἂν, e Iogyia , ὥςπερ γὺν
διαλεγόμεθα, διατελέσαι τὸ μὲν ἐρωτῶν, τὸ à ἅπο-
"ριγόμενος, τὸ δὲ μῆκος τῶν λόγων τοῦτο, οἷον καὶ
πῶλος ἤρξατο, εἰραῦϑις ἀποϑέσϑαι; ΓῸΡ. Nol.
Z4. ἀλὲ Om:g ὑπισχνῆ, μὴ ψεύσῃ, ἀλλὰ ἐθέλησον
κατὰ βραχὺ. τὰ ἐρωτώμενον ἀποχρίνκαϑαι. ΤῸΡ. Εἰσὶ
μὲν, ὦ “Σώκρατες » ἔνιαι τῶν ἀποκρίσεων ἀναγκαῖαι
διὰ μακρῶν τοὺς λόγους ποιεῖσθαι" οὐ μὴν ἀλλὰ
πειράσομαἱ ys ὡς διὰ βραχυτάτω». καὶ γὰρ αὖ καὶ

d,e.p. 450,8. GORGIA S. : 5

τοῦτο ἕν ἐστι» ὧν φημί, μηδένα ἂν ἐν βραχνυτέροις
' ἐμοῦ τὰ αὐτὰ εἰπέϊν. 242. Τούτου μὴν δεῖ, ὦ Tog-
yix, καὶ μοι ἐπέδειξιν αὐτοῦ TOUTOV ποίησαι, εῆς
βραχυλογίας, μακρολογέας "δὲ εἰςαῦϑις. 7ῸΡ.
lid ποιήσω, xal οὐδενὸς φήσεις βραχυλογωτέρου
ἀκοῦσαι. IV. zn. Φέρε δὴ ---- φητορικῆς γὰρ φὴς ἐπι-
στήμων τέχνης εἶναι, καὶ ποιῆσαι ἂν xal ἄλλον ῥὴ-
τορα----ἢ 1 ῥητορικῆ περὶ Té τῶν ὄντων τυγχάνει eius; ;
ὥςπερ ἡ ὑὕφαντικὴ περὶ τὴν τῶν ἱματίων ἐργασίαν"

$ yde; IOP. Nel. 2. Οὐκοῦν xai ἡ μουσικὴ
περὲ τὴν τῶν μελῶν ποίησιν; IOP. Ναί. ΣΩ. Νὴ
τὴν Ἥραν, ὦ Γοργία, ἄγαμαί gov τὰς ἀποκρίσεις,
ὅτε ἀποκρίνῃ ὡς οἷόν 1s διὰ βραχντάτω». ΓΟΡ.
Πάνυ γὰρ οἶμαι, ὦ “Σώχρατες, ἐπιεικῶς τοῦτο ποιεῦνς
ΣΏ. Ev λέγεις. ἴϑι δὴ μοι ἀπόκριναι οὕτω καὶ
περὲ τῆς ῥητορικῆς, περὲ τέ τῶν ὄντων dati» ἐπι-
σεήμη; ΤῸΡ. Περὶ λόγους. ΣΙ. Ποίους τούτους,
ὦ Γοργέα; ἄρα, οἵ δηλοῦσι τοὺς S κάμνοντας ὡς ἂν
διαιτώμενοι ὑγιαένοιεν; ; TOP. 0v . ΣΏ. Οὐκ ἄρα
περὶ πάντας ΓᾺ τοὺς λόγους ἡ 7 ῥητορικὴ ἐστιν. ΤΌΡ.
Ov δῆτα. . ᾿Αλλὰ μὴν λέγειν 7 ποιεῖ δυνατούς.
ΤῸΡ. MUT zn. Οὐκοῦν epi ὠνπερ λέγειν, καὶ
φρονεῖν; ΤῸΡ, Πῶς γὰρ οὔ; n. "Ap οὖν xoi ἣν
γῦν δὴ λέρομεν ἰατρικὴν, περὲ τῶν καμνόντων ποιεῖ
δυγατοὺς εἶναι φρονεῖν καὶ λέγειν; ΓΟΡ. ᾿Ανάγκη.
ZW. Καὶ ἡ ἰατρικὴ ἄρα, ὡς ἔοικε, περὶ λάγους
ἐστέ. I'OP, Ἰγαί. 242. Τούς ye περὶ tu νυσήματα;.
POP. Μάλιστα. 242. Οὐκοῦν καὶ ἡ γυμναατικὴ tool

-
΄
.

4

6 PLATONIS b. c. d, e.

, λόγους ἐστὶ τοὺς “περὶ εὐεξίαν ts τῶν υωμάτων καὶ
᾿ καχεξίαν; 1 ὉΡ. Πάνυ yt. 241. Kai μὴν καὶ αἱ
ἄλλαι τέχναι, o) Τοργία, οὕτως ἔχουσιν" ἑκάστη αὖ-
τῶν περὶ λόγους ἐστὲ τούτους , οἱ τυγχάνουσιν Ó»-
τες περὶ τὸ πιρᾶγμα, οὗ ὁκάστη ἐστὸν ἢ τέχνη. rOP.
Φαίνεται. 242. TE οὖν δή ποτε τὰς ἄλλας τέχνας οὗ
ῥητορικὰς καλεῖς, οὔσας περὶ λόγους, εἴπερ ταύτην
ῥητορικὴν καλεῖς, ἢ) " ἂν 7 περὶ λόγους ; »ΤΟΡ, Ὅτι, ὦ
“Σώκρατες, τῶν μὲν ἄλλων τεχνῶν περὶ χειρουργέας
τε καὶ τοιαὗτας πράξεις, ὡς ἔπος εἰπεῖν, πᾶσά ἐστιν»
7 ἐπιστήμη, «τῆς δὲ ῥητορικῆς οὐδὲν ἐστι τοιοῦτον
“χειρούργημα, ἀλλὰ πᾶσα ἣ πρᾶξις καὶ ἡ κύρωσις
διὰ ind ἐστί" διὰ ταῦτ ἐγὼ τὴν ῥητορικὴν τέ-
avnv ἀξιῶ εἶναι περὶ λό; ους, ὀρϑῶς λέγων, oic ἐγώ
φημι. V. 242. "49. οὖν μανϑάνω οἵαν αὐτὴν βού-
Att καλεῖν" τάχα δὲ εἴσομαι σαφέστερον" ἀλλ ἀπό- |
κρίναι. εἰσὶν ἡμῖν τάχναι" ἢ γάρ; IUP. Nai. X42.
lIagé» δὴ οἶμαι τῶν τεχνῶν, τῶν μὲν ἐργασία τὸ
“πολὺ ἐστι καὶ λόγου βραχέος δέονται ] ἔνιαι δὲ ov-
δενὸς, ἀλλὰ τὸ τῆς τέχνης περαένοιτο ἂν καὶ διεὶ σι-
γῆς, oiov γραφικὴ καὶ ἀνδριαντοποιΐα, καὶ ἄλλαι
“τολλαί. τὰς τοιαύτας μου δοκεῖς λέγειν, περὶ ἃς οὐ
φῇς τὴν ῥητορικὴν εἶναι" ἢ οὔ; ΓΟΡ. Πάνυ μὲν
οὖν καλῶς ὑπολαμβάνεις ,9 “Σώκρατες. Z4. Ἕτε-
ραε δέ γέ εἰσι τῶν τεχνῶν αἵ διὰ λόγου πᾶν περαΐ-
γουσι, καὶ ἔργον, ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἢ οὐδενὸς προρ-
᾿ δέονται, Ἢ βραχέος πάνυ, οἷον ἡ ἀρυϑμητικὴ καὶ
ἡ λογιστικὴ καὶ ἡ γεωμετρικὴ καὶ ἡ ἘΡΕΙ͂Ν

EET TENES GORGIAS. 7

95, καὶ ἄλλαι πολλαὶ τέχναι" ὧν ἔνιαι σχεδόν τι
ἔσους τοὺς λόγονς ἔχουσι ταῖς πράξεσιν, αἷ δὲ πολ-
λαὶ πλείους" καὶ τοπαράπαν πᾶσα ἡ πρᾶξις καὶ
τὸ κῦρος αὐταῖς διὰ λόγων ἐστί. τῶν τοιούτων τινά
μοι δοκεῖς λέγειν καὶ τὴν ῥητορικὴν. ΓΟΡ. A95
λέγεις. 24h. .4ÀÀ οὔτι τούτων γε οὐδεμίαν ᾿οἷμαί σε
βούλεσϑαν ῥητορικὴν καλεῖν" οὐχ ὅτε τῷ (iuri
οὕτως εἶπες, ὅτι L διὰ λόγον τὸ κῦρος ἔχουσα , 60
τορικὴ ἐστι, xab ὑπολάβοι ἂν τις, εἰ βούλοιτο |
ὀνοχεραίνειν τοῖς λόγοις, τὴν ἀρυϑμητικὴν ἄρα én-
τορικὴν, ὦ Iogyía, λέγεις; ἀλλ᾽ οὐκ οἷμαξ σε οὔτε
τὴν ἀριϑμητιαιὴν, οὔτε τὴν Lin. οἷαν, ῥητορικὴν
ἐέγειν». ΓΟΡ. ᾿Ορϑῶς γὰρ οἴει, ὦ Σώχρατες, καὶ δι-
καίως ὑπολαμβάνεις. VL. 242. ϑι νῦν, καὶ σὺ τὴν
ἰπόκρισιν ἣν ἠρόμην, διαπέρανον. ἐπεὶ γὰρ 5 és-
i0Qux) τυγχάνει μὲν οὖσα τούτων τις τῶν τεχνῶν τῶν
τὸ πολὺ λόγῳ χρωμένων, τυγχάνουσι: δὲ καὶ ἄλλαι
-οἰαῦται οὖσαι, πειρῶ εἰπεῖν, ἢ περὶ τί d ἐν λόγοις
id κῦρος ἔχουσα, ῥητορικὴ ἐστιν" ὡςπερ ἂν si τίς ps
ἔροιτο ὧν νῦν δὴ ἔλεγα» περὶ ἡςτινοφοῦν τῶν τεχνῶν,
b) “Σώκρατες, n τίς ἐστιν ü deb ron τέχνη, εἷ-
ποιμὶ ἂν αὐτῷ, ὥςπερ σὺ ἄρτι, ὅτι τῶν διὰ λό-
yov τις τὸ κῦρος ἐχουσῶν" xai εἴ με ἐπανέροιτο, τῶν
περὶ τί, εἰποιμ ἂν, ὅτι τῶν περὲ τὸ ἃ αρτιόν τε καὶ
περιττὸν γνῶσις , ὅσα ἂν ἑκάτερα. τυγχάνῃ ὄντα.
εἰ δ᾽ αὖ ἔροιτο, ; τὴν δὲ λογιστικὴν τέγα καλεῖς τέ-
χρὴν; εἴποιμ ἄν, ὅτι καὶ αὕτη ἐστὶ τῶν λόγῳ τὸ πᾶν
κυρουμέγων" καὶ εἰ ἐπανέροιτο, 7| περὶ τί, εἴπαιμ ἂν,

-

8 . PLATONIS c, ἃ, e p. 6s. a a.

' ὥρπερ οἱ ἐν τῷ δήμῳ ξυγγραφύμεμοι, ὅτι τὰ μὲν
ἄλλα, καϑάπορ μ ἀριϑμηπιπή, [nai] ἡ s λογεσεικὴ
ἔχει" {(περὲ τὸ αὐτὸ ydo ἐστι τό E: ἄρτιον καὶ τὸ
περιττόν. ) διαφέρει δὲ τοσοῦτον, ὅτι καὶ πρὸς αὑτὰ
xai πρὸς ἄλληλα πῶς ἔχει πλήθους, ἐπισκοπεῖ τὸ
περιττὸν xa τὸ ἄργιον 5 4 λογιστική. καὶ si τις τὴν
ἀστρονομίαν ἀνέροιτο ; ὁμοῦ λέγοντος, ὅτε καὶ
αὕτη λόγῳ κυροῦται τὰ πάντα, oí δὲ «λόγοι οὗ
76 ἀστρονομίας, δὲ qain, περὶ τί εἰσιν, e “Σώκρα-
τὲς; » εἴποιμ à», ὅτι “κερὸ τὴν τῶν ἄστρων φορῶν
«xà ἡλίου xai σελήνης, πῶς πρὸς ἄλληλα -τάχους
ἔχει. IOP. ᾿ὀρϑῶς γε λέγων σὺ, ὦ “Σώκρατες. Z4.
9: δὴ xai σὺ, ὦ Τοργία' τυγχάνει μὲν yap δὴ
οὖσα 1j ῥητορικὴ τῶν λόγῳ τὰ πάντα διαπραττομέ-
Vy τὸ χαὶ κυρουμένων τις’ ^ γάρ; IOP. Ἔστι,
ταῦτα" en. ““ἐγε δὴ τῶ» περὶ τί; τέ ἐστι τοῦτο τῶν
ὄντων, περὲ οὗ οὗτοι οὗ λόγοι εἰσίν, οἷς sj ῥητορικὴ
Ζφῆταν; 10}. Ta μέγιστα τῶν ἀνθρωπείων πρα--
γμότων, ᾧ “Σώκρατες, καὶ ἄριστα. VIL 22. 41,

e fopyla, ἀμφιρβητήσιμαν «oj τοῦτο λέγεις, καὶ
οὖδέν πω σαφές. οἶμαι γάρ σε ἀκηκοέναι ἐν τοῖς
ξυμποσίοις ἀδάντων ἀνθρώπων τοῦτο «τὸ σκολιόν,

ἐν à καταριϑμοῦνται ἄδοντες, ὅτε ὑγιαίνειν μὲν
: ἄριστόν ἐστι, τὸ δὲ δεύτερον , καλὸν γεγέαθαι, τρί-
τον δὲ, ὡς φησιν ᾧ ποιητὴς τοῦ σχολιοῦ, τὸ πλου-
τοῖν ὁδόλως. ΤΌΡ. ᾿Δχήχοα ydg* ἀλλὰ πρὸς τὶ λέ-
λάις τοῦτο; 242. Ὅτι σοι αὐτέκα à ἂν παρασταΐεν οἱ
δημιουργοὶ τούτων, ὧν ἐπήνεσεν ὃ τὸ σκολιὸν ποιή-

5&«4, — ^ ἷἂἄδ GORGIAS. 9

cag, ἰατρός τε καὶ παιδοτρέβης καὶ χρηματιστῆς,
καῤιεῖποι πρῶτον μὲν ὅ ἐατρός, » 01 , ὦ “Σώκρατες,
ἐξαπατᾷ σε Τοργίας" οὐ γὰρ ἐστιν ἡ τούτου τέχνη
σεερὲ τὸ μέ ἐστον ἀγαϑὸν τοὺς ἀνθρώποις, ἀλλ' ἢ
ἐμή.“ εἰ ovy αὐτὸν ἐ ἐγὼ ἐροίμην, ,,0U δὲ τὶς ὦ ὼν ταῦτα
λέγεις ; εἴποι ἂν ἴσως," ὅτι ἰατρός. ,.τί οὖν λέγεις ; F)
τὸ τῆς σῆς τέχνης 8 ἔργον μέγιστόν ἐστιν ἀγαϑόν;“ Πῶς
γὰρ οὗ, quis ἂν ἴσως, δ “Σώκρατες : ὑγίεια; τί
δ᾽ ἐστὶ μεῖζον ἀγαϑὸν ἀνθρώποις ὑγιείας; ; εἰ δ᾽ αὖ
μετεὶ τοῦτον ó παιδοτρίβης εἴποι, ,,ϑ,ὅτι ϑαυμόζοιμέ
τ ἂν, ὦ Σώκρατες, xol αὐτὸς, εἴ σοι ἔχει Τορ-
γίας μεῖζον ἀγαθὸν ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ τέχνης, ἢ

ἐγὼ τῆς ἐμῆς Pi εἴποιμ ἂν αὖ καὶ πρὸς τοῦτον, ,UU

δὲ δὴ τίς εἶ, ὦ ἄνϑρωπε; καὶ τέ τὸ σὸν ἔργον ; “
»ὕεαιδοτρέβης, pon ἂν, τὸ δὲ ἔ ἔργον μου ἐστέ, xa-
δοὺς te καὶ ἰσχυροὺς ποιεῖν τοὺς ἀνθρώπους. τὰ gO-

ματα- « Mera δὲ τὸν παιδοτρίβην εἴποι ἂν ὃ χρημα-
τιστὴς, ὡς ἐγῷμαι , πάνυ καταφρονῶν ἁπάντων»;
»νὐχόπει δῆτα, δ Σώκρατες, ἐάν σοι πλούτου φανῇ
τε μεῖζον ἀγαϑὸν ὄν 5 5 zt ga Τοργέᾳ, ἢ ag ἄλλῳ
ὁτῳοῦν.“ φαῖμεν ἂν ovy πρὸς αὐτὸν, τί δὲ δὴ; ἢ σὺ
τούτου δημιουργός; φαίη ἄ ἄν. Τίς ὦν; χφηματιστής.

τῷ οὖν; «lysis σὺ μέγιστον ἀνθρώποις ἀγαϑὸν
[εἶναι] πλοῦτον; φήσομεν" πῶς ydp οὔκ; ἐρεῖ. Kol
μὴν ἀμφιρβητεῖ ys Τοργίας 90s τὴν παρ αὐτῷ τέ-
x» βδίξονος ἀγαϑοῦ αἰτέαν εἶναι ἢ τὴν σήν, qui-
μεν ἀν ἡμᾶς... δῆλον οὖν ὅτι τὸ μετὰ τοῦτο ἔροιτ
Y, ,,καὶ τί ἐστι τοῦτο τὸ ἀγαθόν; ἀποκρινάσϑω

-

-

40 |. — PLATONIS — ep455.a. b-

Τορχγίας. « l9: οὖν φομέσας, ὦ Γοργία, ἐρωτᾶσθοιε
e καὶ Un ἐκείνων καὶ bm ἐμοῦ, ἀπόκριναι, εἰ ἐστε
. τοῦτο ὃ φὴς σὺ μέγιστον ἀγαϑὸν εἶναι τοῖς ἀνθρεῦ--
ποις, καὶ σὲ δημιουργὸν εἶναι αὐτοῦ. I'OP. Ὅπερ
ἐστέν; ὦ “Σώκρατες, τῇ ἀληϑείᾳ μέγιστον ἀγαθόν»,
καὶ αἴτιον ἅμα μὲν ἐλευϑερίας αὐτοῖς τοῖς ἀνϑρώ--
ποις, ἅμα δὲ τοῦ ἄλλων ἄρχειν. ἐν τῇ αὑτοῦ πόλει
ἑκάστῳ. ΣΩ. Τί οὖν δὴ τοῦτο λέγεις; ΤῸΡ. "1'Ó
πείϑειν ἔγωγ᾽ οἷόν € εἶναι τοῖς λόγοις καὶ ἐν διεκα--
στηρίῳ δικαστάς, καὶ ἐν βουλευτηρίῳ βουλευτάς,
καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ ἐκκλησιαστάς, καὶ ἐν ἄλλῳ ξυλλό 7e
σεαντέ, ὅστις ἂν πολιτικὸς ξύλλογος γίγνηται. xcexi-
τοι ἐν ταύτῃ τῇ δυνάμει δοῦλον μὲν ἕξεις τὸν ἰατρόν,
δοῦλον δὲ τὸν παιδοτρίβην". ὁ δὲ χρηματιστὴς οὗτος
ἄλλῳ ἀναφανήσεται χρηματιξύμενος καὶ οὐχ αὑτῷ,
ἀλλὰ σοὶ τῷ δυναμένῳ λέγειν καὶ πείϑειν τὰ "3799.

VIII. zx. ivi» uos δοκεῖς δηλῶσαι, Li Τοργία, ἐγ-
γύτατα, τὴν ῥητορικὴν ἥντινα τέχνην ἡγὴ εἶναι, καί,

Hu ἐγὼ ξυνίημι , λέγεις ὅτι πειϑοῦς δημιουργός

ἔστιν 9 ῥητορικὴ, καὶ ü πραγματεία αὑτῆς ἅπασα
καὶ τὸ κεφάλαιον εἷς τοῦτο τελευτᾷ" ἢ ἔχεις τι λέ-
yer ἐπὶ πλέον τὴν ῥητορικὴν δύνασθαι » ἢ πειϑὼ
τοῖς ἀκούουσιν ἐν τῇ ψυχῇ ποιεῖν; ΓΟΡ. Οὐδαμῶς,
ὼ «Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς ἱ ἑἱχανῶς ὁρίξεσθϑαι. ἔστι
γὰρ τοῦτο τὸ κεφάλαιον αὐτῆς. ΣΩ. "Axovaov δὴ,
ὦ logyla. ἐγὼ γὰρ εὖ ἔσϑι ὅτι, ὡς ἐμαυτὸν πεέϑω,
εἴπερ τις ἄλλος ἄλλῳ διαλέγεται » βουλόμενος εἰδέ-
ναι αὐτὸ τοῦτο περὲ ὅτου ὃ λόγος; ἐστί, καὶ ἐμὲ εἶ»

e4« | — GORGIAS. 11

ναι- τούτων ἕνα" ἀξιῶ δὲ καὶ σέ. TOP. Ti οὖν δή,
e “Σώκρατες; zh. Epi »v». ἐγὼ τὴν ἀπὸ τῆς én-
τορυκῆς πειϑώ, ὅτις ποὲ ἐστὶν ἢ» σὺ λέγεις, καὶ
σεδρὲ ὥντιρων πραγμάτων ἐστὲ πειϑὼ, σαφῶς μὲν εὖ
loy ὅτι οὐκ οἷδα" οὐ μὴν ἀλλ ὑποπτεύω γε ἣν
oiuai σε λέγειν, καὶ περὶ ὧν" οὐδὲν μέντοι ἧττον

τ ἐρήσομαί σε, τίνα ποτὲ λέγεις τὴν πειϑὼ τὴν ἀπὸ

vig ῥητορικῆς, καὶ περὲ τίνων αὐτὴν εἶναι. τοῦ οὖν
ἕνεκα δὴ αὐτὸς ὑποπτεύων σὲ ἐρήσομαι, ἀλλ᾽ οὐκ
αὐτὸς λέγω ; OU σοῦ ἕνεκα, ἀλλὰ τοῦ λόγον, iva
οὕτω" προΐῃ, ὡς μάλιστ ἂν ἡμῖν καταφανὲς ποιοῖ
περὶ ὅτου λέγεται. σκόπει γάρ, εἶ σοι δοκῶ δικαίως
ἀνερωτῷν gs* ὥςπερ ἂν εἰ ἐτύγχανόν σὲ ἐρωτῶν, τίς
ἐστι τῶν ζωγράφων : Ζεῦξις, εἴ μοι εἶπες, ὅτι Ó τὰ
ζῶα γράφων, ἀρ οὐκ ἂν δικαίως σε ἡρόμην, Ó τὰ
ποῖα τῶν ζώων γράφων, καὶ ποῦ; ΤΟΡ.. Πάνυ γε.
ΣΏ. "Ago. διὰ τοῦτο ὅτι καὶ ἄλλοι εἰσὶ ζωγράφοι
γράφοντες ἄλλα πολλὰ ξῶα; IOP. Noi. zn. Εἰ
δέ γε μηδεὶς ἄλλος ἢ Ζεῦξις ἢ ἔγραφε , καλῶς ἂν σοι
ἀπεκέκριτο. ΓΟΡ. Πῶς ydg οὔ; 242. [Os δὴ καὶ
περὶ τῆς ῥητορικῆς εἰπέ, , értgó» σοι δοκεῖ πειϑὼ
σεοιεῖν ἡ ῥπτορικὴ μόνη, ἢ καὶ ἄλλαι τέχναι; λέγω
δὲ τὸ ποιόνδε" ὅςτις διδάσκει ὁτιοῦν πρᾶγμα, πότε-.
go», ὃ διδάσκει, πείϑει, ἢ οὔ; TOP. Οὐ δῆτα, ὦ

“Σώκρατες, ἀλλὰ πάντων μάλιστα πεέϑει. z^. JHá- .

λιν δ᾽ εἰ ἐπὶ τῶν αὐτῶν τεχνῶν λέγομεν, ὦνπερ νῦν
δή, $ ἀριϑμητικὴ οὐ διδάσκει ἡμᾶς ὅσα ἐστὶ τὰ
τοῦ ἀριϑμοῦ, καὶ ὃ ἀριϑμητικὸς TIPO TOP.

-

T | PLATONIS ! p. 454. 2. b, c,

Πάνυ γε. ΣΏ. Οὐκοῦν καὶ πείϑει; ΓΟΡ. Ναί.
ΣΏ. Πειϑοῦς ἄρα δημιϑυργός ἔστι καὶ ἡ ἀριϑμη-
τική. ΓΌΡ. Φαίνεται. 242. Οὐκοῦν ἐάν τις ἐρωτᾷ
ἡμᾶς, ποίας πειϑοῦς καὶ περὲ τέ, ἀποκρινούμεθά
που αὐτῷ, ὅτι τῆς διδαακαλικῆς τῆς περὲ τὸ ἄρτιόν
τὸ καὶ τὸ περιττὸν ὅσον ἐστί" καὶ τὰς ἄλλας, ἃς νῦν
δὴ ἐλέγομεν, τέχνας ἁπάσας ἕξομεν ἀποδεῖξαι πει--
ϑοῦς δημιουργοὺς οὔσας, καὶ ἢςτινος, καὶ περὶ
ὅ, τι' ἢ οὔ; IOP, Nol. ΣΩ. Οὐκ ἃ ἄρα ῥητοριχὴ
uri πειϑοῦς ἐστὲ δημιουργός. TOP. 41505 λέγεις.
ΙΧ. ΣΩ. Ἐπειδὴ τοίνυν οὐ μόνη ἀπεργάζεται τοῦτο
τὸ ἔργον, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι, δικαίως ὥςπερ περὲ τοῦ
ζωγράφου, μετὰ τοῦτο ἐπανεροίμεδϑ' ἂν τὸν λέγοντα,
ποίας δὴ σεειϑοῦς καὶ τῆς περὶ τί πειϑοῖς ἡ ἢ ῥητο--
ρική ἐστι τέχνη; ἢ οὐ δοκεῖ σοι δίκαιον εἶναι éxav-
ἔρεσϑαι; T'OP. Ἔμοιγε. zn. "Mmróspuat δὴ , o
1 Ὀργία, ἐπειδὴ καὶ ool δοκεῖ οὕτω. 1ῸΡ. Ταύτης
τοίνυν τῆς πειϑοῦς λέγω , ὦ Σώκρατες, τῆς ἐν [rois]
διπαστηρίοις καὶ ἐν τοὶς ἄλλοις ὄχλοις , ὥρπερ καὶ
ἄρτι ἔλεγον, καὶ περὶ τούτων 4 ἐστι δίχαιι! τὸ καὶ
ἄδικα. Z2. Καὶ ἐγώ τοι ὑπώπεευον ταύτην e λέ.
yux τὴν πειϑὼ καὶ περὶ τούτων, ὦ Τοργία" ἀλλ
ἵνα μὴ ϑαυμάξῃς » ἐὰν [καὶ] ὀλέγον i ὕστερον τοιοῦτόν
τί σε ἀνέρωμαι » 9 δοκεῖ μὲν δῆλον εἶναι, ἐγὼ δ᾽
ἐπανερωτῶ" ὅπερ γὰρ λέγω, τοῦ ἑξῆς E ἕνεκα χεροΐσε.
σϑαι τὸν λόγον ἐρωτῶ, οὐ σοῦ ἕνεκα, ἀλλ ἵνα μὴ
ἐϑιζώμεϑα ὑπονοοῦντες προαρπάζειν ἀλλήλων τὰ
δεγύμεας ἀλλὰ σὶ τὰ σαυξοῦ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν

d, e. p, 455. a. GORGIAS. ᾿ : 13

ὕπὼς ἂν βούλῃ, περαΐνῃς: ΓΟΡ. Καὶ ὀρϑῶς γέ μοι
δοκεῖς ποιεῖν, ὦ “Σώχρατες.. 242. "494 δὴ καὶ τόδε
ἐπισκεψώμεθα" καλεῖς τι, μεμαϑηκπέναι; IOP.
Καλῶ. ΣΙ. Ti δὲ; σεπιστευχέγαι; ΓΌΡ. Eyes.
242. Μάότερον οὖν ταυτὸν δοκεῖ σοι εἶναι μεμαϑη-
κέναι καὶ πεπιστευχόναι, καὶ μάϑησις. «o tí TAG,
ἢ ἄλλο τε; ΓΟΡ. Οἴομαι μὲν ἔγωγε, ὦ ὡὧ πὰρ πόδ:
ἄλλο. 242. Καλῶς p» οἶξε, γνώσῃ δὲ ἐνθένδε"

γάρ tí; σε ἔροιτο, ἀρ ἔστι τις, M Togría , xin;
ψευδὴς xai ἀληϑής; φαίης ἂν, ὡς ἐγὼ οἶμαι. ΓΟΡ.
Ναί. ZA. τί δ᾽, «ἐπιστήμη ἔστι ψευδὴς καὶ ) ἀλη
ϑής; ΤΌῸΡ. Οὐ δῆτα. 22. Δῆλον γὰρ οὖν ὅτι οὐ
ταυτόν ἔστιν. I'OP. ᾿4ληϑῆ λέγεις. X42. ᾿Αλλὰ μὴν
οἵ t$ γε μεμαϑηκύτες πεπεισμένοι LU) καὶ οὗ πεπι-
στευχότες. ΓῸΡ, Ἔστι ταῦτα. 242. Βούλει οὖν δύο
εἴδη ϑῶμεν πειϑοῖς, τὸ μὲν πίστιν παρεχόμενον
ἄνευ τοῦ εἰδέναι, τὸ δ᾽ ἐπιστήμην; IOP. lav
y. 2. Πστέραν οὖν ἢ ῥητορικὴ πειϑὼ ποιεῖ ἐν
δικαστηρίοις τε καὶ τοῖς ἄλλοις ὄχλοις, περὶ τῶν
δικαίων τε καὶ ἀδίκων; ἐξ ἧς τὸ πιστεύειν γίγνεται
ἄνευ τοῦ εἰδέναι, ἢ ἐξ ἢ "e τὸ εἰδέναι; 1'OP. δῆλον
δήπου j M “Σώχρατες , ὅτι ἐξ ij τὸ πιστεύειν. ΣΩ.
"H ῥητορικὴ ἄρα, o Γοργία, ὡς ἔοικε, πειϑοῦς δημι-
ουρχός ἐστε πιστευτικῆς , ἀλλ᾽ ov διδασκαλικῆς, περὲ
τὸ δίκαιόν τε καὶ ἄδικον. I'OP. Ἰγαΐί. ΣΙΩ. Οὐδ' ἄρα
διδασκαλικὸς ὅ ῥήτωρ ἐστὶ δικαστηρίων ve καὶ τῶκ
ἄλλων ὄχλων δυιαίων τὸ πέρι καὶ ἀδίκων, ἀλλὰ
᾿πισεμιὸς μόνον. οὗ γὰρ δήπον ὄχλον y. ἂν δύκαιτο

΄

14 Ε PLATONIS b. e. 4.

τοσοῦτον ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ διδάξαι οὕξω μεγώλα πρώ-
γματα. 1ῸΡ, Οὐ δῆτα. X. 2. Φέρε δή, ἴδωμεν
Té ποτε καὶ λέγομεν περὶ τῆς ῥητορικῆς. é ἐγὼ μὲν γάρ
τοι οὐδ᾽ αὐτός πὼ δύναμαι κατανοῆσαι 0, τι λέγω.
ὅταν περὶ ἰατρῶν αἱρέσεως 7 τὴ πύλει ξύλλογος, ἢ ἢ
περὶ yore ydo, ἢ περὶ ἄλλου τινὸς Joneteg ruo
ἔϑνους, ἄλλο τι ἢ τότε ὃ ὁπεορωιὸς oU ξυμβουλεύ-
σει ; δῆλον γὰρ ὅτι ἐν ἑκάστῃ αἱρέσει τὸν τεχνικώτα-
τον dé ; αἱρεῖσθαι" οὐδ᾽, ὅταν τειχῶν περὶ ὁ οἰκοδομή-
σεως 5 λιμένων κατασκευῆς 3 »εωρίων, ἀλλ οἱ
ἀρχιτόκτονες " οὐδ᾽ αὖ, ὅταν στρατὴη γῶν αἱρέσεως πέρι,
5) τἀξεὼς τινος πρὸς πολεμίους, ἢ χωρέων καταλή--
ψεως, ξυμβουλὴ. ἢ, αλλ oi ατρατηγικοὶ τότε ξυμ-
βουλεύσουσιν ν 0b ῥητορικοὶ δὲ οὔ" ἢ πῶς λέγεις, ὦ
Iogyía, τὰ τοιαῦτα ; ἐπειδὴ γὰρ αὐτός τε φῇς é7-
τῶρ εἶναι καὶ ἄλλους ποιεῖν ῥητορικοὺς, εὖ ἔχει
τὰ τῆς σῆς τέχνης παρὰ coU "τυνϑάνεσϑαι" καὶ ἐμὸ
νῦν νόμισον καὶ τὸ σὸν σπεύδειν. ἴσως γὰρ καὶ τυγ-
χάνει τις τῶν ἔνδον ὄντων μαϑητὴς σου βουλόμενος
γενέσϑαι" ὥς ἐγώ τινὰς σχεδὸν καὶ συχνοὺς αἰσϑά-
νόμαι, οἵ ἔσως αἰσχύνοιντ' ἄν σε ἀνέρεσϑαι" ὑπ
ἐμοῦ οὖν ἀνερωτώμενος νόμισον καὶ ὑπ ἐκείνων
ἀνερωτᾶσϑαι, , τί ἡ ἡμῖν, NM Γοργία, ἔσται ἐάν σοι
ξυνῶμεν; περὲ τένων τῇ πόλει ξυμβουλεύειν οἷοί 1e
ἐσόμεϑα; ; πότερον περὶ δικαίου μόνον καὶ ἀδίκου;
ἢ καὶ περὲ ὧν νῦν δὴ “Σωχρέτης ἔλεχε; j:4 πειρῶ οὖν αὖ.
τοῖς ἀποχρίγεσϑαι. ΓῸΡ, ᾿41λλ1: ἐγὼ σοὶ πειράσος.

μαι, ὦ Σώχρατες, σαφῶς ἀποκαλύψαι τὴν τῆς ῥη-

ecp.456,a, b, 6, GORGIA S. 15

τορικῆς δύναμιν δὲ ἀἁπασαν" αὐτὸς γὰρ καλῶς t ὑφηγή-
σω. οἶσθα 78e δήπου, ὅτι τὸ νεώρια ταῦτα καὶ τὰ
τείχη τῶν ᾿ἀϑηναίων, καὶ ἡ τῶν λιμέγων κατασκευή,
ἐκ τῆς Θεμιστοκλέους ξυμβουλῆς γέγονε, tà δ᾽ ix
τῆς Περικάδους, ἀλλ οὐκ ἐκ τῶν δημιουργῶν. £2.
«Μέγεται ταῦτα, ὦ T'ogyía Ξ περὶ Θεμιστοκλέδυς"
Περικλέους δὲ καὶ αὐτὸς ἤκουον ὅτε ξυνεβούλευεν
ἡμῖν περὶ τοῦ διὰ μέσου τείχους. .19}. Καὶ ὅταν
γέ τις αἵρεσις 7 , ὧν δὴ σὺ ἔλεγες, ὦ ὼ Σώκρατες, ὁρᾷς
ὅτι οὗ ῥήτορες εἰσιν οὗ ξυμβουλεύοντες καὶ οἱ vi
χκῶντες τὰς γνώμας περὺ τούτων; 241. Ταῦτα καὶ
ϑαυμάζων. ὦ Γοργία, πάλαι ἐρωτῶ, ἥτις ποτὲ ἢ
δύναμες ἐστι τῆς ῥητορικῆς. δαιμονία yep τις ἔμοιγϑ8
καταφαίνεται τὸ μέγεθος οὕτω σκοποῦντι.
IOP. Εἰ πάντα 7ε εἰδείης, M Σώκρατες, ὅτι, ὡς
ἔπος εἰπεῖν, ἁπάσας τὰς δυνάμξις ξυλλαβοῦσα b
αὑτῇ ἔχει" μέγα δὲ σοι τεκμήριον ἐρῶ. πολλάκις
γὰρ ἤδη ἔγωγε μετὰ toV ἀδελφοῦ καὶ μετὰ τῶν
ἄλλων ἰατρῶν εἰρελϑὼν παρά τινα τῶν καμνόν».-
τῶν, οὐχὶ ἐθέλοντα s φάφμακον" “πιεῖν ἡ τεμεῖν ἢ
καῦσαι παρασχεῖν τῷ ἰατρῷ, οὗ δυναμένου τοῦ
Ris πεῖσαι, ἐγὼ ἔπεισα » οὐκ ἄλλῃ τι» τέχνη 7
τῇ ῥητορικῇ. φημὶ dà καὶ εἰς πόλιν, ὅπη βού-
λει , ἐλθόντα ῥητορικὸν ἄνδρα καὶ ἰατρὸν, εἰ δέοι
λόγῳ διαγωνίζεσθαι ἐν ἐκκλησίᾳ ἢ ἐν ἄλλῳ TUA
ξυλλόγῳ, ὁπότερον δεῖ αἱρεϑῆναι , ῥήτορα ἢ ia-
τρόν, οὐδαμοῦ ὧν φανῆναι τὸν i ἰατρὸν, ἀλλ αἷρε-
θῆναι ἂν τὸν εἰπεῖν δυνατόν, εἰ βούλοιτο. καὶ εἰ

΄

8 ^ PLATONIS c, d, e p. 465. a,

' ὥςπερ οἱ ἐν τῷ δήμῳ δυγγραφύμεμοι, ὅτι τὰ μὲν
D ; καϑάπερ 7 ἀριθμητική, [no] ἡ 5 λογισειρὴ
* {περὲ τὸ αὐτὸ γάρ ἐστι τό «ἴε ἄρτιον καὶ τὸ
περιττὸν. ) διαφέρει δὲ τοσοῦτον, ὅτι καὶ πρὸς αὑτὰ
καὶ πρὸς ἄλληλα πῶς ἔχει πλήθους, ἐπισκοπεῖ τὸ
περιττὸν καὸ τὸ ἄργιον X λογιστική. καὶ εἴ τις τὴν
ἀσερονομίαν ἀνέροιτο ; ὁμοῦ λέγοντος , ὅτι καὶ
αὕτη λόγῳ χυροῦται τὰ πάντα, οὗ δὲ λόγοι οὗ
976 ἀστρονομίας, s φαέη, περὶ τί εἰσιν, ὦ Σώκρα-
τες; εἴπκοιρὶ ἂν, ὅτε «ξερὲ τὴν τῶν ἄστρων φορῶν
xxi ἡλίου καὶ σελήνης, πῶς πρὸς ἄλληλα τάχους
ἔχει. ΓΟΡ. ᾿ορϑῶς γε λέγων σὺ, ὦ “Σώκρατες. ΣΩ.
439i δὴ καὶ σὺ, ὦ Τυργία' τυγχάνει μὲν γὰρ δὴ
οὖσα ἡ ῥητορικὴ τῶν λόγῳ τὰ πάντα διαπραττομέ-
γὼ» τὸ καὶ κυρουμένων Tig" D γάρ; TOP. "Ear,
ταῦτα" ΣΙ. 4tys δὴ τῶν περὶ τί; τί ἐστι τοῦτο τῶν
ὄντων, περὲ οὗ οὗτοι οὗ λόγοι εἰσίν, οἷς vj ῥητορικὴ
χρῆται; ,DOP. τὰ μέγιστα τῶν ἀγϑρωπείων πρα-
γμότων, ᾧ “Σώκρατες, καὶ ἄριστα. VII. 2.5. "A,
ὦ Popyía, ἀμφιρβητήσιμον καὶ τοῦτο λέγεις, καὶ
οὖδέν πω σαφές, οἶμαι ydg σε ἀκηκοέναι ἐν τοῖς
ξυμποσίοις ἀδάντων ἀνϑρώπων τοῦτο τὸ σκολιόν,
ἐν ᾧ καταριϑμοῦνται ἄδοντες, ὅτι ὑγιαίνειν μὲν
ἄριστόν ἐστι, τὸ δὲ δεύτερον , καλὸν γεγέαθαι, τρέ-
tov δὲ, ὥς φησιν ó ποιητὴς toU σχολιοῦ, τὸ πλου-
τεὴν ἀδόλως. ΤῸΡ. ᾿4χήχοα γάρ" ἀλλὰ πρὸς τὶ λέ.
yug τοῦτο; X2. "On, goi αὐτίκα x παρασεαῖεν οὗ
δημιονργοὶ τούτων, ὧν ἐπήνεσεν ὃ τὸ σκολιὸν ποιή-

ana m aas. ὅν

!

b, c, d. '" GORGIAS. 9

gag, ἑατρύς τε καὶ παιδοτρέβης καὶ χρηματιστής,
καδιεῦύκοι πρῶτον μὲν ὅ ἐατρός, »»0,) ὦ Σώκρατες,
ἐξαπατᾷ es Τοργίας" οὐ γὰρ ἐστιν ἡ τούτου τέχνη
σεδρὲ τὸ μέγιστον ἀγαϑὸν τοὺς ἀνϑρώποις ] ἀλλ ἢ
ἐμή.“ εἰ οὖν αὐτὸν ἐγὼ ἐροίμην, 500 δὲ τίς ὧν ταῦτα
λέγεις ; ; Sou ἂν ἴσως," ὅτι ἰατρός. »»τί οὖν λέγεις; M
τὸ τῆς σῆς τέχνης 8 ἔργον μέγιστόν ἐστιν ἀγαϑόν;“ Πῶς
γὰρ οὗ, φαέη ἂν ἴσως, ὦ Σώχρατις, ὑγίεια; τί
δ᾽ ἐστὶ μεῖζον ἀγαϑὸν ἀνθρώποις ὑγιείας, εἰ δ᾽ αὖ
ptr τοῦτον ὃ ὁ παιδοτρέβης εἴποι, ,,ὅτε ϑαυμάζοιμὶ
τ ἂν, ὦ Σώκρατες, καὶ αὐτὸς, εἴ σοι ἔχει Τορ-
γίας μεῖζον ἀγαϑὸν ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ τέχνης, "
i. τῆς ἐμῆς" “ εἴποιμ ἂν αὖ καὶ πρὸς τοῦτον, »υὐ
δὲ δὴ τίς εἶ, ὦ ἄνθρωπε; καὶ τέ τὸ σὸν ἔργον ; “
παιδοτρίβης, φαίη ἃ ἂν, τὸ δὲ ἔργον μου ἐστέ, κα-
dote te καὶ ἐσχυροὺς σοιεῖν τοὺς ἀνθρώπους τὸ GO
ματα.“ Μετὰ δὲ τὸν παιδοτρίβην εἴποι ὧν ὃ χρημα-
τιστὴς, ὡς ἐγῴμαι, πάνυ καταφρονῶν ἁπάντων;
»0xdxss δῆτα, M «Σώκρατες , ἐάν σοι πλούτου φανῇ
τι μεῖζον ἀγαϑὸν à ὄν, 5 παρὰ Τοργέᾳ, ἢ παφ ἄλλῳ
ὁτῳοῦν.“ φαῖμεν ἂν οὖν πρὸς αὐτὸν, 1i δὲ δὴ; ἢ σὺ
τοῦτον δημιουργός; φαίη & ἄν. Τίς ὧν; χρηματιστής.
τὲ οὖν; κρίνεις σὺ μέγιστον ἀνϑρώποις ἀγαϑὸν
[5o] πλοῦτον; φήσομεν" πῶς ydo olx ; ἐρῶ. Kol
μὴν ἀμφιςβητεῖ γε Γοργίας ὅδε τὴν παρ αὐτῷ τέ-
"p μείζονος ἀγαϑοῦ αἰτίαν εἶ εἶναι ἢ τὴν σὴν, φαῖ-

"μὲν ὧν ἡμεῖς... δῆλον οὖν ὅτε τὸ μετεὶ τοῦτο ἔροιὲ

ἄν, καὶ τί ἐστι τοῦτο τὸ ἀγαθόν; ἀποκρινάσϑω

10 | PLATONIS ep 455.2. b.

T'ogyías. « [91 οὖν »Ῥομίσας, ὦ Γοργία, ἐρωτᾶσθαι
καὶ ὑπ' ἐκείνων καὶ ὑπ ἐμοῦ, ἀπόκριναι, τί ἐστι

. τοῦτο ὃ φὴς σὺ μέγιστον ἀγαϑὸν εἶναι τοῖς ἀνθρώ-

ποις, καὶ σὲ δημιουργὸν εἶναι αὐτοῦ. ΤῸΡ. “Ὅπερ
ἐστίν, ὼ Σώκρατες, τῇ ἀληϑείᾳ μέγιστον ἀγαϑόν,
καὶ αἴτιον ἅμα μὲν ἐλευϑερίας αὐτοῖς τοῖς dva
ποις, ἅμα δὲ τοῦ ἄλλων ἄρχειν. ἐν τῇ αὑτοῦ πόλει
ἑκάστῳ. zi. Ti οὖν δὴ τοῦτο λέγεις; ΤΌῸΡ. T
πείϑειν ἔγωγ" οἷόν v εἶναι τοῖς λόγοις καὶ ἐν δικα-
ατηρίῳ δικαστάς, καὶ ἐν βουλευτηρίῳ βουλευτώς,
καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ ἐχχλησιαστάς, καὶ ἐν ἄλλῳ ξιλλό ye
σεαντί, ὅστις ἂν πολιτικὸς ξύλλογος ytyrytou. xai-
τοι ἐν ταύτῃ τῇ δυνάμει δοῦλον μὲν ἕξεις τὸν depo»,
δοῦλον δὲ τὸν παιδοτρίβην" ó δὲ χρηματιστὴς οὗτος
ἄλλῳ ἀναφανήσεται χρηματιξύμενος καὶ οὐχ αὑτῷ,

| ἀλλὰ σοὶ τῷ δυναμένῳ λέγειν καὶ πείϑειν τὰ πλήϑη.

VII. 2:2. νῦν μοι δοκεῖς δηλῶσαι, LI Τοργία, ἐγ.
γύτατα, τὴν ῥητορικὴν ἥντινα τέχνην ἡγῇ εἶναι, καί,
B τι ἐγὼ ξυνίημι, λέγεις ὅτι πευϑοῦς δημιουργός

ἔστιν ἡ ῥητορική, καὶ ü σραγματεία αὑτῆς ἅπασα

καὶ τὸ κεφάλαιον εἷς τοῦτο τελευτᾷ" ἢ ἔχεις τι λέ-
pur ἐπὶ πλέον τὴν ῥητορικὴν δύνασθαι, ἢ neo
τοῖς ἀκούουσιν ἐν τῇ ψυχῆ ποιᾶν; ΓΟΡ. Οὐδαμῶς,
e) «Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς i ἱκανῶς ὁρίζεσθαι. ἔστι
χὰρ τοῦτο τὸ κεφάλαιον αὐτῆς. Z2. "Axovoor δὴ,
ὦ logyla. ἐγὼ γὰρ εὖ ἔσϑι ὅτι, ὧς ἐμαυτὸν πείϑω,
εἴπερ τις ἄλλος ἄλλῳ διαλέγεται " βουλόμενος εἰδέ.
ναι αὐτὸ τοῦτο περὶ ὅτου ὃ λόγος ἐστέ, καὶ ἐμὲ εἶα

l

cde ὃ GO RGIA S. 11

ναι τούτων ἕνα" . ἀξιῶ δὲ καὶ σέ. TOP. Τί οὖν δή,
e “Σώχρατες; zn. "Epis : γῦν. ἐγὼ τὴν ἀπὸ τῆς ῥη-
τορεκῆς πειϑώ, ἥτις ποΐ ἐστὶν ἢν σὺ λέγεις, καὶ
περὶ ὥγτιγων πραγμάτων ἐστὲ πειϑὼ, σαφῶς μὲν εὖ
ἰσϑ' ὅτε οὐκ οἷδα᾿ οὐ μὴν ἀλλ ὑποπτεύω y ἣν
οἶμαί σε λέγειν, καὶ περὶ ὧν" οὐδὲν μέντοι ἧττον
ἐρήσομαί σε, τένα ποτὲ λέγεις τὴν πειϑὼ τὴν ἀπὸ
τῆς ῥητορικῆς, καὶ περὲ τίνων αὐτὴν εἶναι. τοῦ οὖν
ἕνεχα δὴ αὐτὸς ὑποπτεύων σὲ ἐρήσομαι, ἀλλ᾽ οὐκ
αὐτὸς λέγω; οὗ σοῦ ἕνεκα, ἀλλὰ τοῦ λόγον, ἵνα
οὕτω" προΐῃ, ὡς μάλιστ ἂν ἡμῖν καταφανὲς ποιοῖ
περὶ ὅτου λέγεται. σχόπει γάρ, εἴ σοι δοκῶ δικαίως
ἀνερωτᾷν σε ὥςπερ ἂν εἰ ἐεύγχανόν σε ἐρωτῶν, τίς
ἐστι τῶν ζωγράφων Ζεῦξις, εἴ μοι εἶπες, ὅτι ὃ τὰ
ζῶα γράφων , ἂρ οὐκ ἂν δικαίως σε ἠρόμην, ὃ τὰ
ποῖα τῶν ζώων γράφων, καὶ ποῦ; ΤῸΡ. Πάνυ γε.
ΣΏ. "Aou διὰ τοῦτο ὅτι καὶ ἄλλοι εἰσὶ ζωγράφοι
γράφοντες ἄλλα πολλὰ ζῶα; IOP. Nol. zn. Εἰ
δέ yt μηδεὶς ἄλλος ἢ Ζεῦξις ἢ ἔγραφε, καλῶς ἂν σου
ἀπεκέκριτο. IOP. Πῶς γὰρ οὔ; Z2. "I9 δὴ καὶ
περὶ τῆς ῥητορικῆς εἰπέ, πύτερόν σοι δοκεῖ πειϑὼ
ποιεῖν ἢ ῥητορικὴ μόνη, ἢ καὶ ἄλλαι τέχναι; λέγω
δὲ τὸ τοιόνδε" ὅςτις διδάσκει ὁτιοῦν πρᾶγμα, πότε-.
ρον, ὃ διδάσκει, πείϑει, ἢ οὔ; TOP. Οὐ δῆτα, ὦ
“Σώκρατες, ἀλλὰ πάντων μάλιστα σεέϑει. ΣΩ. JIá-
λιν δ᾽ εἰ ἐπὶ τῶν αὐτῶν τεχνῶν λέγομεν, ὧνπερ νῦν
δή, s ἀριϑμητικὴ οὐ διδάσκει ἡμᾶς ὅσα ἐστὲ τὰ
τοῦ ἀριϑμοῦ, καὶ ὃ ἀριϑμητικὸς ἄνϑρωπος; ΤῸΡ.

-

42 PLATONIS »»κ. 4536. ". Ὁ. c.
Πάνυ γε. ΣΏ. Οὐκοῦν καὶ πείϑει; ΓΟΡ. Nel.
ΣΩ. Πειϑοῦς ἄρα δημιθυργός ἔστι καὶ ἡ ἀριϑμη-
τική. I'OP. Φαίνεται. 242, Οὐκοῦν ἐάν τις ἐρωτᾷ
ἡμᾶς, ποίας πειϑοῦς καὶ περὲ τέ, ἀποκρινούμεϑά
που αὐτῷ, ὅτι τῆς διδαακαλικῆς τῆς step) τὸ ἄρτιόν
τὸ καὶ τὸ περιττὸν ὅσον ἐστί" καὶ τὰς ἄλλας, ἃς νῦν
δὴ ἐλέγομεν, τέχνας ἁπάσας ἕξομεν ἀποδεῖξαι σεει--
ϑοῦς δημιουργοὺς οὔσας, xci ἤςτινος, καὶ 'περὲ
ὅ, τι ἢ οὔ; IOP. Not. £42. Οὐκ ἄρα ῥητοριχὴ
αὔνη πειϑοῦς ἐστὶ δημιουργός. ΓΟΡ. 41595 λέγεις.
IX. ΣΩ. Ἐπειδὴ τοίνυν οὐ μόνη ἀπεργάζεται τοῦτο
τὸ ἔργον, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι, δικαίως ὥςπερ περὲ τοῦ
ζωγράφου, μετὰ τοῦτο ἐπανεροίμεϑ' ἂν τὸν λέγοντα,
ποίας δὴ πειθοῦς καὶ τῆς περὲ τί πειϑοῖς ἡ ἢ ῥητο-
pur ἐστι τέχνη; ἢ οὗ δοκεῖ σοι δίκαιον εἶναι ἐπανς-
ἐρεσϑαι; ΤΌῸΡ. ᾿Ἔμοιγε. zn. ᾿4πόκριψαι δή, ὦ

1 veria » ἐπειδὴ καὶ aol δοκεῖ οὕτω. 1Ὁ}, Ταύτης
τοίνυν τῆς πειϑοῦς λέγω, ὦ Σώκρατες, τῆς ἐν [τοῖς]
διπαστηρίοις καὶ ἐν toig ἄλλοις. ὄχλοις, ὥρπερ καὶ
ἄρτι ἔλεγον, καὶ περὲ τούτων ἅ ἐστι δίκαις τὸ xoi
ἄδικα. f. Καὶ ἐγώ τοι ὑπώπτευον ταύτην σὲ λέ.
7ει» τὴν πειϑὼ καὶ περὶ τούτων, ὦ logyia- ἀλλ
ἔνα μὴ ϑαυμάξῃς, i ἐὼν [καὶ ὀλίγον ὕστερον τοιοῦτόν
τί σε ἀνέρωμαι » 9 δοκεῖ μὲν δῆλον εἶναι, ἐγὼ δ᾽
ἐπανερωτῶ" ὅπερ γὲρ λέγω, τοῦ ἑξῆς ἕνεκα i-i
σϑαι τὸν λόγον ἐρωτῶ , θὺ σοῦ ἕνεκα, nÀR ἵνα μὴ.
ϑιζώμεϑα ὑπονοοῦντες προαρσπάζειν ἀλλήλων τὰ
λεγόμενα, ἀλλὰ σὲ τὰ gaveoU κατὰ τὴν ὑπόθεσιν

d, e. p. 455. a. GORGIAS. ^" * 13

ὑπὼς ἂν βούλῃ, περαένῃς; I'OP. Καὶ ὀρϑῶς γέ uos
δοκεῖς ποιεῖν, ὦ Σώχρατες.. 4i. "I9, δὴ καὶ τόδε
ἐπισκεψώμοϑα" καλεῖς τι, μεμαϑηκέναι; IOP.
Καλῶ. 241. Ti δὲ; πεπιστευκέναι; ΓΌΡ. Ἔγχωγε.
ΣΙ. ΜΠάτερον οὖν ταυτὸν δοκεῖ σοι εἶναι μεμαϑη-
κέναι καὶ πεπιστευχέναι, καὶ μάϑησις. καὶ πίφεις,
ἢ ἄλλο τε; ΓῸΌΡ. Οἴομαν μὲν ἔγωγε, ὦ €
ἄλλο. 241. Καλῶς do ol, γνώσῃ δὲ ἐνθένδε"

γάρ τίς σε ἔροιτο, ἀρ ἔστε τις , ὧ Τυργία, in
ψευδὴς xoi ἀληϑής; φαίης ἂν, ὡς ἐγὼ οἶμαι. ΓΟΡ.
Ne. X2. 1 δ᾽, -ἐπιστήμη ἔστι ψευδὴς καὶ ) ἀλη.
ϑής; I'OP. Οὐ δῆτα. 2M. Δῆλον γὰρ οὖν ὅτι οὐ
vavtó» lov. I'OP. 41595 λέγεις. ΣΩ.. ᾿Αλλὰ μὴν
ot τὰ γε μεμαϑηκότες πεπεισμένοι εἰσὶ καὶ οὗ πεπι-
στευχότες. ΓΌΡ. Ἔστι ταῦτα. X42. Βούλει οὖν δύο
εἴδη ϑῶμεν πειϑοῖς, τὸ μὲν πίστιν παρεχόμενον
ἄνευ τοῦ εἰδέναι, τὸ 5 ἐπιστήμην; IOP. Μάνυ
γε. 2. ματέραν οὖν ἡ ῥητορικὴ πειϑὼ ποιεῖ ἐν
δικαστηρίοις τε καὶ τοῖς ἄλλοις ὄχλοις, περὶ τῶν
δικαίων τὸ καὶ ἀδίκων; ἐξ ἧς τὸ πειστεύειν γίγνεται
ὥνευ τοῦ εἰδέναι, ἢ ἐξ ἢ ης τὸ εἰδέναι; IOP. δῆλον
δήπου " ὦ “Σώκρατες , ὅτι ἐξ ἧς τὸ πιστεύειν. — X2.
y^ ῥητορικὴ ἄρα, ὦ Γοργία, ὡς ἔοικε, πειϑοῦς δημι-
ουργός ἐστε πιστευτικῆς , ἀλλ᾽ οὗ διδασχαλικῆς, περὶ
τὸ δίκαιόν ts καὶ ἄδικον. ΤΌ, Nai. 242. Οὐδ᾽ ἄρα
διδασκαλμκὸς ὃ ῥήτωρ ἐστὲ δικαστηρίων τὸ καὶ τῶκ
ἄλλων ὄχλων “δικαίων τὸ πέρι καὶ ἀδίκων, ἀλλὰ
' πισιριὸς μόνον. οὗ γὰρ ev ὄχλον y ἂν δύνωτο

4

14 : PLATONIS b. e. 4.

τοσοῦτον ἐν ὀλέγῳ χρόνῳ διδώξαι οὕξω μεγάλα πρώ-
γματα. I'OP. Οὐ δῆτα. X. 242. Φέρε δή, ἴδωμεν
τί ποτε καὶ λέγομεν περὲ τῆς ῥητοᾳικῆς. ἐγὼ μὲν γάρ
τοι οὐδ᾽ αὐτός πὼ δύναμαι κατανοῆσαι ὃ, τι λέγω.
ὅταν περὸ ἰατρῶν αἱρέσεως 7 τῇ 7:0Àst ξύλλογος, ἢ
περὸ ναυπηγῶν, 3) περὶ ἄλλον τινὸς Σ μιφί τ δὶ
edat ἄλλο τε ἢ τότε Ó ῥητορικὸς οὗ ξυμβουλεύ-
ες; δῆλον γὰρ ὅτι ἐν ἑκάστῃ αἱρέσει τὸν τεχνιχώτα.--
tO» » ; αἱρεῖσθαι" οὐδ᾽, ὅταν» τειχῶν περὶ i οἰκοδομή-
σεως ἢ λιμένων κατασκευῆς 7 νεωρίων, ἀλλ οἱ
ἀρχιτέκτονερ" οὐδ᾽ αὖ, ὅταν σερατὴ γῶν αἱρέσεως πέρι,
ἢ) τάξεώς τινος πρὸς 7 πολεμίους » ἢ ἢ χωρίων καταλή.--
vto, ξυμβουλὴ ἢ, αλλ oi ατρατηχικοὶ τότε ξυμ-ὄ
βουλεύσουσιν, oí éorrogixoi δὲ οὔ" ἢ πῶς λέγεις, ὦ
Τοργία , τὸ τοιαῦτα ; ἐπειδὴ γὰρ αὐτάς τε φὴς én-
709 εἶναι xai ἄλλους ποιεῖν ῥητορικοὺς, εὖ ἔχει
τὰ τῆς σῆς τέχνης παρὰ coU τννϑάνεσθαι" καὶ ἐμὲ
νῦν νόμισον καὶ τὸ σὸν σπεύδειν. ἴσως γὰρ καὶ τυγ-
χάνει τις τῶν ἔνδον ὄντων peret σου βουλόμενος
γενέσθαι" ὡς ἐγώ τινας σχεδὸν xai συχνοὺς αἰσθά-
γνῦμαι, οἵ ἔσως αἰσχύνοιντ ἂν σε ἀνέρεσθαι" in
ἐμοῦ οὖν ἀνερωτώμενος »όμιασον xa$ ὑπ ἐκείνων
ἀνερωτᾶσϑαι, ,,τί ἡ ἡμῖν, ,9 Τοργέα, ἔσται ἐάν ao:
ξυνῶμεν ; περὶ τένων τῇ πόλει ξυμβουλεύειν οἷοί 1e
ἐσόμεϑα; j πότερον περὶ δικαίου μόνον καὶ ἀδίκου; :
ἢ καὶ περὶ ὧν νῦν δὴ “ΣΣωχρέέτης ἔλεχε; Ed πειρῶ οὖν αὖ-
τοῖς ἀποχρίνεσϑαι. ΤῸΡ. 413 ἐγὼ goi πειράσος

40i, ὦ Σώκρατες, σαφῶς ἀποκαλύψαι τὴν τῆς ῥη-

ἐς Ρ. 456,2, 5.6 ^ GORGIAS. 15

τορικῆς δύναμιν & ὅἀπασαν" αὐτὸς γὰρ καλῶς b ὑφηγή-
σω. οἶσθα ydp δήπον, ὅτι và νεώρια ταῦτα καὶ τὰ
τείχη τῶ» Oslo, καὶ ἡ τῶν λιμένων κατασχενή,
ἐκ τῆς Θεμιστοκλέους ξυμβουλῆς γέγονε, τὰ δ᾽ ix
τῆς Περικλέους, ἀλλ οὐκ ἐκ τῶν δημιουργῶν. ΣΙ.
«Μέγεται ταῦτα, ὦ Γοργία : περὶ Θεμιστοκλέδυς"
Περικλέους δὲ καὶ αὐτὸς ἤκουον ὅτε ξυνεβούλενεν
ἡμῖν περὶ τοῦ διὰ μέσου τείχους. OP. Καὶ ὅταν
γέ τις αἵρεσις ῇ , ὧν δὴ σὺ ἔλεγες, M Σώκρατες, δρᾷς
ὅτι οὗ ῥήτορές εἶσιν οὗ ξυμβουλεύοντες καὶ οἱ νι-
κῶντες τὰς γνώμας "egi τούτων; 242. “Ταῦτα καὶ
ϑαυμάζων. e Γοργία, πάλαι ἐρωτῶ, ἥτις ποτὰ 5)
δύναμες ἐστι τῆς ῥητορικῆς. δαιμονία γάρ τις ἔμοιγε
καταφαένετοι τὸ μέγεϑος οὕτω σκοποῦντι. ΧΙ.
IOP. Εἰ πάντα ye εἰδείης, M Σώκρατες, ὅτι, ὡς
ἔπος εἰπεῖν, ἁπάσας τὰς δυνάμεις ξυλλαβοῦσα 6o
᾿ αὑτῇ ἔχει" μέγα δὲ σοι τεκμήριον ἐρῶ. πολλάκις
γὰρ ἤδη ἔγωγε peto τοῦ ἀδελφοῦ καὶ μετὰ τῶν
ἄλλων ἰατρῶν εἰρελϑὼν παρά Tuve τῶν καμνόν.-
τῶν, οὐχὶ ἐθέλοντα $ ἢ φάφμακον᾽ πιεῖν ἢ τεμεῖν ἢ
καῦσαι παρασχεῖν τῷ ἰατρῷ, οὗ δυναμένου τοῦ
ἰατροῦ πεῖσαι, ἐχὼ ἔπεισα ιν οὐκ ἄλλη τιν τέχνῃ ἢ
τῇ ῥητορικῇ. φημὶ δὲ καὶ εἰς πόλιν, ὅπη βοὺ-
λει, ἐλθόντα ῥητορικὸν ἄνδρα καὶ ἰατρὸν, εἴ δέοι
λόγῳ διαγωνίζεσθαι ἐν ἐκκλησίᾳ ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ
ξυλλόγῳ, ὁπότερον δεῖ αἱρεθῆναι, ῥήτορα 4) ἰα-
τρόν, οὐδαμοῦ ἄν φανῆναι τὸν ἰατρὺν , dà aige-
ϑῆγαι ἂν τὸν εἰπεῖν δυνατόν, tb βούλοιτο. καὶ εἰ

*

16 - ^ PLATONIS , dee. 487. v

πρὸς ἄλλον 75 δημιοῦργὸν ὁνευναθῦν ἀγωνέξοιτα,

πείσειεν ἂν αὑτὸν ὁλόέσϑαι ὃ ῥητοφικὸς μᾶλλον ,
ἄλλος ὁςτιςοῦν. Ov γάρ ἔστι περὶ ὃ ὅτου οὐκ ἂν πι-

ϑανώτερον sitos ὁ ῥητορικὸς ᾽ ἄλλος ὅςτιςοῦν τῶν

; δημιουργῶν ἐν πλήϑει. 5 μὲν οὖν δύναμις τοσαύτη

ἐστὶ καὶ τοιαύτη τῆς τέχνης. δεῖ μέντοι , ὦ Σὺ-
κρατες, τῇ ῥητορικῇ χρῆσϑαι, ὥςπερ xui τῇ ἄλλῃ
σώσῃ ἀγωνίᾳ. καὶ γὰρ 1? ἄλλῃ ἀγωνίᾳ οὗ τούτου
ἕνεκα δεῖ πρὸς ἅπαντας χρῆσϑαι ἀνθρώπους, ὅτι
ἔμαϑὲ τις πυκτεύειν τε καὶ παγκρατιάξειν, χαὶ ἐ,
ὅπλοις μάχεσθαι, ὥςτε κρείττων εἶναι καὶ φίλον
καὶ ἐχθρῶν, οὐ τούτου ἕνεκα τοὺς φίλους δεῖ τὸ
πεειν, οὐδὲ μεντεῖν τὸ καὶ ἀποκτιννύναι. οὐδὲ γε uo
Δία, ἐάν τις tis παλαίστραν φοιτήσας, εὖ ἔχων τὸ
σῶμα καὶ πυχτικὸς γενόμενος, ἔπειτα τὸν πατέρα
τύπτῃ καὶ τὴν μητέρα, 5 ἄλλον τινα τῶν οἰκεέων ἢ
τῶν φίλων , οὐ τούτου ἕνεκα δεῖ τοὺς παιδοτρίβας
καὶ τοὺς ἐν τοὺς ὅπλοις διδάσκοντας μάχεσθαι μι-
σεῖν τὲ καὶ ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων. ἐκξξνου μὲν
γὰρ παρέδοσαν, ini τῷ δικαίως χρφῆσϑαι τούτοις
πρὸς τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς ἀδικοῦντας, ἀμυκομέ-
rove, μὴ ὑπάρχοντας" οὗ δὲ, μεταστρέψαντες, χρῶν»-
ταῦ τῇ ἰσχὺϊ καὶ τῇ τέχνῃ οὐκ ὀρθῶς. οὔκουν οἱ
διδάξαντες, πονηροί, οὐδὲ ἡ τέχνη οὔτε αἰτία
οὔτε πονηρὰ τούτου ἕνεκα ἐστίν, ἀλλ᾽ οὗ μὴ χρὼμε-
70; οἶμαι, ὀρθῶς. ὃ αὐτὸς δὴ λόγος καὶ περὶ τῆς |
ὑητορικῆς. δυνατὸς μὲν γὰρ πρὸς ἅπαντάς ἐστιν ὅ.

ῥήτωρ καὶ περὸ παντὸς λέγειν, ὥςτε ποϑαγώτερος.

ἐ, €, d, e, GORGIAS, 17

εἶναι ἐν τοῖς πλήϑεσιν ἔμβραχαι πρὶ ὅταν ἂν βούλη-
, . ἀλλ᾽ οὐδέν τι μᾶλλον τούτου. ἕνεχα δεῖ οὔτε
τοὺς ἰατροὺς τὴν δόξαν ἀφαιρεῖσϑαι, ὅτε δύνψιντο
ἂν τοῦτο ποιῆσα,, οὔτε τοὺς ἄλλους δημιουργοὺς,
ἀλλὰ δικαίως καὶ τῇ ῥητορικῇ χρῆσϑοι, ὥςπερ ναὶ
τῇ ἀχωνίᾳ. ἐὰν δέ, οἶμαι, ῥητορικὸς γεμόμενός τές,
κάτα ταύτῃ τῇ δυνάμει καὶ τῇ τέχνῃ ἀδικῇ, αὖ τὸν
διδάξαντα δεῖξεμισεῖν τε καὶ ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πό-
λεων. ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐπὶ δικαίᾳ agio σεαιφέδωκεν»,

δ᾽ ἐναντέως χρῆται. τὸν οὖν οὖκ ὀρθῶς Ζρώμενον

ἐσεῦν δίκαιον καὶ ἐκβάλλειν καὶ ἀποκτινγύναι, ἀλλ

4 τὸν διδάξαντα. XH. z0. Olua, ὦ Γοργία,
à) σὲ ἔμπειρον εἶναι πολλῶν λόγων, xa) καϑεωροι-
né» ἐν αὐτοῖς τὸ Ζοιόνδε » ὅτι οὐ ῥᾳδίως δύνανται
oi ἄνϑρωποι, περὶ ὧν ἂν ἐπιχειρήσωσι διαλέγεαϑαι;
: διορισάμενον πρὺς ἀλλήλους καὶ μαϑόντες καὶ 0
δάξαντες. ἑαυτοὺς , οὕτω διαλύεσθαι vae. '9vyoveles
ἀλλ᾽ ἐὰν περί του ἀμφιςβητήσωσι,. καὶ μὴ φῇ ὅ
ἕτερος tà» ἕτερον ὀρϑῶς λέγειν, ἢ "ἡ σαφῶς, xe
: Aemaévovoi τὸ καὶ xata φϑόνον οἴονται τὸν ἑαυΣῶν
λέγειν, φιλονεικοῦντας ἀλλ᾽ οὐ ζητοῦντας τὸ προκεὗ-
μενον ἐν τῷ λόγῳ᾽ καὶ ἔμοί γε τελεντῶντες αἴυχεσεα
ἀπαλλάττονται » λοιδορηϑέντερ τὸ καὶ εἰπόντες κοι
ἀχούσαντες περὶ σφῶν αὐτῶν τοιαῦτα, οἷα καὶ τοὺς
παρόντας ἄχϑεοϑαι ὑπὲρ σφῶν αὐτῶν, ὅτε τοιού.
τῶν ἀνθρώπων. ἠξίωσαν exgoutel γενέσθαι. τοῦ δὴ
ἕνεκα λέγω ταῦτα; ὅτι νῦν ἐμοὶ δοχεῖς σὺ ov πάνυ
ἠκόλουδα λέγειν οὐδὲ ξύμφωνα οἷς eno ἔλεγες

PLAT. Or. Ton. III. ^

18 |^ PLATONIS p. $58. a, b. c,

περὶ τῆς ῥητορικῆς. φοβοῦμαι ov» διελέγχειν σε, μή
μὲ ὑπολάβῃς οὗ πρὸς τὸ πρᾶγμα φιλονεικοῦντα λέ-
yt, τοῦ καταφανὲς γενέσϑαι , ἀλλὰ πρὸς σέ. ἐγὼ
οὗν, εἰ μὸν καὶ σὺ εἶ τῶν ἀνθρώπων ὦ»περ καὶ ἐγώ,
ἡδέως ἂν σε διερωτῴην" 8 δὲ μή, ἔφην ἄν. ἐγὼ δὲ
είνων εἰμέ; τῶν ἡδέως | μὲν. ἂν ἐλεγχϑέντων, εἶ τι μὴ
ἀληϑὲς λέγοιμι, ἡδέως δ᾽ ἂν ἐλεγξάντων, εἴ τίς τι μὴ
ἀληϑὲς λέγοι, οὐκ ἀηδέστερον μέντ᾽ ἂν ἐλεγχϑέντων
ἢ ἐλεγξάντων᾽ μεῖζον γὰρ αὐτὸ ἀγαϑὸν ἡ ἡγοῦμαι, ὅσῳ
περ μεῖζον ἀγαϑόν ἐστιν, αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι κακοῦ
τοῦ μεγίστου , ἢ ἄλλον ἀπαλλάξαι. οὐδὲν γὰρ οἶμαι
τοσοῦτον κακὸν εἶναι ἀνθρώπῳ ; ὅσον δάξα ψευδὴς
περὶ o» τυγχάνει γῦν , ἡμῖν ὃ λόγος ὧν. εἰ μὲν οὖν
καὶ σὺ φὴς τοιοῦτος εἶναι, διαλεγώμεϑα" εἰ δὲ καὶ
δοκεῖ χρῆναι ἐᾷν», ἐῶμεν 50g χαίρειν. καὶ διαλύω-
μέν τὸν ξύλλογον. L'OP. Ald φημὶ μὲν ἔγωγε, ὦ Σώ-
κρατες;;" καὺ αὐτὸς τοιοῦτος εἶναι οἷον σὺ ὑφηγῇ"
joo μέντοι veli" ἐννοεῖν καὶ τὸ τῶν παρόντων. πά-
λαε ydp του, ᾿ὰρὸν καὶ ὑμᾶς ἐλϑεῖν, ἐγὼ τοῖς παρ-
οὔσε πολλὰ ἐπεδειξάμην, καὶ νῦν ἴσως ; πόῤῥω ἀπο-
τονοῦμεν, " διαλεγώμεϑα. σκοπεῖν οὖν χρὴ καὶ τὸ
τούτων», μή τινας αὐτῶν κατέγωμεν βουλομένους τι
καὶ ἄλλο πράττειν. XIII. XA Τοῦ μὲν ϑορύβου,
δ Τοργία τε καὶ Σώκρατες, αὐτοὶ ἀκούετε τούτων
τῶν ἀνδρῶν ᾿ βουλομένων ἀχούειν, ἐὰν τε λέγητε.
ἐμοὶ δ᾽ οὖν καὶ αὐτῷ μὴ γένοιτο τοσαύτη ἀσχολία,
ders τοιούτων λόγων καὶ οὕτω λεγομένων ἀφεμένῳ
προὐργιατερόν τι γενέσθαι ἄλλο πράττειν. ΚΑΙ,{.

&ep 459.1. — GORGIAS. . [9

Νὴ τοὺς ϑεοὺς, ὦ Χαιρεφῶν, καὶ μὲν δὴ καὶ av-
τὸς πολλοῖς: ἤδη λόγοις παραγενόμενος oUx οἵδ᾽

εἰ πώποτε ἤσϑην οὕτως, ὥςπερ yvri* OT ἔμοιγε,
κἂν τὴν ἡμέραν ὅλην ἐθέλητε Ota; 7)εσϑαι ; χαριεῖ»-
σϑε. X2. ᾿Δλλὰ μή», ὦ Καλλίκλεις, 1d y ἐμὸν οὖ-
δὲν Brins εἴπερ ἐθέλει Τοργίας. IOP. Αἰσχρὸν
δή τολοιπόν, ὦ Σώκρατες, γίγνεται, ἐμὲ 7ε μὴ i ἐϑέ-
λειν, καὶ ταῦτα αὐτὸν ἐπαγγειλάμενον ἐρωτᾷν ᾿ὅ
τι τις βούλεται. ἀλλ εἰ δοκεῖ τούτοισι, διαλέγου τε
καὶ ἐρώτα 0, τι βούλει. 22. Ἄκουε δή, o) T'og-
yin, ἃ ϑαυμάξι ὦ ἐν τοῖς λεγομένοις Ἢ ὑπὸ σοῦ. ἴσως
γώρ τοι σοῦ 090 c λέγοντος ἐγὼ οὐκ ὀρϑῶς i ὕπο

λαμβάνω. ῥητορικὸν φὴς ποιεῖν οἷός τ εἶναι, ids-
τις βούληται παρὰ doU μανϑάνεινς IOP. Nol. 242

Οὐκοῦν περὶ πάντων ὡςτ' lv ὄχλῳ πιϑανὸν εἶναι, οι
διδάσκοντα, ἀλλὰ πείϑοντα ; IOP. πάνυ μὲν οὗν

Z2. ᾿Ἔλεγες τοίνυν δή, ὅτι καὶ περὶ τοῦ ὑγιεινοῦ
τοῦ ἰατροῦ πιϑανώτερος ἔσται 9 ῥήτωρ. ΤΌ Ρ. Καὶ
γὰρ ἔλεγον, ἔν γε ὄχλῳ. E41. Οὐχοῦν τὸ ἐν ὄχλω
τοῦτό ἐστιν, ἐν τοῖς μὴ εἰδόσιν; οὐ ydg δὴ που ἕν
7t toic εἰδόσι τοῦ ἰατροῦ πιϑανώτερος ἔσται. POP.
41995 λέγεις. Zi. Οὐκοῦν, εἴπερ τοῦ ἰατροῦ σι--
ϑανώτερος ἔσται, τοῦ εἶδύτος πιϑανώτερος 7)ίγνες
ται; I'OP. Πάνυ γε. ΣΏ. Οὐκ. ἰατρός ys ὦν' ἢ
γάρ; POP. ναί. Z0. Ὃ δὲ μὴ ἰατρός γε δή ποῦ,
ἀνεπιστήμων, ὧν ó ἰατρὸς ἐπιστήμων; FOP. iier
9:31. 22. Ὃ ovx εἰδὼς ἄρα τοῦ εἰδότος iv οὐκ si-
δόσι πυϑανώτερὸς ἔσται, Ota» ὃ ῥήτωρ τοῦ ἰατροῦ

Ba

.-

90 —— PLATONIS: | ede.

πιϑαγώτερος 5. τοῦτο ξυμβαΐνει, ἢ ἄλλο τι; ΓΟΡ.
Τοῦτο ἐνταῦϑά ys ξυμβαίνει. ΣΏ. Οὐκοῦν καὶ
περ τὰς ἄλλας ἃ ἁπάσας τέχνας ὡσαύτως ἔχει Ó ῥήτωρ
καὶ ü ῥητορική; αὐτὰ μὲν τὰ πράγματα. οὐδὲν
δεῖ αὐτὴν εἰδέναι ὅπως ἔχει, μηχανὴν δέ τινα πει-
ϑοῦς εὑρηκέναι, ὥςτε φαίνεσθαι τοῖς οὐκ εἰδόσι
μᾶλλον εἰδέναι τῶν εἰδότων. XIV. ΓΟΡ. Οὐκοῦν
στολλὴ ῥᾳστώνη, ὦ Σώκρατες, γίγνεται, μὴ μα-
ϑόντα τὰς ἄλλας τέχνας, ἀλλὰ μέαν ταύτην, μηδὲν
ἐλαττοῦσϑαι τῶν δημιουργῶν; 242. Εἰ μὲν ἐλαττοῦ-.
ται 7 μὴ ἐλαττοῦται ὅ ῥήτωρ τῶν ἄλλωκ, διὰ τὸ
οὕτως ἔχειν, αὐτίκα ἐπισκεψόμεθα, ἐάν τι ἡμῖν
"góc λόγου q »» δὲ τόδε πρφύτερον σκεψώμεθα"

ἄρα τυγχάνει περὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ ἄδικον, κοι τὸ
᾿αἰσχρὸν καὶ τὸ καλόν, καὶ ἀγαϑὸν καὶ κακόν, οὔ-
tc ἔχων ὁ ὁ ῥητορικὸς ὃς περὶ τὸ ὑγιεινὸν καὶ περὶ
τὰ ἄλλα, ὧν αἱ ἄλλαι τέχναι" αὐτὰ μὲν οὔκ εἰδὼς,
τί ἀγαϑὸν ἢ ἢ τὲ κακόν ἔστι», ἢ τί καλὸν 3 τί αἰσχρόν,

, ἢ δίκαιον ἢ ἢ ἄδικον, πειϑὼ͵ δὲ περὶ αὐτῶν μεμηχα-
νημένος, ὡςτε δοκεῖν εἰδέναι, ovx εἰδώς, ἐν οὐχ
εἰδόσι, μᾶλλον τοῦ εἰδότος; ἢ ἀνάγκη εἰδέναι, καὶ
. δεῖ προεπιστώμενον. ταῦτα ἀφικέσθαι παρὰ σὲ τὸν
μέλλοντα μαϑήσεσϑαι τὴν ῥητορικὴν ; εἰ δὲ μή, σὺ
ὃ τῆς φηπορικῆς διδάσκαλος, τούτων μὲν οὐδὲν διδώ-
ξεις τὸν ἃ ἀφικνούμενον, — οὐ γὰρ σὸν & ἔργον, τ ποιὴ-
σεις δ᾽ ἐν τοῖς πολλοὶς δοκεῖν εἰδέναι, αὐτὸν τὰ τοι-
αὖτα, οὐκ εἰδότα, καὶ δοκεῖν ἀγαθὸν εἶναι, ova
ὄντα; ἢ τοπαράπαν οὐχ οἷός τε ἔσῃ αὐτὸν διδάξαι

». 48. «, ὃ, «. d. — GORGIAS. . 24

τὴν ῥητοριπῆν, ἐὰν μὴ προοιδῇ περὸ τούτων τὴν
ἀλήϑειαν; ἢ πῶς τὰ τοιαῦτα ἔχει» ὦ Ιοργία; καὶ
πρὸς -Διός , ὥςπερ ἄρτι εἶπες, ἀποκαλύψας τῆς

ὑπεφρικῆς εἰντὲ τές ποϑ' ἡ ἡ δύναμές ἐστιν. TOP. "i

ἐγὼ μὲν σἷμων, ὦ Σώκρατες, ἐὰν τύχῃ μὴ εἰδώς,
καὶ ταῦτα παρ᾽ ἐμοῖ μαθήσεσϑαι. ΣΩ. Ἔχε δή"

καλῶς γὰρ λέγεις" idv περ ὑποφικὸν σύ τινα ποιή-
en, ἀνάγκη αὐτὸν εἰδῖναι Tü δίκαια καὶ τὰ ἄδικα,
ἤτοι σπερύτερόν γε ἢ ὕστερον μαϑόντα παρὰ σοῦ.
FOP. πίόνυ ys. M2. Ti οὖν; ó τὰ τεκτονικὰ με--
μαϑηπώς, τεκτονικός, ἢ οὔ; TOP. ναί. ΣΩ.
Οὐκοῦν nol ὃ τὰ μουσικά, μουσικός; ΤῸΡ. Noi.
ΣΏ. Ke) ó τὰ ἰατρικά, ἰατρικός ; καὶ τάλλα οὕτω
κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ὅ μεμαϑηκὼς ἕκαστα Tor
αὔτός ἐστιν, οἷον ἕκαστον ἡ ἐπιδτήμη ἀπεργάζεξαι ;
DOP. πάνυ yt. Z1. Οὐκοῦν κατὰ τοῦτον τὸν λό-
γον- καὶ ó τὰ δίκαια μεμαϑηκὼς δίχαιος; ΓΟΡ.

Ikbwrec δὴ που. ΣΩ. Ὃ δὲ δίχαιος δίχαϊά mov -

πρείττε.; ΓΌΡ. Nol ΣΩ. Οὐκοῦν ἀνάγκη τὸν (o-
τορικὸν δίκαιον εἶναι, τὸν δὲ δίχαιον βούλεσθαι
δίκαια πράττειν; ΤΌΡ. Φαίνεταί γε. 241. Οὐδέποτε
ἄρα βαυλήσεται ὃ γε δίκαιος ἀδικεῖν. ΓΌΡ, ᾿4νάγ-
xg. Zul. Τὸν ϑὲ δητορικὸν ἀνάγκη éx τοῦ λόγου
δίκανον εἶναι. ΓΟΡ. ναί. 242, Οὐδέποτε ἄρα βου-

Aetas ὁ ζητορικὸς ἀδικεῖν. TOP. Οὐ φαίνεταί

y XV, Z1. Méuygoos οὖν λέγων ὀλέγῳ néórsgov
ὅτι οὐ δεῖ τοῖς παιδοτρίβαις ἐγκαλεῖν, οὐδ᾽ ἐάβαλ--
Aere ἐκ τῶν πόλιων, ἐὰν Ó πύκτης Τῇ. πυκτικῇ

Ὄ

|

* , -

22 a WE PLATONIS ". pe &61. a. b,
μὴ καλῶς χρῆται καὶ ἀδικῇ ; ὡσαύτως δὲ οὕτω xai
idv ó ῥήτωρ τὴ ὑητορικῇ ἀδίκως χρῆται, μὴ τῷ
διδάξαντι ἐγκαλεῖν, μηδὲ ἐξελαύνειν ἐκ τῆς πόλεως,
«ἀλλὰ τῷ ἀδικοῦντι καὶ οὐκ ὀρϑῶς χρωμένῳ τῇ ζη-
τορικῇ; ἐῤῥήϑη ταῦτα ἢ ov; ΤΙῸΡ. ᾿Εῤῥήϑη.
ΣΩ. Νῦν δὲ γε ὃ αὐτὸς οὗτος φαΐνεται ὅ ῥητορικὸὺς
οὐκ ἂν ποτε ἀδικήσεις, ἢ 35 ov; I'OP. Φαένεται. 242.
Koi » τοῖς πρώτοις ys, ὦ Τοργία, λόγοις ἐλέγετο,
ὅτι 4 ῥητορικὴ περὶ λόγους εἴη, οὐ τοὺς τοῦ ἀρ--
τίου καὶ περιττοῦ, ἀλλὰ τοὺς τοῦ δικαίου καὶ ἀδί.-
κου" ἢ οὔ; I'OP. Ναί. £42. ᾿Εγὼ τοίνυν σοῦ 6τε
ταῦτα λέγοντος ὑπέλαβον , ὡς οὐδέποτ᾽ ἂν εἴη 7) ῥη-
τορικὴ ἄδικον πρᾶγμα, ὃ γ᾽ ἀεὶ: περὶ δικαιοσύνης
τοὺς λόγους ποιεῖται" ἐπειδὴ δὲ ὀλέγον v ὕστερον ὅλε-
yt6, ὅτι ὅ ῥήτωρ τῇ ὑπεορικῇ : κἂν ἀδέκως χρῷτο, οὕτω
ϑαυμάσας καὶ ἡγησάμενος οὗ ξυνᾷδειν τὰ λεγόμενα,
ξχείγους εἶπον τοὺς λόγους, ὅτι εἰ «μὲν κέρδος ἡ ἡγοῖο
εἶναι τὸ ἐλέγχεσθαι ; ὥςπερ ἐγώ, ἄξιον εἴη διαλέ-
7εσϑαι p δἰ δὲ μή, ἐᾷν χαίρειν. ὕστερον δὲ ἡμῶν
ἐπισκοπουμένων, δρᾷς δὴ καὶ αὐτός, ὅτι αὖ ὅμολο-
γεῖται, τὸν ῥητορικὸν ἀδύνατον εἶναι ἀδίκω; χρῆσθαι
τῇ ὑπεορικῇ καὶ ἐθέλειν ἀδικεῖν. ταῦτα οὖν OT
ποτὲ ἔχει, μὰ τὸν κύνα, ὦ Τοργία, οὐκ ὀλίγης
ξυνουσίας ieri» ὥςτε ἑκανῶς διασκέψασϑοαι. XVI.
ΠΩ. Τί δέ, ὦ “Σώκρατες; ; οὕτω καὶ σὺ περὲ τῆς
ῥητορικῆς δοξάζεις ὦ ὥςπερ νῦν λέγεις; )' olt, ὅτι
Τυργίας ἤασχύνϑη σοι μὴ προσομολογῆσαι, τὸν ῥη-
τορικὸν ἄνδρα μὴ οὐχὲ καὶ zd δίκαια εἰδέναι καὶ

4, d. e, p. 462, 5. GORGLAS. 23

τὰ καλὰ reb τὰ ἀγαθά , καὶ da» μὴ ἔλϑῃ ταῦτα εἰ-,
δὼς παρ᾿ αὐτόν, αὐτὸς διδάξειν ἔπειτα ; ἐκ ταύτης
ἔσως τῆς ὁμολογίας ἐναντίον τι ξυνέβη ἐν τοῖς λό-
γοις" τοῦϑ' ὃ δὴ ἀγαπᾷς, αὐτὸς ἀγαγὼν ini τοιαῦτα
ἐρωτήματα. ἐπεὶ τίνα οἶξει ἀπαρνήσεσθϑαι μὴ οὐχὶ
καὶ αὐτὸν ἐπίστασθαι τὰ δίκαια καὶ ἄλλους διδέ--
ἕξειν; ἀλλ᾽ εἰς τὰ τοιαῦτα ἄγειν πολλὴ ἀγροικέᾳ
ἐστὲ τοὺς λόγους. 22. 12 κάλλιστε Μμῶλε, ἀλλά τοι
ἐξεπέεηδες κεώμεϑα ἑταέρους καὶ υἱεῖς, ἵνα, ἐπειδὰν
αὐτοὶ πρεσβύτεροι γιγνόμενοι σφαλλώμεϑα, παρόν--
τες ὑμεῖς οὗ »εώτεροι ἐπανορϑῶτε ἡμῶν τὸν βίον καὶ
ἐν ἔργοις καὶ ἐν λόγοις. καὶ vir εἶ τι ἐγὼ xai log-
γίας ἐν τοῖς λόγοις σφαλλόμεϑα, σὺ παρὼ». ἐπα»όρ-:
ϑου" δίκαιος δ᾽ εἶ" καὶ ἐγὼ ἐθέλω, τῶν ὡμολο--
γημόνων εἶ ὃ τί σοι δοκεΐ μὴ καλῶς ὡμολογῆσϑαι, d ἄνα--
ϑέσϑαι 9, τι ἂν σὺ βούλῃ, ἐάν μοι ἕν μόνον φυ-
λάττῃς. 110.4. τὸ τοῦτο λέγεις; zn. Τὴν pax Qo
Aoyla», ὦ Il, ἢν καϑέξῃς, ἢ τοπρῶτον ἐπεχεί-:
ρήσας χρῆσϑαι. ΠΏ. Τί δέ; οὐκ ἐξόσται μοι λέ-
ys, ὁπόσα ἂν βούλωμαι; ; 2L. δεινὰ μέντ᾽ ἂν πά--
ϑοις, ὦ βέλτιστε, εἰ ᾿Ιϑήναζε ἀφικόμενος , οὗ τῆς
“Ελλάδος πλείστη ἐστὸν ἐξουσία τοῦ λέγειν, ἔπειτα
σὺ ἐνταῦϑα τούτου μόγος ἀτυχήσαις. ἀλλὰ ἀντίϑες
τό, σοῦ μακρὰ λέγοντος καὶ μὴ ἐθέλοντος τὸ ége»-
τώμενον ἀποκρίνεσϑαι,. οὗ δεινὰ αὖ ἂν ἐχὼ ndo
εἰ μὴ ἐξέσται μοι ἀπιέναι καὶ μὴ ἀκούειν σου; ἀλλ᾽
εἶ τε κήδει τοῦ λόγου τοῦ εἰρημένου, xa) ἡ ἐτανορϑώ-
σααϑαι αὐτὸν βούλει, ὥςπερ viv δὴ ἔλεγον, ἀναϑέο

26 |. — PLATONIS «de p.46, a,

κολακείας μόριον εἶναι, ax αὐτὸν λέληϑα οὕπω
ἀπόκεκριμένος " ὅ δὲ ἐπανερωτῷ εἰ οὗ καλὸν ἡγοῦ-
pos εἶναι" ἐγὼ δὲ αὐτῷ οὐκ ἀποχρινοῦμαι πρό-
τερον, εἴτε καλὸν εἶξε αἰσχρὸν ἢ ἡγοῦμαι εἶναι τὴν ῥη-
τορεκὴν , πρὶν ἂν πρῶτον ἀποκρίνωμαι, 0 τι ἐστίν.
οὗ γὰρ δίκαιον " ὦ πιῶλε. ἀλλ᾽ εἴπερ βούλει πυϑέ-
σϑαι, ἐρώτα, ὅποῖον μόριον τῆς κολακείας φημὶ εἷ-
»0t τὴν (rof. 11414. “Ἐρωτῷ δὴ, καὶ ἀπόκρι-
ναι, ὁποῖον μόριον. ΣΩ. "Ag οὖν ἂν μάϑοις ἀπο-
κριναμένου; ἔστε γὰρ ἡ ῥητορική, κατὰ τὸν ἐμὸν
λόγον, πολιτικῆς μορίον εἰδωλον. ΠΩ. τί οὗν;
καλὸν ἢ αἰσχρὸν λέγεις αὐτὴν εἶναι; ΣΩ. «Αἰσχρὸ»
ἔγωγε. τὰ γὰρ κακὰ αἰσχρὰ ἐγὼ καλῶ" ἐπειδὴ δε
σοι ἀποκρίνασϑαι ὡς ἢδη εἰδότι ἃ ἐγὼ λέγω. ΓΟΡ.
. Ma τὸν Atm ὦ “Σώκρατες, ἀλλ᾽ ἐγὼ οὐδὲ αὐτὸς
ξυνίημε 0, τι λέγεις. 242. Εἰχότως γε, ὦ Γοργία,
οὐδὲν ydg πω σαφές λέγω" πῶλος δὲ 00s νέος ἐστὲ
καὶ ὀξύς. ΓΟΡ. ᾿Αλλὰ τοῦτον μὲν ἕα" ἐμοὶ δ᾽ εἰπέ,
πῶς λέγεις πολιτικῆς μορίου εἴδωλον εἶναι τὴν ῥη-
᾿τορικήν. 24. 4i ἐγὼ πειράσομαι φράσαι ὅ
γέ μοι φαίνεται εἶναι ἡ ῥητορική" εἰ δὲ μὴ τυγ-
χάνει ὃν τοῦτο, Πῶλος ὅδε ἐλέγξει. σῶμά που κα-
λεῖς τὸ καὶ ψυχήν; ΤΌΡ. Πῶς γὰρ oV; 241. Οὐ-
κοῦν καὶ τούτων olt τινὰ εἶναι ἑκατέρου εὐεξίαν;
TOP. "Eymyt. Z2. Τί δέ; δοκοῦσαν μὲν εὐεξίαν,
οὖσαν δ᾽ οὔ, οἷον τοιόνδε τε λέγω" πολλοὶ δοκοῦσιν
εὖ ἔχειν τὰ σώματα, οὺς οὐκ ἂν ῥᾳδίως αἴσϑοιτὸ
ΩΣ ὅτι οὐχ εὖ ἔχουσιν, ἄλλος ἢ ἰατρός ts καὶ τῶν

b.c.d, GORGIAS. : 2)

γυμνασεικῶν s. IUQP. Aso λέγεις. 2. T$
τοιοῦτον λέγω καὶ ἐν σώμαξι εἶναι καὶ ἐν ψυχῇ, ὁ τι
ποιεῖ μὲν δοκεῖν εὖ ἔχειν τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν,
ἔχεε δὲ οὐδὲν μᾶλλον. ΤΟΡ. Ἔστι ταῦτα. ΧΙΧ. ΣΩ.
Φέρε δή σοι, ἐὰν δύνωμαι, σαφέστερον ἐπιδείξω ὃ
λέψω. δυεῖν ὄντοιν πραγμάτοιν, δύο λέγω τέχνας,
xol τὴν μὲν ἐπὸ τῇ ψυχῇ » πολιτικὴν καλῶ, τὴν δὲ
ἐπὶ τῷ σώματι " μίαν μὲν οὕτως ὀνομάσαι οὐκ Eye
σοι" μιᾶς δὲ ovans τῆς τοῦ σώματος ϑεραπείας, δύο
μύρια λέγω, τὴν μὲν γυμναστικήν, τὴν 0 ; ἰατρικήν"
εἧς δὲ πολιτικῆς, ἀντέστεροφον μὲν τῇ γυμναστικῇ
τὴν νομοϑετικὴν, ἀντίστροφον δὲ τῇ ἰατρικῇ τὴν
δικαιοσύνην. ἐπικοινωνοῦσι μὲν δὴ ἀλλήλαις, ἅτε
περὲ τὸ αὐτὸ οὖσαι, ἑκάτεραι τούτων, $j τὸ ἰατρικὴ
τῇ γυμναστικῇ καὶ ἢ δικαιοσύνη τῇ νομοϑεεικῇ."
ὕμως δὲ διαφέρουσί τι ἀλλήλων». τεττάρων δὴ τοὺ
των» οὐσῶν, καὶ ἀεὶ πρὸς τὸ βέλτιστον ϑεραπευου.
σῶν, τῶν μὲν τὸ σῶμα, τῶν δὲ τὴν ψυχήν, ἡ
κολαικδυτρεῆ αἰσϑομένη , οὐ γνοῦσα λέγω, ἀλλὰ
στοχασαμέἕνη, τέτραχα ἑαυτὴν διανείμασα, ὑποδῦσα"
ὑπὸ ἕκαστον τῶν μορίων, προςποιεῖται εἶναι τοῦτο
ὅπερ ὑπέδυ καὶ τοῦ μὲν βελτίστου οὐδὲν φροντίζει,
τῷ δὲ ἀξὶ ἡδίστῳ ϑηρεύεται τὴν ἄνοιαν καὶ ἐξα-
πατᾷ" ὥςτε δοκεῖ πλείστου ἀξία εἶναι. ὑπὸ μὲν
οὖν τὴν ἰατρικὴν ἡ ὀψοποιϊκὴ ὑποδέδυκε , καὲ
προςποιεῖται τὰ βέλτιστα oia τῷ σώματι εἰδέναι,
ὥςτ᾽ εἰ δέοι ἐν σταισὶ διαγωνίζεσθαι ὀψοποιόν τὰ
καὶ ἰατρόν, ἢ ἐν ἀνδράσιν οὕτως ἀνοήτοις, eng

209-5 c . ..

Φ

98 PLATONIS νει». 465, αν, 6,

οἱ παῖδες, πότσρος ἐπαΐοι περὶ τῶν χρηστῶν’ σι»
τίων ἢ ἢ πονηρῶν, ὃ ἰατρὸς ἢ ὃ ὀδφοποιός, λιμῷ
a» ἀποθανεῖν τὸν ἰατρόν. κολακείαν μὲν oU» αὐτὸ
καλῶ. καὶ αἰσχρὸν φημί, ὦ πῶλε, τὸ τοιοῦτο».
τοῦτο ydo πρὸς σὲ λέγω, ὅτι toU ἡδέος στοχάξεται
ἄνευ τοῦ βελτίστου, τέχνην δὲ αὐτὴν oU qus εἶναι,
. ἀλλ᾽ ἐμπειρίαν, ὅτι οὔκ ἔχει λόγον οὐδένα ὧν προρ-
φέρει, ὁποῖα ἅττα τὴν φύσιν ἐστίν; ors τὴν
αἰτίαν ἑκάστου μὴ ἔχειν εἰπεῖν. ἐγὼ δὲ τόχνην oU
καλῶ, ὃ ἂν ἢ ἄλογον πρῆγμα. τούτων δὲ πέρε εἰ
ἀμφιρβητεῖς, ἐθέλω ὑποσχεῖν λόγον. XX. T;
μὲν οὖν ἰωτρικῇ, ςπτερ λέγω, 5 ὀψοποιϊκὴ κϑλα-
^ κρέα ὑπόκειται, 58 δὲ γυμναστικῇ » κατὰ τὸν αὐτὸν
τρόπον τοῦτον», A κομμωτική, κακοῦργύς τε οὐσα καὶ
ἀπατηλὴ καὶ ἀγεννὴς καὶ ἀνελεύϑερος, σχήμασί τε
καὶ χρώμασι καὶ λειότητι ol αἰσθήσει ἁπατῶσα,
ὥξτε ποιεῖν ἀλλότριον κἄλλος ἐφελκομένους τοῦ
οἰκεέου τοῦ διὸ τῆς γυμνασεινῆς ἀμελεῖν. i» οὖν μὴ
μακρολογῶ , ἐϑέλο; σοι ἐξπεῖν, deep οἱ | γεωμέτραι,
. (ἠδη γὰρ ἂν ἴσως ἀκολουϑήσειας) t ὅτε, ὃ κομμωπικὴ
σερὸς γυμναστικὴν ; τοῦτο ὑψοποιϊκὴ πρὰς Letpu-
xj»* μᾶλλον δὲ ὧδε, ὅτι, ὃ κομμωτικὴ πρὸς γυμνα-
στεπὴν τοῦτο σοφιστικὴ πρὸς νυμοϑετικήν, xal. ὅτι,
ὃ ὀᾳψοποιϊκὴ πρὸς ἰατρικήν, τοῦτο ῥητορικὴ πρὸς
δικαιοσύνην. ὅπερ μέντοι λέγω, διέστηκεν οὕτω φὺ-
ch^ di δ᾽ ἐγγὺς ὄντων, φύψονται ἐν τῷ αὐτῷ καὶ
περὶ ταυτὰ σοφισταὶ Ναὶ ῥήτορες , xai οὐκ ἔχουσιν
6, τὸ χρήσονται οὔτε αὐτοὶ ξαυτοῖς, οὔτο oi. ἄλλοι

e. ἃ. o. p. 468... GORGIAS. 29

ἄνθρωποι τούτοις. xui γὰρ ἂν εἰ s μὴ ἡ ψυχὴ τῷ σώ.
ματι ἐπεστάώτει, ἀλλ᾽ αὐτὸ αὑτῷ, καὶ μὴ ὑπὸ ταὺ-
της xaxsÜenpsire xai διεκρένετο à M ὀψοποιΐκη
καὶ ἢ ἰατρική, ἀλλ᾽ αὐτὸ τὸ σῶμα ἔνρινε σταϑμώ-
μενον ταῖς χάρισι ταῖς πρὸς αὑτὸ, τὸ τοῦ "Avatayó-
ρου ἂν πολὺ "9; ὦ φίλε Πῶλε (σὺ ydg τούτων» ἔμ-
πειρος}" ὁμοῦ ἂν πάντα χρήματα ἐφύρρτο, ἐν τῷ αὐ-
τῶ, ᾿ἀχρέτων ὄντων τῶν T^ ὑγιειγῶν καὶ ἰατρικῶν
καὶ ὑψοποιϊκῶν. ὃ μὲν οὖν ἐγώ φημι τὴν ῥητορι-
xir εἶναι, ἀκήκοας" ἀντίστροφον ὁ ὀψοποιΐας ἐν ψυ-
ad a ὡς ἐκεῖνο ἐν σώματι. ἔσως μὲν ovy ἄτοπον πὸ-
ποίηκα, ὅτι σε οὐχ ἐῶν μακροὺς λόγους λέγειν, αὖὐ- ᾿
κὰς συχνὸν λόγον ἀποτέτακα. ἄξιον μὲν οὖν ἐμοὶ
, ξυγχνώμην ἔχειν ἐστί. λέγογτος γάρ μου βραχέα, οὔκ
ἐμάνθανες, οὐδὲ χφῆαϑαι τῇ ἀποκρίσει, ἣν αοἱ ἀπε-
κριγάμην, οὐδὲν οἷός τὶ ἦσϑα, ἀλλὰ ἐδέου διηγήσεως.
io» μὲν οὖν καὶ ἐγὼ σοῦ ᾿ ἀποκρινομένου μὴ ἔχω 0, τε
χρήσωμαι, ἀπότεινε καὶ σὺ λόγον" ἐὰν δὲ ἔχω , fa
us χφῆσϑαι" * δίκαιον ydg. καὶ νῦν ταύτῃ τῇ ἀπο--
κρίσει εἴ z ἔχεις χρῆσϑαι, χρῶς XXL. 114214. τί
οὖν φής; κολακεία δοκεῖ σοι εἶναι ἡ D ῥητορική; zn.
Κολακείας μὲν οὖν ἔγωγε εἶπον μόριον" ἀλλ οὐ
μνημονεύεις τηλικοῦτος ὧν, δ ῶλε; τί τάχα ὅρα-
σεις πρεσβύτης γενόμενος ; 102,4. "AQ. οὖν δοκοῦαί
σοι ὡς κόλακες ἐν ταῖς πύλεσι φαῦλοι γομόξεσθοιοο
ἀγαϑοὶ ῥήτορες; 24. ᾿Ερώτημα «οὔτ᾽ ἐρωτᾷς. ἢ
λύγου τινὸς ἀρχὴν λέγεις; 121.4. ᾿Ερωτῷ Eyoyt.
ΣΩ. Οὐδὲ νομίζεσθαι ἔμοιγε δοκοῦσι. I14LA. Πῶς

-
*

-—— M ——— ——— —

-

-

$0 . '^ PLATONIS boe

oU νομέξεσϑαι; » οὐ μέγιστον δύνανται τῶν i» ταῖς
πόλεσιν; zn. Ox, εἰ τὸ δὐνασϑαΐ ; 7ε λέγεϊς ἄγα-
ϑόν τι elvat τῷ δυναμένῳ. ΠΏ“. ᾿Αλλὰ μὲν δὴ
λέγω ye. «ΣΩ. ᾿Ελάχιστον τοίνυν μοι δοκοῦσι τῷ» ἐν
τῇ πόλει δύνασϑαι οἵ ῥήτορες: 1102.4. TI δ᾽; οὐχ,
ὥςπερ oi τύραννοι , ἀποκτιννύασὶ τε ὃν ἂν βούλω».-
ται, καὶ ἀφαιροῦνται χρήματα , καὶ ἐχβάλλουσιν i ἔχ
τῶν πόχεων ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς ; zn. Νὴ τὸν κύνα'
-ἀμφιγνοῶ μέντοι, ὦ ΠπΠῶλε, ἐφ᾽ ἑκάστου ὧν λέχεις,
πότερον αὐτὸς ταῦτα λέγεις καὶ jr σαυτοῦ"
᾿ ἀποφαίνῃ " 5 ἐμὲ ἐρωτᾷς. 12524. AM ἢ ἔγωγε σὲ ἐρω-
τῶ. ΣΏ. Ekv, ὦ φίλε" ἔπειτα δύο 0 ἅμα με ἐρωτᾷς;
ΤΩ͂ΣΑ. Πῶς δύο; 242. Οὐκ ἄρτι οὕτω πὼς ἔλεγες,
ὅτι ἀποκτιγνύασιν οὗ ῥήτορες ove" ἂν βούλωνται,
ὥςπερ οἵ τύραννοι, καὶ χρήματα ἀφαιροῦνται καὶ
ἐξελαύνουσιν ἐκ τῶν πόλεων ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς; 142.
Eywye. XXII. 25. “ἐγὼ τοίνυν σοι, ὅτι δύο ταῦτ
ἐστὲ τὰ ἐρωτήματα ; καὶ ἀποκρινοῦμαι γὲ σοι πρὸς
ἀμφύτερα. φημὲ yàg , ὦ Πῶλε, ἐγὼ: ai τοὺς ῥήτο-
ρας καὶ τοὺς τυράννους δύνασθαι μὲν ἐν ταῖς πόλεσι
σμικρότατον, ὥρπερ 3 γῦν δὴ ἔλεγον" οὐδὲν γὰρ ποιεῖν
ὧν βούλονται, ὡς ἔπος εἰπεῖν * ποιεξν μέντοι Ó , τι
ἂν αὐτοῖς δόξῃ βέλτιστον εἶναι. ΠΙΏ A. Οὐκοῦν τοῦ-
. Τὸ ἐστε τὸ μέγα δύνααϑαι; Z4. Ow, ὥς γέ φησι
Πῶλος. IM14. Ἐγὼ οὔ φημι; φημὲ μὲν οὖν ἔγωγε.
ΣΏ. Ma τὸν οὗ σὺ γε, ἐπεὶ τὸ μέγα δύνασθαι ἔφης
ἀγαϑὸν εἶναι τῷ δυναμένῳ. ΠΏ. Φημὶ γὰρ οὗ».
ΣΏ. ᾿4γαϑὸν οὖν οἴει εἶναι, ἐών τις ποιὴ ταῦτα ἃ

e.P. 467. αν... GORGIAS. - 31

ὧν δοχῇ αὐτῷ βέλτιστα εἶναι, νοῦν μὴ ἔχων; καὶ
τοῦτο καλεῖς μέγα δύνασϑαι; ΠΑ. Οὐκ ἔγωγε...
ΣΩ. Οὐκοῦν ἀποδείξεις τοὺς ῥήτορας γοῦν ἔχοντας,
καὶ τέχνην τὴν ὑπορικήν , ἀλλὰ μὴ κολακείαν, ἐμὲ
ἐξελέγξας ; ; εἰ δὲ ue ἐάσεις ἀνέλεγκτον , οἱ ῥήτορες, t οὗ
“ποιοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν ἃ δοκεῖ αὐτοῖς, καὶ οἱ τύ-
Qu»vo:, οὐδὲν ἀγαϑὸν τοῦτο κεκτήσονται, εἶ δὴ δύ-
»αμίς ἐστιν, ὡς σὺ φής, ἀγαϑόν, τὸ δὲ ποιεῖν ἄνευ
γοῦ ἃ δοκεῖ, καὶ σὺ ὁμολογεῖς κακὸν εἶναι" ἢ οὔ;
1... Ἔγωγε. 241. Hag ἂν οὖν ol ῥήτορες μέγα
δύναιντο ἢ οἱ τύραννοι ἐν ταῖς πύλεσιν, ἐὰν μὴ “ΖΣω-
πράτης ἐξελεγχϑῇ ὑπὸ ὁ πώλου, ὃ ὅτι ποιοῦσιν ἃ ἐ βούλον»-
ται; ΠΛ. Οὗτος ἀνὴρ — Xf. Ov ont αὐτοὺς
ποιεῖν ἃ βούλονται" ἀλλά pu. ἔλεγχε. Π.2.4. Οὐκ ἄρτι
ὡμολόγεις ποιεῖν ἃ δοκεῖ αὐτοῖς βέλτιστα εἶναι τοῦ--
του πρύσϑεν; ΣΩ. Καὶ γὰρ νῦν ὁμολογῶ. ΠΙΏ.Ι.
Οὐκοῦν ποιοῦσι» ἃ βούλονται; 2-2. Οὔ φημι. Π.Ω.Α.
Ἰοιοῦντες ἃ δοκεῖ αὐτοῖς; ΣΩ. Φημί. ΠΙΆ.
- Σχέτλιά γε λέχεις 1 xa) U ὑπερφυῆ, ὦ Σώκρατες. ΣΩ. Μὴ
κατηγόρει , ὦ λῶστε Hide , ἵνα προσείπω σε κατὰ
σὲ" ἀλλ΄ εἰ μὲν ἔχεις ἐμὲ ἐρωτᾷν, ἐπίδειξον ὅτε
ψεύδομαι" εἶ δὲ μή, αὐτὸς ἀποκρίνου. 11114. "AX
ἐθέλω ἀποκρίνεσϑαι, ἵνα. καὶ εἰδῶ ὃ, τι | λέγεις.
XXIII. ΣΙ. Ilótsgov οὖν σοι δοκοῦσιν oi ἄνϑρω-
ποι τοῦτο βούλεσϑαι ὃ ἂν πράττωσιν ἑκάστοτε, ἢ
ἐκεῖνο, οὗ ἕνεκα πράττουσι τοῦϑ' ὁ πράττουσιν;
οἷον, οἷ τὰ φάρμακα πένοντες παρὰ τῶν ἰατρῶν» -πό-
τερόν σοι δοκοῦσι τοῦτο βούλεσθαι ὕπερ ποιοῖσι,

΄

AN

. 89 PLATONIS . 4.c p 468.2. b.

σείνειν τὸ φάρμακον καὶ ἀλγῶν; ἢ ἐκεῖνο, τὸ ὑγιαΐ-
Yet», oV. ἕνεκα πίνουσι; 11414. δῆλον! ὅτι τὸ ὑγιαΐί-
yt, οὗ ἕνεκα πέγουσιν. 22. Οὐκοῦν καὶ οἱ πλέο»-
τὸς τε καὶ τὸν ἄλλον χρηματισμὸν χρηματιζόμενοι οὐ
“τοῦτό ἐστιν, ὃ βούλονται, ὃ ὁ ποιοῦσιν ἑκάστοτε----τἰς
yag βούλεται πλεῖν τὲ καὶ κινδυνεύειν καὶ πράγματ᾽
ἔχειν; -- ὠὰ ἐκεῖνο, οἶμαι, οὗ ἕνεκα πλέουσι, πλου-
id πλοὗταυ γὰρ! ἕνεκα πλέουσι. 1141.4. Πάνυ γε.
- ἄλλλοτι οὺν οὕτω καὶ περὶ πάντων, ἐάν τίς τι
m ἕνεκά ζου, οὗ τοῦτο βούλεται ὃ πράττει,
: pni ἐκεῖνο, οὗ ἕνεκα ι πράττει; : IL) A. Ναί. 24.
4 οὖν ἔστι τι τῶν ὄντων, ὃ οὐχὶ ἤτοι ἀγαϑόν y
ἐσὰν ἢ κακόν, ἢ) μεταξὺ τούτων, οὔτε ἀγαϑὸν
οὔτε κακόν; ΠΩ. Πολλὴ ἀνάγκη, ὦ Σώχρα-
τες. Z4. Οὐκοῦν λέγεις εἶναι ἀγαϑὸν μὲν σο-
φίαν τὸ καὶ ὅγέειαν καὶ πλοῦτον καὶ τἄλλα τὼ τοι--

-

aUta, κακὰ δὲ τἀναντία τούτων ; ΠΩ. Ἔχγωχε...

ΣΩΏ. τὰ δὲ μήτε ἀγαϑὰ μῆτε κακὰ ἄρα τοιάδε λέ-
gets , ἃ ἐνίοτε μὲν μετέχει τοῦ ἀγαϑοῦ, ἐνίοτε δὲ τοῦ
κακοῦ, ἐνίοτε δὲ οὐδετέρου; οἷον, καϑῆσϑαι καὶ
βαδίξειν καὶ τρέχειν καὶ πλεῖν, καὶ οἷον αὖ λίϑους
καὶ ξύλα καὶ τἄλλα τὰ τοιαῦτα; OU ταῦτα λέγεις ;
ἢ ἀλλ᾽ ἄττα καλεῖς τὰ μήτε ἀγαθὰ μήτε κακά; 11414.
Οὔκ, ἀλλὰ ταῦτας 24). Πότερον οὖν τὰ μεταξὺ
ταῦτα ἕνεκεν τῶν ἀγαθῶν πράττουσιν, ὅταν Rp
τωσιν, " τἀγαϑὰ τῶν μεταξὺ; ΠΑ. T. ü μεταξὺ
δήπου τῶν ἀγαϑῶν. zn. Τὸ ἀγαϑὸν ἃ ἄρα διώ-
κοντες καὶ βαδίζομεν, ὅταν βαδίζωμε», οἰύμενοι

ἜΝ . . GORGIAS, 33

βέλτιον εἶναι, καὶ τὸ ἐναντίον & ἕσταμεν, ὅταν ἐστῶ-
μὲν, τοῦ αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ ἀγαθοῦ, ἢ οὔ; ΠΩ.4.
ZVad. 241. Οὐκοῦν καὶ ἀποχτίννυμεν, εἴ τινα καὶ ἀπο-

κτίννυμεν, καὶ ὁ ἐκβάλλομεν καὶ ἀφαιρούμεϑα χρήματα,
οἰόμενοι ἄμεινον εἶναι ἡ ἡμῖν ταῦτα ποιεῖν, ἢ οὔ; ΠΑ.
Ππάνν yt. ΣΙ. Ἕνεκ ἄρα τοῦ ἀγαϑοῦ πάντα 1aU-
τα ποιοῦσιν οἷ ποιοῦντες. 115.4. Φημί. XXIV.
Z2. Οὐκοῦν ὡμολογήσαμεν, ἃ Évexd του ποιοῦμεν,
μὴ ἐκεῖνα βούλεσθαι, ἀλλ᾽ ἐκεῖνο, οὗ ἕνεκα ταῦτα
ποιοῦμεν. 11424. Μάλιστα. Σ.Ώ. Οὐκ ἄρα σφάττειν
βουλόμεϑα, οὐδ᾽ ἐχβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων, οὐδὲ
χρήμαϊα ἀφαιρεῖσϑαι ἁπλῶς οὕτως" ἀλλ id» ui»
ὠφέλιμα E ταῦτα » βουλόμεϑα πράττειν αὐτά, Bla
βερὼ δὲ ὄντα οὐ βουλόμεϑα. τὰ γὰρ ἀγαϑὰ βου-
λόμεθα, ὡς φὴς σὺ, τὰ δὲ ws ἀγαϑὰ μήτε κακὲ
oU βουλόμεϑα, οὐδὲ τὸ καχά" ἢ γάρ; ἀληϑῆ σοι δο-
xà λέγειν ὦ Πῶλε, ἢ οὔ; — κί οὐκ ἀποχρίένη; ΠΏ.
᾿᾿ληϑῆ. zn. Οὐκοῦν εἴπερ ταῦτα ὁμολογοῦμεν, 3j ᾽ν
τις ἀποκτείνῃ "ua " ἐκβάλλῃ i ἐκ πόλεως ἡ ἀφαιρῇ-
ται χρήματα, εἶτε τύραννος ὧν pire ῥήτωρ, οἰόμενος
εἶναι αὐτῷ ἄμεινον, τυγχώνῃ δὲ ὃν κώκιον, οὗτος δή-
που ποιεῖ ἃ δοκεῖ αὐτῷ; ἢ γάρ; ΠΑ. Nai. ΣΩ.
ΕΠ οὖν καὶ ἃ βούλεται , εἴπερ τυγχάνει ταῦτα κακὰ
ὄντα; ---- τί οὐκ ἀποχρίνῃ; ; ΠΩ. ᾿Αλλ οὔ μοι δοκεῖ
ποιεῖν & βούλεται. zn. Ἔστι μὲν οὖν ὃ Mid ὁτοιοῦτος
μέγα δύναται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ εἶ ἵπερ lori τὸ μέγα .
δύνασθαι ἀγαϑόν τι, κατὰ τὴν σὴν ὁμολογίαν;
TIf14. Οὐκ ἔστιν. 242. ᾿Δ4ληϑῆ ἄρα: ἐγὼ ἔλεγον λό-

Prar.Or. Tow. lll. C

34. PLATONIS e. p 469. a, b. «

γῶν, ὅτι ἔστιν ἄνθρωπον ποιοῦντα ἐν πόλει ἃ & δοκεῖ
αὐτῷ, μὴ μέγα δύνασθαι, μηδὲ ποιεῖν ἃ βούλεται.
^ HA. Ως δὴ σὺ ,ὦ Σώκρατες, οὐκ ἂν δέξαιο ἐξεῖ-
γαΐ σοι ποιεῖν 0, τι δοκεῖ, σοι ἐν τῇ πύλει μᾶλλον ἢ f;
μή, οὐδὲ ξηλοῖς c ὅταν ἴδης τινὰ ἢ ἀποκτείναντα ,90
ἔδοξεν αὐτῷ, ἢ ἀφελόμενον χρήματα, 7 j δήσαντα. zn.
Δικαίως λέγεις, à ἢ ἀδίκως; 11524. ᾿Οπότερ' ἂν C
οὔκ ἀμφοτέρως ξηλωτάν 1 ἐστιν; Z4. Εὐφήμει ,

πῶλε. ΠΩ... Τί δή; Z2. Ὅτι δὺ χρὴ οὔτε τρὺς
ἀξηλώτους ζηλοῦν, οὔτε τοὺς ἀϑλίους, ἀλλ ἐλεεῖν.
I141.4. Τί δὲ; οὕτω αοι δοκεῖ ἢ ἔχειν περὶ ὧν ἐγὼ λέγα
ἀνθρώπων; An. «Πῶς γὰρ οὔ; 4112.4. Ὅρτις
àv» ἀποκτίννυσιν, ὃν ἂν δύξῃ αὐτῷ, δικαίως ἀπο-
κτιννὺς, ἄϑλιος δοχεῖ σοι καὶ disuvdos Z4. Ov
ἔμοιγε, οὐδὲ μόντον ζηλωτός. Π.Χ4. Οὐκ ἄρτι
ἄϑλιον ἔφηςϑα εἶναι; 242. Τὸν ἀδίκως γε, ὦ ἑταῖ-
e, ἀποχτείναντα, καὶ ἐλεεινόν ye πρός" τὸν δὲ Óv-
'ταέως, ἀζήλωτον. 1112.4. ^H που ὅγε ἀποϑνήσκων
ἀδίκως ἐλεεινός τε καὶ ἀϑλιός ἐστιν. zn. * Hrro»
ἢ ὃ ἀποκτιννὺς, ὦ Πῶλε, καὶ ἧττον :) 6 δικαίως
ἀποϑνήίσκον. H414. Ing δῆτα, ὦ ὠ Σώκρατες; Zn.
Οὕτως ὡς μέγιστον τῶν κακῶν τυγχάνει ὃν τὸ ἀδι-
xdv. 212. Ἦ γὰρ τοῦτο μέγιστον; οὗ τὸ ἀδικεῖ-
σϑαι μεῖζον; ΣΩ. Ἥκιστά 75: 1151.4. Σὺ ἄρα βοί-
Àoto ὧν ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἢ ἀδικεῖν; Σ.2. Βουλοί-
μην μὲν ἂν ἔγωγε οὐδέτερα" εἰ δ᾽ ἀναγκαῖον εἴ,
ἀδικεῖν ἢ ἀδικῆσθαι, ἑλοίμην ἂν μᾶλλον ἀδι»εῖ.
σϑαι ἢ ἀδικεῖν. 11... Σὺ ἄρα τυρανγεῶν αὐκ α:

es ^

e. d, e. p. 470. a. GORGIAS. 35

δέξαιο; Zl. Οὔκ, εἰ τὸ τυραϑνεῖν 79 λέγεις ὁ ὅπερ
f γώ. 411.4. A E ἔγωχε τοῦτο λέγω, ὁ ὅπερ ἄρτι, ἐξεῖ»-
»αὶ ἐν τῇ πόλει, ὃ ἂν δοκῇ αὐτῷ, ποιεῖν τοῦτο, xai
ἀποκτινγύντι καὶ ἐκβάλλοντι καὶ πάντα, πράττοντι
κατα τὴν αὑτοῦ δόξαν. XXV. zn. Ὦ μακιίάρεε,
ἐμοῦ δὴ λέγοντος τῷ λόγῳ ἐπιλαβοῦ, εἰ γὰρ ἐγὼ ἐν
ἀγορᾷ πληϑούσῃ ᾿ ᾿λαβὼν ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδιον,
λέγοιμι πρὺς σὲ, ὅτι, »9 Πῶλε, ἐμοὶ δύναμίς τις σαὶ
τυροιννὶς ϑαυμασία ἄρτι προργέγονεν" é&v ydo ἄρα
ἐμοὶ δόξῃ τινὰ τουτωνὶ τῶν ἀνθρώπων, ὧν σὺ ὁρᾷς,
αὐτίχα μάλα δεῖν τεθνάναι, τεϑνήξει οὗτος, ὃν ἂν
δόξῃ, κἂν τινα δόξη uoi τῆς κεφαλῆς αὐτῶν xoa
γῆναι δεῖν, κατεαγὼς ἔσται αὐτίκα μάλα, κἂν ϑοι-
μάτιον διεσχίσϑοι, διεσχισμένον E ἔσταε: οὕτω μέγα
ἐγὼ δύναμαι ἐν τὴδε τῇ πόλει" rb οὖν ἀπιστοῦντε
σοι δείξαιμε τὸ ἐγχειρίδιον, ἴσως ἂν εἴποις ἰδών», ὅτι,
»Ὦ) Σώχρατες, οὕτω μὲν πάντες ἂν μέγα δύναιντο" ἐπεὶ
κῶν ἐμπρησϑείη οἰκία τούτῳ τῷ τρόπῳ, ἥντινα 4t? σοι
δοκῇ , Καὶ τά y: ᾿ϑηναίων νεώρια, καὶ τριήρεις,
καὶ τὰ πλοῖα πάντα , xal τὰ δημόσια καὶ τὰ ἴδια."
ἀλλ οὐκ ἄρα τοῦτ ἔστι τὸ μέγα δύνασϑαι, τὸ ποιεῖν
ἃ δοκεῖ αὐτῷ" ἢ δοκεῖ σοι; ILf1A. Ov δῆτα οὕτω γε.
ΣΩ. Ἔχεις οὖν εἰπτεῖν, διότι μέμφη τὴν τοιαύτην δί-
γαμιν; ΠῚ] Δ. Ἔγωγε. ΣΏ. Τί δή, λέχε. 17514.
Ori. ἀναγκαῖον τὸν οὕτω πράττοντα ζημιοῖσϑαι -
ἐστι... MA. "FÓ δὲ ζημμοῦσϑαν οὐ κακόν; 1414. ^
Πάνυ yt. zn. Οὐκοῦν, ὦ ϑαυμάσιε, τὸ μέγα δύνα-.
᾿σϑαι πάλιν αὖ σοι φαένεται, ἐὰν μὲν πράττοντι à
1 C. a2

"—

-» pd Ὁ '

᾿ς 36 PLATONIS τ ἃς b.c.d,

δοκεῖ, ἕπηται τὸ ὠφελίμως πράττειν, ἀγαϑόν τε
εἶναι, καὶ τοῦτο, ὡς ἔοικεν, ἐστὶ τὸ μέγα δύνασθαι"
εἰ δὲ μή, κακόν, καὶ σμικρὸν δύνασθαι. σκεψώμες
ϑα δὲ καὶ τόδε ἄλλο τι ἢ ὁμολογοῦμεν, ἐνίοτε μὲν
ἄμεινον εἶναι ταῦτα ποιεῖν, ἃ νῖν δὴ ἐλέγομεν, ἀπο-
"κειννὗναι tt καὶ ἐξελαύκειν ν ἀνϑρώπουφ καὶ ἀφαιρεῖ-
σϑαι χρήματα, ἐνίοτε δὲ οὔ; IL2A. Πάνυ yt. Z4.
Τοῦτο μὲν δή, ὡς ἔοικε, καὶ παρὰ σοῦ καὶ παῤ

εὐ ἐμοῦ | ὁμολογεῖται. 4124. Ναί. 24. Πότε οὖν σὺ

φὴς ἄμεινον εἶναι ταῦτα ποιεῖν ; εἶπέ, τένα ὅρον δρίζῃ;
ΠΩ... Z0 μὲν οὖν, ὦ Σώκρατες, ἀπόκριναι ταυτὸ
τοῦτο. ΣΩ. ᾿Εγὼ μὲν τοίνυν φημί, ὦ ῶλε, εἴ σοι
παρ ἐμοῦ ἥδιόν ἐστιν ἀκούειν ᾽ ὅταν μὲν δικαίως
τις ταῦτα ποιῇ, ἄμεινον εἶναι, ὅταν» δὲ ἀδίκως, καὶ-
κιον. XXVI. ΠΗ͂ΧΑ. Χαλεπόν γε σὲ ἐλέγξαι, ὦ Σὼ-
κρατες, ἀλλ οὐχὶ κἂν παῖς σε ἐλέγξειεν, ὅτι οὐκ ἄλη-
o5 λέγεις. ΣΩ. “Πολλὴν ἄρα ἐγὼ τῷ παιδὶ χάρι»
ἕξω, ἴσην δὲ καὶ σοὶ, ἐάν us ἐξελέγξης, καὶ ἀπαλ-
λάξῃς φλυαρίας. ἀλλὰ μὴ κάμῃς φίλον ἄνδρα εὔερ-
γετῶν, ἀλλ᾽ ἔλεγχε. ΖΩ͂Α. ᾿Αλλὰ μήν, o Σώκρατες,
οὐδὲν γέ σε δεῖ παλαιοῖς πράγμασιν ἐλέγχειν. τὰ γὰρ
ἐχϑὲς καὶ πρώην γεγονότα, ταῦτα ἑκανά σε ἐξελέγ--
Eas ἔστε καὶ ἀποδεῖξαι ὡς πολλοὶ ἀδικοῦντες &»-
ϑρωποι εὐδαΐμονές εἶσ. ΣΙ. Τὰ ποῖα ταῦτα;
1424. ᾿Αρχέλαον δὴ που τοῦτον τὸν Περδίκκου ὃ ὁρᾷς
ἄρχοντα Μακεδονίας; 24. Εἰ δὲ μή, ἀλλ ἀκούω
ye. 11424. Εὐδαίμων οὖν σοι δοκεῖ εἶναι ἢ ἄϑλιος ;
ΣΩ. Οὖκ οἶδα, ὦ Nils. οὗ γάρ πω ξυγγέγονα τῷ

-

n "

46. p.71 s, GORGIAS. ' 8

ἀνδρὸ: H/LA. Ti δαί; ξυγγενόμενος ἃ ἂν γνοίης, ἄλ-
λως δὲ αὐτόϑεν οὐ γιγνώσκεις ὅτι εὐδαιμονεῖ, ; 24
Mà Zi οὐ δῆτα. ΠΑ. 4ῆλον δή, ὦ “Σώχρατες, ὅτι
οὐδὲ τὸν μέγαν βασιλέα γιγνώσχειν φήσεις εὐδαίμονα
ὄντα. 242. Koi ἀληϑῆ γε ἐρῶ. οὗ γὰρ οἶδα, παι--
δείας ὕπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης. 11/214. Τί δέ; ἐγ
τούτῳ πᾶσα 7 εὐδαιμονία ἐστίν; Z2. Ὥς γε ἐγὼ
λέγω, ὦ Πῶλε. τὸν μὲν γὰρ καλὸν καὶ ἀγαϑὸν 0-
ὅρα καὶ γυναῖκα εὐδαίμονα εἶναί φημι, τὸν δὲ
ἄδικον καὶ πονηρόν, ἄϑλιον. 1|2.4. "494106 ἀρα
οὗτός ἐστιν ó ὁ ᾿Αρχέλαος, κατὰ τὸν σὸν ἀόγον; $; «t,

Εἴπὲρ γε, ὦ φίλε, ἄδικος. ΠΑ. ᾿Αλλὰ μὲν δὴ πῶς
οὐκ ἄδικος; ᾧ γε προσῆκε μὲν τῆς ἀρχῆς οὐδὲν, ᾿»
γῦν ἔγεε,, ὄντι ἐς γυναικός, ἢ ἦν δούλη ᾿Αλκέτου τοῦ
Περδίκκον ἀδελφοῦ καὶ κατὰ μὲν τὸ δίκαιον, δοῦλος
ἦν ᾿Αλκέτου, καί, εἰ ἐβούλετο τὰ δίκαια ποιεῖν, ἐδού-
λευσεν ἂν “λκέτῃ , xui ἣν ἂν εὐδαίμων, κατά ys τὸν
σὸν λόγον" γῦν δὲ ϑαυμασίως ὡς ἄϑλιος “γέγονεν,
ἐπεὲ τὰ μέγιστα ἠδίκηκεν" ὃς γε πρῶτον μὲν τοῦτον
αὐτὸν τὸν δεσπότην αὑτοῦ καὶ ὃ εῖον μεταπεμψάμενος,
ὡς ἀποδώσων τὴν ἀρχήν, ἣν Περδίκκας αὑτὸν ἀφείλε--
10 L ξενίσας καὶ καταμεϑύσας αὐτόν τε καὶ τὸν υἱὸν
αὐτοῦ ᾿Αλέξανδρον » ἀνεψιὸν αὑτοῦ, Οχεῦον ἡλικιώ-
T9? , ἐμβαλὼν εἰς ἅμαξαν, γύχτωρ ἐξαγαγὼν ἀπέ-
σφαξέ τὸ καὶ ἠφάνισεν ἀμφοτέρους" καὶ ταῦτα ἀδι-
κἠσαςρ, ἔλαϑεν ἑαυτὸν ἀϑλιώεατος γενόμενος, καὶ
οὗ μετεμέλησεν αὐτῷ, ἀλλ᾿ φλέγον ὕστερον, τὸν ἀδελ--
φὸν, τὸν γνήσιον τοῦ Περδίκκου υἱόν, παῖδα ὡς

e *

38. PLATONIS «««p475.2

ἑπταετῆ, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγίγνετο κατὰ τὸ δίκαιον, οὐχ
ἐβουλήϑη εὐδαίμων γενέσθαι δικαίως ἐκϑρέψας καὶ
ἀποδοὺς τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, ἀλλ εἰς φρέαρ ἐμβαλὼν
καὶ ἀποπγίξας, πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ Κλεοπάτρα»
χῆνα ἔφη διώκοντα ἐμπεσεῖν καὶ ἀποθανεῖν. τοιγάρ--
TOL νῦν, ἣτε μέγιστα ἠδικηκὼς τῶν» ἐν Μακεδονίᾳ,
ἀϑλιώτατός ἐστε πάντων τῶν “Μακεδόνων, ἀλλ οὐχ
εὐδαιμονέστατος" καὶ ἴσως ἐστιν ὅςτις ᾿᾿ϑηναίων
ἀπὸ σοῦ ἀρξάμενος, δέξαιτ᾽ ἂν ἄλλος ὄςτισοῦν Ma-
- κεδόγων γενέσθαι μᾶλλον ἢ “Δρχέλαος. XXVI. zn.
Καὶ κατ ἀρχὰς τῶν λόγων, o πῶλε, 8 δγωγέ σε ἐπή--
ὕεσα, ὅτι μοι δοκεῖς εὖ πρὺς τὴν ῥητορικὴν πετεαι--
δεῦσϑαι, τοῦ δὲ διαλέγεσθαι ἡμεληκέναι" καὶ γῦν
ἄλλοτι οὗτός ἐστιν ὃ λόγος, ᾧ με καὶ ἂν παῖς ἐξε--
λέγξειε, καὶ ἐγὼ ὑπὸ σοῦ »νῦν, ὡς σὺ οἴει, ἐξελή.-
λεγμαι τούτῳ τῷ λόγῳ, φάσκων τὸν ἀδικοῦντα οὐκ
εὐδαίμονα ἑἶναι; πόϑεν, ὧ ᾿γαϑὲ; καὶ μὴν οὐδὲν
γε σοι τούτων ὁμολογῶ, ὧν σὺ φής. 1112.4. Ov γὰρ
ἐθέλεις" ἐπεῖ δοκεῖ 7ε σοΐ, ὡς ἐγὼ λέγω. Z4. 0 μα--
κάριε, ᾧπορικῶς γάρ με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν, ὥςπερ
οἱ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἡγούμενοι ἐλέγχειν. καὶ γὰρ
ἐκεῖ oi ἕτεροι τοὺς ἑτέρους δοκοῦσιν ἐλέγχειν, ἔσεει--
δὲν τῶν λόγων, , ὧν ἂν λέγωσι, μάρτυρας πολλοὺς
παρέχωνται xoà εὐδοκίμους, ó δὲ τἀναντία λέγων.
ἕνα τινὰ παρέχηται ἢ μηδένα. οὗτος δὲ ὃ ἔλεγχος
οὐδενὸς ἄξιός ἐστι πρὸς τὴν ἀλήϑειαν. ἐνίοτε γὰρ
ἂν καὶ καταψευδομαρτυρηϑ dir τις ὑπὸ πολλῶν καὶ
δοκούντων εἶναί τι. καὶ νῦν περὲ ὧν σὺ λέγεις ὀλέγου

i: érísbed — GORGIAS. 89

σοι πάντερ ξυμφήσουσι ταυτὼ ᾿᾿ϑηναῖοι καὶ οἱ ξέ-
vor, καὶ ἐὰν βούλῃ καὶ ἐμοῦ μάρτυρας παρέχεσθαι,
ὡς οὐκ ἀληϑῆ λέγω ᾿ μαρτυρήσουσὶ σοι, ἐὰν μὲν ,
δούλῃ, INixiag ὃ ᾿γικηρῴτου , καὶ οἵ ἀδελφοὶ uit
αὐτοῦ, ὧν oi τρίποδες oi ἐφεξῆς ἑστῶτες εἰσιν ἐν τῷ
Διονυσίῳ , ἐὰν δὲ βούλῃ," “Ἱριστοχράτης ὃ Σκελλίου,
οὗ αὖ ἐστιν ἐχ II υϑίου τοῦτο τὸ καλὸν ἀνάϑημα,
ἐὰν δὲ βούλῃ, ἢ ἡ Περικλέους ὅλη οἰκία, ἢ ἄλλη ξυγγό-
γείοι ἥντινα ἂν βούλῃ τῶν ἐνθένδε ἐχλέξασϑαι" ἀλλ

ἐγώ σοι εἷς ὧν οὐχ ὁμολογῶ. οὗ γάρ με σὺ ἀναγχά-
ξεις, ἀλλὰ, ψευδομάρτυρας πολλοὺς κατ ἐμοῦ παρα-
σχύμενος, ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν μὲ ἐκ τῆς οὐσίας καὶ ὁ
τοῦ ἀληθοῦς. ἐγὼ δὲ ἂν μὴ σὲ αὐτὸν ὃ ἕνα ὄντα μάρ--
τυρα παράσχωμαι ὁμολογοῦντα περὲ ὧν λέγω, οὐδὲν
oio ἄξιον λόγου μοι πεπεράνθαι, περὲ ὧν ἂν ἡμῖν ὃ
λόγος 5, οἶμαι δὲ οὐδὲ σοί, ἐὰν μὴ ἐγὼ σοι ᾿ μαρτυρῶ
εἷς ὧν μόνος ; τοὺς δ ἄλλους πάντας τούτους xac
ge ἐᾷς. ἔστι μὲν οὖν οὗτός τις τρύπος ἐλέγχου ; ὡς
. σὺ τὲ οἴξι καὶ ἄλλοι πολλοΐ, ἔστι δὲ καὶ ἄλλος, ὃν
ἐγὼ αὖ i οἶμαι. παραβάλλοντες οὖν mag ἀλλήλους σκε--
γώμεοϑα, s τι διοίσουσιν ἀλλήλων. καὶ γὰρ καὶ Tuy-
, χάνει, περὶ ὧν ἀμφιςβητοῦμεν, οὗ πάνυ σμικρὰ ὄντα,
ἀλλὰ σχεδόν τι ταῦτα, περὶ ὧν εἰδέναι τε κάλλιστον,
μὴ εἰδέναι 76 αἴσχιστον. τὸ γὰρ κπεφώλαιον αὐτῶν
ἐστιν, 7 γιγνώσκειν m ἀγνοεῖν, ὅςτις τε εὐδαίμων ἐστε
καὶ ὅςτις μή. αὐτίκα πρῶτον, περὸὲ οὗ γῦν ὃ λόγος
ἐστί, σὺ ἡγῇ, οἷόν τε 2, εἶναι μακάριον ἄνδρα ἀδικοῦν-
td τε καὶ Oüdjxov ὄντα, εἴπερ ᾿Αρχέλαον ἄδιψον μὲν

ν

40 ᾿ PLATONIS τ ἅ...», 478. δι

ἡγῇ das, εὐδαίμονα δέ. ἄλλοτι ὡς οὕτω: σου vopl-
ζοντος διανοώμεϑα ; ΠΜΔΑ. Πιίίνυ γε. XX VIIL 2...
᾿Εγὼ δὲ φημι ἀδύνατον. ἕν μὲν tovt? ἀμφιςβητοῦ-
μὲν εἶεν" ἀδικῶν δὲ δὴ εὐδαίμων ἔσται, &Q ἂν
: τυγχάνῃ δίκας τε καὶ τιμωρίαφ; 11/24. Ἥκιστά γε"
ἐπεὶ οὕτω y ἂν ἀϑλιώτατος εἴη. — X. ' AAA ἐὰν
ἄρα μὴ τυγχάνῃ δίχης ὃ ἀδικῶν, κατὰ τὸν σὸν λό-
γον, εὐδαίμων ἔ ἔσται; . 1.4. Φημί. 242. Ἰατὰ δε
ye τὴν ἐμὴν δύξαν, ὦ πῶλδ, ὃ ἀδικῶν rs καὶ ó
ἄδικος πάντως μὲν ᾿ἄϑλιος, ἀϑλιώτερος μέντοι
ἐὰν μὴ διδῷ δίχην, μηδὲ τυγχάνῃ τιμωρίας ἀδικῶν"
ἧττον δὲ ἄϑλιος ; ἐὰν διδῷ δίκην καὶ τυγχάνῃ δίκης
ὑπὸ ϑεῶν τε καὶ ἀνθρώπων. 1142.4. ᾿τοπά γε, ὦ
“Σώκρατες ! ἐπιχειρεῖς λέγειν, Z2). Πειράσομαε δὲ
γε καὶ σὲ ποιῆσαι, ὦ ἑταῖρε, ταυτὰ ἐμοὶ λέγειν" φί-
λον γάρ 0s ἡγοῦμαι. νῦν μὲν οὖν, ἃ διαφεφόμεϑα,
ταῦτ ἐστί" σκόπει δὲ καὶ σὺ. εἶπον ἐγὼ πον ἐν τοῖς
ἔμπροσϑεν τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι κώκιον εἶναι;
ΠΑ. πάνυ γε. 242. Σὺ δὲ τὸ ἀδικεῖσθαι ; 1424.
Nol, 2.2. Kai τοὺς ἀδικοῦντας ἀϑλίους & ἔφην εἶναι
ἐγώ, καὶ ἐξηλέγχϑην i ὑπὸ coU; 7142.4. Noi ud Δία.
22.25 σὺ ys olt, ὦ Πῶλε. IA. 41595 ys oió-
μενος ἴσως. ΣΙ. “Σὺ δέ ye εὐδαίμονας αὖ τοὺς ἀδι
κοῦντας, ἐὰν μὴ διδῶσι δίκην. 1.2.4. πάνυ μὲν
οὗν. 2f. ᾿Εγὼ δὲ αὑτοὺς ἀϑλιωτάτους φημέ, τοὺς
δὲ διδόντας δίκην, ἢ qrro». βούλει καὶ τοῦτο ἐλέγχειν;
7.2.4. ᾿Αλλ ἔτι τοῦτ᾽ ἐκείνου χαλεπώτερύν ἐστιν, ω
“Σώκρατες, ἐξελέγξω. — 242. Οὐ δῆτα, ὦ Πῶλε, az

TR GORGIAS. A

ἀδύνατον. τὸ γὰρ ἀληϑὲς οὐδέποτε ἐλέγχεται. 71.1.

Πῶς λέγεις; ἐὰν ἀδικῶν ἄνθρωπος ληφϑῇ τυραν-
ψέδε ἐπιβουλεύων, xai inp eic στρ ἐβλῶται, καὶ ἐκ.-
τέμγηται, καὶ τοὺς ὀφϑαλμοὺς ἐκχώηται, καὶ ἀλ.-"
λας πολλὰς καὶ μεγάλας καὶ παντοδαπὰς λώβας αὖ-

τός τε λωβηϑεὶς, καὶ τοὺς αὑτοῦ ἐπιδὼν παῖδάς τὸ

καὶ γυναῖκα, τὸ ἔσχατον ἀνασταυρωϑῇ, i] xataztit-
1997 » ovrog εὐδαιμονέστερος ἔ ἔσται, ἢ ἐὰν διαφυ-
γὼν τύραννος καταστῇ , καὶ ἄρχων ἐν τῇ πόλει δια-
Bp, ποιῶν ὃ, τι ἄν βούληται ; ζηλωτὸς ὧν καὶ εὗ-
δαιμονιζόμενος ὑπὸ τῶν πολιτῶν καὶ τῶν ἄλλων ξέ-
yo» ; ταῦτα λέγεις ἀδύνατον εἰ εἶναι ἐξελέγχειν; ΧΧΙΧ.
zo. ἹΜορμολύττῃ αὖ, ὦ γένναϊε IIGÀs, καὶ οὐκ
ἐλέχχεις, grs δὲ ἐμαρτύρον. ὅμως δὲ ὑπόμνησόν ua.
σμικρόν" ἐὰν ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι, sing.
115A. "Eyoyt. zn. Εὐδαιμονέστερος μὲν τοίνυν
οὐδέποτε ἔσται οὐδέτερος αὐτῶν , οὔτε ὃ χατειργα-
σμένος τὴν τυραννίδα ἀδίκως, οὔτε ὃ δίκην διδοὺς"
δυοῖν γὰρ ἀϑλίοιν εὐδαιμονέστερος μὲν οὐκ ἂν εἴη,
ἀϑλιώτερος μέντοι ó διαφυγὼν καὶ τυραγνεὗσας. τί
τοῦτο, € Πῶλε, γελᾷς; ; ἄλλο αὖ τοῦτο εἶδος ἐλὲγ-
zov ἐστίν, ἐπειδάν τίς τι εἴπῃ, καταγελᾷν, ἐλέγχειν —
δὲ μή; 2.4. Οὐχ οἷ tL ἐξεληλέγχϑαι, ὦ «Σώκρατες,
ὅταν τοιαῦτα λέγῃς, ὃ ἃ οὐδεὶς ἃ ἂν φήσειεν ἀνθρώπων;
ἐπεὶ ἔρον τινὰ Tovro. ΣΩ. 2 Ππῶλε, οὐκ εἰμὶ
τῶν πολιτικῶν, καὶ πέρυσι βουλεύειν λαχὼν, ἐπειδὴ
7j φυλὴ ἐπρυτάνευε , καὶ ἔδει us ἐπιψηφίζειν, 7ὅω-
za παρεῖχον, καὶ οὐκ ἠπιστάμην ἐπιψηφίζειν. μὴ

42 ͵ PLATONIS μ. ἐγά. εὖ. e, d,

οὖν μηδὲ vi» pe. κέλενε ἐπιψηφίζειν τοὺς παρόντας,
ἀλλ᾽ εἰ μὴ ἔχεις τούτων βελτίω ἔλεγχον, ὅπερ νῦν δὴ
ἐγὼ ἔλεγον, ἐμοὶ ἐν τῷ pios παράδος j καὶ πείρασαι
τοῦ ἐλέγχου, οἷον ἐγὼ οἶμαι δεῖν εἶναι. ἐγὼ γάρ, er
15- λέγω, ἕνα μὲν παρασχέσθαι μάρτυρα ἐπίσταμαι,
αὐτὸν πρὸς ἢ ὃν ἂν μοι ὃ λόγος ἢ, τοὺς δὲ πολλοὺς
' ἰὼ χαΐρειν, καὶ ἕνα ἐπιψηφίξειν i ἐπίσταμαι, τοῖς δὲ
πολλοῖς οὐδὲ διαλέγομαι. ὅρα οὖν, εἰ i ἐθελήσεις ἐν τῷ
μέρει διδόναι ἔλεγχον, ἀποκχρενόμενος τὰ ἐρωτώμενα.
ἐγὼ ydg δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ καὶ σὲ καὶ τοὺς ἄλλους
ἀνϑρώπους τὸ ἀδικεῖν ToU ἀδικεῖσϑαι κάκιον ἡγεῖ-
ὅϑαι, καὶ τὸ μὴ διδόναι | δίκην τοῦ διδόναι. ΠΙΏΑ͂.
᾿Εγὼ δέ γε οὔτ᾽ ἐμὲ οὔτ ἄλλον ἀνθρώπων οὐδένα"
ἐπεὶ σὺ δέξαϊ ἂν μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν;
Zf. Kol σὺ y ἂν καὶ οὗ ἄλλοι πάγφες. IL0. A.
Πολλοῦ γε δεῖ, ἀλλ᾽ οὔτ ἐγώ, , οὔτε σὺ, οὔτ᾽ ἄλλος
οὐδείς. ΣΩ. Οὐκοῦν ἀποκρινῇ; 110A. Πάνυ μὲν
οὔν" καὶ γὰρ ἐπιϑυμῶ εἰδέναι ὅ 9, τι ποῖ ἐρεῖς. ΣΙΩ.
"Méys δή μοι, ἵν᾽ εἰδῆς, ὥςπερ ἂν εἰ ἐξαρχῆς σε ἠρώ-
"το" πότερον δοκεῖ σοι, ὦ Πῶλε, κάκιον εἶναι τὸ
ἀδικεῖν ἢ τὸ ἀδικεῖσϑαι; | 12424. Τὸ ἀδικῶσϑαι,
ἔμοιγε. ΣΏ. Τί δαὶ δὴ αἴσχιον; πότερον τὸ ἀδικεῖν
9 τὸ ἀδικεῖσθαι; ἀποκρίνου. ΠΏ... T) ἀδικεῖν.
Z4). Οὐκοῦν καὶ κάκιον, simto αἴσχιον; II41.4A.
Ἥκιστα 75: XXX. ΣΩ. Μμανϑάνω. οὗ ταυτὸν ἡγῇ
σὺ, ὡς ἔοικας, καλόν τε καὶ ἀγαϑόν, καὶ κακὸν καὶ
αἰσχρόν. ΠΑ. Οὐ δῆτα. Z1. Τί δαὶ 100: ; τὰ
καλὰ πάντα, οἷον. καὶ σώματα καὶ χρώματα καὶ

-

-

S. P. 625. 8 b. GORGÍIA S. : 43

σχήματα xai φωνὰς xai ἐπιτηδεύματα, εἷς οὐδέν ἀπο-
βλέπων παλεῖς ἑκάστοτε καλά; οἷον πρῶτον τὰ σώ-
ματα τὰ. καλὰ οὐχὶ ἤτοι κατὰ τὴν χορείαν λέγεις καλά
εἶναι , πρὸς ὃ ἂν ἕκαστον χρήσιμον ἢ» πρὸς τοῦτο,
5 κατὰ ἡδονὴν τινα, ἐὰν ἐν τῷ ϑεωρεῖσϑαι χαίρειν
ποιῇ τοὺς ϑεωροῦντας ; ἔχεις τι ἐχτὸς τούτων λέγειν
περὶ σώματος κάλλους; 1.24. Οὐκ ἔ ἔχω. Z4. Ovx-
οὖν xai τἄλλα πάντα οὕτω xai ῥχήματα καὶ ger
ματα, » διὰ ἡδονὴν τινα, " διὰ ὠφέλειαν, ἢ δὲ
ἀμφότερα, καλὰ προσαγορεΐεις; 5.2.4. Ἔγωχγε.
Zi. Οὐ καὶ τὰς φωνὲς καὶ τὰ κατὰ τὴν μουσι-
κὴν πάντα ὡσαύτως; 1.2.4. Noé. X42. Kol μὴν
τά ye κατὰ τοὺς νόμους καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα » οὐ
δήστον ἐκτὸς τούτων ἐστὶ τὰ καλὰ, τοῦ ἢ ὠφέλιμα
εἶναι, ἢ ἡδέα, ἢ ἀμφότερα. IM214. Ovx ἔμοιγε
δοκεῖ. E42. Οὐκοῦν καὶ τὸ τῶν μαϑημάτων κάλλος
ὡσαύτως; JIIfLA. Πάνυ ys, καὶ καλῶς ys νῦν δρί-
ζει, ὦ Σώκρατες, ἡδονῇ τὸ καὶ ἀγαθῷ δριξόμενος
- τὸ καλόν. ΣΙ. Οὐκοῦ» τὸ αἰσχρὸν τῷ ἐναντίῳ,
λύπῃ τε καὶ κακῷ; ΠΩ. ᾿Ανάγκη. zn. Ὅταν
ἄρα; δυοῖν καλοῦν ϑάτερον κάλλιον ἢ, ἢ τῷ ἑτέρῳ
τούτοιν ἢ ἀμφοτέροις ὑπερβάλλον , καλλιόν ἐστιν,
ἤτοι ἡδονῇ ἢ ὠφελείᾳ ἤ ἀμφοτέροις. 1142 A.
Πάνυ γε. 241. . Καὶ ὅταν δὲ δὴ δνοῖν αἰσχροῖν τὸ
ἕτερον αἴσχιον ἦ ᾿ ἤτοι λύπῃ ἢ ἢ κακῷ ὑπερβάλλον,
αἴσχιον ἔσται. ἢ οὐκ ἀνάγκη; ; IMLA. Nol. ΣΩ.
Φέρε δή, πῶς ἐλέγετο νῦν δὴ περὶ τοῦ ἀδικεῖν καὶ
ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἔλεγες τὸ μὲν ἀδικεῖσθαν, κάκιον

,

N : ἌΝ ]
44 . ^ . PLATONIS | €. ἃ e.

εἶναι, τὸ δὲ ἀδικεῖν, αἴσχιον ; HAS Ἔλεγον. 242.
Οὐκοῦν εἴπερ αἴσχιον τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι,
ἤτοι λυπηρότερόν ἐστι, καὶ λύπῃ ὑπερβάλλον , αἷ-
σχιον ἂν εἴη, ἢ κακῷ, ἢ ἃ ἀμφοτέροις. οὐ καὶ τοῦτο
ἀνάγκη; IL12.A. Πῶς γὰρ ov; XXXI. 2:2. Ho3-
tO» μὲν δὴ σκεψώμεϑα, ἄρα λύπῃ ὑπερβάλλει τὸ
ἀδικεῖν, τοῦ ἀδικεῖσθαι, καὶ ἀλγοῦσι μᾶλλον οἱ
ἀδικοῦντες ἢ οἱ ἀδικούμενοι; ΠΑ. Οὐδαμῶς, o
“Σώχρατες, τοῦτό γε. 242. Οὐκ ἄρα λύπῃ ys ὕπερ-
ἐχει. 114214. Οὐ δῆτα. Σ.Ώ. Οὐκοῦν εἰ μὴ λύπη,
ἀμφοτέροις μὲν οὐκ ἂν ἔτι ὑπερβάλλοι; . ΠΩ“. Οὐ
φαίνεται. ΣΏ. Οὐκοῦν τῷ ἑτέρῳ λείπεται: ILf1A.
Na. zn. TQ κακῷ; πη". Ἔοικεν. 22. Οὖκ-
οὖν τῷ κακῷ ὑπερβάλλον τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ
ἀδικεῖσθαι. ΠΩ. Δῆλον δὴ ὅτι. 2. 4210 τι ov»

ὑπὸ μὲν τῶν πολλῶν ἀνϑοώπων καὶ ὑπὸ σοῦ ὧμο-

λογεῖτο ἡμῖν ἐν τῷ ἔμπροσϑεν χρόνῳ αἴσχιον εἶναι
τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι; ; ΠΩ... Nol. ΣΩ. νῦν
δὲ ys κάκιον ἐφάνη ; πῆ 4. Ἔοικε. ΣῺΏ. “Ζέξαιο

οὖν ἂν σὺ μᾶλλον τὸ xdxio» καὶ τὸ αἴσχιον ἀντὶ τοῦ

T0»; - — μὴ oxves ἀποκχρίνασϑαι, ὦ πῶλε, --- οὐ-
δὲν γὰρ βλαβήσῃ — ἀλλὰ γενναίως τῷ λόγῳ, ὥςπερ
ἰατρῷ, παρέχων ἀποκρίνου, καὶ ἢ φάϑι ἢ μὴ,
ἃ ἐρωτῶ. 11024. ᾿Αλλ οὖκ ἂν δεξαίμην, ὦ Záxga-
τες. 42. "Ἄλλος δέ τις ἀνθρώπων; 111214. Οὔ po
δοκεῖ, κατά γε τοῦτον τὸν λόγον. zn. ,Αληϑῆ ἃ ἄρα
“ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι οὔτ᾽ “ἂν ἐγώ, οὔτ᾽ ἂν σὺ, οὔτ᾽
ἄλλος. οὐδεὶς ἀνθρώπων δέξαι ἂν μᾶλλον ἀδικεῖν

΄

e 476. a, b. e. GORGIAS, ᾿ 45 ἢ

ἢ ἀδικεῖσθαι" κάκιον ἐρ τυγχάνει ὄν. πη...
“ιαένεται. 22. Ogre οὗν, ὦ Μῶλε, ó ἔλεγχος παρὰ
τὸν ἔλεγχον παραβαλλόμενος ὅ ὅτι οὐδὲν ἔοικεν, ἀλλὰ
cob μὲν oi ἄλλοι πάντες ὁμολογοῦσι πλὴν ἐμοῦ,
ἐμοὶ δὲ σὺ ἐξαρκεῖς εἷς ὦ ὧν μόγος καὶ ὑμολογῶν καὶ
μαρτυρῶν, xai ἐγὼ σὲ uro» ἐπιψηφίζων τοὺς
ἄλλους ἐῶ χαίρειν. Καὶ τοῦτο μὲν ἡμῖν οὕτως ἐχέτω.
airo τοῦτο δέ, περὶ οὗ τὸ δεύτερον ἡμφιςβητήσαμεν,
σκεψώμεθα" τὸ ἀδικοῦντα διδόγαι δίκην Ld μέ-
ζιστον τῶν κακῶν. ἐστιν, ὡς σὺ eov, ἢ μεῖζον
τὸ μὴ διδόναι, ὡς αὖ ἐγὼ ᾧμην; σκοπώμεϑα δὲ
τῆδε" τὸ διδόναι δίκην , καὶ τὸ κολάζεσθαι δικαίως
ἀδικοῦντα, ἄρα τὸ αὐτὸ καλεῖς; M14. Ἔγωγε.
zn. Ἔχεις οὖν λέγειν, ὡς οὐχὲ τά pn δίκαια -πώάντα
καλά ἐστι, καϑόσον δίκαια; i καὶ διασκειμάμενος
εἶπέ. 1140.4. Ad μοι δοκεῖ, ὦ 0) Σώκρατες. XXXIIL.
A42. Σκόπει δὲ καὶ τύδε' à ἄρα εἴ τίς τε ποιεῖ, ἀγά--
yxf τὶ εἶναι καὶ πάσχον ὑπὸ τούτου τοῦ ποιοῖντος ; ;
ΤΑ. Ἔμοιγϑε δοκεῖ. 242. dpa τοῦτο πάσχον, ὃ τὸ
“οιἱοῦν ποιεῖ, καὶ τοιοῦτον, οἷον ποιεῖ τὸ ποιοῦν;
λέγω δὲ τὸ τοιόνδε" εἶ τις τὐὑπτει, ἀνιίγκη τι τύπτε-
σϑαι; ILLA. "váy. Z2. Kol εἰ σφόδρα τύπτει

το τὶ ó τύπτων, καὶ τὸ τυπτόμενον οὕτω τὑπτε--
σϑαι; ΠΙΏ.Α, ναί. zn. Τὸ τοιοῦτον ἄρα πάϑος
τῷ Mos ἐστίν, οἷον ἂν τὸ τὗπτον ποιῇ; IH1A.
Jldvv ye. Z4. Οὐκοῦν καὶ εἰ aun τις, ἀνάγκη
τὶ xdtoóu.. . 1114. Πῶς yag ov; Zfh Kai εἰ
σφόδρα ys xds ἢ ἀλγεινῶς , οὕτω κάεσϑαε τὸ

-- "
A

46 : PLATONIS d, e, p. 477. a. b,

καόμενον. ὡς ἂν τὸ xov xdp; 11/14. Πάνυ 7t
Z4. Οὐκοῦν xai si τέμνει τις, ὃ αὐτὸς λόγος; $ τῦμ--
νεται γάρ τι. 110.4. Nol. ΣΏ. Καὶ εἰ μέγα 7ε 5
βαϑὺ τὸ τμῆμα ἢ ἀλγεινόν. , τοιοῦτον τμῆμα τέμ-
γέται τὸ τεμνόμενον, οἷον τὸ τέμνον τέμνει; ΠΏ...
Φαίνεται. ΣΟ. Ξυλλήβδην δὴ ὃ ὅρα » δἰ ὁμολογεῖς, ὃ
ἄρτι ἔλεγον περὶ πάντων, οἷον ἄν τι ποιῇ τὸ ποιοῖν,
τοιοῦτον τὸ πιάσχον πάσχειν. Π.2.4..4λ1 ὁμολογῶ.
C41. "Tovro δὴ ὁμολογουμένων, τὸ δίκην διδόναι
πότερον πάσχειν τί ἐστιν, ἢ ποιῶν; 1112.4. ᾿νάγκη,
ὦ Σώκρατες, πάσχειν. Z2. Οὐκοῦν ὑπό τινος πποι-
οὔντος; ΠΏ. Πῶς γὰρ oU; ὑπό γε τοῦ κολά-
ἕοντος. 242. Ὃ δὲ ὀρϑῶς κολάζων δικαίως κολά-
ζει; ΠΩ. Nel Z2. Δίκαια ποιῶν ἢ οἵ; 1142.4.
Ζἤκαια. ΣΏ. Οὐκοῦν ὃ κολαζόμενος, δίκην διδοὺς,
δίκαια πάσχει; ΠΩ.Ἅ. Φαίνεται. 242. Τὰ δὲ δίκαι
πον καλὰ ὡμολόγηται; 11524. Πάνυ γε. ΣΙ. Toi-
τῶν ἄρα ὃ μὲν ποιεῖ καλά, ὃ δὲ πάσχει, ὃ κολαξύ-
μενος; 212.Δ. Nai. 242. Οὐκοῦν εἴπερ καλά, ἀγα-
94; γὰρ qe, ἢ ὠφέλιμα. 114524. ἀνάγκη. ΣΙ.
"4γαϑὰ ἄρα πάσχει δ δίκην διδοὺς. Π. 4. ᾿Ἔοι-"
κεν. ΣΩ. ᾿Ωφελεῖται ἄρα. ΠΏ .4. Ἱναΐ. 245. "den,
ἥνπερ ἐγὼ ὑπολαμβάνω τὴν ὠφέλειαν, βελτίων τὴν
ψυχὴν γίγνεται, εἴπερ δικαίως κολάζεται; Ζ.2.Χ.
KEixóc γε. ΣΏ. Κακίας ἄρα ψυχῆς ἀπαλλάττεται. ó
δίχην διδοὺς. ΠΩ Δ. (Na... XXXIIL zn. pa οὖν
τοῦ μεγίστου ἀπαλλάττεται κακοῦ. ὧδε δὲ σχύσει"
ἐν χρημάτων κατασχευῇ ἀνθρώπον κακίαν ἄλλεν

TEES GORGIA S. 4;

«τινὰ ἐνορᾷς ἢ πενίαν; I1.) A. Οὔκ, ἀλλὰ πενίαν.
242. τί δ᾽; ἐν σώματος κατασκευῇ κακίαν ἂν φύ-
σαις do Siva» sva; , καὶ νόσον, καὶ αἶσχος, καὶ
τοὶ τοιαῦτα; ITA. Ἔχωχγε. AMA. Οὐκοῦν xol i»
ψυχῇ πονηρίαν ἢ ἡγῇ τινα εἶναι. 11514. Πῶς yo oV;
ΣΩ. Ταύτην οὖν οὐχ ἀδικίαν καλεῖς, καὶ dai,
καὶ δειλίαν, καὶ τὰ τοιαῦτα; Π..4. πάνυ μὲν οὗν.
ΣΩ. Οὐκοῦν χρημάτων καὶ σώματος καὶ qure,
τριῶν ὄντων, τριττεὶς εἴρηκας πογηρίας, πενίαν,
ψόσον, ἀδικίαν; 114/244. Nol. zn. Τίς bU» τούτων
τῶν πονηριῶν αἰσχίστη; ovy ἢ ἀδικία καὶ ξυλλή.--
βδην ἡ τῆς ψυχῆς στονγηρία; ΤΠ... Πολὺ yt. f
Kt δὲ αἰσχίστη, καὶ καλίστη; ΠΩ. πῶς, ὦ Σώ-
κρατεφ, λέγεις ; ΣΏ. 20/7 ἀεὶ τὸ αἴσχιστον Σ᾿ sito
λύπην μεγίστην παρέχον ἢ βλάβην ἢ ἀμφότερα,
αἴσχιστόν ἐστιν, ἐκ τῶν ὡμολογημένον ἐν τῷ ἔμπρο--
σϑεν. ΠΩ“. Μάλιστα. 22. «Ἅἴσχιστον δὲ ἀδικία
xxi ξύμπασα ψυχῆς πονηρία νῦν δὴ ὡμολόγηται
"uiv. IIí14. “Ἡμολόγηται γάρ. ΣΏ. Οὐκοῦν ἢ
ἀνιαρώτατόν ἐστι " καὶ ἀνίᾳ ὑπερβάλλον, αἴσχι-
στον τοῦτ ἐστίν, ἢ βλάβῃ, ἢ ἀμφότερα; 1141.4.
᾿Δνάγχη. ΣΩ. 9 οὖν ἀλγεινότερόν ἐστι τοῦ πένς-
σϑαι καὶ κάμνειν τὸ ἄδικον εἶναι καὶ ἀκόλαστον
καὶ δειλὸν καὶ ἀμαϑῆ; ILf24. Οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ,
ὦ “Σώχρατες, ἀπὸ τούτων yt. zn. “Ὑπερφυεῖ τινε
ἄρα ὡς μεγάλῃ βλάβῃ καὶ κακῷ ϑαυμασίῳ ὕπερ--
βάλλουσα τἄλλα T7 τῆς ψυχῆς πονηρία αἷσχιστόν
ἐστι πάντων, ἐπειδὴ ovx ἀλγηδόνε γε, ὡς ὁ σὸς

.8$ ! PLATONIS c, d scp dla. €.

ἑπταετῆ, eU ἡ ἀρχὴ ἐγέγνετο κατὰ τὸ δίκαιον, οὐκ
.- ἐβουλήϑη εὐδαίμων γενέσϑαι δικαίως ἐκϑρέψας καὶ
ἀποδοὺς τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, ἀλλ εἰς φρέαρ ἐμβαλὼν
καὶ ἀποπγίξας, πρὸς τὴν μητόρα αὐτοῦ Κλεοπάτραν
χῆνα ἔφη διώκοντα ἐμπεσεῖν καὶ ἀποθανεῖν. τοιγάρ--
TOL γῦν, ἦτε μέγιστα ἠδικηκὼς τῶν ἐν Μακεδονίᾳ,
ἀϑλιώτατός ἐστι πάντων» τῶν Μακεδόνων, ἀλλ οὐκ
εὐδαιμονέστατος" καὶ ἴσως ἔστιν ὅςτις ᾿᾿ϑηναίων
ἀπὸ σοῦ ἀρξάμενος, δέξαιτ᾽ ἂν ἄλλος ógt.000» Ma-
- κεδόνων γενέσθαι μᾶλλον ἡ n Αρχέλαος. X. XVII. zn.
Καὶ κατ ἀρχὰς τῶν λόγων, ὦ. πῶλε, € ἔγωγέ σε ἐπή-
$500, ὅτι μοι δοκεῖς εὖ πρὺς τὴν ῥητορικὴν πεπεαι-
δεῦσϑαι, τοῦ δὲ διαλέγεσθαι ἐμεληκέναι" καὶ yvy
ἄλλοτε οὗτός ἐστιν ὃ λόγος " ᾧ με καὶ ἂν παΐς ἐξε-
λέγξειε, καὶ ἐγὼ ὑπὸ σοῦ νῦν, Og σὺ oit, ἐξελή-
ἀεγμαι τούτῳ τῷ λόγῳ, φάσκων τὸν ἀδικοῦντα οὐκ
εὐδαίμονα εἶναι ; πόϑεν, ὦ γαϑὲ; ; καὶ μὴν οὐδὲν
γε σοι τούτων ὅμολογῷῶ, ὧν σὺ φής. 1124. οὐ γὰρ
ἐθέλεις" ἐπεὶ δοκεῖ 7ε σοΐ, ὡς ἐγὼ λέγω. Z0. Ὦ 2 ua-
κάριε, ῥητορικῶς͵ γάρ με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν, ὥςπερ
οὗ ἐν τοῖς δικαστηρίοις 5 ἡγούμενοι ἐλέγχειν. καὶ γὰρ
ἐχεῖ οὗ ἕτεροι τοὺς ἑτέρους δοκοῦσιν ἐλέγχειν, ἔστει-
δὲν τῶν» λόγων, , ὧν ἂν λέγωσι, μείρτυρας πολλοὺς
παρέχωνται xaà εὐδοκίμους, ó ài τἀναντία λέγων.
va τινὰ παρέχηται " μηδένα. οὗτος δὲ ὃ ἔλεγχος
οὐδενὸς ἄξιός ἐστε πρὸς τὴν ἀλήϑειαν. ἐνίοτε γὰρ
ὧν καὶ καταψευδομαρτυρηϑ εἰη τις ὑπὸ πολλῶν καὶ
δοκούντων εἶναί τι. καὶ νῦν περὶ ὧν σὺ λέγεις ὀλίγου

P. 475. a. Ὁ, e. d, GORGIAS. 39

σοι πάντες ξυμφήσουσι ταυτὰ ᾿᾿ϑηναῖοι καὶ οἱ ξέ-
vot. καὶ ἐὰν βούλῃ xav ἐμοῦ μάρτυρας παρέχεσθαι,
ὡς οὐκ ἀληϑῆ λέγω » μαρτυρήσουσί σοι, ἐὰν μὲν
δούλῃ ; Νυικέας ὁ Νικηρῴτου , καὶ oi ἀδελφοὶ uit
αὐτοῦ, ὧν οἱ τρίποδες οἱ ἐφεξῆς ἑστῶτές εἰσιν ἐν τῷ
Διονυσίῳ, ἐὰν δὲ βούλῃ, “Ἡριστοκράτης ὃ Σκχελλίου,
οὗ αὖ ἐστιν ἐχ JIvDBíov τοῦτο τὸ καλὸν ἀνάϑημα,
ἐὰν δὲ βούλῃ, 7 ἡ Περικλέους ὅλη οἰκία, ἢ ἄλλη ξυγγό-
veux ἥντινα ἂν βούλῃ τῶν ἐνθένδε ἐχλέξασθϑαι" ἀλλ
ἐγώ σοι εἷς ὧν οὐχ ὁμολογῶ. οὗ ydg με σὺ ἀγαγκίά-.
Cic, ἀλλὰ, ψενδομάρτυρας πολλοὺς κατ ἐμοῦ παρα--
σχόμεγος , ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν με ἐκ τῆς οὐσίας καὶ —
τοῦ ἀληϑοῦς, ἐγὼ δὲ ἂν μὴ σὲ αὐτὸν ἕνα ὄντα μάρ-
τυρα παράσχωμαι ὁμολογοῦντα περὶ ὧν λέγω, οὐδὲν
οἶμαι ἄξιον λόγου pos πεπεράνϑαι, περὶ ὧν ἂν ἡμῖν ὃ
λόγος ἢ» οἶμαι δὲ οὐδὲ σοί, ἐὰν μὴ ἐγώ σοι μαρτυρῶ
εἷς ὧν μόνος , τοὺς δ ἄλλους “ἄντας τούτους aai
ge ἐᾷς. ἔστι μὲν οὖν οὗτός τις τρόπος ἐλέγχου, ὡς

σὺ τε oie καὶ ἄλλοι πολλοί, ἔστι δὲ καὶ ἄλλος, ὃν
ἐγὼ αὖ οἶμαι. παραβάλλοντες οὖν παρ ἀλλήλους σκε-
Ἰρώμεϑθα, εἴ τι ἁιοίσουσιν ἀλλήλων. xa) γὰρ καὶ τυγ-
χάνει, περὶ ὧν ἀμφιςβητοῦμεν, οὐ πάνυ σμικρὰ ὄντα,
ἀλλὰ αχεδόν τι ταῦτα, περὶ ὧν εἰδέγαι τε κάλλιστον,
μὴ εἰδέναι τε αἴσχιστον. τὸ γὰρ κεφάλαιον αὐτῶν
ἐστιν, * γιγνώσκειν 3 ἀγνοεῖν, ὅςτις τε εὐδαίμων ἐσει
καὶ ὅςτις μή. αὐτίκα πρῶτον, nsQl οὗ νῦν ὃ λόγος
ἐστί, σὺ ἡγῇ οἷόν τε, εἶναι μακάριον ἄνδρα ἀδικοῦν-
td v5 καὶ àdjxov ὄντα, εἴπερ ᾿Αρχέλαον ἄδιγον μὲν

*

40 PLATONIS ι ἀ...». 475.2. *

ἡγῇ εἶναι, εὐδαίμονα δέ. ἄλλοτι ὧς οὕτω: σου νομῖ-
ζοντος διανοώμεϑα ; 11414. Πάνυ γε. XXVIII. 2:2.
᾿Εγὼ δὲ φημι ἀδύνατον. ἕν. μὲν Tovro ἀμφιςβητοῦ-
μεν" εἶεν. ἀδικῶν δὲ δὴ εὐδαίμων ἔσται, &Q ἂν

i τυγχάνῃ δύιης τε καὶ τιμωρίαφ; ΠΑ. Ἥκιστά ^ni

ind οὕτω y ἂν ἀϑλιώτατος εἴη. ΣΏ.. ᾿Αλλ ἐ

ἄρα μὴ τυγχάνῃ δίκης ὃ ἀδικῶν, κατὰ τὸν σὸν 16.
γον, εὐδαίμων ἔ ἔσται; . 14. Φημί. Z42. Κατὰ δε
7ε τὴν ἐμὴν δύξαν, ὦ πῶλδ, ὃ ἀδικῶν τε καὶ ó

.- ἄδικος πάντως μὲν «ἄϑλιος, ἀϑλιώτερος μέντοι

ἐὰν μὴ διδῷ δίκην, μηδὲ τυγχάνη τιμωρίας. ἀδικῶν"
ἧττον δὲ ἄϑλιος, ἐὰν διδῷ δίχην καὶ τυγχάνῃ δίκης
ὑπὸ ϑεῶν τε καὶ ἀνθρώπω». 112.4. “τοπά γε, ὦ
“Σώκρατες ; ἐπιχειρεῖς λέγειν. | 242. πειράσομαι 0i
ye καὶ σὲ ποιῆσαι, o ἑταῖρε, ravra ἐμοὶ λέγειν" φί-
λον γάρ os ἡγοῦμαι. νῦν μὲν οὗν, ἃ διαφεφόμεϑα,
ταῦτ ἐστί" σκόπει δὲ καὶ oU. εἶπον ἐγὼ που ἐν τοῖς
ἔμπροσϑεν τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι κάκιον εἶναι;
ILLA. Ilàvyv γε. 242. Σὺ δὲ τὸ ἀδικεῖσϑαι; ΠΙΔΜ.

“Ναί. 242. Kai τοὺς ἀδικοῦντας ἀϑλίους ἔφην εἶναι

ἐγώ, καὶ ἐξηλέγχϑην. ὑπὸ coU; 1141.4. ναὶ μὰ Δία.
Z4. 2e σὺ ys olt, ὦ Ie ΠΩΑ. ᾿᾿ληϑῆ 7ε oiód-
μενος ἴσως. 242. «Σὺ δέ ys εὐδαίμονας αὖ τοὺς at
κοῦντας, ἐὰν μὴ διδῶσι δίκην. IML»A. πάνυ μὲν
οὗν. ΣΙ. ᾿Εγὼ δὲ αὐτοὺς ἀϑλιωτάτους φημί, τοὺς
δὲ διδόντας δίκην, 9 ἥττον. βούλεε καὶ τοῦτο ἐλέγχειν i
112. 4. ᾿Αλλ ἔτι τοῦτ᾽ ἐκείγου χαλεπώτερύν ἐστιν, ὦ
Σώκρατες, ἐξελέγξω. ΣΏ, Οὐ δῆτα, ὦ Ιπῶλε, ἀλλ

v, e; d, e. GORGIAS. 41

ἀδύνατον. τὸ γὰρ ἀληϑὲς οὐδέποτε ἐλέγχεται. Ππ.2..1.
Jlàg ἀέγεὶς; ἐὰν “ἀδικῶν ἄνθρωπος ληφϑῇ τυραν «
»íóc ἐπιβουλεύων, καὶ ληφϑεὶς στρ ἐβλῶται » καὶ ἐκ-
τέμνηται, καὶ τοὺς ὀφϑαλμοὺς ἐκχάηται, καὶ GÀ-
λας πολλὰς καὶ μεγάλας καὶ παντοδαπὰς λώβας αὖ.
τός τε λωβηϑεὶς, καὶ τοὺς αὑτοῦ ἐπιδὼν ν παῖδάς τὸ
καὶ γυναῖκα, τὸ ἔσχατον ἀνασταυρωϑῇ, ἢ xatatt-
τωϑῇ , οὗτος εὐδαιμονέστερος ἔ ἔσται, ἢ ἐὰν διαφυ-
γὼν τύραννος καταστῇ » καὶ ἄρχων ἐν τῇ πόλει δια-
ϑιῷ, ποιῶν ὅ, τι ἄν βούληται $ ζηλωτὸς ὧν καὶ 8-
δαιμονιζόμενος ὑπὸ τῶν πολιτῶν καὶ τῶν ἄλλων ξέ-
νων; ταῦτα λέγεις ἀδύνατον εἰ εἶναι ἐξελέγχειν; XXIX.
za. ῬἩορμολύττῃ αὖ, ὦ γένναϊε Πῶλε, καὶ ovk
ἐλέχχεις, ἄρτι δὲ ἐμαρτύρον. ὅμως δὲ ὑπόμνησόν us.
σμικρόν" ἐὰν ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι , εἶπες.
1141 A. "Epoyt. Z4. Εὐδαιμονέστερος μὲν τοίνυν
οὐδέποτε ἔ ἔσται οὐδέτερος αὐτῶν , οὔτε ὃ κατειργα-
σμόνος τὴν τυραννίδα ἀδίχως, οὔτε ó δίκην διδοὺς"
δυοῖν ydg ἀϑλίοιν εὐδαιμονέστερος μὲν οὐκ ἂν εἴη,
ἀϑλιώτερος μέντοι ó ἡ διαφυγὼν καὶ τυραννεὗσας. τό
τοῦτο, ὦ Πῶλε, γελᾷς ; ἄλλο αὖ τοῦτο εἶδος ἐλέγ-
xov ἐστίν, ἐπειδιίν τίς τε εἴπῃ, καταγελᾷν, ἐλέγχειν —
δὲ μή; ΠΑ. Οὐκ οἷν ἐξεληλόγχϑαι, ὦ «Σώχρατες,
ὅταν τοιαῦτα λέγῃς, ἃ οὐδεὶς ἃ ἂν φήσειεν ἀγϑφρώπων;
ἐπεὶ ἔρσυ τινὰ τουτωνί, 22. "b Πῶλε, οὐκ εἰμὶ
τῶν πολιτικῶν, καὶ πέρυσι βουλεύειν λαχὼν, ἐπειδὴ
ἡ φυλὴ ἐπρυτάνευε , xai ἔδεε με ἐπιψηφίζειν, γίλω-
τα παρέχον, καὶ οὐκ ἠπιστάμην ἐπιψηφίζειν. μὴ

42 PLATONIS p474.1 b. e, d,

οὖν μηδὲ vi» με. πέλενε ἐπιψηφίξειν τοὺς παρόντας,
ἀλλ᾽ εἰ μὴ ἔχεις τούτων βελτίω ἔλεγχον, ὅπερ νῦν δὴ
ἐγὼ ἔλεγον, ἐμοὶ ἐν τῷ μέρει παράδος , xai i πείρασαι
τοῦ ἐλέγχου, οἷον ἐγὼ οἶμαι δεῖν εἶναι. ἐγὼ γάρ, ὧν
p λέγω, ἕνα μὲν παρασχέσθαι μάρτυρα ἐπίσταμαι,
κὑτὸν πρὸς ἃ ὃν ἄν μοι ὃ λόγος ἧ, τοὺς δὲ πολλοὺς
' de χαίρειν, καὶ ἕνα ἐπεψηφίέξειν ἐπίσταμαι, τοῖς δὲ
τολλοῖς οὐδὲ διαλέγομαι. ὅρα ovy, εἰ ἐθελήσεις ἐν τῷ
μέρει διδόναι ἔλεγχον, ἀποκρυνόμενος τὰ ἐρωτώμενα.
ἐγὼ yug δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ καὶ σὲ καὶ τοὺς ἄλλους
᾿ ἀνθρώπους τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσϑαι κάκιον ἡγεῖ-
60a, καὶ τὸ μὴ διδόναι δίκην τοῦ διδόναι. — 1112.4.
᾿Εγὼ δὲ γε οὔτ᾽ ἐμὲ ovt ἄλλον ἀνθρώπων οὐδένα"
rs) σὺ δέξαι ἂν μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν;
Xf. Καὶ σὺ y ἂν καὶ οἵ ἄλλοι "rA veec. IL 4.
Πολλοῦ ys δεῖ, ἀλλ΄ oUT ἐγώ οὔτε σὺ, οὔτ᾽ ἄλλος
οὐδείς. 22. Οὐκοῦν ἀποκρινῇ; 10.4. Πάνυ μὲν
οὗν" καὶ γὰρ ἐπιϑυμῶ εἰδέναι ὅ 0, Ti ποῖ ἐρεῖς. ΣΙ.
«4ἐγε δή μοι, ἵν᾽ εἰδῇς, ὥςπερ ἂν εἰ ἐξαρχῆς σε ἡρώ-
των" πότερον δοκεῖ σοι, ὦ Πῶλε, κάκιον εἶναι τὸ
ἀδικεῖν ἢ τὸ ἀδικεῖσθαι; ΠΙΔ. Τὸ ἀδικᾶῶσθαι,
ἔμοιγε. ZR. Τί δαὶ δὴ αἴσχιον; πότερον τὸ ἀδικεῖν
ἢ τὸ ἀδικεῖσθαι; ἀποκρίνον. IL14. T) ἀδικεῖν.
Z2. Οὐκοῦν καὶ κάκιον, εἴπερ αἴσχιον; 1141A.
Ἥκιστά Je XXX. Z2. Μανϑάνω. οὗ ταυτὸν ἥ ἡγῇ
σὺ, ὡς ἔοικας, καλόν τε καὶ ἀγαϑόν, καὶ κακὸν καὶ
αἰσχρόν. IL/14. Οὐ δῆτα. ΣΩ. Τί δαὶ τύδε; τὰ
καλὰ πάντα, οἷον. καὶ σώματα καὶ χρώματα καὶ

-

-

σχήματα καὶ φωνὰς xai ὶ ἐπιτηδεύματα, εἷς οὖδέν ἀπο-
βλέπων καλεῖς ἑκάστοτε καλά; οἷον πρῶτον τὼ σώ-
ματα τῶ. καλὰ οὐχὶ ἤτοι κατὰ τὴν χρείαν λέγεις καλά
εἶναι " πρὸς ἃ ὃ ἂν ἕκαστον χφήσιμον ἢ, σιρὺς τοῦτο,
ἢ κατὰ ἡδονήν τινα, ἐὰν ἐν τῷ ϑεωρεῖσϑαι χαίρειν
7:003, τοὺς ϑεωροῦντας ; ἔχεις τι ἐκτὸς τούτων λέγειν
περὲὶ σώματος κάλλους; ΠΙΩ.Α. Οὐκ ἔχω. 242. Ovx-
oU» καὶ τἄλλα πάντα οὕτω καὶ σχήματα καὶ χρώ--:
para, ἢ διὰ ἡδονὴν τινα, ἡ διὰ ὠφέλειαν, ἢ δὲ
prae , καλὰ προσαγορεΐεις; 114244. "Eyoye.
242. Ow xai τὰς φωνὰς xal τὰ κατὰ τὴν μουσι--
κὴν πάντα ὡσαύτως; 1H1A. lNoé. 341. Koi μὴν
τά γε κατὰ τοὺς νόμους καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα, οὗ
δήπου ἐκτὸς τούτων ἐστὶ τὰ καλὰ, τοῦ ἢ ὠφέλιμα
εἶναι, ἢ ἡδέα, ἢ ἀμφότερα. 11414. Οὐκ ἔμοιγε
δοκεῖ. $42. Οὐκοῦν καὶ τὸ τῶν μαθημάτων κάλλος
ὡσαύτως; ΠΑ. Πάνυ γε, καὶ καλῶς γε νῦν δρί-
ζει, ὦ Σώκρατες, ἡδονῇ τὸ καὶ ἀγαθῷ ὁριζόμενος

τὸ χαλόν. 242. Οὐκοῦν τὸ αἰσχρὸν τῷ ἐναντίῳ,
λύπῃ τε καὶ καχῷ; 114214. ᾿Ανάγκη, zn. “Ὅταν
ἄρα; δυοῖν καλοῖν Ξϑάτερον κάλλιον 9, ἢ τῷ ἕτέρῳ΄
τούτοιν ἢ ἀμφοτέροις ὑπερβιίλλον, κάλλιόν ἐστιν,
ἤτοι ἡδονῇ ἢ ὠφελείᾳ 7 ἀμφοτέροις. I1. 4.
Πάνυ γε. ΣΩ. . Καὶ ὅταν δὲ δὴ δυοῖν αἰσχροῖν τὸ
ἕτερον αἴσχιον E ᾿ ἤτοι λύπῃ 1 ἢ κακῷ ὑπερβάλλον,
αἴσχιον ἔσται. ἢ οὐκ ἀγώγκη; ΠΑ. «γαί, ΣΩ.
Φέρε δή, πῶς ἐλέγετο νῦν δὴ περὶ τοῦ ἀδικεῖν καὶ ᾿
ἀδικεῖσθαι; οὐκ ἔλεγες τὸ μὲν ἀδικεῖσθαι, κάκιον

,

N j ; ᾿ς .
44 . | , PLATONIS €. d, e

εἶναι, τὸ δὲ ἀδικεῖν, αἴσχιον; ZA. Ἔλεγον». c.
Οὐκοῦν» εἴπερ αἴσχιον τὸ ἀδικεῖν ToU ἀδιχεῖσθϑαι,
ἤτοι λυπηρότερόν icit, καὶ λύπῃ ὑπερβάλλον, αἴ-
σχιον ἂν εἴη, ἢ κακῷ, ἢ ἀμφοτέροις. οὗ καὶ τοῦτο
ἀνάγκη; IL) 4. Πῶς γὰρ ov; XXXI. 22. πρῶ-
tO» μὲν δὴ σκεψώμεϑα, ἄρα λύπῃ ὑπερβάλλει τὸ
ἀδικεῖν, τοῦ ἀδικεῖσθαι, καὶ ἀλγοῦσι μᾶλλον οὗ
ἀδικοῦντες ἢ οἱ ἀδικούμενοι; ΠΙ2.Δ. Οὐδαμῶς, M
“Σώκρατες, τοῦτό γε. 242. Οὐκ ἄρα λύπῃ ys ὕπερ-
ἔχει. ΠΙΩ͂. Οὐ δῆτα. X42. Οὐκοῦν εἰ μὴ λύπη,
ἀμφοτέροις μὲν οὐκ ἂν ἔτι ὑπερβάλλοι; ; ΠΩ. Οὐ
φαίνεται. ΣΏ. Οὐκοῦν τῷ ἑτέρῳ λείπεται; ΠΙΔΔ.
Nai. 241. τῷ κακῷ; I5. Ἔοικεν. ΣΙ. Ovx-
οὖν τῷ κακῷ ὑπερβάλλον τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ
ἀδικεῖσθαι. ΠΙΠ.Α. 4; ἥῤον δὴ ὅτι. ΣΏ.Ἶ4λλο τι ovy
ὑπὸ μὲν τῶν πολλῶν ἀνϑοώπων καὶ ὑπὸ σοῦ ὧμο--
λογεῖτο ἡμῖν ἐν τῷ ἔμπροσϑεν χρόνῳ αἴσχιον εἶναι
τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσϑαι; 11124. Ἰγαί. 241. Νῦν
δὲ ys κάκιον ἐφάνη ; 112A. Ἔοικε. X41. .dibato

οὖν ἂν σὺ μᾶλλον τὸ κακιον» καὶ τὸ αἴσχιον ἀντὶ τοῦ

- ἧττον "ew μὴ ὕκνει ἀποκρίνασϑαι, ὦ πῶλε, — οὐὖ-

δὲν γὰρ βιαβήσῃ -- ἀλλὰ γενναίως τῷ λόγῳ, ὥςπερ
ἰατρῷ, παρέχων ἀποκρίνου, , καὶ ἡ φάϑι ἢ μὴ,
ἃ ἐρωτῶ. 11114. ᾿4λὴ οὐκ ἂν δεξαίμην, ὦ Σώκρα-
τες. E42. "Ἄλλος δέ τις ἀνθρώπων; 1152.4. Οὔ μοι
ue , κατά γε τοῦτον τὸν λόγον. zn. AMO ἃ ἄρα
“ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι oUr "ἂν ἐγώ, ovr ἂν σὺ, οὔτ
ἄλλος. οὐδεὶς ἀνθρώπων δέξαι ὧν μᾶλλον ἀδικεῖν

*

. 478. n δι δ. GORGIAS. | (0045.

ἢ ἀδικεῖσθαι" κάκιον E τυγχάνει ὄν. πη...
Φαίνεται. 22. Ορᾷς οὖν, ὦ Iróie, ó ἔλεγχος παρὰ
τὸν ἔλεγχον παραβαλλόμενος ὅ ὅτι οὐδὲν ἔοικεν, ἀλλὰ
coi μὲν oi ἄλλοι πάντες ὁμολογοῦσι zs» ἐμοῖ,
ἐμοὶ δὲ σὺ ἐξαρκεῖς εἷς ὧν μόνος καὶ ὁμολογῶν καὶ
μαρτυρῶν , xai ἐγὼ σὲ μόνον ἐπιψηφίξων τοὺς
ἄλλους ἐῶ χαίρειν. Καὶ τοῦτο μὲν ἡμῖν οὕτως ἐχέτω.
acr: τοῦτο δέ, περὶ οὗ τὸ δεύτερον ἡμφιςβητήσαμεν,
σκεψώμεϑα * τὸ ἀδικοῦντα διδόναι δίκην ἀρα μέ-
ζιστον τῶν καχῶν ἐστιν, ὡς σὺ OOV, ἡ μεῖζον
τὸ μὴ διδόναι, ὡς αὖ ἐγὼ ᾧμην; σκοπώμεϑα δὲ
τῆδε" τὸ διδόναι δίκην, καὶ τὸ κολάζεσθαι δικαίως
ἀδικοῦντα , ἄρα τὸ αὐτὸ χαλεῖς; ; 1424. "yop.
241. Ἔχεις οὖν λέγειν, ὡς οὐχὲ τά p δίκαια -πώντα
καλά ἐστι, καϑόσον δίκαια: i καὶ διασκεψάμενος
εἶπέ. Π.Ώ.Α. Ad μοι δοκεῖ, ὦ ὼ Σώχρατες. ΧΧΧΙ͂.
a. Σκόπει δὲ καὶ τύδε" ἄρα εἴ τίς τι ποιεῖ, ἀνά-
yx9 τι εἶναι καὶ πάσχον ὗ ὑπὸ τούτου τοῦ ποιοῦντος ; :
ΠΩΔΑ. "Euoiys δοκεῖ, 242. pa τοῦτο πάσχον, ὃ τὸ
«otoU» ποιεῖ, καὶ τοιοῦτον, οἷον ποιεῖ τὸ ποιοῦν;
ζέγω δὲ τὸ τοιόνδε" εἴ τις τύπτει, ἀνιίγκη τι τὑπτε--
"voa; 1114. “Ἵνάγκη. ΣΩ. Καὶ εἰ σφόδρα τύπτει
ταχὺ ὃ ) τύπτων, καὶ τὸ τυπτύμενον οὕτω τὑπτε--
σθαι; Il14. Nol. zn. Τὸ τοιοῦτον ἄρα πάϑος
τῷ rextopb ἐστίν, οἷον ὧν τὸ τὗπτον ποιῇ; 1.4.
Πάνυ yr. «ΣΙ. Οὐκοῦν καὶ εἰ adn τις, ἀνάγκη
τι κάεσϑαι.͵ 11514. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΙ. Καὶ si
σφόδρα ys xds ἢ ἀλγεινῶς ; οὕτω κάεσϑαι τὸ

- .
X

46 i: PLATONIS . .4,ep. 477.2. b,

καόμενον. ὡς ἂν τὸ κᾶον xdp; ΠΙ.Δ. Πάνυ 7ε.
Σ.). Οὐκοῦν καὶ εἶ τέμνει τις, Ó αὐτὸς λόγος; τέμ--
νεται ydQ τι. IA. Noel. 25. Καὶ εἰ μέγα ye 5
βαϑὺ τὸ τμῆμα ἢ ἀλγεινόν , τοιοῦτον τμῆμα τέμ--
v&tot τὸ τεμνόμενον, οἷον τὸ τέμνον τέμνει; Π2.4.
Φαίνεται. ΣΟ. Ξυλλήβδην δὴ ὁ ὅρα » εἰ ὁμολογεῖς, ὃ ,

ἄρτι, ἔλεγον περὶ πάντων, οἷον ἂν τι ποιῇ τὸ ποιοῖν,
τοιοῦτον τὸ πάσχον πάσχειν. 1142.4. 412. ὁμολογῶ.
Zl. Τούτων δὴ ὁμολογουμένων, τὸ δίκην διδόναι
πότερον πάσχειν τὲ ἐστιν, ἢ ποιεῖν; 11124. ᾿Φνάγκη,
e Σύώχρατες, πάσχειν. ZA. Οὐκοῦν ὑπό τινος ποι-
otvtoc; ΠΏ... πῶς 929 oU; ὑπό ye toU κολά-
ἕοντος. 242. Ὃ δὲ ὀρϑῶς κολάζων δικαίως κολά--
In; ILÁAÁA.Na 242. Δίκαια ποιῶν ἢ οὗ ; Π.Ω.Λ.
Ζἤἴκαια. E42. Οὐκοῦν» ὃ κολαζόμενος, δίκην διδοὺς,
δίκαια πάσχει; ΠΙΩ͂. Φαίνεται. E42. Τὰ δὲ δίκαι
που καλὰ ὡμολόγηται; ΠΏ.Δ. Πάνυ γε. ΣΙ. Τοί-
τῶν» ἄρα ὃ μὲν ποιεῖ καλά, ὃ δὲ πάσχει, ὃ κολαζύ-
μενος; ΠΩΣΛ. Nai. Z2. Οὐκοῦν εἴπερ καλά, Gyr
ϑά; ἡ γὰρ ἡδέα, ἢ ὠφέλιμα. ΠΑ. ᾿Ανάγκη. ΣΩ.

᾿ἡγαϑὰ ἄρα πάσχει δ δίκην διδοὺς. — 1112.4. ᾿Ἔοι-"

κεν. Zo. .(ῃφελεῖται ἄρα. ΠΙΩ.Δ. Ἱναΐ. 2402. "pn,
ἥνπερ ἐγὼ ὑπολαμβάνω τὴν ὠφέλειαν, βελτίων τὴν
ψυχὴν γίγνεται, εἴπερ δικαίως κολάζεται; II.f24.
ἘΕἰκός γε. 242. Κακίας ἄρα ψυχῆς ἀπαλλάττεται ὃ
δίχην διδοὺς. ΠΩ .Δ. ἵνα. XXXIIL ΣΩ. Ἄρα οὖν
τοῦ μεγίστου ἀπαλλάττεται κακοῦ. ὧδε δὲ σχόπει"
ἐν χρημάτων κατασκευῇ ἀνθρώπον κακίαν ἄλλεν

b. e. ὁ, ο. GORGIA S. 4;

τινα ἐνορῆς ἤ πτενίαν:; 0424. οὔκ, ἀλλὰ πενίαν.
ΣΩ. TÍ δ᾽; ἐν σώματος κατασκευῇ saxiay ἂν φή-
σαις ἀοθέντιαν δἶναξ, καὶ νόσον, καὶ αἶσχος, καὶ
τὰ τοιαῦτα; Π..Δ.’ Ἔχωχγε. AM; Οὐκοῦν καὶ ἐν
ψυχῇ πονηρίαν ἥγῇ τινα εἶναι. Π..Α..Πῶς γὰρ oU;
Z2. Ταύτην ovy οὐκ ἀδικίαν καλεῖς, καὶ ἀμαϑίαν,
καὶ δειλίαν, καὶ τὰ τοιαῦτα; ΠΩ.Δ. Πάνυ μὲν οὗ».
Z1. Οὐκοῦν χρημάτων καὶ σώματος καὶ ψι χῆς,
τριῶν ὄντων, τριττὰς εἴρηκας πονηρίας, πενίαν,
νόσον, ἀδικίαν; ΠΩ Δ. iol. zn. Τίς ov» τούτων
τῶν πονηριῶν αἰσχίστη. οὐχ ἡ ἀδικία καὶ ξυλλή--
Άδην» ἡ τῆς ψυχῆς πορηρία; 11114. Πολὺ γε. An.
Ki δὲ αἰσχίστη, καὶ καλίστη; ΠΑ. Πῶς, ὦ Σώ-
κρατεφ, λέγεις ;. ΣΏ. ᾿Ωδί" d τὸ αἴσχιστον ; ἤτοι
λύπην μεγίστην παρέχον ἢ βλάβην ἢ ἀμφότερα,
αἴσχιστόν ἐστιν, ἐκ τῶν ὡμολογημένον ἐν τῷ ἔμπρο--
σϑεν. ΠΏ... Μάλιστα. 241. Aidouyigro» δὲ ἀδεκία
καὶ ξύμπασα ψυχῆς πονηρία νῦν δὴ ὡμολόγηται
ἡμῖν. ΠΩ. “Ὡμολόγηται γάρ. ΣΏ. Οὐκοῦν ἢ
ἀνιαρώτατόν ἐστι , καὶ dvo ὑπερβάλλον, αἶσχι-
στον τοῦτ ἐστίν ; ῆ βλάβῃ, ἢ ἀμφότερα; 14}.
᾿Ανάγκη. ΣΩ. EU οὖν ἀλγεινότερόν ἐστι τοῦ sr8v4-
σϑαι καὶ κάμνειν τὸ ἄδιχον εἶναι καὶ ἀκόλαστον
καὶ δειλὸν καὶ ἀμαϑῆ; Π.2... Οὐκ fuotye δοκεῖ,
ὦ “Σώχρατες, ἀπὸ τούτων ye. zn. “Ὑπερφυεῖ τινε
ἄρα ὡς μεγάλῃ βλάβῃ καὶ κακῷ ϑαυμασίῳ ὕπερ--
βάλλουσα τἄλλα ἢ τῆς ψυχῆς πονηρία οαἷοχιστόν
ἐστι πάντων, ἐπειδὴ ovx ἀλγηδύόνι γε, ὡς ὁ σὸς

48 . PLATONIS €. pu 478. a. b. e

λόγος. ΠΑ. Φαίνεται E42. ᾿Αλλὰ μὴν που TO
γ8 μεγίστῃ βλάβη ὑπερβάλλον, μέγιστον ἄν κακὸν
εἴη τῶν Oyioy. ΠΑ. Ναί. ΣΏ. 'H ἀδικία & ἄρα
καὶ ἡ ἀκολασία καὶ ἡ ἄλλη τῆς ψυχῆς πονηρία
μέγιστον τῶν ὄντων κακόν ἐστι. 7.2.4. Φαΐ νεται.
XXXIV. Z0. Τίς οὖν τέχνη πενίας ἀπαλλάττει;
οὗ " χρηματιστική; ; 41414. ναί. 241. Τίς δὲ γόσου;
οὐκ ἰατρική ; ΠΑ. ᾿Ανάγκη. Z4. Τίς δὲ πονη--
ρίας καὶ ἀδικίας; -- εἰ μὴ οὕτως εὐπορεῖς, ὧδε σκό-
πει' ποῖ ἄγομεν καὶ παρὰ τίνας τοὺς κάμνοντας τὰ
σώματα; JII414. Παρὰ τοὺς ἰατροὺς, ὦ “Σώκρατες.
X2. ποῖ δὲ τοὺς ἀδικοῦντας καὶ τοὺς ἀκολασταΐ--
νοντας ; ILf14. Παρὰ τοὺς δικαστὰς λέγειρ; zn.
Οὐκοῦν δίκην δώσοντας; ; ΠΩ. «Φημί. ΣΩ. 4g
οὖν οὐ δικαιοσύνῃ τινὶ χρώμενοι. κολάζουσιν oi 0g-
Og κολάξοντες ; I1414.. Δῆλον δή. 2.2. Χρημα-
τισεικὴ μὲν ἄρα πενίας ἀπαλλάττει, i ἑατρικὴ δὲ vó-
- gov, δίκη δὲ ἀκολασίας καὶ ἀδικέας. I1414. dal-
νεται. Z2. Τί οὖν τούτων κάλλιστόν ἐστιν [ὧν λέ-
yes]; 1.2... Τίνων λέγεις; 2X. “Χρηματιστικῆς, ᾿
ἰατρικῆς, δίκης. 1141.4. Πολὺ «διαφέρει, ὦ Zà-
κρατες, Jd δίκη. zn. Οὐκοῦν αὖ ἥτοι ἡδονὴν πλεῖ-
στὴν ποιεῖ, ἢ ὠφέλειαν, ἢ ἀμφότερα, εἶπερ καἀλ-
λιστόν ἐστι; ΠΑ. Ναί. 242. 49. οὖν τὸ ἰατρεῦε-
᾿σϑαν ἡδὺ ἐστι, καὶ ὃ χαίρουσιν οἱ ἰατρευόμενοι; Μὲ 4...
Ovx ἔμοιγε δοκεῖ. 2.2. ᾿4λλ ὠφέλιμόν ye" ἢ γάρ,

1114. Not. 242. Μεγάλου γὰρ κακοῦ ἀπαλλάττε--
ται, ὥςτε λυσιτολεῖ τ τῦμεῖναι τὴν ἀλγηδόνα καὶ

e, ἃ, e, p. 79. &. GORGIAS. ] 45

ὑγιᾶ εἶναι. 11414. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΩ. '49 οὖν οὗ.-
τως ὧν περὶ σῶμα εὐδαιμονέστατος ἄνθρωπος εἴη ὃ
μὲς dic ἢ ὃ μηδὲ κείμνων τὴν ἀρχήν; 11124.
do» ὅτι ὁ μηδὲ κάμνων. ΣΙ. Οὗ γὰρ τοῦτ ἣν
εὐδαιμονία, ὡς ἔοικε, κακοῦ ἀπαλλαγή, ἀλλὰ τὴν
ἀρχὴν μηδὲ πτῆσις. ILLA. Ἔστι ταῦτα. ΣΙΩ. τὶ
δὲ; ἀθλιώτερος πότερος δυοῖν ἐχόντοιν κακὸν εἴτ᾽
ἐν σώματι, dr ἐν ψυχῇ; KJ ἰατρενόμενος καὶ
ἀπαλλαττόμενος ᾿ τοῦ κακοῦ, ἢ ó μὴ ἰατρευόμενος,
ἔχων δέ; ΠΏ... Φαίνεταί μοι ὅ μὴ ἰατρενύμενος,
zn. Οὐκοῦν τὸ δίκην διδόναι, μεγέστου κακοῦ
ἀπαλλαγὴ ἤν» πονηρίας; 11124. "Hy ydo. 221.
“Σωφρονίζει γάρ mov καὶ «διχαιοτέρους ποιεῖ, καὶ
ἑατρικὴ γίγνεται πονηρίας 3] 7 δίκη. ΠΙ.. Noi. ΣΩ.
Εὐδαιμονέστατος μὲν ἄρα ὃ μὴ ἔχων κακίαν ἐν τῇ
ψυχὴ, ἐπειδὴ τοῦτο μέγιστον τῶν κακῶν ἐφάνη.
HÍL4A. Δῆλον δὴ. 242. Δεύτερας δὲ δήπου, 3
ἀπαλλαττόμενος. ΠΑ. Ἔοικεν. 242. Οὗτος δ᾽ qv
ὃ νονυϑετούμενός τε καὶ ἐπιπληττόμενος καὶ δίκην
διδοὺς. 11/24. Nai. 341. Κάκιστα ἄρα D; ὃ ἴχων
ἀδιπίαν, καὶ μὴ ἀπαλλατεύμενος. ΠΩ. «ναΐνεται.
ΣΙ. Οὐκοῦν οὗτος τυγχάνει ὧν, ὃς ἂν τὰ μέγιστα
ἀδικῶν καὶ χρώμενος μεγίστῃ ἀδικίᾳ διαπράξη-
ται; ὥςτε μήτε νουθετεῖσθαι, μῆτε κολάζεσθαι, μὴτε
δίκην διδόναι" ὥςπερ σὺ φὴς ᾿Αρχέλαον παρεσκενά- ;
σϑαι, καὶ τοὺς ἄλλους τυράννους, καὶ ῥήτορας,
καὶ δυνάστας; ΠΩ“. Ἔοικε. XXXV. ΣΩ. Σγε-
δὸκ γάρ που οὗτοι, ὦ ἄριστε, τὸ αὐτὸ διαπεπρα-
Prar. Or. Ton. IIT. D

Li

50 ^ PLATONIS- κν. 6479. κι b.e. à

γμένον εἰσίν, ὥςπερ, ἂν εἴ τις τοῖς μεγίστοις γοσή-
μασι ξυνισχόμενος : διαπράξαιτο μὴ διδόναι δίκη»
τῶν» περὶ τὸ σῶμα ἀμαρτημάτων τοῖς ἰατροῖς , μηδὲ
ἰατρεύεσϑαι, φοβούμενος, ὡςπερανεὶ παῖς, τὸ
χκάεαϑαι καὶ τὸ τέμνεσθαι, ὅτι ἀλγεινόν" ῆ οὐ δο-
κεὶ χαὶ σοὶ οὕτως; 111214. "Enos. A. ᾿““γνοῶ:
yt, ὡς ἔοικεν, οἷόν ἐστιν ἡ ὑὕχέεια καὶ ἀρετὴ σὼ-
ματος. κινδυνεύουαν γάρ, ἐκ τῶν viv ἡμῖν ὧμολο-
γημένων, τοιοῦτόν τι ποιεῖν καὶ οἷ τὴν δίκην φεὺ-
ζοντες, ὦ πῶλε , τὸ ἀλγεινὸν αὐτοῦ κωϑορᾷῷν » πρὸς

᾿δὲ τὸ ὠφέλιμον τυφλῶς ἔ ἔχειν, καὶ ἀγνοεῖν, 009 ἀϑλεὼώ-

τερόν ἐστι μὴ ὑγιοῦς σώματος, μὴ ὕ ὑγιεῖ ψυχῇ ξυν».
οἰκεῖν, ἀλλὰ σαϑρᾷ καὶ ἀδίκῳ καὶ üvocim* ὅϑεν
καὶ πᾶν ποιοῦσιν ὥςτε δίκην μὴ διδόναι, μηδ᾽ ἀπαλ-
“άττεσϑαι τοῦ μῥγίστου καποῦ » καὶ χρήματα πα-
φασκευαζύμενοι καὶ φίλους, καὶ ὅπως ἂν ὦσιν ὡς
πυιϑανώτατου λέγειν. εἰ δὲ ἡ ἡμεῖς ἀληϑῇ. ὡμολογήκα-:
μεν, ὦ Ii ,€Q αἰαϑάνῃ τὰ ξυμβαίνοντα ἐκ τοῦ
λόγου; 3 ἢ βούλει Ξυλλοχισώμεϑα. αὐτά; ; ΜΖ. Εἰ
μὴ σοί γε ἄλλως δοκεῖ. ΣΩ, "Ag ovr ξυμβαίνει μέ-
γιστον κακὸν ἢ Gua, καὶ τὸ ἀδικεῖν; ΠΙΩΑ. Φαί-
νεταί ys. ΣΏ. Kol μὴν ἀπαλλαγὴ γε ἐφάνη τούτου
τοῦ κακαῖ' τὸ δίκην διδόναι, ΜΔ. Κινδυνεύει.
Z4. Tà δέ γε μὴ διδόναι Z ἐμμανὴ τοῦ κοιχοῦ;
ILLA. Nol. ΣΩ. Δεύτερον ἄρα ἐστὲ τῶν κακῶν με-
γόϑει τὸ ἀδικεῖν" τὸ δὲ ἀδικοῦντα μὴ διδόναι δέ-
κηρ. πὔντων μόγιατόν τε καὶ πρῶτον: καχῶν πέφυ.
xs». 1.2.4. "Eoixty. Z2. "4o οὖν OV 7EQU τούτου

, € E 4890, Lo b. GORGIA S. 51

ὦ φίλε, ἠμρμοβητήσαμεν ;. σὺ μὲν τὸν «ἀρχέλαον εὖ-
δαιμονίζων, τὸν τὰ μέχιστα ἀδικοῦντα καὶ δίλην
οὐδεμίαν ὥδόντα, ἐγὼ δὲ τοὐναντίον οἰόμενος , dr
Αρχέλαος, sif ἄλλος ἀνϑρώπων δρτιςοῦν μὴ. δίδωσι
δίκην, ἀδικῶν, τούτῳ προςήκειν ἀϑλίῳ εἶναι διαφε--
ρόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; καὶ ἀεὶ τὸν ἀδικοῦντα
ἀδικουμένου ἀϑλιώτερον εἶναι , xal τὸν μὴ διδόντα
δίκην τοῦ διδόντος; οὐ ταῦτ ἥν» τὰ Um ἐμοῦ λεχύ-

μενα; ΠΙΔ. Nol. 242. Οὐκοῦν ἀποδέδεικται ὅτι.

ἀληϑῆ ἐλέγετο; 1102.4. Φαίνεται. XXXVI. ΣΩ.
Ei». εἰ οὖν δὴ ταῦτα. ἀληϑῇ, ὦ. Ππῶλε, τίς ἡ με-
γάλη͵ “ρεία. ἐστὶ τῆς ῥητορικῆς ; δεῖ us» γὰρ δή, ἐκ
τῶν νῦν “ὡμολοχημένων * αὐτὸν ἑαυτὸν μαλιδτα φυ-
λώττειν ὅπας μὴ ἀδικήσει, ὡς ἱκανὸν κακὸν ἕξοντα"
oU “ἀρ; 114A. πάνυ. "ye. 241. Ed» δὲ 72. ἀδικήσῃ
Ἢ αὑτὸς 17] ἄλλος τις ὧν ἂν &» κήδηται, αὐτὸν ἑκόντα

TOIT ἐκεῖσε, Ó ὅπου ὡς. δάχισεα δώσει δίκην, παρὰ τὸν ᾿

δικαστή», ὦ ὠςπρερ παρὼ τὸκ ἰατρὸν, σπεύδοντα, ὅ 071006

μὴ. ἐχχρονισϑὲν τὸ γόσημα τῆς ἀδικίας ὕπουλον τὴν

ψυχὴν ποιήσει καὶ ἀνίατον" E πῶς λέγομεν, ὦ Hh,
εἴπερ τὰ πρότερον μέκει ἡμῖν ὁμολοχήματα, οὐκ
d» ys] ταῦτα ἐκείνοις. οὕτω μὲν ξυμᾳωνεῖοι, ἄλλως
δὲ μή; 1h A. Τί. yap δὴ, φῶμεν, ὦ “Σώκρατες; ΣΩ.

"Eni piv ἄρα τὸ ἀπολοχεῖσϑαι 0 ὑπὲρ τῆς ἀδικίας τῆς ᾿

αὑτοῦ, 1) γονέων, ἢ ἑταίρων, ἢ, ἢ παίδων, 5 πατρΐ-
δος ἀδικούσης , οὐ " χρήσιμος οὐδὲν 7| ῥητορικὴ ἡμῖν,
. ὦ ππιῶλε" εἰ μή, εἴ τις ὑπολάβοι ἐπὶ τοὐναντίον, καὶ-
nyogsis 'δεῖν,. uuigta. μὲν tavtoU, ἔπειτα δὲ xci

A

52 : PLATONIS ^e4ep 4δ:. ε-

τῶν οἰκείων xai τῶν ἄλλων, ὃς ἄν de τῶν φίλων
τυγχάνῃ ἀδικῶν, καὶ μὴ ἀποκρύπτεσθαι, ἀλλ᾽ εἰς
«τὸ φανερὸν» ἄγειν τὸ ἀδίχημα, ἵνα δῷ δίκην , xa)
ὑγιὴς γένηται, ἀναγκάζειν τὸ καὶ αὑτὸν xa τοὺς
ἀλλοὺς μὴ ἀποδειλιᾷν, ἀλλὰ παρέχειν μύσαντα. καὶ
ἀνδρείως, ὥςπερ τέμνειν καὶ κάειν ἰατρῷ, τὸ ἀγα-
- ϑὸν καὶ καλὸν διώκοντα, μὴ ὑπολογιξόμενον 1 τὸ ἀλ-
γεινόν" ἐὰν μέν ys πληγῶν ἄξια ἠδικηκὼς ἢ, τύ-
me παρέχοντα, ἐὰν δὲ δεσμοῦ, δεῖν ; ἐὰν δὲ ζη-
μίας, ἀποτένοντα, id» δὲ φυγῆς, φεύγοντα, Qd»
δὲ ϑανάτον, ἀποθνήσποντα, αὐτὸν πρῶτον ὄντα
κατήγορον καὶ αὑτοῦ καὶ τῶν ἄλλων οἰκείων, καὶ
μὴ φειδόμενον, ἀλλ ἐπὶ τούτῳ χρώμενον τῇ ῥητο-
ρικῇ, ὕπως ἄν, καταδήλων γιγνομένων τῶν ἀδι-
«ημάτων, ἀπαλλάττωνται τοῦ μεγίστου κακοῦ, ἀδι-
κίας. φῶμεν οὕτως, ἢ μὴ φῶμεν, ὦ πῶλε: ΠΧ.
ἄτοπα μέν, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε ϑοκεῖ" τοῖς μὲν.-
τοι πρόσϑεν ἴσως σοι ὁμολογεῖται. Zn. Οὐκοῦν ἢ
xàáxtiva λυτέον, K ἢ τάδε ἀνάγκη ξυμβαΐνειν; 11114.
ναί, τοῦτό γε οὕτως ἔχει. 242. Τοὔναντίον δέ γε αὖ
μεταβαλόντα, εἰ ἄρα δεῖ τινα κακῶς ποιεῖν, εἴτ᾽
ἐχϑρὸν εἴτε ὅὄντινοῦν, ἐὰν μόνον μὴ αὐτὸς dOuxi-
ται ὑπὸ τοῦ ἐχϑροῦ" * τοῦτο μὲν γὰρ εὐλαβητέον"
ἐν δὲ ἄλλον ἀδικῇ ὃ ἐχϑρός, παντὶ τρόπῳ παρα-
μας πσδησα καὶ πράττοντα xa) λέγοντα, ies μὴ
δῷ δίκην, μηδὲ ἔλϑῃ παρὰ τὸν δικαστήν" ἐὰν δὲ
ἔλθῃ, μηχανητέον, ὅπως ἂν διαφὗγοι καὶ » i δῴη
“δίκην ὅ ἐχϑρός, ἀλλ᾽ idv τε χρυσίον ἡρπακὼς 1

κα 4δι, κεῖνο, — GORGIAS. ΞὉὉῸ. 88
πολὺ, μὴ ἀποδιδῷ τοῦτο, ἀλλ᾽ ἔχων ἀναλίσκηται
καὶ εἰς ἑαυτὸν καὶ εἰς τοὺς ἑαυτοῦ, ἀδίκως καὶ ἄϑέως "
ἐάν τε αὖ ϑανάτου ἄξια ἠδικηκὼς ἢ, ὅπως μὴ ἀπο-
ϑανεῖται, μάλιστα μὲν μηδέποτε, ἀλλ᾽ ἀϑάνατος
ἔσεται, πονηρὸς ὧν, εἶ δὲ μή» ὅπως ὡς πλεῖστον
Ζρόνον βιώσεται τοιοῦτος ej». ἐπὶ τὰ τοιαῦτα ἔμοιγε
δοκεῖ, ὦ Hh, ἧ ὑπορικὴ χρήσιμος εἶναι" ἐπεὲ
τῷ γε μὴ μέλλοντι ἀδικεῖν οὗ μεγάλη «ἐς μοι δοκεῖ
á agro. αὐτῦς εἶναι, εἰ δὴ καὶ & ἔστι τις χρεία " ὡς
ἔν ys τοῖς πρόσϑεν οὐδαμῆ ἐφάνη οὖσα. XXXVII.
KA4. Εἰπέ μοι, o Χαιριφῶν, σπουδάζει ταῖ-
τὰ “Σωχράτης, ἢ παίζει; ΧΑ͂Ι. ᾿Ἐμοὶ μὲν δοκεῖ, ὦ ;
Καλλίκλεις, ὑπερφυῶς σπουδάζειν" οὐδὲν βέντω
οἷον τὸ αὐτὸν ἐρατῇν. ΚΑΑ. Ννὴ τοὺς θεούς, ἀλλ᾽
ἐπιϑυμῶ. εἰπέ μοι, ὦ «Σώκρατες, πότερόν ὅς φῶμεν
yw σπουδάξοντα, ἢ παίζοντα ; εἰ μὲν ydg σπουδά-
ξεις τὸ καὶ τυχχάνει τοῦτα ἀληϑῆ ὄντα, ἃ " λέγεις, ἄλλο
τι ἢ ἢ ἡμῶν ὁ βίος ἀναξετραμμένος ἃ ἂν εἴη τῶν ἀνθρώ--
πῶν, τοὶ πέστα τὰ ἐναντία id iin , ὡς ἔοικεν, ἢ) ἃ
δεῖ. XD. Καολλίκλεις, sl μή τι ἢ» τοῖς ἀνθρώποις
πίϑορ, ποὺς μὲν ἄλλο gi, τοῖς δὲ ἄλλο τι, τὸ αὐτό, ἀλ-
iioi ἡμῶν ἴδιόν ει ἤἄπασχε σιόϑος ἢ oi ἄλλοι, οὐκ ἂν
ἣν ῥᾷδιον ἄνδωξασθαι τῷ ἑτέρῳ. τὸ αὑτοῦ πάϑημα,
ἀόγῳ δ᾽ ἐννοήσας, ὅτε ἐγώ τε καὶ σὺ νῦν τυγχάνομεν
ταυτόν τοὸστεπονϑότες , ἐρῶνκε δύο ὄντε δνοῖν ἑχέτε--
eot, éyo μὸν ᾿Δλχιβιάδον vs τοῦ Χλεινίου καὶ
φιλοροφίας, σὺ δὲ δυοῖν, τοῦ τε ᾿Αϑηναίαν δήμου
καὶ τοῦ Πυριλάμπους. αἰσθάνομαι οὖν σοῦ ἑχώ-

΄

Es PLATONIS d, e, p. 682. a, b,

στοτε, καΐπερ, ὄντος δεινοῦ, ὅ OtL, ὅπως ἄν ἀνειφῆ. σοῦ τὰ
παιδικὰ καὶ ὅπως: ἂν φῇ ἔχειν, οὐ δυναμένου ἀντιλό-
γειν, ἀλλ᾽ ἄνω καὶ κάτω μεταβαλλομένου. ἔν τὲ γὰρ τῇ
ἐκκλησίᾳ » ἐών τι σοῦ λέγοντος ὅ δῆμος δ᾽ S 4ϑηναίων μὴ
φῇ οὕτως ἔχειν, μεταβαλλόμενος λέγεις ἃ ἐκεῖνος βοὺλε-
, Te, καὶ πρὸς τὸν Πυριλάμπους νεανίαν τὸν καλὸν τοῦ--
τον τοιαῦτα ἕτερα. πέπονϑας. τοῖς ydg τῶν παιδικῶν
βουλεὑμασί τε καὶ λόγοις οὐχ οἷός τ εἰ i ἐναυτιοῦσϑαι.
ὡςτε εἶ τις σοῦ λέχοντος ἑκάστοτε, ἃ διὰ τούτους λέ-
Ζεις, ϑαυμάζοι ὡς (toTc ἐστιν, ἢ ἴσως εἕποις ἂν αὐτῷ,
εἰ βούλοιο τἀληϑῆ λέγειν, ὃ ὅτι, εἰ μὴή τις παΐσει τὰ
σὰ παιδικὰ τούτων τῶν λόγων, οὐδὲ σὺ παύσῃ ποτὲ
ταῦτα λέγων. »όμιξε τοίνυν καὶ παρ᾽ “ἐμοῦ θῆναι
ἕτερα τοιαῦτα ἀκούειν, καὶ μὴ ϑαύμαζε , ὅτι ἐγὼ
ταῦτα λέγω. , ἀλλὰ τὴν φιλοσοφίαν, τὰ ἐμὰ παιδικά,
παῦσον ταῦτα λέγουσαν. λέγει γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε,
εν (el, ἃ νῦν ἐμοῦ ἀκούεις, καί μοὲ ἐστε τῶν ἑτέρων σται--
δικῶν πολὺ ἧττον ξμπληκτός. ó μὲν γὰρ KAeiwisioc
οὗτος ἄλλοτε ἄλλων ἐστὶ λόγων » ἢ δὲ φιλοσοφέα
ἀεὶ τῶν αὐτῶν' λέγει δὲ ἃ σὺ »ῦν ϑαυμάζεις" παρῆς-
ϑὰ δὲ καὶ αὐτὸς λεγομένοις. 5 οὖν ἐκείνην ἐξέλεγ.-
ξον, ὅπερ ἄρτι ἔλεγον, ὡς οὗ τὸ ἀδικεῖν ἐστι, καὶ
ἀδικοῦντα δίκην μὴ διδόναι, ἁπάνεων ἔσχατον κα--
κῶν, ἢ, εἰ τοῦτο ἐάσεις ἀνέλεγκτον ; μὰ τὸν Kira
τὸν Αἰγυπτίων ϑεόν, οὐ σοὶ ὁμολογήσει Καλλικλῆς,
ὦ Καλλίκλεις, ἀλλὰ διαφωνήσει ἐν ἅπαντι τῷ δίῳ.
καΐτοι ἔγωγε ; οἶμαι, ὦ βέλτιστε, καὶ τὴν λύραν

μοι κρεῖττον εἶναι ἀνάρμοστόν τε καὶ διαφωνεῖν, xal

*

ὦ d, €. p. 485, 4, a, GORGIAS. . 55

χορὸ» o γορηγοίην , καὶ πλείστους ἀνθρώπους μὴ
ὁμολογεῖν μοι, ἀλλ᾽ ἐναντία λέγειν, μᾶλλον ἢ ἢ ἕνα
ὄντα ἐμὲ ἐμαυτῷ ἀξύμφωνον εἶναι καὶ ἐναντία λέ-
γεν. KXXVIIL. KA. 42 “Σώκρατες, δοκεῖς uos
νεανιεύεσθαι ἐν τοῖς λόγοις, 6c ἀληϑῶς δημηγόρος
ὧν, xal νῦν ταῦτα δημηγορεῖς, ταυτὸν παϑύντος
«πώλου πάϑος, ὃ ὅπερ Γοργίου κατηγόρει πρὸς σὲ πα--
ϑεῖν. ἔφη γάρ που Togylav, ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ,
ἐὰν ἀφίκηται παρ᾽ αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος τὰ δίκαια
ὃ τὴν ῥητορικὴν βουλύμενος μαϑεῖν, εἰ διδάξει av-
τὸν 0 Γοργίας, αἰσχυνϑῆναι αὐτὸν καὶ φάναι δι-
δάξειν » διὰ τὸ ἔϑος τῶν ἀνθρώπων s ὅτι ἀγανα-
κτοῖεν ἂν, εἴ τις μὴ φαίη" διὰ δὴ ταύτην τὴν ὅμολο-.
γίαν ἀναγκασϑῆναι ὦ ἐναντία αὐτὸν αὑτῷ εἰπεῖν, σὲ
δὲ αὐτὸ τοῦτο ἀγαπᾷν, καὶ σοῦ καταγελᾷν , ὡς γε

μοι δοκεῖν, ὀρϑῶς 1 τότε" νῦν δὲ πάλιν αὐτὸς ταυτὸν ᾿
τοῦτο ἔπαϑε. xoi ἢ; ἔγωγε κατ᾽ αὐτὸ τοῦτο οὐκ ἄγα--:
poc πῶλον, ὅτε σοι ξυνεχώρησε τὸ ἀδικεῖν αἴσχιον
εἶναι τοῦ ἀδικεῖσθαι. ix. ταύτης γὰρ αὖ τῆς ὁμολο-
γίας αὐτὸς ὑπὸ σοῦ ξυμποδισϑ εὶς ἐν τοῖς λόγριφ
ἐπεστομέσϑη ; αἰσχυνθεὶς ἃ ἐνόει εἰπεῖν. σὺ ydg
τῷ ὄντι, ὦ “Σώκρατες , εἰς τοιαῦτα ἄγεις, qogrixa
καὶ δημηγορικά , qdoxo» τὴν ἀλήϑειαν διώκειν, ἅ

φύσει μὲν οὐκ ἔστι καλά, νόμῳ δέ" ὡς 1& πολλὰ δὲ
ταῦτα ἐναντία ἀλλήλοις ἔστιν, d τε φύσις καὶ ὅ νό-
μος. id» οὖν τις ιαἰσχύνηται καὶ μὴ τολμᾷ λέγειν
ὅπερ ψοξῖξ, ἀναγκάζεται E ἐναντέα λέγει». ὃ δὴ καὶ σὺ
τοῦτο τὸ σοφὸν κατανενοηκὼς xexovoyfic ἐν τοῖς λο-

56 PLATONIS pe 488. «, b, o. d,

᾿ yos, ἐὰν μὲν τις xod vópov λέγῃ, τὼ κατὰ φύσι» ᾿

ὑπερωτῶν , ἐὰν δὲ τὰ τὴς φύσεως , τὰ τοῦ γόμου.
ὥςπερ αὐτίκα ἐν τούτοις, τῷ ἀδικεῖν τε xa) τῷ ἀδι-
κεῖσϑαι, Holov τὸ κατὰ »ὁμον αἴσχιον λέγαγτος » σὺ
εὸν »όμον ἐδιώκαϑες κατὰ giai. φύσει μὲν γὰρ πᾶν
αἴσχιόν ἐστιν, ὃπερ καὶ κάκιον, τὸ ἀδικεῖσθαι, νόμῳ
δὲ, τὸ ἀδικεῖν. οὐδὲ χὰρ ἀνδρὸς τοῦτό y ἐστὶ τὸ πά-
ϑημα, τὸ ἀδικεῖσθαι , ἀλλὰ ἀνδραπόδου τινός, ᾧ
κρεῖττον τεϑνάναι ἐστὶν 5 env ; ὅρτις͵ ἀδικούμενος
καὶ προπηλαχιξόμενος μὴ οἷός τὸ ἐστὶν αὐτὸς αὑτῷ
βοηθεῖν, μηδὲ ἄλλῳ, οὗ ἂν κήδηται. ἀλλ, οἶμαι, oí
τιϑέμενοι τοὺς νόμους à οἷ ἀσϑενεῖς ἄνϑρωποί 894
xai oí πολλοί. πρὸς αὑτοὺς οὖν» καὶ τὸ αὑτοῖς ξυμ-
φέρον τοὺς τὸ νόμους τίϑεγνται, καὶ τοὺς ἐπαΐέγους
ἐπαινοῦσι, καὶ τοὺς ψάγους ψέγουσιν, ἐκφοβοῦν-
τές τε τοὺς ἐῤῥωμενεστέρους τῶν ἀνϑρώπων, xai δυ.

γατοὺς ὄντας πλέον ἢ; ἔχει», ἵνα μὴ αὐτῶν πλέον» ἔχωσι,᾽

λέγουσιν, ὡς αἰσχρὸν καὶ ἄδικον τὸ πλεογεκτεῖψ, καὲ
τρῦτό ἐστε τὸ ἀδικεῖν, τὸ πλέον τῶν ἄλλων ξηκεν
ἔχων. ἀγαπῶσι γάρ, οἶμαι, αὐτοί, ὧν τὸ ἴσον ἔχωσι,
φαυλότεροι ὄντες. XXXIX. Διὰ ταῦτα δὴ νόμῳ
μὲν τοῦτο ἄδικον xol αἰσχρὸν λέγεται, τὸ πλέον
"ζητεῖν E ἔχει» τῶν πολλῶν, καὶ ἀδικεῖν αὐτὸ καλοῦσιν"

ἡ δέ γε, οἶμαι, φύσις αὐτὴ ἀποφᾳίνοι ἂν, ὅτι δὲ-
καιόν ἔστι τὸν ἀμείνω τοῦ V χείρονος πλέον ἔχειν, καὶ
τὸν δυνατώτερον ταῦ ἀδυναχωτέραυ. δηλοῖ δὲ καῦτα
πολλαχοῦ ὅτε οὕτως ipt, καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ξώοις
καὶ τῶν ἀνθρώπων. ἐν ὅλαις ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς

|
|

ἀνα, Ῥ. δώ, .,.5..0. GORGÍIAS. 857

γένεσιν, osi οὕτω τὸ δίκαιον κέκριται » τὸν κρείττω
τοῦ ἥττογος ἄρχειν καὶ πλέον ἔχειν. ἐπεὶ ποίῳ δι-
καέῳ χφώμενος Ξέρξης i ini τὴν Ελλάδα ἐστράτευσεν;

5 ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐπὲ [τοὺς] ZxbSac;. ἢ ἢ ἄλλα μυρία
ἄν τις ἔγοι τὸιαῦτα λέγειν. ἀλλ᾽, οἶμαι, οὗτοι κατὰ
φύσι» τὴ» τοῦ δικαίου ταῦτα πρόττουσι, xoà, ναὸ
pd dia, κατὸ νόμον γε τὸν τῆς φύσεως" οὗ μέντοι
legc κατὰ τοῦτον, ὃν ἡμεῖς τιϑέμεϑα πλάττοντες
“τοὺς βέλτίστους καὶ ἐῤ(ωμενοστάτους ἡμῶν αὐτῶν,
ἕξ νέων» λαμβάνοντες, ὥςπερ λέοντας, καὶ κοατεπᾷ-
δοντές τὸ καὶ γοητεύογτες καξαδουλούμεϑα,, λέγον-
τεῦ ὡς τὸ ἴσον χρὴ ἔχοιν, καὶ τοῦτό jov. τὸ καλὸν
xal τὸ δίχαιαν. ἐὰν δέ γε, οἶμαι . φύσιν xav»
γέγηται ἔχων ἀνὴρ , πόμεα ταῦτα ἀποσεισάμενος. καὶ
διαῤῥήξας καὶ διαφυγὼν καὶ καταπατήσας τὰ ἡμό-
τερα γράμματα καὶ μαγγακεύματα καὶ ἐπῳδὰς καὶ
γόμους τοὺς mega. φύσιν ἅπαντας , ἐπαναστὰς ἂνε-
φάνη δεσπάτης ἡμέτερος ὃ δοῦλος, καὶ ἐνταῦϑα ἐξό-
λαμψε τὸ «τῆς φύαξως δίκαιον. δοκεῖ δέ uos καὶ
Πίνδαρος ἃ {περ ἐγὼ λέγω ἐνδείκνυσθοι, ἐν τῷ ἄομα-
τι ἐν ᾧ λέγει , ὅτε Ψόμος ὃ πάντον βασιλεὺὰῤ ϑνα-
-τῶν T5 καὶ ἀϑανάτωνι οὗτος δὲ δὴ, φησί», ἄγει
βιαίως τὸ δικαιύτατον ὑπερτάτῳ χειρέ" τεκμοέρομαι
ἔργοιαιν “Ἡρακλέους, ὠπτεὶ ἀσεριάτας, λέγει οὕτω πως,
πὸ γὰρ ἄσμα οὐχ ἐπίσταμαι, λέγει ὃ ὅτι οὔτε πριά-
μξγος, οὔτε δόντος τοῦ Γηρυόνου ἡλάσατο τὸς βοῦς"

ὡς τούτου ὄντος τοῦ δικαίου φύσει, χαὶ βοῦς καὶ
τἄλλα κτήματα εἶναι πάντα τοῦ βελτίονός 19 καὶ

δ΄. . PLATONIS ἄν, 485."
κρείττονος τὰ τῶν χειρόνων τὸ καὶ 7] ἡττόνων. XL.

"τὸ μὲν οὖν ἀληϑὲς οὕτως ἔχει" γνώσῃ δέ, ἂν imi
, sa μείζω ἔλθης, ,Uicas ἤδη φιλοσοφία». φιλοσοφέα
yug τοῦ ἐστίν , 9 Σώκρατες, χαρίεν, ἄν τις αὐτοῦ ᾿
μέτρίως ἅψηται ἐν τῇ ἡλικίᾳ" ἐῶν. δὲ περαιτέρω τοῦ
δέοντος ἐνδιατρέψῃ , δια ϑορὰ τῶν ἀνθρώπων. liv
γὰρ xai πάνυ εὐφυὴς ἢ» καὶ πόῤῥω τῆς ἡλικίας
φιλοσοφῇ , ἀνάγκη πάντων ἄπειρον γεγονέναι ἐστέν,
ὧν χρὴ ἔμπειρον εἶναι τὸν μέλλοντα καλὸν κἀγαϑὸν
καὶ εὐδόκιμον ἔσεσϑα: ἄνδρα. καὶ γὰρ τῶν νόμων
ἄπειφοι γίγνογεμι τῶν κατὰ τὴν πόλιν, καὶ τῶν λό-
γων, οἷς δεῖ χρώμενον ὅμιλεῖν ἐν τοῖς ξυμβολαίοις
τοὺς ἀνθρώποις , καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ, καὶ vé»
ἡδονῶν 1s καὶ ἐπιϑυμιῶν τῶν ἀνθρωπείων, καὶ ξυλ-
- λήβδην τῶν q96» παντάπασιν ἄπειροι γίγνονται.
ἐπειδὰν οὖν ἔχλϑωσιν εἴς τινα ἰδίαν ἢ ἢ πολιτικὴν περᾶ-
ἔιν, καταγέλαστοι γίγνονται, j ὥςπερ γε, oluos, oi
“πολιτικοί, ἐπειδὰν αὖ εἰς tdg ὑμετέρας διατριβὲς
ἔλϑωσε καὶ τοὺς λόγους, καταγέλαστοξ εἶσι. ξυμ--
βαΐνει γὰρ τὸ τοῦ Εὐριπίδου, λαμπρός τὸ ἐστὶν
ἔχαστος ἐν τούτῳ, κἀπὶ τοῦτ᾽ ἐπείγεται ; νέμων τὸ
σλεΐστον ἡμέρας τούτῳ μέρος, ἕν αὐτὸς ὦ αὕτοῦ τυγ-
χάνει βέλτιστος ὥν' ὅπου δ᾽ ἂν φαῦλος ἢ» ἐντεῦϑεν
φεύγει, καὶ λοιδορεῖ εοῦτο" τὸ δ᾽ ἕτερον ἐπαινεῖ,
εὐνοίᾳ τῇ ξαυτοῦ, ἡγούμενος οὕτως αὐτὸς ἑαυτὸν
ἐπαινεῖν. ἀλλ᾿ οἶμαι, τὸ ὀρϑότατόν ἐστιν, ἄμφο-
τόρων μετασχῶν. φιλοσοφίας μὲν, ὅσον παιδείας
qdotv, ταλὸν μετέχειν, καὶ ovx αἰσχρὸν μειφαχίῳ

pá$5a beds ΘΟΒΟΙΑΒ. δ9

ὄντε φιλοσυφεῖν' ἐπειδὰν δὲ ἤϑη πρεσβύτερος ὧν ἄν.
ϑρωπος ἔτι φιλοσοφῇ, καταγέλαστον, ὦ Σώκρατες,
τὸ χρῆμα γίγνεται. xad ἔγωγε ὁμοιότατον πάσχω πρὸς
τοὺς φιλοσοφοῦντας à ὥςπερ πρὸς τοὺς ψελλιζομένους
καὶ παίζοντας. ὅταν μὲν γὰρ παιδίον ἔδω, ὦ ᾧ ἔτι προς--
ἧκεο διαλέγεσθαι οὕτω, ψελλιζύμενον καὶ παῖζον,
χαίφω τε, Ξαὶ ὲ χαρίεν μοι φαίνεται καὶ ἐλευϑέριον,
καὶ πρέπον τῇ τοῦ παιδίου ἡλικέᾳ" ὅταν δὲ σαφῶς
διαλεγομένου, παιδαρίου à ἀκούσω, πικρόν τί μοι δο-
κεῖ χρῆμα εἶναι, καὶ ἀνιᾷ μου τὰ ὦτα, καὶ μοι δο-
κεῖ δουλοπρεπές τι εἶναι * ὅταν δὲ ἀνδρὸς ἀκούσῃ τις
ψελλιξομένον, ἢ ἢ παίζοντα δρᾷ, καταγέλαστον φαί-
νεται καὶ ἄνανδρον καὶ πληγῶν ἄξιον. ταυτὸν οὖν
ἔγωγε τοῦτο πάσχω καὶ πρὸς τοὺς φιλοσοφοῦντας.
παρὰ νέῳ μὲν γὰρ μειρακίῳ δρῶν φιλοσοφίαν ἄγα-
μαι, καὶ πρέπειν μοι δοχεῖ, καὶ ἡγοῦμαι ἐλεύδϑε-
ρόν τινα εἶναι τοῦτον τὸν ἄνθρωπον, τὸν δὲ μὴ
φιλοσοφοῦντα, ἀνελεύθερον, καὶ οὐδέποτε οὐδενὸς
ἀξιώσοντα ἑαυτὸν οὔτε καλοῦ οὔτε γενναίου πρό-
γματος. ὅταν δὲ δὴ πρεσβύτερον ἴδω ἔτι φιλοὐοφοῦντα
καὶ μὴ ἀπαλλαττόμενον ; πληγῶν μοι ὃ δοκεῖ ἤδη δεῖ-
σϑαι, ὦ Σώκρατες , οὗτος ὃ ἀνήρ. ὃ γὰρ γῦν δὴ
ἔλεγον, ὑπάρχει τούτῳ τῷ ἀνϑρώπῳ , xüy πάνυ
εὐφυὴς 3, ἀνάνδρῳ γενέσθαι, ; φεύγοντι τὰ μέσα
τῆς πύλεως καὶ τὰς ἀγοράς » ἐν αἷς ἔφη ὃ ποιητὴς
τοὺς ἄνδρας ἀριπρεπεῖς 7ίγνεσθαι, καταδεδυχότι δὲ
τὸν λοιπὸν βίον βιῶναι μετὰ μειρακίων ἐν γωνίᾳ
τριῶν ἢ Ἶ τεττάρων ψιϑυρίζοντα, ἐλεύθερον δὲ xot

- ^

b

60 ΄. | PbATONIS e, p. 486, a. b, e,

- udo auxi ἱκανὸν μηδέποτ φϑέγξασϑαι. XLI. '£yó
δέ, ὦ o “Σώκρατες, πρὸς αἱ ἐπιεικῶς ἔχω xai φιδικῶς.
καιδυκεύω οὖν πεπονϑέγαι yov, ὅπερ ὃ Ζῆϑος πρὸς
τὸν ᾿Αμφίονα ó ὅ Εὐριπίδου, οὗπερ ἐμνήαϑην. "xal
χὰρ ἐμοὶ τοιαῦτ' ἅττα ἐπέρχεται πρὸς σὲ λέγειν, οἷά-
περ ἐκεῖνος πρὸς τὸν ἀδελφόν, ὅτι ἀμελεῖς, e Σώ.-
τῆς, ὧν δεῖ Ge ἐπιμελέσϑαι » καὶ φύσιν. ψυχῆς
ὧδε yevvalav μειραπιώδει Tiv] διαπερέπειρ, μορφώματι,
ες xoi οὔτ᾽ ἂν δίκης βορμλοῦφι προϑεῖο ἂν ὀρϑῶς λό-
yov, οὔτ᾽ εἰκὸς καὶ πιϑανὸν ἂν λάβοις, ovO ὑπὲ
ἀλλὼων νεανικὸν βούλευμα βουλεύσαιο. καΐτοι i, δ
φίλε “Σώκρατες, -- καί μοι μηδὲν ἀχϑεσϑῆς : εὐνοίᾳ
γὰρ ἐρῶ τῇ σῇ — οὐκ αἰσχρὸν δοκεῖ σοι εἶναι οὕτως
ἔχειν, ὡς ἐγὼ 0$ οἶμαι ἔχειον, καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς
πόῤῥω ἀεὶ ὁ φιλοσοφίας ἐλαύνοντας ; ; νῦν γὰρ εἕτις σοῦ
λαβόμενος, ἢ ἢ ἄλλον ὅτονοῦν τῶν τομούτων, εἰς τὸ δε-
σμωτήριον ἀπάγοι " φάσκων ἀδικεῖν, pude» ἀδικοῦν»-
τα, οἶσθ᾽ ὅτι οὐκ ἂν ἔχοις. 0 τι χρήσαιρ σαυτῷ, e
ἰλιγγιῴης ἂν καὶ χαημῷᾳ, οὗν ἔχων ὅ τι εἴποις,
καὶ εἰς τὸ δικαστήριον dxerBás , χατηγάρον τυχὼν
σάξυ φαύλου xoi 'μοχϑηροῖ, ἀποϑάνοις. ἄν, εἰ
βαύλοιτό σοι ϑανάτου τιμίαθαι, καίτοι πῶς σο-
᾿ φὸν τοῦτά ἐστιν, Ü Ξώχρατες, & τις εὐφυᾶ λρβοῦ-
σα τέχνη φῶτα ἔθηκε χείρονα, pts αὐτὸν αὑτῷ
δυνάμενον βοηϑεῖν,:- μηδ ἐκαῶσαι ἐκ τῶν μεγίστων
κινδύνων μήτε ἑαμτὸν, μήτε ἄλλον μηδένα , ὕπο
δὲ τῶν ἐχϑρῶν περισυλᾶσϑοι πᾶσαν τὴν οὐσίαν,
ἀτεχνᾷῷς δὲ ἄτιμον ζῇν ἐν τῇ πόλει; τὸν δὲ τοιοῦ-

ede Ρ.487η..,. GORGIAS. |. 81

ταν, εἴ τι καὶ ἀγροικόεερον εἰρῆσϑαι,. ἔξεστιν, ini κόῤ-
ῥης τύπτοντα μὴ διδόναι δίκην. ἀλλ᾽, ὦ 'γαϑέ, ἐμοὶ
πείϑου, παῦσαι δ᾽ ἐλέγχων, πραγμότων δ᾽ εὐμου- |
σίαν ἄσκει, καὶ ἄσκει ὁπόϑεν δόξεις φρονεῖ», ἄλλοις

τὰ κομψὰ ταῦτ᾽ ἀφεῖΐς, εἴτε ληᾳήματα χρὴ φάναι εἶναι,

εἴτε φλυαρίας, ἐξ ὧν κεγοῖσι» ἐγκατοικήσεις δόμοις,.
μῶν οὐκ ἐλέχχοντας ἄνδρας τὰ σμιχρὰ ταῦτα, ἀλλ

οἷς ἐστι καὶ fieoc καὶ δόξα καὶ ἄλλα πολλὰ ἀγαϑά,
XLI. ΣΩ. Ei χρυσῆν ἔχων ἐτύγχανον τὴν ψι χὴν,
ὦ Καλλίκλεις, οὐκ ἂν οἷξι μὲ εὑρεῖν ἄσμενον τούτων
τινὰ τῶν λόθων, 7 βασανίζουσι τὸν χρυσόν, τὴν εἰρέ--:
στην, πρὸς s ἔμελλον προφαγαγὼν αὐτήν, H —
μοι ὁμολογήσειεν ἐκείνη καλῶς ,τεϑερυσεεῦσϑαι τὴν
ψυχήν, jon εὖ εἴσεσθαι, ὅτι ἱκανῶς ἔχω καὶ οὐδέν

᾿ μοι ὅτι δεῖ ἄλλης βασάνου; ΚΑΑ. Πρὸς τί δὴ TOUT

ἐρωτᾷς, ὦ Σώκρατες; ; Z2. Eyo σοι ἐρῶ νῦν. οἶμαι
ἐγώ, ooi ἐντετυχηχώς, τοιούτῳ ἑρμαίῳ ἐντετυχηκέναι.
ΚΑΑ. τί δή; ΣΩ. Εὖ οἶδ᾽ ὅτι ἄν μοι σὺ ὁμολογή--
ane περὶ ὧν ἣ ἐμὴ ψυχὴ. δοξάζει, ταῦτ᾽ ἢδη ἐστὶν
αὑτὰ: -τἀληϑῆ. ἐννοῶ γὰρ ὅτι τὸν μέλλοντα βασανιεῖν
ἱκανῶς ψυχῆς πέρι, ὀρϑῶς τε ζώσης xol μὴ, τρία
ἄρα δεῖ ἔχειν, ἃ σὺ πάντα ἔχεις, ἐπιστήμην τε, soil
sUvoiey, καὶ παῤῥησίαν. ἐγὼ ydg πολλοῖς ἐντυχχά-
γνῶ, oi ἐμὲ οὐχ οἷοί τε εἰσὶ βασανίζειν, διὰ τὸ μὴ
σοφοὶ εἶναι ὥςπερ σὺ ἕτεροι δὲ σοφοὶ μέν εἶσιν,
οὐκ ἐθέλουσι δέ μοι λέγειν τὴν ἀλήϑειαν, διὰ τὸ

μὴ κήδεσθαί μου, ὥςπερ σὺ " τὼ δὲ ξένω τώδε, Τορ- ΄.

γίας τὸ xoi πῶλος, σοφὼ μὲν καὶ φίλω ἐστὸν ἐμώ,

62 PLATONIS. b. c. d,

ἐνδεεστέρω δὲ παῤῥησίας, καὶ αἴσχυντηροτέρο uii
λον. τοῦ δέοντος" πῶς ydp ol, ὦ ye eig τοσοῦτον αὖ-
σχύνης ἐληλύϑατον. j ὥςτε, διὰ τὸ αἰσχύνεσθαι, τολμᾷ
éxdregoc αὐτῶν αὐτὸς αὑτῷ ἐναντία λέγειν ἐναντίον
πολλῶν ἀνθρώπων, καὲ ταῦτα περὶ τῶν μεγίστων. σὺ
δὲ ταῦτα πάντα ἔχεις, ἃ οὗ ἄλλο οὐκ ἔχουσι" πεποαέ-
δευσαΐ τε γὰρ ἑκονῶς, ὡς πολλοὶ ἂν φήσαιεν ᾿498η-
γαίων, καὶ ἐμοὶ εἶ εὔνους. τένι τεκμηρίῳ χρῶμαι, ἐγώ
σοι ἐρῶ. οἶδα ὑμᾶς. ἐγώ, ὦ. Καλλίκλεις, τέτταρας. ὄὅν-
“τας κοινωνοὺς γεγογότας; σοφίας, σέ vs καὶ Τίσαν-
δρον τὸν ᾿ἀφιδναῖον, καὶ ἀνδρωγα τὸν “Ἀνδροτέωνος,
καὶ Ἰγαυσικύδην τὸν “Χολαργέα. xai ποτε ὑμῶν ἐγὼ
ὑπήκο υσα βουλευομένων, μέχρις ὅποι τὴν σοφίαν ἄσκη»-
τέον εἴη, καὶ οἶδα ὅτι ἐνίκα ἐν ὑμῶν τοιάδε τις δόξα,
μὴ προθυμεῖσθαι εἷς τὴν ἀκρίβειαν φιλοσοφεῖν , ὅλ--
Ad εὐλαβεῖσθαι παρεκελεύεσϑε ἀλλήλοις, ὅπως μὴ
πέρα τοῦ δέοντος σοφώγεροι. γενόμενοι λήσετε ϑια-
φϑαρέντες. ἐπειδὴ OU» σου ἀκούω ταυτὰ ἐμοὶ ἔυει-
βουλεύοντος, ἅπερ τοῖς σαυτοῦ ἑταιροτάτοις, ἱκανόν
uot τεκμήριόν ἐστιν, ὅτε ὡς ἀληθῶς po. εὔνους si. καὶ
μὴν ὅτι γε οἷος παῤῥησιάξεσϑαι καὶ μὴ αἰσχύνεσθαι,
αὐτός τε φὴς καὶ ὃ λόγος, ὃν ὀλίγον πρύτερον ἔλεγες,
ὁμολογεῖ, σοι. ἔχει δὴ οὗτωσὶ δηλονότι τούτων πέρι
γυνί" dd» νι σὺ ἐν τοῖς λόγοις ὁμολογήσης μοι, βιβυ-
σανισμένον τοῦτ᾽ ἤδη E ἔσται ἱκανῶς ὑπ ἐμοῦ τε καὶ
"vov, καὶ οὐκέτι αὐτὸ δεήσει ἐπ᾿ ἄλλην βάσανον ἄνα-
φέρειν. οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸ ξυνεχώρησας σὺ, οὔτε
σοφίας ἐνδείᾳ, οὔτ᾽ αἰσχύνης περιουσίᾳ, οὐδ᾽ db

-

e, p. 488. a, b, c. GORGIAS. . 63

ἀπατῶν ἐμὲ ξυγχῳρήσαις ἃ ἄν. φίλος ydg μοι εἶ, ὡς
καὶ αὐτὸς φῇς. τῷ ὄντι οὖν 7 ἐμὴ καὶ σὴ ὁμολογέα
τέλος ἤδη ἕξει τῆς ἀληϑείας. πάντων δὲ καλλίστη '
ἐστὶν ἡ σκέψις, M KolMifius, περὶ τούτων, ὧν σὺ δὴ
μοι ἐπετίμησας, ποῖόν τινα χρὴ εἶναι τὸν ἄνδρα, καὶ
τέ ἐπιτηδεύειν, καὶ μέχρι τοῦ, καὶ πρεσβύτερον καὶ
; νεώτερον ὄντα. ἐγὼ γὰρ εἴτι μὴ ὀρϑῶς πράττω κα-
τοὶ τὸν βίον τὸν ἐμαυτοῦ, εὖ ἶσϑι τοῦτο ou οὐχ ἑκὼ»
ἐξαμαρτάνω, ἀλλ ἀυαϑίᾳ τῇ ἐμῇ. σὺ οὖν, ὥςπερ ἤρ-
ξω νουϑετεῖν us, μὴ ἀποστῇς, ἀλλ ἱκανῶς μοι ἔνδει--
ξαι, τί ἐστε τοῦτο Ἢ ἃ ἐπιτηδευτέον μοι, καὶ Toa τρό-
πον ἐργασαίμην ἂν αὐτό" καὶ ἐών us λάθῃς γῦν μέν
σοι ὁμολογήσαντα, ἐν δὲ τῷ ὑστέρῳ χφύνῳ μὴ ταῦτα
περάττοντα, ἅπερ ὡμολόγησα, πάνυ us ; ἡγοῦ βλάκα
εἶναι, καὶ μηκέτι ποτέ ps γνουϑετήσῃς ὕστερον, ὡς
μηδενὸς ἄξιον ὄντα. ἐξ ἀρχῆς δέ μοι ἐπανάλαβε, πῶς
φὴς τὸ δίχαιον ἔγειν καὶ σὺ καὶ Πίνδαρος, τὸ κατὼ
φύσιν, ἄχειν βίᾳ τὸν κρείττω τὰ τῶν ἡττόνων , 30i
ἄρχειν τὸν βελτίω. τῶν χειρόνων , καὶ πλέον ἔχειν τὸν
ἀμείνω τοῦ φαυλοτέρρυ; ; μὴ τι ἄλλο λέγεις τὸ δί-
καιον εἶναι, ἢ ὀρϑῶς μέμνημαι; XLIH. κά4..᾽.4λ-
λὰ ταῦτα ἔλεχον καὶ τότε, καὶ νῦν λέχω. Z4. Πότε--
gor δὲ τὸν αὐτὸν βελτίω καλεῖς σὺ καὶ κρείττω; οὐδέ
γάρ τοι τότε εἷός T ἦν μαϑεῖν gov, Ti ποτε λέγεις.
πότερον τοὺς ἰσχυροτέρους κρείττους καλεῖς, καὶ δεῖ
ἀκροᾶσϑαι τοῦ ἰσχυροτέρου τοὺς ἀαϑενεστέρους, οἷόν
μοι δοκεῖς καὶ τότε ἐνδείκνυσθαι, ὡς αἷ μεχάλαι πό-
λεις ἐπὲ τὰς σμικρὰς κατὰ τὸ φύσει δίκαιον ἔρχονται,

-

-

64 ^. PLATONIS «dp. 489a,

. ὅτι sgeiriove εἰσὶ καὶ ἰσχυρότεφαν, ὡς τὸ xQtirto»

καὶ ἰσχυρότερον καὶ βέλτιον ταυτὸν ὄν" ἢ ἔστε βεῖ-

“πίω μὲν εἶναι, ἥττω δὲ καὶ ἀσϑενόστερον ᾽ καὶ κρείττω

μὲν εἶναι, μοχϑηρότερον δέ" ἢ ὃ αὐτὸς ὅρος ἐστὲ τοῦ
βελείονος xai τοῦ ηρεύττονος. τοῦτό μοι αὐτὸ σα-
φῶς διόρισον, ταυτὸν ἢ ἕτερόν ἐστι τὸ κρεῖττον καὶ
τὸ βέλτιον καὶ τὸ ἰσχυρότερον. ΚΑΑ͂. 4A" ἐγὼ;
σου ὑπφῶς λέγω, ὅτι ταυτόν ἐστιν. 242. Οὐκοῦν οἱ
πολλοὶ τοῦ ἑνὸς κρείττους εἰσὶ κατὰ φύσιν; οἵ δὴ
καὶ τοὺς νόμους τίθενται ἐπὶ τῷ ét, ὥςπερ καὶ σὺ
ἄρτι ἔλεγες. "KK 4.4. πῶς γὰρ οὔ; 242. Tà τῶν noà-
λῶν ἄρα νόμιμα, τὰ τῶν κρειττόνων ἐστί. ΚΑΑ.

Πάνυ γε. 242. Οὐκχοῦν τὰ τῶν βελτιόνων; οὗ γὰρ
κρείττους, βελτίους πολὺ, κατὰ τὸν σὸν λόγον. KA A.
Ναΐ, 22. Οὐκχοῦν τὰ τούτων νόμιμα κατὰ φύσιν
καλέ, πρειττόνων γε ὄντων; ΚΑ4. Φημὲ, ΣΏ. 49

οὖν oUz οἵ πολλοὶ »ομέξουσιν ; ὃς ἄρτι αὖ σὺ ἔλεγες,

δίκαιον εἶναι, τὸ ἴσον E ἔχειν, καὶ αἴσχιον τὸ ἀδικῶν

τοῦ ἀδικεῖσθαι; ἔστι ταῦτα, ἢ οὔ; καὶ ὅπως μὴ ἁλὼ-

σῃ ἐνταῦϑα σὺ αἰσχυνόμενος, νομίζουσιν, ἣ οὔ, οἱ
πολλοί, τὸ ἴσον ἔχειν, ἀλλ᾽ οὐχὶ τὸ πλέον, δίκαιο»
εἶναι, καὶ αἴσχιον. τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι; μὴ
φϑόνει μοι ἀποκρίνασθαι τοῦτο, Καλλίκλεις, ἕν, ἐὰν
pot ὁμολογήσῃς , βεβαιώσωμαι ἤδη παρὰ σοῦ, ἅτε
ἱκανοῦ ἀνδρὸς διαγνῶναι ὡμολογηκπύτος. ΚΑ44. "ur
oi ys πολλοὶ νομέζουσιν οὕτως. 242. OU νόμῳ ἄρα
μύνον loti» αἴσχιον τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι, οὐδὲ
δίκαιον τὸ ἴσον ἔχειν, ἀλλὰ καὶ φύσει, ὥςτε κινδυ-

Am.
NEM GORGIAS. 65

νεύεες οὐκ ἀληϑῆ λέχειν ἐν τοῖς πρόσϑεν, οὐδὲ ὁρ-
ϑῶς ἐμοῦ κατηγορεῖν, λέγων, ὅτι ἐναντίον ἐστὶν á
νόμος καὶ ἡ φύσις" ἃ δὴ καὶ ἐγὼ γνοὺς κακουργῶ
ἐν κοῖς λόγοις, ἐὰν μέν τις κατὰ φύσιν λέγῃ, ἐπὶ
τὸν νόμον ἄγων, ἐὰν δέ τις κατὰ τὸν νόμον, ἐπὶ
τὴν φύσιν. XLIV. K44. Οὑτοσὶ ἀνὴρ οὐ παύσεταε
φλυαρῶν. εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες, οὐκ αἰσχύνῃ, τηλι-
κοῦτος ὧν, ὀνόματα ϑηρεύων, καὶ ἐάν τις ῥήματι ἅμάρ--
v5, ἕρμαιον τοῦτο ποιοὗμενος ; ἐμὲ γὰρ οἴει ἄλλο τι λέ-
yt» τὸ κρείττους εἶναι, ἢ τὸ βελτίους ; οὐ πάλαι σοι
λέγω ὅτι ταυτὸν φημὸ εἶναι τὸ βέλτιον καὶ τὸ πρεῖττον;
» ois. μὲ λέγειν, ἐὰν συρφετὸς ξυλλεγῇ δούλων καὶ ΄
σεωνκτοδαπῶν ἀνθρώπων μηδενὸς ἀξίων, πλὴν ἴσως τῷ
σώματι ἰσχυρίσασϑαι, καὶ οὗτοι φῶσιν, αὐτὰ ταῦτα
εἶναε νόμιμα; ΣΏ. Εἶεν, ὦ σοφώτατε Καλλίκλεις-
οὕτω λέγεις; ΚΑΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 242. 4M ἐγὼ
μὲν, ὦ δαιμόνιε, καὶ αὐτὸς πάλαι τοπάζω,, τοιοῦτόν
τέ σε λέγειν τὸ κρεῖττον, καὶ ἀνερωτῶ, γλιχόμενος.
σαφῶς εἰδέναι 0 τι λέγεις. οὐ γὰρ δήπου σύ ys
τοὺς δύο βελτίους ἡγῇ τοῦ ἑνὸς, οὐδὲ τοὺς σοὺς δού-
λους βελτίους σου, ὅτι ἰσχυρότεροϊί εἰσίν ἢ σύ. ἀλλὰ
πάλλεν ἐξ ἀρχῆς εἶπέ, τί ποτε λέγεις τοὺς βελτίους,
ἐπειδὴ οὐ τοὺς ἰσχυροτέρους" καί, ὦ ϑαυμάσιε, πρᾳό-

“τερόν j^- προδίδασκε, ἵνα μὴ ἀποφοϊτήσω παρὰ σοῦ.

κα... ρωνεὗῃ; ὦ Σώκρατες. 241. Ma τὸν Ζῆϑον,

ὦ K ^. ς, ᾧ σὺ χρώμενος πολλὰ νῦν δὴ εἰρωνεύου

πρύς με. «..À ἔθε εἰπέ, τένας λέγεις τοὺς βελτέους ei-
vot. ΚΑ͂Α͂. Τοὺς ἀμείνους ἔγωγε. 242. Ορᾷς ἄρα ὅτι
PrAT. Or. Tou. UL. " E

"-

e
4

66 PLATONIS es p. $90, 2, b, «.

σὺ αὐτὸς ὀνόματα λέχεις, δηλοῖς δὲ οὐδέν; οὐκ ἐρεῖς,
τοὺς βελτίους καὶ ὃ κρείττους πότερον τοὺς φφονιμωτέ-
ρους λέγεις f) ἄλλους τινάς; KAA. Ad, vai ua
fia, τούτους λέγω, καὶ σφύδρα yt. Z4. Πολλάκις
. ὄρα εἷς φρονῶν μυρέων μὴ φρονούντων κρείττων ὲ ἐστὶ
κατὰ τὸν σὸν λόγον , καὶὸ τοῦτον ἄρχειν δεῖ, τοὺς δ᾽
ἄρχεσθαι » καὶ πλέον ἔχειν τὸν ἄρχοντα τῶν ἄρχο-
μένων, τοῦτο γάρ μοι δοκεῖς βούλεσϑαι λέγειν" (καὶ
οὗ ῥήματα ϑηρεύω) εἶ ὃ εἷς τῶν μυρίων κρείττων,
ἈΑΑ. ᾿Αλλὰ ταῦτ᾽ ἔστιν, ἃ: λέγω. τοῦτο γὰρ οἶμαι
ἐγὼ τὸ δίχοιον εἶναι φύσει, τὸ βελτίω ὄντα xai Qoo-
νιμώτερον καὶ ὃ ἄρχειν καὶ πλέον ἔχειν τῶν φαυλοτέ-
ρων. XLV. zn. "Eye δὴ αὐτοῦ. τὶ ποτε αὖ vU» λέ-
y5g; v ἐν τῷ αὐτῷ ὦμεν, ὥςπερ γῦν, πολλοὶ ἀθρόοι
ἄνθρωποι, καὶ ἡμῖν 5 ἐν κοινῷ πολλὰ σιτία καὶ πο-
τοί, ale δὲ παντοδαποί, oí μὲν ἰσχυροὶ, ot δὲ ἀσϑε-
γεῖς, εἷς. δὲ ἢ ἡμῶν 7 φρονιμώτερος περὶ ταῦτα, ἰατρὸς
ὧν, ἢ δέ, οἷον εἶκος, τῶν μὲν ἰσχυρότερος, τῶν δὲ
ἀσϑενέστερος, ἄλλο τι ἢ οὗτος φρονιμώτερος ἡμῶν ὧν
᾿ βελτίων καὶ x εἶττων ἔσται εἰς ταῦτα; ΚΑ4.. Πάνυ
γε. ΣΩ. Ὦ ob τούτων τῶν σιτίων πλέον ἡμῶν ἑκτέον
αὐτῷ, ὅτι βελτίων ἐστὸν, ἢ τῷ μὲν ἄρχειν πάντα ἐκεῖ-
voy δεῖ νέμειν, ἐν δὲ τῷ ἀναλίσκειν ge αὐτὰ καὶ κα-
ταχρῆσϑαι εἰς τὸ ἑαυτοῦ σῶμα, OV πλεονεκτητέον, εἰ
μὴ μέλλει ζημιοῦσϑαι, ἀλλὰ τῶν μὲν πλέον, τῶν
δ᾽ ἔλαττον δκτέον, ἐὼν δὲ τύχῃ πάντων ἀσϑενόστατος |
ὧν, πάντων ἐλάχιστον τῷ βελτίστῳ, ὦ ) Καλλέκλεις; οὐχ
οὕτως, ὦ "yaoé, KA A. Περὲ αἰτέα a) λέγεις καὶ πο-

-

,

T"

à, e, p. 491, ἃ. b, GORGIAS. 61

τὸ καὶ ἰωτροὺς καὶ φλυαρίας, ἐγὼ δὲ οὗ ταῦτα λέγω.
ΣΩ. Πάτερον οὖν τὸν φρονιμώτερον βελτέω λέγεις;
φάϑι, 5» μή. ΚΑΑ. Ἔχωχε. 2.2. "4λλ᾽ οὐ τὸν βιλ-
τέω πέλέον δεῖν ἢ ἔχειν» ΚΑΑ. Ov σιτίων po 0vÓS ποτῶν».
242. πανϑάνω" ἀλλ lg ὡς ἱματέων" uei δεῖ τὸν ὗ ὕφαν-
τιπώτκατον μέγιστον ἱμάτιον ἔχειν » καὶ πλεῖστα καὶ
κάλλιστα ἀμπεσχόμενον σερεΐδναι. K 4.4. Ποίων ἵμα-
Tío»; 242. AMT εἰς ὑποδήματα δηλονότι δεῖ πλεονε-
κτεεῖν τὸν φρονιμώτερον εἰς ταῦτα xo$ βέλτιστον. τὸν
σχυτοτόμον loc μέγιστα δεῖ ὑποδήματα καὶ πλεῖστα
ὑποδεδεμένον περιπατεῖν." KA 4. ποῖα ὑποδήμα τα
φλυαρεῖς ἔ ἔζων; ΣΩ. ᾿Αλλ} οἰ μὴ τὰ LLL yes,
ἔσω: τὰ τοιάδε" olo», χεωργικὸν ἄνδρα περὶ D» φρός«
»tuor ve καὶ καλὸν καὶ ἀγαϑόν » τοῦτον δὴ ἴσως δεῖ
πλεονεκτεῖν τῶν ᾿ σπερμάτων , καὶ ὡς πλείστῳ. σπέρ-
ματι χρῆσϑαι εἰς τὴν αὑτοῦ γῆν. ΚΑ 4. fc dsi ταυ-
gà λέχεις,, ὦ “Σώκρατες. ΣΩ. Οὐ μόνον γε, ὦ Καλ-
κύχλεις, ἀλλὰ καὶ περὸὲ τῶν αὐτῶν. ΚΑ. νὴ τοὺς
ϑιεοὺς, ἀτεχνῶς χε ἀεὶ σκυτέας τε καὶ κναφέας καὶ
μαγείρονς λέγων καὶ ἰατροὺς οὐδὲν παύῃ, ὡς περὲ
τοὑτων ἡμῖν ὄντα τὸν λόγον. 242. Οὐκοῦν σὺ ἐρεῖς
περ τίνων Ó κρείττων τε xoi φρονιμώτερος πλόον

ἔχων ᾿δικαίως πλεονεκτεῖ ; ἢ ovre ἐμοῦ ὑποβάλλο»-.

τος ἀνέξῃ, οὔτ᾽ αὐτὸς ἢ ἐρεῖς; ΚΑ4. AM. ἔγωγε καὶ

πάλαι λέγω" πρῶτον μὲν, τοὺς κρεύττους οἵ εἶσιν, οὗ

σκυτοτόμους λέγων οὐδὲ μαγείφους , dii οὗ ἂν εἷς τὰ

τῆς πόλεως πράγματα φρόνιμοι ὦσιν, ὅντινα ἂν τρό-

“ον εὖ. θεκόξτο, καὶ μὴ μόνον φρόνιμοι, ἀλλὰ καὶ ἂν»
Ea

Φ

68 E PLATONIS / ^ ede

δρεῖοι, ἑκανοὶ ὄντες ἃ ὧν νοήσωσιν ἐπιτελεῖν, καὶ μη
ἀποκάμνωσι διὰ μαλακίαν τῆς ψυχῆν. XLVI. zn.

; Ὅρᾷς, e βέλτιστε Καλλίκλεις, ὡς οὗ ταυτὼ σὺ T ἐμοῦ

Pd

κατηγορεῖς καὶ ἐγὼ σοῦ. σὺ μὲν γὼρ ἐμὲ 9e ἀεὶ
ταυτὰ. λέγειν καὶ μέμφη μοι, ἐγὼ δὲ σοῦ τούναν-
Tíoy, ὅτι οὐδέποτε ravra λέγεις περὶ τῶν αὐτῶν,
ἀλλὰ τοτὲ μὲν τοὺς βελτίους τὸ καὶ κρείττους τοὺς
ἐσχυροτέρους ὡρίξζον, αὖϑις δὲ τοὺς φρονιμωτέρους "
νῦν δ᾽ αὖ ἕτερόν τι ἥκεις ἔχων" ἀνδρειότεροί. τινες
ὑπὸ σοῦ λέγονται οἱ κρείττους καὶ οἱ P βελτίους. ἀλλ᾽,
ὦ ᾽γαϑέ, εἰπὼν ἀπαλλάγηϑευ, τίνας ποτὲ λέγεις τοὺς
βελτίους τε καὶ. κρείττους, καὶ εἰς 0 τι. ΚΑΑ. AX
εἴφηκά yt ἔγωγε τοὺς φρονίμους εἰς τὰ τῆς πόλδως
πράγματα καὶὸὶ ἀνδρείους. τούτοις γὰρ προσήκει τῶν
πόλεων ἃ ἄρχειν, καὶ τὸ δίκαιον τοῦτ᾽ ἐστί, πλόον 8. ἔχειν
τούτους τῶν ἄλλων, «Τοὺς ἄρχοντας τῶν ἀρχομένων.
2. Τί δέ; αὑτῶν, ὦ ἑταῖρε; ; ΚΑΩ. Τί, ἢ τί ἃ ἄρχον-
τας; ἢ ἀρχομένους; πῶς λέγεις; 242." Ἕνα 8xaator λέ-

ye αὐτὸν ἑαυτοῦ ἄρχοντα" ἢ τοῖπο i9 οὐδὲν δεῖ,

αὐτὸν ἑαυτοῦ ἄρχειν, τῶν δὲ ἄλλων; ΚΑΑ. Πῶς ἑαυ-
τοῦ ἄρχοντα λέγεις; ΣΙ. Οὐδὲν ποικίλον, ἀλλ ὥς.-
περ οἱ πολλοί, σώφρονα ó ὄντα καὶ ἐγκρατῆ αὐτὸν
ἑαυτοῦ, τῶν ἡδονῶν xai ἐπιϑυμιῶν ἃ ἄρχοντα τῶν ἐν
ἑαυτῷ, K 44. Ως ἡδὺς el. τοὺς ἠλιϑίους λέγεις τοὺς
σώφρονας; Z2. πῶς γάρ; οὐδεὶς ὅςτις οὐκ ἄν

᾿ γνοίη ὅτε οὗ τοῦτο λέγω. KA 4. Παάνυ γε σφόδρα, ὦ

“Σώκρατες ἐπεὶ πῶς ὧν εὐδαίμων γένοιτο ἄνϑρωπος
δουλεύων ὁτῳοῦν; ἀλλὰ τοῦτ᾽ ἐστὶ τὸ κατὰ φύσιν xa-

,

4369328 Ὁ GORGIAS. | 69

λὸν xai δίκαιον, ὃ ἐγὼ σοι νῦν παῤῥησιαζόμενὸς λέ-
yo, ὅτι δεῖ τὸν ὀρϑῶς βιωσόμενον τὰς μὲν ’ἐπι-
ϑυμίας τὰς ξαντοῦ ἐᾷν ὡς μεγίστας εἶναι, καὶ μὴ
κολάζειν, ταύταις δὲ ὡς μεγέσταις οἵαις ἱκανὸν εἷ-
ναὶ ὑπηρετεῖν i δὲ ἀνδρίαν καὶ φρόνησιν, καὶ ἀπο-

πιμπλάναι , ὧν ἂν ἀεὶ ἡ ἐπιϑυμία γίγνηται. ἀλλὰ

τοῦτ οἶμαι τοῖς πολλοῖς oU δυνατόν" ὅϑεν ψέγουσι
τοὺς τοιούτους, δὲ αἰσχύνην ἀποκρυπτόμενοι τὴν
αὑτῶν ἀδυναμίαν, καὶ αἰσχρὸν δὴ φασὶν εἶναι τὴν
ἀκολασίαν, ὅπερ ἐν τοῖς ἔμπρροσϑεν ἐγὼ ἔλεγον, δου-
λούμενοι τοὺς βελτίους τὴν φύσιν ἀνθρώπους, καὶ
avrei ἐκπορίζεσθαι oU δυνάμενοι ταῖς ἡδοναῖς πλὴ-
geo», ἐπαινοῦσι τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν Üixouo -
σύνην, διὰ τὴν αὑτῶν ἀνανδρίαν. ἐπεί 7ε οἷς ἐξ ἀρχῆς
ὑπῆρξεν ἢ s βασιλέων υἱέσιν εἶναι, 5 αὐτοὺς τῇ φύσει
ἱκανοὺς ἐκπορίσασϑαι ἀρχὴν τινα ἢ τυραννίδα ῇ
δυναστείαν, τί τῇ ἀληϑείᾳ αἴσχιον καὶ κάκιον εἴη
σωφροσύνης τούτοις τοῖς ἀνθρώποις; οἷς ἐξὸν ἀπο-
λαύειν τῶν ἀγαθῶν, μηδενὸς ἐμποδὼν ὄ ὄντος, αὐτοὶ
ἑαυτοῖς δεσπύτην ἐπαγάγοιντο , τὸν τῶν πολλῶν a ἀ»--
ϑρώπων »óuov vs καὶ λόγον καὶ ψόγον , ἢ πῶς οὐκ
ἂν ἄϑλιοι 7εγονότες εἴησαν ὑπὸ τοῦ καλοῦ τοῦ τῆς
δικαιοσύνης καὶ τῆς σωφροσύνης, pr μηδὲν πλέον γέμον-

τες τοῖς φίλοις τοῖς αὑτῶν, ἢ τοῖς ἐχϑροῖς, καὶ ταῖ--

τα, ἄρχοντες ἐν τῇ ἑαντῶν πόλει; ἀλλὰ τῇ ἀληϑείᾳ,

ω “Σώκρατες, ἢ» σὺ φῇς διώκειν, ὧδ᾽ E ἔχει" τρυφὴ

καὶ. ἀκολασία καὶ ἐλευθερία , ἐὰν ἐπικουρίαν ἔχῃ»

τοῦτ᾽ ἐστὶν ἀρετή τε καὶ εὐδαιμονία, τὰ δὲ ἄλλα rat
(À

*

-

70 PLATONIS 4p 495. α. b,

' ἐστὶ τὰ καλλωπίσματα, τὰ παρὰ φύσιν ξυνϑήματα,
ἀνϑρώπων φλυαρία, καὶ οὐδενὸς ἄξια. XLVII. Z4.
Ovx ἀγεννῶς γε, ὦ Καλλίκλεις, ἐπεξέρχῃ τῷ λόγῳ
Rr Der Bie σαφῶς γὰρ σὺ νῦν λέγεις, ἃ & οἱ ἄλ-

λοι διανοοῦνται μέν, λέγειν δὲ οὐκ ἐθέλουσι. δέο-
μαι οὖν ἐγώ σου μηδενὶ τρόπῳ ἀνεῖναι, ἵνα τῷ ντι
κατάδηλον γένηται, πῶς βιωτέον. καΐ μοι λέγε" τὰς μὲν
ἐπυϑυμιας φὴς οὗ κολαστέον, εἰ μέλλει τις οἷον δεῖ
εἶναι, ἐῶντα δὲ αὐτὰς ὡς μεγίστας, πλήρωσιν αὐταῖς
ὄλλοϑέν γε ποϑὲν ἑτοιμάζειν, καὶ τοῦτο εἶναι τὴν
ἀρετὴν; ΚΑ͂Α. dul ταῦτα ἐγώ. 241. Οὐκ ἄρα ὁρ-
ϑῶς λέγονται oi μηδενὸς δεόμενοι, εὐδαίμονες εἶναι.
ΚΑΑ. Οἵ λίϑοι γὰρ ἂν οὕτω ye καὶ ot νεκροὶ εὐδαι-

μονέστατοι εἶεν. 242. ᾿Αλλὰ μὲν δὴ καὶ ὥς 7 σὺ , λέει ἢ;
δεινὸς ὅ βίος. οὐ γάρ τοι E ἂν, εἰ Evgi-
πίδης ἀληϑῇ ἐν τοῖςδε λέγει, λέγων" Τίς δ᾽ οἶδεν, εἰ
τὸ ζῇν μέν ἐστι κατθανεῖν, Τὸ κατϑανεῖν δὲ ζῇν;
καὶ 7 ἡμᾶς τῷ ὄντι ἴσως τέϑναμεν" ὅπερ Ἰιδη του ἔγω-
γε καὶ ἤκουσα τῶν ᾿ σοφῶν, ὡς νῦν ἡμεῖς τέϑναμεν,
καὶ τὸ μὲν σῶμα ἔστιν ἡμῖν σῆμα, τῆς δὲ ψυχῆς
τοῦτο, ἐν e αἱ ἐπιϑυμίαι εἰσί, τυγχάνει ὃν οἷον ἄνα-
πείϑεσθαι καὶ μεταπίπτειν ἄνω καὶ κάτω" καὶ τοῦτο
ἄρα τις μυϑολογῶν κομψὸς ἀνήρ, ἴσως Σικελός τις ἢ
“ταλικός, παράγων τῷ ὀνόματι, διὰ τὸ πιϑανόν τε
καὶ πειστικὸν, ὠνόμασε πίϑον, τοὺς δὲ ἃ ἀνοήτους,
ἀμυήτους, τῶν δ᾽ ἀμυήτων τοῦτο τῆς ψυχῆς, οὗ ai ἐπι-
ϑυμίαι εἰσί, τὸ ἀκόλαστον αὐτοῦ καὶ οὗ στεγανὸν, ὡς
τετρημένος εἴη πέϑος, διὰ τὴν ἀπληστίαν ἀπεικάσας.

-- -—

Lj
'

πο GORGIAS. 71

τοὐναντίον δὴ οὗτός σοι, ὦ ) Καλλέκλεις $ ἐνδείκνυται
ὡς τῶν. ἐν ἄδου —7T0 ἀειδὲς δὴ λέγων — οὗτοι ἀϑλιώ-
τατοι ἂν εἶεν, οἷ. ἀμύητοι, xa& φοροῖεν εἰς τὸν τετρη-
μένον πέϑον ὕδωρ i ἑτέρῳ τοιούτῳ τετρημένῳ κοσκένῳ.
τὸ δὲ κόσκενον ἄρα λέγει, ὡς ἔφη ὃ πρὸς ἐμὲ λέγων,
τὴν ψύχην εἶ εἶγαι" τὴν δὲ ψυχὴν a κοσκένῳ ἀπείκασε τὴν ᾿
τῶν ἀνοήτων, ὡς τετρημένην , ἅτε οὐ δυναμένην ὁ στέ-
yeu» , δὲ ἀπιστίαν te καὶ λήϑην. ταῦϊ ἐπιεικῶς μέν
ἔστιν ὑπό τι ἄτοπα" δηλοῖ μήν, ὃ ἐγὼ βούλομαΐ oo;
ἐνδειξάμενος, ἐάν πὼς οἷόν τε ὦ πεῖσαι μεταϑέσϑαι,
ἀντὶ τοῦ ἀπλήστως καὶ ἀκολάστως ἔχοντος βίου τὸν
κουμίως καὶ τοῖς ἀεὶ παροῦσιν ἱκανῶς καὶ ἐξαρκοὺ».-
τως ἔχοντα βίον ἕλεσϑαι. ἀλλὰ πότερον πεέϑω τέ σε
καὶ μετατίϑ ἐσαι, ὃ εὐδαιμονεστέρους εἶναι τοὺς κοσμέ-
ovg τῶν ἀκολάστων, ἢ οὐδέν; ἀλλ, ἂν καὶ πολλὰ
τοιαῦτα μυϑολογῶ, οὐδέν τι μᾶλλον μεταϑήση; ΚΑΑ.
τοῦτ ἀληϑέστερον εἴρηκας, ὦ “Σώκρατες. XLVIII.
Z1. Φέρε δή, ἄλλην σοι εἰκόνα λέγω ἐκ τοῦ αὑτοῦ
γυμνασίου τῇ νῦν. σκόπει γάρ, εἶ τοιύνδε λέγεις περὲ
τοῦ βίου ἑκατέρουτοῦ τε σώφρονος καὶ τοῦ ἀκολάστου,
οἷον εἰ δυοῖν ἀνδροῖν ἑκατέρῳ πῖϑοι πολλοὶ εἶεν, xal
τῷ μὲν ἑτέρῳ ὑγιεῖς καὶ πλήρεις , ὁ μὲν οἴνου, ὃ
δὲ μέλιτος , ὁ δὲ γάλακτος, , καὶ ἄλλοι πολλοὶ πολ-
λῶν, γάματα δὲ σπάνια καὶ ὁ χαλεπὰ ἑκάστου τούτων
εἴη, καὶ μετὰ πολλῶν πόνων καὶ χαλεπῶν ἐχποριξό-
μενα" ὁ μὲν οὖν ἕτερος πληρωσάώμενος, ui ἐποχε-
τεοι, μήτε τι φρογτίζοι, ἀλλ ἕνεκα τούτων ἡσυχίαν
ἔχοι" τῷ δ᾽ ἑτέρῳ τὰ μὲν νώματα, ὡςπὲρ καὶ ἐκείνῳ,

72 ai : PLATONIS e, p. 494, 2, b. c. d,

᾿δυνατὰ μὲν πορίξεσϑαι, εἴη, χαλεπὰ δέ, τὸ δ᾽ ἀγγεῖα

τετρημένα καὶ σαϑρα, καὶ ὶ ἀναγκάξαιτο ἃ ἀεὲ καὶ voxia

καὶ ἡμέραν πιμπλάναι αὑτά, ἢ τὰς ἐσχάτας λυποῖτο
" λύπας" ρα, τοιούτου ἑκατέρου ὄντος τοῦ βίου, λέγεις |
«0» ToU ἀκολάστου εὐδαιμονέστερον εἶναι ἢ τὸν τοῦ —
. κοσμίου; πείϑω τί ge ταῦτα λέγων. ξυγχωρῆσαι, τὸν
κόσμιον βίον τοῦ ἀκολάστου ἀμείνω εἶναι, E οὗ πεί-
ϑω; ΚΑΑ. Οὐ melts, | ὦ “Σώκρατες. τῷ μὲν p20
πληρωσαμένῳ ἐκείνῳ ovx ἔστιν ἡδονὴ οὐδεμία , ἀλλὰ
τοῦτ᾽ ἔστιν, ὃ νῦν δὴ ἐγὼ ἔλεγον, τὸ, ὥςπερ λέϑον
ζῆν, ἐπειδὰν πληρώσηται. , pite χαίροντα E ἔτε μήτε
λυπόὐμενον»" ἀλλ ἐν τούτῳ ἐστὶ τὸ ἡδέως ζῇν Ἂ ἐν τῷ
ὡς πλεῖστον ἐ ἐπιῤῥεῖν. zn. Οὐκοῦν ἀνάγκη 7, ἂν πο-
λὺ ἐπιῤῥέῃ, πολὺ καὶ τὸ ἀπιὸν εἶναι, καὶ μεγάλ᾽ ἂτ-
τα τὰ τρήματα εἶναι ταῖς éxgonis ; ; KAA. Πάνυ μὲν
οὖν. ΣΩ.. Χαραδριοῦ τινα αὖ σὺ βίον λέγεις, 0dÀ
οὐ γεκροῦ οὐδὲ λέϑον. καί μοι λέγε, τὸ τοιόνδε λέ-
ye, οἷον πειρῇν» καὶ πεινῶντα ἐσθίειν; KA. "Eyo-
yt. ΣΙ. Koi διψὴν ye καὶ διψῶντα πίνειν; ΚΑΑ.
dye), καὶ τὰς ἄλλας ἐπιϑυμέας ἅπάσας ἔχοντα, xai
δυνάμενον πληροῦν», χαίροντα εὐδαιμόνως G gn. X LIX.
in. Evyey o βέλτιστε" διατέλει b: ὥςπερ ἤρξω,
καὶ ὕπως μὴ ἀπαισχυνῇ. δεῖ δέ, ὡς ἔοικε, μηδ᾽ ἐμὲ
ἀπαιαχυνϑῆναι. καὶ πρῶτον μὲν εἰπέ, εἰ καὶ epu
τα καὶ κνησιῶντα, ἀφϑόνως ἔχοντα τοῦ κνῆσϑαι;, κγώ-
μένον διατελοῦντα τὸν loy εὐδαιμόνως ἐστὲ ζῆν.
ΚΑΑ. Wie ἄτοπος εἶ, ὦ “Σώκρατες, καὶ ἀτεχνῶς δη-
μηγόρος, “ΣΩ. DUM ὦ ΧΚαλλίκλεις, “ῶλον ue

*

ἃ. e. p. 495, a. δὲ GORGIAS. 73

καὶ Τοργίαν καὶ ἐξέπληδα καὶ αἰσχύνεσθαι ἐποίησα.
σὺ δὲ οὗ μὴ ἐκπλαγῇς, οὐδὲ μὴ αἰσχυνϑθῆς, --- ἀνδρεῖος
ydg e — 2 ἀποχρένου μόνον. ΚΑ 4. Φημὲ τοίνυν»
καὶ τὸν κγώμενον ἡδέως ἂν βιῶναι. X42. Οὐκοῦν,
εἴπερ ἡδέως, xai εὐδαιμόνως; JCA A. Idxv 7ε: zn.

Πότερον. εἰ τὴν κεφαλὴν μύνον κρησιοῖ, ἢ ἔτι τί σὲ
ἐρωτῶ; ὅρα, ὦ Κὶ αλλέκλεις , τί ἃ ἀποκρινῇ. , éd» τίς σε
τὰ ἐχόμενα τούτοις ἐφεξῆς ἅπαντα ἐρωτᾷ. xal, τοὺ-
των τοιούτων ὄντων, κεφάλαιον, ὃ ὃ τῶν κιναέδων βίος
οὗτος οὐ δεινὸς καὶ αἰσχρὸς καὶ & uos ; 5 xai TOU-
τους τολμήσεις λέγειν εὐδαίμονας εἶναι, ἐὰν ἀφϑό-
66 ἔχωσιν ὦ» δέονται; ΚΑ44. Οὐκ αἰσχύνῃ εἰς TOt-
avia ἄγων τοὺς λόγους 3 ὦ “Σώκρατες; zn. ü γὰρ
ἐγὼ ἄγω ἐνταῦϑα, ὦ γενναῖε, ἢ ἐκεῖνος, ὃς ἂν 97
ἀνέδην οὕτω, τοὺς χαίροντας, ὕπως ἂν χαίρωσιν,
εὐδαίμονὰς εἶναι, καὶ μὴ διορίζηται , τῶν ἡδονῶν
ὁποῖαι ai ἀγαϑαὶ καὶ κακαί; ἀλλ᾽ ἔτι καὶ νῦν λέγε,
πύτερον φὴς εἶναι τὸ αὐτὸ ἡδὺ καὶ ἀγαθόν, 7 εἶναί
τι τῶν ἡδέων, ὃ 0 οὐκ ἔστιν ἀγαϑόν; ΚΑ4Α. Ἵνα δή ͵
μοι n ἀνομολογούμενος ἢ 0-Àóyoc, ἐὰν ἕτερον φήσω
εἶναι, τὸ αὐτὸ φημὶ εἶναι. ΣΩ. Διαφϑείρεις, ὦ
Καλλίκλεις , τοὺς πρώτους λόγους, καὶ οὐκ ἂν ἔτε
pet ἐμοῦ ἱκανῶς τὰ ὄντα ἐξετάζοις, εἴπερ “παρὰ τ τὰ
δοκοῦντα σαυτῷ ἐρεῖς, KA4. Καὶ γὰρ σὺ, o Σώ-
κρατες. «ΣΏ. Οὐ τοίνυν ὀρθῶς ποιῶ οὔτ ἐγώ, εἴ. o
περ ποιῶ τοῦτο, οὔτε σὺ" ἀλλ, ὦ μαχάριε, ἄϑρει,
μὴ οὐ τοῦτο ἢ τὸ ἀγαϑόν, τὸ πάντως χαίρειν" ταῦτα
za γὰρ τὰ νῦν δὴ αἰνιχϑένια, πολλὰ καὶ αἰσχρὰ qui

᾿ PLATONIS ^» ^ διε ἀνε

ψεται ξυμδαίνοντα, εἰ τοῦτῳ οὕτως ἄχει, καὶ ἄλλα
πολλά. ΚΑΑ. Ὥς σὺ. ye οἴει, ὦ Σώκρατες. ΣΙ.
Σὺ δὲ τῷ ὄντι, ὦ Καλλέκλεις, ταῦτα ἰσχυρίζῃ; Κ44.
Ἔγωγε. Lh. 242. ᾿Επιχειρῶμεν ἄρα τῷ λόγῳ ὡς σοῦ
σπουδάζοντος ; K A A.. Πάνυ ys σφόδρα. Σ.Ώ. 7ϑι
δήμοι, ἐπειδῆ σοι οὕτω δοκεῖ, διελοῦ τάδε᾽ ἐπιστή-
pm» που καλεῖς τι. ΚΑ4. Ἔχγωγϑε. Z2. Ov xoi ἀ»-
δρίαν γῦν δὴ ἔλεγές τινὰ εἶναι μετὰ ἐ ἐπιστήμης ; ; KAA.
Ἔλεγον. ydg.. 241. ἴά4λλο τι οὖν ὡς ἕτερον τὴν á-
δρίαν τῆς ἐπιστήμης δύο ταῦτα ἔλεγες; ΚΑ44. Σφό-
δρα p Xf. Τί δὲ ἡδονὴν καὶ ἐπιστήμην; ταυ-
τὸν ἢ ἕτερον; ΚΑ͂Α͂. Ἕτερον δήπου, ὦ σοφώτατε
σὺ. ΣΩ. H καὶ ἀνδρίαν ἑτέραν ἡδονῆς; ΚΑΑ. πῶς
γὰρ οὔ; ΣΩ. Φέρε δὴ ὅπως μεμνησόμεϑα ταῦτα ὅτι
Καλλικλῇ ἧς ἔφη ὃ ᾿Αχαρνεὺς, ἡδὺ μὲν καὶ ἀγαϑὸν
ταυτὸν εἶναι, ἐπιστήμην δὲ καὶ ἀνδρίαν καὶ gi
λων καὶ τοῦ ἀγαθοῦ ἕτερον" Σωκράτης δὲ γε ἡμῖν ὃ
λωπεκῆϑεν οὐχ ὁμολογεῖ ταῦτα" ἢ ὁμολογεῖ; K A4 A.
Οὐχ ὁμολογεῖ. ΣΙ. Οἶμαι δὲ γε οὐδὲ αλλεκλῆς,
ὅταν αὐτὸς αὑτόν ϑεάσηται ὀρϑῶς. εἰπὲ γάρ μοι,
τοὺς εὖ πράττοντας τοῖς καχῶς πράττουσιν « οὗ TOU-
γαγτίον npn πάϑος ᾿πεπονϑέναι; ΚΑΑ. Eyoyt.
ΣΩ. "Ap" οὖν, εἴπερ ἐναντία ἐστὲ ταῦτα ἀλλήλοις,
᾿ ἀνάγκη περὶ αὐτῶν ἔχειν, ὥςπερ περὲ ὑγιείας & ἔγει καὶ
γόσου; οὗ γὰρ ἅμα δήπου ὑγιαίνει τὸ καὶ νοσεῖ ὃ
ἄνθρωπος, οὐδὲ ἅμα ἀπαλλάττεται ὑγιοίας τ καὶ
γόσυυς ΚΑΛ. πῶς λέγεις; 242. Οἷον περὶ ὅτου
βούλει τοῦ σώματος ἀπολαβὼν σχόπει. νοσεῖ πον

P. 496.4.}.-, d, GORGIAS. . 75

ἄνϑφωπος ὀφϑαλμούς, ᾧ ᾧ ὄνομα ὀφθαλμία; “ΚΑΑ.
ἡχδς γὰρ οἴ, ΣΏ. Οὐ δήπου καὶ ὑγιαίνει ys ἅμα
τοὺς αὐτούς; KAA. Οὐδ᾽ ὁπωρτιοῦν. ΣΩ. τί δέ;
ὅτα»-τῆς ὀφϑαλμίας ἀπαλλάττηται, ἄρα τότε καὶ τῆς
ὑγεεέας ἀπαλλάττεται τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ τελευτῶν
ἅμα ἀμφοτέρων ἀπήλλαχται;. KAA. Ἥκιστά ye.
CD. Θαυμάσιον γάρ, οἶμαι, xoi ἄλογον γίγνεται.
ἢ y909; KAA. Σφόδρα γε. 242. ᾿4λ1λ ἐν μέρει, οἷ-
μαε., ἑκάτερον καὶ ἡαμβάνει καὶ ἀπολύεε; ΚΑΑ.
φρηκεί." 241. Οὐχοῦν καὶ ἰσχὺν καὶ ἀσθένειαν ὥσαὐ-
τως; ΚΑΑΜ. Nai. ΣΙΣ: Καὶ τάχος καὶ βραδντῆτα;
ΚΑ4.. πάνυ γε. ΣΩ. H καὶ τὰ ἀγαϑὰ καὶ τὴν εὖ-
δαιμονίαν, καὶ τἀγαντία τούτων, κακά τε καὶ ἀϑλιό-
τητα, ἐν μέρει λαμβάνει, καὶ ἐν μέρει ἀπαλλάτεο-. —
ται ἑκατέρου; KA4A. “Πάντως δήπον. X4). Eo
εὕρωμεν ἄρα ἄττα, ὧν ἅμα τε ἀπαλλάττεται ἄνϑρω-
πος καὶ ὅμα ἔχει, δῆλον ὅτι ταῦτά γε οὐκ ἂν εἴη τό
τε ἀγαϑὸν καὶ τὸ. κακόν. ὁμολογοῦμεν ταῦτα ; καὶ
εὖ μάλα. σκεψάμενος ἀποκρίνου. KA4A. AM ὑπερ-
gvéic ὁμολογῶ. LI. Z2. Ἴθι δὴ éni τὰ ἔμπροσϑεν
ὡμολογημένα. τὸ πεινῇν 8 ἔλεχες, πότερον ἡδὺ ? 5 ἀνια--
ρὸν εἶναι ; αὐτὸ λέγω τὸ πεινῇν. ΚΑΑ. "4nagày
&ycys. 2/1. TO μέντοι πεινῶντα ἐσθίειν, ἡδὺ;
KAA. Ἔχωγε. zn. dipl ἀλλ᾿ οὖν τό ye πει--
γῇν αὐτὸ ἀνιαρόν, ἢ οὐχί; ΚΑΑ. Φημί. ΣΙ. Οὐκ-
οὖν καὶ τὸ διψῇ»; ΚΑΑ. Σφύδρα γε. zn. J1óze-
go» οὖν ἔτι πλείω ἐρωτῶ , ἢ δμολογεῖς ἅπασαν ἔν-
δείαν καὶ ἐπιϑυμίαν ἀνιαρὸν εἶναι; KA. Ὃμολο-

76* ^. — PLATONIS ep 493,7. nt.

γῶ, ἀλλὰ μὴ ἐρώτα. 2... Εἶεν. διψῶντα δὲ δὴ ni-
νεῷ, ἄλλο τι ἢ ἡδὺ φὴς εἶναι; ΚΑΑ. Ἔγωγε. ΣΏ.
Οὐχοῦν τούτον, οὗ λέγεις, τὸ μὲν διψῶντα λυπού-
μένον δήπου ἐστί; ΚΑΑ. Νναί, 242. Τὺ δὲ πένειν,
πλήρωσίς τε τῆς ἐνδείας καὶ ἡδονή; ΚΑΑ. INal. «ΣΩ.
Οὐκοῦν κατὰ τὸ πίνειν χαίρειν λέγεις: ΚΑΊ“. μα-
ào:a. | ZR. “ιψῶντα δὲ λυποὐμενὸν» κα...
Nat. ΣΩ. "Aia d»n οὖν τὸ ξυμβαῖνον,. , ὅτε λυποὺύ-
μενον. χαέρειν λέγεις ἅμα, ὅταν διψῶντα σεέγεεν λὲ-
γῆς: ἢ οὐχ ἅμα τοῦτο γίγνεται κατὰ τὸν αὐτὸν τό-
5ον xo ὁ χρόνον εἴες ψυχῆς: cirea σώματος βούλει; ; οὐ-
δὲν γάρ, οἶμαι, διαφέρει, ἔστι ταῦτα, ἡ οὔ; Κ44.
Ἔστιν. Z2. 4a μὴν εὖ 7ε πραττο»τὰ κακῶς 3tga- |
τειν ἅμα ἀδύνατον ἔφης εἶναι. ΚΑΑ͂, Φημὲὶ ydg.
242. ᾿Δνιώμενον δὲ γε χαίρειν δυνατὸν ὡμολόγηκας.
.KA4. Φαένεται. ΣΙ. Οὐκ ἄρα τὸ χαίρειν ἐστὲν ἐν
πράττειν" οὐδὲ τὸ ἀνιᾶσθαι, κακῶς" ὥςτε ἕτερον
γέγνεται τὸ ἡδὺ τοῦ ἀγαθοῦ. ΚΑ. Οὐκ οἷδ᾽ a ἅττα
σοφίξῃ, ὦ “Σώκρατες. 2.2. Οἶσϑα , ἀλλὰ ἀκκέξῃ, ὦ
Καλλίχλεις " καὶ πρόιϑί γε ἔτι εἰς τὸ ἔμπροσθεν, ὅτι
ἔχων ληρεῖς, ἕνα εἰδῆς, ὡς σοφὸς ὧν με νουϑετεῖς. οὐχ
ἅμα διψῶν τε ἕκαστος ἡμῶν πέπαυται καὶ ἅμα ἡδό-
μενος διὰ τοῦ πίνειν; KAA. Οὐκ οἶδα 0, τι λέγεις
ἼΤΟΡ, “Μηδαμῶς, ὦ ΧΚαλλέκλεις * ὧλλ ἀποκρίνου xa
ἡμῶν ἕνεκα, ἵνα περανϑῶσιν οἵ λόγοι. I4. A
ἀεὶ τοιοῦτός ἐστι Σωχράτης, ὦ Τοργία" σμικρὰ καὶ ὦ
ὀλίγον ἄξια ἀνερωτᾷ καὶ ἐξελέγχει. ΓῸΡ. “Ἀλλὰ τί
σοι διαφέρει; πάντως οὐ σὴ αὕτῃ ἡ τιμή, ὦ Καλ-

πᾶ

t.c. d — . GORGIAS. T

λέκλεις, ἀλλ᾽ ὑπόσχες ; “Σωχράτη ἐξελέγξαι ὃ ὅπως ἂν
βούληται, ΚΑΑ. Ἐρώτα δὴ σὺ τὰ σμικρώ τε καὶ ge
νὰ ταῦτα, ἐπείπερ Γοργέᾳ δοκεῖ οὕκως. LII Σ
Εὐδαίμων εἶ, ὦ Καλλέκλεις, ὅτι. τὰ μεγάλα γε ἐπα
μύησαν πρίν τὰ σμικρά" ἐγὼ δ᾽ οὐκ eus ϑεμιτὸν
εἶναι. ὅϑεν οὖν ἀπέλειπες, ἀποκρίνου, εἰ OUY ἅμα
πσαϑεται διψῶν ἕκαστος ἡμῶν καὶ ἡδόμενος. K 4,4. doy
μέ. 242. Οὐκοῦν καὶ πεινῶν, καὶ τῶν ἄλλων ἐπιϑυ-
μιῶ» καὶ ἡδονῶν ἅμα παύεται; ΚΑΑ. Ἔστι ταῦτα.
242. Οὐκοῦν καὶ τῶν λυπῶν καὶ τῶν ἡδονῶν ἅμα παύε-
ται; KA A. Nos. 242. 41218 μὴν τῶν ἀγαϑῶν καὶ τῶν
κικρεῶν οὐχ ἅμα παύεται, ὡς aU ) ὡμολόγεις" γῦν δὲ οὖχ
ὑμολογεῖς; ; KA A. Ἔγωγε" τί οὖν δή; 342." Or, οὗταυ-
τοὶ )ζέγνεται, ὦ φίλε, τἀγαϑὰ τοῖς ἡδέσιν, οὐδὲ τὰ κακὰ
τοῖς ἀνιαροῖς" τῶν μὲν γὰρ ἅμα παύεται, τῶν δὲ οὔ, ὡς
ἑτέρων ὄντων' πῶς οὖν ταυτὰ ἂν εἴη τὰ ἡδέα τοῖς
| ἀγαϑοῖς » ἢ τὰ ἀνιαρὰ τοῖς κακοῖσιν; ἐὰν δὲ βούλῃ,
καὶ τῆδε ἐπίσκεψαι" οἶμαι γάρ σοι οὐδὲ ταύτῃ ὅμο-
λογεῖσθαι" ὥϑρει δή τοὺς ἀγαϑοὺς οὐχὶ ἀγαθῶν
παρουσίᾳ ἀγαϑοὺς καλεῖς ; ὥςπερ τοὺς καλούς, οἷς
ἂν κάλλος παρῇ: KA.A. "Eyoys. Z2. Τί δέ; ἀγα-
ϑοὺς ἄνδρας καλεῖς ἄφρονας καὶ δειλοὺς ; οὐ γὰρ ἄρ-
τι ys" ἀλλὼ τοὺς ἀνδρείους καὶ φρονίμαββ ἔλεγες᾽ ,Ἶ
ov τούτους ἀγαθοὺς καλᾶς; Κα. 4. Πάνν μὲν οὗ».
Z2. Τ δέ; παῖδα ἀνόητον χαίροντα ἤδη εἶδες ;
ΚΑ4.. Ἔγωγε. ΣΩ. "0po δὲ οὔπω εἶδες ἀνόητοκ
χαίροντα; KA4A. Οἶμαι E ἔγωγε. ἀλλὰ τί τοῦτο; 241.
Οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀποκρίνου. ΚΑΑ. Εἶδον. ΣΏ. τί δέ;

78 PLATONIS p.498.a,b. e, à

-

. νοῦν ἔχοντα λυπούμενον καὶ ) χαίροντα ; ; KA4A. Φημί.
ΣΩ. Πότεροι δὲ μᾶλλον χαίρουσι καὶ λυποῦνταε, οἱ
φρόνιμοι ἢ οἱ ἄφρονες ; KA A. Οἶμαι E ἔγωγε οὗ πο-
λὺ τι διαφέρειν. Z2. 411 ἀρκεῖ καὶ τοῦτο. ἐν πο-
λέμῳ δὲ jn εἶδες ἄνδρα δειλόν; ΚΑΑ. Πῶς γὰρ οὔ;
ΣΩ. τί οὖν; ἀπιόντων τῶν πολεμέων πότεροέσοι ἐδό-
χοῦν μᾶλλον χαίρειν, οὗ δειλοὶ ἢ οἱ ἀνδρεϊοὶ ; Κ 4.
᾿ΑἈμφότεροὶ ἔμοιγε μᾶλλον" εἰ δὲ μή, παραπλησίως 7^
2:2. Οὐδὲν διαφέρει. χαίρουσι ὃ οὖν καιὲ oi δειλοί;
KA4. Σφόδρα γε. ΣΏ. Καὶ οἱ ἄφρονες, ὡς ἔοικε;
KAA. Nai. ΣΩ. Προσιόντων δέ, οὗ δειλοὶ μόνον
ἰυποῦνται, ἢ ἢ καὶ οὗ ἀνδρεῖοι; ΚΑΑ. “ἀμφότεροι.
21. E ὁμοίως; K4.1. Μᾶλλον ἴσως οἵ δειλοί.
ΣΩ. ᾿Απιόντων δ᾽ οὐ μᾶλλον χαέφουσιν; ΚΑ4: ᾿Ἰσωρ.
241. Οὐκοῦν λυποῦνται μὲν καὶ ὁ χαέρουσι: xoi οὗ ἄφρο-
yeg καὶ οὗ φρόνιμοι, καὶ o δειλοὶ καὶ οὗ ἀνδρεῖοι

παραπλησίως, ὡς σὺ φής, μᾶλλον δὲ οὗ δειλοὲ τῶν

ἀνδρείων; ΚΑΑ. Φημί. 242. 4λλὰ μὴν οἵ yt φρό-
»ιμοι καὶ οἱ ἀνδρεῖοι ἀγαθοί, οἱ δὲ δειλοὶ κοι ἄφρο-

νες xaxot; ΚΑ. Nai. 2X2. Παραπλησίως ἄρα ἄρα
χαΐφουσι καὶ λυποῦνται οἱ ἀγαϑοὶ. καὶ οὗ κακοί;
ΚΑ... Φημί. Z4. 49 οὖν παραπλησίων εἰσὸν dya-
ϑοὶ xai νἢθοὶ oi ἀγαϑοί τε καὶ xoxo, ἢ καὶ ἔτι
μᾶλλον ἀγαϑοὶ [οἱ ἀγαϑοὶ ,] καὶ κακοΐ εἰσιν oi κα-
κοί; LII. K44. ᾿Αλλὰ ud: Δὲ οὐκ οἶδ᾽ ὅ τι λέ-
yas. Z2. Οὐκ olo9' ὅτι τοὺς ἀγαϑοὺς, ἀγαϑῶν
φὴς παρουσίῳ εἶναε ἀγαϑοὺς, κακοὺς δὲ κακῶν, τὰ
δὲ ἀγαϑᾶ εἶναι τὰς ἡδονάς, κακὰ δὲ rdg ἀνίας;

die prb ggcurl. GORGIAS. "7

KA A. Ἔγωγε. 02. Οὐκοῦν τοῖς χαίρουσι πάρεστι
τὰ ἀγαθά, ei ἡδοναί, εἴπερ χαίρουσε; K44. Πῶς
γὰρ οὔ; 2. Οὐκοῦν ἀγαϑῶν παρόντων ἄγαϑοι
εἶσιν ot χαίροντες ; ; KA4. Nol. ΣΙ. Τί δέ; τοῖς
ἀνιωμένοις οὗ πάρεστι τὰ κακά, oi λύπαι; ΚΑΑ͂.
“πάρεστι. 2. Κακῶν δέ ἐ je παρουσίᾳ φὴς σὺ εἶναι
; κακοὺς τοὺς sot: Ug * LE οὐχέτε φῇς; KAA. "Eyuyt.
E42. ᾿γαϑοὶ ἃ ἄρα, οἵ ἂν χαίρωσε, κακοὶ δὲ, oi ἂν
ἐξνιῶνταε; KA A. πάνυ )t ΣΩ. Ot μὲν ys μᾶλλον,
μᾶλλον, οἱ δ᾽ ἧττον," ηττον, ot δὲ παραπλησίως,
παραπλησίως. Κ44. Ναί. 242. Οὐκοῦν φῇς παρα-
“πελησίως χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι τοὺς φρονίμους καὶ
τοὺς ἄφρονας; καὶ τοὺς δειλοὺς καὶ τοὺς ἀνδρείους;
ἢ sai μᾶλλον ἔτι τοὺς δειλούς; KAA." Ἔγωγε. 2/2.
&vilóyum δὴ κοινῇ pat ἐμοῦ, τί ἡμῖν ξυμβαΐνει ἐχ
τῶν ὡμολογημένων». καὶ δὶς γάρ τοι καὶ τρίς φασε
καλὸν εἶναι τὰ καλὰ λέγειν τὸ καὶ ἐπισκοπεῖσϑαι.
ἀγαϑὸν. μὲν εἶναι τὸν φρόνιμον καὶ ἀνδρεῖόν φαμεν"
3 γάρ; ΚΑΛ. Nal. ΣΩ. Κακὸν δὲ τὸν ἄφρονα καὶ
“δειλόν; KA4A. Πάνυ γε. 242. Ayagoy δὲ αὖ τὸν
χαέροντα; K 44. Noi. ΣΩ. Κακὸν δὲ, τὸν ἀνιώμε. |
»o»; Κὶ 44. “᾿νάγκη. Z4. ᾿Αἀνιᾶσϑαι δὲ καὶ ὁ χαέρει»
τὸν ἀγαϑὸν καὶ κακὸν ὁμοίως, ἴσως. δὲ καὶ μῶλλον,
τὸν κακόν; ΚΑΑ. Noé. 242. Οὐκοῦν ὁμοίως γίγνε-
ται awxbc xoi ἀγαϑὸς τῷ ἀγαϑῷ, ἢ καὶ ὁ μᾶλλον ἃ ἄγα-
ϑὺς ó καχός» οὐ ταῦτα ξυμβαίνει "καὶ τὰ πρότερα
ἐκεῖνα, ἐάκ τις ταὐτὰ φῇ ἡδέα τε καὶ &yada εἶναι ὶ
oy ταῦτα ἀνώγκη, ὦ Καλλίκλεις; LIV. ΚΑΛΆ. Hd.

-

80 ᾿ "- PLATONIS ᾿ b.c. d.e

λαι toL σοῦ ἀκροῶμαι, ὦ Σώκρατες, καϑομολογῶν,
, ἐνθυμούμενός ὅτι, κἂν παίζων τίς σοι ἐνδῷ rcov»,
τούτου ἄσμενος ἔχη, ὥςπερ τὰ μειράκια ὡς δὴ σὺ
olt, ἐμέ, ἢ. καὶ ἄλλον ὄντιναοῦν ἀνθρώπων, οὐχ
ἡγεῖσθαι. τὰς μὲν βελτίους ἡδονάς, . τὰς δὲ χείρους.
Σ.. ᾿Ιοὺ ἰοὺ, ὦ Καλλίκλεις, ὡς πανοῦργος si, καὶ
μοι ὥςπερ παιδὶ χρῇ» τοτὲ μὲν ταῦτα φάσκων» οὕτως
ἔχειν, τοτὲ δὲ ἑτέρως, ἐξαπατῶν με. καίτοι οὐκ ᾧμην
.7ὲ κατ᾽ ἀρχὼς ὑπὸ σοῦ ἑκόντος εἶναι ἐξαπατηϑήσε-
σϑαι, ὡς ὄντος φίλου" νῦν δὲ ἐψεύσθην, καὶ, ὡς
ξυικεν, ἀνάγκη μοι, κατὰ τὸν παλαιὸν λόγον, τὸ πα-
ρὸν ἐν ποιεῖν, καὶ τοῦτο δέχεσθαι τὸ διδόμενον πα-
ρὰ σοῦ. ἔστι δὲ δή, ὡς ἔοικεν, ὃ σὺ νῦν λέγεις, ὅτε ἦδο-
vol τινες εἰσὴν αἱ μὲν ἀγαθαί, oi δὲ κακαί. ἢ ydo;
ΚΑΑ. Noi. ΣΩ. "4p ov» ἀγαϑαὶ μὲν αἱ ὠφέλιμοι,
κακαὶ δὲ oi βλαβεραί; ΚΑΑ. Πάνν γε. 242. ᾿Ὠφέ-
λιμοι δέ γε αὖ ἀγαϑό» τι ποιοῦσαι, κακαὶ δὲ oi
κακόντι; ΚΑΑ͂. Φημί. 241. "o οὖν τὰς τοιάςδε
λέγεις; οἷον κατὰ τὸ σῶμα, ἃς νῦν δὴ ἐλέγομεν ἐν
τῷ ἐσϑίειν καὶ πίνειν ἡδονάς, εἰ ἄρα τούτων ai μὲν
ὑγίειαν ποιοῦσιν ἐν τῷ σώματι, ἢ ἰσχὺν, ἢ ἄλλην
. τινὰ ἀρετὴν τοῦ σώματος, αὕὑται μὲν ἀγαϑαΐ,᾽ α δὲ
παάναντία τούτων, κακαί; ΚΑΑ͂. Πὰννυ γε. 242. Οὐκ-
οὖν καὶ λύπαι ὡσαύτως αἱ μὲν χρησταί εἶσεν, oi δὲ
τονηραΐ: KA. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΩ.. Οὐκοῦν τὰς μὲν
χρηστὰς καὶ ἡδονὰς καὶ λύπας καὶ αἱρετέον ἐστὲ καὶ
πρακτέον; K44. Πάνυ ye. ΣΏ. Τὰς δὲ πονηρὰς
ov ; ΚΑΑ͂. δῆλον δή. ΣΩ Ἕνεκα γάρ που τῶν dyu-.

[] - 0 --

p. 500. a, b, c. HACIA: 8i

^

D» ἅπαντα ἡμῖν ἔδοξε πρακτέον εἶναι, si μνημο-
»νεύεις, ἐμοὲ τε καὶ Ππώλῳ. ἄρα καί σοι ξυνδοχεῖ
οὕτω, τέλος εἶναι ἁπασῶν τῶν πράξεων τὸ ἀγαϑόν,
καὶ ἐκείνου ἕνεκα δεῖν πάντα τἄλλα πράττεσθαι,
ἀλλ᾽ οὐκ ἐκεῖνο τῶν ἄλλων; ξύμψηφος ἡμῖν εἶ καὶ
σὺ ἐκ ε τρίτων; KA.A. Ἔγωγε. Z4. Τῶν ἀγαϑῦ».
ἄρα ἕνεκα δεῖ καὶ τἄλλα καὶ τὰ ἡδέα πράττειν, ᾿ἀλχ
ov τὰἀγαϑὰ τῶν ἡδέων. ΚΑΑ. Ili» γε. ΣΩ. "4p
οὖν παντὸς ἀνδρός ἐστιν, ἐκλέξασϑαι ποῖα ἀγαϑὰ
τῶν ἡδέων ἐστὶ xol ὅποῖα κακά, ἢ τεχνικοῦ δεῖ εἰς ^
ἕκαστον; KA. Ἰεχνικοῦ, LV. 242. ᾿Αναμνησϑῶ-
us» δὴ ὧν αὖ ἐγὼ πρὸς πῶλον καὶ Γοργίαν ἐτὺγε
χανον λέγων. ἔλεγον γάρ » δὲ μνημονεύεις, ὅτι εἶεν
παρφασκευαΐ, αἵ μὲν μέχρι ἡδονῆς, αὐτὸ τοῦτο μό-
»OY παρασκευάζουσαι, ἀγνοοῦσαι δὲ τὸ βέλτιον xai.
τὸ χεῖρον, αἱ δὲ )ιγνώσκουσαι Ó τι τὸ ἀγαϑὸν.
καὶ ὁ τι xaxó»* καὶ ἐτίϑουν τῶν ui» περὲ τὰς Ἶδο-
vac τὴν μαγειρικὴν ἰκατὼ τὸ σῶμα] ἐμπειρίαν , ἀλλ
οὗ τέχνην, τῶν δὲ περὶ τὸ ἀγαϑὸν τὴν ἰατρικὴν
τέχνην. καὶ πρὸς Φιλίου, ὦ Καλλίκλεις, μήτε αὖ-
τὸς οἵου δεῖν πρὸς ἐμὲ παίζειν, μηδ᾽ ὅ τι ἂν τύ-
χοις παρὰ τὰ δοκοῦντα ἀποκρίνου, wit αὖ τὰ παρ
ἐμοῦ οὕτως ἀποδέχου ὦ ὡς παΐζοντος. δρᾷς ydg ὅτι
περὲ τούτου ἡμῖν εἰσι» οἵ λόγοι, οὗ τί ἂν μᾶλλον
σπουδάσειέ τις καὶ σμικρὸν νοῦν ἔχων ἄνϑρωπος j ἢ
τοῦτο, ὅντινα χρὴ τρόπον Us πότερον , ἐπὶ ὃν σὺ
παρακαλεῖς ἐμέ, τὸ τὸῦ ἀνδρὸς δὴ ταῦτα πρώττον--
τὰ, λέγοντά τε ἐν τῷ δήμῳ καὶ ῥητορικὴν ἀσκοῦν-
PrAT. Or. Tox. Ill. F-

82 : PLATONIS wp. δοι. 2

τὰ, καὶ πολιτευόμενον τοῦτον τὸν τρόπον, ὃν ὑμεῖς
γῦν πολιτεύεσϑε, &. ἐπὶ τόνδε τὸν βίον τὸν ἂν φι-
λοσοφίᾳ; καὶ τί ποῖ ἐστὸν οὗτος ἐκείνου διαφέρων:

ἴσως οὖν βέλτιστόν ἐστιν, ὡς ἄρτε ἐγὼ ἐπεχεέρησα,
διαιρεῖσϑαι , διελομένους δὲ καὶ ὁμολογήσαντα:
ἀλλήλοις, εἰ ἔστι τούτω διττὼ τὼ βίω, σκέψασθαι, τι
τε διαφέρετον, ἀλλήλοιν , καὶ ὅπότερον βεωτέον αὖ-
τοῖν. pied οὖν οὕπω οἶσϑα, τί λέγω. ΚΑΑ͂. Οἱ
δῆτα. . ᾿Αλλ ἐγώ σοι σαφέστερον ἐρῶ. ἐπειδὴ
ida pmo ἐγὼ ve xai σὺ, εἶναι μέν τι ἄγα-

ϑόν, εἶναι δέ τι ἡδύ, ἕτερον δὲ τὸ ἡδὺ τοῦ ἄγα-
ϑοῦ, ἑκατέρου δὲ αὐτοῖν μηλέτην τινα εἶναι καὶ πεαρα-
σχευὴν τῆς κτήσεως, τὴν μὲν τοῦ ἡδέος θήραν, τὴ;
δὲ τοῦ ,.ἀγαϑοῦ" αὐτὸ δὴ μοι τοῦτο πρῶτον ἢ ξυμ-
| qaón, : 5 μὴ" ξυμφής; KA4. Οὕτω φημί. LVL
ΣΩ.. Ἴϑι δή, ἃ καὶ πρὸς τούςδε ἐγὼ ἔλεγον, ϑιομο-
Aóyneant μοι, EL ἄρα σοι ἔδοξα τότε ἀληϑῆ λέγειν.

ἔλεγον δέ ποὺ ὅτι, ἥ μὲν ὀψοποιητικὴ οὔ ios δοκᾶ
τέχνη sive , diy ἐμπειρία, ἡ δ᾽ ἰατρικὴ ; λέγων, 0 ὅτι
5 uiv τούτου, οὗ ϑεραπεύει, καὶ τὴν φύσιν ἔσχεπται,

καὶ τὴν αἰτίαν ὼν πράττει, καὶ λόγον ἔχει τούτων

ἑκάστου δοῦναι, 5 ἰατρική" A δ᾽ ἑτέρα τῆς ἥδο-
γῆς, πρὸς ἣν 1 ϑεραπεία αὐτῇ ἐστιν d ἅπασα, κομι-
δῇ ἀτέχνως ἐπὶ αὐτὴν ἔρχεται, οὔτε τι τὴν φύσιν
σκεψαμόνη τῆς ἡδονῆς οὔτε τὴν αἰτίαν, ἄλογός τε
παντάπααιν, ὡς noc εἰπεν, οὐδὲν διαριυϑμησαμένη
τριβὴ καὶ ἐμπειρία, porum. μόνον σωζομένη τοῦ fi-
ωϑύτος γίγνεσθαι, ᾧ δὴ xai πορίξιται τὰς ἡδονάς,

o does " GORGIA 8. 88

veli οὖν πρῶσον dx εἰ δοχεῖ σοι ἱκανῶς λὲγε-
σϑαὶ, χαὶ εἶναί Tue καὶ περὶ ψυχὴν τοιαῦται αλ»-
λαι πραγματεῖαι, αἱ μὲν τεχνικαί, προμήϑωάν τιγα
ἔχουσαι zo) βρλτίστον περὶ τὴν ψυχὴν , αἱ δὲ τού-
του μὲν ὀλιγωφοῦσωι, ἐσκεμμένα: δ᾽ αὖ, ὡςπερ ἐκεῖ,
τὴν ἡδονὴν βόνον τῆς ψυχῆς, τίνα ἂν αὑτὴ τρόπον
ψέγνοιτο" ἥτις δὲ ἡ βελτίων ἢ 3 χείρων τῶν ἡδονῶν,
οὔτε αερπούμεναι., οὔτε μέλον αὐτοῖς ἀλλο 5 ἢ χαρίο
ζεσθαι. ῥμώνον, εἶξε βέλτιον εἴτε χεῖρον. ἐμοὶ μὲ»
γάρ, 9 Καλλέκλεις, δοκοῦσί τε εἶναι, καὶ ἔγωγε
iui τὸ ξοιοῦτον κολακείαν εἶναι καὶ περὲ σῶμα καὶ
σεερὶ ψυχὴ» καὶ gi ἄλλο, ὅτου ἄν» τις τὴν ἡδονὴν
«ϑεραπεύμ , ἀσκέπτως ἔχων τοῦ ἀμείνονός τὸ καὶ τοῦ
arelgoroc. σὺ δὲ δὴ πότερον ξυχκατατίϑεσαι quis
σεερὶ τούτων τὴν αὐτὴν δόξαν, ἢ ἀντιφῃς; KAA,
Ovx i ἔχωζε , ἀλλὰ ξυγχωρῶ, ἕἵνα σοι καὶ περανϑῇ ὁ

λόγος, καὶ Pogyíg τῷδε χαρέφωμοι. zu. Πύτερον
δὲ περὶ μὲν μέαν ψυχὴν ἐστι τοῦτο, περὶ δὲ δύο καὶ
πολλὰς οὔκ ἔστιν; ΚΑΑ“. Οὔκ, ἀλλὰ καὶ ὁ περὶ δύο
καὶ πολλάς. ΣΙ. Οὐκοῦν καὶ άϑραις ἅμα χαρί--
ζεσθαί ἐστι μηδὲν σκοπούμενον τὸ ) βέλειατον; Κ44.
Οἷμαι ἢ ἔγωγε. LVIL za. Ἔχεις οὖν εἰπεῖν, αἵτινές
εἰσεν o. ἐπιτηδεύαεις οὐ τοῦτο ποιοῦσαι; Uéh-
λον δέ, cb (oiu, ἐμοῦ ἐρωτῶντος, ἢ * ἣ μὲν ἄν σοι
δοκῇ τούτων εἶναι, φάϑι » ἢ δ᾽ ἂν μή, μὴ φάϑι.
πρῶτον δὲ σκεφώμεϑα τὴν αὐλητικήν. οὐ δοκεὶ σοί
τοιαύτη Tig εἶναι, ὦ Καλλίκλεις,; τὴν ἡδονὴν ἡμῶν
μόνον διώχειν», ἀλλο δ᾽ οὐδὲν φροντίζειν; KA.

E Ἐπ᾿

84 ᾿ , PLATONIS e,p 502.2. b. e,

Ἔμοιγε δοκεῖ. ΣΏ. “Οὐκοῦν καὶ αἷ τοιαίδε ἅπασαι,
oiov .ἥ ᾿κιϑαρισεικὴ ἡ ἐν τοῖς ἀγῶσι; ; KA4. Na.
ΣΙ. τί δέ; ἡ τῶν χορῶν διδασκαλία , καὶ ἡ τῶν
διϑυράμβων ποίησις, oU τοιαύτη τίς GOL καταφαΐέ-
»ἔραι; ἢ ἡγῇ τι φροντίξειν Eimolay τὸν Μέλητος,
ὅπως ἐρεῖ τι τοιοῦτον ὖόϑεν ἂν οἱ ἀκούοντες βελτέους
γέγνοιντο; ἢ 0 τι μέλλει χαριεῖσθαι τῷ ὄχλῳ τῶν
ϑεατῶν; KA 4. filo δὴ τοῦτό γε, ὦ “Σώκρατες,
'Κινησίου γε πέρι. 242. Τὶ δὲ ó πατὴρ αὐτοῦ Μἐ-
λης; ἢ πρὸς τὸ βέλτιστον βλέπων ἐδόκει σοι πεϑα-
ρῳδεῖν; ἢ ἐκεῖνος μὲν οὐδὲ πρὸς τὸ ἥδιστῳν; ἡνία
γὰρ ᾷδων τοὺς ϑεατάς. ἀλλὰ δὴ σκόπει" οὐχὶ ἢ τε
κιϑαρῳδικὴ δοκεῖ σοι πᾶσα καὶ 7) τῶν διϑυράμβων
ποέησις ἡδονῆς χάριν εὑρῆσϑαι; ; KAA. "Euoiyt.
Z2. Τί δὲ δὴ ἡ [ σεμνὴ αὕτη καὶ ϑαυμαστὴ ἡ τῆς τρα-
γῳδίας ποίησις ; ép o ἐσπούδακε; ; πότερόν ἐστιν
αὐτῆς τὸ ἐπιχείρημα καὶ ἢ σπουδὴ ; ὡς σοὶ δοχεῖ,
χαρίξεσθαι. toi ϑεαταῖς μόνον, ἢ ἢ καὶ διαμάχεσθαι
ἐάν τι αὐτοῖς ἡδὺ μὲν 9 καὶ κεχαρισμένον, πονήρον
δέ; ὅπως τοῦτο μὲν μὴ ἐρεῖ " εἰ δέ τι τυγχάνει ἀη-
δὲς καὶ ὠφέλιμον, τοῦτο δὲ καὶ λέξεε καὶ ἄσεται,
&d» τε χαίφωσιν ἐάν τε μὴ ; ποτέρως σοι δοκεῖ πα-
ρεσχευάσϑαι ἡ τῶν εἸραγῳδιῶν ποίησις ; K4A4A.
“λον δὴ τοῦτό γε, ὦ “Σώκρατες » ὅτι πρὸς τὴν ἢδο-
γὴν μᾶλλον ὥρμηται , Καὶ τὸ χαρίξεσϑαι τοῖς ϑεα-
ταῖς. Zl. Οὐκοῦν τὸ τοιοῦτον, ὦ Καλλίκλεις, ἔφα-
μὲν γῦν δὴ κολακείαν εἶναι. KA. Πάνυ ys. zn
“Φέρε δή, εἴ τις περιέλοιτο τῆς ποιήσεως πάσης ré

΄

΄

-

4.e. p 595.4, 5. GORGIAS. 85

τε μέλος καὶ τὸν ῥυϑμὸν καὶ τὸ μέτρον», ἄλλο τε
ἢ λόγοι 7ίγνονται τὸ λειπόμενον ; KA 4. ᾿Ανάγκη.
zn. Οὐκοῦν πρὸς πολὺν ὄχλον καὶ δῆμον οὗτοι M-
gore oí λόγοι; ; ΚΑΑ. Φημί. ΣΩ. δημηγορίᾳ
ἄρα τίς ἐστιν ἡ 3j ποιητική. KA A. Φαίνεται. ΣΩ.
Οὐκοῦν ἡ ῥητορικὴ δημηχορία: ἂν εἴη, ἢ οὗ ῥητο-
ρεύειν δοκοῦσέ σοι οἵ ποιηταὶ ἐν τοῖς ϑεάτροις ; :
ΚΑΑ. "Euows. X2. νῦν ἄρα ἡμεῖς εὑρήκαμεν
ῥητορικὴν τινα πρὸς δῆμον, τοιοῦτον, οἷον παίδων τε
ὁμοῦ καὶ γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν, καὶ δούλων καὶ
ἐλευθέρων, ἣν ov πάνυ ἀγάμεθϑα' κολακικὴν γὰρ
αὐτὴν φαμεν εἶναι. ΚΑ4. Πάνυ γε. LVIIL. Σ.
Εἶεν" τί δὲ ἡ πρὸς τὸν ᾿4ϑηναίων δῆμον ῥητορικὴ
καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι δήμους τοὺς τῶν
ἐλευϑέρων ἀνδρῶν ; τί ποτε ἡμῖν αὕτη ini; πότε-
ρόν σοι δοκοῖσι πρὸς τὸ βέλτιστον ἀεὶ λέγειν οἵ
ῥήτορες, τούτου στοχαζόμενοι » ὅπως oi πολῖται ὡς
βέλτιστοι ἔσονται διὰ τοὺς αὐτῶν λόγους ; ; ἢ καὶ
οὗτοι | πρὸς τὸ χαρίζεσϑαι τοῖς σολέταις ὡρμημένοι,
καὶ ἕνεκα τοῦ ἰδίον τοῦ αὑτῶν ὀλιγωροῦντες τοῦ
κοινοῦ ὥρπερ παισὶ προσομιλοῦσι τοῖς δήμοις, χα-
ρίξζεσϑαι αὐτοῖς πειρώμενοι μόνον » εἰ δὲ γε βελ--
τέους ἔσονται ἡ ἢ χείρους διὰ ταῦτα, οὐδὲν φραντίζου-
σιν; KA44. Οὐχ ἁπλοῦν ἔτι τοῦτο ὃ ἐρωτᾷς. εἰσὶ
μὲν γάρ, οἵ κηδόμενοι τῶν πολιτῶν λέγουσιν ἃ Ai-
γουσιν 4 εἰσὶ δὲ καὶ οἵους σὺ λέγεις. — 242. ᾿Βξαρκεῖ.
εἰ ydg καὶ τυῦτό ἐστι: διπλοῦν » τὸ μὲν ἕτερόν ποῦ
τοῦτον κολακεία ὧν εἴη καὶ αἰσχρὰ δημηγορέα,

- 86 PLATONIS »., 593. «- b. c. d

τὸ δ᾽ ἕτερον καλόν, τὸ παρασκευόζειν ὁπὼς ὡς (841-
τιίσται ἔσονται τῶν πολιτῶν αὖ φψυχαΐ, καὶ ἀεὶ δια-
μάχεσθαι λέγοντα τὰ βέλτιστα, εἶτε ἡδίω sits ἀη--
δέστερα ἔσται τοῖς ἀκούουσιν. ἀλλ' οὐ πώποτε σὺ
ταύτην εἶδες τὴν δητορεκήν" ἢ εἴ τινα ἔχεις τῶν -ῥη-
τόρων τοιοῦτον εἰπεν, τέ οὐχὶ καὶ ἐμοὶ αὐτὸν ἔφρα-
σὰς τίς ἐστιν; KA. ᾿Δλλὰ μὰ Δία oix ἔχω ἔγωγέ
σου δἰ πεῖν τῶν 78 γῦν ῥητόρων οὐδένα. Z2. τέ δέ;

τῶν παλαιῶν ἔχεις τινὰ εἰπεῖν, Ov ὅντινα αἰτίαν ἔχου-
σιν ᾿4ϑηναῖοι βελτίους γεγονέναι, ἐπειδὴ ἐκεῖνος
ἤρξατο δημηγορεῖν » ἂν τῷ πρόσϑεν χρόνῳ χεέφους
ὄντες ; ἐγὼ μὲν ydg οὔκ οἶδα, τίς ἐστιν οὗτος. KA A.

τί δέ; . Θεμιστοκλέα οὐκ ἀκούεις ἄνδρα ἀγαϑὸν χε-
γονότα, καὶ Κίμωνα, καὶ Μιλτιάδην , καὶ Περικλέα
τουτονὶ ἐὸν νεωσεὶ τετελευτηκότα, οὗ καὶ σὺ ἀχή-
à κοας; ΣΩ. Εἰ ἔσει γε, ὦ Καλλέκλεις, ἣν πρότερον
σὺ ἔλεγες d ἀρετήν ; ἀληϑής, τὸ τὰς ἐπιϑυμίας ἀπο-
πιμπλάναι καὶ τὸς αὑτοῦ καὶ τς τῶν ἄλλων" δὲ δὲ μὴ
τοῦτο, ἀλλ o ὅπερ ὃν τῷ ὑστέρῳ λόγῳ ἠναγκάσθημεν
ἡμεῖς ὅμολογεῖν, ὅτι, αἵ μὲν τῶν ἐπιθυμιῶν πληροὗμε-
ναι βελτίω ποιοῦσι τὸν ἄνϑρωπον, ταύτας μὲν ἀποτε-
Adv, αἷ δὲ χείρω, μή" τούτου δὲ τέχνη τις εἶναι"

τοιοῦτον ἄνδρα τούτων τινὰ γεγονέναι & ἔχεις εἰπεῖν;
Κ44. Οὖκ ἔχω ἔγωγε πῶς εἴπω. LUX. ΣΩ. "4X1
ἐὰν ζητῇς καλῶς, εὑρήσεις. ἔδωμεν δὴ οὑτωσὶν ἀτρέ-
μα σκοπούμενοι, εἴ τις κούτων τοιοῦτος γέγονε. φέρε
γάρ, ó ἀγαϑὸς ἀνὴρ x«i ἐπὲ τὸ βέλτιστον λέγων ἅ
ἂν λέγῃ, ἄλλο τι ἢ οὐκ εἰκῇ ἐρεῖ, ἀλλ ἀποβλέπων

€. p. 504, a. b. e. GORGIAS. 87

περός τι; ὥςπερ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες δημιουργοί, βλέ:
ido πρὸς τὸ ἑαυτῶν & ἔργον ἕκαστος οὐκ εἰκῆ ἐκλεγό-
ος προρφέρων ü προς φέρει πρὸς τὸ ἔργον τὸ αὑτοῦ,

dii ὅπως ἄν εἶδός τι αὐτῷ σχῇ τοῦτο ὃ ἐργάζεται.
οἷον, εἰ βούλει ἰδεὶν τοὺς Suy gdqovs , τοὺς oixodó-
μους, τοὺς γαυπηγοὺς, τοὺς ἄλλους πάντας δημι--
᾿ ουργοὺς » ἅγεινα βούλει αὐτῶν , ὡς εἰς τάξιν τινὰ
ἔχαστος ἕκαστον τίϑησιν, ὃ ἂν τιϑῇ, καὶ προσαναγ'-
καζξειν τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ πρέπον τε εἶναι καὶ ἀρ-
μόττειν, ἕως ἂν τὸ ἅπαν ξυστήσηται τεταγμένον τε
καὶ κεκοσμημένον πρᾶγμα" καὶ οἵ τε δὴ ἄλλοι Óq-
μιεουργοί, καὶ οὺς νῦν jj ἐλέγομεν, oi περὲ τὸ σῶ-
μα παιδοτρίβαι τε καὶ ἰατροί, κοσμοῦσί πον τὸ
σῶμα καὶ ξυντάσσουσιν᾽ ὁμολογοῦμεν οὕτω τοῦτ᾽
ἔχειν, ἢ οὔ; ΚΑΑ͂. Ἔστω τοῦτο οὕτῳ. 244. Τά-
ξεως ἄρα καὶ κόσμου τυχοῦσα οἰκίᾳ χρηστὴ a»
εἴη, ἀταξίας δέ, μοχϑηρά; KAA. Φημί. ΣΏ. Ovx-
οὖν καὶ πλοῖον ὡσαύτως; KAA4. Ναί. ΣΩ. Καὶ
μὴν καὶ za σώματά φαμεν τὸ ἡμέτερα; ΚΑΑ͂. Πάνυ
γε. 241, Τί δ᾽ ἡ ψυχή; ἀταξίας τυχοῦσα ἔσται
χρηστὴ, ἢ 5 τἀξεώς τε καὶ κόσμου τινός; KAA. Avdy-
x ἐκ. τῶν ἔμπροσϑεν καὶ τοῦτο ξυνομολοχεῖν. ΣΩ.
Τί οὖν ὄνομά ἐστιν ἐν τῷ σώματι τῷ ἐκ τῆς τάξεώς
τε καὶ τοῦ κόσμου γιγνομένῳ; KA.A. ᾿Ἵγίειαν καὶ
ἰσχὺν ἴσως λέγεις. 2. Ἔχωγε. Τί δὲ αὖ τῷ
ἐγ τῇ ψυχῇ ἐχγιγνομένῳ ἐκ τῆς τάξεως καὶ τοῦ κό-
guoV; πειρῶ εὑρεῖν καὶ εἰπεῖν ὥςπερ ἐκείνῳ τὸ ὄνο-
μα. ΚΑΑ. Τί δὲ οὐκ αὐτὸς λέγεις, ὧ Σώκρατες;

4

Z2. ᾿Αλλ εἴ σοι ἥδιόν. dori» , ἐγὼ ἐρῶ" σὺ δέ, ὧν
pé» σοι δοχῶ ἐγὼ καλῶς λέγειν , φάϑι" εἰ δὲ μή,
ἔλεγχε καὶ μὴ ἐπίτρεπε. ἔμοιγε δοκεῖ ταῖς μὸν το τοῦ
σώματος τάξεσιν ὄνομα εἶναι ὑγιεινὸν , ἐξοὺ ἐν αὖ-
τῷ ἡ ὑγίεια γίγνεται καὶ ἡ ἄλλη ἀρετὴ τοῦ σώματος.
ἔστι ταῦτα, n oUx ἔςτιν; ΚΑΑ. Ἔστι. 24. Ταῖς
δὲ τῆς ψυχῆς τάξεσί τε καὶ κοσμήσεσι νόμιμόν τε καὶ
»όμος, ὅϑεν καὶ νόμιμοι γίγνονται καὶ κόσμιοι"

ταῦτα δ᾽ ἔστι δικαιοσύνη τε καὶ σωφροσύνη" φὴς ἢ
οὔ; "; ΚΑΑ. Ἔστω. LX. 242. Οὐκοῦν πρὸς ταῦτα
αὖ βλέπων ὁ ὃ ῥήτωρ ἐκεῖνος ó τεχνικός TE xai dya dis
καὶ τοὺς λόγους προσοίσει ταὶς ψυχαῖς, οὗς ἂν λέγη,
καὶ τὰς πράξεις ἁπάσας" καὶ δῶρον ἐάν τε διδῷ,
δώσει, καὺ ἐάν τι ἀφαιρῆται ; ᾿ἀφαιρήσεται, σρὸς
τοῦτο ἀεὶ τὸν νοῦν ἔχων, ὅπως ἂν αὐτοῦ τοῖς πολί-
ταῖς δικαιοσύγη μὲν ἐν ταῖς ψυχαῖς γίγνηται, ἀδι-
κία δὲ ἀπαλλάττηται, καὶ σωφροσύνη μὲν iyyiyrn-
ται, ἀκολασία δὲ ἀπαλλάττηται, καὶ ü ἄλλη ἀρετὴ
ἐγγέγνηται, κακία δὲ ἀπίῃ; ; ξυγχωρεῖς ἢ οὔ; KA4A.

Ξυγχωρῶ. ΣΙ. Τί γὰρ ὄφελος, ὦ Καλλέκλεις, σώ-
ματί γε χάμνοντε, καὶ μοχϑηρῶς διακειμένῳ σιτία
πολλὰ διδόναι καὶ τὰ ἥδιστα , ἥὲποτά, E ἀλλ ὅτι--
oU» , ó μὴ ὁ ὀγήσει αὐτὸ toO" ὅτε πλέον, ἢ τοὐναντίον,
κατά γε τὸν δίκαιον λόγον, καὶ ἔλαττον»; ἔστι ταῦ-
ταὴ οὔ; ΚΑ4Ζ4. Ἔστω. ΣΩ. Οὐ yde, οἶμαι, λυσιτελεῖ
μετὰ μοχϑηρίας σώματος Ur OQ. ἀνάγκη ydg
οὕτω καὶ ζῇν μοχϑηρῶς" ἢ οὐχ οὕτω; ΚΑΑ͂. Nal.
ΣΩ.. Οὐκοῦν καὶ τὰς ἐπιϑυμίας ἀποπιμπλάνγαι, viu»

88 PLATONIS «dep 505.4 |

|

». 59δ. α, 5.4. .GORGIAS. 89

πεινῶντα φαγεῖν ὅσον βούλεται , 5 διψῶντα πιεῖν,
ὑγιαένοντα μὲν ἐῶσιν οὗ ἰατροὶ ὡς τὰ πολλά" xd-
4»OFTO δέ, ὡς ἔπος εἰπεῖν, οὐδέποϊ ἐῶσιν ἐμπίπλα-
σθαι ὧν ἐπιϑυμεῖ; ξυγχωρεῖς τοῦτό y* καὶ σὺ;
ΚΑΑ. ἜἜγωχγε. zn. Ihgi δὲ ψυχήν » ὦ ἄριστε,
οὐχ ó αὐτὸς τρόπος; ἕως μὲν ἂν πονηρὰ 7 , ἀνόητός
τὸ οὖσα καὶ ἀκόλαστος καὶ ἄδικος καὶ ἀνόσιος, &lg-
ys αὐτὴν δεῖ τῶν ἐπιϑυμιῶν , καὶ μὴ ἐπιτρέπειν
& à ἄττα ποιεῖν, ἢ dq ow βελείων ἔ ἔσται; φὴς ἢ
ov; KAA. pl. Z4). Οὕτω ydg που αὐτῇ opt
»o» τῇ ψυχῇ. KA4A. Πάνυ ye. 22. Οὐκοῦν» τὸ
᾿εἔργειν low» ἀφ᾿ ὧν ἐπιϑυμεῖ κολάξειν; KAA.
“ναί. 2. TÓ κολαζεσϑαὲ à ἄρα τῇ ψυχῇ ἄμεινόν
ἐστι». ἢ ji ἀκολασία, ὥςπερ σὺ νῦν δὴ ᾧ eov. KA44.
Οὐκ ol. ἅττα λέγεις, ὦ “Σώκρατες ; ἀλλ ἄλλον τινα
ἐρώτα. 242. Οὗτος ἀγὴρ οὐχ ὑπομένει, ὠφελούμε--
ψος καὶ αὐτὸς τοῦτο πάσχων ; περὲ οὐ ὁ λόγος. ἐστί,
κολαζόμενος. JCA.A. Οὐδὲ γέ μοι μέλει οὐδὲν ὧν σὺ
λέγεις, καὶ ταῦτὸ σοι Γοργίου χώριν ἀπεκρινάμην.
ΣΏ. Ele»: τὶ οὖν δὴ ποιήσομεν; μεταξὺ τὸν λόγον
καταλείψομεν; ; ΚΑΑ. Αὐτὸς γνώσῃ. ΣΩ.᾽4λλ᾿ οὐδὲ
τοὺς μύϑους φασὶ μεταξὺ ϑέμις εἶναι καταλείπει»,
ἀλλ᾽ ἐπιϑέντας κεφαλὴν » ἵνα μὴ ἄνευ κεφαλῆς πε-
ρἤη. ἀπόκριναι οὖν καὶ τὰ λοιπά, ἵνα ὑμῖν ὃ λό-
yos κεφαλὴν λάβῃ. {,Χ]. ΚΑΑ. Ὡς βίαιος εἶ, ὦ
Σώκρατες" ἐὰν δὲ ἐμοὶ πείϑη, ἐάσεις χαΐφειν τὸν λό- ;
γον τοῖπτον, ἢ καὶ ἄλλῳ τῳ διαλέξῃ. ΣΩ. Τίς οὖν
ὥλλος ἐθελήσει: μὴ γάρ τοι ἀτελῆ γε τὸν λόγον κ-

99 - PLATONIS dc, p. 500, ἃ. b

ταλείπωμεν. ΚΑΑ. Αὐτὸς δὲ οὐκ. ἂν δύναιο desi.
y τὸν λόγον, 5 λέγων κατὰ σαυτόν » ἢ ἀποκφι-
νόμενος σαντῷ; Z2. Ἵνα μοι τὸ τοῦ ᾿Ἐπιχάρμου
“γένηται ,ἃ προτοῦ δύο ἄνδρες ἔλεχον, εἷς ὧν ἔκα:-"
νὸς γέχωμαι; ἀτὰρ κινδυνεύει ἀναγχαιότατον εἶκαι
οὕτως. εἶ μέντοι ποιήσομεν, οἶμαε ἔγωγε χρῆμαι
πάντας ἡμᾶς φιλονείκως ἔχει» πρὸς τὸ εἰδέγαε τὸ ἄλη-
Sig τί ἔστι περὶ ὧν λέγομεν, καὶ τί ψεῦδος" κοινὸν
γὰρ ἃ) αϑὸν ἅπασι, φανερὸν γενέσϑαι. αὐτό. δέεεμε
μὲν οὖν τῷ λόγῳ ἐγώ , ὥς ἄν μοε δοκῇ ἔχειν. ἐεὼὰν δὲ
τῳ ὑμῶν μὴ τὰ ὄντα δοχῶ ὁμολογεῖν i ἐμαιτῷ, zo
ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ ἐλέγχειν. οὐδὲ γάρ τοι ἔγωγε
εἰδὼς λέγω, ἃ λέγω, ἀλλὰ ζητῶ κοινῇ nec ὑμῶν"
ὥςτε, &y τι φαίνηται λέγων ὃ ἀμφιςβητῶν ἐμοί, à ἐγὼ
πρῶτος ξυγχωρήσομαι. λέγοι μέντοι Taie, εἰ Qoxsi.
. Ζρῆναι διαπερανϑῆναι τὸν λόγον" εἰ δὲ μὴ βοὺλε-
σϑε, ἐῶμεν δὴ χαίρειν » x&i ἀπίωμεν. ΓῸΡ. A
ἐμοὶ μὲν οὐ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, χφῆναί se» ἀπιδ-
ναι, ἀλλὰ διεξελθεῖν σὲ τὸν λόγον" φαΐνεκαε δὲ μοι
καὶ τοῖς ἄλλοις δοκεῖν. βούλομαι γὰρ ἔγωγε καὶ
αὐτὸς ἀχοῦσαι σοῦ αὐτοῦ διζάντος τὰ ἐπίλοιπα. Zu.
᾿Αλλὰ μὲν δὴ , ὦ Τοργίω, καὶ αὐτὸς ἡδέως μὲν ἄν
«Καλλικλεῖ τούτῳ ἔτε διελεγόμην. , ἕως αὐτῷ τὴν τοῖ
“Ἀμφίονος ἀπέδωκα ῥῆσιν ἀντὶ τῆς τοῦ Ζήϑον" ἔπει
δὴ δὲ σὺ, ὦ Καλλίκλεις, οὐκ ἐϑέλεις ξυνδιαπερᾶναι
τὸν λόγον, ἀλλ οὖν ἐμοῦ γε ἀκούων ἐπιλαμβώνον,
ἐάν 1i σοι δοκῶ μὴ καλῶς λέγει»" xa με ἐὰν ἐξελέγο

ξῃς, oUx ἀχϑεασϑήσομαι σοί, ὥςπερ σὺ ἐμοί, ἀλλα

“ d.c,» 507,4 — GORGIAS. ' 9i

μέγιστος εδεργέτης παρ ἐμοὶ à ἀναγεγράψηῃ. KA A.
“ἐγε, ὦ ᾿γαϑέ, αὐτὸς καὶ πέραινε. ἸΩΧΙ. 70.
Aixovs δὴ ἐξ ἀρχῆς ἐμοῦ ἀναλαβόντος τὸν λόγον.
"dom τὸ Ed καὶ τὸ ἀγαθὸν τὴ αὐτό ἐστιν; Οὗ
ταυτόν, ὡς ἐγὼ xoi Καλλικλῆς ὡμολογήσαμεν. ne-
τερον δὲ τὸ ἡδὺ ἕνεκα τοῦ ἀγωθοῦ πραπτέον, ἢ τὸ
ἀγαϑὸν ἕνεκα τοῦ 25506 ; Τὸ ἡδὺ ἕνεκα τοῦ ἀγα-
Sob. Ηδὺ δέ ἐστε τοῦτο , οὗ παραγενομένου ἡδό-
μεϑα, ἀγαϑὸν δέ, οὗ παρόντος ἀγαϑοὶ ἐσμέν; ;
πάνυ ye prm μὴν ἀγαϑοί ye ἐσμὲν καὶ ἡμεῖς,
καὶ τὰ ἄλλα πάντα, ὅσα ἀγαϑά ἐστιν, ἀρετῆς τινὸς
παρωγενομένης; ἔμοιγε, δοκεῖ ἀγαγκαῖον εἶναι, ὦ Καλ-
λίκλεις. dta μὲν δὴ ἢ γε ἀρετὴ ἑκάστου καὶ σκεύους
καὶ σώματος, καὶ ψυχῆς αὖ καὶ ζῴου παντὸς οὐχ οὗ-
Tec εἰκῆ κάλλιστα παραγίγνεται, ἀλλὰ τάξει καὶ
ὀρϑότητι καὶ τέχνῃ, La ἑκάστῳ ἀποδέδοται αὖ-
τῶν. diga ἔσει ταῦτα ; Ἐγὼ μὲν γὰρ δὴ φημι. τύ-
ἕξει ἄρα τεταγμένον καὶ κεκοσμημένον ἐσεὶν ἢ ἡ ἀρετὴ
ἑκάστου. Φαίην ἂν ἔγωγε. Κύσμος τις ἄρα ἐγγε-
γόμενος ἐν ἑμόστῳ ὃ δκάσεον οἰκεῖος ἀγαϑὸν παρ-
έχει ἕκαστον τῶν ὄντων. ἼἜἜμοιγε δοκεῖ. Καὶ
ψυχὴ ἄρα κόσμον t ἔχουσα. τὸν ἑαντῆς ἀμείνων τῆς
ἀκοσμήτου: ᾿Ανάγκη. ᾿Αλλὰ μὴν 5 7 κόσμον ἔχου--
σα, ποσμία; Πῶς ydo οὐ μέλλει; : Ἢ δέ ye κοσμία,
σώφρων; Πολλὴ ἀνάγκη. "H ἦρα σώφρων ψυχὴ
ἀγαϑή. ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλα φάναι,
M φίλε. Ἰαλλίκλεις " σὰ δ᾽ εἰ ἔχεις, δίδασκε. ΚΑ4.
“ἐγ, ὦ γαϑέ ΣΩ. Δέγω δή, ὅτι, εἰ 7j σώφφων. ἀγα-

9 ων PLATONIS — pfo.eb.e d,

$3 - iow, 5 τοὐναντίον 3 σώφρονι πεπονϑεῖα,
κακή ἐστιν" ἦν δὲ αὕτη ἢ ἄφρων, τὸ καὶ ἡ ἄκό-
λαυτος. Πάνυ ys. Καὶ μὴν ye σώφρων τὰ
προσήκοντα πράττοι ἢ ὧἔν καὶ negl ϑεοὺς καὶ mei ἂν-
ϑρώπους; ; οὗ γὰρ ἂν σωφρονοῖ τὰ μὴ προσήκοντα
πράττω». ᾿Ανάγκη ταῦτ᾽ εἶναι οὕτω. Καὶ μὴν πεερὶ
μὲν ἀνθρώπους τὰ προσήκοντα πράττων, δίκαξ ἂν
πράττοι à περὶ δὲ ϑεούς, c ὅσια" τὸν δὲ τὰ δίκαια καὶ
ὅσια πράττοντα ἀνάγκη δίκαιον καὶ ὅσιον εἶναι;
Ἔστι ταῦτα. Καὶ μὲν δὴ καὶ ἀγδρεῖόν 78 ἀνάγκη;
οὐ γὰρ δὴ σώφρονος ἀνδρός ἐστιν οὔτε διώκειν οὔτε
φεύγειν ἃ μὴ προσήκει , ἃλλ ἃ δεῖ, καὶ πράγματα
καὶ ἀνθρώπους καὶ ἡδονὰς καὶ λύπας, φεύγειν καὶ
διώκει» καὶ ὑπομένοντα καρτερεῖν, ὅπου δεῖ" ὥςτε
πολλὴ ἀνάγκη, ὦ Καλλίκλεις, τὸ» σώφρονα, ὥςπερ
᾿ διήλθομεν, δίκαιον ὄντα καὶ ἀνδρεῖον καὲ ὅσιον,
ἀγαϑὸν ἄνδρα εἶναι ᾿τελέως , τὸν δὲ ἀγαϑὸν εὖ τε
καὶ καλῶς πράττειν, ἃ ἂν πρήνττῃ" ᾿ τὸν δ᾽ εὖ πρᾶτ-.
τοντα, μακάριόν τὸ καὶ εὐδαίμονα εἶναι, εἶὸν δὲ
πονηρὸν καὶ κακῶς πράττοντα , ἄϑλιον' οὗτος δ᾽
ἄν εἴη ὁ ἐναντίως ἢ ἔχων τῷ σώφρονι, $ ἀκόλαστος,
ὃν σὺ ἐπήνεις. LXIII. ᾿Εγὼ μὲν οὖν οὕτω τα ὕτα "in
ϑέμαι, καὶ φημὲ ταῦτα ἀληϑῆ εἶναι. εἶ δὲ
ἀληϑῆῇ, τὸν βουλόμενον, ὡς ἔοικεν, εὐδαίμονα οὐδ
σωφροσύνην μὲν διωκτέον καὶ ἀσκητέον, ἀκολασίαν δὲ
φευκτέον ὡς ἔχει ποδῶν ἕκαστος ἡμῶν, καὶ παρασκευ-
αστέον ἑαυτὸν μάλεστα μέν, μηδὲν δεῖσθαι τοῦ κο-
λάζεσϑαι, ἐὰν δὲ δεηθῇ ἢ αὐτὸς ἢ ἄλλος τις κῶν

|

"TEM 508, «* — GORGIAS. 93

οἰκείων, ἢ ἰδιώτης ἣ ἢ πόλις, Pierio Se καὶ
κολαστέον, εἰ μέλλει εὐδαίμων εἶναι. οὗτος ἔμοιγε
δρκεῖ ὃ σκοπὸς εἶγαε, πρὸς € ὃν βλέποντα δεῖ ζῆν, καὶ
σαντα εἰς τοῦτο τὰ αὑτοῦ ξυντείνοντα καὶ τὰ τῆς
πόλεως, ὅπως δικαιοσύνη παρέσται καὶ σωφροσύνη
τῷ μακαρίῳ μέλλοντι ἔσεσϑαι, οὕτω πράττειν, οὔκ
ἐπιϑυμίας ἐῶντα ἀκολάστους εἶναι, καὶ ταύτας ἐπι-
χειροῦντα πληροῦν " ἀγήνυτον κακόν., λῃστοῦ βίον
ζῶντα. οὔτε γὼρ a» ἄλλῳ ἀνθρώπῳ προςφιλὴς ἅ a»
εἴη ὁ τοιοῦτος , οὔτε ϑεῷ" κοινωνεῖν γὰρ ἀδύνατος"

ὕτῳ δὲ μὴ vt κοινωνία, φιλία οὐκ ἂν εἴη. φασὶ δ᾽

οὗ σοφοί, ὦ ΜΚαλλίκλεις, καὶ οὐρανὸν καὶ γῆν, καὶ
ϑεοὺς καὶ ἀνθρώπους, τὴν κοινωνέαν ξυνέχειν καὶ
φιλίαν καὶ κοσμιότητα καὶ σωφροσύνην καὶ δικαιό-
τητα, «(καὶ τὸ ὅλον τοῦτο διὰ ταῦτα κόσμον καλοῦ-
σιν, . ἑταῖφε,) οὐκ ἀκοσμίαν οὐδὲ ἀκολασίαν. υὺ
δέ μοι δοκεῖς οὗ προσέχειν τὸν γοῦν τούτοις, καὶ ταῦ-
τα σοφὸς & ὦν, ἀλλὰ λέληϑέ σε ὅτι ἡ ἰσότης ἢ γεω--
μετρικὴ καὶ ἐν ϑεοῖς καὶ ἐν ἀνθρώποις μέγα δύνα-
ται" σὺ δὲ πλεονεξίαν olt, δεῖν ἀσκεῖν" .7εωμετρίας
γὲρ «μελεῖς. εἶεν" ἢ ἐξελεγκεέος δὴ οὗτος ó λόγος
ἡμῖν ἐστιν, ὡς οὐ δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης κτήσει
εὐδαίμονες οἱ εὐδαίμονες, κακέας δὲ οἱ ἄϑλιοι ἄϑλιοι.

35 εἰ οὗτος ἀληϑής ἐστι, σχεϊτέον, τί τὰ ξυμβαΐ-
γνοντα. τὰ πρόσϑεν ἐκεῖνα, ὦ Καλλίκλεις ; ξυμβαί-
vet πάντα, ép. οἷς σὺ με ἤρου, » εἰ σπουδάζων λέγοι-
μι, λέγοντα, ὅτι κατηγορητέον εἴη καὶ αὑτοῦ καὶ
υἱέος καὶ ἑταίρου, ἐάν τι ἀδικῇ . καὶ τῇ ῥητορικῇ

94 PLATONIS bos, d.e

ἐπὶ τοῦτο ρηστέον" καὶ ἃ πῶλον αἰσχύνῃ Qov.£vy-
χωρεῖν, ἀληϑῆ ὦ age ἦν, τὸ εἶναι τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἐδι-
«εἶσθαι, ὅσῳπερ αἴσχιον, τοσούτῳ κάκιον" καὶ τὸν
μέλλοντα ὀρθῶς ῥητορικὸν ἔσεσθαι, δίκαιον ἄρὰ
ἔδει εἶναι καὶ ἐπιστήμανα τῶν διοικίων, ὃ αὖ Fog-
γίαν ἔ ἔφη Πεῶλος δὲ αἰσχύνην ἁμολογῆσαι. LXIV.
Τούτων δὲ οὕτως ἐχόγνων, σκεψώμεθα » τέ ποῖ
ἐστίν , ἃ σὺ ἐμοὶ ἀνειδίζεις, «ρα, καλῶς λέγεται ἢ »
oU, ὡς ἄρα ἐγὼ οὐχ οἷός v εἰμὲ βοηϑῆσαε ovr

ἐμανεῷ, οὔτε τῶν φίλων οὐδενὶ οὐδὲ τῶν οἰκείων,

φὐδ᾽ ἐχσῶσαι ἐκ τῶν μεγίσεων κινδύνων, εἰμὶ δὲ ἐπὶ
τῷ βονλομένῳ, ὥςπερ οἱ ἄτιμοι τοῦ ἐθάλοντος, ἄν τε
τύπτειν βούληται ----- τὸ νεανικὸν δὴ τοῦτο τὸ τοῦ σοῦ
d — ἐπὶ κόῤῥης, ἐὰν τε χρήματα ἀφαιρεῖαϑαι,

d» τὲ ἐκβάλλειν i ἐχ τῆς πόλεως, ἐάν τε, τὸ ἔσχατον,

ἀποχτεναι. καὶ οὕτω δεακεΐαϑαι, πάντων δὴ ei-

σχιστόν ἐστιν, ὡς ὁ σὸς λόγος" ὃ δὲ δὴ ἐμός, Sens
πολλάκις μὲν ἤδη εἴρηται, οὐδὲν δὲ κωλύει παὶ ἔτι
λέγεσθαι" οὔ φημι, ὦ Καλλίκλεις, τὸ τύπεεσϑαι
ἐπὶ κόῤῥης ἀδίκως αἴσχιστον εἶναι, οὐδὲ ys τὸ
τέμνεσϑοιι οὔτε τὸ σῶμα τὸ ἐμόν , οὔτε τὸ βαλλά»-
μον" ἀλλὰ τὸ τύπτειν καὶ ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ ἀδίκως
καὶ τόμνειν » καὶ αἴαχιον καὶ κάκιον, καὶ κλέπτειν p
ἅμα καὶ ἀνθραποδίζεσϑαι, καὶ τοιχωρυχεῖν » καὶ
ξυλλήβδην ὁτιοῦν ἀδικεῶν καὶ ἐμὲ καὶ τὰ | ἐμαὶ , τῷ
ἀδικοῦντι καὶ κάκιον xal αἴσχιον εἶναι, ἢ ἐμοὶ τῷ
ἀδικουμένῳ. ταῦτα ἡμῖν ἄνω ἐχεῦ ἐν τοῖς ἔμπρο-
eO» λόγοις. οὕτω φαγέντα, ὡς ἐγὼ λέγω, κατέχετωι

time.

᾿Ξ

... 552... c. d, ^ incl 8, d 95

xui δόδεται, καὶ εἰ ἀγροικότερόν τι εἰπεῖν ἐστι, σι-
ϑηροῖς καὶ ἀδωμαντίνοις λόγοις, ὡς γοῦν ἂν δόξειεν
οὗτωσίν" οὖς σὺ εἰ μὴ λέσεις, ἢ σοῦ “τις νεανικώτε-
ρος, οὐχ οἷόν τε, ἄλλως λέγοντα, ἢ ὦ ὡς ἐγὼ νῦν λέγω,
καλῶς λέγειν. ἐπεὶ ἔμοιγε 6 αὐτὸς λόγος lori» ἀεί,
ὅτι ἐγὼ ταῦτα οὐκ οἶδα ὅπως ἔχει" ὅτι μέντοι, ὦ»
ἐγὼ ἐντεεύχηχα, ὥςπερ νῦν, οὐδεὶς οἷός τ ἐστὸν ἄλ.-
λως λέγων μὴ οὗ καταγέλαστος. εἶναι. ἐγὼ μὲν οὖν
αὖ τίθημι ταῦτα οὕτως ἔχειν. εἰ δὲ οὕτως ἔχει, καὶ
μέγιστον τῶν καχῶν ἐσεῖν ἡ ἀδικία τῷ ἀδικοῦντι,
καὶ ἔτει τούτου μεῖζον μεγίστου ὄντος, εἰ οἷόν τε, τὸ
ἀδικοῦντα μὴ διδόναι δίκην" τίνα ἂν βοήϑειαν μὴ
δυνάμενος ἄνθρωπος οηϑεῖν ξαυτῷ ιαταγέλαστος
e» τὴ ἀληϑείᾳ εἴη; ἄρα οὗ ταύτην, ἥτις ἀποτρέψει
τὴν μεγίστην ἡμῶν βλάβην; ἀλλὰ πολλὴ ἀνώγκη.
τούτην εἶναι τὴν αἰσχέστην βοήϑειαν μὴ δύνασθαι
βοηϑεῖν μήτε ἑαυτῷ μήτε τοῖς αὑτοῦ φίλοις τε καὶ
οἰκείοις" δευτέραν δέ, τὴν τοῦ δευτέρου κακοῦ, καὶ
τφέτην, τὴν τοῦ τρίτου . καὶ τἄλλα οὕτως, ὡς ἑκάστου
χαχοῦ μέγεθος πέφυκεν. οὕτω καὶ χάλλος τοῦ δυνα-
τὸν εἶναι ip ἕκαστα βοηϑεῖν' καὶ αἰσχύνη τοῦ μή.
- ἄρα ἄλλως ἢ οὕτως ἔχει, ὦ Καλλέκλεις ; ; KA4A. Οὐκ
ἄλλως, LXV. ΣΩ. δυοῖν οὖν ὄντοιν, τοῦ ἀδικεῖν
τε καὶ ἀδικεῖσθαι, μεῖζον μὲν καχόν φαμεν τὸ ἀδι-
κεῖν, ἔλαττον δὲ τὸ ἀδικεῖσθαι. τί οὖν ἄν maga-
σκευασίμενος ἄνϑραπος βοηϑήσειεν αὑτῷ, ὥςτε ἀμ-
φοτέρας τὰς ὠφελείας ταύτας ἔχειν, τὴν τὲ ἀπὸ τοῦ
μὴ ἀδιχεῖν καὶ τὴν πὰ τοῦ μὴ ἀϑικεῖσθαι; πότερα

96 DE ronis d. e, p. 510.4. b.

δύναμιν ἢ βούλησιν; ὧδε δὲ λέγω" πότερον, ἐδὶν μὴ
βούληται ἀδικεῖσϑαι, οὐκ ἀδικήσεται » ἢ» ἐὰν δύ-
»αμιν παρασκευάσηταν τοῦ μὴ ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδι-
κήσεται; ΚΑ. Δῆλον δὴ τοῦτό γε, ὅτι ἐὰν δύνα-
μιν». 242. Τί δὲ δὴ τοῦ ἀδικεῖν; πότερον, ἐὰν μὴ
βούληται ἀδικεῖν 'j ἱκανὸν τοῦτ᾽ ἐστίν; oU ydo ἀδι--
κήσεε" ἢ καὶ ἐπὶ τοῦτο δεῖ δύναμίν τινα καὶ τέχνην
παρασκευάσασϑαι, ὡς, ἐὼν μὴ μάϑῃ αὐτὰ καὶ ἀσκή-
σῃ, ἀδικήσει; τί οὐκ αὐτό γέ μοι τοῦτο ἀπεκρένω, ὧ
Καλλίκλεις; πότερόν σοι δοκοῦμεν ὀρθῶς ἀναγκασϑῆ-
yat ὁμολογεῖν ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν λύγοις ἐγώ τε καὶ
Πῶλος, ἢ οὔ, ὕ, ἡνίκα ὡμολογήσαμεν μηδένα βουλόμενον
ἀδικεῖν, ἀλλ᾿ ἄκοντας τοὺς ἀδικοῦντας πάντας ἀδικεῖν;
ΚΑΔΑ. Ἔστω σοι τοῦτο, ὦ Σώχρατες, οὕτως, ἕνα δια-
περάνῃς τὸν λύγον». Z2. Kai ἐπὶ τοῦτο ἄρα, ὡς ἔοικε,
παρασκευαστέον ἐστὶ δύναμίν τινα καὶ τέχνην, ὅπως
μὴ ἀδικήσομεν. ΚΑ44. πάνυ 7ε. ΣΏ. Τίς οὖν ποὶ

ἐστὲ τέχνη τῆς παρασκευῆς τοῦ μηδὲν ἀδικεῖσθαι ἢ 3
ὡς ὀλίγιστα; σκέψαι, εἰ t σοί δοκεῖ ἡπερ ἐμοί. ἐμοὲ μὲν
ya δοκεὶ τῇδε" ἢ ἢ αὐτὸν ἃ ἄρχειν δεῖν ἐν τῇ πόλει, ἢ ἢ rv-
ραγνεῖν ; ἢ τῆς ὑπαρχούσης πολιτείας ἑταῖρον εἶναι.

ΚΑΑ. “Ὁρᾷς, o “Σώκρατες, ὡς ἐγὼ ἕ ἕτοι εἶμι ἐπαι-
vay, ἄν τι καλῶς λέγης; τοῦτό μοι δοκεῖς πάνυ καλῶς
εἰρηκέναι. LXVI. ΣΩ. Σκόπει δὴ καὶ τόδε ἐάν aos δο-
κῷ εὖ λόγειν. φίλος μοι δοκεῖ ἕκαστος ἑκάστῳ εἶναι ὡς
οἷόν τε | μάλιστα, ὃ ὀνπερ οἱ παλαιοί τε καὶ σοφοὶ ὁ λέγου-
σιν, ὅ ὅμοιος τῷ ὁμοίῳ. οὗ καὶ σοί; KAA. ἽἜμοιγε.

Z1. Οὐκοῦν ὅπου τύὐραννός ἔστιν ἄρχων ἄγριος καὶ

.0, ἃ. ἃ, e. p. 511, a. SORGUM- 97

ἀπαίδευτος, εἴ τις τούτου ἐν τῇ πόλει πολὺ βιλτίων shy,
φοβοῖτο δήπου ἂν αὐτὸν ὃ τόραγννος, καὶ τούτῳ ἐξ
ἅπαντος τοῦ νοῦ οὐκ ἂν ποτε δύναιτο φίλος γενέ-
σθαι; ΚΑΑ. Ea ταῦτα. 242. Οὐδὲ γε, εἴ τις πολὺ
φαυλότερος εἴη, οὐδ᾽ ἂν οὗτος " καταφρονοῖ yop ἂν
αὑτοῦ ὃ τύραννος, καὶ οὐκ ἂν ποτε ὡς πρὸς φίλον
σπουδάσειε. K44. Χαὶ ταῦτ᾽ ἀληϑῆ. 242. «Δείπε-
ται δὴ ἐκεῖνος μόνος ἄξιος λόγου φίλος τῷ τοιούτῳ,
ὃς ἂν ὑμοήϑης ὦν, ταυτὰ ψέγων xai ἑπαινῶν, ἐθέλῃ
ἄρχεσϑαι καὶ ὑποκεῖσθαι τῷ ἄρχοντι. οὗτος μέγα ἐν
ταύτῃ τῇ πόλει δυνήσεται" ταῦτον οὐδεὶς χαίρων ἀδι-
κήσει. οὐχ οὕτως ἔχει; ΚΑ44.. Nai. ΣΙ. Εἰ ἄρα τις
ἐννοήσειεν ἐν ταύτῃ τῇ πόλει τῶν νέων, τίνα ὧν τρό-
πον ἐγὼ μέγα δυναίμην , καὶ μηδείς μὲ ἀδικοίη,
αὕτη, ὡς ἔοικεν» ὁδὸς αὐτῷ ἐστιν, εὐϑὺς ἐχ νέου
ἐθίζειν αὑτὸν τοῖς αὐτοῖς χαίρειν καὶ ἄχϑεσϑαι τῷ
δεσπότῃ, καὶ | παρασκευάζειν, à ὅπως ὁτιμάλιστα ( ὅμοιος :
ἔσται ἐκείγῳ" οὐχ οὕτω; ΚΑΑ. Nal. 242. Οὐκοῦν
τοὑτῳ τὸ μὲν μὴ ἀδικεῖσθαι καὶ μέγα δύνασθαι, ὡς
ὃ ὑμέτερος λόγος, ἐν τῇ πόλει διαπεπράξεται. ΚΑΑ. ͵
Πάνυ γε. 242. Mg ov» καὶ τὸ μὴ ἀδικεῖν; ἢ πολε
λοῦ δεῖ, εἴπερ ὅμοιος ἔσται τῷ ἄρχοντι ὄντι ἀδίκῳ,
καὶ παρὰ τούτῳ μέγα δυνήσεται; ἀλλ᾽, οἶμαι ι ἔγωγε,
πᾶν τοὐναντίον οὕτωσὶν 7) παρασκευὴ ἔσται αὐτῷ, ἐπὶ
τὸ οἵῳ τε εἶναι ὡς πλεῖστα ἀδικεῖν, χαὶ ἀδικοῦντα μὴ
διδόναι δίκην" 7 γάρ; ; KAA. Φαίνεται. 2.2. Οὐχοῦν
τὸ μέγιστον κακὸν αὐτῷ ὑπάρξει, μοχϑηρῷ Orr τὴν»
ψυχὴν καὶ λελωβημένῳ, διὰ τὴν μίμησιν τοῦ δεσπό-
PLAT. Ον, Tox. HL G

-

΄

98 PLATONIS : a, b. «

τοῦ καὶ ὲ δύκαμιν; ΚΑ4.. Οὐκ οἶδ᾽ ὅπη στρέφεις Exe
groze τοὺς λόγους ἄγω καὶ κάτω, ὦ «Σώκρατες- ἢ εὖ
οἶσθα, ὅτεοὗῦτος Ó μιμούμενος τὸν μὴ μιμούμενον ἐχεῖ
γον οὐπτοκτενὸ, ἐὼν «βούληται , xai ἀφαιρήσεται το
ὄντα ; ; 25. Οἷδα, ὦ ᾿γαϑὲ Μαλλίκλεις, εἰ μὴ χωφός
y εἰμί , xxi σοῦ ἀκούων καὶ Πώλου ἃ "tre “τολλάκις,
καὶ τῶν ἄλλων ὀλίγου πάντων τῶν ἐν τῇ πόλει. ἀλ-
λὰ καὶ σὺ. ἐμοῦ ἄκουε, ὅτι ἀποκτεγεῖ μέν, ἂν βοὺ-
ληται, ἀλλὰ πονηρὸς ὧν καλὸν κἀγαϑὸν ὄντα. ICA A.
Οὐκοῦν τοῦτο δὴ καὶ τὸ ἀγανακτητόν ; 2. Ov νοῖν
ys ἔχοντι, ὡς ὃ λόγος σημαΐνει" ἢ οἴει δεῖν τοῦτο

παρασκευάξεσϑαι ἄνϑρωπον, ὦ ὡς πλεῖστον χφόνον om

καὶ μελετᾷν τὰς τέχνας ταὗτας, αἷ ἡμᾶς αἰεὶ ἐκ τῶν
κινδύνων σώζουσιν, ὕςπερ καὶ ἣν σὺ κελεύεις ἐμὲ
μελετῶν τὴν ῥητορικὴν τὴν ἐκ τοῖς δικαστηρέοες δια-
σώζουσαν; KA γαὶ μὰ dix ι ὀρϑῶς 7/3 σοι ξυμ-
ϑουλεύω. LXVI. ΣΩ. Τὶ δέ, ὦ βέλτιστε; 9 καὶ ἢ
τοῦ νεῖν ἐπιυτήμη σεμνή. τίς σοι δοχεῖ εἶναι; ΚΑΛ.
Ms Δἴ οὐκ ἔμοιγε. 242. Kod μὴν σώζει ys καὶ
αὔτη ἐκ ϑανάτου τοὺς ἀνθρώπους , ὅταν εἰς τοιοῖ-
τον ἐμπέσωσιν, οὗ δεῖ ταύτης τῆς ἐπιστήμης. εἶ δ᾽ αὖ-
τη σοι δοκεῖ σμικρὰ εἶναι » ἐγώ σοι μείζονα ταύτης
ἐρῶ, τὴν κυβερνητικήν, ἢ 4 οὗ μόνον τὰς ψυχὰς σώζει,
ἀλλὰ. καὶ τὰ σώματα καὶ τὰ χρήματα. ἐκ τῶν ἐσχέ-
τῶν κινδύνων, ὥςπερ ἢ ῥητορικὴ" καὶ αὕτη μὲν προς-

ἐσταλμένη ἐστὶ καὶ xoculn , καὶ οὐ σεμνύνεται ἐσχη-
ματισμένη, ὡς ὑπερήἠφανόν τι διαπραττομένη, ἀλλὰ

—— MÀ
——— —— ————— ÀaÓ—

ταυτὰ διαπραττομένη τῇ δικανιχῇ, ἐὰν μὲν ἐξ Aiyi-

d. e. p. 515. a, b, GORGIAS. οὐ
της. δεῦρο σώση, οἶμαι, δῦ ὀβολοὺς ἐπράξατο " ἐὰν δὲ

ἐξ Αἰγύπτου ἢ ἐκ τοῦ Πόντου, ἐὰν πάμπολυ, ταὺ-
τῆς τῆς μεγάλης εδεργεσίας, σώσασα ἃ γῦν δὴ ἔλεγον,
καὶ αὐτὸν καὶ παῖδας καὶ χρήματα καὶ forman
ἀποβιβάσασα εἰς τὸν λιμένα δύο δραχμὰς énodta-
το καὶ αὐτὸς Ó ἔχον τὴν τόγνην καὶ ταῦτα διαπρα--
ξάμενος, ἐχβάς, παρὰ τὴν ϑάλατταν καὶ τὴν vay
περιπατεῖ iy μετρίῳ. σχήματι. λογίξισϑαι γάρ, οἷ-
μαι, ἐπίσταται, ὅτι ἄδηλόν ἐστιν, οὗςτινάς τε ὠφόληκε
τῶν ξυμπλεόντων, οὐκ ἐάσας καταποντωϑῆναι , καὺ
οὔςτινας ἔβλαψεν, εἰδώς, ὅτι οὐδὲν αὐτοὺς βελτίους
ἐξεβίβασεν ἢ ἥ οἷοι ἐνέβησαν, οὔτε τὰ σώματα oUte
τὰς ψυχάς. λογίζεται οὖν, ὅτι οὖν, εἰ μέν τις μεγάλοις
καὶ ἀνιάτοις ,οσήμασι κατὰ τὸ σῶμα ξυνεχόμενος μὴ
ἀπεπνίγη, ovrog. μὲν ἀϑλιός à ἐστιν, ὅτι οὐκ ἀπέϑανε,
καὶ οὐδὲν ὑπ αὐτοῦ ὠφέληται" εἰ δέ τις ἄρα i» τῷ
τοῦ σώματος τιμιωτέρῳ τῇ ψυχῇ πολλὰ νοσήματα ἔχει:
καὶ ἀνίατα, τούτῳ δὲ βιωτέον ἐστί, καὶ τούτον ὀνή-
σειεν, ἂν te ἐκ ϑαλάττης, ἂν τε ἐκ δικαστηρίου, ἐάν'
τε ἄλλοϑεν ὅποθενοῦν σώξη᾽ ἀλλ' οἶδεν ὅτι οὐκ ἄμει:-
và» ἐστι ζῆν τῷ μοχϑηρῷ ἀνθρώπῳ ᾿ κακῶς γὰρ ἀνάγ-
xn ἐστὶ ζῆν. LXVHE Διὰ ταῦτα οὐ γόμος ἐστὶ σεμ--
»ύνεσϑαι τὸν κυβερνήτην», καίπερ σώξοντα ἡμᾶς " οὐδὲ
yt, ὦ ϑαυμάσιε, τὸν μηχανοποιόν, t ὃς οὔτε στράτη-
γοῦ, μὴ ὅτε κυβερνήτου, οὔτε ἄλλου οὐδενὸς ἐλάτ-
τῷ ἐνίοτε δύναται σώξειν" πόλεις γὰρ ἔστιν ὅτε δας
σώξει" μή σοι δοκεῖ κατὰ τὸ» δικανικὸν εἶναι; καὶ
τοῦ εἰ βούλοιτο λέγειν, ᾧ Καλλίκλεις, ὅπερ "bj,

400 PLATONIS «4 o. p. 525.2

σεμνύνων τὸ πρᾶγμα j καταχώσειεν ἂν ὑμᾶς τοῖς λό-
γοις, λέγων καὶ παρακαλῶν ἐπὶ τὸ δεῖν γίγνεσθαι
μηχανοποιοὺς, ὡς οὐδὲν τἄλλα ἐστίν" ἱχανὸς γὰρ αὖ-
τῷ ὁ λόγος.- ἀλλὰ σὺ οὐδὲν $ ἥττον αὑτοῦ καταφρονεῖς
καὶ τῆς τέχνης τῆς ἐχείνου, καὶ ὡς ἐν ὀνείδει ἄποκα-
λέσαις ἂν μηχανοποιόν, καὶ τῷ υἱεῖ αὑτοῦ ovt a»
δοῦναι ϑυγατέρα ἐθέλοις , οὔτ ἂν αὐτὸς λαβεῖν τὴν
ἐκείνου. καΐτοι, ἐξ ὧν τὰ σαυτοῦ ἐπαινεῖς, τένε δι-
«αἰῳ λόγῳ τοῦ μηχακοποιοῦ καταφρονεῖς καὶ τῶν
ἄλλων, ὧν νῦν δὴ ἔλεγον; οἷδ᾽ ὅτι φαίης ἄν βελτίων
εἶναι καὶ ἐχ βελτιόνων. τὸ δὲ βέλτιον εἰ μὴ ἔστιν ὃ
ἐγὼ λέγω , ἀλλ᾽ αὐτὸ τοῦτο ἐστὶν ἀρετὴ , τὸ adiu»
αὑτὸν καὶ τὰ ἑαυτοῦ ὄντα ὅποϊός τις ἔτυχε, κατα-
γέλαστός σοι ὃ ψόγος 7έγνεται zal μηχανοποιοῦ καὶ
ξατροῦ καὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν, ὅσαι τοῦ σώζειν ἕνεκα
πεποίηνται. ἀλλ᾽, ὦ μακάριε, ὅρα μὴ ἄλλο τε τὸ γεν-
vato» καὶ τὸ ἀγαϑὸν ἢ τοῦ σώζειν τε καὶ σώξεσθϑαι.

μὴ γὰρ τοῦτο μέν, τὸ ζῶν ὁποσονδὴ χρόνον, τὸν γε |

ὡς αληϑῶς ἄνδρα εὐκτέον ἐστί, καὶ οὐ φιλοψυχη-

τέον, ἀλλὰ ἐπιτρέψαντα περὶ τούτων τῷ ϑεῷ καὶ |

πιστεύσαντα ταῖς γυναιξίν , ὅτι τὴν εἱμαρμένην , οὐδ'
ἂν εἷς à ἐκφύγοι, τὸ ἐπὶ τούτῳ σκεπτέον, zie" ἂν τρό.
pov τοῦτον, ὃν μέλλει χρόνον βιῶναι, ὡς ἄριστα
: βιῴη ἄρα ἐξομοιῶν t αὑτὸν τῇ πολιτείᾳ ταύτῃ, ἐν ἢ
ἂν οἰκῇ; ; καὶ νῦν δὲ ἄρα δεῖ σε ὡς ὁμοιότατον χέγνε-
σϑαι τῷ δήμῳ τῶν ᾿Αϑηναίων, ei | μέλλεις τούτῳ προς-
edis εἶναι καὶ μέγα δύνασϑαι ἐν τῇ πόλει" rov
ὅρα sb o0) λυσιτελεῖ καὶ ἐμοί, ὅπως μὴ, ὦ δαιμόνιε,

i bos 'GORGIAS. 101

σεεισύμεϑα ὅπερ φασὶ τὰς τὴν σελήνην καϑαιρούσας
τοὺς Θετταλίδας " ξὺν τοῖς φιλτάτοις ἢ αἵρεσις ἡμῖν
ἔσταε ταύτης τῆς δυνάμεως ἐν τῇ πόλει. εἰ δὲ σὺ
. οἴει ὄγτινοῦν ἀνθρώπων παραδώσειν τέχνην τινα τοι--
αὑτὴν, ἥτις σε ποιήσει μέγα δύνασθαι ἐν “ἢ πόλει
τῇδε, ὀνόμοιον ὄντα τῇ πολιτείᾳ, ele. ἐπὶ τὸ βέλτιον
εἴτ᾽ ἐπὶ τὸ χεῖρον, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐκ ὀρθῶς βου-
λεύῃ; ὦ Καλλίκλεις. - οὗ γὰρ μιμητὴν δεῖ εἶναι, ἀλ
αὐτοφυῶς ὅμοιο» τούτοις, εἰ μέλλεις τε γνήσιον ἀπερ--
γάζεσϑαι εἰς φιλίαν τῷ ᾿᾿Ιϑηναίων δήμῳ, καί, ναὶ μὰ
Δία, τῷ Πυριλάμπους γε πρός. ὅςτις ovy σε τούτοις
ὅμοιότατον ἀπεργάσεται, οὗτός σε ποιήσει, ὡς ἐπι-
ϑυμεῖς πολιτικὸς εἶναι, πολιτικὸν καὶ ῥητορικόν" τῷ
αὑτῶν ydg ἤϑει λεγομένων τῶν λόγων ἕκαστοι yol-
ρουσε, τῷ δὲ ἀλλοτρίῳ, ἄχϑονται, εἶ μὴ τι σὺ ἄλλο
λέγεις, ὦ φίλη κεφαλή. λέγομέν τι πρὸς ταῦτα, ὦ
Καλλίκλεις; ΧΙ͂Χ. ΚΑΑ. Οὐκ οἶδ᾽ δντινά μοι τρό-
σον δοκεῖς εὖ λέγειν, ὦ Σώκρατες, πέπονϑα δὲ τὸ τῶν
πολλῶν πάϑος" oU πάνυ 'σοι πείϑομαι. ΣΩΏ. Ὃ
δήμου γὰρ ἔρως ἐνὼν ἐν τῇ ψυχῇ τῇ σῇ, ὦ Καλλί-
κλεὲς, ἀντιοτατεῖ μοι" ἀλλ ἐὰν πολλάκις ἴσως καὶ
βέλτιον ταυτὰ ταῦτα διασχοπώμεϑα, πεισϑήση.
ἀναμνήσϑητι δ᾽ ovy, ὅτι δὺο ἔφαμεν εἶναι τὰς παρα-
σχευὲς ἐπὶ τὸ ἕκαστον ϑεραπεύειν καὶ σῶμα καὶ ψυ-
χήν" "μίαν μὲν, πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖν, τὴν ἑτέραν δέ,
πρὸς τὸ βέλτιστον, μὴ καταχαριζόμενον, ἀλλὰ διαμα--:
χύμενον. οὗ ταῦτα ἢν, ἃ τότε ὡριζόμεϑα; KA A. Há-
νυ γε. 242. Οὐκοῦν ἡ μὲν ἑτέρα, ἡ πρὸς ἡδονήν, ἀγεν-
D]

δ

195 PLATONIS δι μεδλά, ας διε

' γς, καὶ οὐδὲν ἄλλο ἢ κολακείᾳ τυγχάνει, οὖσα ; ἢ
γὰρ; ΚΑΑ. "Ἔστω, εἰ βούλει, σοι, οὕτως. — 2:2. H
δέ γε ἑτέρα, ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται τοῦτο, εἴτε σῶ--
μα τυγχάνει ὄν, εἴτε ψυχή, 0 ϑεραπεύομεν; K 4.4.
Hay γε. 24. "Ag οὗν οὕτως ἡμῖν ἐπιχειρησέον ἐστὸ
τῇ πόλει καὶ τοῖς πολέταις, ϑεραπεύειν ὡς βελτέσεους
αὐτοὺς τοὺς πολίτας ποιοῦντας; ἄνεν γὰρ δὴ τούτου,

. ὡς ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν δὑρίσκομεν, οὐδὲν ὄφελος &i-

λην εὐεργεσίαν οὐδεμίαν προςφέρειν,. ἐὰν μὴ καλὴ xü-
yo 1 διάνοια i τῶν μελλόντων 1 ῇ χρήματα “τολλὸ
λαμβάνειν, ἢ ῃ ἀρχὴν τίνων», 3] ἄλλην δύναμιν ἡ ἡντινοῦν.
δῶμεν οὕτως ἔχειν; ΚΑΑ͂. πάνυ 25. εἴ 006 ἥδιον.
ΣΩ. Ei οὖν παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους, ὦ αλλέκλεις,
δημοσίᾳ πράξοντες quy πολιτικῶν πραγμάτων, ἐπὶ τὰ
φἐκοδομικὰ, ἢ τειχῶν 3) νεωρίων y ἱερῶν ἐπὲ τὰ μέ-
yita οἰκοδομήματα , πότερον ἔδει ὧν ἡμᾶς σχέψα.

eo, ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ἐξετάσαι, πρῶτον μέν , εἰ ἐπι-
στάμεϑα τὴν τέχνην ἢ οὐκ ἐπιστάμεϑα τὴν οἰκοδομε-
xi» καὶ παρὰ τοῦ ἐμάϑομεψ; ἔδει ὧν, 6j οὔ; ΚΑΑ.
Πάνυ γε, 242. Οὐκοῦν δεύτερον αὖ τόδε, εἴ τι πῴποτε
' φἰκοδόμημα Φφχοδομήκαμεν ἰδίᾳ à 9) τῶν φίλων τινὶ 1
ἡμέτερον αὐτῶν, καὶ τοῦτο τὸ οἰκοδόμημα καλὸν ἢ
αἰσχρόν ἐστι" καὶ εἰ μὲν εὑρίσκομεν σκοπούμενοι, δι-:
δασκάλους τε ἡμῶν ἀγαϑοὺς καὶ ἐλλογέμους γεγονό-
τας, καὶ οἰκοδομήματα πολλὰ μὲν καὶ καλὰ μετὰ τῶν
διδασκάλων φικοδομημένα ἡμῖν, πολλὰ δὲ καὶ ἔδια ἡμῶν,
ἐπειδὴ τῶν διδασκάλων ἀπολλάγημεν, οὕτω μὲν διω-
κειμένων, γοῦν ἐχόντων ἦν ἂν ἰέναι. ἐπὶ τὰ δημόασιᾳ

c, d, 4. p. 515, a. GORGIAS. 103

ἔργα" εἰ δὲ pte διδάσκαλον εἴχομεν" ἡμῶν αὐτῶν ἐπι-
δεῖξαι, οἰκοδομήματώ τε, ἢ μηδέν, ἢ ἢ πολλὰ καὶ μη-
δενὸς ἄξια, οὕτω δὴ ἀνόητον ἦ ἣν δήπου ἐπιχειρεῖν
τοῖς δημοσίοις ἔργοις, καὶ παρακαλεῖν ἀλλήλους ἐπὶ

αὐτά. φῶμεν ταῦτα ὀρϑῶς λέγεσϑαι, 7 οὔ; KA.
Πάνυ γε. LXX. ΣΩ. Οὐκοῦν οὕτω πάντα τά τε
ἄλλα, κἂν εἰ ἐπιχειρήσαντες δημοσιε ὑεεν, παρεκαλοῖ».
μεν ἀλλήλους ὦ ὡς ἱκανοὶ ἰατροὶ ὄντες, ἐπεσκεψάμεθα
δήπου ἂν ἐγώ τε σὲ καὶ σὺ ἐμὲ, φέρε πρὸς ϑεῶν, αὖ-
τὸς δὲ ὁ “Σωκράτης πῶς ἔχει τὸ σῶμα πρὸς ὑγίειαν;
ἢ εἰ δή τις ἄλλος διὰ “ΣΣωχράτην ἀπηλλάγη φόσου, ἢ
δοῦλος ἢ ἐλεύθερος" κἂν ἐγώ, οἶμαι, περὸ σοῦ ἕπερα
τοιαῦτα ἐσκόπουν" καὶ εἰ μὴ εὑρίσκομεν δὶ ἡμᾶς
μηδένα βελτίω yeyovóra τὸ σῶμα μὴτε τῶν ξένων
μήτε τῶν ἀστῶν, μῆτε ἄνδρα μήτε γυναῖκα, πρὸς
Διὸς, ὦ Καλλίκλεις, οὐ καταγέλαστον ὧν ἣν τῇ ἄλη-
| 94e sic τοσοῦτον ἀνοίας ἐλϑεῖν ἀνθρώπους, ὥςτε
πρὸν ἰδιωτεύοντας πολλὰ μέν, ὅπως ἐτύχοιιεν, ποιῆσαι,
πολλὰ δὲ κατορθῶσαι, καὶ γυμνάσασθϑαι ἱκανῶς τὴν
τέχρην, τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο, ἐν τῷ πίϑῳ τὴν xs-
ραμείαν ἐπιχειρεῖν μανϑάνειν , καὶ αὐτοὺς τε δημθ-

σιεύειν ἐπιχειρεῖν, καὶ ἄλλους τοιούτους παρακχάλεϊν,
σύκ ἀνόητόν σοι δοκεῖ ἃ d»: εἶναι οὕτω πράττειν; KA.

"Epotye. zn. Ni » δέ, ὦ βέλτιστε ἀνδρῶν, ἐπειδὴ σὲ
μὲν αὐτὸς ἄρτι ἄρχη πράττειν τὰ τῆς πόλεως «Quy
uaa, ipi δὲ παρακαλεῖς, καὶ ὀνειδίζεις, ὅτε οὐ 7tgett-
TO, OUx ἐπισκεψόμεθα ἀλλήλους, φέρε, Καλλικλῆς
ἤδη τινὰ βελτίω πεποίηκε τῶν πολιτῶν; ἔστιν ὅστις

104 PLATONIS b. e. de

πρότερον πονηρὸς ὦν, ἄδικός τε καὶ ἀχόλαστος, καὶ
ἄφρων, » διὰ Καλλικλέα καλός τε κἀγαθὸς γέγονεν, ἢ y
ξένος ἢ ἀστὸς ἢ δοῦλος ἢ A ἐλεύϑερος ; λέγε μοι, id»
τίς σε ταῦτα ἐξετάζη, ὦ Καλλίκλεις, τί ἐρεῖς; τένα
᾿ φήσεις βελτέω πεποιηκέναι ἄνϑρωπον τὴ ξυνουσίᾳ τῇ
σῇ; ὀκνεῖς ἀποχρίνασθϑαι, εἴπερ ἐστὶ τοιόνδε τε ἔρ-
yov σὸν ἔτι ἰδιωτεύοντος, «πρὶν δημοσιεύειν ἐπιζει-
ρῶν; K KC A A. Φιλόνεικος εἶ, ὦ Σώκρατες. LXXI. ΣΩ.
AX οὐ φιλονεικίᾳ γε ἐρωτῶ, ἀλλ᾽ ὡς ἀληϑῶς βου-
λόμενος εἰδέναι , ὄντινά ποτε τρόπον οἷεε δεῖν πολε-
τεύεσθαι ἐν ἡ ἡμῖν. 3 ἄλλου του ἄρα ἐπιμελήσῃ ἡμῖν
ἐλϑὼν ixi τὰ τῆς πύλεως πράγματα, ἢ ὅπως δτιβέλ-
. τιστοι οἱ πολῖται ὦμεν" ἢ οὐ πολλάκις ἢδη ὧμολο-
γήκαμεν τοῦτο δεῖν πράττειν τὸν πολιτικὸν ἄνδρα;
ὡμολογήκαμεν 5 οὔ; ἀποκρίνου. ἙὩμολογήκαμεν"
ἐγὼ ὑπὲρ σοῦ ἀποκρινοῦμαι. Εἰ τοίνυν τοῦτο δεῖ τὸν
ἀγαϑὸν ἄνδρα παρασκευάζειν τῇ ἑαυτοῦ πόλεε, νῦν
μοι ἀναμνησϑεὶς εἰπὲ περὶ ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν, ὧν
" ὀἀλέγῳ πρότερον ἕ ἔλεγες, “εἰ ἔτο σοι δοκοῦσιν ἀγαϑοὶ
πολῖται γεγονέναι, Περικλῆς καὶ Κίμων καὶ Mil-
τιάδης καὶ Θεμιστοκλῆς. KAA. ἽἜμοιγε. ΣΙ. Ovx-
oV», εἴπερ ἀγαϑοί, δῆλον ὅ ὅτε ἕκαστος αὐτῶν βελτίους
ἐποίξι τοὺς πολίτας ἀντὶ χειρόνων; ; ἐποίΐεε ἢ οὔ;
KA A. "Enola. ΣΩ. “Οὐκοῦν, ὅτι Περικλῆς ἢ ἤρχετο λέ-
ye ἐν τῷ δήμῳ, χείρους ἦσαν οἱ ᾿4ϑηναῖοι, v ὅτε
τὸ τελευταῖα ἔλεγεν; ΚΑΑ. Ἴσως. Z42. Οὐκ ἔσως
δή, ὦ βέλτιστε, ἀλλ ἀνάγκη ix τῶν ὡμολογημένων,
εἴπερ ἀγαϑός 7 ἣν ἐκεῖνος πολίτης. ΚΑΑ͂, Τί οὖν

e. p. δι6, εὖ, GORGIAS, 105 ’

δή; 2f. Οὐδέν. ἀλλὰ τόδε μοι εἰπὲ ἐπὶ τούτῳ , 8
λέγονται ᾿4ϑηναῖοι διὰ Περικλέα βελτίους ysyové-
ναι, ἢ πᾶν τοὐναντίον διαφϑαρῆναι ὑπ ἐκείνου.
ταυτὶ γὰρ ἔγωγε ἀκούω, Περικλέα πεποιηκέναι 43ϑη-
ψαιέους ἀργοὺς καὶ δειλοὺς καὶ λάλους καὶ φιλαρ-
γύρους, εἰς μισϑοφορὰν πρῶτον καταστήσαντα.
͵ ΚΑ. Τῶν τὰ ὦτα κατεαγότων ἀκούεις ταῦτα, ὦ
᾿Σώκρατες. ΣΩ. ᾿4λλὰ τάδε οὐκέτι ἀκούω, ἀλλὰ olla
σαφῶς καὶ iyo καὶ σύ, ὅτι τὸ μὲν πρῶτον εὐδοκίμει
Τπερικλῆς, καὶ οὐδεμέαν αἰσχρὰν δίκην κατεψηφίσαν-
τὸ αὐτοῦ ᾿Αϑηναῖοι, ἡνέκα χείρους ἤσαν" ἐπειδὴ δὲ
καλοὶ κἀγαϑοὶ γεγόνεσαν ὑπ᾽ αὐτοῦ, ἐπὶ τελευτῇ
τοῦ βίον “Περικλέους, κλοπὴν αὐτοῦ χατεψηφίσαντο,
ὄλίγου δὲ καὶ ϑανάτου ἐτίμησαν, δηλονότι ὡς πον.
ροῦ ὄντος. LXXIL ΚΑ. Τί οὐν; τούτου ἕνεκα
κακὺς ἦ ἢν Περικλῆς; Z2." Oyoy , γοῦν ἂν ἐπιμελητὴς
καὶ ἵππων καὶ βοῶν, τοιοῦτος ὧν, κακὸς ἃ ἂν ἐδόκει
εἶναι, εἰ παραλαβὼν μὴ λακτίζοντας αὐτοὺς μηδὲ κυ-
φίττοντας μηδὲ δάχνονιας » ἀπέδειξε ταῦτα ἅπαντα
ποιοῦντας δὲ ἀγριότητα" ἢ οὐ δοκεῖ σοι κακὸς εἶναι
ἐπιμελητὴς ὁςτισοῦν ὁτουοῦν toov, ὃς ἂν παραλα-
βὼν ἡμερώτερα ἀποδεΐξῃ ἀγριώτερα Ἶ παρέλαβε;
δοκεῖ, ἢ οὔ; KA4. Πάνυ 7ε, tva coi ὁ χαρίσωμαι.
Z1. Kai τύὐδε τοίνυν μοι χάρισαι ἀποκχρινάμενον,
σότερον καὶ ὅ ἄνϑρωπος ἕν τῶν. boo» ἐστὲ» ἢ οὔ,
KA. Πῶς γὰρ ov; 242. Οὐκοῦν ἀνθρώπων Περι-
κλῆς ἐπεμέλετο; KA4A. Nal. ΣΩ. Τί οὖν; οὖχ ἔδο
αὐτοὺς, ὡς ἄρτι ὡμολογοῦμεν, δικαιοτέρους γεγονὸν

98 PLATONIS; ; . «b.

tov καὶ ? δύκαμιν; KA A... Οὐκ οἵδ᾽ c ὅπῃ στρέφεις ἕκα
gtoze τοὺς λόγους ἄνω καὶ κάτω, ὦ “Σώκρατες: ἢ ci
οἶσϑα, ὅτι οὗτος ὃ μιμούμενος τὸν μὴ μιμούμενον ἐχεῖ
vo» cXroxts»eb, ἐὼν βούληται , xoi ἀφαιρήσεται To
ὄντα ; ; Zn. Οἶδα, ὦ ᾿γαϑὲ Καλλίκλεις, εἰ μὴ κωφύς
y εἰμὶ, καὶ σοῦ ἀκούων καὶ Πώλου ἢ ἄρτι πολλάκις,
καὶ τῶν ἄλλων ὀλίγου πάντων τῶν ἐν τῇ πόλει. ἀλ-

Ad καὶ σὺ. ἐμοῦ ἃ ἀκοῦε, ὅτι ἀποκτενεῖ μέν, ἂν βοὺ-

ληται, ἀλλὰ πονηρὸς ὧν καλὸν κἀγαϑὸν ὄντα. KAA.
Οὐκοῦν τοῦτο δὴ καὶ τὸ ἀγανακτητόν:; | ΣΩ. Ov νοῦν
γε ἔχοντι, ὧς ὃ λόγος σημαΐνει" ἢ οἴει δεῖν τοῦτο
παρασκευάζεσθαι ἄνϑρωπον, ὦ ὡς πλεῖστον χρόνον ζῆν,
καὶ μελετᾷν τὰς τέχνας ταύτας, αἷ ἡμᾶς αἰεὶ ἐκ τῶν
κινδύνων σώζουσιν, ὥςπερ καὶ ἣν σὺ κελεύεες ἐμὲ
μελετῷᾷν τὴν ῥητορικὴν τὴν ἐκ τοῖς δικαστηρίοις δια-
σώζουσαν; KA. "ναὶ μὰ fio ὀρϑῶς 73 cot ξυμ-
βουλεύω. LXVI. 2:2. Τί δέ, ὦ βέλτιστε; ἢ καὶ ἢ
τοῦ νεῖν ἐπιστήμη σεμνή τίς σοι δοχεῖ εἶναι; A44.
Μὰ di' οὐκ ἔμοιγε. Z4. Καὶ μὴν σώξει 7ε καὶ
αὕτη ἐκ ϑανάτου τοὺς ἀνθρώπους, ὅταν εἰς τοιοῦ-
τὸν ἐμπέσωσιν, OU ὗ δεῖ ταύτης τῆς ἐπιστήμης. εἰ. δ᾽ αὖ-
τη σοι δοκεῖ σμικρὰ εἶναι , ἐγώ σοι μείζονα ταύτης

ἐρῶ, τὴν κυβερνητικήν, ἢ ἢ οὐ μόνον τὰς ψυχὲς σώζει,
ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα xei τὰ χρήματα. ἐκ τῶν ἐσχά- |

τῶν κινδύνων, ὥςπερ ἡ ῥητορικὴ" καὶ αὕτη μὲν προς-
ἐσταλμένη ἐστὶ καὶ κοσμῖα, καὶ οὗ σεμνύνεται ἐσχη-

ματισμένη, ὡς ὑπερήφανόν τι διαπραττομένη, ἀλλα

ταυτὰ διαπραττομένη τῇ δικανικῇ, ἐὰν μὲν ἐξ iyi

|
|

d. e, p. 615. a, b, GORGIAS. οὐ
m δεῦρο σώσῃ, οἶμαι, 80 ὀβολοὺς ἐπράξατο " ἐὰν δὲ

ἐξ Αἰγύπτου ἢ ἐκ τοῦ Πόντου, ἐὰν πάμπολυ, ταὺ-
της τῆς μεγάλης εδεργεσίας, σώσασα ἃ γῦν δὴ ἔλεγον,
καὶ αὐτὸν καὶ παῖδας καὶ χρήματα καὶ fininae
ἀποβιβάσασα εἰς τὸν λιμένα δύο δραχμὰς ἐπράξα--
το" καὶ αὐτὸς Ó Ero» τὴν τέχνην καὶ ταῦτα διαπρα-
ξάμενος, ἐκβάς, παρὰ τὴν ϑάλατταν καὶ τὴν γαῦν
περιπατεῖ ἐν μετρίῳ σχήματι. λογίξεσϑαι γάρ, οἷ-
pot, ἐπίσταται, ὅτι ἄδηλόν i ἔστιν, οὕςτινάς τε ὠφέληχε
τῶν ξυμπλεόντων, οὐκ ἐώσας καταποντωϑῆναι, καὺ
οὔςτινας ἔβλαψεν, εἰδώς, ὅτι οὐδὲν αὐτοὺς βελτίους
ἐξεβέβασεν ἢ 5 οἷοι ἐνέβησαν, οὔτε τὰ σώματα οὔτε
τὰς ψυχάς. λογίζεται οὖν, ὅτι οὔκ, εἰ μέν τις μεγάλοις
καὶ ἀνιότοις ,οσήμαδι κατὰ τὸ σῶμα ξυνεχόμενος μὴ
ἀπεπνίγη, οὕτης μὲν ἀϑλιός ἐστιν, ὅτι οὖκ | ἀπέϑανε,
καὶ οὐδὲν bm αὐτοῦ ὠφέληται" εἰ δέ τις ἄρα i» τῷ
τοῦ σώματος τιμεωτέρῳ τῇ ψυχῇ πολλὰ νοσήματα ἔχει
καὶ ἀνίατα , τούτῳ δὲ βιωτέον ἐστὶ, καὲ τοὗτον ὄνή-
geizy , ἂν τὸ ἐκ ϑαλάττης, ἂν τε ἐκ δικαστηρίου, édy'
τε ἄλλοθεν ὅποϑενοῦν σώζῃη" ἀλλ᾽ οἷδεν ὅτι οὐκ ἄμεις-
và» ἐστι ζῇν τῷ μοχϑηρῷ ἀνθρώπῳ" κακῶς yde ἀνάγ-
xn ἐστὶ ζῆν. LXVHL Διὰ ταῦτα ov νόμος ἐστὶ σεμ--
»ύνεσϑαι τὸν κυβερνήτην, καίπερ σώξοντα ἡμᾶς * οὐδὸ
γε, ὦ ϑαυμάσιε, τὸν μηχανοποιόν, ὃς οὔτε στρατη--
γοῦ, μὴ ὅτι κυβερνήτου, οὔτε ἄλλον οὐδενὸς ἐλάτ-
τῷ ἐνίοτε δύγαται σώξειν" πόλεις γὰρ ἔστιν ὅτε ὅλας
σώξει" μή σοι δοκεῖ κατὰ τὸ» δικανικὸν εἶναι; . χαδ-ς
τοῦ εἰ. βούλοιτο λέγειν, ᾧ Καλλίκλεις, ἅπερ ὑμᾶς,

100 PLATO NIS e, 4 e. p. 5» 5. «

σεμνύνων τὸ πρᾶγμα ; καταχώσειεν ἂν ὑμᾶς τοῖς λό-
γοις; λέγων καὶ παρακαλῶν ἐπὶ τὸ δεῖν 7ίγνεσϑαι
μηχανοποιούς, ὡς οὐδὲν τἄλλα ἐστίν" ἱκανὸς γὰρ αὖ-
τῷ ὁ λόγος." ἀλλὰ σὺ οὐδὲν ἢ ἧττον αὑτοῦ καταφρονεῖς
«αἱ τῆς τέχνης τῆς ἐχείνου, καὶ ὡς ἐν ὀνείδει etrroxa-
λέσαις ἂν μηχανοποιόν, καὶ τῷ υἱεῖ αὑτοῦ οὔτ᾽ ἄν
δοῦναι ϑυγατέρα ἐθέλοις, oUr ἂν αὐτὸς λαβεῖν τὴν
ἐχείνου. καίτοι, ἐξ ὧν τὰ σαυτοῦ ἐπαινεῖς, τέγε δι--
«αἰῳ λόγῳ τοῦ μηχανοποιοῦ καταφρονεῖς καὶ τῶν
ἄλλων, ὧν νῦν δὴ ἔλεγον; οἷδ᾽ ὅτι φαίης ἄν βελτίων
εἶναι καὶ ἐκ βελτιόνων. τὸ δὲ βέλτιον εἰ μὴ ἔστιν ὃ
ἐγὼ λέγω , ἀλλ᾽ αὑτὸ τοῦτο ἐστὶν ἀρετὴ, τὸ σώζειν
αὑτὸν καὶ τὰ ἑαυτοῦ ὄντα ὅποϊός τις ἔτυχε, κατα-
γέλαστός σοι ó ψόγος 7ίγνεται Ξαὶ μηχανοποιοῦ καὶ
ἰατροῦ καὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν, ὅσαι τοῦ σώζειν ἕνεκα
πεποίηνται. ἀλλ᾽, ὦ μακάριε, ὅρα μὴ ἄλλο τι τὸ γεν-
vaioy καὶ τὸ ἀγαϑὸν ἢ ῃ τοῦ σώζειν τὸ καὶ σώζεσθαι.
μὴ γὰρ τοῦτο μέν, τὸ ζῇν ὁποσονδὴ χρόνον, τόν yt
ὡς ἀληθῶς ἄνδρα εὐκτέον ἐστί, καὶ οὗ φιλοψυχη-
τόον, ἀλλὰ ἐτιερενντα περὶ τούτων τῷ ϑεῷ καὶ
πιστεύσαντα ταῖς γυναιξίν , ὅτι τὴν εἱμαρμένην οὐδ᾽
ἂν εἷς à ἐκφύγοι, , τὸ ἐπὶ τούτῳ σκεπτέον, τίν᾽ ἂν τρό.
ko» τοῦτον, ὃν μέλλει χρόνον βιῶναι, ὡς ἄριστα
᾿ fue ἄρα ἐξομοιῶν € αὑτὸν τῇ πολιτείᾳ ταύτῃ, ἐν ;
ἂν οἰκῇ ; ; καὶ νῦν δὲ ἄρα δεῖ σε ὡς ὁμοιότατον χίγνε-
σϑαι τῷ δήμῳ τῶν ᾿Αϑηναίων, εἰ | μέλλεις τούτῳ προς-
φιλὴς εἶναι καὶ μέγα δύνασϑαι ἐν τῇ πόλει" τοῦϑ'
ὅρα εἰ 00) λυσιτελεῖ καὶ ἐμοί, ὅπως μὴ, ὦ δαιμόνι:,

ire: ἃς 'GORGIAS. 101

πεισύμεϑα ὅπερ φασὶ τὰς τὴν σελήνην ͵,χαϑαιροὗσας
xac Θετταλίδας" ξὺν τοῖς φιλτάτοις ἡ 7 αἵρεσις ἡμῖν
ἔσται ταύτης τῆς δυνάμεως ἐν τῇ πόλει. εἰ δὲ σὺ
. oit ὁντινοῦν ἀνθρώπων παραδώσειν τέχνην τινὰ τοι--
αὐτὴν, ἥτις σὲ ποιήσει μέγα δύνασθαι ἐν φῇ πόλει
τῇδε, ὀνόμοιον ὄ ὄντα τῇ πολιτείᾳ, εἴτ ἐπὶ τὸ βέλτιον
εἶτ᾽ ἐπὶ τὸ χεῖρον, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐχ ὀρϑῶς βου-
λεύῃ, M Καλλίκλεις.. οὗ ydg μιμητὴν δεῖ εἶναι, dii
αὐτοφυῶς ὅμοιον τούτοις, εἰ μέλλεις τι γνήσιον ἀπερ-
γάξεσϑαι εἷς φιλίαν τῷ ᾿ϑηναίων δήμῳ, καί, ναὶ μὰ
ΖΔέα, τῷ Πυριλάμπους yt Wa ὅςτις οὖν ae τούτοις
ὁμοιότατον ἃ ἀπεργάσεται, o τός σε ποιήσει, ὡς ἐπι-
ϑυμεῖς πολιτικὸς εἶναι, πολιτικὸν καὶ ῥητορικόν" τῷ
αὑτῶν ydg ἤϑει λεγομένων τῶν λόγων ἕχαστοι χαΐ-
ρουσι, τῷ 0 ἀλλοτρίῳ, ἄχϑονται, εἶ μὴ τι σὺ ἄλλο
λέγεις, ὦ φίλη κεφαλή. λέγομέν τι πρὸς ταῦτα, ὦ
Καλλίκλεις; LXIX. KA. Ovx old. ertivd uot τρό-
στον δοκεῖς εὖ λέγειν, ὦ Σώκρατες, πέπονθα δὲ τὸ τῶ
-ολλῶν πάϑος" οὗ πάνυ 'σοι πείϑομαι. 2
δήμου γὰρ ἔρως ἐνὼν ἐν τῇ ψυχῇ τῇ σῇ, ὦ Καλλί-
κλεις, ἀντιοτατεῖ μοι" ἀλλ ἐὰν πολλάκις ἴσως χαὲ
βέλτιον ταυτὰ ταῦτα διασκοπώμεϑα ; πεισϑήσῃ.
ἀναμνήσϑητι δ᾽ οὖν, ὅτι δύο ἔφαμεν εἶναι τὰς παρα-
σκευὰς él τὸ ἕκαστον θεραπεύειν καὶ σῶμα καὶ ψν-
χήν" ula» μὲν, πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖν, τὴν ἑτέραν δέ,
σιρὸς τὸ βέλτιστον, μὴ καταχαριζξόμενον, ἀλλὰ διαμα-
χόμενον. οὐ ταῦτα ἢν, ἃ τότε ὡριζόμεϑα; ΚΑΑ. Πά-:
vu γε. ΣΙ. Οὐκοῦν ἡ μὲν ἑτέρα, ἡ πρὸς ἡδονὴν, 4γε»-
᾿ i

109 PLATONIiS 4«p 514.2. b.c

»), καὶ οὐδὲν ἄλλο ἢ κολακεία τυγχάνει, οὖσα; ἢ
2e; KAA. "Esto, εἰ βούλει, σοι, οὕτως. ΣΏ. Ἣ
δέ γε ἑτέρα, ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται τοῦτο, εἴτε σῶ-
μα τυγχώνει ὃν, εἴτε ψυχή, ο ϑεραπεύομεν; ΚΑ͂Α.
Πάνυ γε. ΣΩ. ἾΑῤ οὖν οὕτως ἡμῖν ἐπιχειρητέον ἐστὶ
τῇ πόλει καὶ τοῖς πολίταις, ϑεραπεύειν ὡς βελτίστους
αὐτοὺς τοὺς πολίτας "τοιοῦντας; ἄνευ γὰρ δὴ τούτου,
. ᾿ὡς ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν εὑρίσκομεν , οὐδὲν ὄφελος ἄλ-
λην εὐεργεσίαν οὐδεμίαν προςφέρειν,. ἐὼν μὴ καλὴ xà-
χαϑὴ ἡ διάνοια ἢ ῇ τῶν μελλόντων ἢ ῇ χρήματα “τορλλὰ
λαμβάνειν, ἢ ῃ ἀρχὴν τιγω», ἢ) ἄλλην δύναμι ἡ ἡντινοῦν.
ϑῶμεν οὕτως ἔχειν; ΚΑΑ. πάνυ γεν. εἴ σοι ἥδιον.
242. Ei ovy παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους, ὦ αλλέχλεις,
δημοσίᾳ πράξοντες qu» πολιτικῶν πραγμάτων, ἐπὶ τὰ
φἰκοδομικὰ, ἢ τειχῶν ἢ) νεωρίων ἢ ἱερῶν ἐπὶ τὰ μέ-
2στα οἰκοδομήματα , “τότερον iO: ὧν ἡμᾶς σχέψα-
9004 ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ἐξετάσαι, πρῶτον μέν, εἰ ἐπι-
στάμεϑα τὴν τέχνην ἢ οὐκ ἐπιστάμεθα τὴν οἰκοδομι--
κὴν καὶ παρὰ τοῦ ἐμάϑομεν; ἔδει ὧν, ἢ oU; Καὶ 44.
Πόνυ γε, 242. Οὐκοῦν δεύτερον αὖ U τόδε, εἴ τι πώποτε
φἰκοδόμημα ὠχοδομήκαμεν ἰδίᾳ ἢ) τῶν φίλων τινὶ ἢ

ἡμέτερον αὐτῶν, καὶ τοῦτο τὺ οἰκοδόμημα καλὸν »
αἰσχρόν ἐστι" καὶ εἰ μὲν εὑρίσκομεν σκοπούμενοι, δι-
δασκάλους τε ἡμῶν ἀγαθοὺς καὶ ἐλλογίμους 7εγονό-
τας, καὶ οἰκοδομήματα πολλὴ μὲν καὶ καλὰ pera τῶν
διδασκάλων ᾳφβκοδομημένα ἡμῖν, πολλὰδὲ καὶ ἴδια ἡμῶν,
ἐπειδὴ τῶν διδασκάλων ἀπολλάγημεν, οὕτω μὲν. διω-
κειμένων, γοῦν ἐχόντων ἦν ἂν ἰέναι. ἐπὶ τὰ δημόσια

P

-. 4. e. p. 515. a. GORGIAS. 103

ἔργα᾽ εἰ δὲ μήτε διδάσκαλον εἴχομεν" διιῶν αὐεῶν ἐπι-
δεῖξαι, uode suu. τε, ἢ μηδέν, ἢ ἢ πολλὰ καὶ μη-
δενὸς ἄξια, οὕτω δὴ ἀνόητον ἣν δήπου ἐπιχειρεῖν
τοῖς δημοσίοις ἔργοις, καὶ παρακαλεῖν ἀλλήλους ἐπὶ
αὐτά. φῶμεν ταῦτα ὀρϑῶς λέγεσϑαι, 7 οὔ; ΚΑΑ.
Μάνυ γε. LXX. ΣΩ. Οὐκοῦν οὕτω πάντα τώ τε
ἄλλα, κἂν εἰ ἐπιχειρήσαντες δημοσιεύειν, παρεκαλοῖ».
μεν ἀλλήλους ὡς ἱκανοὶ ἰατροὶ ὄντες , ἐπεσκεψάμεθα
᾿δήπον ἂν ἐγώ τε σὲ καὶ σὺ ἐμὲ, φέρε πρὸς ϑεῶν, αὖ-
τὸς δὲ ó Σωκράτης πῶς ἔχει τὸ σῶμα πρὸς ὑ ὑγέφιαν;
ἢ εἰ δὴ τις ἄλλος διὰ “Σωκράτην ἀπηλλάγη φόσου, ἢ
δοῦλος ἢ ἐλεύϑερος" κἂν ἐγώ, οἶμαι, περὶ σοῦ ἕτερα
τοιαῦτα ἐσχόπουν" καὶ εἰ μὴ εὑρίσκομεν Ór ἡμῶς
μηδένα βελτίω γεγονότα τὸ σῶμα μὴτε τῶν ξένων
μήτε τῶν ἀστῶν, μήτε ἄνδρα μήτε γυναῖκα, πρὸς
Διὸς, ᾧ Καλλίκλεις, οὐ καταγέλαστον ἂν ἣν ri ἄλη-
ϑείᾳ εἰς τοσοῦτον ἀνοίας ἐλϑεῖν ἀνθρώπους, ὥςτε
πρὸν ἐδιωτεύοντας πολλὰ μέν, ὅπως ἐτύχομεν, ποιῆσαι,
πολλὰ δὲ κατορϑῶσαι, καὶ γυρμινάσασϑαι ἱκανῶς τὴν
τέχνην, τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο, ἐν τῷ πίϑῳ τὴν κε-
ραμείαν ἐπιχειρεῖν μανϑάνειν , xoci αὑτοὺς tt δημο-
σιεύειν ἐπιχειρεῖν, xai ἄλλους τοιούτους παρακαλεῖν,
ovx ἀνόητόν doi. δοκεῖ ἃ ur i εἶναι οὕτω πράττειν; KA 4.
Ἔμοιγε. zn. Νῦν δέ, ὦ βέλτιστε ἀνδρῶν, ἐπειδὴ σὲ
μὲν αὐτὸς ἄρτι ἄρχῃ πράττειν τὰ τῆς πόλεως Ξρώγ.
ματά, ἐμὲ δὲ παρακαλεῖς, καὶ ὀνειδίζεις, ὅτε οὐ πράτ.
το, οὔκ ἐπισχεψόμεϑα ἀλλήλους » φέρε, Καλλικλῆς
ἢδη τινὰ βελτίω πεποίηκε τῶν πολιτῶν ; ἔστιν ὅςτις

΄

104 PLATONIS b. e. d. e

πρότερον πονηρὸς ὦν, ἄδικός τὸ καὶ ἀκόλαστος, καὶ
ἄφρων, , διὰ Καλλικλέα καλός τε κἀγαϑὸς Aul 3
ξένος ἢ ἀστὸς ἢ δοῦλος ἢ A ἐλεύϑερος ; λέγε μοι,

slc σε ταῦτα ἐξετάξη, ὦ Καλλίκλεις, τί ἐρεῖς ; tiva
φήσεις βελτέω πεποιηκέναι ἄνϑρωπον᾽ τὴ ξυνουσίᾳ τῇ
σῆ; ὀκνεῖς ἀποκρίνασθαι, εἰ ἵπερ ἐστὶ τοιόνδε τι ἔρ-
γον σὸν ἔτε ἰδιωτεύοντος, Tei δημοσιεύειν ἐπιζει--
ρεῖν; Χ ΚΑΑ. Φιλόνεικος εἶ, ὦ “Σώκρατες. LXXI. zn.
AA ov φιλονεικίᾳ yt ἐρωτῶ, ἀλλ᾽ ὡς ἀληϑῶς βου.
λόμενος εἰδέναι, δντινά ποτε τρόπον olt, δεῖν πολε-
τεύεσθϑαι ἐν ἡ ἡμῖν. 3 ἄλλου του ἄῤα ἐπιμελήσῃ ἡμῖν
ἐλϑὼν ixi τὰ τῆς πόλεως πράγματα, ἢ ὅπως δτιβέλ.

, πιστοῦ οὗ πολῖται ὦμεν" ἢ οὐ πολλάκις ἢδη ὥμολο-

γήκαμεν τοῦτο δεῖν πράττειν τὸν πολιτικὸν ἄνδρα;
ὡμολογήκαμεν ῆ oU ; ἀποκρίνου. ᾿Ὡμολογήκαμεν"
ἐγὼ ὑπὲρ σοῦ ἀποκρινοῦμαι. Εἰ τοίνυν τοῦτο δεῖ τὸν
ἀγαϑὸν ἄνδρα παρασκευάξειν τῇ ἑαυτοῦ “τόλει, »i»
μοι ἀναμνησϑεὶς εἰπὲ περὶ ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν, ὧν

" ὀλέγῳ πρότερον ἔλεγες, «εἰ Ero σοι δοκοῦσιν ἀγαϑοὶ
πολῖται γεγονέναι, Περικλῆς καὶ Κίμων καὶ Mil-

τιάδης καὶ Θεμιστοκλῆς. ΚΑΛ. ἽἜμοι)ε. 241. Ovx-
oV», εἴπερ ἀγαϑοί, δῆλον ὅ ὅτι ἕκαστος αὐτῶν βελτίους
ἐποίει τοὺς πολίτας ἀντὶ χειρόνων; ἐποίει ἢ ἢ οὔ;
KA A. "Enola. ΣΩ.-Οὐκοῦν, ὅτι Περικλῆς ἢ ἤρχετο λέ-
ye» ἐν τῷ δήμῳ, χείρους ἦ ἤσαν οἱ ᾿4ϑηναῖοι, v ὅτε
τὸ τελευταῖα ἔλεγεν; ΚΑΑ. Ἴσως. ΣΙ. Οὐκ ἴσως
δή, ὦ βέλτιστε , ἀλλ ἀνάγκη ἐκ τῶν ὡμολογημένων,
εἴπερ ἀγαϑός y ἣν ἐκεῖνος πολίτης. ΚΑΑ͂. Ti οὖν

e, p. $136. a. b. GORGIAS. 105 ’

δή; Xf. Οὐδέν. ἀλλὰ τόδε μοι εἰπὲ ἐπὶ τούτῳ » τ
λέγονται ᾿Ἃϑηναῖοι διὰ Περικλέα βελτίους yeyoré-
ψαι, ἢ πᾶν τοὐναντίον διαφϑαρῆναι ὑπ ἐκεέγον.
ταυτὶ γὰρ ἔγωγε ἀκούω, Περικλέα πεποιηκέναι ᾿48η-
ψαΐους ἀργοὺς καὶ δειλοὺς xai λάλους καὶ φιλαρ-
γύρους, εἰς μισϑοφορὰν πρῶτον καταστήσαντα.
, KAA. Τῶν τὰ ὦτα κατεαγότων ἀκούεις ταῦτα, ὦ

᾿Σώχρατες. ΣΩ. diia τάδε οὐκέτι ἀκούω, ἀλλὰ olla
σαφῶς xoi ἐγὼ καὶ σὺ, ὅτι τὸ μὲν πρῶτον εὐδοκίμει
“περικλῆς, καὶ οὐδεμίαν αἰσχρὰν δίκην κατεψηφίσαν-
τὸ αὐτοῦ ᾿4ϑηναῖοι, ἡνίκα χείρους ἤσαν" ἐπειδὴ δὲ
καλοὶ κἀγαϑοὶ γεγόνεσαν ir αὐτοῦ, ἐπὶ τελευτῇ
τοῦ βίον Περικλέους, κλοπὴν αὐτοῦ κατεψηφίσαντο,
ὀλίγου δὲ καὶ ϑανάτον ἐτίμησαν, δηλονότι ὡς now
go ὄντος. ἘΧΧΙΗΙ. KA4. TÍ οὖν; τούτου ἕνεχα
καχὸς ἢ jp Περικλῆς; Z2." Ὅνων , γοῦν ἂν ἐπιμελητὴς
καὶ ἵππων καὶ βοῶν, τοιοῦτος ὧν, κακὸς ἂν ἐδόχει
εἶναι, εἰ παραλαβὼν μὴ λακτείζοντας αὐτοὺς μηδὲ xv-
φίττοντας μηδὲ δάχνονιας , ἀπέδειξε ταῦτα ἅπαντα
ποιοῦντας δὲ ἀγριότητα ἢ οὐ δοκεῖ σοι κακὸς εἶναι
ἐπιμελητὴς ὄςτισοῦν δτουοῦν ζώου , ὃς ἂν παραλα-
βὼν ἡμερώτερα ἀποδεέξῃ ἀγριώτερα ἢ παρέλαβε;
δοκεῖ, ἢ οὔ; KAL4. Πάνυ 7ε, ἵνα σοὶ χαρίσωμαι.
ΣΏ. Kal τύδε τοίνυν μοι χάρισαν ἀποκρινάμενος,
σπύτερον καὶ ὃ ἄνϑρωπος ἕ fy tür ζώων icti» ἢ οὔ,
ΚΑ... πῶς γὰρ ov; 242. Οὐκοῦν ἀνθρώπων Inge
κλῆς ἐπεμέλετο; KA4. Nal. ΣΩ. Tl οὖν; οὐχ ἔδο
αὐτοὺς, ὧς ἄρτι ὡμολογοῦμεν, δικαιοτέρους yeyori-

006. — ^ — PLATONIS — «ep. Piz. 4,

ya vti ἀδικωτέρων ὑπ ἐκείνου, εἴπερ ἐκεῖνος ἔτπεε-
μελεῖτο αὐτῶν, ἀγαϑὸς ὧν τὸ πολιτικά; ΚΑ.
Τάνυ, yt. 241. Οὐκοῦν οἵ ye δίκαιοι ἢ ἤμέροι, ὡς ἔφη
“Ὅμηρος; σὺ δὲ τί φῇς; οὐχ οὕτω; KA A. Nai. Zn.
"Ad μὴν ἀγριωτέρους γε αὐτοὺς ἀπέφῃνεν ἢ οἵους
παρέλαβε, καὶ ταῦτ εἰς αὗτόν, ὅν ἥκιστ᾽ ἂν ἐβοὺ-
λετο. .K44. Βαύλει σοι ὁμολογήσω; 242. Ei δοχῶ
γέ σοι ἀληϑῆ λέγειν. ΚΑΑ. Ἔστω δὴ ταῦτα. Zi.
Οὐκοῦν, εἴπερ ἀγριωτέρους, ἀδικωτέρους τε καὶ χεί-
ρους; KAA. Ἔστω. Z41. Οὐκ ἄρ ἀγαϑὸς τὰ πο-«
λιτικὰ Περικλῆς ἡ ἣν, ix τούτου τοῦ λόγου. . 1414.
Οὐ σὺ γε φής. 2:2. Má Δι᾿ οὐδέ ys σὺ, ἐξ ὧν ópo-
λογεῖς. πάλιν δὲ λέγε μοι περὲ Κίμωνος. οὐκ ἐξω-
στράκισαν αὐτὸν οὗτοι οὕς ἐθεράπευεν, tva αὐτοῦ
δέκα ἐτῶν μὴ ἀκούσειαν τῆς φωνῆς; καὶ Θεμεστο-
κλέα ταυτὲ ταῦτα ἐποίησαν, καὶ φυγῇ προσεζημίω-
σαν; "Μιλτιάδην δὲ τὸν ἐν Μαραϑῶνι εἰς τὸ βάρα-
go» ἐμβαλεῖν ἐψηφίσαντο , καὶ εἰ ἰ μὴ διὰ τὸν πρὺ-
ταν», ἐνέπεσεν ὦ ἄν. καίτοι οὗτοι, εἰ ἤσαν ἄνδρες d ἀγα-
ϑοί, ὡς σὺ 93s. οὐκ ἄν ποτε ταῦτα ἔπασχον. οὔχου»
οἵ γε ἀγαϑοὶ ἡνίοχοι καὶ ἀρχὸς μὲν οὐκ ἐκπίπτου-
σιν ἐκ τῶν ξευγῶν ᾿ ἐπειδὰν δὲ ϑεραπεύσωσι τοὺς
ἵππους, καὶ αὐτοὶ ἃ ἀμείνους γένωνται ἡνίοχοι, τότ᾽
ἐκπίπτουσι»" οὐκ ἔστε ταῦτ οὔκ ἐν ἡνιοχείᾳ, ovt dy
ἄλλῳ f ἔργῳ οὐδενί" ἢ δοκεῖ σοι; ΚΑ͂Α͂. Οὐκ ἔμοιγε.
zn. Ado die d ἄρα, ὡς ἔοικεν, oL ἔμπροσϑεν λόγον
ἧσαν, ὅτι οὐδένα ἡμες ἴσμεν ἄνδρα ἀγαϑὸν yeyoró-
«α τὰ πολιτικὰ ἐν τῇδε τῇ πόλει" σὺ δὲ ὡμολόγεις

a, b. «. d, ^ GORGIAS,. 102

τῶν ys νῦν οὐδένα, τῶν μέντοι ἔμπροαϑεν, «ai πρφοεί-
λον τούτους τοὺς ἄνδρας" οὗτοι δὲ ἀνεφάνησαν ἐξ
ἔσου τοῖς νῦν ὄντες " ὥςτε, εἰ οὗτοι ῥήτορες ἦσαν, οὔτε
τῇ ἀληϑινῇ ῥητορικῇ ἐχρῶντο, — οὐ γὰρ ἂν ἐξέπε-
G0» ----- οὔτε τῇ xoAexixj. LX XIIL & 4A. 4 uby-
τοι σεολλοῦ ys δεῖ » ὦ “Σώκρατες, μήποτέ Tig τῶν YUS
ἔργα τοιαῦτα ἐργάσηται, , οἷα τούτων ὃς βούλει εἴρ--
γασται. Zl. “2 δαιμόνιε, οὐδ᾽ ἐγὼ ψέγω τούτους,
ὡς 7ε διακόνους εἶναι πόλεως, ἀλλά μαι δοχοῦσι τῶγ
γε νῦν διακογιχώτεροι γεγονέναι, καὶ μᾶλλον οἷοί τὸ
ἐκπορίζειν τῇ πόλει ὧν ἐπεϑύμει" ἀλλὰ ydg μετα-
θιβάζξειν τὰς ἐπιϑυμίας, καὶ μὴ ἐπιτρέπειν, πεῖν
ϑοντες καὶ βιαζόμενοι ἐπὶ τοῦτο, 09s» ἔμελλον ἀμεί-
»ους ἔσεσθαι οἱ πολῖται, ὡς ἔπος εἰπεῖν, οὐδὲν τού--
τῶν διέφερον» ἐκεῖνον, ὅπερ μόνον ἔργον ἐστὲν ἀγα-
ϑοῦ πολίτου" τοῦς δὲ καὶ τείχη καὶ γεώρια καὶ ἄλ-
λα πολλὰ τοιαῦτα καὶ ἐγώ σοι ὁμολογῶ δεινοτέρους
εἶναι ἐκείνους τούτων ἐκπορίζειν». ρᾶγμα οὖν γε-
λοῖον ποιοῦμεν 2yo τὰ καὶ σὺ ἐν τοῖς λόγοις. ἐν παν»-
τὶ γάρ τῷ χρόνῳ » ὃν διαλεγόμεϑα ᾿ οὐδὲν παυόμεθα
εἰς τὸ αὐτὸ à ἀεὶ περιφερόμενοι, καὶ ἀγνοοῦντες ἀλ-
λήλων ὁ τι λέγομεν. ἐγὼ οὖν σε πολλάκις οἶμαι

ὡμολογηκέναι καὶ ἐγνωχέναι, ὡς ἄρᾳ διττὴ αὕτη τις
ἧ πραγματεία ἐστὶ καὶ περὶ τὸ σῶμα καὶ περὶ τὴν
ψυχήν, καὶ ἡ μὲν ἑτέρα διακονική ἐστιν, 5 δυνα»
τὸν εἶναι ἐκπορίζειν, ἐὰν μὲν πεινῇ τὰ σώματα ἡμῶν,
σιτία, ἐὰν δὲ διψῆ, ποτά, £d» δὲ ῥιγῷ, ἱμάχιᾳ,
στρώματα, ὑποδήματα, ἄλλα ὧν ἔρχεται ματα εἰς

405 | PLATONIS διοιμιδεδιῳν.

ἐπιϑυμίαν" "xol ἐξεπίτηδές co. διὰ τῶν αὐτῶν
ἐικόνωὼν λέγω , ἵνα ῥᾷον καταμάϑης. τούτων ydg
ποριστικὸν εἶναι » ἢ κάπηλον à ὄντα ἢ ἔμπορον ἢ δη-
μιουργόν του αὐτῶν τούτων, σιτοποιὸν ἢ ὀψαποιὸν
q ὑφάντην ἢ σκυτοτόμον 3j ἢ σχυτοδεψόν, οὐδὲν ϑαν-
μαστόν ἐστιν, ὄντα τοιοῦτον, δόξαι καὶ αὑτῷ καὶ
τοῖς ἄλλοις ϑεραπευτὴν εἶναι σώματος , taxi) τῷ μὴ
εἰδύτι, ὅτι ἔστι τις παρὰ ταὗτας ἁπάσας τέχνη γυμ-
ψαστικχὴ τὸ καὶ ἰατρικὴ ; ἣ δὴ τῷ ὄντι ἐστὲ σώματος
ϑεραπεία j ἥνπερ καὶ προσήκεε τούτων ἄρχειν zo-
σῶν τῶν τεχνῶν. , καὶ χρῆσϑαι τοῖς τούτων ἔργοις,
διὰ τὸ εἰδέναι, ὃ 0 τι τὸ χρηστὸν καὶ πονηρὸν τῶν σι-
τίων ἢ ποτῶν ἔστιν εἰς ἀρετὴν σώματος , τὰς δ᾽ ἂλ-
λας πάσας ταὑτας ἀγνοεῖν. διὸ δὴ καὶ ταὗτας μὲν
δουλοπρεπεῖς τὸ καὶ διακονικας καὶ ἀνελευϑέρους
εἶναι περὶ σώματος πραγματείαν, τὰς ἄλλας τέχνας"

τὴν δὲ γυμναστικὴν καὶ ἰατρικὴν, κατὰ τὸ δίκαιον,
δευποίνας εἶναε τούτων. ταυτὰ οὖν ταῦτα ὅτε ἐστὶ
καὶ περὶ ψυχήν, τοτὲ μέν pot δοκεῖς μανϑάνειν, ὅτι
λέγω, καὶ “ὁμολογεῖς, ὡς εἰδὼς ὃ 0 τι ἐγὼ λέγω" ἥκεις
δὲ ὀλέγον V ὕστερον λέγων, ὅτι ἄνϑρωποι καλοὶ κἂγα.-
ϑοὶ γεγόνασι πολῖται ἐν τὴ πόλει. καὶ ἐπειδὰν ἐγὼ
ἐρωτῶ, οἵτινες, δοκεῖς μοι ὁμοιοτάτους προτείνεσθϑαι
ἀνθρώπους περὲ τὰ πολιτικά ^ ὥρπερ ὧν εἰ περὲ τὰ
- γυμναστικὰ ἐμοῦ ἐρωτῶντος, οἵτινες ἀγαϑοὶ γεγόνα-
σιν ἢ εἰσὶ σωμάτων ϑεραπευταί ; ἔλεγὲς pos 7rdyv
σπουδάζων, ὅ 0r, Θεαρίων ὃ ἃ ἀρτοκόπος, καὶ i Μίϑαικος ó
τὴν ὀψοποίξαν ξυγγεγραφὼς τὴν d καὶ 2u-

ἃ. egi.e.p. 519,4. GORGIAS. 109

φαμβος ὅ κάπηλος, ὅτε οὗτοι ϑαυμάσιοι γεγόγασι
σωμάτων ϑεραπευταί, ὅ μὲν ἄρτους ϑαυμαστοὺς
Ξεαρασχευάζων , 6 δὲ ὄψον, ὃ δὲ οἶνον». LXXIV.
Ἵσως ἂν οὖν ἡγανάκτεις, εἰ σοι ἔλεγον ἐγώ, ὅτι, ἄν-
ϑρωπε, ἐπαΐεις οὐδὲν περὶ γυμναστικῆς’ διακόνους
pot λέγεις καὶ ἐπιϑυμιῶν παρασχευαστὰς ἀνθρώ-
φεους, οὐχ ἐπαΐοντας καλὸν κἀγαϑὸν οὐδὲν περὶ αὐὖ-
τῶν, οἵ , ἂν οὕτω τύχωσιν , ἐμπλήσαντες καὶ παχὺ-
sys Té σώματα τῶν ἀνθρώπων, ἐπαινούμενοι ὗ ὑπ
αὐτῶν, προσαπολλύουσιν αὐτῶν καὶ τὰς ἀρχαίας
odpxag* οἱ δ᾽ αὖ δὶ ἀπειρίαν oU τοὺς ἑστιῶντας
αἰτιάσονται τῶν νόσων αἰτίους εἶναι καὶ τῆς ἀποβο-
λῆς τῶν ἀρχαίων σαρκῶν, ἀλλ᾽, οἵ ἂν αὐτοῖς τύχωσε.
τότε παρόντες. καὶ ξυμβουλεύοντές τι, ὅταν δὲ αὖ-
τοῖς ἤκχῃ 1 τότε πλησμονὴ γόσον φέρουσα συχνῷ
ὕστερον χρόνῳ, ἅτε ἄνευ τοῦ ὑγιεινοῦ γεγονυῖα, TOU-
τους αἱτιάσονται xoi ψόξουσι, καὶ καχύν τι ποιή-
σουσιν, &v οἷοί τὶ ὦσι" τοὺς δὲ προτέρους ἐκείνους
καὶ αἰτίους τῶν κακῶν ἐγκωμιάσουσι. καὶ σὺ »v»,
ὦ ΧΚαλλίκλεις, ὁμοιότατον τούτῳ ἐργάζῃ" ἐγκωμιό-
ζεις ἀνθρώπους, ot τοιούτους εἱστιάκασιν εὐωχοῦν»-
τες ὧν ἐπεϑύρουν , καὶ φασι μεγάλην τὴν πόλιν πϑ-
ποιηκέγαι αὐτοὺς" ὅτι δὲ οἰδεῖ καὶ ὕπονλύς ἐστι δὲ
ἐκείνους τοὺς παλαιοὺς, οὐκ αἰσθάνονται" ἄνευ γὰρ
σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, λιμένων xa νεωρίων»
καὶ τειχῶν καὶ φόρων» : καὶ τοιούτων φλυαριῶν ἐμ-
πεπλήκασι τὴν πόλιν. ὅταν οὖν ἔλθη ἡ καταβολὴ
αὕτη τῆς ἀσϑενείας, τοὺς τότε παρόντας αἰτιάσογται

110 PLATONIS a. b. e, d,

ξυμβούλους, Θεμιστοκλέα δὲ καὶ Κίμωνα καὶ Περι-
κλέα ἐγκωμιάσουσι, τοὺς αἰτίους τῶν κακῶν" σοῦ
δὲ ἔσως ἐπιλήψονταν, ἐὼν μὴ εὐλαβῆ , καὶ τοῦ ἐμοῦ
ὁταίρον ᾿Αλκιβιάδου, ὃ orav καὶ τὰ ἀρχαῖα προσαπολ-
Àboo: πρὸς οἷς ἐκτήσαντο, oUx αἰτίων ὄντων τῶν κα-
κῶν, ἀλλ ἴσως ξυναστίων. καίτοι ἔγωγε ἀνόητον
πρᾶγμα καὶ νῦν ὁρῶ γιγνόμενον, καὶ ἀχκοὺ 4) TO?
παλαιῶν ἀνδρῶν πέρι. αἰσθάνομαι γάρ, ὅταν ἡ πό-
λὲς τινὰ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν μεταχειρίζηται ὡς
ἀδικοῦντα, ἀγανακτούντων καὶ σχετλιαξόντων ox δει-
»x πάσχουσι, πολλὰ καὶ ἀγαϑὰ τὴν πόλιν ᾿σεεποιη-
κότες. ἄρα ἀδίκως ὑπὶ αὐτῆς ἀπόλλυνται, ὡς ὃ τοῖ-
τῶν λόγος; τὸ δὲ ὅλον ψεῦδός ἐστι. προστάτης 27e
πόλεως οὐδ᾽ ἂν εἷς ποτε ἀδίκως ἀπόλοιτο ὑπ᾽ αὐτῆς

τῆς πόλεως, ἢ ἧς προστατεῖ. κινδυνεύει γὰρ ταυτὸν εἷ-
ναι, ὅθοι τὸ πολιτικοὶ προςποιοῦνται εἶναι, καὶ ὅσοι
σοφισταί. καὶ γὰρ oL σοφισταΐ, τἄλλα σοφοὶ ὄντι;
τοῦτο ἄτοπον ἐργάζονται πρᾶγμα" φάσκοντες γ' Ὁ
ἀρετῆς διδάσκαλοι εἶναε, πολλάκις κατηγοροῦσι τῶν
μαϑητῶν, ὡς ἀδικοῦσι σφᾶς αὐτοὺς, τοὺς τε μισϑοὶς

ἀποστεροῦντες καὶ ἄλλην χάριν οὐχ ἀποδιδόντες, εὖ
παϑόντες ὑπ᾽ αὐτῶν" καὶ τούτου τοῦ λόγου τί ἂν
ἀλογώτερον εἴη πρᾶγμα, ἀνϑρώπους ἀγαϑοὺς καὶ
δικαίους γενομένους, ἐξαιρεϑέντις μὲν ἀδικίαν ὑπὸ
τοῦ. διδασκάλου, σχόντας δὲ δικαιοσύνην 5 ἀδικεῖν
τούτῳ ὃ. οὐκ ἔχουσιν; οὐ δοκεῖ σοι τοῦτο ἄτοπο»
εἶναι, ὦ ἑταῖρε; ὡς ἀληϑῶς δημηγορεῖν μὲ ἠνώγ-
«οσας.. ὦ Kollxitg, οὖκ ἐϑόλων ἀποποίνγωσϑαι.

ἀ. ε.».530,.4.δ.., GORGIAS. 111

LXXV. KA44. Σὺ δ᾽ οὐκ ἂν οἷός τ᾽ εἴης λέγειν, εἰ
μὴ τίς σοι ἀποκχρίνοιτο. ΣΩ. Eoind 7ε" νῦν γοῦν
συχνοὺς τείνω τῶν λόγων, ἐπειδὴ μοι οὐκ ἐθέλεις
ἀποκρίνασϑαι. ἀλλ᾽, à γαϑέ, εἰπὲ πρὸς Φιλίον, oi
δοκεῖ σοι ἄλογον pe , ἀγαϑὸν φάσκοντα πεποιη--
κέναι τινὰ, μέμφεσθαι τούτῳ, ὅτι Ug. ἑαυτοῦ" ἀγα-
ϑὸς γεγονώς τε καὶ ὧν ἔπειτα πονηρός ἐστιν; KA A.
Ἔμοιγε δοκεῖ. 242. Οὐκοῦν ἀκούεις τοιαῦτα λεγόν-
των τῶν φασκόντων παιδεύειν ἀνθρώπους εἰς ἀρε-
τήν; ΚΑ4. Ἔγωγε" ἀλλὰ τί ἃ ἂν λέγοις ἀνθρώπων»
στέρε οὐδενὸς ἀξίων; 2.2. Τί δ᾽ ἂν περὲ ἐκείνων λέ-
γοις, οἵ φάσκοντες προεστάναι τῆς πόλεως, καὶ ἐπε-
μελεῖσϑαι ὅπως ὡς βελτίστη ἔσται, πάλιν αὐτῆς κατ-
ηγοροῦσιν, ὅταν τύχωσιν, ὡς πονηροτάτης ; οἴει τι
διαφέρειν τούτους ἐκείνων; ταυτόν, ὦ μακάριε, ἐστὲ
σοφιστὴς καὶ ῥήτωρ, ἢ ἐγγὺς τι καὶ παραπλήσιον,
ὥςπερ ἐγὼ ἔλεγον πρὸς πῶλον" σὺ δὲ δι᾽ ἄγνοιαν
τὸ μὲν πάγκαλόν. τι οἴει εἶναι, τὴν ῥητορικήν, τοῦ
δὲ καταφρρνεῖς. τῇ δὲ ἀληϑείᾳ κάλλιόν ἐστι σοφιστι-
κὴ ῥητορικῆς, ὅσῳπερ νομοϑετικὴ δικαστικῆς, καὶ
γυμναστικὴ ἰατρικῆς. μόνοις δ᾽ E ἔγωγε καὶ ᾧμην τοῖς
δημηγόροις τὸ καὶ σοφισταΐς OUx ἐγχωρεῖν μέμφε-
σϑαν τούτῳ τῷ πράγματι, ὃ αὐτοὶ παιδεύουσιν ^ ὡς
πονηρόν i ἐστιν εἷς σφᾶς, ἢ τῷ αὐτῷ λόγῳ τούτῳ ἅμα ]
x06 δαυτῶν κατηγορεῖν , ὅτι ᾿οὐδὲν ὠφελήκασιν, οὗς
φασιν ὠφελεῖν. οὐχ οὕτως ἔχει; KA44. Πάνυ γε.
Z2. Καὶ προέσϑαι γε δήπου τὴν εὐεργεσίαν ἄνευ
μισθοῦ, ὧς τὸ εἰκός, μάγοις τοὗτοις ἐνεχώρει, εἴπεῷ

-

. 112 PLATONIS c.4, «p. ὅ91τ.Ἅἅ

ἀληϑῆ ἔλεγον. ἄλλην μὲν γὰρ εὐεργεσίαν τις εὔερζε.-
τηϑείς, οἷον ταχὺς γενόμενος διὰ παιδοτρέβην, faex
ἄν ἀποστερήσειξ τὴν χάριν, εἰ πρόοιτο αὐτῷ ὃ παε-
δοτρίβης, καὶ μὴ ξυνϑέμενος αὑτῷ μισϑόν, ὅὄτιμώ-
λιστα ἅμα μεταδιδοὺς τοῦ τάχους, λαμβάνοι τὸ ἀρ-
χύριον" οὐ γὰρ τῇ βραδυτῆτι, οἶμαι, ἀδικοῦοον οἱ
ἄνϑρωποι , ἀλλ᾽ ἀδικίᾳ" " γάρ; KA4.Nat. 242.
Οὐκοῦν εἴ τις αὐτὸ τοῦτο ἀφαιρεῖ, τὴν ἀδικίαν, ov-
δὲν δεινὸν αὐτῷ, μήποτε ἀδικηϑῇ, ἀλλὰ μώνῳ ἄσφα-
λὲς ταὑτην τὴν εὐεργεσίαν προέσϑαι, εἴπερ τῷ ὄντι
δύναιτό τις ἀγαϑοὺς ποιεῖν. οὐχ οὕτω; KA A. Φη-
uí. LXXVI ΣΩ. Διὰ ταῦτ᾽ ἄρα, ὡς ἔοικε, τὰς
μὲν ἄλλας ξυμβουλὰς ξυμβουλεύειν λαμβάνοντα
ἀργύριον, οἷον οἰκοδομίας πέρι ἢ τῶν ἄλλων τε-
χγῶν, οὐδὲν αἰσχρόν. KA4A. ᾿"Ἐοικό γε. 241. Περὶ δὲ
7ξ ταύτης τῆς πράξεως , ὅντιν᾽ ἂν τις τρόπον ὡς βέξ-
τίστος εἴη, καὶ ἄριστα τὴν αὑτοῦ οἰκίαν διοικοίη ἢ

πόλιν, αἰσχρὸν νενόμισται μὴ φάναι ξυμ βουλελειν;
ἐὰν μή τις αὐτῷ ἀργύριον διδῷ" ἢ γάρ; ; KAA. Nai.
za. 4ἤλον γὰρ 0T, τοῦτο αἴτιόν ἐστιν, ὅτε μόνη
αὕτη τῶν . εὐεργεσιῶν τὸν εὖ παϑόντα ἐπιϑυμεῖν
ποιεῖ ἀντευποιεῖν" ὥςτε καλὸν δοκεῖ τὸ σημεῖον si-
»u, εἰ ὃ εὖ ποιῆσας ταύτην τὴν εὐεργεσίαν ἄντευ-
πείσεται" εἰ δὲ μή, οὔ. ἔστι ταῦτα οὕτως ἔχοντα;
ΚΑ41Λ. Ἔστιν. $42. Eni ποτέραν οὖν με παρακαλεῖς

, τὴν ϑεραπείαν τῆς πόλεως ; διόρισόν μοι, τὴν τοῦ

διαμάχεσϑαι ᾿Αϑηναίοις ὃ ὅπως ὡς βέλτιστοι & ἔσονται,
ὡς ἰατρόν, ἢ ὡς διακογήσοντα καὶ πρὸς χάριν ὄμε»-

2, b, 9, d, GORGIAS. 113

λήσοντα ; τἀληϑῆ μοι εἶπέ, Χαλλίκλεις. δίκαιος γὰρ
εἰ, ὥςπερ “ἤρξω παῤῥφησιάξεσϑαι πρὸς ἐμέ, διατελεῖν
ἃ νοεῖς λέγω». καὶ νῦν εὖ καὶ γενναίως εἰπέ. KA 4.
“έγω τοίνυν, ὅτι ὡς διακονήσογετα. ΣΩ. Kolaxsb-
corra ἄρα με, 9 γενναιότατε $ παρακαλεῖς. ΚΑ4..
Εἴ σοι ἥϑυσόν yt ἥδιον καλεῖν, ὦ “Ζώκρατες" ὡς εἰ
μὴ ταῦτά 78 ποιήσεις — Zh. Μὴ εἴπῃς ὃ πρλλάκες
εἴρηκας, ὅτι ἀποκτενεῖ pa ó βουλόμενος, ἵνα μὴ αὖ
καὶ ἐγὼ εἴπω, ὅτι πονηρύς γε ὧν ἀγαϑὸν 0 ὄντα᾽ μηδ᾽,
enu ἀφαιρήσεται ἐάν τι ἔχω, ἵνα μὴ av ὑ [xai] ἐγὼ εἴπω,
0r, ἀλλ᾽ ἀφελόμενος οὐχ ἕξει, ὁ τὸ χρήσεται αὑτοῖς,
αλλ᾽ ὥςπερ με ἀδίκως ἀφείλετο, οὕτω καὶ λαβὼν
ἀδίκως χφήσεχαι" εἰ δὲ ἀδίκως, αἰσχρῶς" εἰ δὲ es-
σχρῶς, καχῶς. LXXVI. KAA. Ὡς μοι δοκεῖς, ὦ
Σώκρατες, πιστεύεις μηδ᾽ ἂν ἕν τούτων παϑεῖν, ὡς.
οἰχῶν ἐκποδών, καὶ οὐκ ἂν εἰσαχϑεὶς εἰς δικαστὴ-
ριον ὑπὸ πάνυ ἴσως μοχϑηροῦ ἀνθρώπον καὶ φαύ--
lov. ΣΙΏ. ᾿Ανόητος ἃ ἄρα εἰμέ, ὦ Καλλίχλεις, ὡς ἄλης-
ϑῶς, εἰ μὴ οἴομαι ἐν τῇδε τῇ πόλει ὁντινοῦν à ἂν ὅ τι
ὧν τύχοι, τοῦτο παϑεῖν. τόδε μέντοι εὖ οἱδ᾽ ὅτι, &dx-
TQ εἰσέω εἷς δικαστήριον περὶτ τούτων τινὸς κινδυνεύων
: σὺ λέγεις, πονηρός τις μὲ ἔσται ὁ εἰσάγων οὐδεὶς
γὰρ ἂν χρηστὸς μὴ ἀδικοῦντ ἄνϑρωπον εἰσάγοι" καὶ
οὐδέν y ἄτοπον εἰ ἀπηϑάνοιμι. βούλει σοι εἴπω
διότε ταῦτα προρδρκῶ; ; KA. Πάνυ γε. £2. Οἶμαι
ui ὀλίγων ᾿4ϑηναίων, ἵνα μὴ sro μόνος, ἐπιχει-
ei» τῇ ex ἀληϑῶς πολιξικῇ τέχνῃ , καὶ πράττειν τά
πολιτικὰ μόνος τῶν νῦν. ἅτεοὖν οὐ πρὸς χάφιν λέγω»
PrnAT.Or. Tox. Ill. H

uU

114 PLATONIS. το τυτνν.-

τοὺς λόγους oUc λέγω ἱκάστοτο, ἀλλὰ πρὸς τὸ βέν
τυστον, ov πρὸς τὸ ἤδιστον , xu οὐκ ἐθέλων 7rotth

& σὺ νῦν παραινεῖς, τὰ κομψὰ ταῦτα, οὐχ ἕξω ὁ
τι λέγω ἐν τῷ δικαστηρίῳ. ὃ αὐτὸς - δὲ ptos ἥκεε λό-
γος, ὃνπεὲρ πρὸς Πῶλον ἔλεγον" κρινοῦμαι pd, ὥς ἐν
παιδίοις ἰατρὸς ἂν κρίνοιτο, κατηγοροῦντος ὄψο-

ποιοῦ. σκόπει ydo, τί ἂν ἀπολογοῖτο ὃ τοιοῦτος ἄ:-

ϑρωπος ἐν τούτοις ληφϑείς, εἰ αὑτοῦ Ἀατηγοροῖ τις
λέγων, ὅτι, ὦ παῖδες, πολλὰ v ὑμᾶς καὶ κακὰ ὅδε εἴς.

γασται SR καὶ αὐτοὺς, καὶ τοὺς νεωτάτους i ὑμῶν»

διαφϑεῖρει, τέμνων Tt καὶ xe καὶ ἰσχναίΐίνων καὶ

πνίγων ἀπορεῖν ποιεῖ, πικρύτατα πόματα διδοὺς,
καὶ πεινῇν καὶ διρῇν ἄναγκάξων , oU ὥςπερ ἐγὼ
πολλὰ καὶ ἡδέα καὶ παντοδαπὲ εὐώχουν ὑμᾶς" τί a
οἴει ἐν τούτῳ τῷ κακῷ ἀποληφϑέντα ἰατρὸν £ ἔχειν ti-
πεῖν, ἢ εἰ εἴποι τὴν ἀλήϑειαν, ὅτι ταῦτα πάντα ἐγὼ
ἐποίουν», ὦ παῖδες, ὑγιεινῶς, ὁπόσον ol ἂν ᾿ἄνα-
βοῆσαι τοὺς τοιούτους δικαστάς; oU μέγα; K A A.
Ἴσως οἴεσθαί ye χρή. zn. Οὐκοῦν οἴει ἐν πάσῃ &no-
ela ἂν αὑτὸν ἔχεσθαι 0 τι χρὴ εἰπεῖν; KA A. πάνυ
ze LXXVIII 2:0. Τοιοῦτον μέντοι καὶ ἐγὼ οἶδα
ὅτι πάϑος moie ἄν εἰσελϑὼν "εἷς δικαστήριον. |
οὔτε γὰρ ἡδονάς , ἃς ἐχπεπόρικα, ἕξω αὑτοῖς λέχει»,

ec οὗτοι εὐεργεσίας καὶ ὠφελείας »ομίξουσιν, is
δὲ οὔτε τοὺς πορίξοντας ξηλῶ, οὔτε οἷς πορίξεται᾽
ἐάν“τέ τίς μὲ ἢ νεωτέρους φὴ διαφϑείρειν, ἀπορεῖ»
ποιοῦντα, ἢ τοὺς πρεςβυτέρους κατηγορεῖν, λὲγον-
τα πικροὺς λόγους sj ἰδίᾳ ἢ δημοσίᾳ, οὔτε τὸ od

«» *

ede. p.55. .— GORGIA& ' 415

ἕξω» sta £i», ὅτε δικαίως πάντα ταῦτα ἐχὼ λέγω καὶ
πράττω τὸ ὑμέτερον δὴ τοῦτο, ὦ ἅνδρες δικαυταΐ,
οὔτε ἄλλο οὐδέν" ὥςτε ἴσως, 0 τι ἂν τύχω, τοῦτο πεί-
conet. ΚΑ. δοκεῖ ovy σοι, ὦ Σώκρατες, καλῶς
» » . e| A 258!
ἔχειν ἄνϑρωπος ἐν πόλει οὕτω διακείμενος, καὶ ἀδύ-
varog ὧν ἑαυτῷ βοηϑεῖν; Z2. Εἰ ἐκεῖνό γε ἔν αὐτῷ
€, 5 r et/— 8 [ € ;
ὑπάρχοι, ὦ KoAMxkug, ὁ σὺ πολλά"ις ὡμολόγησας,
εἰ βεβοηϑηκὼς εἴη αὑτῷ, μήτε περὶ ἀνθρώπους
μήτε περὶ ϑιοὺς ἄδικον μηδὲν μήτε εἰρηκὼς μήτε
εἰργασμένος. αὕτη γάρ τις βοήϑεια ἑαυτῷ πολλάκις

΄

ἡμῶν ὡμολόγηται κρατίστη εἶναι. εἰ μὲν OV» ἐμὲ τις -

ἐξελέχχϑι ταύτην τὴν βοήϑειαν ἀδύνατον ὄντα ἐμαυ-

τῷ καὶ ἄλλῳ βοηϑεῖν, αἰσχυνοίμην ἂν καὶ ἐν πολ-

λοῖς καὶ ἐν ὀλίγοις ἐξελεγχόμενος, καὶ μόνος ὑπὸ μά-
vov, καὶ εἰ διὰ ταύτην τὴν ἀδυναμέαν ἀποθνήρκοι-.
μι, ἀγανακτοίην ἄν" εἰ δὲ κολακικῆς ῥητορικῆς ἐν-
δείᾳ sAevronj» ἔγωγε, εὖ ὀἶδα ὅτι ῥᾳδίως ἴδοις &v με
φέροντα τὸν ϑάνατον. αὐτὸ μὲν yao τὸ ἀποϑνήσκειν
οὐδεὶς φοβεῖται, ὅςτις μὴ παντάπασιν ἀλόχιστός τε xa?
ἀνανδρός ἐστι" τὸ δὲ ἀδικεῖν φοβεῖται. πολλῶν γὰρ
ἀδικημάτων γέμοντα τὴν ψυχὴν εἰς qÓov ἀφικέσϑαι,
πάντων ἔσχατον κακῶν ἔστιν. εἰ δὲ βούλει, col ἐχώ,
ὡς τοῦτο. οὕτως ἔχει, ἐθέλω. λόγον λέξαι. ΚΑΑ͂.
Αλλ᾽ ἐπειδήπερ καὶ τἄλλα ἐπέρανας, καὶ τοῦτο πέ-
ρανον. LX XIX. ΣΩ 4xovs δή, φασί, μάλα καλοῦ
λόγου, ὃν σὺ μὲν ἡγήσῃ μῦϑον, ὡς ἐγὼ οἶμαι, ἐγὼ
δὲ λόγον.. ὧς ἀληθῆ γὰρ ὄντα σοι λέξω « μέλλω ÀÍ-
yux. ὡςπὲρ γὰρ Θμηρος λέχει, διενείμαντο τὴν ἀρ»
: Ha

|!

^

$6 — PLATONIS — «ποτὰ

. χὴν ó Ζεὺς καὶ ὃ Ποσειδῶν καὶ ó | Πλούτων, ἐπεειδὴ
τοῦ τοῦ πατρὸς παρέλαβον. ἣν οὖν νόμος ὅδε περὶ
ἀγϑ ρώπων ἐπὶ Κρόνου, καὶ ἀεὶ καὶ νῦν £r. ἐστὲν ἐν
Θεοῖς, τῶν ἄνϑρώπων τὸν μὲν δικαίως τὸν (iay διελ-
ϑόντα καὶ ὁσίως, ἐπειδὰν τελευτήσῃ, εἰς μακάρων
γήσους ἀπιόντα οἰκεῖν ἐν πάσῃ εὐδαιμονίᾳ Ὁ ἐκτὸς
κακῶν, τὸν δὲ ἀδίκως καὶ ἀϑέως, εἰς τὸ τῆς δέχης
τε καὶ τίσεως δεσμωτήριον, 0 δὴ τάρταρον καλοῦσιν,
ἰέναι. τούτων δὲ δικασταὶ ἐπὶ Κρόνου, καὶ ἔτε νεω-
στὶ τοῦ Διὸς τὴν ἀρχὴν ἔχοντος, ζῶντες ἦσαν ξώ»-
τῶν, ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ δικάξοντες ῇ μέλλοιεν τελευτᾶν.
κακῶς οὖν αἱ δίκαι ἐκρίνοντο. ὅ τε οὖν Πλούτων καὶ
οἱ ἐπιμεληταὶ ἐκ μακάρων »ή΄σων ἰύντες ἔλεγον πρὸς
"τὸν 4ía, ὅτι φοιτῷξέν σφιν ἄνϑρωποι ἑκατέρωσε ἀνώ-
ξιοι. εἶπεν οὖν ὃ Ζεὺς, AAA ἐγώ, E ἔφη, παύσω τοῖ-
το γιγνόμενον. νῦν μὲν γὰρ "κακῶς αἵ δίκαι δικά-
Porra: ἀμπεχόμενοι γάρ » ἔφη, οἱ πρινόμενοι
Ψονται" ζῶντες γὰρ κρίνονται. πολλοὶ οὖν, 5 δ᾽ ὅς,
ψυχὰς πονηρὰς ἔχοντες ; ἡμφυιεσμένοι εἰσὶ σώματά
κε «αλὰ καὶ γένη καὶ πλούτους, καὶ ἐπειδὰν ἡ xoi-
σις ἧ, ἔρχονται αὐτοῖς πολλοὶ μάρτυρες, μαρτευρή-
σοντες ὡς δικαίως βεβιώκασιν. οἱ οὗν δικασταὶ i ὑπό
te τούτω» ἐκπλήττονται, καὶ ἅμα καὶ αὐτοὶ ἀμπεχύό-
μένοι δικάξουσι , πρὸ τῆς ψυχῆς τῆς αὑτῶν ὀφϑαλ-
μοὺς τε καὶ ὦτα καὶ ὅλον τὸ σῶμα προκεχαλυμμένοι.
ταῦτα δὴ αὐτοῖς πάντα ἐπίπροσϑεν γίγνεται, καὶ
τὰ αὐτῶν «ἀμφιέσματα καὶ τὰ τῶν κρινομένων. πρῶ-
. τῶν μὲν οὖν, ἔφη, παυστέον ἐστὶ πφρφοειδότας αὐτοὺς

:
» p. 556, «.". GORGIAS. 10

τὸν ϑάνατον" γῦν γὲρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ
δὴ εἴρηται τῷ Προμηϑῶ, ἢ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτὸ [αὐ-
τῶν. ἔπειτα γυμνοὺς πριτέον ἁπάντων τοὐτων᾽ vi-
ϑνεῶτεοις γὰρ δεῖ κρίνεσθαι. καὶ τὸν κριτὴν δεῖ γυ-
μνὸν εἴναι, τεϑνεῶτα, αὐτῇ τῇ ψυχῇ αὐτὴν τὴν ψυ-
χὴν ϑεωροῦντα ἐξαίφνης ἀποθανόντος ἑχάστου, ἔρη-

μὸν πάντων τῶν ξυγγενῶν καὶ καταλιπόντα ini τῆς
γῆς πάντα ἐχεῖνον τὸν κόσμον, t tre δικαία ἡ 3 κρίσις δ
ἐγὼ μὲν οὖν, ταῦτα ἐγνωκὼς πρότερος 3 3 ὑμῶς, ino
σάμην dixe υἱεῖς ἐμαυτοῦ, δύο μὲν ἐκ τῆς ᾿Ασίας,
Miro τε καὶ Ῥαδάμανϑυν, ἕνα δὲ ἐκ τῆς Εὐρώπης,
Aiaxó». οὗτοι οὗν. ἐπειδὰν τελευτήσωσι, διιάσον-
σιν ἐν τῷ λειμῶνι, ἐν τῇ τριόδῳ, iE ἧς φέρετον ve
ὁδώ, 7 μὲν εἰς μακάρων νήσους, ἡ δ᾽ εἰς τάρταρον"
καὶ τοὺς μὲν Ix τῆς ᾿Ασίας Ῥαδάμανϑυς κρινῶ, τοὺφ
δὲ ἐκ τῆς Εὐρώπης Αἰακός" Μίνῳ δὲ πρεσβεῖα. δὼ-
σω, ἐπιδιακρίνειν , ἐᾶν ἀπορῆτον τὶ τὼ ἑτέφω, 1 ἵνα
ὡς δικαιοτάτη ἢ κρίσις 5 περὶ τῆς πορείας τοῖς ἀν-
ϑρώποις. LXXX. τοῦτ ἐσείν, M Καλλίαλεις, ἃ
ἐγὼ ἀκηκοὼς πιστεύω ἀληϑῇ εἶναι, καὶ ἐκ τούτων
τῶν λόγων τοιόνδε τι λογέζομαι ξυμβαίνειν" ó Sura-
tog τυγχάνει ὧν, ὡς ἐμοὶ δοχεῖ, οὐδὲν ἄλλο ἢ δυοῖν
πραγμοίτοιν διάλυσις, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος,
ἀπ ἀλλήλοιν». ἐπειδὰν δὲ διαλυϑῆτον ἄρα dx dà-
λήλοιν, oU πολὺ ἧττον ἑκάτερον αὐτοῖν ἔχει τὴν ἕξι»
τὴν αὑτοῦ, ἥνπερ ποιὰ ὃτε ἔζη ὃ ἄνϑρώπος, τό τὰ
σῶμα τὴν φύσι» τὴν ᾿ αὑτοῦ web τὰ ϑεραπεύματά
xa) τὸ παϑήμαεα, ἔνδηλα πάντα. οἷον, εἴ τινὸς μέγα

NAT

bj

118 | PLATONIS «cd ep. δοδ. x,

gr τὸ σῶμα φύσει ἢ τροφῇ ἢ ἀμφότερα ζῶντος, τοὺ-
του, καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ, ὃ νεκρὸς μέγας " καὶ εἰ
παχὺς , παχὺς καὶ ἀποθανόντος, , καὶ τἄλλα οὕτω"
καὶ εἰ αὖ ἐπετήδευε κομᾷν ; κομήτης τούτου καὶ ὁ
ψεκρός μοστιγίας αὖ εἴ τις ἢν, καὶ ἴχνη εἶχε τῶν
πληγῶν οὐλὰς ἐν τῷ σώματι ἢ (nó μασείγων 5 ἄλ-
“λων τραυμάτων Lx , καὶ τεϑνεῶτος τὸ σῶμα ἔστι»
ἰδεῖν ταῦτα ἔχον" κατεαγότα εἰ εἶ τοῦ ἣν μέλη ἢ διε-
στραμμένα ζῶντος, καὶ τεθνεῶτος ταῦτα ἔνδηλα. ἕνὶ
δὲ λόγῳ, οἷος εἶναι παρεσκεύαστο τὸ σῶμα ζῶν, ἔν.-

δηλα ταῦτα καὶ τελευτήσαντος ἢ πάντα d τὰ πολλὰ
ἐπέ τινα χρόνον. ταυτὸν δὴ μοι δοκεῖ τοῦτ ἄρα καὶ
: περὶ τὴν» ψυχὴν εἶνον, ὦ Καλλίκλεις" ἔνδηλα πάντα
ἐστὲὴν ἐν τῇ ψυχῇ, ἐπειδὰν γυμνωθῇ τοῦ σώματος,
τά ts τῆς φύσεως καὶ τὰ παϑήματα , ἃ διὰ τὴν ἐπι-
τήδευσιν ἑκάστου πράγματος ἔσχεν ἐν τῇ ψυζὴ ó a»-
ϑρωπος. ἐπειδὰν ob» à ἀφίκωνται παρὰ τὸν δικαστὴν,

οἷ μὲν ἐκ τῆς ᾿Ασίας παρὸ τὸν Ῥαδάμανθυν, ὄῬα-

ϑάμανϑυς ἐκείγους ἐπιστήσας, ϑεᾶται ἑκέστου τὴν
ψυχὴν, οὐκ εἰδὼς ὅτου lati», ἀλλὰ πολλάκις τοῦ με-

γάλου βασιλέως ἐπιλαβύμενος, ἢ ἄλλου ὁτουοῦν βα-

. σιλέως ἢ δυνάστου, κατεῖδεν οὐδὲν ὑγιὲς ὃν τῆς ψυ-
χῆς, ἀλλὰ διαμεμαστιγωμένην καὶ οὐλῶν μεστὴν ὑπὸ
ἐπιορκιῶν καὶ ἀδικέας, ἃ ἑκάστῳ ü πρᾶξις αὐτοῦ

᾿ ἐξωμόρξατο, εἰς τὴν ψυχήν, καὶ πάντα σκολιὰ ὑπὸ

ψεύδους καὶ ἀλαζονείας, καὶ οὐδὲν εὐθὺ, διὰ τὸ
ἄνευ ἀληϑείας τετράφϑαι, καὶ ὑπὸ ἐξουσίας καὶ τρυ-
φῆς καὶ ὕβρεως καὶ ἀχρασίας τῶν πράξεων ἀξυμβιο.

t, ὃ. €, d, GORGIAS. 119

τρέας t5 καὶ αἰσχφύτητος γόμοῦσαν τὴν ψυχὴν εἶδεν».
ἰδὼν δὲ ἀτίμως ταύτην ἀπέπεμψεν εὐϑὺ τῆς φρου-
ρᾶς, ol μέλλει ἐλϑοῖσα ἀνατλῆγαι τὰ προσήκοντα
πάϑη. LXXXI. Πρϑοήκει δὲ παντὶ τῷ ἐν τιμωρίᾳ
ὄντε, ὕπ᾽ ἄλλου ὀρϑῶς τιμωρουμένῳ , ἢ βελείον!
γέχνεσϑαι καὶ ὀνίνασϑαι, ἢ παράδειγμά τι τοῖς ἄλ,-
λοις γέγνεσθαι, ἵνα ἄλλοι δρῶντες πάσχοντα, ἅ ἂν
πάσχῃ, φοβούμενοι βελτίους γίγνωνται. — eigi 08 οὗ
μὲν ὠφελούμενοί τὸ καὶ δίκην διδόντες ὑπὸ ϑεῶν τε
καὶ ἀνθρώπων οὗτοι, οἵ ἂν ἃ ἰάσιμα ἁμαρτήματα
ἁμάρτωσι»» ὅμως δὲ δὲ ἀλγηδόνων καὶ ὀδυνῶν γίγνε-
ται αὑτοῖς ἡ ὠφέλεια καὶ ἐνθάδε καὶ ἐν qdov- οὗ » γὰρ
oió» τὸ ἄλλως ἀδικίας ἀπαλλάττεσθαι. οἷ δ᾽ ἂν zd,
ἔσχατα. ἀδικήσωσι, καὶ διὰ τὰ τοιαῦτα ἀδικήματα ἀνί-
ατοῦ ἔνωνται, ἐκ τούτων τὸ παραδωώγματα γέγνεται,
»αὲ οὗτοι αὐτοὶ μὲν οὐκέτι ὀνίνανται οὐδὲν , ἅτε
ἀνέατοε ὄντες, ἄλλοι δὲ ὀνέγανται, οἱ τούτους ὁρῶ»-
τες διὰ τὰς ἁμαρτίας τὰ μέγιστα καὶ ὀδυνηρότατα
καὶ φοβερώτατα πάϑη πάσχοντας TÓY ἀεὶ χρόνον,
ἀτεχνῶς παραδείγματα ἀνηρτημένους i ἐκεῖ ἐν ἄδου i ἐν
τῷ δεσμωτηρίῳ, τοῖς ἀεὶ τῶν ἀδίκων ἀφικνουμένοις
ϑεάματα καὶ νουϑετήματα: ὧν ἐγὼ φημι ἕνα καὶ
᾿Αρχέλαον ἔσεσϑαι, εἰ ἀληϑῆ λέγει Πῶλος, xai ἄλλον,
ὅςτις ἂν τοιοῦτος τύραννος g^ οἶμαι δὲ καὶ τοὺς πολι
λοὺς εἶγαι τούτων τῶν παραδειγμάτων τοὺς ix τυ.
ράννων καὶ βασιλέων καὶ δυναστῶν καὶ τὰ τῶν πό-
ζεων πραξάντων γεγονότας. οὗτοι γάρ, διὰ τὴν ἐξ-
ovgux», μέγιστα. καὶ ἀνοσιώτατα ἁμαρτήμε vo ἁμαρ-

*

",

120 - "PLATONIS - e.p 526. a. b.c

"Türougi. μαρτυρεῖ δὲ τούτοις καὶ Ὅμηρος. βασιλόμς
γὴρ καὶ δυνάστας ὃ ἐκεῖνος πεποέηκε τοὺς ἐν ἄδου τὸν
ἀεὶ χρόνον τιμωρουμένους, Τάνταλρν͵ καὶ “Σίσυφον
καὶ Τιτυόν" Θερσίτην δέ, καὶ ei τις ἄλλος πονῃρὸς
ἣν ἰδιώτης, οὐδεὶς πεποίηκε μεγάλαις Tij) QUELG Sv»-
ἐχόμενον, ὡς ἀνίατον" οὗ 279g» οἶμαι, ἐξῆν αὐτῷ"
διὸ x&i εὐδαιμονέστερος 3 ἣν ἢ εἰ iir. ἀλλὰ γάρ, ὦ
Καλλίαχλεις, ἐκ τῶν δυναμένων, εἰσὲ καὶ ot σφόδρα
πονηροὶ 7ιγνόμενοε ἄνθρωποι. οὐδὲν μὴν κωλύει
καὶ ἐν τούτοις ἀγαϑοὺς ἄνδρας ἐγγίγνεσθαι, καὶ ) σφό-
δρα γε ἄξιον ἄγασϑαι τῶν» γιγνομένων. χαλεπὸν γάρ,
ὦ Καλλίκλεις, καὶ πολλοῦ ἐπαίνου ἄξιον, ἐν μεδγάλη
ἐξουσίᾳ τοῦ ἀδικεῖν γενόμενον δικαέως διαβιῶναι"
ὀλέγοι δὲ γίγνονται oi τοιοῦτοι. ἐπε καὶ ἐνθάδε καὶ
ἄλλοϑι 7εγόνασιν, οἶμαι. δὲ καὶ ἔσονται καλοὲ κάγα-
9oi ταύτην τὴν ἀρετὴν τοῦ δικαΐωφ διαχειρέξειν ἃ € «P
τις ἐπιτρέπῃ" εἷς δὲ καὶ πάνυ ἐλλόγιμος γέγονε καὶ
εἰς τοὺς ἄλλους Ἕλληνας, “4ριστείδης ó 4tvatpalyoy
οἱ δὲ πολλοί, ὦ ἄριστε, κακοὶ γίγνονται τῶν δυνα-
στῶν. LX XXIL"On: οὖν ἔλεγον, ἐπειδὸν ó “Ῥαδέ.-
pavo vg ἐκεῖνος τοιοῦτόν τινὰ λάβῃ, ἄλλο. περὶ
αὐτοῦ οὐκ olds» οὐδὲν, οὔϑ'᾽ ὅστις οὔϑ' ὧν τένων,
ὅτι δὲ πονηρός τις καὶ τοῦτο κατιδὼν ἀπέπεμψεν
εἰς τάρταρον, ἐπισημηνάμενος , idv τὸ ἰάσεμος id»
' τε ἀνίατος δοκῇ εἶχαι" ὃ δὲ, ἐκεῖσε ἀφικόμενος, τὰ
προσήκοντα πώσχει, ἐνίοτε δ᾽ ἄλλην sicud ὁσίως
βιβιωκυῖαν καὶ uv. ἀληϑείωρ eod ἐδεώτου ἢ ἢ ἀλ.
iov εενὸς ψυχήν, μάλιστα μόν. ἔγωγο φημί, ὦ Kalb

€.d,e p. 52375, 4 GORGIAS. 121,

κλεις, φιλοσόφαν, τὰ αὗτοῦ πρέξαντος, καὶ v) πο-
λυπραγμονήθαντος i» τῷ βίῳ, ἠγάσϑη τε καὶ εἰς
μαχάρων νήσους ἀπέπερυμε. ταυτὰ δὲ ταῦτα καὶ δ᾽
Αἰακός. ἑκάτερος δὲ τούτων ῥάβδον €; ἔχων δικάζει" ὁ
δὲ ἈΜένως ἐπισκοπῶν κάϑηται μάνος » ἔχων χρυσοῦν
σκῆπεερον , ὡς φησιν Οδυσσεὺς ó Ομήρου ἰδεῖν αὐτὸν
ips ν ἔχοντα, ϑεμιστεύοντα γόκυσιν.
γὼ μὲν οὖν, ώ Καλλίκχλεις, ὑπὸ τούτων τῶν ' λόγων
nicutpus καὶ σκοπῶ, ὅπως ἀποφανοῦμαι τῷ πριτὴ
ὥς ὑγιεστάτην ἔχων τὴν ψυχήν. χαίρειν οὖν ἐάσας
τὰς τιμὸς τὰς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων, τὴν ἀλήϑειαν
σχοπδϊν, πειράσομαι τῷ ὄντι ᾧς ἂν δύνωμαι βέλτι-
στος ὧν καὶ ζῆν, καὶ ἐπειδὰν ἀποϑνήσκω, ἀποϑνὴ-
σκειν. παρακαλῶ δὲ καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀνθρώ-
πϑῦυς, καϑόσον ϑύναμαι, καὶ δὴ καὶ σὲ ἀνεόχωρακα-
λῶ él τοῦτον τὸν βίον καὶ τὸν Lied τοῦτον, 6»
ἐγώ φημι ἀντὶ πάντων τῶν ἐνθάδε ἀγώγων εἶναι"
καὶ ὀνειδίξζω σὸε, ὅτι οὐχ οἷός τ᾿ ἔσῃ σαυτῷ βοηϑῆ-
σαι, ὅταν ἡ δίκη σοι ἢ καὶ 3 κρίσις , ἣν γῦν δὴ ἐγὼ
ἔλεγον, ἀλλὰ ἐλϑὼν παρὰ τὸν δικαστὴν τὸν τῆς .-
γένης υἱόν, ἐπειδάν σου ἐπιλαβύμενος ἄγη, χασμήσῃ
καὶ ἰλιγγιάσεις οὐδὲν ἧττον, ἢ ἐγὼ ἐνθάδε, σὺ ἐκεῖ,
καί σε ἴσως τυπτήσει τις ἐπὶ κὄῤῥης ἀτίμως καὶ
TEE TOC “προπηλακιεῖ. τάχα δ᾽ οὖν ταῦτα μῦϑός σοι
δοκεῖ λέγεσθαε, ὥςπερ γραύς, καὶ καταφρονεῖς αὖ-
τῶν" καὶ; οὐδέν γ᾽ ὧν ϑαυμαστὸν ἦν καταφρονεῖν
τούτων, εἴ πη ζηϊοῦντεο dope» αὐτῶν βελτίω xci
βληϑέστερα εὑρεῖν" »ὖν δὲ δρᾷς, ὅτι τρεῖς ὄντες ὑμεῖς,

. 6 p. 552. a, b,

144 PLATONIS

τοὺς λόγους οὕς λέγω ἑκάστοτε ἀλλὰ πρὸς τὸ βὲ.-
τίστον, ov πρὸς τὸ ἥδιστον, καὶ οὐχ ἐθέλων ποιεῖ»
& σὺ νῦν παραινεῖς, τὰ κομψὰ ταῦτα, οὐχ ἕξω Ὁ
τι λόγω ἐν τῷ δικαστηρίῳ. ὃ αὑτὸς δὲ μοι ἥκει λό-
γος, ὃνπερ πρὸς Πῶλον ἔλεγον" κριγοῦμαι ydo, ὡς ἢ ἐν
παιδίοις ἰατρὸς ἂν κρίνοιτο ; κατηγοροῦντος ἦψο-
“τοιοῦ. σκόπει γάρ, τί ἂν ἀπολογοῖτο ó τοιοῦτος &—
ϑρῶπος ἐν τούτοις ληφϑείς, εἰ αὑτοῦ κατηγοροῖ τις
λέγων, ὅτι, ὦ παῖδες, πολλὰ ὗ ὑμᾶς καὶ κακὰ ὃδὲ εἴρ-
γαστάι ἀνὴρ καὶ αὐτούς, καὶ τοὺς γεωτάτους ὑμῶν
διαφϑεῖρει ᾿ τέμνων vt καὶ xde καὶ ἰσχναίνων καὶ
πνίγων ἀπορεῖν ποιεῖ, πικρύτατα πόματα᾽ διδοὺς
καὶ πεινὴν καὶ διψῆν ἀναγκάζων, οὐχ ὥςπερ ἐγὼ
στολλὰ καὶ ἡδέα καὶ παντοδαπὸὶ εὐώχουν ὗ ὑμᾶς" τί T7
οἴει £y τούτῳ τῷ κακῷ ἀποληφϑέντα ἰατρὸν £ ἔγειν εἷ-.
tei»; ἢ εἰ εἴποι τὴν ἀλήϑειαν, ὅτι ταῦτα πάντα ἐγὼ
ἐποίουν, ὦ παῖδες, ὑγιεινῶς, ὁπόσον οἴει ἂν ᾿ἀνα--:
βοῆσαι τοὺς τοιούτους δικαυτάς; οὐ μέγα; KA4A.
Ἴσως | οἵεσθαὶ ye χρή. ΣΩ. Οὐκοῦν οἴει ἐν πάσῃ ἀπᾶ- —
ela ἂν αὑτὸν ἔχεσϑαι ὃ τι χρὴ εἰπεῖν; ΚΑΑ͂. Πάνν
γε. ἈΧΧΨΙΙ. ΖΣΩ. Τοιοῦτον μέντοι καὶ ἐγὼ οἶδα
ὅτι πάϑος πϑοιμε ἂν εἰσελϑὼν "εἰς δικαστήριον.
οὔτε de ἡδονάς, ἃς ἐκπεπόρικα, ἕξω αὑτοῖς λέγειν,
ἃς οὕτοι εὐεργεσίας καὶ ὠφελείας νομίζουσιν, ἐγὼ
δὲ οὔτε τοὺς πορίζοντας ζηλῶ, οὔτε οἷς πορίξεται"
ἐάν τὲ τὸς μὲ 7 »εωτέρους φὴ διαφϑείρειν, ἀπορεῖ»
ποιοῦντα, $ τοὺς περεςβυτέρους κατηγορεῖ», λέγον-
τα πικροὺς λόγους ἢ ἰδίᾳ ἢ δημοσίᾳ, οὔτε τὸ ἀληϑὲς

4

- 1

c4 «5. 555.4. — GORGIAS. ᾿ 415

ἕξω» εἰπεῖν, ὅτε δικαίως πάντα ταῦτα ἐγὼ λέγω καὶ
πράττω τὸ ὑμέτερον δὴ τοῦτο, ὦ ἄνδρες δικασταί,
οὔτε ἄλλο οὐδέν" ὥςτε ἴσως, ὃ τι ἂν τύχω, τοῦτο πεί-
cope. KA. Δοκεῖ οὖν σοι ^ ὦ “Σώκρατες : καλῶς
ἔχειν ἄνθρωπος ἐν πόλει οὕτω διακείμενος, καὶ ἀδὺ-
νατος ὧν ἑαυτῷ βοηϑεῖν; ΣΩ. Εἰ ἐκεῖνό γε ἐν αὐτῷ
ὑπάρχοι, N Καλλίαλεις, $ σὺ πολλάκις, ὡμολόγησας,
e s βιβοηϑηκὼς εἴη αὑτῷ, μὴτε περὶ ἀνθρώπους
μὴτε περὶ ϑεοὺς ἄδικον μηδὲν μήτε εἰρηκὼς μήτε
εἰργασμένος. αὕτη γάρ τις βοήϑεια ἑαυτῷ πολλάκις
ἡμῶν ὡμολόγηται κρατίστη εἶναι. εἰ μὲν οὖν ἐμέ τις -
ἐξελέχχοι. ταύτην τὴν βοήϑειαν ἀδύναϊον à ὄγτα ἐμαυ-
; τῷ καὶ ἄλλῳ βοηϑεῖν, αἰσχυνοίμην» ὧν καὶ ἐν πολ-
λοῖς καὶ ἐν ὀλίγοις ἐξελεχχόμενος, καὶ μόνος ὑπὸ μό-
pov, καὶ εἰ διὰ ταύτην τὴν ἀδυναμέαν ἀποϑνήσκοι-
μὲ, ἀγανακτοίην ἀν" eb δὲ κολακικῆς ῥητορικῆς i ἐν--
δείᾳ τελευτῴην ἔγωγε, εὖ ὀἶδα 9 Oti ὑφδίως ἔδοις ἄν μὲ
φέροντα τὸν ϑάνατον. αὐτὸ piv yap τὸ ἀποϑνήσκειν
οὐδεὶς φοβεῖται, ὅςτις μὴ παντάπασιν ἀλόχιατός τε xa?
ἄναγνδρός ἐστι" τὸ δὲ ἀδικεῖν φοβεῖται. πολλῶν γὰρ
ἀδικημάτων γόμοντα τὴν ψυχὴν εἰς ἄδου ἀφικέσθαι,
πάντων ἔσχωτον κακῶν ἐστιν. εἰ δὲ βούλει, σοὶ ἐχώ,

ὡς τοῦτο οὕτως ἔχει , ἐθέλω. λόγον λέξαι. ΚΑΑ.
AP ἐπειδήπερ καὶ ιᾶλλα à ἐπέρανας, καὶ τοῦτο πέ-
᾿ῥανον. LXXIX. 242. ἄκουε δή, φασί, μάλα καλαῦ
λάγου, ὃν σὺ μὲν ἡγήσῃ μῦϑον, dg iyw οἶμαι, ἐγὼ
δὲ λόγον. oic ἀληθῆ γὰρ ὄντα σοι λέξω ἃ μέλλω λέ-
γεν. ὥςπερ γὰρ ᾿θμῆρος λέχει, διενεέμαντο τὴν ἀρ»

Ha |

Li

6 PLATONIS ^ "bed

. χὴν ó Ζεὺς. καὶ ó Μοσειδῶν καὶ δ Σ ζίλούτων, ἐπειδὴ
παριὶ τοῦ πατρὺς παρέλαβον. ἦν οὗν νόμος 00s περὲ
ἀνϑρώπων ini Κρόνον, καὶ ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι ἐστὲν ἐν
sole, τῶν ἀνθρώπω» τὸν μὲν δικαίως τὸν βίον διελ--
ϑόντα καὶ ὁσίως, ἐπειδὰν τελευτήσῃ, εἰς μακάρων
νήσους ἀπιόντα οἶκεῖν dy πάσῃ εὐδαιμονίᾳ. ἐχτὸς
κακῶν, τὸν δὲ ἀδίκως καὶ dcos, εἰς τὸ τῆς δίκης
TE καὶ τίσεως da uerius, t ὃ δὴ τάρταρον καλοῦσιν»,
ἰέναι. τούτων δὲ δικασταὶ ἐπὶ Κρόνου, καὶ ἔτι νεω--
στὶ τοῦ Διὸς τὴν ἀρχὴν ἔχοντος, ζῶντες σαν ζώ».-
τῶν, ἐκείνῃ τῇ "uspa δικάξοντες ?3 μέλλοιεν τελευτᾷν.
κακῶς ov» αἱ δίκαι ἐκρίνοντο. ὃ ὅ τε οὖν Πλούτων καὶ
οἱ ἐπιμεληταὶ ἐκ μακάρων νήσων ἐόντες ἔλεγον πρὸς
τὸν Δία, ὅτι φοιτῷὲν σφιν ἄνθρωποι ἑκατέρωσε dvd-
ξιοι. εἶπεν οὖν ὃ Ζεὺς, AAA" ἐγώ, ἔ ἔφη, παύσω τοῦ»
το γιγνύμενον. γῦν μὲν γὼρ "κακῶς αἷ δίκαι δικά-
forro: ἀμπεχόμενοι γάρ, ἔφη, οὗ κρινόμενοι xgi-
ψονται" ξῶντες ydQ κρίνονται. πολλοὶ οὖν, sj δ᾽ ὅς,
φυχὰς πονηρὸς ἔχοντες , ἡμφιεσμένοι εἰσὶ σώματά
τε «ola καὶ γένη καὶ πλούτους, καὶ ἐπειδὰν ἡ xgi-
eu ἧ, ἔρχονται αὐτοῖς πολλοὶ μάρτυρες, μαρτυρή-
σοντες ὡς δικαίως βεβιώκασιν. οἱ οὖν δικασταὶ ὑπό
πε τούτων ἐκπλήττονται, καὶ ἅμα καὶ αὐτοὶ ἀμπεχύ-
μένοι δικάξουσι ; πρὸ τῆς ψυχῆς τῆς αὑτῶν ὀφϑαλ-.
μοὺς τε καὶ ὦτα καὶ ὅλον τὸ σῶμα προκεχαλυμμένοι.
ταῦτα δὴ αὐτοῖς πάντα ἐπίπροσϑεν γίγνεται, καὶ
τὰ αὐτῶν ἀμφιέσματα καὶ τὰ τῶν κρινομένων. πρῶ-
, S9» μὲν ov», ἔφη, παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς

2 O-
e, P. καῖ, ει, GORGIAS. 1

τὸν ϑάνατον" νῦν ydp προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ
δὴ εἴρηται τῷ Προμηϑ εῖ ! ὅπως ἄν παύσῃ αὐτὸ [αὐ-
τῶν.Ἶ ἔπειτα γυμνοὺς πριτέον ἁπάντων τοὐτων" τε-
ϑνεῶτας yuo δεῖ κρίνεσθαι. καὶ τὸν κριτὴν δεῖ γυ-
μνὸν εἶναι » τεϑνεῶτα, αὐτῇ τῇ ψυχῇ αὐτὴν τὴν ψυ-
χὴν ϑεωροῦννα ἐξαίφνης ἀποθανόντος ἑκάστου, ἔι ἔρη-
μον πάντων» τῶν ξυγγενῶν καὶ καταλεπόντα i ini
γῆς πάντα ἐκεῖνον τὸν κόσμον, ἕνα δικαία ἡ 5 | κρίσις ἥ.
ἐψὼ μὲν οὖν, ταῦτα ἐγνωκὼς πρότερος 3 3 ὑμᾶς, inem
σάμην δικαστεὶς υἱεῖς ἐμαυτοῦ, δύο μὲν ἐχ τῆς ᾿Ασίας,
Miveo τε καὶ Ῥαδάμανϑυν, ἕνα δὲ in τῆς Ενρώπης,
«ακόν. οὗτοι οὗν. ἐπειδὰν Σελευτήσωσι , διιόσου-
σιν ἐν τῷ λειμῶνι, ἐν τῇ τριόδῳ, iE ἧς φέρετον τὼ
ὁδώ, ἡ μὲν εἰς μακάρων νήσους, ἡ δ᾽ εἰς τάρταρον"
xe τοὺς μὲν ἐκ τῆς ᾿Ασίας Ῥαδάμανθυς uires , vog
δὲ ἐκ τῆς Εὐρώπης Αἰακός" Μίνῳ δὲ πρεσβεῖα. δώ-
σω, ἐπιδιακρίνειν, ἐὰν ἀπορῆτον τὶ τὼ ἑτέφω, 1 ἵγα
ὡς δικαιοτάτη ἢ κρίσις ἢ neg τῆς πορείας τοῖς ἀν-
ϑρώποις. LXXX. Tojvr inii , € Καλλέαλεις, ἅ
ἐγὼ ἀκηκοὼς πιστεύω GÀmÓ εἶναι, καὶ ἐκ τούτων
τῶν λόγων τοιόνδε τι λογίζομαι ξυμβαίνειν" ó ϑάνα-
τος τυγχάνει ὦν, ὡς ἐμοὶ δοχεῖ, οὐδὲν ἄλλο ἢ δνοῖν
πραγμώτοιν διάλυσις, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος,
ἀπὶ ἀλλήλοιν. ἐπειδὰν δὲ διαλυϑῆτον ἄρα ἐπ᾿ αλ-
λήλοιν, οὗ πολὺ ἥττον ἑκάτερον αὐτοῖν ἔχει τὴν ἕξι»
τὴν αὑτοῦ, ἥνπερ xe ὅτε ὄζη ὁ ἄνϑρώπος, τὸ τὰ
σὥἅμα τὴν φύσιν τὴν ᾿αὗτοῦ ναὶ τὰ ϑεραπεύματά
καὶ τὰ παϑήματα, ἔνδηλα πάντα. οἷον, εἴ τινὸς μέγα

118 | * PLATONIS cà e p. 525. 5,

gr τὸ σῶμα φύσει ἢ τροφῇ ἢ ἀμφότερα ξῶντος, τοὺ-
του, καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ, ὁ vexgóg μέγας n καὶ εἰ
παχὺς , παχὺς καὶ ἀποθανόντος, xai τἄλλα οὕτω-
καὶ εἰ αὖ ἐπετήδευε κομᾷν, χομήτης τούτον καὶ ὁ
νεκρός" μοστιγίας αὖ εἴ τις "y", καὶ ἔγνη εἶχε τῶν
πληγῶν οὐλὰς ἐν τῷ σώματι ἢ ὑπὸ μαστίγων ἢ " &À-
“λων τραϑμάτων ἕῶκ, καὶ τεϑνεῶτος τὸ σῶμα i ἔστιν
ἐδεῖν ταῦτα ἔχον" κατεαγότα εἴ τοῦ ἣν μέλη sj διε-
στραμμένα ζῶντος, καὶ τεϑνεῶτος ταῦτα ἔνδηλα. ἕνὲ
δὲ λόγῳ, οἷος εἶναι παρεσκεύαστο τὸ σῶμα ζῶν, B ὄν--
δηλα ταῦτα καὶ τελευτήσαντος ἢ πάντα 5 τὰ πολλὰ
ἐπέ τινα χρόνον. ταυτὸν δὴ μοι δοκεῖ τοῦτ᾽ ἄρα καὶ
. περὲ wi» ψυχὴν elyae, ὦ Καλλίκλεις" ἔνδηλα πάντα
ἐστὴν iv τῇ ψυχῇ, ἐπειδὰν γυμνωθῇ τοῦ σώματος,
fd τε τῆς φύσεως καὶ τὰ παϑήματα , ἃ διὰ ni ἐπι-
τήδευσιν ἑκάστου πράγματος ἔσχεν ἐν τῇ ψυχῇ ὃ ἄν--
ϑρωπος. ἐπειδὰν οὖν ἀφίκωνται παρὰ τὸν δικαστὴν,
οἱ μὲν ix τῆς ᾿Ασίας παρὰ τὸν Ραδάμανϑυν, 6 Ῥα-
δάώμανθυς ἐκείνους ἐπιστήσας, ϑεᾶται ἑκάστου τὴν
ψυχὴν, ovx εἰδὼς ὅτου ἐστίν, ἀλλὰ πολλάκις τοῦ με--
γάλου βασιλέως ἐπιλαβύμενος, ἢ ἄλλου órovoUy Ba- .
σιλέως ἢ δυνάστου, κατεῖδεν οὐδὲν ὑγιὲς ὃν τῆς ψυ-
᾿ χῆς, ἀλλὰ διαμεμαστιγωμένην xol οὐλῶν μεστὴν ὑπὸ
ἐπιορκιῶν καὶ ἀδικίας x ἃ ἑκάστῳ ü πρᾶξις αὐτοῦ
ἐξωμόρξατο sic τὴν ψυχὴν, καὶ πάντα σκολιὰ ὑπὸ
ψεύδους καὶ ἀλαζονείας, καὶ οὐδὲν εὐθύ, διὰ τὸ
ἄνευ ἀληϑείας τετράφϑαι, καὶ ὑπὸ ἐξουσίας καὶ τρυ-
φῆς καὶ ὕβρεως καὶ ἀκρασίας τῶν πράξεων divus

4, b. c, d, GORGÍAS. 119

τρίας τε καὶ αἰσχρύτητος γόμουσαν τὴν ψυχὴν εἶδεν.
ἰδὼν δὲ ἀτίμως ταύτην ἀπέπεμψεν εὐϑὺ τῆς φρου-
ρῶς, ol μέλλει ἐλϑοῦσα ἀνατλῆναι τὶ προσήκοντα
πάϑη. LXXXI. Προσήκει δὲ παντὶ τῷ ἐν τιμωρίᾳ
ὄντι, Vm ἄλλου ὀρϑῶς τιμωρουμένῳ , ἢ βελείονε
γέγνεσϑαι καὶ ὀνέίνασϑαι, ἢ παράδειγμά τι τοῖς ἄλ,-
λοις γίγνεσθαι , ἵνα ἄλλοι δρῶντες πάσχοντα, « ἂν
πάσχῃ » φοβούμενοι βελτίους γίγνωνται. εἰσὶ δὲ o;
μὲν ὠφελοὐύμενοί τὸ καὶ δίκην διδόντες ὑπὸ ϑεῶν τε
καὶ ἀνϑρώπων οὗτοι, οἵ ἂν ἰάσιμα ἁμαρτήματα
ἁμάρτωσιν»: ὅμως δὲ 0r ἀλγηδόνων καὶ ὀδυνῶν γίγνε-
ται αὐτοῖς ἡ ὠφέλεια καὶ ἐνθάδε καὶ ἐν qdov: οὗ ) γὰρ

οἷόν τε ἄλλως ἀδικίας ἀπαλλάττεσϑαι. οἵ δ᾽ ἂν sd,

ἔσχατα ἀδικήσωσε, καὶ διὰ τὰ τοιαῦτα ἀδικήματα ἀνἕ-

ατοι ἔνωνται, ἐκ τούτων τὰ παραδώγματα γίγνεται,

καὶ οὗτοι αὐτοὶ μὲν οὐκέτι ὀνίνανται οὐδέν, ἅτε
ἀνέατοι ὄντες, ἄλλοι δὲ ὀνένανται, οἱ τούτους ógà»-
τερ διὰ τὰς ἁμαρτίας τὰ μέγιστα καὶ ὀδυνηρότατα
καὶ φοβερώτατα πάϑη πάσχοντας τὸν ἀεὶ χρόνον,
ἀτεχνῶς παραδείγματα ἀνηρτημένους ἐκεῖ ἐν ἄδου i ἐν
τῷ δεσμωτηρίῳ, τοῖς uh τῶν ἀδίκων ἀφικνουμένοις
ϑεάματα καὶ νουϑετήματα: ὧν ἐγώ φημι ἕνα καὶ
᾿Αρχέλαον ἔσεσθαι, εἰ ἀληϑῇ λέγει πῶλος, καὶ ἀλλο»,
ὅςτις ἂν τοιοῦτος τύραννος ἢ οἶμαι δὲ καὶ τοὺς πολι.
λοὺς εἶναι τούτων τῶν παραδειγμάτων τοὺς ix τυ»
ράννων xai βασιλέων καὶ δυναστῶν καὶ τὰ τῶν πό-
ἄξων πραξάντων γεγονότας. οὗτοι γάρ, διὰ τὴν ἐξ-
ovguxy, μέγιστα καὶ ἀνοσιώτατα ἁμαρτήμο τα ἅμαρ-

",

-

1.) PLATONIS :- d,e.p 526. a.b. e.

“τάνουσι. μαρτυρεῖ δὲ τούτοις καὶ Ὅμηφος. flans
γηὴρ καὶ δυνάστας ἐκεῖνος πεποίηκε τοὺς ἐν ἄδου τὸν
ἀεὶ χρόνον τιμωρουμένους, Τανταλρν καὶ Σίσυφον.
καὶ Turvóv* Θερσίτην δέ, καὶ εἴ τις ἄλλος πονῃφὸς
ἡ» ἰδιώτης, οὐδεὶς πεποίηκε μεγάλαις τιμωρίαις ξυ»-
ἐχόμενον, ὡς ἀνίατον" οὗ γὰ , οἶμαι, ἐξῆν αὐτῷ!"
διὸ καὶ εὐδαιμονέστερος ἢ ἢν ἢ οἷς ἐξῆν. ἀλλὰ γάρ, ὦ
Καλλίκλεις, ἐκ τῶν δυναμένων εἰσὶ καὶ οἱ σφόδρα
πονηροὶ 7ιγνόμενοι ἄνθρωποι. οὐδὲν μὴν κωλύξι
καὶ ἐν τούτοις ἀγαϑοὺς ἄνδρας ἐγγίγνεσθαι, καὶ ὃ σφό-
ὅρα ys ἄξιον ἄγασθαι τῶν γιγνομένων. χαλεπὸν γάρ,
ω Καλλίκλεις, καὶ πολλοῦ ἐπαίνου ἄξιον, ἐν μεγάλῃ
enn τοῦ ἀδικεῖν γενόμενον δικαίως διαβιῶναι"
ὀλέγοι δὲ γέγνονταν οὗ τοιοῦτοι. ἐπεὶ καὶ ὃ ἐνθάδε καὶ
ἄλλοϑι 7εγόνασιν, οἶμαι δὲ καὶ ἔσονται καλοὶ xüye-
Qoi ταύτην τὴν ἀρετὴν τοῦ δικαίως διαχειρέζειν & ἄν
τις ἐπιτρέπῃ" εἷς δὲ καὶ πάνυ ἐλλόγιμος γέγονε xoà
εἰς τοὺς ἄλλους Ἕλληνας, “Ἡριστείδης ó “ἐνσιμοίχου"
οἱ δὲ πολλοί, ὦ ἄριστε a κακοὶ γίγνονταε τῶν ὄννα-
στῶν. LXX XII Ὅπερ οὖν ἔλεγον, ἐπειδρὸν ὁ “Ῥαδόὶ-.
μανϑυς ἐκεῖνος τοιοῦτόν τινα λάβῃ, ἄλλο μὲν περὲ
αὐτοῦ οὐκ olds» οὐδέν, οὔϑ'᾽ ὅστις οὔϑ' ὧν τινων,
ὅτι δὲ πονηρός τις" καὶ τοῦτο κατιδὼν ἀπέπεμψεν
εἰς τάρταρον, ἐπισημηνάμενος, ἐών τὸ ἰώσιμος idv
' τε ἀνίατος δοκῇ εἶναι" ὁ δὲ, ἐκεῖσε ἀφικόμενος, τὰ
προσήκοντα πάσχει. ἐνίοτε δ᾽ ἄλλην οἱσιδὼν ὁσίως
βειβιωκυῖαν καὶ μετ ἀληϑιίωρ ἀνδρὺν ἐδιώτου ἢ ἄλ.
iov uvis ψυχὴν, μάλιστα μόν. ἔγωγε φημί, ὦ Καλλ,»

,

«, ἃ, € r. 527. a, GORGIAS. 191.

κλεις, φιλοσόφοαν, τὰ αὗτοῦ πράξαντος, καὶ οὐ πο-
λυπραγμονήθαντος i» τῷ βίῳ, ἠγάσϑη τε καὶ εἰς
μωκάρων νήσους ἀπέπεμψε. ταυτὰ δὲ ταῦτα καὶ δ᾽
4iaxóc. ἑκάτερος δὲ τούτων ῥάβδον ἔχων δικάζειν" ὁ
δὲ Miveic ἐπισκοπῶν κάϑηται μόνος » ἔχων χρυσοῦν
σπῆἥπερον, ὡς φησιν Οδυσσεὺς δ΄ Ομήρου ἰδεῖν αὐτὸν
Χρύσεον ν ἔχοντα, ϑεμιστεύοντα νέκυσιν.
Ἐγὼ μὲν oir, o Καλλίκλεις, ὑπὸ τούτω» τῶν ' λόγων
πέπεισμαι, καὶ σκοπῶ, ὅπως ἀποφανοῦμαι τῷ πριτῇ
oc ὑγοεστάτην ἔχων τὴν ψυχήν. χαίρειν οὖν ἐάσας
τὰς τιμὰς τὰς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων, τὴν ἀλήϑειαν
σχοπδϊν, πειράσομαι τῷ ὄντι ὡς ἂν δύνωμαι βέλτι-
στος ὧν καὶ ζῆν, καὶ ἐπειδὲν ἀποθνήσκω, anoóvy-
σχεῖν. παρακαλῶ δὲ καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀνϑρώ-
226Uc, καϑόσον δύναμαι » καὶ δὴ καὶ σὲ ἀνωπωρακαι.
λῶ ἐπὲ τοῦτον τὸν βίον καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦτον, ὃν
ἐγώ φημι ἀντὶ πάντων τῶν ἐνθάδε ἀγώνων εἶναι"

καὶ ὀνειδίζω σὸς, ὅτι οὐχ οἷός * ἔσῃ σαυτῷ βοηϑῇ-
σαι, ὅταν ἡ δίκη σοι ἢ καὶ j κρίσις, 5 4v γῦν , δὴ ἐγὼ
ἔλεγον, ἀλλὰ ἐλϑὼν παρὰ τὸν δικαστὴν τὸν τῆς Αὖ-
γίνης υἱόν, ἐπειδάν σου ἐπιλαβύμενος ἄγη, χασμήσῃ
καὶ ἰλιγγιάσεις οὐδὲν ἧττον, ἢ ἐγὼ ἐνθάδε, σὺ ἐκεῖ,
καὶ σὲ ἴσως τυπτήσει τις ἐπὶ κὄῤῥης dripeg καὶ
πάντως “προπηλακιεῖ. τώχα δ᾽ οὖν ταῦτα μῦϑός σοι
δοκεῖ λέγεσθαι, ὥςπερ γραός, καὶ καταφρονεῖς αὐὖ-
sé» καὶ: οὐδέν 7" ἂν ϑαυμαστὸν ἦν καταφρονεῖν
τούτων, εἴ πη ζητοῦντες εἴχομεν αὐτῶν βελτίω xoi
ἀληϑέστερα sborip* νῦν δὲ δρᾷς, ὅτι τρεῖς ὄντες ὑμεῖς,

lo d

£22 PLATONIS b, c. d,

οἵπερ ᾿σοφώτατοί ἐστε τῶν γῦν Ελλήνων, σὺ τε καὶ
Πῶλος xo I Ὁργίας, οὐκ ἔχετε ἀποδεῖξαι ὡς δεῖ ἀλ-.
λον τινὰ βίον ζῆν ἢ τοῦτον, ὕςπερ καὶ ἐχεῖσε Φαίνε-
ται ξυμφέρων * ἀλλ ἐν τοσούτοις λόγοις, τῶν ἀλ-
λων ἐλεγχομένων , μόνος οὗτος ἠρεμεὶ ó λόγος, ὡς
εὐλαβητέον ἐστὶ τὸ ἀδικεῖν μᾶλλον ἢ τὸ ἀδικεῖσϑαε,.
xni παντὸς μᾶλλον ἀνδρὶ μελετητέον, οὐ, τὸ δοκεῖν
εἶναι ἀγαθόν, ἀλλὰ τὰ εἶναι, καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ"
ἐὰν δέ τις κατά τι κακὸς γέίψνηται , κολαστέος ἐστί.
καὶ τοῦτο δεύτερον ἀγαϑὸν μετὰ τὸ εἶναι δίκαιον,
τὸ | γίγνεσθαι , καὶ κολαζόμενον διδόναι δίκην" καὶ
σεᾶσαν κολακείαν καὶ τὴν περὶ ἑαυτὸν καὶ τὴν περὲ
τοὺς ἄλλους, καὶ περὶ ὀλίγους καὶ περὶ πολλούς,

᾿ φευχτέον, καὶ τῇ ῥητορικῇ. οὕτω χρηστέον ἐπὲ τὸ δί--

-

x00 dcl. μαὶ τῇ ἄλλῃ πάσῃ πράξει. LXXXIIL
"Eno μὲν οὖν πειϑόμενος ἀκαλούϑησον ἐγταῦϑα,
οἱ ἀφικόμενος εὐδαιμονήσεις καὶ ζῶν καὶ τελευτή-
σας, ὧς ὃ λόγος σημαΐένει, καὶ sacó» τινα σοῦ και-

᾿ ταφρονῆσαι, ὡς ἀνοήτου, καὶ προπηλακίσαι ἐὰν Boi-

ληται, καὶ, γαὶ μὰ Δία, σὺ γε ϑαῤῥῶν πατάξαι τὴν
ἄτιμον ταύτην πληγήν" οὐδὲν γὰρ δειγὸν πείσῃ ᾿ ἐὰν
τὼ ὄντι je: καλὸς κἀγαϑός, aoxdv ἀρετὴν" χᾷπειτα οὕ--
τω κοινῇ ἀσκήσαντες, τότε ἤδη, ἐὰν δοκῇ χρῆναι, ἐπι-
ϑησόμεθα τοῖς πολιτικοῖς, ἢ, ὁποῖον ἂν τι δοκῇ ἡ ἡμῖν,
τότε βουλευσόμεθα ; βελτίους 6 ὄντες βουλεύεσϑαι ἢ 5
νῦν. αἰσχρὸν ydg, ἔχοντάς yt ὡς νῦν φαινόμεϑα ἔχειν,
ἔπειτα νεανιεύεσθαι ὡς τι ὄντας, οἷς οὐδέποτε ταὺυ-
τὰ δοκεῖ ππερὶ τῶν αὐτῶν, καὶ ταῦτα, περὲ τῶν μεγέ-

,

“. j GORGIAS, 123
στῶν" εἰς τοσοῦτον ἥκομεν ἀπαιδευσίας. ὥςπερ οὖν
ἡγεμόνι τῷ λόγῳ͵ χρησώμεϑα τῷ νῦν παραφανέντι,
ὃς ἡμῖν σημαίνει , ὅτε οὗτος ὃ τρόπος ἄ ἄριστος τοῦ
βίον, τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἄλλην ἀρετὴν ἀσκοῦ»-
τας xol ζὴν καὶ ᾿εϑνάναι. τούτῳ οὖν ἑπώμεϑα,
καὶ τοὺς ἄλλους παρακαλῶμεν, μὴ ἐκείνῳ, ᾧ σὺ πι-
στεύων ἐμὲ παρακαλεῖς. ἔστι γὰρ οὗδενὸς ἄξιος, ὦ
Καλλίκλεις.

NN

4. PLATONIS οὐσῶν

--

ΩΝ
H ΠΕΡῚ []141440.Σ
H ΠΕΡῚ HOIHTIKOT XAPAKTHPOZ

H ΠΕΡῚ HOIHTIKHZ EPMHNBEI A4
40r!KO04Z2

TA TOY JdI4A400€'OY IANOZ IIPOZAIIA

ΣΩΚΡΑΤΗΣ, I44N. :

T» Ἴωνα χαίρειν. πόϑεν τανῦν ἡμῖν ἐπιδεδή-
. μηκας; ἢ οἴκοθεν, ἐξ Eqécov; ΓΝ. Οὐδαμῶς, ὦ

Σώκρατες, ἀλλ᾿ ἐξ ᾿Επιδαύρου, ἐκ τῶν ᾿Ασχληπιείων.
Z1. Mà» καὶ ῥαψωδῶν ἀγῶνα. τιϑέασι τῷ ϑεῷ ot
᾿Επιδαύριοι; Lf1N. Πάνυ γε, καὶ τῆς ἄλλης ye μου-
σικῆς. 242. Ti οὖν; ἡγωνίζου τι ἡμῖν; καὶ πῶς
τι ἠγωνίσω; ΓΝ. Τὰ πρῶτα τῶν ἄϑλων jveyxd-
pueda, ὦ “Σώχρατες. 22. Ev λέγεις. ἄγε δὴ o ὅπως
καὶ τὰ Παναϑήναια »axngous». ΙΝ. ^41) ἔσται
ταῦτα, ἐὰν ϑεὸς ἐϑέλῃ. ΣΩ. καὶ μὴν πολλάκις γε

ἐζήλωσα ὑμᾶς τοὺς δαψῳδοὺς, ὦ Ἴων, τῆς τέχνης.

-

-

M €. d. p. 553. 8. 10. 195

δὸ re ἅμα μὲν τὸ σῶμα. πεκοσμῆσϑαι ἀεὶ πρέπον»
ὑμῶν εἶναι τῇ τέχνη, καὶ ὡς καλλίστοις φαίνεσϑαι,
ἅμα δὲ «ἀναγκαῖον εἶνας ἔν τε ἄλλοις ποιηταῖς δια-
τρίβειψ πολλοῖς καὶ uyadoig, καὶ δὴ καὶ μάλιστα
ἐν ᾿Ομήρῳ, τῷ ἀρίστῳ καὶ ϑειστάτῳ τῶν ποιητῶν,
καὶ τὴν τούτου διάνοιαν ἐκμεινθάνειν, μὴ μύνον τὰ
ἔπη, ζηλωτόν i ἐστιν. oU ydg ἂν γένοιτό ποτε φῥαψῳ-
δός, εἰ μὴ Surio; τὰ λεγώμενα ὑπὸ τρῦ ποιητοῦ" τὸν
yde ῥαψῳδὸν ἑρμηνέα δεῖ τοῦ ποιητοῦ τῆς δια-
votuc γίγνεσθαι τοῖς ἀκούουσι" τοῦτο δὲ καλῶς ποι--
six μὴ. “γιγνώσκοντα 0 τι λέγει ὅ ποιητὴς ἀδύγα-
20». ταῦτα οὖν πᾶνσα ἄξια ζηλοῦσϑαι. ΜΝ. ᾿Ἅλη-
o5 ἀέγεις, ὦ Σώκρατες. ἔμοιγ οὖν τοῦτο πλεῖστον
ἔργον παφέσχε τῆς. τέχνης, καὶ οἶμαι κάλλιστα &v-
ϑρώπων λέγειν περὸ Ὁμήρου, ὡς οὔτε Μητρόδωμος
ὃ “Ἰαμψακηνός, οὔτε. Στησίμβροτος ó ὃ Θάσιος, οὔτε
Πλαύνων, οὔτε ἄλλος οὐδὲὲς τῶν πώποτε γενθμόνῳν
ἔσχεν εἰπεῖν οὕτω πολλὰς καὶ καλὰς διανοίας περὶ"
Ομήρου, ὅσας ἐγώ. ΣΏ. Εὖ λέγεις, ὦ Ἴων" δῆλον
γὰρ, ὅτι OU φϑονήσεις μοι ἐπιδεῖξαι. Hw. Koi
μὴν GE)» γε ἀκοῦσαι, M “Σώκρατες, ὡς εὖ seed jupes
τὸν Ὅμηρον, ὥςτε, οἶμαι, farà ᾿Ομηριϑῶν ἄξιος εἶναι

χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωϑῆναν. it Zl. Καὶ ὁ μὴν ]
ἐγὼ ἔτι ποιήσομαι σχολὴν ἀχφροᾶσϑαι σοῦ. νῦν δέ
μοι τοσόνδε ἃ ἀπόχφιναι, πάτερον περὶ ᾿θμήρον μόνον
δεινὸς εἶ, 7) καὶ περὶ ᾿ΗΠσιάδυυ καὶ 4 oxidgov; HUN.
Οὐδωμῶς, ἀλλὰ περὶ ᾿Ομύρου μόγαν" txaxóv γάρ
uot δοκεῖ εἶναι. Efe. ᾿Ἐστιιδὲ περὶ ὅτου Ὅμηρός τε

(28. PLATONIS b. e. ἃ, t.

τὸς ὅμολογεὶ τὸν αὐτὸν ἔσεσϑαι xgig i» ἱκανὸν πάν
τῶν, ὅσοι ἂν περὲ τῶν αὐτῶν λέγωσι, εοὺς .δὲ ποιη-
τὸς σχεδὸν a ἀπαντὰς τὰ αὐτὰ ποιεῖν. ΤΩΝ. Τί oty
ποτε τὸ αἴτιον, M Σώκρατες, ὅτι, ὅταν μὲν τις περὶ
ἄλλον τον ποιηεαῦ διαλέγηται, οὔτε προσέχω τὸν
νοῦν, ἀδυνατῶ τειποαὶ ὁτιοῦν ἔνμβαλέαθαι λόγου
! ἄξιον , ἀλλ ἀεεχνῶς νυστάζω, ἐπειδὰν δέ τις περὶ
"Ousigov μνησθῇ: , εὐθὺς ze ἐκρήγορα καὶ πρϑσέχω
τὸν. κοῦν καὶ εὐπορῶ O τε λέγω; JAf2. Οὐ χαλεπὸν
αοῦτό φϑιεὐκάσαι, e ἑταῖρε , ἀλλὰ παντὶ δῆλον, ὅτι
τέχνῃ e ἐπιατήμῃ me) “Ὁμήρου λέγειν ἀδύνατος
εἶ" εἰ γαρ.τέχνῃ oido τε soda, xal περὶ τῶν ἄλλων
“ποιμῶν ἁπάγτον λέγειν υἷάς αὶ ἂν ἦσϑα᾽. πομμικὴ
vio σεου dosi TÓ-0Àe»* ἢ oU; ΛΩΝ. Nal. IV. An.
Οὐωρῦν ἐπειδὰχκ λάβῃ τις καὶ ἄλλην τέχνην ἡντινοῦν
ὅλην, á αὐτὸς τράπος: τῆς σκέψεως ἐστὶ περὸ ἁπασῶν»
Aj rte 7 πῶς τοῦτο λέχω, δέῃ τέ μου ἀκοῦσαι,
ὦ ἴων; ΤΩΝ. Nai μὰ ἡ zóv Δία, ὦ “Σώσρατες, ἔγωγε"
χαίρω ydo ἀχούων ὑμῶν τῶν ' σαφῶν.΄ .Σ.Ω.. Βουλοί.
μεηριἂν σε ἀληϑῆ λέγειν, ὦ Ἴων. ἀλλὰ σοφοὶ pé»
mov. ἐστὲ ὑμεῖρ ei ὡσφῳδοὺ καὶ ὑποκριταὶ καὶ
ὧν ὑμῶς ἄδετε τὰ σιοιήματα" ἐγὰ δὲ οὐδὲν ἄλλο)
νἀληϑῇιλέγω,. ajo» εἰκὸς ἰδιώτην avé gener. - par
καὶ περὶ τούτρυ, οὗ κῦν. ἠρόμην σε, ϑέασαι ὡς φαῦ-
λων καὶ ἰδιωχιχόν ἐστι καὶ παντὸς ἀνδρὸς yrómos , 9
εὔλεγοοι τὴν αὐτὴν εἶναι, axe, ἐπειδάν τις. ὅλη» τάχγχῃν
λάβῃ" λάβωμεν. yép- τῷ λόγῳ. γραφικὴ γὰρ τις ἐστὶ
τγνῃ τὸ 91a»; ΔΩ. Ναί, 42. Οὐκοῦν xod γρα-

e P 533. a, b.e, * .1O. 129

φεῖς πολλοὶ xai εἰσὶ καὶ γεγόνασιν ἀγαϑοὶ καὶ i φαῦ-
λοι; ; 1ΏΩΝ. Πάνυ ye. 2.2. "Ln οὖν τινα εἶδες, ὅςτις
περὶ μὲν “Πολυγνώτου τοῦ ““γλαοφῶντος δεινός ἐστιν
ἀποφαένειν à εὖ τε γράφει xal à μὴ, περὶ δὲ τῶν
ἄλλων γραφέων ἀδύνατος ; καὶ ἐπειδὰν μέν τις τὰ
τῶν ἄλλων ζωγράφων & ἔργα ἐπιδεικνύῃ , φυστάζει τε.
καὶ ἀπορεῖ, καὶ οὐκ ἔχει 0 τι ξυμβάληται , ἐπειδὰν
δὲ περὲ Ἰμολυγνώτου ἢ ἄλλου otov βούλει τῶν γρα--
φέων͵,ὡγὸς μόνου, δέῃ ἀποφήνασθαι γνώμην, ἐχρή-
γορὲ τε xol προσέχει τὸν γοῦν, καὶ εὐπορεῖ ὃ τε
εἴπῃ; ΤΩΝ. Ov μὰ τὰν dia, οὐ δῆτα. ΣΩ. TY 06;
ip ᾿ἀνδριαντοποιΐᾳ δη τιν" εἶδες, ὅςτις περὲ μὲν
“εμδάλον τοῦ Μητέωνος, ἢ ᾿Επειοῦ τοῦ Πανοπέως,
5 Θεοδώρου τοῦ Σαμέαν, 5 ἄλλον τινὸς ἀνδριαντο--
ποιοῦ, δνὸς περι, δεινός ἐστιν ἐξηγεῖσθαι ἃ εὖ πε-
ποίηχεν, ἐν δὲ τοῖς τῶν ἄλλων ἀνδριαντοποιῶν ἔ δργοις
ἀπορεῖ 7s καὶ νυστάζει, οὐχ ἔχων ὃ τι εἴπῃ; ΙΏΝ.
Οὐ μὰ τὸν Δία οὐδὲ TeUTOYy ἑώρακα. ΣΙ. ᾿Αλλὰ
uj», cy ἐγὼ οἶμαι , οὐδ᾽ ἐν αὐλήσει γε, οὐδὲ ἐν
κιϑαρίαει, οὐδὲ ἐν κιϑαρῳδίᾳ, οὐδὲ ἐν ῥαψῳδίᾳ,
οὐδεπώποτ εἶδες ἄνδρα, ὃ ὁςτις περὶ μὲν ᾿Ολύμπου. δει.-
,vós ἐστιν ἐξηγεῖσϑαι, ἢ περὶ Θαμύρου, ἢ περὶ Oe-
qwe, ἢ περὶ Φημίου τοῖν ᾿Ιϑακησίου ζαψῳδοῦ περὲ
δὲ Ἴωνος τοῦ ᾿Εφεσίου ἀπορεῖ καὶ οὐκ ἔχει ξυμβάλ-
λεσϑαι, ἃ τε εὖ ῥαψῳδεῖ καὶ ἃ μή. ΤΩΝ. Οὐκ ἔχω
σοι περὶ τούτου ἀντιλέγειν, ὦ Σώχρατες, ἀλλ᾿ ἐκεῖνο
ἐμαυτῷ ξύνοιδα, i ὅτι περὶ ᾿ Ὁμήρου κιλλιστ᾽ ἀνϑρώ-
πῶὼν λέγω καὶ εὐπορῶ, καὶ oi ἄλλοι πάντες με φασὶ»
PraT. Or. Ton. 1ll.
à

130 PLATONIS d, e, p. 534. κα

sv À&yeim, περὲ δὲ τῶν ἄλλων, 0U* »καἴτοι 0, ρα, τοῦτο
τί ἐστι. V. 242. Καὶ ὁρῶ, ὦ Ἴων, καὶ ἔρχομαί γέ
σοι ἀποφαινόμενος, ὃ 0 μοι δοχεῖ τοῦτο εἶναι. ἔστι yo

τοῦτο τέχνη μέν, οὐκ ὃν παρὰ col περὶ Ὁμήρου εὖ
λέγειν, ὃ »ir 0j ὅλεγον , ϑεία δὲ δύναμις ἢ ἢ σε κινεῖ,
ὥςπερ ἐν τῇ λίϑῳ ἢν Εὐριπίδης μὲν Μαγνῆτιν. ὦγό-
μασεν, οἵ δὲ πολλοὶ Ἡρακπλείαν" καὶ γὰρ αὕτη Ἶ
λίϑος οὐ μάγον αὐτοὺς τοὺς δακτυλίους ἄγει τοὺς
σιδηροῦς , ἀλλὰ καὶ δύναμιν ἐντίϑησι τοῖς δακτυ-
λέοις, ὥςτε δύνασϑαι ταυτὸν τοῦτο ποιεῖν, ὅπερ ἡ AL-
Sog, ἄλλους ἃ ἄγειν δακτυλίους " Oct ἐνίοτε ὁρμαϑὸς
μακρὸς πάνυ σιδηρίων καὶ δακτυλίων ἐξ ἀλλήλων ἢρ-
τηται, πᾶσι δὲ τούτοις ἐξ ἐκείνης τῆς λίϑου ἡ δύνα--
pic ἀγήρτηται. οὕτω δὲ καὶ ἢ μοῦσα ἐνθέους μὲν»
ποιεῖ αὐτή, διὰ δὲ τῶν ἐνθέων τούτων ἄλλων évOov-
σιαζόντων ὁρμαϑὸς ἐξαρτᾶται. πάντες ydo οἵ τετῶν
ἐπῶν ποιηταὶ οἵ ἀγαθοὶ, οὐκ ix τέχνης, ἀλλ᾽ ἔνϑεοι
ὄντες καὶ κατεχόμενοι πάντα ταῦτα τὰ καλὰ λέγουσι
ποιήματα" καὶ oi μελοποιοὶ οἵ ἀγαϑοὶ ὡσαύτως,
ὥςπερ o οἱ ἱ κορυβαντιῶντες οὐκ ἔμφρονες ὄντες ὀρχδῦ»-
, sai, οὕτω καὶ oi μελοποιοὶ οὐκ ἔμφρονες ὄντες τὰ
καλὰ μέλη ταῦτα ποιοῦσιν, ἀλλ: ἐπειδὰν ἐμβῶσιν εἰς
τὴν ἁρμονίαν καὶ εἷς τὸν ῥυϑμόν, βακχεύουσι xai
χατεχόμενοι » ὥςπερ αἱ βάκχαι ἄρύττονται ἐκ τῶν
ποταμῶν μέλε καὶ γάλα κατεχόμεναι ; ἔμφρονες δὲ
οὖσαι, oU. καὶ τῶν μελοποιῶν ἡ ψυχὴ τοῦτο égyu-
ζεται, « ὅπερ αὐτοὶ λέγουσι. λέγουσι γὰρ δήπουθεν.
πρὸς ἡμᾶς οἱ ποιηταί, ὅτι ἀπὸ κρηνῶν μελιῤῥύτων

b. e. ἃ, e, IO. 131

éx Μουσῶν κήπων τινῶν καὶ ναπῶν δρεπόμενοι τὰ
μέλη ἡμῖν φύρουσιν, ὥςπερ oi μέλιτται, καὶ εἰὑτοὶ
οὕτω πετόμενοι , καὶ ἀληϑῆ λέγουσι. χοῦφον γὰρ
χρῆμα ποιητής ἐστε καὶ πτηνὸν καὶ ἱερόν, καὶ οὗ
πρότεφον οἷός τε ποιεῖν πρὶν ἂν ἔνϑεός τε γένηται
καὶ ἔχφρων, καὶ ó νοῦς μηκέτι ἐν αὐτῷ ἐνῇ. ἕως δ᾽ a ἂν
τουτὶ ἔχη τὸ χτῆμα, ἀδύνατος πᾶν ποιεῖν dori» ἂν--
ϑρῶπος καὶ χρησμῳδεῖν " ἅτε οὖν οὐ τέχνῃ ποιοῦ»-

τες καὶ sole λέγουσι καὶ καλὰ περὸ τῶν πραγ-
μάτων, ὥςπερ σὺ περὶ" Ομήρου, ἀλλὰ ϑείᾳ μοίρ͵,
τοῦτο μόνον οἷός τε ἕκαστος ποιεῖν καλῶς, dg ὃ

MoUca αὐτὸν ὥρμησεν, ó μὲν Vidi ὁ δὲ
ἐγκώ α, 40:0 ὑπορχήματα, ὃ δ᾽ ἔπη, ó 9 ἰάμβους"
τὰ δ᾽ ἄλλα φαῦλος αὐτῶν ἕκαστός ἐστιν. οὗ γὰρ τέ-
am ταῦτα λέγουσιν , ἀλλὰ ϑείᾳ δυνάμει. ἐπεὶ εἴ
περὶ ἑνὸς τέχνῃ καλῶς ἠπίσταντο λέγειν , xà» περὲ
τῶν ἄλλων ἁπάντων. διὰ ταῦτα δὲ ὃ ϑεὸς a ἐξαιροὺ-
μενος τούτων τὸν γοῦν, τούτοις χρῆται ὑπηρέταις, καὶ
τοῖς χρησμῳδοῖς καὶ τοῖς μάντεσι τοῖς ϑείοις, ἵνα
ἡμεῖς οἱ ἀκούοντες εἰδῶμεν, ὅτι οὐχ οὗτοι thoi» οὗ
ταῦτα λέγοντες, οὕτω πολλοῦ ἄξια, οἷς νοῦς μὴ πάρφ-
ἐστιν, ἀλλ ὃ ϑεὸς αὐτός ἐστιν ὅ λέγων, διὰ τούτων
δὲ φϑέγγεται πρὸς ἡμᾶς. μέγιστον δὲ τεκμήριθν τῷ
λόγῳ Τύννιχος ὅ Χαλκιδεὺς, ὃ ὃς ἐ ἄλλο μὲν οὐδὲν πώ--
ποτ ἐποίησε ποίημα, , ὅτου τις ἄν ἀξιώσειε μνησϑῆς.
ve, τὸν δὲ Παΐίωνα, ὃν πάντες ᾷδουσι, σχεδόν τι πάν-
τῶ» μελῶν κάλλιστον», ἀτεχνῶς, ὅπερ αὐτὸς λέχει, £V
ρημά τι Ῥουσᾶν. ἐν τούτῳ γὰρ δὴ μάλιστά μοι δου

εἶπ

L4

3: “ PLATONIS εἰν 555. κῖνεν

x& ὃ ϑεὸς ἐνδείξασϑαι ἡμῖν, ἵνα μὴ διστάζωμεν, ὅτι
οὐκ ἀνϑρώπινά ἐστι τὰ καλὰ ταῖτα ποιήματα οὐδὲ
ἀνθρώπων, ἀλλὰ θεῖα καὶ ϑεῶν, οἵ δὲ ποιηταὶ οὔ-
δὲν ἀλλ᾿ ἢ ἑρμηνεῖς εἰσὶ τῶν ϑεῶν, κατεχόμενοι ἐξ
ὅτου ἂν ἕκαστος κατέχηται. ταῦτα ἐνδεικνύμενος ὃ
ϑεὸς ἐξεπίτηδες διὰ τοῦ φαυλοτάτου ποιητοῦ τὸ
κάλλιστον μέλος ἦσεν. ἢ oU δοκῶ σοι ἀληϑῆ λέγειν,
ὦ Ἴων; ΤΩΝ. Noi p τὸν Δία, ἔμοιζε. ἅπτῃ γάρ
πὼς μου τοῖς λύγοις τῆς ψυχῆς, ὦ «Σώκρατες, xo
μοι δοκοῦσι ϑείᾳ μοίρᾳ ἡμῖν παρὼ τῶν ϑεῶν ταῦτα
oí ἀγαϑοὲ ποιηταὶ ἑρμηνεύειν». | Vl. 242. Οὐκοῦν
ὑμεῖς αὖ οἱ ῥαψῳδοὶ τὰ τῶν ποιητῶν ἑρμηνεύετε;
ΛΩΝ. Kol τοῦτο ἀληϑὲς λέγεις. 242. Οὐκοῦν ἑρμη--:
γέων ἑρμηνεῖς γίγνεσθε; Lf. παντάπασί 7ε: z4.
Ἔχε δὴ καί μον τόδε εἰπέ, à) Ἴω»,. καὶ μὴ ἀποχρὺ-
vy 0 τι ἂν σε ἔρωμαι" ὅταν εὖ εἴπῃς ἔπη, καὶ ἐκ--
πελήξῃς μάλιστα τοὺς ϑεωμένους, ἢ τὸν ᾿Οδυσσέα
ὅταν ἐπὶ τὸν οὐδὸν ἐφαλλύμενον ἄδῃς, ἐκφανῇ γιγνό-
μένον τοῖς μνηστῆρσι καὶ ἐκχέοντα τοὺς ὀϊστοὺς
πρὸ τῶν ποδῶν, s 7 “Ἀχιλλέα ἐπὶ τὸν Ἕκτορα ὁρμῶ»-
τα, ἢ καὶ τῶν περὶ ᾿Ανδρομάχην ἐλεεινῶν τι ἢ περὶ
᾿᾿κάβην ἢ UI περὶ Πρίαμον, τότε πότερον ἕ ἔμφρων si,
3 ἔξω σαντοῦ zonis καὶ παρὰ τοῖς πράγμασιν οἴε-
ται σοῦ εἶναι ἡ ψυχὴ, οἷς λέγεις, ἐνθουσιάζουσα, ἢ ji ἐν

Jody οὖσιν ἢ ἢ ἐν Τροίᾳ ἢ ὅπως ἂν καὶ τὰ ἔπη ἔχῃ :

Ifiw. (Ὡς ἐναργές μοι τοῦτο, ὦ “Σώκρατες, τὸ τεκμῆ-
ρίον εἶπες" οὐ γάρ ge ἀποκρυψάμενος ἐρῶ. ἐγὼ γάρ

- esa» ἐλεεινόν τε λέγω, δακρύων ἐμπίπλανταί μον οἱ

N

€, 8. o. p, 556,5. IO. 133

ὀφϑδαλμοί , ὅταν» τε φοβερὸν ῇ δεινόν, ὀρϑαὶ ai τρί-
χες ἵστανται ὑπὸ τοῦ φύβου καὶ ἡ καρδία πηδᾷ.
Z0. τὶ οὖν φῶμεν, a o Ἴων; ἔμφρονα εἶναι τότε τοῦ--
τὸν τὸν ἄνϑρωπον, ὃς ἂν κεκοσμημένος ἐσθῆτι ποι--
κίλῃ καὶ χρυσοῖς στεφάνοις χλαίῃ T ἐν ϑυσίαις καὺ
ἑορταῖς, μηδὲν ἀπολωλεκὼς τούτων, ἢ φοβῆται, πλέον
ἢ ἐν διςμνρίοις ἀνθρώποις ἑστηκὼς φιλίοις , μηδενὸς
ἄποδύοντος μηδὲ ἀδικοῦντος; ΤΩΝ. Ov μὰ τὸν Za

. οὗ πόνυ, ὡ “Σώκρατες, ὥς γε εἀληϑὲς εἰρῆσϑαι. ΣΏ.

Οἶσθα οὖν ὅτι καὶ τῶν ϑεαϊτῶν τοὺς πολλοὺς ταυτὰ
ταῦτα ὑμεῖς ἐργάζεσθε; ΤΩΝ. Καὶ μάλα καλῶς οἶδα.
καϑορῶ γὰρ ἑκάστοτε αὐτοὺς ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ βή-

. ματος κλαίοντάς τὸ καὶ δεινὸν ἐμβλέποντας καὶ ξυ»-

ϑαμβοῦντας τοῖς λεγομένοις. δεῖ γὰρ us καὶ σφόδρ᾽
αὐτοῖς τὸν νοῦν προσέχειν, ὡς ἐὰν μὲν κλαίοντας
αὐτοὺς καϑίσω, αὐτὸς γελάσομαι, ἀργύριον λαμβιί-
νων, ἐὰν δὲ γελῶντας, αὐτὸς κλαύσομαι, ἀργύριον»
ἀπολλύς. VIL ΣΩ. Οἶσϑα οὖν, 9 ὅτι οὗτός ἔστιν ὅ
ϑεατὴς τῶν δακτυλίων ó ἔσχατος, ὧν ἐγὼ ἔλεγον
ὑπὸ τῆς ΗἩρακλεώτιδος λίϑου ἀπὶ ἀλλήλων τὴν δύ-
vou λαμβάνειν, ὁ δὲ μέσος σὺ ὃ ῥαψῳδὸς καὶ ὗπο-
κριτής, ὁ δὲ πρῶτος αὐτὸς ὃ ὃ ποιητής; ó δὲ ϑεὸς διὰ

' πάντων τούτων ἕλκει τὴν ψυχήν, ὅποι ἂν βούληται

bd

τῶν ἀνθρώπω», ἀνακρεμαννὺς ἐξ ἀλλήλων τὴν δύνα--
μεν, καὶ, ὡςπὲρ ἐκ τῆς λίϑου αὶ ἐκείνης, δρμαϑὸς πάμ-
πολὺς ἐξήρτηται χορευτῶν τε καὶ διδαυχάλων καὶ ὗπο-
διδασκάλων, ἐκ πλαγίου ἐξηρτημένων, τῶν τῆς uov-
σης ἐκκρεμαμένον» δακτυλέων; καὶ ὃ μὲν τῶν ποιητῶν

-

434 PLATONIS p. 556. a. b, c, d, e.

, ἐξ ἄλλης Μούσης, ó δὲ ἐξ ἄλλης ἐξήρτηται" ὀνομά--
ζομεν δὲ αὐτό, κατέχεταν" τὸ δέ ἐστι πταραπλήσιον "

ἔχεται γάρ. ἐκ δὲ τούτων τῶν «πρώτων δακτυλίων,
τῶν ποιητῶν ἄλλοι ἐξ ἄλλου αὖ ἠρτημένοι εἰσὶ καὶ
ἐνθουσιάξουσιν, οἵ μὲν ἐξ ᾽᾿Ορφέως, οἷ δὲ ἐκ Mov-
σαίον" oi δὲ πολλοὶ ἐξ ᾿Ομήρου κατέχονταί τε καὶ
ἔχονται , ὧν σὺ, v) Ἴων, εἷς el, καὶ κατέχῃ ἐξ΄ Ομήρον.
καὶ ἐπειδὰν μὲν τις ἄλλου του ποιητοῦ ἄδη, καϑεύ--
Üug τε καὶ ἀπορεῖς 8 τι λέγῃς, ἐπειδὰν δὲ τοῦτον
, τοῦ ποιητοῦ φϑέγξηταί τις μέλος, εὐϑὺς ἐγρήγορας,
καὶ ὀρχεῖταί σου ἡ ψυχή, καὶ εὐπορεῖς ὅ τι λέγῃς:
οὐ γὰρ τέχνῃ οὐδ᾽ ἐπιστήμῃ nigi “Ὁμήρου λέγεις, à
λέγεις, ἀλλὰ ϑείᾳ μοίρᾳ καὶ καταχωζχῇ 3 ὥςπερ οἱ
κορυβαντιῶντες ἐκείνου μόνου αἰσϑάνονται τοῦ μέ-
λους ὀξέως, t 0 ἂν ἢ τοῦ ϑεοῦ ἐξ ὅτου ἂν κατέχωνται,
καὶ εἰς ἐκεῖνο τὸ μέλος καὶ σχημάτων καὶ ῥημάτων
εὐποροῦσι, τῶν δὲ ἄλλων oU φροντίζουσιν». οὕτω καὶ
σὺ, ὦ Ἴων, περὶ μὲν Ὁμήρου ὅταν τις μνησϑῇ, εἰ-

πορεῖς, περὶ δὲ τῶν ἄλλων ἀπορεῖς. τούτου δ᾽ ἔστι
τὸ αἴτιον, t] d ἐρωτᾷς, διότι σὺ ) περὶ μὲν Ὁμήρου
εὑπορεῖς, περὶ δὲ τῶν ἄλλων οὔ, ὅτε οὐ τέχνη, e-
λὰ ϑείᾳ μοίρᾳ, Ὁμήρου δεινὸς εἶ ἐπαινέτης. ΜΝ.
Σὺ μὲν εὖ λέγεις, ὦ Σώκρατες" ϑαυμάζοιμι μένε

ἂν εἶ οὕτως εὖ εἴποις, ὥςτε μὲ ἀναπεῖσαι, ὡς ἐγὼ xat-
ἐχόμενος καὶ μαινόμενος ἡ Ὅμηρον ἐπαινῶ, οἷμαι δὲ,
οὐδ᾽ ἂν σοι δόξαιμι, εἴ μου ἀκούσαις λέγοντος περὲ
Ὁμήρου. VIII zn. Koi μὴν ἐθέλω ye ἀκοῦσαι,
οὐ μέντοι πρότερον πρὲν ἄν μοι ἀποχρίνῃ τόδε" ὧν

e. p. 535. A. V, e, d, IO. 135 .

᾿Ομηρφος iiw περὶ τίνος εὖ λέγεις; οὗ γάρ δήπον
περὸ à ἁπάντων yt. HN. Ev ἔσϑε, ὦ 'Σώχρατες, , 0U-
δὲν ὃν » περὶ ὅτου οὔ. 2.41. Οὐ δήπου καὶ περὲ TOU-
των, ὧν σὺ μὲν τυγχάνεις οὐκ εἰδὼς, Ὅμηρος δὲ λό-
yt. ΤΩΝ. Καὶ ταῦτα ποῖά ἐστιν, ἃ ᾿Ομηρος μὲν
λέγει, ἐγὼ δὲ οὐκ οἶδα; 242. Ov καὶ περὶ ruin
μέντοι λέγει πολλαχοῦ Ὅμηρος καὶ πολλὰ; οἷον καὶ"
περὶ ἡνιοχείας. ἐὰν ᾿μνησϑῶ τὰ ἔπη , ἐγὼ σοι φράσω
ΔΩ Ν. AM ἐγὼ ἐρῶ" ἐγώ γὰρ μέμνημαι. Z4. Εἰπὲ
“δὴ μοι, ἃ λέγει Νέστωρ “Ἀντιλόχῳ᾽ τῷ υἱεῖ, παραινῶν
εὐλαβηϑῆνγαι τὴν καμπὴν ἔν τῇ ἑπποδρομέᾳ, τῇ ἐπὶ
Πατρόκλῳ. ΤΩ.

Αλινϑῆναι δὲ (qual) καὶ αὐτὸς ἐνξέστῳ ἐνὶ δίφρω,
Vx ἐπὶ ἀγεστερὰ τοῖϊξν' ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἕππον
K£vcai ὁμοκλήσας, ebat τέ οἱ ἡνία χεραίν.

Ἔν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀφιστερὸς ἐγχριμηνϑήτω,
“ῆς μή τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαε
Αὐύχλου ποιητοῖο, λίϑουν δ᾽ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν.

ΣΩ. “Ἀρκεῖ. ταῦτα δή, ὦ Ἴων, τὰ ἔπη εἴτε ὀρϑῶς
λέγει Ὅμηρος, à stre μὴ, πότερος ἂν yon ἄμεινον,
ἰατρὸς 7 ἢ ἡνίοχος; JN. ᾿Ηνίοχος δήπου. Xf). Πὸό-
τερον», ὅτι τέχγην ταύτην ἔχει, 7 καὶ &ÀÀo vi ; MAN.
Οὔκ, ἀλλ᾽ ὅτι τέχνην. 2. Οὐκοῦν ἑκάστῃ póv
τεχνῶν ἀποδέδοταί τε ὑπὸ τοῦ ϑεοῦ ἢ ἔργον οἵᾳ τε εἷ-
ναι γιγνώσκειν ; οὗ γάρ ποῦ, à χυβερνητικῇ 2t γνώ-
GXOJLEP , γνωσόμεϑα καὶ ἰατρικῇ. ΤΩΝ. Οὐ δῆτα.
Z2. Οὐδέ ys à ἰατρικῇ, ταῦτα καὶ τεκτονικῇ. LÍLN.
Οὐ δῆτα. X42. Ovxoir οὕτω. καὶ κατὰ πασῶν τῶν

.* -

136 PLATONIS. | d, e. p. 558, a, b.

τεχνῶν», ἃ τῇ ἑτέρᾳ τέχνῃ γιγνώσκομεν, oU γνωσύ-
μεϑα τῇ ἑτέρᾳ; τόδε δὲ LL πρότερον. τούτου ἀπο--
κρίναι" τὴν μὲν ἑτέραν φὴς εἶναί τινα. τέχνην, τὴν δ᾽
, ἑτέραν; ΜῈΝ. Nai. 242. 49a, ὥρπερ ἐγὼ τεκμαιρύ-
μενος, ὅτων ἢ μὲν ἑτέρων πραγμάτων 7 ἐπιστήμη,
ἡ δ᾽ Ἑτέρων, οὕτω καλῶ τὴν μὲν ἄλλην, “τὴν δὲ ἄλ--
λην» τέχνην, , οὕτω xa) σύ; LIN. Noi. ΣΩ. E ydp
LOU τῶν αὐτῶν πραγμάτων ἐπιστήμη εἴη τις, τί ἂν τὴν
μέν, ἑτέραν φαῖμεν: εἶναι, τὴν δ᾽, ἑτέραν , ὅπὄτε ya
ταυτὰ εἴη εἰδέναι dm ἀμφοτέρων; » ὥςπερ ἐγώ τε
γιγνώσκω , ὅτι πέντε εἰσὶν οὗτοι ot δάχτυλοι, καὶ σὺ
, ὥςπερ ἐγὼ περὶ τούτων ταυτὰ γιγνώσκεις ; καὶ d
σε ἐγὼ i ἐροίμην, εἶ τῇ αὐτῇ τέχνῃ γιγνώσκομεν τῇ ἀρι--
ϑμητικῇ τὰ αὐτὼ ἐγώ τε καὶ σὺ ἢ ἄλλῃ, φαίης ἂν
᾿ δήπου, τῇ αὐτῇ. ΤΩΝ. Nai. ΤΧ. ΣΩ. Ὃ τοίνυν
ἄρτι ἔμελλον ἐρήσεσϑαί σε, νυνὶ εἶπέ, εἰ κατὰ πασῶν
τῶν τεχνῶν οὕτω σοι δοκεῖ, τῇ ue» t αὐτῇ τέχνῃ τὰ αὖ--
τὰ ὶ ἀναγκαῖον εἶναι γιγνώσκειν, τῇ δ᾽ ἑτέρᾳ j μὴ τὰ
αὐτά , ἀλλ εἴἶτερ ἄλλη E ἔστιν, ἀναγκαῖον καὶ ἕτερα
γιγνώσκειν. ΤΩΝ. Οὕτω pot δοκεῖ, ὦ Σώκρατες.
Zn. Οὐκοῦν, ὅςτις ἂν μὴ ἔχῃ τινὰ τέχνην, ταύτης
τῆς τέχνης τὰ λεγόμενα 7 T πραττόμενα καλῶς γιγνὼ-
σχεῖν οὐχ οἷός τ T ἔσται; ΤΩΝ. ᾿4ληϑῆ λέγεις. ΣΩ.
Πότερον οὖν περὲ τῶν ἐπῶν, ὧν εἶπες, εἴτε καλῶς λέ.
ytt Ὅμηρος εἴτε μή, σὺ κάλλιον γνώση ἢ ἡνίοχος;
ΙΩΝ. Ἡνίοχος. ΣΩ. ᾿Ραψῳδὸς γὰρ που εἶ, ἀλλ᾽ οὐχ
᾿ἡνέοχος. ΤΩΝ. Nai. 242. Ἢ δὲ ῥαψῳδικὴ τέχνη
ὑτέρα ἐστὶ τῆς ἡνιοχικῆς; 1. Ναί. ΣΙ. Εἰ ἄρα

΄

δ c. de. p. δ39. a. IO. 137

ἑτέρα, περὶ ὁτέρων καὶ ἐπιστήμη «πραγμάτων» ἐστί.
ΤΩΝ. Noi. X. Τί δὲ δή, ὅταν Ὅμηρος λέγῃ »νὥς
τετρωμένῳ τῷ Ἀαχιίονι ᾿Εκαμήδη ἡ 9 Νέστορος παλλα-
κὴ κυκεῶνα πένειν δίδωσι; καὶ λέγει πὼς οὕτως" Οἴνῳ
Πιραμνείῳ( φησὶν) ἐπὶ δ᾽ at yetoy κνῆ τυρὸν Κνήστι χαλ-
᾿ κεέῃ, παρὰ δὲ χρύμυον ποτῷ ὄψον" ταῦτα εἴτε ὀρθῶς
λέγει Ὅμηρος εἴτε m πότερον i ἑατρικῆς ἐστὶ δια-
γνῶγαι καλῶς, ῇῃ ἡ ῥαψῳδικῆς ; ; ΜῈΝ. Ιατρικῆς. ΣΩ.
Τί δέ; ὅταν λέγῃ Ὅμηρος.
ἯΙ δὲ μολυβδαΐίνῃ ἱκέλη ἐς βυσσὸν ἵκανεν,

Ἢ τε xav ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμμεμαυΐα
Ἔρχεται, ὠμηστῇσι μεὲ ἐχγθύσε πῆμα οἱρουσα

ταῦτα πότερον φῶμεν ἁλιευτικῆς εἶναι τέχνης μᾶλλον
κρῖναι ἢ ῥαψῳδικῆς, ἅττα λέγεε, εἴτε καλῶς etra
μὴ; ΤΩΝ. Δῆλον δὴ, ὦ Σώκρατες, ὅτε ἁλιευτικῆς.
X. 242. “Σκέψαι δή, σοῦ ἐρομένου, εἰ ἔροιό ut, ἐπειδὴ
τοίνυν, ὦ “Σώκρατες, τούτων τῶν τεχνῶν ἐν ᾿Ομήρῳ
εὑρίσπεις, ἃ προσήκει ἑκάστῃ διακρίνειν, ϑι, uos
ἔξευρε καὶ τὰ τοῦ μάντεώς. τε καὶ μαντικῆς, ποῖα ἔστιν
a προσήκει αὐτῷ οἵῳ T εἶναι διαγιγνώσκειν » εἴτε εὖ
ere κακῶς πεποίηται; σκέψαι, ὡς ῥᾳδίως τε καὶ ἅλη-
35 ἐγὼ σοι ἀποκρινοῦμαι. πολλαχοῦ μὲν γὰρ καὶ ἐν
᾿Οδυσσείᾳ λέγει" οἷον καὶ à ó τῶν ΜΜελαμποδιδῶν
2έγει μάντις πρὸς τοὺς μνηστῆρας Θεοκλύμενος,
dauab vios y, τέ κακὸν τόδε πάσχετε; ; νυκτὶ μν ὑμίων
Eiljaat κεφαλαὶ τε πρόσωπά τὲ vidé τε γυῖα"

Θὲμωγὴ δὲ δέδῃε, δεδάχρυνται δὲ παρειαί"
ἰδώλων δὺ πλέον πρόϑυρον, πλεῖ dà xcd αὐλὴ

138 - PLATONIS : b. c. d. e.

*heutvov ἔρεβόςδε ὑπὸ ζόφον" ἡΐλιος δὲ
Οὐρανυῦ ἐξαπόλωλε, κακὴ δ᾽ ἐπιδέδρομεν ἀχλύς. ΄

Πολλαχοῦ δὲ καὶ ἐν Ιλιάδι" οἷον καὶ ἐπὶ τειχομαχίαν"
ἐέγει γὰρ καὶ ἐνταῦϑα"

"Üp»xis γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεντα μεμαῶσιν,

«Αἱἑετὸς ὑψιπέτης, ἐπ ἀριστερὰ λαὸν ἔξέργων,

Φοινήενεα δρυάκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον,

Ζωόν, ἔξ &anaigovta, καὶ οὔπω λήϑετο χάμμης.

Kóye γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆϑος παρὰ δειρήν,

᾿Μνωθεὶς ὀπίσω. ὁ δ᾽ ἀπὸ ἔϑεν ἧκε χαμάζε,

᾿δλγήσας ὀδύνῃσι" μέσῳ δ᾽ ἐγκάββαλ᾽ ὁμίλω"

Αὐτὸς δὲ κλάγξας Enero πνοιῆῇς ἀνέμοιο.

Ταῦτα φήσω καὶ τὰ τοιαῦτα τῷ μάντει προσήκειν καὶ
σκοπεῖν καὶ κρίνειν; ΤΩΝ. 41567 y* σὺ λέγων, ὦ ;

«Σώκρατες. ΣΩ. Καὶ σὺ yt ὦ Ἴων, ἀληϑῆ ταῦτα λέ-
7εις. l9 δὴ, καὶ σὺ ἐμοί, ὥςπερ, ἐγὼ σοὶ ἐξέλεξα καὶ
ἐξ᾿ Οδυσσείας καὶ ἐξ Ἰλιάδος, ὃ ὁποῖα τοῦ μάντεώς ἐστι I
καὶ ὁποῖα toU ἰατροῦ, καὶ ὅποϊῖα τοῦ ἁλιέως, οὕτω
καὶ σὺ ἐμοὶ ἔκλεξον, ἐπειδὴ καὶ ἐμπειρότερος εἰ ἐμοῦ
τῶν Ὁμήρου, ὅποϊα τοῦ ῥαψῳδοῦ ἐστιν, ὦ Ἴων, καὶ
τῆς τέχνης τῆς ῥαψῳδικῆς , ἃ τῷ ῥαψῳδῷ προσήκει
καὶ σκοπεῖσϑαι καὶ διακρίνειν παρὰ τοὺς ἄλλους d (Y.
ϑρώπους. ΓΏΝ. ᾿Εγὼ μέν φημι, δ «Σώκρατες, ἅπαν-
τα. ΣΩ. οὐ σὺ γε ἔφης, ὦ Ἴων, ἅπαντα" ἢ οὕτως
ἐπιλήσμων εἶ; καίτοι οὐκ ἂν πρέποι γε ἐπιλήσμονα
εἶναι ῥα ψῳδὸν ἄνδρα. ΤΩΝ. Τί δὲ δὴ ἐπιλανϑάνο-
μαι; 242. Οὐ μέμνησαι, ὅτε ἔφησϑα τὴν ῥαψῳδικὴν
τέχνην ἑτέραν εἶναι τῆς ἡνιοχικῆς ; ΠΏΝ. Ἀπέμνημαι.

p. 540, a, δ. o. d, IO. - 135

Z2. Οὐκοῦν καὶ Σ ἑτέραν οὖσαν ἕτερα 7» ὠσεσϑαι ὧμο-
λόγεις ; ΤΩΝ. Ναί. Xl 242. Οὐκ ἄρα πάντα γε
γνωοεται ἡ quodi], κατὰ τὸν σὸν λόγον, οὐδὲ ó
ῥαψῳδός. ΓΝ. Πλὴν ys ἴσως τὰ τοιαῦτα, ὦ Σώ-
κρατεςς. .«Σ,Ώ. Τὰ τοιαῦτα δὲ λέγεις πλὴν τὰ τῶν
ἄλλων τεχνῶν σχεδόν Tv ἀλλὰ ποῖα δὴ γνώσεται, Énei-
δὴ οὐχ ἅπαντα; INA πρέπει, οἶμαι ἔγωγε, ἀνδρὶ
εἰπεῖν, καὶ ὁποῖα γυναικὲ , καὶ ὅποῖα δούλῳ καὶ
ὁποῖα ἐλευϑέρῳ, καὶ ὁποῖα ἀρχομένῳ καὶ ὁποῖα ἄρ-.
χοντι. ΣΏ. 49a ὅποῖα ἄρχοντι, λέγεις » ἐν ϑαλάτ-
17 χειμαζομένου πλοίου, πρέπει εἰπεῖν, ὃ ῥαψῳδὸς
γνώσεται κάλλιον ἢ ὃ κυβερνήτης; ; MÀN. οὔκ, &À-
λὰ 6 κυβερνήτης τοῦτό yt. Z2. 141 ὅποῖα üpzov-
τι κάμνοντος πρέπει εἰπεῖν, ὃ ῥαψῳδὸς γνώσεται xdà -
λιον ἢ ὁ ἰατρός ; LN. Οὐδὲ τοῦτο. 242. A4AX οἷα ^
δούλῳ πρέπει, λέγεις; ΙΩΝ. Naé. X4. Οἷο» βου-
κόλῳ λέγεις δούλῳ ἃ πρέπει εἰπεῖν, ἀγριαινουσῶν
βοῶν. παραμυϑουμένῳ, ὁ ῥαψῳδὸς γνώσεται, ἀλλ᾽
οὐ ó βουχάλος; ΤΩΝ. Οὐ δῆτα. 241. 41} οἷα γυ-
ναικὶ πρέποντα ἐστὸὴν εἰπεῖν ταλασιουργῷ περὶ ἐρίων
ἐργασίας; LIN. Οὔ. ΣΩΏ.᾽.4λλ οἷα ἀνδρὶ πρέπει
εἰπεέϊν, γνώσεται, στρατηγῷ, στρατιώταις παραινοῦν-
τι; LN. Nai , τὰ τοιαῦτα γνώσεται ὃ ῥαψῳδός.
Z4. Τί δέ; ἡ ῥαψῳδικὴ τέχνη στρατηγικὴ ἔστι;
ΤΩΝ. Τροίην γοῦν ἂν ἐγὼ, οἷα στρατηγὸν πρέπει
- εἰπεῖν. “ΣΩ.. Ἴσως ydo εἶ καὶ στρατηγικός, Ἴων" καὶ
γὰρ εἰ ἐτύγχανες ἱππικὸς ὧν ἅμα καὶ κιϑαριστικός,
ἔγνως ἄν ἵππους εὖ καὶ κακῶς ἱππωζομέγους " ἀλλ

^ |

ὃ : |

' 140 Ξ PLATONIS e V 541. a, b, c, |
sb σε ἐγὼ ἠρόμην » ποτέρᾳ δὴ τέχνῃ, ὦ Ἴων, γιγνώ--
σκὲις τοὺς εὖ ἱππαζομένους i ἵππους; ἢ ἱππεὺς εἰ ἢ -
Jy χυϑαριστής ; ; τί ἄν μοι ἀπεκρίνου; ΤΩΝ. 2 Ut—
πεὺς, ἔγωγ᾽ ἄν. 342. Οὐκοῦν, εἰ καὶ τοὺς εὖ κιϑα--
φίζοντας διεγίγγωσκες, ὠμολόγεις ἃ ἄν, 5 ᾿ϑαριστὴς
εἶ, ταὑτῃ διαγιγνώσκειν , ἀλλ οὐχ p ἱππεὺς; 1ΏΝ.
ναί. zo. ᾿Επειδὴ δὲ τὰ στρατιωτικὰ γιγνώσχεις,
πότερον, 7 στρατηγικὸς εἶ, γιγνώσκεις, ἢ ἢ ῥαψῳδὸς
ἀγαϑός; ΤΩΝ. Οὐδὲν ἔμοιγε δοκεῖ δταφέρειν. zn.
Πῶς οὐδὲν λέγεις διαφέρειν; ; μέαν λέγεις τέχνην εἶναι
τὴν ῥαψῳδικὴν καὶ τὴν στρατηγικήν, ἢ δύο; ΤΩΝ.
Mía ἔμοιγε δοκεῖ. Σ.Ώ..Ὅςτις ἄρα ἀγαϑὸς ῥαψῳδός
ἐστιν, ovrog καὶ ἀγαϑὺς στρατηγὸς τυγχάνει ὦ».
ΤΩΝ. Μάλιστα, o Σώκρατες. zn. Οὐκοῦν καὶ
ὅςτις ἀγαϑὸς στρατηγὸς τυγχάνει ὦν, ἀγαϑὸς καὶ
ῥαψῳδός i ἐστιν ; I42NN. Οὐκ αὖ μοι δοκεῖ τοῦτο. 242.
AA. ἐκεῖνο μὲν δοκεῖ σοι, ὅςτις ys ἀγαϑὸς ῥαψῳ-
δός, καὶ στρατηγὸς ἀγαϑὸς εἶναι; ; ΜΏΝ. Πάνυ γε.
242. Οὐκοῦν σὺ τῶν “Ἑλλήνων ἄ ἄριστος ῥαψῳδὺς εἰ,
IN. Πολὺ γε, ὦ “Σώκρατες. ΣΩ Ἢ καὶ στρατη-.
γύς, ὦ Ἴων, ἐῶν “Ἑλλήνων ἄριστος εἶ; LN. εὖ
ἔσϑι, ὦ Σώκρατες, καὶ ταῦτά pt ἐκ τῶν Ὁμήρου μα-
ϑώ». XII zn. Ti δὴ oT «οὖν, πρὸς τῶν ϑεῶν,
ὦ Ἴων, ἀμφότερα ἄριστος ὧν “τῶν “Ελλήνων xoi
σερατηγὺς καὶ ῥαψῳδός, ; ῥαψῳδεῖς μὲν περιεὼν τοῖς
Ἕλλησι, στρατηγεῖς δ᾽ ob; 5 ῥαψῳδοῦ μὲν' δοκεῖ σοι
χρυσῷ στεφάνῳ ἐστεφανωμένον πολλὴ χρεία εἶναι τοῖς
dile, στρατηγοῦ δὲ οὐδεμία, | LJ2N.'H μὲν γὰρ

e. d, e, p, δά». a, IO. E ..14

ἡμέτερα, ὦ “Σώχρατες , πόλις ἄρχεται ὑπὸ ὑμῶν καὶ
στρατηχεῖται » καὶ οὐδὲν δεῖται στρατηγοῦ, ἡ δὲ ὑμέ-
τέρα καὶ ἡ «Ἰακεδαιμονίων οὔχ ἂν με ἕλοιτο στρατη-
γόν" αὐτοὶ ydg οἴεσϑε ἱκανοὶ εἶναι. 20.2 βέλ--
τιστε ων, ᾿Ἵπολλόδωρον oU γιγνώσκεις τὸν Κυξικη-
γόγ; ΖΏΩΝ. “Ποῖον τοῦτον; 242. Ὃν ᾿᾿ϑηναῖοι πολ.--
λώκις ἑαυτῶν στρατηγὸν ἤρηνται, ξένον ὄντα, καὶ Φα-.
»οσϑένη τὸν ᾿Ανδριον, καὶ Ἡρακλείδην. τὸν Κλαζα.-
μένιον,. οὕς 50s ἡ πόλις ξένους ἢ ὄντας, ὀδειξαμένους
ὅτι ἄξιοι λόγον εἰσίν , καὶ εἷς στρατηγίας καὶ εἰς τὰς
ἄλλας ἀρχὰς ἄγει" Ἴωνα δ᾽ ἄρα τὸν ᾿Εφέσιον οὐχ
αἱρήσεται στρατηγὸν καὶ τιμήσει, ἐὰν δοκῇ ἄξιος λό-
γου εἶναι; τί δὲ; οὐκ᾿Αϑηναῖοι μὲν ἐστὲ οἱ ᾿Εφέσιοι
τὸ ἀρχαῖον $ καὶ LU “Ἔφεσος οὐδεμιᾶς ἐλάττων πύλεως; ;
᾿Αλλὰ σὺ γάρ, ὦ Ἴων, si μὲν ἀληϑῆ λέγεις , ὡς τέχνῃ
καὶ ἐπιστήμῃ οἷός τε εἶ Ὁμηρονὲ ἐπαινεῖν, ἀδικεῖς, ὅ óg-
τις ἐμοὶ ὑποσχόμενος, ὡς πολλὰ καὶ καλὰ περὶ “Ομή-
ρου ἐπίστασαι, καὶ φάσκων» ἐπιδείξειν, ἐξαπατᾷς με,
καὶ πολλοῦ δε σ᾽ nte, ὅς 78. οὐδέ, ἅττα ἔστι
καῦτα περὲ ὧν δειγὸς εἶ, ἐϑέλεις εἰπεῖν, πάλαι ἐμοῦ
λιπαροῦντος, ἀλλ ἀτεχνῶς, ὥςπερ ó “Πρωτεύς, παν.-
τοδαπὸς γίγνη, στρεφόμενος ἄνω καὶ κάτω, ἕως τι-
λευτῶν διαφυγών με στρατηγὸς ἀνεφώνης, ἵνα μὴ
ἐπαδείξῃς, ὡς δεινὸς εἶ τὴν περὶ “Ὁμήρου σοφία». εἰ
μὲν οὖν τεχνικὸς ὧν, ὅπερ viv δὴ ἔλεγον, περὶ ᾿ομὴ-
θου ὑποσχόμενος ἐπιδείξειν ἐξαπατᾷς με, ἄδικος εἶ"
εἰ δὲ μὴ τεχνικὸς εἴ, ἀλλὰ ϑείᾳ μοίρᾳ χατεχύμενος ἐξ
Ομήρου, μηδὲν εἰδώς, πολλὰ καὶ καλὼ λέγεις περὶ τοῦ

/

144. PLATONIS e. d. e. p. 12, a. ἢ.

ἐσομένοις, μῶν οὐχ οὕτω πως λέγομεν, δ ifie, ixa-
vegot; ΦΙ. Πάντων μὲν ovv μάλιστα, o Σώκρατες.
ΣΏ. Δέχῃ δὴ τοῦτον τὸν νῦν διδόμενον, ὦ Ππρώταρ-
ζ8, λόγον; ΠΡΩ. ᾿ἀνάγκη δέχεσθαι" Φίληβος 76e
ἡμῖν ὃ καλὸς à ἀπείρηκε. 42. Δεῖ δὴ περὸ αὐτῶν τρό--
πῳ παντὶ τἀληϑὲς πη περαγϑῆναι. ΠΡΩ. Δεῖ γὰρ
οὖν. IL Z0 719.05, πρὺς τούτοις διομολογησώ--
μέϑα καὶ τόδε. ΠΡΩ. Τὸ ποῖον»: A. Ὡς γῦν αὐ--
tà» ἑκάτερος ἕξιν ψυχῆς καὶ διάϑεσιν ἀποφαίνειν
τινὰ ἐπιχειρήρει,. τὴν δυναμένην ἀνθρώποις πᾶσι τὸν
᾿ϑῖον εὐδαίμονα παρέχειν. dp οὐχ οὕτω; IPQ. Ov-
τω μὲν οὔ». Z2. Οὐκοῦν» b ὑμεῖς μὲν τὴν τοῦ χρίρειν,
ἡμεῖς δ᾽ αὖ τὴν τοῦ φρογεῖν; ΠΡΩ. "Ἔστι ταῦτα,
zn. Τί δ᾽, ἂν ἄλλη τις χρείττων τούτων φανῇ; μῶν
οὐκ, ἂν μὲν ἡδονῇ μᾶλλον φαίνηται ξυγγενής, ἡττώ--
μεϑαὰ μὲν ἀμφότεροι τοῦ ταῦτα ἔχοντος βεβαίως βίου,
κρατεῖ δὲ ὃ τῆς ἡδονῆς τὸ» τῆς φρονήσεως ; ; Ζ:}.
Ναί. 24. y δέ γε φρονήσει, νικᾷ μὲν φρόνησις
τὴν ἡδονήν ; " δὲ ἡττᾶται; TavÓ" οὕτως ὁμολογοὺ-
μενα φατέ, ἢ πῶς; Pa. "Euoiy ovr δοκεῖ, E42.
. Τί δὲ Φιλήβῳ; j τί φῇς; ΦΙ. Eoi μὲν πάντως »uxeey
ἡδονὴ δοχεῖ καὶ δόξει, σὺ δ᾽, ὦ Πρώταρχε ; αὐτὸς
γνώσῃ. ΠΡΩ. Παραδοὺς, ὦ Φίληβε , ἡμῶν τὸν λό-
yo, οὐκ ἂν ἔτι κύριος εἴης τῆς πρὺς “Σωκράτη ὅμο-
λογέας, ἢ καὶ τοὐναντίον. dI. Aw λέγεις. ἀλλὰ
γεαρ ἀφοσιοῦμαι, καὶ μαρτύρομαι νῦν αὐτὴν Τὴν ϑεόν.
npo. Kai ἡμεῖς σοι τούτων αὐτῶν ξυμμίρτυρες ἃ αν
εἶμεν, ὡς ταῖτα ἔλεγες ἃ λέγεις. ἀλλὰ δὴ τὰ μετα

΄

c. d, e. PHILEBU S. 145

ταῦτα ἑξῆς, ὦ “Σώκρατες, ὅμως καὶ μετὰ Φιλέβον
ἑκόντος, ἢ ὅπως ἂν ἐθέλῃ, “πειρώμεϑα περαίνειν».
HH. zc. IItigirséov dz αὐτῆς δὴ τῆς ϑεοῦ, s»
ὃδε “Ἡφροδίτην μὲν λέγεσθαί φησι, τὸ δ᾽ ἀληϑέστα-
τον αὐτῆς ὄνομα, Ἡδονὴν εἶναι. ΠΡΩ. ᾿ορϑότατα.
ΣΩ. Τὸ δ᾽ ἐμὸν δέος, e Πρώταρχε, ἀεὶ πρὸς τὰ
τῶν ϑεῶν ὀνόματα οὐκ ἔστι κατ ἄνθρωπον ] ἀλλὰ
πέρα τοῦ μεγίστου φόβου: καὶ γἂν τὴν μὲν "4ggo-
δίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ φίλον , ταύτῃ προσαγορεύω"
τὴν δὲ ἡδονὴν οἶδα ὡς ἔστι ποικίλον, καὶ, ὅπερ
εἶπον , ἀπ᾽ ἐκείνης ἡμᾶς ἀρχομένους ἐνθυμεῖσθαι
δεῖ καὶ σκοπεῖν $ ἥντινα φύσιν ἔχει. ἔστι γὰρ ἀκοὺ-
εἰν μὲν οὕτως ἁπλῶς ἕν ες, μορφὲς δὲ δήπου πα»-
τοίας εἴληφε , xal τινὰ τρόπον à ἀγομοίους ἀλλήλαις.
ἴδε γάρ" ἡδεσϑαι μὲν φαμὲν τὸν ἀκολασταίνοντα
ἄνθρωπον , ἤδεσϑαι δὲ καὶ τὸν σωφρονοῦντα αὐτῷ.
τῷ σωφρονεῖν, ἤδεσϑαι δ᾽ αὖ καὶ τὸν ἀνοηταιίέμον--
τα, καὶ. ἀνοήτων δοξῶν καὶ ἐλπίδων μεστόν, ἤδε-
σθαι δ᾽ αὖ καὶ τὸν φρονοῦντα αὐτῷ τῷ φρονεῖν :
καὶ τούτων τῶν ἡδονῶν ἑκατέρας πῶς ἂν τις, ὁμοίας
ἀλλήλαις εἶναι λέγων ᾿ οὐκ ἀνόητος φαίνοιτ᾽ ἂν ἐνδί--
κως; JP. Εἰσὶ μὸν γὰρ ἀπ ἐναντίων, ὦ Σώκρα-
τες, αὗται πραγμάτων , oV μὴν. αὐταί 7: ἀλλήλαις
ἐναντίαι. πῶς γὰρ ἡδονή γε ἡδονῇ μὴ οὐχ ὁμοιότα.--
τὸ» ἂν εἴη, τοῦτο αὐτὸ ἑαυτῷ , πάντων χρημάτων "
ZA. Koi yàg χρῶμα, ὦ δαιμόνιε ; χρώματι κατά
ys. αὐτὸ τοῦτο. οὐδὲν διοίσει τὸ χρῶμα εἶναι T6.
πᾶν" τὸ γε μὴν μέλαν τῷ λευχῷ πάντες γιγνώσχο-
PrAT. Or. "Tox. ttí. K

Pd
1

146 . PLATONIS , p 19. e. b.c

^ μὲν ὡς πρὸς τῷ διάφορον εἶναι καὶ ἐναντιώτατον
ὃν τυγχάνει. καὶ δὴ καὶ σχῆμα σχήματι κατὰ ταὺυ-
τὸν γένει μὲν ἐστι πᾶν ἕν, τὼ δὲ μέρη τοῖς μέρεσιν»
αὐτοῦ, τὰ μὲν ἐναντιώτατα ἀλλήλοις , t& δὲ δια-
φορότητα ἔχοντα μυρίαν sov τυγχάνει" καὶ πολλ
ἕτερα οὕτως ἔχονθ᾽ εὑρήσομεν. ὥςτε τούτῳ E τῷ
λόγῳ μὴ πίστευε, τῷ πάντα τὰ ἐνοντιώτατα ἕν σπεοι-
oUyri. φοβοῦμαι δέ, μὴ τινας ἡδονὰς ἡδοναῖς ebor,-
Sous» ἐναντίας. ΠΡΩ. Ἴσως" ἀλλὰ τί τοῦϑ᾽ ἡμῖν
βλάψει τὸν λόγον; 20. Ὅτι προσαγορεύεις αὖτα
ἀνόμοια ὄντα ἑτέρῳ, φήσομεν, ὀνόματι. λέγεις
γὰρ ἀγαϑὰ πάντα εἶναι τὰ ἡδέα. τὸ μὲν οὖν μὴ οὐχ
ἡδέα εἶναι τὰ ἡδέα, λόγος οὐδεὶς ἀμφιςβητεῖ" κακὰ
δὲ ὄντα αὐτῶν τὰ πολλὰ, καὶ ἀγαϑὰ δέ, ὡς ἡμεῖς
φαμέν, ὅμως πάντα σὺ προσαγορεύεις ἀγαϑά, αὖ-
τὰ ὁμολογῶν ἀνόμοια εἶναι τῷ λόγῳ, εἴ τὶς σε περος-
αναγκάζοι. τί οὐν δὴ ταυτὸν ἃ ἐν ταῖς κακαῖς ὁμοίως
καὶ ἐν ἀγαθαῖς ἐνόν, πόσας ἡδονὰς ἀγαϑὸν εἶναι
σεροσαγορεῦύειςξ; ΠΡΏ. Πῶς λέγεις, ὦ Σώκρατες;
οἴει γάρ τινα ξυγχωρήσεσθαι, ϑέμενον ἡδονὴν εἶναι
τἀγαϑόν; εἶτα ἀνέξεσθαΐ cov λέγοντος, τὰς μὲν si-
ναΐ τινας ἡδονὰς ἀγαϑάς, τὰς δέ τινας ἑτέρας. ev
τῶν κακώς; ΣΩ. ᾿4λλ᾽ οὖν ἀνομοίους ys φήσεις
αὐτὰς ἀλλήλαις εἶναι καί τινας ἐναντίας, IP.
OV τι, καϑόσον γε ἡδοναὶ. 242. πάλιν εἰς τὸν αὐ-
τὸν φερόμεϑα λόγον, ὦ Τίφώταρχε. οὐδ᾽ ἄρα ἡδονὴν
ἡδονῆς διάφορον, ἀλλὰ πάσας ópolac εἶναι φήσο.-
μὲν, καὶ εἰ παραδείγματα ἡμᾶς δὴ τὰ νῦν λεχϑέντα

&epiiasb — PHILEBUS. 147

οὐδὲν τιτρώσκει. πειρασόμεϑα δὲ καὶ ἐροῦμεν, ἃ ἅπιρ ]
οἱ πεώντων φαυλύτατοϊ τε καὶ περὶ. λόχους ἅ ἅμα νέοι.
ΠΡ. Τὸὼ ποῖα δὴ" λέχεις; ΣΏ. Ὅτι σὲ μυμοὺμε-
γος ἐγὼ καὶ ἀμυνόμενος, id» τολμῶ λέγειν ὡς τὸ
ἀνομοιότατόν ἐστι τῷ ἀνομοιοτάτῳ πάντων ὅὁμοιά-
τατον, ἕξω τὰ αὐτὰ σοι λέγειν, xo) φανοὐμεϑά γε
νεώτεροι τοῦ δέοντος, καὶ ὃ λόγος ἐκπεσὼν ἡμῖν oi-
χήσεται. πάλιν οὖν αὐτὸν ἀνακρουώμεϑα, καὶ τὰχ
ἀνιόντες el; τὰς ὁμοίας ἴσως ἂν πὼς ἀλλήλοις ξυχγ
χωρήσαιμεν. ΠΡ. “4ἐγε, πῶς; IV. ΣΩ. ᾿Ἐμὲ ϑὲς
ὑπὸ σοῦ πάλιν ἐρωτώμενον, ὦ Πρώταρχε. ΠΡΩ.
Τὸ ποῖον δή; Xl. Φρόνησίς τε xai ἐπιστήμη xal
volg καὶ nd»vÓ', ὅπόσα δὴ κατ᾽ ἀρχὰς ἐγὼ ϑέμε-
yog εἶπον ἀχαϑά ; διερωτώμενος ὃ τί ποτέ ἐστι»
τἀγαϑάν, ἀρ οὗ ταυτὸν πείσονται τοῦτο, ὅπερ ἄ
σὸς λόγος; ΠΡΩ. Πῶς; 21. πολλαί τε αἷ ξυνά-.
πασαι ἐπιστῆμαι δόξουσιν εἶναι καὶ ἀνόμοιοί τι-
γες αὐτῶν alise ei δὲ καὶ ἐναντίαι πῃ yiyrov-
tO4 τινὲς, ἄρα à ἄξιος ἄν εἴην τοῦ διαλέγεσϑαι γῦν,
εἰ- φοβηϑεὶς τοῦτο αὐτό,- βηδεμία» LA ἀνόμοιον
φαΐην ἐπιστήμῃ γίχνεσϑαι, xit ἡμῖν οὗτος ώ
λόχος, ὥςπερ μῦϑος, ἀπολύμενος οἴχοιτο, αὐτοὶ
δὲ σωζοίμεϑα imi τινος ἀλογίας; ἀλλ οὗ μὴν τοῦτο
δεῖ γενέσϑαι, πλὴν τοῦ σωθῆναι. τό χε μὴν μοι
ἴσχον τοῦ αοὔ τε καὶ ἐμοῦ λόχου ἀρέσχει᾽ παλλαὲ
μὲν ἡδοναὶ καὶ ἀνόμοιοι χεγνέσϑων » πολλαὶ δὲ ἐπι-
“στῆμαε καὶ διάφοροι. τὴν τοίνυν διαφορύτητα, v
Πρώταρχε, τοῦ ἀγαϑοῦ τοῦ T ἐμοῦ καὶ τοῦ σοῖ
kK a 1

115 PLATONIS €. d. e.

μὴ ἀποκρυπτόμενοι, κατατιϑέντες δὲ sig τὸ μέσον,
τολμῶμεν, ἄν πη ἐλεγχόμενοι μηνύσωσι ,. Topo
ἡδονὴν τἀγαϑὸν δεῖ λέγειν 7 φρόνησιν 3j ἢ τι τρὲ-
vov ἄλλο εἶναι" νῦν yàg οὗ «δήπου πρός γε αὐτὸ
τοῦτο φιλ ονεικοῦμεν, ὅπως, δ᾽ γὼ τίϑεμαι, ταῦτ᾽
ἔσται τὰ νικῶντα, m. ταῦϑ' ἃ gi τῷ δ᾽ ἀληϑεστά-
τῳ δεῖ που ξυμμαχεῖν ἡμᾶς ἄμφω. ΠΡΏ. Δεῖ γὰρ
οὖν. V. Z2. Τοῦτον τοίνυν τὸν λόγον ἔτε μᾶλλον
δὲ ὁμολογίας βεβαιωσώμεϑα. IIPf1. Τὸν ποῖον
δή; 242. Τὸν πᾶσι παρέχοντα ἀνθρώποις πράγμα-
τὰ ἑχοῦσί τε καὶ ἀχουσιν ἐνίοις καὶ dylore. ΠΡΩ.
«Τέγε σαφέστερον.. 41. Τὸν νῦν δὴ παραπεσόντα
λέγω, φύσει πως πεφυκότα ϑαυμαστόν. ἕν γὰρ δὴ
tv πολλὰ εἶναι καὶ τὸ ἕν πολλά, ϑαυμαστὸν λει--
χϑὲν καὶ ῥάδιον ἂν ἀμφιςβητῆσαι ᾿ τῷ τούτων ὅπο-
τερυγνοῦν τυϑεμένῳ. ΠΡΩ. "Ap οὖν λέγεις , ὅταν
τις ἐμὲ 95 Πρώταρχον, ἕνα γεγονότα φύσει , ὅπολ-
λοὺς εἶναι ! πάλιν τοὺς ἐμὲ καὶ ἐναντίους ἀλλήλοις,
μέγαν καὶ σμικρόν, τιϑέμενος, καὶ βαρὺν καὶ xoi-
qo» τὸν αὐτόν, καὶ ἄλλα μυρία; 242. Σὺ μέν, ὦ

* Πρφώταρχε j εἴρηκας τὰ διδημευμένα τῶν ϑαυμαστῶν
περὶ τὸ ἕν καὶ πολλά, ξυγκεχωρημένα δέ, ὡς ἔπος
εἰπεῖν, ὑπὸ πάντων ἤδη, μὴ δεῖν τῶν τοιούτων
ἅπτεσθαι, παιδαριώδη καὶ óc, xai σφόδρα τοῖς
λόγοις ἐμπόδια ὑπολαμβανόντων γίγνεσθαι. ἐπεὶ
μηδὲ τὰ τοιάδε, ὅταν τις ἑκάστου τὰ μέλη τε καὶ
μα μερὴ διελὼν τῷ λόγῳ, πάντα ταῦτα τὸ Evi ἐκεῖνο
εἶναι διομολογησάμενον ἐλέγχη καταγελῶν, ὅτι τὸ-

ζ

p. 15. 4 b. c, PHILEDUS. 119

gara διηνάγκασται φάναι, τό Tt ἕν ὡς πολλά ἐστι
ταὶ ἄπειρα, καὶ τὰ πολλὰ ὡς ἕν μόνον. 7ΠΡΏ.
b δὲ δὴ ποῖα ἕτερα, ὦ Σώκρατες, λέγεις, ἃ
μήπω ξυγκεχωρημένα δεδήμευται περὶ τὸν αὑτὸν
τοῦτον λόγον; ΣΩ. Ὁπόταν, ὦ παῖ, τὸ ἕν μὴ τῶν
γιγνομένων τε καὶ ἀπολλυμένων τις τιϑῆται, καϑ-
ant ἀρτίως ἡμεῖς εἴπομεν" ἐνταυϑοῖ μὲν γὰρ καὶ
τὸ τοιοῦτον ἕν, ὅπερ εἴπομεν γῦν δὴ, ξυγκεχώρη-
ται, τὸ μὴ δεῖν ἐλέγχειν. ὅταν δὲ τις ἕνα ἄνϑρωπον
ἐπιχειρὴ τίϑεσθαι καὶ βοῦν ἕνα, καὶ τὸ καλὸν ἕν
x«i τἀγαϑὸν ἕν, περὲ τούτων τῶν ἑνάδων καὶ τῶν
τοιούτων ἡ πολλὴ σπουδή, μετὰ διαιρέσεως ἄμφις-
δήτησις γίγνεται. ΠΡΩ. Πῶς; ΣΏ. Πρῶτον μὲ;,
εἴ τινὰς δεῖ τοιαύτας εἶναι μονάδας ὑπολαμβάνειν,
ἀληϑῶς οὖσας, εἶτα πῶς αὖ ταύτας , μίαν ἑκάστην,
οὖσαν ἀεὶ Tj» αὐτὴν καὶ wire γένεσιν μήτε ὃλε--
Sov προςδεχομένην, ὅμως εἶναι βεβαιότητα ph
ταύτην, μετὰ δὲ τοῦτ᾽, ἐν τοῖς “γιγνομένοις αὖ καὶ
ἀπεέροις εἴτε , διεσπασμένην καὶ πολλιὶ 7εγονυΐαν
ϑιτέον, εἴθ᾽ ὅλην αὐτὴν αὑτῆς χωρίς" ὃ δὴ πάντων
εἰδυνατώτατον φαΐνοιτ᾽ ἀν, ταυτὸν καὶ ἕν ἅμα ἐν ἑνὶ
τε καὶ πολλοῖς χίγνεσϑαι. ταῦτ᾽ ἔστι τὰ περὶ τὰ τοι--
evra ἕν καὶ πολλά, &ÀR οὐκ ἐκεῖνα, ὦ Ππρώταρζχε,
ἁπάσης ἀπορίας αἴτια, μὴ καλῶς ὁμολογηϑέντα,
καὶ εὐπορίας ἂν αὖ, καλὼς. ΠΡ. Οὐκοῦν " χρὴ πον
τοῦθ᾽ ἡμᾶς, M “Σώκρατες , ἐν τῷ γῦν πρῶτον διω--
πονήσασϑαε; 242. Ὡς yov ἐγὼ φαίην ἃ ἂν. HP.
Καὶ πάντας τοῖνυν ἡμᾶς ὑπόλαβε ξυγχωρεῖν σοι

150 PLATONIS B d, e. p. 16. 2,

τοὺς δε τὰ τοιαῦτα, Φίληβον δ' ἴσως κράτιστον ἐν
. τῷ νῦν ἐπερωτῶντα. μὴ κινεῖν εὖ κείμενον. VI. zn.
Εἶεν. πόϑεν οὖν ἄν τις varie ἄρξηται πολλῆς οὔ--
σης καὶ παντοίας περὶ τὰ ἀμφιςβητούμενα μάχης ;
dg ἐνθένδε; ΠΡΩ. πόϑεν; 22. Φαμέν που ταὺυ-
τὸν ἕν καὶ πολλὰ ὑπὸ λόγω» γιγνόμενα περιτρέχειν
' πάντη καϑ' ἕκαστον τῶν λεγομένων ἀεὶ καὶ πάλαι
καὶ γῦν, καὶ τοῦτο οὔτε μὴ παΐσηταΐ ποτε, οὔτε
ἤρξατο νῦν, ἀλλ ἔστι τὸ τοιοῦτον, ὧς ἐμοὶ φαένε--
ται, τῶν λόγων αὑτῶν ἀϑάνατόν τι xol ἀγήρων
πάϑος ἐν ἡμῶν. ὅ δὲ πρῶτον αὐτοῦ γευσάμενος ἑκά--
στοτε τῶν νέων , ᾿Νσϑεὶς ὥς riva σοφίας εὑρηκὼς
ϑησαυρό», óq ἡδονῆς ἐνθουσιᾷ τε καὶ πάντα κι--
mi λόγον ἄσμενος, τοτὲ μὲν ἐπὶ ϑάτερα κυκλῶν
καὶ ξυμφύρων. εἰς ἕν, τοτὲ δὲ πάλιν ἀνελίττων καὶ
διαμερίζων, εἷς ἀπορίαν αὑτὸν μὲν πρῶτον καὶ μώ-
λιστα καταβάλλων, δεύτερον δ᾽ ἀεὶ τὸν ἐχόμενον,
ἄν τὸ νεώτερος ἂν τὲ πρεσβύτερος ἄν τε 5A ὧν
τυγχάνῃ, φειδόμενος οὔτε πατρὸς οὔτε μητρὸς
ovre ἄλλον τῶν ἀκουόντων οὐδενός, ὀλίγου δὲ καὶ
τῶν ἄλλων ζώων, οὐ μόνον τῶν ἀνθρώπων" ἐπεὶ
βαρβάρων yt οὐδενὸς ἂν φείσωιτο, εἴπερ ἑρμηνέα
μόνον" ποϑὲν ἔχοι. IP. "Ag Ἷ o Zünparsg, οὐχ
ὁρᾷς ἡμῶν τὸ πλῆϑος, ὅτι νέοι πάντες ἐσμέν, καὶ
οὐ φοβὴ μὴ σοι μετὰ Φιλήβου ξυνεπιϑώμεϑα,
ἐὰν ἡμὰς λοιδορῇς ; ὅμως 0$ — μανϑάνομεν γὰρ ὃ
λέγεις — sl εἰς τρόπος ἐστὲ καὶ μηχανή, Ὁ τὴν μὲν τοι-
αὐτην ταραχὴν ἡμῖν ἔξω τοῦ λόγου εὐμενῶς πως ἀπελ--:

ἐπα τάδον ες . PHILEBUS, 151

ϑεῖν, 000» δέ τινὰ καλλίω ταύτης. ἐπὶ τὸν λόγον
ἀνευρεῖν, σὺ τὸ προϑυμοῦ τοῦτο καὶ ἡμεῖς ξυνα-
κολουϑήσομεν εἰς δύναμιν" ov γὰρ σμικρὸς ὁ ó παρὼν
λύγος, ὦ «Σώκρατες. ΣΩ. Οὐ γὰρ οὖν, ὡ παῖδες,
ὡς φησιν ὑμᾶς προσαγορεύων Φίληβος, οὗ μὴν ἐστι
καλλέων ὁδὸς οὐδ᾽ ἂν γίγνοιτο " ἧς ἐγὼ ἐρασεὴς
μὲν εἶμι. ἀεί, πολλίώκις δὲ us ἤδη διαφυγοῦσα & ἔρη-
por καὶ ἅπορον κατέοτησε. ΠΡΩ. τίς αὕτη; ; λεγέ-
σϑω μόνον. 2/1. Ἣν δηλῶσαι μὲν οὐ πάνυ χαλε-
πόν, χρῆσϑαι δὲ παγχάλεπον" πάντα γάρ , ὅσα
τέχνης ἐχόμενα ἃ ἂν» εὑρεϑῇ πώποτε, διὼ ταὑτης φα-
νερὰ γέγονε. σκόπει δὲ ἢν λέγω. ΠΡΩ. ““ἕγε μόνον.
ΣΙ. Θεῶν μὲν εἰς ἀνθρώπους δόσις , ὡς γε xata-
φαΐνγεται, ἐμοὶ ποϑὲν ἐκ ϑεῶν ἐφῥίφη διά τινος
Μρομηϑέως ἅμα φανοτάτῳ τινὲ πυρί" καὶ oi μὲν
παλαιοί, κρείττονες ἡμῶν καὶ ἐγγυτέρω ϑεῶν oixoUp-
τες, ταύτην τὴν φήμην παρέδοσαν, ὡς ἐξ ἑνὸς μὲν
καὶ πολλῶν, ὄντων τῶν ἀεὶ λεγομένων εἶναι, πέρας
δὲ καὶ ἀπειρίαν ἐν ἑαυτοῖς ξύμφυτον ἐχόντων" δεῖν
οὖν ἡμᾶς, τούτων οὕτω διαχεκοσμημέγνων, ἀεὶ μίαν
ἰδέαν περὶ παντὸς ἑκάστοτε ϑεμένους ζητεῖν" εὑρή-
GEL ydg ivovoay: ἐὰν οὖν καταλάβωμεν, μετὰ μέαν
δύο, εἴ πως εἰσί, σκοπεῖν, εἰ δὲ μὴ» τρεῖς ἢ τινα
ἄλλον ἀριϑμόν, καὶ τῶν ἔν ἐκείνων E ἕκαστον πάλιν
ὡσαύτως j μέχρι περ ἂν τὸ xat ἀρχὰς ἕν μή, ὅτι ἕν
καὶ πολλὲ καὶ ἄπειρά ἐστι, μόνον ἴδῃ τις, ἀλλὰ
καὶ ὅὁπόσα' τὴν δὲ τοῦ ἀπείρου ἰδέαν πρὸς τὸ πλῆ-.
ϑὸος μὴ προςφέρειν, πρὶν ἂν τις τὸν ἀριϑμὸν αὐτοῦ

- t

13» PLATONIS ε«{.ρΡ. 17. 4. δι «,

usen πὐσεῦδε τὸν μεταξὼ τοῦ ἀπείρου τε καὶ TOV
sve ^ más: δ᾽ rd τὸ ἕν ἕκαστον τῶν πάντων εἷς τὸ
emampur κεϑίννα χαίρειν Ux». οἱ μὲν οὖν ϑεοί, ὅπερ
—mew, οὕπω; Quy παρέδοσαν σχοπεῖν καὶ μανϑά-
veu καὶ διδειωκειν ἀξλήους. οὗ δὲ νῦν τῶν ἀνθρώ-
m queque ἔν αν, ὅπως ἄν τέχωσι, καὶ πολλὰ OÜur-
saw xm Somirper ποιοῦσι τοῦ δέοντος, μετὰ δὲ
» a» ἄπειρα mc, τὰ δὲ μέσαι αὐτοὺς ἐκφεύγει,
οὐ: demeze irm τῷ τε διαλεκεικῶς πάλιν καὶ τὸ
ἄραι γῶν: Ἰρ: ποισϑαι πρὸὺς ἀλλήλους τοὺς λύ-

pex. ΤΕ. npo Τὰ μὲν πως, ὦ Σώκρατες, δοκῶ
em - uu zw δὲ ἔτε δέομαι σαφέστερον, ὦ e
npe. cxstum. f Zugéc μήν, ὦ πρώταρχε,
deri» ἐν τοῦ; γρώμμιασιν. ὃ λέγω, καὶ λάμβανε αὐτὸ
ἂν mesa. eic) zxei πεπαίδευσαι. ΠΡΏ. πῶς;
IX devi mir ἔμεν deri ποὺ μία διὰ τοῦ στόμα-
πος οὐ σαὶ ἄπειρος αὖ πλήϑεε, πόντων τε καὶ
ὅπασπου. ΖΡΩ Τί μὰν; ΣΩ. Καὶ οὐδὲν ἑτέρων ya
d semi» mm enpei, οἴτε ὅτι τὸ ἄπειρον αὐτῆς
Bast eura $n τὸ ἕν, ell ὅτι, πόσα τὲ ἔστι καὶ
ὅκα. wexz ἔσει τὸ γραμματικὸν ἕχαστον ποιοῖν
Wu. m. üg3ierern. Zf Καὶ μὴν καὶ τὸν
πο ὦ πεγχώνεε ποιοῖν, TOUT ἔσει ταυτόν.
ἌΦΕΣ δας: X0. dem μὲν zov καὶ τὸ κατ ἐκχεΐ-
VP mu πέγνῃ» den mia ἐν αἴτη. AP. Πῶς δ᾽ οὔ,
ZÉL δι. δὲ See, gQepé παὶ ὀξὺ, καὶ τρίτον
ὅσόκονον. E πῶς: JEPfl Οὕτως. 241. 4AÀ οὔπω
Φιφὰς ee imc τὴν ἀσουσιχέν, dÓeg ταῦτα us. it,

d, e, p» 18. e. PHILEBUS. 153

ἢ εἰδὼς δέ, ὥς y ἔπος εἰπεῖν, εἷς ταῦτα οὐδενὴς
ἄξιος ἔσῃ. ΠΡΩ. Ov ydg ov». ΣΩ. ᾿4λλ, ὦ φίλε,
ἐπειδὰν λάβῃς τὰ διαστήματα ὁπόσα ἐστὶ τὸν ἀρυ-
ϑμὸν τῆς φωνῆς, ὀξύτητός τὲ πέρε καὶ βαρύτητος,
xe» ὁποῖα, καὶ τοὺς ὅρους τῶν διαστημάτων, xa)
τὰ ἐπ τούτων ὅσα ξυστήματα γέγονεν" ---- ἃ κατιδόν.-
τες οὗ πρόσϑεν παρόδοσαν ἡμῖν. τοῖς ἑπομένοις ἐκεί
»ote , κοιλεῖν αὐτὰ ὅρμονίας , ἕν τε ταῖς κινήσεσιν
αὖ τοῦ σώματος ἕτερα τοιαῦτα ἐνόντα πάϑη γιγνό-
μενα, ἃ δὴ δὲ ἀριϑμῶν μετρηϑέντα, δεῖν αὐτά
quat ῥυϑμοὺς καὶ μέτρα ἐπονομάζειν , καὶ ἅμα ἐν-
γοεῖν, ὡς οὕτω δεῖ περὶ παντὸς ὁνὸς καὶ πολλῶν
σκοπεῖν" — ὅταν γὰρ ταῦτά τε λάβῃς οὕτω, τότε ἐγέ-
νου σοφός, ὅταν δὲ ἄλλο τῶν ὄντων ὁτιοῦν ταύτῃ
σκοπούμενος ἕλῃς, οὕτως ἔμφρων. περὲ τοῦτο γέγο-
»eg. τὸ δ᾽ ἄπειρόν σε ἑκάστων καὶ ἐν ἑκάστοις πλῆ-
doc ἄπειρον ὁκάστοτε ποιξῦ τοῦ φρονεῖν , καὶ οὐκ
ἐλλόγεμον οὐδ᾽ ἐνάριϑμον, ἅτ οὐκ sig ἀριϑμὸν
οὐδένα ἐν οὐδενὶ πώπότε ἀπιδόντα. ὙΠ. ΠΡΩΏ.
Κάλλιστα, ὦ Φίληβε, ἔμοιγε τὰ νῦν λεγόμενα εἰρη-
κέναι φαίνεται «Σωχράτης. ΦΙ. Καὶ ἐμοὶ ταῦτά γ8
αὐτά. - ἀλλὰ τί δήποτε πρὸς ἡμᾶς ὃ λόγος οὗτος vi»
sientas ; καὶ ti ποτε βουλόμενος; ; ΣΩΏ. ᾿Ορϑῶς μέν-
τοι τοῦϑ' ἡ ἡμᾶς »-ὦ Πρώταρχε, ἠρώτηκε Φίληβος.
2}... πάνυ μὲν οὖν" καὶ ἀποκρίνου y: αὐτῷ. An.
“ράσω ταῦτα, διελθὼν σμικρὸν ἔ Ere περὶ αὐτῶν τοὺὐ-:
T0. dere γὰρ ἕν ὁτιοῦν εἶ ἵ τίς ποτε λάβοι, τοῦ-.
το», ὡς σεν , οὐκ ἐπ᾿ ἀπείρου δεῖ φύσιν βλέπειν.

154 PLATONIS. hse. ἃ,

εὐθὺς, , ἀλὲ ἐπί τινα ἀριϑμόν;, οὕτω καὶ τοῦναν.-
sov, ὅταν τις τὸ ἃ ἄπειρον ἀναγκασϑῇ πρῶτον λαμ-
Bdysv, μὴ ini τὸ ἕν εὐθύς, ἀλλ ἐπὶ ἀριϑμὸν αὖ
τινα πλῆϑος ἕκαστον ἔχοντά τι κατανοεῖ», τελεῦ-
τῶν τὲ ἐκ πάντων» εἰς ἕν. πάλιν δὲ ἐν τοῖς γράμμασι
τὸ vU» λεγόμενον λάβωμεν. ΠΡΩ. πῶς; ΣΩ.Ἔπει-
δὴ φωγὴν ἄπειρον κατενόησεν , tire τις ϑεὸς εἴτε
καὶ ϑεῖος ἄνθρωπος , ὡς λόγος, ἐν Αἰγύπτῳ Θεῖϑ
τινὰ τοῦτον γενέσϑαι λέγων, ὃς πρῶτος τὰ φωνήεν.--
τα ἐν τῷ ἀπείρῳ κατενόησεν οὐχ ἕν ὄντα ἀλλὰ
sido, καὶ πάλιν ἕτερα φωνῆς μὲν οὔ, φϑόγγου
δὲ μετέχοντα τινός, ἀριϑμὸν δέ τινα καὶ τούτων cl.
pas, τρίτον δὲ εἶδος ͵7ραμμάτων διεστήσατο, τὰ νῦν
λεγόμενα ἄφωνα ἡμῖν" τὸ μετὰ τοῦτο διήρει τά τε
ἄφϑογγα καὶ ἄφωνα , μέχρι ἑνὸς ἑκάστον, καὶ
τὰ φωνήεντα καὶ τὰ μέσα, κατὰ τὸ» αὐτὸν τρόπον,
ξως αὐτῶν ἀριϑμὸν λαβὼν ἑνί τε ἑκάστῳ καὶ ξύμ--
mao, στοιχεῖον ἐπωνόμασε" καϑορῶν δέ, ὡς οὐδεὶς
ἡμῶν οὐδ᾽ ἂν f» αὐτὸ xaO αὑτὸ ἄνευ πάντων αὖ-
τῶν μάϑοι, τοῦτον τὸν δεσμὸν αὖ λογισάμενος,

ὄντα ἕνα καὶ ταῦτα πάντα ἕν stog ποιοῦντα, ud
ἐπ᾽ αὐτοῖς ὡς οὖσαν γραμματικὴν τέχνην ἐπεφϑὲγ.-
“ξάτο προσειπών. I. Ταῦτ᾽ ἔτι σαφέστερον ἐκείνων
αὐτὰ τε καὶ πρὸς ἄλληλα , 9 Πρώταρχε ? ἔμαϑον»,
τὸ δ᾽ αὐτό μοι τοῦ λόγου νῦν τὸ καὶ σμικρὸν i ἔμ-
προσϑεν ἐλλείπεται. ΣΏ. Ἡπῶν, ὦ Φίληβε, » 10, τι
πρὸς ἔπος αὖ ταῦτ᾽ ἔστι; QI. Nal, τοῦτ ἔστ» ὃ ὃ
πάλαι rei ἐγώ «a καὶ Πιρώταρχος. X42. Ἦ

e, p. 19. &, De PHILEBUS. . 495

μὴν ἐπὶ αὐτῷ γε ἤδη γεγονότες ἐζητεῖτε, ὥς φῇς, li
πάλαι; ΦΙ. Πῶς; ΙΧ. zn. 4e ov περὲ φρονή-
σεως ἤν καὶ ἡδονῆς ἡμῖν ἐξ d ἀρχῆς óÓ λόγος, ὅπότε.--
ρον αὐτοῖν αἱρετέον; ΦΙ. Πῶς ydg ov; ΣΏ. Καὶ
μὴν ἕν ys ἑκάτερον αὐτοῖν εἶναι φαμέν. QI. Πάνυ
μὲν οὖν. 242. ToUr αὐτὸ τοίνυν ἡμᾶς ὃ πρόσϑεν
λόγος ἀπαιτεῖ, πῶς ἔστιν ἕν καὶ πολλὰ αὐτῶν ἑκά-
τερον, xal πῶς μὴ ἄπειρα εὐθὺς, ἀλλά τινά mor
ἀριϑμὸν ἑκάτερον ἔμπροσθεν κέχτηται, τοῦ ἄπεε-
ρα αὐτῶν ἕκαστα γεγονέναι; IP. Οὐκ εἰς φαῖ-
λόν γε ἐρώτημα, ὦ Φίληβε, οὐκ οἶδ᾽ ὅντινα rgó-
σεον κύχλῳ πως περιαγαγὼν ἡμᾶς ἐμβέβληκε Zwxg-
τῆς; καὶ σκόπει δή, πότερος ἡμῶν ἀποκρινεῖται τὸ
νῦν ἐρωτώμενον. ἴσως δὴ γελοῖον τὸ ἐμὲ τοῦ λόγου
διάδοχον, παντελῶς ὑποστάντα, διὰ τὸ μὴ δύνασϑαε
τὸ νῦν ἐρωτηϑὲν ἀποχρίνασθαι, σοὶ πάλιν τοῦτο
προςτάττειν, γελοιότερον δ᾽ οἶμαι πολὺ τὸ μηδέτε-
gor ἡμῶν δύνασθαι. σκόπει δή, τί δράσομεν. εἴδη
ydp | pos δοκῆϊ νῦν ἐρωτῶν ἡδονῆς ἡ ἡμᾶς “Σωκράτης
εἴτ ἔστιν εἶτε μὴ , xai ὅπόσα ἔστι, καὶ ὁποῖα,
τῆς T αὖ φρονήσεως πέρι κατὰ τὰ αὑτὰ ὡσαύτως.
ΣΟ. ᾿4ληϑέστατα λέγεις , ὦ παῖ Καλλίου. μὴ γὰρ
δυνάμενοι τοῦτο κατὰ παντὸς ἑνὸς καὶ ὁμοίου καὶ
ταυτοῦ δρᾷν, καὶ τοῦ ἐναντίου , ὡς ὅ παρελϑὼν
λόγος ἐμήνυσεν, οὐδεὶς sig οὐδὲν οὐδενὸς av ἡμῶν»
οὐδέποτε γένοιτο ἄξιος. ΠΡΩ.. Σχεδὸν ἔοικεν οὕτως,
ὦ Σώκρατες, ἔχειν. ἀλλὰ καλὸν μὲν τὸ ξύμπαντα
γιγνώσκειν τῷ σώφρονι, δεύτερος δ᾽ εἶναι πλοῦς δὸ-

“6 . PLATONIS, d pdssk

κεῖ, μὴ λανϑάνειν αὑτὸν αὗτόν. τί δὴ μοι τοῦτο
εἴρηται τανῦν, ἐγώ go. φράσω, σὺ τὴνδε ἡμῖν τὴν
ξυνουσίωαν, ὦ Σώχρατες, ἐπέδωχας πᾶσι καὶ σαυ-
τόν, πρὸς τὸ διελέσϑαι, τί τῶν ἀνθρωπίνων κτη--
μάτων ἄριστον. Φιλήβου γὰρ εἰπόντος ἡδανὴν xai
τέρψιν καὶ ,Ζαρὰν καὶ πᾶάνϑ' ὑπόσα τοιαῦτά ἐστι,
σύ πρὸς αὐτὰ ἀντεῖπες à ὡς οὐ ταῦτα, ἀλλ᾿ ἐκεῖνά
ἐστιν, & πολλάκις ἡ ἡμᾶς αὐτοὺς ἀναμιμνήσκομεν ἑκόν--
τες, ὀρϑῶς δρῶντες , i» dv μνήμῃ παρακείμενα ἑκά-
tegat βασανίζηται. φὴς δ᾽, ὧς ἔοικε, σὺ τὸ προςρη-
ϑησόμενον ὀρϑῶς ἄμεινον ἡδονῆς 7ε ἀγαϑὸν εἶναι,
νοῦν, ἐπιστήμην, ξύνεσιν, τέχνην, καὶ πάντα αὖ
τὰ τούτων ξυγγενῆ κτᾶσθαι δεῖν, ἀλλ οὐχὶ ἐκεῖνα.
τούτων δὴ usv ἀμφιςβητήσεως ἑκατέρων λεχϑέντων,
ἡμεῖς σον μετὰ παιδιᾶς ἠπειλήσαμεν, ὡς οὐκ ἀφή-
σομὲν οἴκαδέ σε, πρὶν ἂν τούτων τῶν λόγων πέρας
wavóy γένηταί τι διορισθέντων, σὺ δὲ ξυνεχώρησας
καὶ ἔδωκας εἰς ταῦϑ' ἡμῖν σαυτόν. ἡμεῖς δὲ δὴ λέ-
νομὲν, καϑάπερ οἱ παῖδες, ὅτι τῶν ὀρϑῶς δοϑὲέν--
των ἀφαίρεσις οὐκ ἔστι" παῦσαι δὴ τὸν τρόπον ἡμῖν.
ἀπαντῶν τοῦτον ini τὰ νῦν λεγόμενα. 42. Τίνα
λέγεις; ΠΡΩ. Eie ἀπορίαν ἐμβάλλων, καὶ ἀνερω--
τῶν, ὧν μὴ δυναίμεϑ᾽ ἂν ἱκανὴν ἀπόπρισιν ἐν τῷ
παρόντι διδόναι σοι. μὴ γὰρ οἰώμεϑα τέλος 1] ἡμῖν
εἶναι τῶν »ῦν , τὴν πάντων ἡμῶν ἀπορίαν, ἀλλ᾽ κε
δρᾷν τοῦϑ᾽ ἡμεῖς ἀδυνατοῦμεν, goi δραστέον" ὑπέ-
gyov γάρ. βουλεύου. δὴ πρὸς ταῦτα αὐτός, πότερον
ἡδονῆς εἴδη cor καὶ ἐπιστήμης διαιρετέον, ἢ κα

b. €, d, PHILEBU δ. 157

ἑατόον, εἴ πη xev" ἵτερόν τινα τρόπον οἷός τ «i
καὶ βούλει δηλῶσαί πὼς ἄλλως τὰ vi» ἀμφιςβη-
tobusva παρ᾽ ἡμῖν. 242. Δεινὸν μὲν τοίνυν i ἔτι προς--
δοχᾷν οὐδὲν δεῖ τὸν ἐμὲ, ἐπειδὴ τοῦϑ' οὕτως εἷ-
πες" τὸ yag » δὲ βούλει " ῥηϑὲν λύεε πάντα φόβον
ἑκάστων πέρι. πρὸς δὲ αὖ τούτοις μνήμην τινὰ δο-
x5 τίς μοι δεδωκέναι θεῶν ἡμῖν. HP. Πῶς δὴ,
καὶ τίνων; Χ. ΣΩ. “όγων ποτέ τινων πάλαι dxót-
σας, ὄναρ ? καὶ ἐγρηγορώς » »ὺν ἐννοῶ πιρὶ τε
ἡδονῆς καὶ φρονήσεως, ὡς οὐδέτερον αὐτοῖν ἐστὶν
ἀγαϑόν, ἀλλ᾽ ἄλλο τι τρίτον , ἕτερον μὲν τούτων,
ἀμείνον. δὲ ἀμφοῖν. καΐτοι τοῦτο ἐὼν ἐναργῶς ἡμῖν
φανῇ γῦν, anillos μὲν ἡδονὴ τοῦ »ικᾷν. τὸ
γὰρ ἀγαϑὸν οὐκ ἂν ἔτι ταυτὸν αὐτὴ γίγνηται" E
πῶς; ΠΡΩ. Οὕτω. 242. Τῶν δὲ γε εἰς τὴν διαί-
θέσιν εἰδῶν ἡδονῆς οὐδὲν ἔτι προςδεησόμεϑα, κατ
ἐμὴν δόξαν" προϊὼν δ᾽ ἔτι ὃ λόγος σαφέστερον ósi-
Eun. IIPf. Κάλλιστα εἰπὼν οὕτω καὶ διαπέραινε.
Z2. Σμικρὰ ἅττα τοίνυν ἔμπεροσθϑεν ἔτι διομολογη-
σώμεϑα. ΠΡΩ. Τὰ ποῖα; 220. Τὴν τἀγαθοῦ μοῖ-
ραν πότερον ἀνάγκη τέλεον ἢ μὴ τέλεον εἶναι; ΠΡΏ.
Πάντων δήπου τελεώτατον, ὦ Σώκρατες. An. Τί
δέ; ἑκανὸν τἀγαθόν; ΠΡΩ. Πῶς γὰρ οὔ; καὶ ndy-
τῶν γε εἰς τοῦτο διαφέρει τὼν ὄντων. ΣΏ. Τὸ 06-
γε μήν, ὡς ouai, περὶ αὐτοῦ ἀναγκαιότατον elvat
λέγειν, ὡς πᾶν τὸ γιγνῶσκαν αὐτὸ “ϑηρεύει καὶ
ἐφίεται. βουλόμενον ἑλεῖν καὶ περὶ αὑτὸ κτήσασϑαι,
καὶ τῶν ἄλλων οὐδὲν φροντίζει, πλὴν τῶν ἀπόεε-

138 - PLATONIS ὁ e, p, 31.82. b, e.

λουμένων ἅμα ἀγαϑοῖςς ΠΡΩ. Ovx ἔστι τούτοις
ἀντειπεῖν. ΣΩ. Σκοπῶμεν δὴ. καὶ κρίνωμεν τάν τὲ
ἡδονῆς καὶ τὸν φρονήσεως βίον, ἰδόντες χωρίς.
JH P1. πῶς εἶπες; 242. Μήτε ἐν τῷ τῆς ἡδονῆς ἐνέ-
στω φρόνησις, μήτε ἐν τῷ τῆς φρονήσεως ἡδονή.
. δεῖ γὰρ, εἴπερ ὁπότερον αὐτῶν ἔστ᾽ ἀγαϑόν, μη-
δενὸς μηδὲν ἔ ἔτι προρδεῖσϑαι" δεόμενον. δ᾽ ἂν ga»),
᾿ ὁπότερον , οὐκ ἔστι που τοῦτ᾽ ἔτι τὸ ὄντως nus
ἀγαϑύν. ΠΡΩ͂. Πῶς γὰρ ἄν; 242. Οὐκοῦν ἐν σοὶ
πειρώμεϑα βασανίζοντες ταῦτα; ΠΡΏ. Πάνυ μὲν
οὐ». zn. "Anoxplvou δύ. ΠΡΩ. “4ἐγε. A42. Ζ2ε-
ξαιο ἄν σὺ, Πρώταρχε, ζῇν τὸν βίον & ἅπαντα ὦ οὐρα
“μενος, ἡδογὰς τὰς μεγίστας; ΠΡΩ. τί ev ; Zn.
E oU» ἔτι τινὸς ἂν GOL προςδεῖν ἡγοῖο, εἰ τοῦτ᾽
ἔχοις παντελῶς; HPf. Οὐδαμῶς. Z2. Ὅρα δή,
τοῦ φρονεῖν καὶ νοεῖν καὶ λογίζεσθαι τὼ δέοντα,
καὶ ὅσα τούτων ἀδελφε ; μῶν μηδὲ ὁρᾷν τι; ΠΡ.
Καὶ εἰ; πώντα ide & ἔχοιμ᾽ ἂν που, τὸ χαίρειν! ἔχων.
ΣΩ. Οὐκοῦν οὕτω ζῶν, ἀεὶ μὲν διὰ βίον ταῖς με-
γίσταις ἡδοναῖς χαίροις & «v; ΠΡΩ. Τί δ᾽ οὖ; ΣΙ.
Nov» δέ 7ε καὶ μνήμην καὶ ἐπιστήμην καὶ δόξα»
μὴ κεκτημένος; ΠΡΩ. ᾿Αληϑῆ. ΣΩ. Πρῶτον μὲν
τοῦτο αὐτό, εἰ χαίρεις 5 μὴ χαίρεις ; ἀνάγκη δή-
ποῦ Ge ἀγνοεῖν, κενόν γε ὄντα πάσης φρονήσεως.
HP. "Ἀνάγκη. Z42. Koi μὴν ὡσαύτως μνήμην μὴ
πεχτημέγον ἀνάγκη δήπου μηδ᾽ ὅτι ποτὲ ἔχαιρες
- κεμνῆσϑαι, τῆς T ἐν τῷ παραχρῆμα ἡδονῆς προςπι-
“τούσης μγήμην μηδ᾽ ὑντινοῦν ὑπομένειν, δόξαν δ᾽

Ν

d. c. 9. 55. 8, PHILEBU S. 155

αὖ μὴ κεκτημένον ἀληθῆ, μὴ δοξάζειν χαίρειν, χαί-
φοντα, λογισμοῦ δὲ στερόμενον, μηδὲ εἰς τὸν ἔπει--
τα χρόνον, ὡς χαιρήσεις, δυνατὸν εἶναι λογίζεσθαι"
ζὴν δὲ οὐκ ἀγϑρώπου βίον » ἀλλά τενος πλεύμονος,
ἢ τῶν ὅσα ϑαλάττια μετ᾽ ὀστρεΐνων ἔμψυχά ἐστι σω-
μάτων. ἔστι ταῦτα, ἡ παρὰ ταῦτα ἔχομεν ἄλλως
πως διανοηϑῆναι; ΠΡΩ. Καὶ πῶς; ΣΩ. ET οὖν
αἱρετὸς ἡμῖν βίος ὃ τοιοῦτος; ΠΡΩ. Εἰς ἀφασίαν
παντάπασί με, ο' 'Σώκχρατες , οὗτος ὃ λόγος ἐμβέ-
plas τανῦν. 242. Μήπω τοίνυν μαλϑακιζώμεϑα,
τὸν δὲ τοῦ νοῦ μεταλαβόντες αὖ βίον ἴδωμεν; ΧΙ.
ΠΡΩ. Τὸν ποῖον δὴ λέγεις; ; ZH oER τις δέξαιτ᾽ ὧν

αὖ ζῆν ἡμῶν φρόνησιν μὲν καὶ νοῦν καὶ ἐπιστήμη»

καὶ μνήμην πᾶσαν πάντων κεκτημένος, ἡδονῆς δὲ
μετέχων μήτε μέγα μήτε σμικρόν, μηδ᾽ αὖ λύπης,
ἀλλὰ, ταπαράπαν maio πάντων τῶν τοιούτων.
JIPA42. Οὐδέτερος ὃ ὅ βίος, ὦ Σώκρατες ; ἔμοιγε τοὺ-
τῶν αἷρετός , οὐδ᾽ ἄλλῳ μήποτε, ὡς ἐγῴῷμαι, φανῇ.
zn. Τί δ᾽ 6 ξυναμφότερος, ὦ Ππρώταρχε, ἐξ ἀμ-
φοῖν ξυμμιχϑείς ; κοινὸς γενόμενος ; ; ΠΡΩ. Ἢδο-
«ἧς λέγεις καὶ νοῦ καὶ φρονήσεως; Ml. Οὕτω,
καὶ "τὸν τοιοῦτον λέγω ἔγωγε. ΠΡ. Πᾶς δήπου
τοῦτόν γε αἱρήσεται πρότερον ἢ ἢ ἐκείνων ὁπατερονοῦν,
xe) πρὸς τούτοις οὐχ ὁ ó μὲν , 60 ov. ΣΩ. Ma»-
ϑάνομεν οὔ», ὃ τι γῦν ἡμῖν ἐστι τὸ Ev βαῖνον i ἐν τοῖς
παροῦσι λόχοις; ΠΡΩ. πάνυ μὲν ον, ὅτι γε τρεῖς
μὲν βίοι τροὐτέϑησαν, τοῖν δυοῖν δ᾽ οὐδέτερος ixa-
φὸς οὐδὲ αἷρετός, οὔτ ἀνθρώπων οὔτε ζώων οὖ»

Ld

e

150 —— PLATONIS | ἃ, e, p. 16. n,

τούς δε τὰ -τοιαῦτα, Φίληβον δ' ἴσως κράτιστον ἐν
τῷ νῦν ἐπερωτῶντα͵ μὴ κινεῖν εὖ μὴ πνῤμᾳ VI. 2n.
Iw. πόϑεν οὖν ἄν τις ταύτης ἄρξηται πολλῆς οὔ--
σης xai παντοΐας περὶ τὰ ἀμφιςβητούμενα μάχης ;
do ἐνθένδε; ΠΡΩ. πόϑεν; ΣΩ. Φαμὲν που ταυ--
τὸν ἕν καὶ πολλὰ ὑπὸ λόγων γιγνόμενα περιτρέχειν
' πάγτη καϑ' ἕκαστον τῶν λεγομένων ἀεὶ καὶ πάλαι
καὶ »U», καὶ τοῦτο οὔτε μὴ παὗσηταίΐ ποτε᾽, οὔτε
ἤρξατο νῦν, ἀλλ᾽ ἔστι τὸ τοιοῦτον, ὧς ἐμοὶ φαΐνε--
ται, τῶν λόγων αὐτῶν ἀϑάνατόν τε καὶ ἀγήρων
πάϑος ἐν ἡιῶν. ὃ δὲ πρῶτον αὐτοῦ γευσάμενος ἑκά--
στοτε τῶν γόων, ἡσϑεὶς ὥς τινα σοφίας εὑρηκὼς
ϑησαυρόν, óq ἡδονῆς ἐνθουσιᾷ τε καὶ πάντα κι-:
wi λόγον ἄσμενος, τοτὲ μὲν ἐπὲ ϑάτερα κυκλῶν
καὶ ξυμφύρων εἰς ἕν , τοτὲ δὲ πάλιν ἀνελίττων καὶ
διαμερίζων, sic ἀπορίαν avrà» μὲν πρῶτον καὶ μά-
λιστα καταβάλλων » δεύτερον δ᾽ ἀεὶ τὸν ἐχόμενον,
ἄν τε νεώτερος ἄν τε πρεσβύτερος ἄν τε ἡλιξ ὧν
τυγχάνῃ, φειδόμενος οὔτε πατρὸς οὔτε μητρὸς,
οὔτε ἄλλον τῶν ἀκουόντων οὐδενός, ὀλίγον δὲ καὶ
τῶν ἄλλων ζώων, οὐ μόνον τῶν ἀνθρώπων᾽ ἐπεὶ
βαρβάρων yt οὐδενὸς ἂν φείσμιτο » εἴπερ ἑρμηνέα
μόνον ποϑὲν ἔχοι. ΠΡΩ. "4g, o Σώκρατες, οὐχ
ὁρᾷς ἡμῶν τὸ πλῆϑος, ὅτι νέοι πάντες 0 ἐσμέν, καὶ
οὐ φοβὴ μὴ σοι μετὰ Φιλήβονυ ξυνεπιϑώμεϑα,
ἐὰν ἡμᾶς λοιδορῇς ; ὅμως δὲ — μανϑάνομεν γὰρ ὃ
λέγεις - εἴ εις τρόπος ἐστὶ καὶ μηχανή, τὴν μὲν τοι-
αὑτὴν ταραχὴν ἡμῖν ἔξω τοῦ λόγου εὐμενῶς πως ἀπιλ--

T D , PHILEBUS, 151

ϑεῖν , 000» δὲ τινὰ καλλίω ταύτης. ἐπὶ τὸν» λόγον
ἀνευρεῖν, σύ τε προθυμοῦ τοῦτο xai ἡμεῖς ξυνα-
κολουϑήσομεν εἰς δύναμιν" οὐ γὰρ σμικρὸς ὃ ὁ παρὼν
λύγος ,ὦ «Σώκρατες. ΣΩ. Οὐ γᾶρ οὗν, ὼ παῖδες,
ὡς φησιν ὑμᾶς προσαγορεύων Φίληβος , οὐ μὴν ἐστι
καλλέων ὁδὸς οὐδ᾽ ἂν γίγνοιτο, ἧς ἐγὼ ἐραστὴς
μέν εἶμι. ἀεί, πολλάκις δὲ μὲ ἤδη διαφυγοῦσα ü ἔρη-
po» καὶ ἄπορον κατέοτησε. ΠΡΩ. Ti; αὕτη; λεγέὲ.-
σϑω μόνον. 21. Ἣν δηλῶσαι μὲν OU πάνν χαλε-
nó», χρῆσϑαι δὲ παγχάλεπον" πάντα γάρ, ὅσα
τέχνης ἐχόμενα ἃ ay εὑρεϑῇ πώποτε, διὰ ταύτης φα-
νερὰ γέγονε. σκόπει δὲ ἢν λέγω. ΠΡ. «4ἐγε μόνον.
Zl. Θεῶν μὲν εἰς ἀνθρώπους δόσις , dg γε xara-
φαΐνγεται, ἐμοὶ ποϑὲν ἐκ Ov» i ign διά δινος
Μρομηϑέως ἅμα φανοτάτῳ τινὲ πυρί" καὶ οἱ μὲν
παλαιοί, χρεέττονες ἢ ἡμῶν καὶ ἐγγυτέρω ϑεῶν oixoUy- .
τες, ταύτην τὴν φήμην παρέδοσαν , ὡς ἐξ ἑγὸς μὲν
καὶ πολλῶν , ὄντων τῶν ἀεὶ λεγομένων εἶναι, πέρας
δὲ καὶ ἀπειρίαν ἐν ἑαυτοῖς ξύμφυτον ἐχόντων" δεῖν
οὖν ἡμᾶς ; τούτων οὕτω διακεχοσμημένων, ἀεὶ μέαν
ἰδέαν περὶ παντὸς ἑκάστοτε ϑεμέγους ζητεῖν" εὑρή-
σειν γὰρὲ ἐνοῦσαν" ἐὰν οὖν καταλάβωμεν, μετὰ μέαν
δύο, εἶ πως εἰσί, σκοπεῖν " εἰ δὲ μὴ » τρεῖς ἢ τινα
ἄλλον ἀριϑμόν , καὶ τῶν ἕν ἐκείνων E ἑχαστον πάλιν
ὡσαύτως, μέχρι περ ἂν τὸ κατ ἀρχὰς ἕν μή, ὅτι ἕν
καὶ πολλὰ καὶ ἄπειρά ἐστι, μόνον ἴδῃ τις, ἀλλὰ
καὶ ὁπόσα" τὴν δὲ τοῦ ἀπείρου ἰδέαν πρὸς τὸ nj.
jog μὴ προρφέρειν, , πρὶν ἂν τις τὸν ἀριϑμὸν «αὐτοῦ

id £

(22 PLATONIS δὲ γε 7ικι δεν

πάντα. κατίδῃ, τὸν μεταξὺ τοῦ ἀπείρου τε καδ TOL
ἑνός " τότε δ᾽ ἤδη τὸ ἕν ἕκαστον τῶν πάντων εἰς τὸ
ἄπειρον μεϑέντα χαίρειν ἐᾷν. οὗ μὲν οὖν ϑεοί, ὅπερ
εἶπον, οὕτως ἡμῖν παρέδοσαν σχοπεῖν καὶ μαγϑά-
vtt» καὶ διδάσκειν ἀλλήλους. oí δὲ νῦν τῶν ἀνϑρώ.-
πῶ» σοφοὶ ἕν μέν, ὅπως ἂν τύχωσι, καὶ πολλὰ ϑᾶτ-
τον καὶ βραδύτερον ποιοῦσι τοῦ δέοντος , μετὰ δὲ
“τὸ ὃν ἄπειρα εὐθὺς, τὰ δὲ μέσα αὐτοὺς ἐκφεύγει,
οἷς διακεχώρισται τό τε διαλεκτικῶς πάλιν καὶ τὸ
ἐριστιχῶς ἡμᾶς ποιεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους τοὺς λύ-
yow. Vl. ΠΡΩ. Τὰ μόν πως, ὦ Σώκρατες a δοκῶ
σον μανϑάνειν, tu δὲ ἔτι δέομαι σαφέστερον ,ἄ
λέγεις, ἀκοῦσαι. 242. Σαφὲς μὴν, ὦ Πρώταρχε,
ἐστὶν iy τοῖς γράμμασιν, 0 λέγω, xoà λάμβανε αὐτὸ
ἐν τούτοις, οἷπερ καὶ πεπαίδευσαι. ΠΡΩ. πῶς;
ΣΩ. Φωνὴ μὲν ἡμῖν ἐστί που μέα διὰ τοῦ στόμα-
τος ἰοῖσα καὶ ἄπειρος αὖ σιλήϑει, πεύντων τε καὶ
ἑκάστου. IIPJ1. TO μήν; zn. Koi οὐδὲν ἑτέρων 78
τούτων ἐσμὲν 70 σοφοΐ, οὔτε ὅτι τὸ ἄπειρον 7:
ἴσμεν οὔτε ὅτι τὸ ἕν, ἀλλ ὅτι, πόσα τὲ ἐστι καὶ
ὅποῖα, τοῦτ᾽ ἔστι τὸ γραμματικὸν ἕκαστον ποιοῦν
ἡμῶν. ΠΡΩ.. ᾿4ληϑέστατα. X42. Καὶ μὴν καὶ τὸν
μουσικὸν ὃ τυγχάνει ποιρῦν, TOUT ἔστι ταυτόν.
ἼΠΡΩΏ. Πῶς; 242. Φωνὴ μέν που καὶ τὸ xot. ἐκεί-
»»» τὴν τέχνην ἐστὶ μία ἐν αὐτῇ. ΠΡΩ. Πῶς δ᾽ οὔ,
AX. doo δὲ ϑῶμεν, βαρὺ καὶ ὀξὺ, καὶ τρίτον
ὑμότονον, JE móc; ΠΡΩ. Οὕτως. 241. ᾿“λλ οὔπω
σοφὸς ἄν εἴης τὴν μουσικὴν, εἰδοὶς ταῦτα μό!,

ἃ, e, p. 18. a. PHILEBUS. 158

i μὴ εἰδὼς δέ, ὥς y ἔπος εἰπεῖν, εἰς ταῦτα οὐδενὴς
ἄξιος ἔσῃ. ΠΡΩ. Οὐ ydg οὖν. 252. ᾿Αλλ, ὦ φίλε,
ἐπειδῶν λάβῃς τὰ διαστήματα ὁπόσα ἐστὶ τὸν ἀρυ-
ἁμὸν τῆς φωνῆς, ὀξύτητός τε πέρι καὶ βαρύτητος,

ποιὸ ὁποῖα, xol τοὺς ὅρους τῶν διαστημάτων, καὶ
τὰ ἐκ τούτων ὅσα ξυστήματα γέγονεν" — ἃ κατιδόν-
πες Ob πρόσϑεν παρέδοσαν s ἡμῖν τοῖς ἑπομένοις ἐκεί-
»οις, καλεῖν αὐτὰ ἁρμονίας , 5» t6 ταῖς κινήσεσιν»
αὖ τοῦ σώματος ἕτερα τοιαῦτα ἐνόντα πάϑη γιγνό-
μενα, ἃ δὴ δὲ ἀριϑμῶν μετρηϑέντα, δεῖν αὐτά
φασι ῥυθμοὺς καὶ μέτρα ἐπονομάζειν , καὶ ἅμα ἐν-
yo», ὡς οὕτω δεῖ περὶ παντὸς ἑνὸς καὶ πολλῶν
σκοπεῖν * — ὅταν γὰρ ταῦτά τε λάβῃς οὕτω, τότε ἐγέ-
»ου σοφός, era» δὲ ἄλλο τῶν ὄντων ὅδτιοῦν ταύτῃ
σκοπούμενος ἕλης, οὕτως ἔμφρων περὲ τοῦτο γέγο-.
vag. τὸ δ᾽ ἄπειρόν σε ἑκάστων καὶ ἐν ἑκάστοις πλῆ-
ϑος ἄπειρον. ixdasots 70/86 τοῦ φρονεῖν, xo) οὐκ
ἐλλόγιμον οὐδ᾽ ἐνάριϑμον , ἅτ οὐκ εἰς ἀριϑμὸ»
οὐδένα ἐν οὐδενὶ πώπότε ἀπιδόντα. VIL ΠΡΩ.
Κάλλιστα, ὦ Φίληβε, ἔμοιγε τὰ νῦν λεγόμενα εἰρη-
πόναι φαΐένεκαιε Σωχράτης. ΦΙ. Καὶ ἐμοὶ ταῦτά yt
αὑτά. ἀλλὰ τί δήποτε πρὸς ἡμᾶς ὃ λύγος οὗτος νῦν.
εἔρηται; καὶ τί πὸτε βουλόμενος ; ΣΩ.. ᾿Ορϑῶς μέ»-
τοι τοῦϑ'᾽ ἡ ἡμᾶς,- ὦ Πρώταρχε, ἠρώτηκχε Φίληβος.

ΠΡ... Πάνυ μὲν οὖν" καὶ ἀποκρίνου 7ε αὐτῷ. Z1.
4ράσω τ ταῦτα, διελϑὼν σμικρὸν E ἔτι περὶ αὐτῶν τοὐ--
των ὥςπερ γὰρ ἕ ὃν ὁτιοῦν» εἴ τίς ποτε λάβοι, τοῦ--
το», ὡς gout», oux ἐπὶ ἀπείρου δεῖ gigi» βλέπειν

154 PLATONIS b.e, d,

εὐϑύς, . ἀλλ ἐπί τινα ἀριϑμόν; οὕτω καὶ τοὔναν..
τίον, ὅταν "ue τὸ à ἄπειρο» ἀναγκασϑῇ πρῶτον λαμ’
Byz», μὴ ἐπὶ τὸ ἕν εὐθύς, ἀλλ᾽ ἐπὶ ἀριϑμὸν αὖ
τινὰ πλῆϑος ἕκαστον ἔχοντά τι κατανοεῖν, τελεῦ--
τᾷν τὲ ix πάντων εἰς ἕν. πάλιν δὲ ἐν τοῖς γράμμασι
τὸ νῦν λεγόμενον λάβωμεν. ΠΡΩ. πῶς; ΣΏ..Ἔπει-
δὴ φωνὴν ἄπειρον κατενόησεν , tte τις ϑεὸς εἴτα
καὶ ϑεῖος ἄνθρωπος , ὡς λόγος , ἐν Αἰγύπτῳ Θεῦϑ
τινα τοῦτον γενέσθαι λέγων, ὃς πρῶτος τὰ φωνήε»-
τα ἐν τῷ ἀπείρῳ κατενόησεν οὐχ ἐν ὄντα ἀλλὰ
πλείῳ, καὶ πάλιν ἕτερα φωνῆς μὲν οὔ, φϑόγγου
δὲ μετέχοντα τινός, ἀριϑιμὸν δέ τινα καὶ τούτων εἷ-
ναι, τρέτον δὲ εἶδος ͵7ραμμάτων διεστήσατο , τὰ νῦν
λεγόμενα ἄφωνα ἡμῖν’ τὸ μετὰ τοῦτο διήρει τά τε
ἄφϑογγα καὶ ἄφωνα , μέχρι ἑνὸς éxdorov, καὶ
τὰ φωνήεντα καὶ τὰ μέσα, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον,
ἕως αὐτῶν ἀριϑμὸν λαβὼν ivl τε ἑκάστῳ καὶ ξὺμ--
πασι στοιχεῖον ἐπωνόμασε" καϑορῶν δέ, ὡς οὐδεὶς
ἡμῶν οὐδ᾽ ἂν ἕν αὐτὸ xaO αὑτὸ ἄνευ πάντων αὖ-
τῶν μάϑοι, τοῦτον τὸν δισμὸν αὖ λογισάμενος,

ὄντα ἕνα καὶ ταῦτα πάντα ἕν πὼς ποιοῦντα, mes
ἐπ᾿ αὐτοῖς ὡς οὖσαν γραμματικὴν τέχνην ἐπεφϑ ἐγ-
uiro προσειπὼν. OI. Ταῦτ ἔτι σαφέστερον ἐκείνων
αὐτὰ τε καὶ πρὸς ἄλληλα ν»ὦ Πρώταρχε, ipao»,
τὸ δ᾽ αὐτό μοι τοῦ λόγου νῦν τε καὶ σμικρὸν i ἔμ-
προσϑεν ἐλλείσεται. zh. μῶν, ὦ Φίληβε, τό, τι
sipóc ἔπος αὖ ταῦτ᾽ ἔστε; OI. Nal, τοῦτ᾽ ἔστιν ὃ 0
πάλαι d ἐγώ τὸ xol Ππρώταρχος. ΣΏ. H

M

ie dia ib PHILEBUS. ον 455

μὴν ἐπὶ αὐτῷ yt ἤδη γεγονότες ἐζητεῖτε , ὥς φῇς, Σ

πάλαι; ΦΙ. Πῶς; ΙΧ. ΣΩ. E οὗ περὶ φρυνή-
σεως ἢν καὶ ἡδονῆς ἡμῖν ἐξ ἃ ἀρχῆς ó λόγος, ὅπότε--
ρον αὐτοῖν αἱρετέον; dI. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΏ. Καὶ
μὴν ἕν y* ἑκάτερον αὐτοῖν εἶναι φαμέν. ΦΙ. Πάνυ
μὲν οὖν. fà. Τοῦϊ αὐτὸ τοίνυν ἡμᾶς ὃ πρόσϑεν
λόγος ἀπαιτεῖ , πῶς ἔστιν ἕν xai πολλὰ αὑτῶν íxd-
τερον, xal πῶς μὴ ἄπειρα εὐϑὺς, ἀλλά τινὰ ποτε
ἀριϑμὸν ἑκάτερον ἔμπροσθεν κέκτηται, τοῦ ἄπει-
ρα αὑτῶν ἕκαστα χεγονέναι; IP. Οὐκ εἷς φαῖ:-

Àó» ys ἐρώτημα, ὦ Φίληβε, οὐκ ol ὄντινα τρό-᾿

στον κύκλῳ πως περιαγαγὼν ἡμᾶς ἐμβέβληκε Σωκρά-
τῆς, καὶ σχόπει δή, πότερος ἡμῶν ἀποκρινεῖται τὸ
νῦν ἐρωτώμενον. ἴσως δὴ γελοῖον τὸ ἐμὲ τοῦ λόγου
διάδοχον, παντελῶς ὑποστάντα, διὰ τὸ μὴ δύνασϑαι
τὸ νῦν ἐρωτηϑὲν ἀποκρίνασθαι, σοὶ πάλιν τοῦτο
προςτάττειν, γελοιότερον δ᾽ οἶμαι πολὺ τὸ μηδέτε-
gor ἡμῶν δύνασϑαι. σκόπει δή, τί δράσομεν. εἴδη
γά μοι Qoxii νῦν ἐρωτῶν ἡδονῆς ἡ ἡμᾶς Σ “Σωκράτης
εἴτ ἔστιν εἶτε μή , καὶ ὅπόσα ἔστι, «αἱ ὁποῖα,
τῆς T αὖ φρονήσεως πέρι κατὰ τὰ αὐτὰ ὡσαύτως.
zn. Ain9éorata λέγεις , ὦ παῖ Καλλίου. μὴ γὰρ
δυνάμενοι τοῦτο κατὰ παντὸς ἑνὸς καὶ ὁμοῖον καὶ
ταυτοῦ δρᾷ», καὶ τοῦ ἐναντίου, ὡς ὃ παρελϑὼν
λόγος ἐμήνυσεν, οὐδεὶς εἷς οὐδὲν οὐδενὸς ἂν ἡμῶν

οὐδέποτε γένοιτο ἄξιος. ΠΡΩ. Σχεδὸν i ἔοικεν οὕτως,

ὦ “Σώκρατες " ἔχειν. ἀλλὰ καλὸν μὲν τὸ ξύμπαντα
γιγνώσκειν τῷ σώφρονι, δεύτερος δ᾽ εἶναι πλοῦς δος

«€

“6 - PLATONIS, nds

κεῖ, μὴ λανϑάνειν αὑτὸν αὗτόν. τί δὴ βοι τοῦτο.
εἴρηται τανῦν , ἐγώ σον φράσω, σὺ τήνδε ἡ ἡμῖν τὴν
ξυνουσίαν, ὦ Σώκρατες, ἐπέδωχας πᾶσι καὶ σαυ-
τόν, πρὸς τὸ διελέσθαι, τί τῶν ἀνθρωπένων κτη--
μάτων ἄριστον. Φιλήβου γὰρ εἰπόντος ἡδανὴν xai
τέρψιν xai ,ζαρὰν καὶ πᾶάνϑ ὑπόσα τοιαῦτά ἐστι,
σὺ πρὸς αὐτὰ ἀντεῖπες, ὡς οὐ ταῦτα, ἀλλ᾿ éxsiyd
ἐστιν, ἃ πολλάκις ἡμᾶς αὐτοὺς ἀναμιμνήσκομεν ἑἐκόν»--
τες, ὀρϑῶς δρῶντες, 1v. ἐν μνήμῃ παρακείμενα ἑκά--
τερα βασανίζηται. φὴς δ᾽, ὧς ἔοικε, σὺ τὸ προςρη;-
ϑησόμενον ὀρθῶς ἄμεινον ἡδονῆς yt ἀγαϑὸν εἶναι,
νοῦν, ἐπιστήμην, ξύνεσιν, τέχνην, καὶ πάντα αὖ
τὰ τούτων ξυγγενῇ κτᾶσθαι δεῖν, ἀλλ οὐχὶ ἐκεῖνα.
τούτων δὴ μετ ἀμφιςβητήσεως ἑκατέρων λεχϑέντων,
ἡμεῖς σοι μετὰ παιδιᾶς ἡπειλήσαμεν, ὡς οὐκ ἀφή-
σομὲν οἴκαδέ σε, πρὶν ἂν τούτων τῶν λόγων πέρας
παγὸν γένηταί τι διορισϑέντων, σὺ δὲ ξυνεχώρησας
sai ἔδωκας εἰς ταῦϑ' ἡμῖν σαυτόν. ἡμεῖς δὲ δὴ λέ--:
νομὲν, καϑάπερ οἱ παῖδες, ὅτι τῶν ὀρθῶς δοϑ ἐν--
των ἀφαίρεσις οὐκ ἔστι" παῦσαι δὴ τὸν τρόπον ἡμῖν
ἀπαντῶν τοῦτον ἐπὶ τὰ νῦν λεγόμενα. X2. Τίνα
λέγεις; ΠΡΩ. Εἰς ἀπορίαν ἐμβάλλων, καὶ ἀνερω--
τῶν, ὧν μὴ δυναίμεθ᾽ ἂν ἱκανὴν ἀπόκρισιν ἐν τῷ
παρόντι διδόναι σοι. μὴ γὰρ οἰώμεϑα τέλος ἡμῖν»
εἶναι τῶν »», τὴν πάντων ἡμῶν ἀπορίαν, ἀλλ εἰ
δρᾷν τοῦϑ᾽ ἡμεῖς ἀδυνατοῦμεν, goi δραστέον" ὑπέ-
gyov γάρ. βουλεύου δὴ πρὸς ταῦτα αὐτός, πότερο»
ἡδονῆς εἴδη σοι καὶ ἐπιστήμης διαιρετέον, ἢ xg

-

υ. €, d, PHILEBU S. 157

ἐατέον, εἴ πη xe$ E ἑτερόν τινὰ τρόπον οἷός Y «i
xai βούλει δηλῶσαϊΐ πως ἄλλως τὰ vi» ἀμφιςβη-
τούωενα "ap ἡμῖν. 22. Δεινὸν μὲν τοίνυν ἔτι προς-
δοκᾷ» οὐδὲν δεῖ τὸν ἐμέ, ἐπειδὴ roUO οὕτως εἷ-
πες" τὸ yde, εἰ βούλει " ῥηϑὲν λύεε πάντα φόβον
ἑκάστων πέρι. πρὸς δὲ αὖ τούτοις μνήμην τιγὰ δο-
κεῖ τίς μοι δεδωκέναι ϑεῶν ἡμῖν. ΠΡΩ. πῶς δὴ,
καὶ τίνων; Χ. Z2. “ὄόγων ποτέ τινων πάλαι ἀκόΐ-
σας; ὄναρ ἢ καὶ ἐγρηγορώς , vov ἐννοῶ ml τε
ἡδονῆς καὶ φρονήσεως, ὡς οὐδέτερον αὐτοῖν ἐσεὶν
ἀγαϑόν, ἀλλ ἄλλο τι τρίτο», ἕτερον. μὲν τούτων,
ἄμεινον. δὲ ἀμφοῖν. καίτοι τοῦτο ἐὰν i ἐναργῶς ἡμῖν
φανῇ γῦν, ἀπήλλακται μὲν ἡδονὴ τοῦ νικᾷν. τὸ"
γὰρ ἀγαϑὸν οὐκ ἂν ἔτι ταυτὸν αὐτῇ γίγνηται" ᾿ἢ
πῶς; ΠΡΩ. Οὕτω. 242. Τῶν δὲ ye εἰς τὴν διαί-
φέσι» εἰδῶν ἡδονῆς οὐδὲν ἔτι προςδιησόμεϑα, x«t
ἐμὴν δόξαν" προϊὼν δ᾽ ἔτι ὃ λόγος σαφέστερον δεῖ-
Eu. ΠΡΩ. Κάλλιστα εἰπὼν οὕτω καὶ διαπέραινε.
Z2. Σμικρὰ ἄττα τοίνυν ἔμπροσθεν ἔτι διομολογη-
σώμεϑα. ΠΡΩ. Ta. ποῖα; 210. Τὴν τἀγαϑοῦ μοῖ--
ραν πότερον ἀνάγκη τέλεον ἢ μὴ τέλεον εἶναι; ΠΡΏ.
πάντων δήπου τελεώτατον», ὦ Σώκρατες, Zn. Τί
δέ; ἱκανὸν τἀγαθόν; ; ΠΡΩ. πῶς γὰρ οὔ; καὶ zds-
τῶν ye εἰς τοῦτο διαφέρεν τῶν ὄντων. 242. Τὸ δέ,
γε μήν, ὡς οἵμαι, περὶ αὑτοῦ ᾿ἀνμγκαιότατον εἶναι
λέγειν, ὡς πᾶν τὸ γιγγῶσκαν αὐτὸ ϑηρεΐει καὶ
ἐφίεται. βουλόμενον ἑλεῖν καὶ πὲρὶ αὑτὸ κτήσασϑαι,
καὶ τῶν ἄλλων οὐδὲν φροντίζει, πλὴν τῶν ἀποτε-

(22 PLATONIS e&p»irh ες

πάντα. κατίδῃ, τὸν μεταξὺ τοῦ ἀπείρου τε xc TOU
ἑνός " τότε δ᾽ PÓg τὸ ἕν ἕκαστον τῶν πάντων εἰς τὸ
ἄπειρον μεϑέντα χαίρειν ἐᾷν. οἱ μὲν οὖν ϑεοί, ὅπερ
εἶπον, οὕτως ἡμῖν παρέδοσαν σκοπεῖν καὶ μανϑά-
γνεὶν xai διδάσκειν ἀλλήλους. oi δὲ νῦν τῶν ἀνθρώ. --
πῶ» σοφοὶ ἕν μέν, ὅπως ἂν τύχωσι, καὶ πολλὰ ϑᾶτ-
TO» καὶ βραδύτερον ποιοῦσι τοῦ δέοντος, μετὰ δὲ
: τὸ ὃν ἄπειρα εὐθὺς, τὰ δὲ μέσα αὐτοὺς ἐκφεύγει,
οἷς διακεχώρισται τό τε διαλεκτικῶς πάλιν καὶ τὸ
ἐριστιχῶς ἡμὰς ποιεῖσϑαι πρὸς ἀλλήλους τοὺς Àó-
γους. Vl. ΣΡΩ. Τὰ μὲν πως, ὦ Σώκρατες, δοχῶ
σου μανϑάνειν, rd δὲ ἔτι δέομαι σαφέστερον, &
λέγεις, ἀκοῦσαι. 242. Zugic μήν, ὦ Πρώταρχε,
ἐστὶν ἐν τοῖς γράμμασιν, 0 λέγω, καὶ λάμβανε αὐτὸ
ἐν τούτοις, οἷςσπερ καὶ πεπαίδϑευσαι. ΠΡΏ. Πῶς;
DM. Φωνὴ μὲν ἡμῖν ἐστί που μία διὰ τοῦ στόμα-
toc ἰοῖσα καὶ üxtipog αὖ πλήϑει, πύώντων τε καὶ
ἑκάστου. ΠΡΩ. τ μὴν; zn. Koi οὐδὲν ἑτέρων γε
τούτων ἐσμέν πω σοφοὶ, οὔτε ὅτι τὸ ἃ ἄπειρον αὐτῆς
ἴσμεν οὔτε ὅτι τὸ ἕν, ἀλλ ὅτι, πόσα τὲ ἐστι καὶ
ὅποῖα, τοῦτ᾽ ἔστι τὸ γραμματικὸν ἕκαστον ποιοῖν
ἡμῶν. ΠΡ. “"ληϑέστατα. zn. Koi μὴν xai τὸν
μουσικὺν Q9 τυγχάνει ποιοῦν, TOUT ἔστι ταυτόν.
ΠΡΏ. πῶς; ΣΏ. Φωνὴ μὲν που καὶ τὸ καὶ éxei-
»ὴν τὴν τέχνη» ἐστὶ μία ἐν αὐτῆ. ΠΡΩ. Πῶς δ᾽ οὔ,
X2. δύο δὲ θῶμεν, βαρὺ καὶ ὀξὺ, καὶ τρίτον
ὑμότονον, ἢ πῶς; ΠΡΩ. Οὕτως. 241. ᾿4“λλ οὔπω
σοφὸς ἄν εἴης τὴν μουσικήν, εἰδὼς ταῦτα po. «e,

d, e. p. 18, a. PHILEBUS. 1528

j ui εἰδὼς δέ, ὡς y ἔπος εἰπεῖν, eec ταῦτα οὐδενὸς
ἄξιος & ἔσῃ. ΠΡΩ. Ov ydg οὖν. E. Alà, ὦ φίλε,
ἐπειδὰν λάβῃς τὰ διαστήματα ὁπόσα ἐστὶ τὸν ἀρυ-
Suo τῆς φωνῆς, ὀξύτητός τὸ πέρε καὶ βαρύτητος,
ποιὸ ὁποῖα, καὶ τοὺς ὅρους τῶν διαστημάτων, καὰ
τὰ ἐκ τούτων ὅσα ξυστήματα γέγονεν" — ἃ κατιδόν-
τος οἱ πρόσϑεν παρέδοσαν ἡ ἡμῖν. τοῖς ἑπομένοις ἐκεί.
νοις, καλεῖν αὐτὰ ἁρμονίας , ἐν τε ταῖς κινήσεσιν
αὖ τοῦ σώματος ἕτερα τοιαῦτα ἐνόντα πάϑη γιγνό-
μενα, ἅ δὴ δὲ ἀριϑμῶν μετρηϑέντα, δεῖν αὐτά
φασι ῥυθμοὺς καὶ μέτρα ἐπονομάζειν , καὶ ἅμα ἐν»-
yOsLy 3 ὡς οὕτω δεῖ περὶ παντὸς ὁνὸς καὶ πολλῶν
σκοπεῖν" — ὅταν γὰρ ταῦτά τε λάβῃς οὕτω, τότε ἐγέ-
»ου σοφός, ὅταν δὲ ἄλλο τῶν ὄντων» ὁτιοῦν ταύτῃ
σκοπούμενος ἕλῃς, οὕτως ἔμφρων περὶ τοῦτο γέγο-
νας. τὸ δ᾽ ἄπειρόν σε ἑκάστων καὶ ἐν ἑκάστοις πλῆ-
ὅος ἄπειρον. ὁχάστοτε ποιεῖ τοῦ φρονεῖν » καὶ οὐκ
ἐλλόγεμον οὐδ᾽ ἐνάριϑμον, &r οὐκ εἰς ἀριϑμὸ»
οὐδένα ἐν οὐδενὶ πώπότε ἀπιδόντα. VII ΠΡΩ.
Κάλλιστα, ὦ Φίληβε, ἔμοιγε τὰ νῦν λεγόμενα εἰρη-
νπέναι φαΐένεται “Σωκχράτης. ΦΙ. Καὶ ἐμοὶ ταῦτώ yt
αὑτά. ἀλλὰ τί δήποτε πρὸς ἡμῶς ὁ λύγος οὗτος νῦν
εἶρηται; καὶ τί mote βουλόμενος; Z42.'0g9üc μέν-
τοι τοῦϑ᾽ ἡμᾶς,- ὦ Ππρφώταρχε ; ἡρφώτηκε Φίληβος.
1.1}. Πάνυ μὲν οὖν" καὶ ἀποκρίνου yi αὐτῷ. A1.
φράσω ταῦτα, διελϑὼν σμικρὸν E ἔτε περὶ αὐτῶν τοὐ--
των" dct ydg ἕ ἔν ὑτιοῦν εἴ τίς ποτε λάβοι, toV- -
το», ὡς pont», οὐκ ἐπ᾿ ἀπεέρου δεῖ φύσιν βλέπειν

454 PLATONIS. Rede

εὐθύς, ». ἀλλ ἐπί τινα ἀριϑμόν, οὕτω καὶ τοὔναν.-
τίον, ὅταν "ue τὸ ἄπειρον ἀναγκασϑῇ πρῶτον λαμ-
βέγειν, μὴ ini τὸ ἕν εὐθύς, ἀλλ᾽ ἐπὶ ἀριϑμὸν αὖ
τινὰ πλῆϑος ἕκαστον. ἔχοντά τι κατανοῶν, τελεῦ-
tà» τὲ ἐκ πάντων εἰς ἕν. πάλιν δὲ ἐν τοῖς γράμμασι
τὸ νῦν λεγόμενον λάθωμεν. ΠΡΩ. πῶς; 242. Ἔπει-
δὴ φωνὴν ἄπειρον κατενόησεν , tirs τις ϑεὸς cita
καὶ ϑεῖος ἄνϑρωπος , ὡς λόγος, ἐν Αἰγύπτῳ Θεῦϑ
τινὰ τοῦτον γενέσθαι λέγων, ὃς πρῶτος τὰ φωνὴήεν».-
τα ἐν τῷ ἀπείρῳ κατενόησεν οὐχ ἕν ὄντα ἀλλὰ
πλείῳ, καὶ πάλιν ἕτερα φωνῆς μὲν οὔ, φϑόγγου
δὲ μετέχοντα τινός, ἀριϑιμὸν δέ τινα καὶ τούτων cl.
"as, τρίτον δὲ εἶδος γραμμάτων διεστήσατο, τὰ νῦν
λεγόμενα ἄφωνα ἡμῖν" τὸ μετὰ τοῦτο διήρει τά τε
ἄφϑογγα καὶ ἄφωνα , μέχρι ἑνὸς ἑκάστον, καὶ
τὰ φωνήεντα καὶ τὰ μέσα, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον,
ἕως αὐτῶν ἀριϑμὸν λαβὼν ivl τε ἑκάστῳ καὶ ξὺμ--
ma στοιχεῖον ἐπωνόμασε" καϑορῶν δέ, ὡς οὐδεὸς
ἡμῶν οὐδ᾽ ἂν ἕν αὐτὸ καθ᾽ avrà ἄνευ πάντων αὖ-
τῶν μάϑοι, τοῦτον τὸν δεσμὸν αὖ λογισάμενος ,
ὄντα ἕνα καὶ ταῦτα πάντα ἕν πὼς ποιοῦντα, us
ἐπὶ αὐτοῖς ὡς οὖσαν γραμματικὴν. τέχνην ἐπεῳφϑέγ-
δέτο προσειπών. ΦΙ. Ταῦτ᾽ ἔτι σαφέστερον ἐκείνων
αὐτά τε αὶ σερὸς ἄλληλα ; ὦ Πρώταρχε, ἔμαϑον,
τὸ δ᾽ αὐτό μοι τοῦ λόγου νῦν T καὶ σμικρὸν ἔ ἔμ--
προσϑεν ἐλλείπεται. ΣΩ. μῶν, ὦ Φίληβε, τό, τι
“Σρὸς ἔπος αὖ ταῦτ᾽ ἔστι; ΦΙ. Nal, τοῦτ iov ὃ o
πάλαι μά ἐγώ τὸ καὶ Ππιρώταρχος. ΣΏ. Ἦ

ε. *: 19. a, b, €, FHILEBRUS: ον 155

μὴν ἐπὶ αὐτῷ ys ἤδη γεγονότες ἐζητεῖτε, ὡς φῇς,
πάλαι; ΦΙ. πῶς; ΙΧ. ΣΩ. 4 οὐ περὲ φρονή-
σεως ἢ» καὶ ἡδονῆς ἡμῖν ἐξ ἀρχῆς ὃ λόγος, ὅπότε--
ρον αὐτοῖν αἱρετέον; dI. Πῶς γὰρ οὔ; Efl. Καὶ
μὴν ἕν y* ἑχάτερον αὐτοῖν εἶναι φαμέν. ΦΙ. Πάνυ
μὲν ov». ΣΏ.. ToVr αὐτὸ τοίνυν ἡμᾶς ὅ “πρόσϑεν
λόγος ἀπαιτεῖ, πῶς ἔστιν £y καὶ πολλὰ αὐτῶν Exd-
τερον, καὶ πῶς μὴ ἄπειρα εὐθὺς, ἀλλά τινὰ ποτε
ἀριϑμὸν baitegoy ἔμπροσθεν κέκτηται, τοῦ ἄπει--
ρα αὐτῶν ἕκαστα γεγονέναι; ΠΡΩ. Οὐκ εἰς φαῦ-
λόν γε ἐρώτημα, ὦ Φίληβε, οὐκ οἶδ᾽ ὄντινα τρό-
στον κύκλῳ πως περιαγαγὼν ἡμᾶς ἐμβέβληκε Σωχρά-
τῆς, xal σχόπει δή, πότερος ἡμῶν ἀποκχρινεῖται τὸ
νῦν ἐρωτώμενον. ἴσως δὴ γελοῖον τὸ ἐμὲ τοῦ λόγον
διάδοχον, παντελῶς ὑποστάντα, διὰ τὸ μὴ δύνασθαι
τὸ νῦν ἐρωτηϑὲν ἀποκρίνασθαι, σοὶ πάλιν τηῦτο
προςτάττειν, γελοιότερον δ᾽ οἶμαι πολὺ τὸ μηδέτε-
go ἡμῶν δύνασϑαι. σκόπει δή, τί δράσομεν. εἴδη
γά μοι doxsi νῦν dori» ἡδονῆς ἡμᾶς Σ “Σωκράτης
εἴτ ἔστιν εἶτε μή, καὶ ὅπόσα ἔστι, καὶ ὁποῖα,
τῆς T αὖ φρονήσεως πέρι κατὰ τὰ αὐτὰ ὡσαύτως.
ΣΟ. “4ληϑέστατα λέγεις , ὦ παῖ Καλλίου. μὴ γὰρ
δυνάμενοι τοῦτο κατὼ παντὸς ἑνὸς καὶ ὁμοίου καὶ
ταυτοῦ δρᾷ», καὶ τοῦ ἐναντίου, ὡς ὅ παρελϑῶν
λόγος ἐμήνυσεν, οὐδεὶς εἰς οὐδὲν οὐδενός ἂν ἡμῶν»
οὐδέποτε γένοιτο ἄξιος. ΠΡΩ. Σχεδὸν ἔ ἔοικεν οὕτως, |
ὦ “Σώκρατες ^ ἔχειν. ἀλλὰ καλὸν μὲν τὸ ξύμπαντα
γιγνώσκειν τῷ σώφρονι, δεύτερος δ᾽ εἶναι πλοῦς δο-

156 ES PLATONIS; d, e. p, 20. 8,

κεῖ, μὴ λανϑάνειν αὑτὸν αὗτόν. τί δή got τοῦτο,
εἴρηται τανῦν, ἐγώ σοι φράσω. σὺ τήνδε ἡ ἡμῖν τὴν
ξυνουσίαν, ὦ “Σώχρατες, ἐπέδωχας πᾶσι καὶ σαυ-
τόν, πρὸς τὸ διελέσθαι, τί τῶν ἀνθρωπίνων στη-
μάτων ἄριστον. Φιλήβου γὰρ εἰπόντος ἡδανὴν xai
τέρψιν καὶ Augur καὶ πάνϑ' ὑπόσα τοιαῦτά ἐστι,
σὺ πρὸς αὐτὼ ἀντεῖπες Ξ ὡς οὐ ταῦτα, ἀλλ ἐκεῖνά
ἐστιν, ἃ πολλάκις ἡ ἡμᾶς αὐτοὺς ἀναμιμνήσκομεν ἑκόν--
τες, ὑρϑῶς δρῶντες, ἱ ἵν ἐν μνήμῃ παρακείμενα ἑκά--
tegat βασανίξηται. φῇς δ᾽, ὡς ἔοικε, σὺ τὸ T goce
ϑησόμενον ὀρθῶς ἄμεινον ἡδονῆς 7t ἀγαϑὸν εἶναι,
νοῦν, ἐπιστήμην, ξύνεσιν, τέχνην, καὶ πάντα αὖ
τὰ τούτων ξυγγενῆ κτᾶσϑαι δεῖν, ἀλλ᾽ οὐχὶ ἐκεῖνα.
τούτω» δὴ pit ἀμφιςβητήσεως ἑκατέρων λεχϑέστων,
ἡμεῖς σου μετὰ παιδιᾶς ἠπειλήσαμεν, ὡς οὐκ ἀφή-
σομεν οἴκαδέ σε, πρὲὶν ἂν τούτων τῶν HORE πέρας
wav γένηταί τι διορισϑέντων , σὺ δὲ ξ ξυνεχώρησας
καὶ ἔδωκας εἰς ταῦϑ' ἡμῖν σαυτόν. ἡμεῖς δὲ δὴ λέ--
vopir, καϑάπερ οἱ παῖδες , ὕτε τῶν ὀρθῶς δοϑὲν--
τῶν ἀφαίρεσις οὔκ ἔστι" παῦσαι δὴ τὸν τρόπον ἡμῖν͵
ἀπαντῶν τοῦτον ἐπὶ τὰ νῦν λεγόμενα. 242. Τίνα
λέγεις; A ΠΡΩ. Eig ἀπορίαν ἐμβάλλων , καὶ ἄνερω--
τῶν, ὧν μὴ δυναίμεθ᾽ ἂν ἱκανὴν ἀπόπρισιν ἐν τῷ
παρόντι διδόναι σοι. μὴ γὰρ ᾿οἰώμεϑα τέλος ἤ ἡμῖν
εἶναι τῶν »ῦν , τὴν πάντων ἡμῶν ἀπορίαν, ἀλλ εἰ
δρᾷν τοῦϑ᾽ ἡμεῖς ἀδυνατοῦμεν, goi δραστέον" ὕπέ-
σχου γάρ. βουλεύου. δὴ πρὺς ταῦτα αὐτός, πότερον»
ἡδονῆς εἴδη σοι καὶ ἐπιστήμης διαιρετέον, ἢ κα

b. €, d, PHILEBU δ. 157

ἐατέον, εἴ πη xe ὅ ἵτερόν τινα τρόπον οἷός * κε
καὶ βούλει δηλῶσαί πὼς ἄλλως τὰ νῖν ἀμφιςβη-
τούαενα παρ᾽ ἡ ἡμῖν. ΣΩ. Δεινὸν μὲν τοίνυν ἔτι προς-
δοκᾷν οὐδὲν δεῖ τὸν ἐμὲ, ἐπειδὴ τοῦϑ' οὕτως εἷ-
πες" τὸ γὰρ, εἰ βούλει, ῥηϑὲν λύει πάντα φόβον
ἑχκάστων πέρι. πρὸς δὲ αὖ τούτοις μνήμην 1a δο-
κεῖ τίς μοι δεδωχέναι ϑεῶν ἡμῖν. HP. πῶς δὴ,
καὶ τίνων; Χ. ΣΙ. “όγων ποτὲ τινῶν πάλαι ἀχοΐ-
σας, ὄναρ ἢ καὶ ἐγρηγορώς, γῦν ἐννοῶ mu τε
ἡδονῆς καὶ φρονήσεως, ὡς οὐδέτερον αὐτοῖν ἐστὶν
ἀγαϑόν, dài ἄλλο τι τρίτον, ἕτερον μὲν τούτων,
ἄμεινον. δὲ ἀμφοῖν. καΐτοι τοῦτο ἐὰν ἐναργῶς ἡμῖν
φανῇ ψῦν, ἀπήλλακται μὲν ἡδονὴ τοῦ νικᾷν. τὸ
γὰρ ἀγαϑὸν οὐκ ἂν ἔτι ταυτὸν αὐτῇ γίγνηται" 4$
πῶς; ΠΡΩ. Οὕτω. 242. Τῶν δὲ γε εἰς τὴν διαί-
θέσιν εἰδῶν ἡδονῆς οὐδὲν ἔτι προςδεησόμεϑα, κατ
ἐμὴν δόξαν" προϊὼν δ᾽ ἔτι ὃ λόγος σαφέστερον δεί-
Eu. ΠΡΩ. Κάλλιστα εἰπὼν οὕτω καὶ διαπέραινε.
Z2. Σμικρὰ ἄττα τοίνυν ἔμπροσϑεν ἔτι διομολογη-

σώμεϑα. IIPf2. Τὰ ποῖα; 22. Τὴν τἀγαϑοῦ uoi-
ραν πότερον ἀνάγκη τέλεον ἢ μὴ τέλεον εἶναι; ΠΡΩΏ.
Πάντων δήπου τελεώτατον, ὦ Σώκρατες. Zn. Ti
δέ; ἱκανὸν τἀγαϑόν; IIPf2. Πῶς γὰρ οὔ; καὶ nd»-
τῶν γε εἰς τοῦτο διαφέρει τῶν ὄντων. 242. Τὸ δέ
γε μήν, ὡς οἶμαι, περὶ αὐτοῦ ἀναγκαιότατον εἶναι
λέγειν, ὡς πᾶν τὸ γιγνῶσχαν αὐτὸ ϑηρεύει καὶ
ἐφίεται βουλόμενον ἑλεῖν καὶ περὶ αὑτὸ κτήσασϑαι,
καὶ τῶν ἄλλων οὐδὲν φροντίζει, πλὴν τῶν ἀπατε-

138 - PLATONIS eps:1.325. €.

λουμένων ἅμα ἀγαϑοῖς. IIPÍ2. Ovx ἔστι τούτοις
ἀντειπεῖν. 242. Σκοπῶμεν δὴ. καὶ κρέίνωμεν τάν τε
ἡδονῆς καὶ τὸν φρονήσεως βίον, ἰδύντες χωρίς.
ΠΡΩ. πῶς εἶπες; ΣΩ. Mijre ἐν τῷ τῆς ἡδονῆς ἐνέ-
ero φρόνησις, μὴτε ἐν τῷ τῆς φρονήσεως ἡδονή.
δεῖ γὰρ, εἴπερ ὅπότερον αὐτῶν ἔστ᾽ ἀγαϑόν, μη-
δενὸς μηδὲν ἔτι προςδεῖσϑαι" δεόμενον. δ᾽ ἂν ga»,
- ὁπότερον , οὐκ ἔστε που τοῦτ᾽ ἔτει τὸ ὄντως ἡμῖν
ἀγαϑύν. IIPf2. Πῶς ydg ἄν; 42. Οὐκοῦν ἐν σοὶ
πειρώμεϑα βασανίζοντες ταῦτα; ΠΡΏ. Iurv μὲν
οὗ». zn. "Anoxglvow ὃν». ΠΡΩ. «“ἔγε. ΣΏ. 4:-
ξαιο ἂν σὺ, πρώταρχε , ζῇ» τὸν βίον & ἅπαντα ἠδό-
᾿μδνος, ἡδογὲς τὰς μεγίστας; ΠΡΩ. T5 οὖ; ΣΩ.
E Ov» ἔτε τινὺς ἂν GOL προςδεῖν ἡγοῖο, εἶ τοῦτ᾽
ἔχοις παντελῶς; HP. Οὐδαμῶς. X41. Ὅρα δή,
τοῦ φρονεῖν καὶ νοεῖν καὶ λογίζεσθαι τὼ δέοντα,
καὶ ὅσα τούτων ἀδελφά j μῶν μηδὲ ὁρᾷν τι; ΠΡΩ.
Καὶ τί; πάντα ide £ ἔχοιμ᾽ ἄν που, τὸ χαΐρειν! ἔχω».
' 22. Οὐκοῦν οὕτω ζῶν, ἀεὶ μὲν διὰ βίον ταῖς με-
γίσταις ἡδοναῖς χαΐροις ἄν; ΠΡΩ. τί δ᾽ οὔ; Z4.
Νοῦν δέ b καὶ μνήμην καὶ ἐπιστήμην καὶ δόξα»
μὴ κεκτημένος; IIP.2. noi. Z4. Πρῶτον μὲν
τοῦτο αὑτό, εἰ χαίρεις ἢ 4 μὴ χαίρεις a ἀνάγκη δή-
σοῦ σε ἀγνοεῖν, xtyóy ys ὄντα πάσης φρονήσεως.
HP. ᾿Ανάγκη. Z2. Kal μὴν ὡσαύτως μνήμην μὴ
πεχτημένον ἀνάγκη δήπου μηδ᾽ Sr. ποτὲ ἔχαιρες
μεμνῆσϑαι, τῆς * ἐν τῷ παραχρῆμα ἡδονῆς προςπι--
ψτούσης μνήμην μηδ᾽ ἱντινοῦν ὑπομένειν, δόξαν δ᾽

*

'

d.c 2.33, ἃ, PHILEBU S. 155

αὖ μὴ κεκτημένον ἀληϑῆ, μὴ δοξάζειν χαίρειν, χαί-
φοντα, λογισμοῦ δὲ ᾿στερόμενον, μηδὲ εἰς τὸν ἔπει-
τα χρόνον , ὡς χαιρήσεις, δυνατὸν εἶναι λογίζεσθαι"
Uv δὲ οὔκ ἀγθρώπου βίον, ἀλλὰ τινος πλεύμονος,
5 τῶν ὅσα ϑαλάττια μετ᾽ ὀστρεΐνων ἔμψυχά ἐστι ge
μάτων. ἔστι ταῦτα, ἢ παρὰ ταῦτα ἔχομεν ἄλλως
σως διανοηϑῆναι; ΠΡΩ. Καὶ πῶς; ΣΩ. E οὖν
αἱρετὸς ἡμῖν βίος ὅ τοιοῦτος ; ΠΡΩ. Eu ἀφασίαν
«-αγτάπασέ με, o Σώχρατες, οὗτος ὃ λόγος ἐμβέ-
βληκε τανῦν. ΣΏ. Μήπω τοίνυν μαλϑακιζώμεϑα,
τὸν δὲ τοῦ νοῦ μεταλαβόντες αὖ βίον ἴδωμεν; ΧΙ.
ΠΡΩ. Τὸν ποῖον δὴ λέγεις; S; X Eb τις δέξαιτ᾽ a»

αὖ ζῆν ἡ ἡμῶν φρόνησιν μὲν καὶ νοῦν καὶ ἐπιστήμην"

καὶ μνήμην πᾶσαν πάντων κεκτημένος, ἡδονῆς δὲ
μετέχων μήτε μέγα μήτε σμικρόν, μηδ᾽ αὖ λύπης,
ἀλλὰ ταταράπαν nadie πάντων» τῶν τοιοὑτων.
JIPAJ1. Οὐδέτερος ὃ n βίος, e) “Σώκρατες ; εἴμοιγε τοὐ-
τῶν» αἱρετός , οὐδ᾽ ἄλλῳ μήποτε, ὡς ἐγῴμαι, φανῇ.
ΣΩ. τί δ᾽ ὃ ξυναμφότερος, ὦ πρώταρχε, ἐξ ἀμ-
«oi» ξυμμιχϑείς, χοινὸς γενόμενος ; ; ΠΡΩ. 'H0o-
ἧς λέγεις καὶ νοῦ καὶ φρονήσεως; ; Af. Οὕτω,
καὶ "τὸν τοιοῦτον λέγω ἔγωγε. ΠΡΏ. πᾶς δήπον
τοῦτόν γ8 αἱρήσεται πρότερον [ ἢ ἐκείνων ὁποτερονοῦν,

κοιὸ πρὸς τούτοις οὐχ. ó μέν, ὃ δ᾽ οὔ. Z0. αν-.

ϑάνομεν οὖν, ὃ τι νῦν ἡμῖν ἐστι τὸ ξυμβαῖνον i ἐν τοῖς
παροῦσι λόχοις; ΠΡΩ. πάνυ μὲν οὗν, ὅτι γε τρεῖς
μὲν βίοι τροὐτέϑησαν, τοῖν δυοῖν δ᾽ οὐδέτερος ἧ ixa-
"ὃς οὐδὲ αἷρετός, οὔτ᾽ ἀνθρώπων οὔτε ζώων οὗ:

e

-

160 PLATONIS- b. c. d. o,

δενί. ΣΏ. Μῶν οὖν οὐκ ἤδη τούτων γε πέρι, ὅγλον,
ὡς οὐδέτερος αὐτοῖν εἶχε τἀγαθόν; sj» γὰρ ἂν ixa-
νὸς καὶ τέλεος, καὶ πᾶσι φυτοῖς καὶ ζώοις αἱρετός,
οἷςπερ δυνατὸν ἣν οὕτως ἀεὶ διὰ βίον ζῆν" εἶ δέ τις
ἄλλα ἡρεῖϑ' ἡμῶν, παρὰ φύσιν ἂν τὴν. τοῦ ἀληϑοῦς
αἱρετοῦ ἐλάμβανεν ἄκων ἐξ ἀγνοίας , ἢ τινος ἀνάγ-
κῆς οὐκ εὐδαίμονος. ΠΩ. Ἔοικε γοῦν ταῦϑ' οὕτως
ἔχειν. EL. 2 μὲν τοίνυν τήν ys Φιλήβου ϑεὸν οὐ
δεῖ διανοεῖσθαι ταυτὸν καὶ τἀγαϑὸν, ἑκανῶς ; εἰρῆ-
ca μου. δοκεῖ. ΦΙ. Οὐδὲ γὰρ 0 90g νοῦς, 9 Σώ-
πρατες, ἔστι τἀγαϑόν : ἀλλ᾽ ἕξει που ταῦτα τὴ ἐγ-
κλήματα. ΣΩ. "Tuy ἂν, ὦ «lanis, oy ἐμός" οὐ
μέντοι τὸν γε ἀληϑινὸν apa xai ϑεῖον οἶμαι νοῦν,
ἀλλὰ ἄλλως πως ἔχειν. τῶν μὲν οὖν »ικητηρίων πρὸς
τὸν κοινὸν βίον οὐκ ἀμφιςβητῶ πω ὑπὲρ γοῦ, τῶν
δὲ δὴ δευτερείων ὃ ὁρᾷν καὶ σκοπεῖν λρὴ πέρι, τέ ὁρὰ-
σομεν. τάχα γὰρ ἂν τοῦ κοινοῦ τούτου βίον uir.
pi) ἂν. ἑκάτερος, ó μὲν τὸν νοῦν αἴτιον, ó δ᾽

ἡδονὴν εἶναι, καὶ οὕτω τὸ μὲν ἀγαϑὸν τούτων ἀμ-
φοτέρων οὐδέτερον ἂν εἴη" τάχα δ᾽ d» αἴτιόν τις
ὑπολάβοι ὁπότερον αὐτῶν εἶναι. τοὗτου δὴ πέρι καὶ
ἄλλον ἔτι πρὸς Φίληβον διαμαχοίμην à ἂν, ὡς ἐν
τῷ μικτῷ τούτῳ βίῳ , ὃ τι ποῖ ἐστὶ τοῦτο » ὃ loo»
δ᾽ βίος οὗτος γέγονεν αἱρετὸς ἅμα καὶ ἀγαϑύς,
οὐχ ἡδονή, αλλὰ yoUs τούτῳ ξυγγενέστερον καὶ
ὁμοιότερόν ἐστι" καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον, οὔτ᾽
αὖ τῶν πρωτείων, οὐδ᾽ αὖ τῶν δευτερείων ἡδονῇ
μετὸν ἀληϑῶς ἄν ποτε λέγοιτο. ποῤῥωτέρω δέ ἐστι

€. p. zu », b, e. PHILEBU S, : 161

τῶν τρισεέων, εἴτι: τῷ ἐμῷ νῷ 06 πισκεῦειν ἡμᾶς τανῦν.
IP. ᾿Αλλὰ μήν, d Σώκρατες, ἔμοι γε δοκεῖ νῦν μὲν ἢδο-
νή σριπεπτωκέναι καϑαπερεὶ πληγεῖσα ὑπὸ τῶν νῦν δὴ
λόγων" τῶν γὰρ νικητηρίων πέρι μαχομένη κεῖται" τὸν
δὲ νοῦν, ὡς ἔοικε, λεχτέον ὡς ἐμφρόνως οὐκ ἀγτεποιεῖ.-
TO τῶν νικητηρίων. τὰ γὰρ αὐτὰ ἔπαϑεν ἄν. τῶν δὲ
δὴ ϑευτερείων στερηϑεῖσα. ἡδονὴ παντάπασιν ἄν τινα
καὶ ἀειμίαν σχοίη πρὸς τῶν» αὑτῆς ἐραστῶν" «οὐδὲ γὰρ
ἐκείγοις E & ἂν ὁμοίως φαίνοιτο καλή: Z42. τὸ οὖν;
ova ἄμεινον αὐτὴν ἐᾷν ἤδη, καὶ μὴ τὴν ἀχριβεστά-
την αὐτῇ προςφέροντα βάσανον καὶ ἐξελέγχοντα λυ-
πεῖν; ΠΡΩΏ. Οὐδὲν λέγεις, ὦ Σώκρατες. 2:12. “4 ὅτε
τὸ ἀδύνατον εἶπον, Avnet» , ἡδονήν; ΠΡΩ. OV μόνον
7t, ἀλλ᾽ ὅτι καὶ ἀγνοεῖς » ὡς οὐδείς πὦὼ σε ἡμῶν μεϑ-
ἦσει; πρὶν ἂν εἰς τέλός ἐπεξέλϑης τούτων τῷ λόγῳ.
Z4. Βαβαὶ ἄρα, ὦ I2 ὦταρχε, συχνοῦ μὲν λόγου τοῦ
λοιποῦ. σχεδὸν δὲ οὐ 8 ῥίδιον πάνυ τι νῦν. καὶ ydg
δὴ φαίνεται δεῖν ἄλλης μηχανῆς ἐπὶ τὰ ὁ δευτερεῖα ὕ ὑπὲρ
voU πορευόμενῃν οἷον Büsr £ ἔχευν ἕτερα τῶν ἔμπρο-
σϑεν λύγων᾽ ἔστι δὲ ἴσως i ἔνια καὶ ταυτά. οὐκοῦν χφή; -
ΠΡΏ. Πῶς γὰρ ov; ΧΙ ΣΩ. Τὴν 06 γε ἀρχὴν
αὐτοῦ διευλαβεῖσθϑαι πειφώμεϑα τυϑέμενοι. ὩΡΩ.
ποίαν δὴ λέγεις ; 241. Πάντα τὰ νῦν ὅντα ἐν τῷππιαν--
τὶ διχῇ διαλάβωμεν, μᾶλλον δ᾽, d βούλει, τριχῆ.
ΠΡΩΏ. Ko. 0 τι φράζοις ἄν; 242. Δάβωμεν ἅττα
τῶν νῦν δὴ λόγων. NP. Iia; ΣΙ. Τὸν ϑεὸν ἐλέ-
γομέν που, τὸ μέν, ἃ ἄπειρον. δεῖξαι τῶν ὄντων, τὸ δέ,
πέρας; ΠΡΩ. Πάνυ. μὲν οὖν. ΣΩ. Τούτων» δὴ τῶν
Ῥιαυ. Or. Tox. lil. T 3

-

[i

4
i

-

. 102 PLATONIS c. d, e, p. 3 4, a. b.

᾿ εἰδῶν τὰ δύο τιϑώμεϑα , τὸ δὲ τρίτον, ἐξ ἀμφοῖν
τούτοιν ἕν τι ξυμμισγόμενον. εἰμὶ δ᾽, ὡς ξοῖκεν, ἐγὼ
γελοϊός τις ἱκανῶς κατ΄. ein Qüccde καὶ ξυναρι-
ϑμούμενος. ΠΡΩ. Τί φῇς, ὦ ᾽γαϑέ; ΣΩ. Τετάρ-
τοῦ μοι γέγους αὖ προςδεῖν φαίνεται. ΠΡΩ. diy:
τίνος; 242. Τῆς ξυμμέξεως τούτων πρὸς ἄλλημα τὴ;
αἰτίαν ὁ ὁρα, καὶ τίϑει μοι πρὸς τρισὶν ἐκείνοις τέταρ-
τον τοῦτο. ΠΡΏ. Mow οὖν σοι καὶ πέμπτον προς-
δεήσει διάκρισίν τινὸς δυναμένου; ΣΩ. Tuy ἄν" οὐ
βὴν οἶμαί γε ἐν τῷ νῦν' ἐὰν δὲ τι δέῃ, ξυγγνώση
"t0 μοι σὺ μεταδιώκοντι πέμπτον [Sio». IPA2. Ti
μήν; 211. Πρῶτον μὲν δὴ τῶν τεσσάρων τὰ τρία διε-
Aóusvoy τὰ δύο τούτων πειρώμεϑα, πολλὰ ἑκάτερο» |
ἐσχισμένον καὶ διεσπασμένον ἰδόντες, εἰς ἕν σάλι»
ἑκάτερον ξυναγαγόντες, νοῆσαι πῆ ποτε ἣν αὐτῶν
ἕν καὶ πολλὰ ὁκάτερον. ἘΠΡΩ. Ef μοι σαφέστερον
ἔτι περὶ αὐτῶν εἴποις, τάχ ἂν ἑποίμην. zn. ““ἔγω :
τοίνυν τὰ δύο L ᾶ προτίϑεμαι, ταῦτ᾽ εἶναι, ἃ ἅπερ νῦν
δὴ, τὸ μὲν ἀπεῖρον » τὸ δὲ πέρας ἔχον. ὅτι δὲ τρό-
πον τινὰ τὸ ἄπειρον πολλά ἐστι, πειράσομαι φράξειν"
τὸ δὲ πέρας ἔχαν ἡμᾶς περιμενέτω. ΠΡΩ. Μένει.

Z4. Σκέψαι δή" χαλεπὰν μὲν γὰρ καὶ ἀμφιςβητή- |
σιμὸν; ὃ κελεύω σε σκοπεῖν" ὅμως δὲ σκόπει. ϑερ- |
μοτόρου καὶ ψυχροτέρου πέρι πρῶτον ὅρα ; πέρας e
ποτὲ τι »οήσαις ἂν, ἢ τὸ μᾶλλόν: τὸ καὶ ἧττον ἐν αὖ-
τοῖς οἰκοῦν τοῖς γένεσι», ἕωςπερ ἂν ἐνοικεῖτον, τέλος
οὐχ ἂν ἐπιτρεψαίτην γίγνεσθαι" γενομένης γὰρ τε-
λευτῆς xe) αὐτὼ τετελευτήχατον. ΠΡ. ᾿Αληθέστατα

b, e. d, e, PHILEDBUS. 163

λέγεις. ΣΩ. "As δέ y* φαμέν, E ἔν τὸ τῷ ψυχροεέρῳ καὶ
τῷ ϑθερμοτέρῳ τὸ μᾶλλόν vs xci ἧττον ἔνι. ΠΡΩ.
Καὶ μάλα. Z2. el τοίνυν ὅ λόγος f ἡμῶν σημαΐνει
τούτω μὴ τέλος & ἔχειν" ἀτελῆ δ᾽ ὄντε δήπου, παντάς-.
πασιν ἀπείρω γίγνεσθον. ZPA. Καὶ σφύδρα 7ε, ὦ
“Σώκρατες. 24 Ax εὖ ye ὦ iia “ρώταρχε, ὑπέ-
λαβες καὶ ἀνέμνησας, ὅτι καὶ τὸ σφόδρα τοῦτο, Ὁ σὺ
ψῦν ἐφϑέγξω, xa) τό 7ε ἠρέμα τὴν αὐτὴν δύναμεν
ἔχετον. τῷ τε μᾶλλον καὶ ἧττον" ὅπου γὰρ ἐνῆτον,
οὐκ ἰᾶτον εἶναι ποσὸν ἕκαστον, ἀλλ᾽ ἀεὶ σφοδρότε--
go» ἡσυχαιτέρου, καὶ τοὐναντίον ἑκάσταις πράξεσι»
ἐμποιοῦντε τὸ πλόον καὶ τὸ ἔλαττον ἀπεργάζεσϑον,
τὸ δὲ ποσὸν ἀφανίζετον. 6 γὰρ ἐλέχϑη »ῦν δή, μὴ
ἀφανίσαντε τὸ ποσόν, ἀλλ᾽ ἐάσαντε αὐτό ze καὶ τὸ
μέτριον ἐν τῇ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ σφόδρα καὶ
ἠρέμα ἕδρᾳ ἐγγενέσϑαι αὐτά, ἔῤῥεν ταῦτα ἐκ τῆς αὖὗ-
τῶν» χώρας, ἐν iU ἐνῆν. οὗ γὰρ ἔτι ϑερμοτέρω. οὐδὲ
ψυχροτέρω qm ἄν, λαβόντε τὸ ποσόν. προχωρεῖ yde
καὶ ov μένει τό Ts ϑερμότερον ἀεὶ καὶ τὸ ψυχρότε--:
ρον ὡσαύτως. τὸ δὲ ποσὸν ἔστη, καὶ προϊὸν ἐπαύσα- -
το. κατὰ δὴ τοῦτον τὸν λόγον ἄπειρον γίγνοιτ᾽ ἂν τὸ
ϑερμότερον, καὶ τοὐναντίον ἅμα. HP12, Φαίνεται
γοῦν, ὦ Σώκρατες" ἔστι δ᾽, ὅπερ εἶπες, οὐ δάδια ταῦ-
se ξυνόπεσϑαι. τὸ δὲ εἰσαῦϑές τε καὶ αὖϑις: ἴσως
λεχϑέντα τόν TP ἐρωτῶντα καὶ τὸν ἐρωτώμενον iaa
γῶς ἂν ξυμφανοῦντας ἀποφήναιεν. ΣΏ. ᾿Αλλ εὖ μὲν
λέγεις, : καὶ πειρατέον οὕτω ποιεῖν. νῦν μέντοι ἄϑρει,
Pic τοῦ ἀπείρου φύσεως εἰ τοῦτο δεξόμεϑα σημεῖον, ^
L 2

-—

6, - PLATONTS €. p. 35. αἰ bj c,

να μὴ πᾶνε ἐπεξιόντες μηκύγωμεν. ὩΡΩ. Τὸ ποῖον

ϑὴ λέγεις; zn. 'Onóo av ἡμῖν φαένηται μᾶλλόν τε

- καὶ ἥττον γιγνόμεκω, καὶ τὸ σφόδρα καὶ ἠρέμα δε-

χόμενα, ναὶ τὸ λίαν, καὶ ὅσα τοιαῦτα, πάνεα εἰς τὰ
τοῦ ἀπείρου γένος ὡς sig ἣν δεῖ πάντα ταῦτα τιϑέ.-
vet, κατὸ τὸν ᾿ ἔμπεροσϑεν λόγον, ὃν ἔφαμεν, ὅσα
διέσπασται καὶ διέσχισται ξυναγαγόντας χρῆναι κα-
τὸ δύναμιν uia» ἐπισημαίνεσϑαί τινὰ quot, εἰ μό-
μνησαι. HPAL Μέμνημοι. ΣΏ. Οὐκοῦν τὸ μὴ δεχό-
μενα ταῦτα, τούτων δὲ τὰ ἐγανεία πάντα δεχόμενα,
πρῶτον μὲν τὸ ἔσον.: xai i ἰσότητα, μετὰ δὲ τὸ ἶσον, τὸ
διπλάσιον, xal πᾶν 0 τι περ ἄν πρὸς ἀριϑμὸν ἀριϑμὸς
7 μέτρον πρὸς μέτρον, ταῖτα ξύμπαντα εἰς τὸ πέρας
ὅπολον ἐζόμενοι, καλῶς ἂν δοκοῖμεν δρᾷν τοῦτο, ἢ
“ὡς σὺ que ; ΠΡΏ. Kdihota γε, ὦ Σώκρατες.
“ΧΗ͂Ι. X. Εἶεν. τὸ δὲ τρότουν τὸ μικτὸν ἐκ τούτοιν
ἀμφοῖν τίνα ἰδέαν φήσομεν ἔχειν; IP. Σὺ sed
ἐμοὶ φράσεις, ὡς οἶμαι. ΣΏ. Θεὸς μὲν οὖν, ἄν πέρ
γε ἐμαῖς εὐχαῖς ἐπήκοος γίγνηταΐ τις ϑεῶν. 11}.
EVgov δὴ καὶ σκόπει. 242. Σχοπῶ" καὶ μοι δοκεῖ

τις, ὦ Πρώταρχε, αὐτῶν φίλος ἡμῖν νῦν δὴ 7εγο-
γέναι. ΠΡἵΙ͂Ι. Hg λέγως τοῦτο; καὶ vi». τεκμηρίῳ
aen; ΣΏ. Φρώσω δηλονότι. σὺ δὲ μοι ξυνακολού-
ϑησον τῷ λόγῳ. ΠΡΩ. "lys μόνον. zn. Θιφμότε-.
gov ἐφϑεγγόμεθα viv δήπου τε καὶ ψυχφότερον" $
γάρ; ; HIPf1. Nul. ΣΩ. πρόςϑες δὴ ξηφότερον κα καὶ
ὑγρότερον αὑτοῖς, καὶ πλόον καὶ ἔλαττον, καὶ ϑὰτ-

zov καὶ βραδύτερον, καὶ μεῖζον xa) σμικρότερον, na)

"

-

ede. pa6. sh — PHILEBUS. - 165

ὅπόσα ἐν τῷ πρόσϑεν τῆς τὸ μᾷλλόν τε καὶ ἥττον
δεχομένης ἐπέϑεμεν εἰς ἔν φύσεως. ΠΡΩ. Τῆς τοῦ
ἀπείρου ἀέγεις; zn. Toi. ξυμμέγννε δὲ ye εἰς av-
τὴν τὸ μετὰ ταῦτα τὴν αὐτοῦ πέρατος γένναν. ΠπΡΩ.
Ποίαν; «ΣΏ. Ἣν καὶ νῦν δὴ δέον ἡ ἡμᾶς, »"καϑάπεφ
τὴν τοῦ ἀπείρου ξυνηγάγομεν εἰς ἕν, οὕτω καὶ τὴν
τοῦ περατοειδοῦς ξυναγαγεῖν, οὐ ξυνηγώγομεν" ἀλλ᾽
ἔσως καὶ νῦν ταυτὸν ἀράσει" τούτων ἀμφοτέρων ξυν-
ἀγομένων καταφανὴς κἀκεένῃ γενήσεται. ΠΡ. Ποίαν
xoi πῶς λέγεις; XQ. Τὴν τοῦ ἔσον καὶ διπλασίου,
καὶ ὁπόση παύει πρὸς ἄλληλα τἀναντία διαφόρως
£yortu ,. ξύμμετρα δὲ καὶ ξύμφωνα ἐνθεῖσα ἀριϑμὸν
ἀπεργάξεται. ΠΡ. Μανϑάνω. φαίνῃ γάρ μὸν às-
yer, μι μιγνὺς ταῦτα, γενέσεις τινὰς ip. ἑκάστων αὖ-
τῶν ξυμβαίνειν. ΣΩ. ᾿ορϑῶς γὰρ φαίνομαι. ΠΩ.
iys τοίνυν. X42. "Mg οὐκ ἐν μὲν νόσοις ἢ τούτων.
ὀρϑὴ κποιρωγία τὴν ὑγιείας φύσιν ἐγέννησε ; ΠΡΩ."
Παντώπασι μὲν οὖν. 242. Ἔν δὲ ὀξεῖ καὶ Bags xui
ταχεῖ, καὶ 3 βραδεῖ; ἀπείροις οὖσιν, ἃ dg οὗ ταῦτα &-
γιγνόμενα τὰ αὐτὰ ἅμα πέρας τε ἀπειργάσατο καὶ
μουσικὴν ξύμπασαν τελεώτατα ξυνεστήσατο ; ; 11}.
Μάλισεά χε. 242. Καὶ μὴν ἔν γε χειμῶσι καὸ πνέγε-
σιν ἐγγενομένη τὸ μὲν πολὺ λέαν καὶ ἄπειρον art
Ato, τὸ δὲ ἔμμετρον καὶ ἅμα ξύμμετρον ἄπειρ
θατο. IP. 21 μὴν; j z0. Οὐκοῦν ἐκ τούτων ὡραΐ
τε καὶ ὅσα καλὰ πάντα ἡμῖν γέγονε, τῶν τε ἀπείρων
χαὶ τῶν πέρας ἐχόντων ξυμμιχϑένιων; ΠΡΩ. Hx
, δ᾽ οὔ; ΣΩ. Καὶ ἄλλα γε δὴ μυρία ἐπιλείπω λέγων:

-

166 : PLATONIS b. e. d. e,

olov μεϑ' ὑγιείας. κάλλος καὶ ἰσχὺν, καὶ ἐν ψυχαῖς
αὖ πάμπολλα ἕτερα καὶ πάγκαλα. ὕβριν γάρ που
καὶ ξύμπασαν πάντων πονηρίαν αὕτη κατιδοῦσα j
ϑεός, ὦ καλὲ Φίληβε, πέρας οὐδὲν οὔτε ἡδονῶν οὔτε
πλησμονῶν ἐνὸν ἐν αὐτοῖς, νόμον καὶ τάξιν πέρας
ἔχοντ᾽ ἔϑετο,, καὶ σὺ μὲν ἀποκνᾷν ἔφης αὐτήν, ἐγὼ
δὸ τοὐναντίον ἀποσῶσαι λέγω. σοὶ δέ, e Jrporraoye,
πῶς φαίνεται; JIP.). Koi μάλα, we “Σώκρατες, ἔμου-
γε κατὰ νοῦν. 22. Οὐκοῦν τὰ μὲν τρία ταῦτα εἔρη.-
κα, εἰ ξυγνοεῖς ; ΠΡΏ. AX οἶμαι κατανοεῖν" ἕν
μὲν γὰρ μοι δοκεῖς τὸ ἄπειρον λέγειν, ἕν δὲ καὶ δεὺ-
τερον, τὸ πέρας, ἐν τοῖς οὐσι, τρίτον δὲ ov σφόδρα
κατέχω τί βούλει φρέξει».- 2. Τὸ γὰρ πλῆϑός σε,.
ω ϑαυμάσιε, ἐξέπληξε, τῆς τοῦ τρίτου γενέσεως. καί-
τοι πολλὰ γε καὶ τὸ ἄπειρον παρέσχετο γένη" ὅμως
δ᾽ ἐπισφραγισϑένται τῷ τοῦ μᾶλλον καὶ ἐναντίου γέ-
νει, ἕν ἐφάνη. ΠΡΩ. AMOR. 241. Koi μὴν τόγε
πέρας οὔτε πολλὰ εἶχεν, οὔτ᾽ ἐδ υρκολαένομεν, ὡς οὐκ
ἣν ὃν φύσει. ΠΡΩ. Πῶς ydg ἄν; Z42. Οὐδαμῶς.
ἀλλὰ τρέτον φάϑι us λέγειν, ἕν τοῦτο τιϑέντα τὸ
τούτων ἔκγονον ἅπαν, γένεσιν εἰς οὐσίαν ἐκ τῶν μετὰ
τοῦ πέρατος ἀπειργασμένων μέερων. ΠΩ. Ἔμαϑο».
XIV. zn. ᾿Αλλὰ δὴ πρὸς τρισὶ τέταρτόν τὸ mora
ἔφαμεν εἶναι γένος. σκεπτέον" κοινὴ δ᾽ ἡ σχέψις. ὅρα
νάρ, εἴ σοι δοκεῖ ἀναγκαῖον εἶναι, πάντα τὰ γιγνύ--
μένα, διά τινα αἰτέαν γίγνεσϑαι; ΠΆΡΩ. Ἔμοιγε.
πῶς γὰρ ἂν χωρὶς τούτων γίγνοιτο; 242. Οὐκοῦν ἡ
τοῦ ποιοῦντος φύσις οὐδέν, πλὴν ὀνόματι, τῆς αἰτίας

e 9. 87. 5b. e, ὁ PHILEBUS. - 167

διαφέρει, τὸ δὲ ποιοῦν καὶ τὸ αἴτιον, ὀρϑῶς ἂν εἴη
λεγόμενον E ἕν; ΠΡΩ. ᾿Ορϑῶς. Z2. Καὶ μὴν τό γε
ποιούμενον αὖ καὶ τὸ γιγνόμενον οὐδὲν " πλὴν 0»ó-
ματι, καϑύπερ τὸ νῦν δή, διαφέρον εὑρήσομεν, ἢ
πῶς ; ἢ ΠΡΩ. Οὕτως. ΣΩ. "4o οὖν ἡγεῖται μὲν τὸ
ποιοῦν ἀεὶ κατὰ φύσιν, τὸ δὲ ποιούμενον ἐπακολου-
ϑεῖ 7ιγνόμενον ἐκείνῳ; ΠΡΏ. Πάνυ γε. 242. 4λλο
ἄρα, καὶ οὐ ἑαύέον, αἰτία T ἐστὲ καὶ τὸ δουλεῦον
εἰς γένεσιν αἰτίᾳ. ΠΡΩ. Τί μὴν; 241. Οὐχοῦν τὰ
μὲν γιγνόμενα , καὶ ἐξ ὧν γίγνεται, πάντα τὰ τρία
παρέσχετο ἡμῖν γένη; ΠΡΏ. Καὶ μάλα. Z41. Τὸ δὲ
δὴ πάντα ταῦτα δημιουργοῦν λεγωμεὲν τέταρτον, τὴν
αἰτίαν, ὡς ἱκαγῶς ἕτερον ἐκείνων δεδηλωμένονς ; ΠΡΩ.
Ξ “ἔγωμεν γὰρ οὗν. 242. ᾿Ορϑῶς μὴν ἔχει, διωρισμό-
vo» τῶν τεττάρων», ἑνὺς ἑκάστου μνήμης ἕνεκα ἐφεξῆς
αὐτὰ καταριϑμήσασϑαι. ΠΡΩ. Τί μὴν; 242. πρῶ-
τον μὲν τοίνυν ἄπειρον λέγω, δεύτερον δέ, πέρας,
ἔπειτ᾽ ἐκ τούτων τρίτον μικτὴν καὶ γεγενημένην οὗ-
σίαν" τὴν δὲ τῆς μέξεως αἰτίαν καὶ γενέσεως τετάρ-
τὴν λέγων, ἄρα μὴ πλημμελοίην ἄ ἂν τί ἃ ΠΡΩ. Koi
πῶς; 242. Φέρε δή, τὸ μετὰ τοῦϑ'᾽ ἡμὶν τίς ὃ λόγος;
καὶ τί ποτε βουληϑέντες εἷς ταῦτα ἀφικόμεϑὰ; ; dp
οὐ τόδε ἢ ἢ»; δευτερεῖα ἐζητοῦμεν πότερον ἡδονῆς γί-
γνοιΐ ἂν, ἢ γήσεῶς" οὖχ οὕτως ἤν; npo. Ovto
μὲν ovy. 22. p οὖν γῦν, ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω διει-
λόμεϑα, καλλίονα ἂν ἴσως καὶ τὴν πρίσιν ἐπιτελε-
σαίμεϑα' πρώτου πέρι καὶ δευτέρου , περὶ ὧν δὴ τὸ
QUIE ἠμφιςβητήσαμεν; ΠΡΩ. Ἴσως. 22.94

168 . “ΡΙΑΤΟΝΙΒ d, e. p. 58. &. o.

δή, γικῶντα ἔϑεμέν που τὸν. μικτὸν βίον ἡδονῆς τε
καὶ φρονήσεως " 9 οὕτῳ; IP... Ἦν». 242. Οὐκοῦν
τοῦτον» μὲν τὸν βίον ὁρῶμέν που, τίς ἐστι καὶ ὁποίου

ο΄ γῴους; ΠΡΩ. Πῶς γὰρ οὔ; 242. Καὶ μέρος y αὖ-
^ τὸν φήσομεν εἶναι τοῦ τρίταυ, οἶμαι, γένους. οὐ γὰρ
ὁ δνοῖν τινοῖν ἐστὶ μικτὸς ἐκεῖνος, ἀλλ ó ξυμπάν-
των ἀπείρων ὑπὸ τοῦ πέρατος δεδεμένων" ὥςτε ὁρ-
ϑῶς ὃ νικηφόρος οὗτος βίος μέρος ἐκείνου γίγνοιεῖ
ἄν. ΠΡΩ. ᾿Ορϑότατα μὲν οὖν. XV. zn. «Εἶεν. τί
δὲ ὃ σός, ὦ Φίληβε, ἡδὺς xal ἃ ἄμικτος ὦν, ἐν τίνε
γένει τῶν εἰρημένων λεγόμενος ὀρθῶς ἄν ποτε λέ-
γοιτο; ὧδε δ᾽ ἀπόκριναί μοι; πρὶν ἀποφήνασθαι.
d. 4e μόνον. A42. "Hüovj καὸ λύπη πέρας ἔχε-
τον, ἢ τῶν τὸ μᾶλλόν τε poi ἥττον δεχομένων i ἐστύν;
dI. Nu£, τῶν τὸ μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. οὐ γὰρ ἂν ἡδονὴ
"τὰν ἀγαϑὰν ἢ», εἰ μὴ ἄπειρον ἐτύγχανε t πεφυκὸς καὶ
πλήϑει καὶ τῷ μᾶλλον». Z4. Oy ὧν, ὦ Φίληβε, ,
λύπη “τῶν κακόν. er ἄλλο τι νῶϊν σχορετόον, ἢ τὴν
τοῦ ἀπείρου φύσιν, ὡς παρέχεταί. τι μέρος ταῖς ἢδο-
γ»αῖς ἀγαϑοῦ φρούτων δὴ σοι τῶν ἀπεράντων γεγονὸς
ἔστω. φρύνησιν δὲ καὶ ἐπιστήμην καὶ γοῦν εἰς τί ποτε
τῶν προειρημέγων ,ὦ Τρώταρχέ ze καὶ Φίληβε, νῦν
Sing οὐκ ἂν ἀσεβοῖμεν" oU ydo μοι δοκεῖ σμικρὸς
ἡμῖν ó κένδυνος εἶναι καὶ κατορϑώσασι καὶ μὴ περὶ

τὸ νῦν ἐφωεώμενον. QI. Σεμνύνεις yàp, ὦ “Σώχρα-
τες, τὸν σεαυποῦ ϑεύν. 242. Kai γὰρ͵ σύ, E ἑταῖφε,
τὴν σεαντοῦ" τὸ δ᾽ ἐρωτώμενον ὕμως ἡμῖν λεκτέον.

- 44Ρ1η. ᾿Ορϑῶς τοι λέγει Σωκράτης, ὦ Φίληβε, xoi,

΄»,ἦ

Ker ἀν τ PHILEBUS. 169

αὐτῷ πειστέον. ΦΙ. Οὐκοῦν ὑπὲρ ἐμοῦ σὺ, Ππρώταρ-
Ζε, προήρησαι λέγειν; IP. Πάγυ γε. γῦν μένιοι
σχεδὸν ἀπορῶ, καὶ δέομαί γε, ὦ Σώκρατες , αὐτὸν
σὲ ἡμῖν γενέσθαι προφήτην, ἵνα μηδὲν ἡ ἡμεῖς σοι περὶ
τὸν ἀγωγιστήν ἐξαμαρτάνοντες, παρὰ μέλος φϑιγ-
ξώμεϑά τι. ΣΏ. Πειστέον, ὦ Πρώταρχε" οὐδὲ γὰρ
χαλεπὸν οὐδὲν ἐπιτύττεις, dà ó ὄντως σὲ ἐγώ, καϑά-
σερ εἶπᾷ Φέληβος ; σεμνύνων ἐν τῷ παίζειν ἐθορύβη.-
σα, νοῦν καὶ ἐπιστήμην ἐρόμενος ὁποίον γέκους εἶεν.
ΠΡΩ.. παντάπασί γε, ὦ Σώκρατες. Z1. ᾿Αλλὰ μὴν
ῥάδιον. πάνεες ydo ξυμφωνοῦσιν ot σοφοί, ἑαυτοὺς
οὕτω σεμνύνοντες, ὡς νοῦς ioi βασιλεὺς ἡμῖν οὐ-
ρανοῦ καὶ γῆς" καὶ ἴσως εὖ λέγουσι. διὰ μωκροτέ-
ρῶν δ᾽, sl βούλει, τὴν σχέψιν αὐτοῦ ταῦ γένους ποι»
σώμεϑα. HP. 4iy ὅ πὼς βούλει ; noo μῆκος
ἡμῖν ὑπολογιζόμενος, ὧ Σώκρατες, ὡς οὐκ ἄπεχϑη-
σύμενος. XVI. ΣΏΩ. Καλῶς εΐπες. ἀρξώμεϑα ϑέ
πῶς ὧδε ἑπανερωτῶντες. ZIP. πῶς ; AH. Πότε-
por, ὦ “πρώταρχε, và ξύμπαντα, καὶ τόδε τὸ καλοὺ-
atro ὅλο», ἐπιτροπεύειν φῶμεν τὴν τοῦ ἀλόγου καὶ
εἰκῆ δύναμιν, καὲ τὰ ὅπῃ ἔτυχεν; " ") viraytia xeó-
ὠπὲρ οὗ πρόσϑεν ἡμῶν ἔλεγον, νοῦν xai φρόνησίν
revo ϑαυμαστὴν ξυντάττουσαν διακυβιρνᾷν; ; ΠΡΩ.
Οὐδὲν τῶν αὐτῶν, ὦ ϑαυμάσιε, Σώκρατες. 9 μὲν γὰρ
σὺ λέγεις Xi», οὐδ᾽ ὅσιον εἶναί μοι φαίνεται, τὸ δὲ
γοῦν πάντα διακοσμεῖν avia φάναι, καὶ τῆς ὄψεως
τοῦ κόσμου καὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἄστρων. καὶ

πάσης τῆς ^t0! φορᾶς us o καὶ οὐχ ἄλλως € Cy ΡΝ

d

470 PLATONIS €, pe $ 9, 8, b, e,

ποτὲ περὶ αὑτῶν εἴποιμι, οὐδ᾽ ἂν δοξώσαιμι. 2.2.

Βούλει δῆτα καὶ ἡμεῖς τοῖς ἔμπροσϑεν ὁμολογουμέ-
γοις ξυμφήσωμεν, ὡς ταῦϑ' οὕτως ἔχει; καὶ μὴ μό-
»0v οἰώμεϑα δεῖν τἀλλότρια ἄνευ κινδύνου λέγειν,
ἀλλὰ καὶ ξυγκινδυνεύωμεν. καὶ μετέχωμεν τοῦ ψόγου,
ὅταν ἀνὴρ δεινὸς φῇ ταῦτα μὴ οὕτως, ἀλλ᾽ drd-
κτως, ἔχειν; IIPA2. Πῶς ς γὰρ οὐκ ἂν βουλοίμην;
ΣΏ.Ἶϑι δή, τὸν ἐπιόντα περὲ τούτων νῦν ἡμῖν λό-
yo, ἄϑρει. ΠΡΩ. eye μόνον. 242. Ta περὶ τὴν
τῶν σωμάτων φύσιν ἁπάντων τῶν ζώω», πῖρ καὶ ὕδωρ
καὶ πνεῦμα, καϑορῶμέν πον, καὶ γῆν, καϑάπερ οὗ
χειμαζόμενοί φασιν, ἐνόντα ἐν τῇ ξυστάσει. JIP.2.
Καὶ μάλα. χειμαζόμεθα γὰρ ὄντως ὑπ᾽ , ἀπορίας ἐν
τοῖς »v» λόγοις. Z2. Φέρε δή, περὶ ἑκάστου τῶν
παρ᾿ ἡμῖν λάβε τὸ τοιόνδε. ΠΡΏ. Χιοῖον; .2..

Ox σμικρὸν τε τούτων ἕκαστον παρ᾿ ἡμῖν ἔνεστι καὶ
φαῦλον, καὶ οὐδαμῇ οὐδαμῶς εἰλικρινὲς ὄν, καὶ τὴν»
δύναμιν οὔκ ἀξίαν τῆς φύσεως. ἔγον. ἐν ivl δὲ λαβὼν
περὶ πάντων γόει ταυτόν». οἷον, πῦρ ἔστι μὲν που
παρ ἡμῖν, ἔστι δ᾽ ἐν τῷ παντί. ,UPn. τί μήν;
Z2. Οὐκοῦν σμικρὸν μὲν τι τὸ παῤ ἡμῖν καὶ ἀσϑε-
γὲς xti φαῦλον, τὸ δ᾽ ἐν τῷ παντί, πλήϑει᾽ τε ϑαυ-
μαστὸν καὶ κάλλει καὶ πάσῃ δυνάμει τῇ περὲ τὸ πῦρ
οὔσῃ; ΠΡΩ. Καὶ μάξα ἀληϑές , ἃ λέγεις. ΣΩ. τὶ
δέ; τρέφεται καὶ 7ίγνεται ἐχ τούτου, καὶ ἄρχεται τὸ
τοῦ παντὸς πῦρ ὑπὸ τοῦ παρ᾽ ἡμῖν πυρός; ἢ) τοῦ-
ψαντίον ὑπ᾽ ἐκείνου τό τ' ἐμὸν καὶ τὸ σὸν καὶ τὸ τῶν
ἄλλων ζώων ἅπαντ ἴσχει ταῦτα; ΠΡΩ. Τοῦτο μὲν

4e. p5o.sb, — PHILEBUS. 171

οὐδ᾽ ἀποκρίσεως ἄξιον ἐρωτᾷς. ΣΙΏ. ᾿Ορθῶς" ταυτὰ
y ὧν ἐρεῖς, οἶμαι, περί τε τῆς ἐν τοῖς ζώοις γῆς τῆς
ἐνθάδε καὶ τῆς ἐν τῷ παντὶ aal τῶν ἄλλων δή, oso»
ἠρώτησα ὀλίγον ἔμπροσϑεν. οὕτως ἀποχρινῇ; ; ΠΡΩ.
Τίς γὰρ ἀποκρινόμενος ἄλλως i ὑγιαίνων ἂν ποτε φα-
γ»είη; ; 244. Σχεδὸν οὐδ᾽ δςτισοῦν. ἀλλὰ τὸ μετὰ
τοῦτο ἑξῆς ἕπου. πάντα γὰρ ἡμεῖς ταῦτα τὰ νῦν δὴ
λεχϑέντα dp οὐκ tig ἕν ξυγκείμενα ἰδόντες ἐπωνο--
μάσαμεν σῶμα; ; ΠΡΩ. Τί μὴν; 242. Tavróv δὴ
λάβε καὶ περὶ τοῦδε, ὃν κόσμον λέγομεν. διὰ τὸν
αὐτὸν pde τρύπον ἂν εἴη που σῶμα ξύνϑετον ὃν ἐκ
τῶν αὐτῶν. ΠΡΩ. ᾿Ορϑότατον λέγεις. zn. “Πότερον
οὖν ἐκ τούτου τοῦ σώματος δλως- τὸ παρ᾽ ἡμῖν σῶμα,
ἡ ἐκ τοῦ nap ἡμῖν τοῦτο τρέφεταί τε καί, ὅσα vi»
δὴ περὶ αὐτῶν εἴπομεν , &lÀqgsé τε καὶ ἔχει; ; 2:}ὈἙ}1.
Καὶ τοῦϑ᾽ ἕτερον , 9 “Σώκρατες ». οὐκ ἀξιον à ἐρωτή-
σεως. 2:42. Τί δὲ; τόδε ἄρα ἄξιον, ἢ Li πῶς ἐρεῖς; ΠΡ.
““ἐγε τὸ ποῖον. 242. Τὸ παρ᾽ ἡμῖν σῶμα &g οὐ ψυ-
iv φήσομεν ἔχειν; ΠΖΡΩ. 4ῆλον ὅτι φήσομεν. ΣΩ.
πόϑεν, ὦ ᾿φίλε “Πρώταρχε, λαβόν, εἴπερ μὴ τό 7ε τοῦ
παντὸς σῶμα ἔμψυχον ὃν ἐτύγχανε, ταυτά γε ἔχον
τούτῳ καὶ ἔτι καλλίονα; ΠΡΩ. Δῆλον, ὡς οὐδαμό-
ϑὲν ἄλλοθεν," , 9 «Σώκρατες. ΣΩΏ. οὐ yo "tov δο-
κοῦμέν yt, ὦ Πρώταρχε , τὰ τέτταρα ἐκεῖνα, πέρας.
καὶ ἄπειρον ᾳοὶ κοινὸν καὶ τὸ τῆς αἰτίας γένος, ἐν
ἅπασι τέταρτον ἐνὸν τοῦτο, ἐν μὲν τοῖς παρ᾽ ἡμῖν
ψυχήν τὸ παρέχον καὶ σῶμα, σκιὰν ἐμποιοῦν, καὶ
πταΐίσαντος σώματος ἰατρικήν, καὶ ἐν ἄλλοις ἄλλα

i

122 -. ^ PLATONIS b. e. d, e,

ξυντιϑὲν καὶ ἀκούμενον», πᾶσαν καὶ παντοίαν σοφίαν
ἐπικαλεῖσθαι" τῶν δ᾽ αὐτῶν τούτων ὄντων ἐν ὅλῳ τε
οὐρανῷ καὶ κατὰ μεγάλα μέρη ; xai προσέτι καλῶν
καὶ εἰλικρινῶν, ἐν πούτοις δ᾽ οὐχ ἄρα μεμηχανῇσϑαι
τὴν τῶν καλλίστων καὶ τιμιωτάτων φύσιν. ΠΡΩ.
x «οὐδαμῶς τοῦτό 7 ἂν λόγον & ἔχοι. 242. Οὐκοῦν,
εἰ μὴ τοῦτο, Met ἐκείνου τοῦ λόγου ἄν ἑπόμενοι,
βέλτιον λέγοιμεν , ὡς ἔστιν, ü πολλάκις εἰρήκαμεν,
ἄπειρόν τε ἐν τῷ παντὶ παλὺ καὶ πέρας ἑκανόν, xoi.
τις ἐπ᾿ αὐτοῖς αἰτία οὗ φαύλη, κοσμοῦσά τε καὶ ξυν-
τάττουσα ἐνιαυτοὺς τε καὶ “ὥρας καὶ μῆνας, σοφία
καὶ νοῦς λεγομένη δικαιότατ ἄν. ΠΡΩ. Δικωμότατε:
ὅζτα. 241. Σοφία μὴν καὶ νοῦς ἄνεν ψυχῆς οὐκ ἄν
ποτε γενοίσϑην. ΠΡΩ. Οὐ γὰρ οὖν. 2-2. Οὐκοῦν ἐν
μὲν τῇ τοῦ Διὸς ἐρεῖς φύσει βασιλικὴν μὲν. ψυχὴν,
βασιλικὸν δὲ γοῦν ἐγγέγνεσθαι, διὰ τὴν τῆς αἰτίας
δύναμιν, ἐν δὲ ἄλλοις ἄλλα καλά, καϑότι φίλον &xá-
στοις λέγεσθαι; IIP4f). Mala ye. ΣΏ. Τοῦτον δὴ
τὸν λόγον ἡμᾶς μή τι μάτην δόξῃς, ὦ Πρώταρχε, εἰρη-
κόναι ] ἀλλ ἔστι τοῖς μὲν πάλαι ἀποφηναμένοις, ὡς
ἀεὶ τοῦ παγτὸς γοῦς ἄρχει, ξύμμαχος ἐκεένοις. ΠΡΏ.

Ἔστι γὰρ οὖν. ΣΩ. Τῇ i δὲ γε ἐμῇ ζητήσει πεπορε-
»ὡς ἀπόκρισιν, ὅτι νοῦς ἔστι γενούστης 1 τοῦ “εώγτων
αἰτίου λεχϑέντος τῶν τεττάῤων, ων» ἣν ἡ ἡμῖν ἕν τοῦτο"
ἔχεις γὰρ δήπου νῦν ἡμῶν ἤδη τὴν ἀπόκρισιν». ΖΡΩ.

"Ero καὶ μάλα i ἱκανῶς" καέτοι ut ἀποκρινάμενος ἔλα--
ϑες. ΣΩ. ᾿Ανώπαυλα )ὰρ τῆς σπουδῆς, ὦ & Πρφώταρχε,
γίγνεται ἐνίοτε ἡ παιδιά. ΠΡΩ.. Καλῶς εἶπες. 42.

“

p:nabked4 — PHILEBUS. 173.

Νῦν δήπου, ὦ ἑταῖρε, οὗ μὲν γένους ἐστί, καὶ τίνα
ποτὲ δύναμιν κέχτηται, σχεδὸν ἐπιεικῶς ἡμῖν τανῦν
δεδήλωται. ΠΡΩ. Πάνυ μὲν ov». 2:2. Καὶ μὴν ἧδο-
γῆς γε ὡσαύτως πάλαι τὸ γένος ἐφάνη. LIP. Kui
μάλα. Zn. Μεμνώμεϑα δὴ xoà ταῦτα "egi ὦ ἀμφοῖν,
ὅϊε »οῦς μὲν αἰτίας ἦν ξυγγενῆς, καὶ τούτου σχεδὸν
τοῦ γένους, ἡδονὴ δὲ ἄπειρός τε αὐτὴ καὶ τοῦ μήπο
ἀρχὴ» μήτε μέσα μήτε τέλος dy ἑαντοῦ ἐν ἑαυτῷ
ἔχοντος, μηδὲ ἕξοντός ποτε, γένους. ΠΡ. ἹΜεμνησός
μεϑα" πῶς γὰρ ov; XVII. 2. 4“ δὴ τὸ μετὰ
τοῦτο, ἐν ᾧ τὲ ἐστιν ἑκάτερον αὐτοῖν καὶ διὼ τί πά-
ϑὸος γέγνεσϑον, ὁπόταν γίγνησθον, ἰδεῖν ἡμᾶς" πρῶ--:
τον τὴν ἡδονήν" ὡρπερ τὸ γένος αὐτῆς πρότερον. ἐβα--:
σανΐσαιμεν», οὕτω καὶ ταῦτα πρύτερα" λύπης δ᾽ αὖ γω..
eie τὴν ἡδονὴν οὐκ ἄν ποτε δυναίμεϑα i ἑκαγῶς βασανί»
σαι. JIPJ1. 413 εἰ ταύτῃ χρὴ πορεύεσθαι, ταύτῃ πο--
ρευώμεϑα. zn. "e oV» σοι, καϑάπερ ἐμοί, φαίνεται
τῆς γενέσθως αὐτῶν» πέρι; IP. TO ποῖον; 2.2. Ey
τῷ XOLYG) μοι γένει φαίνισϑον à ἅμα λύπη τε καὶ ἦδος.
γὴ γέγνέσϑαι καῖ quw. ΠΡ. οινὸν τέ γε,
φίλε “Σώκρατες, bnoplusnoxs y ἡμᾶς, τί ποτε τῶν ΠΣ
ρημένων βούλει δηλοῦν. Σ.Ώ.. Ἔσται ταῦτ᾽ εἰς OUver-
μεν, A ϑαυμάσιο. npo. Καλῶς εἶπες. 2.2. Κοινὸν
τοένυν ὑπακπούωμεν ὃ δὴ τ τῶν τεττάρων τρέτον düe-
7ομεν. ΠΡΩ. Ὃ μετὰ τὸ ἃ ἄπειρον καὶ πέρας ἔλεγες,
ἐν ᾧ καὶ ὑγέδιαν , οἶμαι δὲ καὶ ἁρμονίαν, ἐτίϑεσο.
Zl. Khi εἶπες. Τὸν νοῦν δὲ δειμάλισέ ἤδη
πρόσεχε. ΠΡ. «4ἐγε μόνον. 2341. «ἀέγω τοίγυν, τῆς

8 -

166 ' PLATONIS b. e. d. e.

olov us ὑγιείας κάλλος καὶ ἐσχῦν, καὶ ἐν ψυχαῖς
| αὖ πάμπολλα ἕτερα καὶ πάγκαλα. ὕβριν γάρ που
καὶ ξύμπασαν πάντων πονηρίαν αὕτη κατιδοῦσα ἥ
ϑεός, ὦ καλὲ Φίληβε, πέρας οὐδὲν οὔτε ἡδονῶν οὔτε
πλησμονῶν ἐνὸν ἐν αὐτοῖς ? νόμον καὶ τάξιν πέρας
ἔχον ἔϑετο,, x«i σὺ μὲν ἀποκνᾷν ἔφης αὐτήν, ἐγὼ
δὲ τοὐναντίον ἀποσῶσαι λέγω. σοὶ δέ, M Jigáragye,
πῶς φαίνεται; ΠΡΩ. Koi μάλα, ὦ “Σώκρατες, ἔμου-
ye κατὰ νοῦν. 242. Οὐκοῦν τὰ μὲν τρία ταῦτα εἴρη.--
κα, εἰ ξυγννοεῖς ; ΠΡΏ. "AX. οἶμαι κατανοεῖν" ἕν
μὲν γάρ μοι δοκεῖς τὸ ἄπειρον λέγειν, ἕν δὲ καὶ δεὺ-
τερον, τὸ πέρας, ἐν τοῖς οὐσι, τρίτον δὲ οὐ σφόδρὰ
κατέχω τί βούλει φρέξει».. Z41. Ἰὸ γὰρ πλῆϑός σε,.
o ϑαυμάσιε, ἐξέπληξε τῆς τοῦ τρίτου γενέσεως. καί-
toL πολλά γε καὶ τὸὰ ἄπειρον παρέσχετο γένη" ὅμως
δ᾽ ἐπισφραγισϑέντα τῷ τοῦ μᾶλλον καὶ ἐναντίου γέ-
yet, ἕν ἐφάνη. ΠΡΩ. ᾿Αληϑῆ. Xf. Kai μὴν τόγε
πέρας οὔτε πολλὰ εἶχεν, οὔτ᾽ ἐδυρκολαίνομεν, ὡς οὐκ
ἣν ἕν φύσει. ΠΡΏ. Πῶς ydp ἄν; Σ.. Οὐδαμῶς.
ἀλλὰ τρίτον φάϑι με λέγειν, ἕν τοῦτο τιϑέντα τὸ
. τούτων ἔχγονον ἅπαν», γένεσιν εἷς οὐσίαν ἐκ τῶν μετὰ
τοῦ πέρατος ἀπειργασμένων μέερων. ΠΡΩ. Ἔμαϑον.
XIV. zn. ᾿Αλλὰ δὴ πρὸς τρισὶ τέταρτόν τό mots
ἔφαμεν εἶναι γένος 1 σκεπτέον" κοινὴ δ᾽ ἢ σκέψις. ὅρα
νάρ, εἴ σοι δοκεῖ ἀναγκαῖον εἶναι, πάντα τὰ γιγνύ-
μενα, διά τινα αἰτέαν γίγνεσϑαι; | I4PJ2. Ἔμοιγε.
πῶς γὰρ ἂν χωρὶς τούτων γίγνοιτο; Σ.Ώ. Οὐκοῦν ἡ
τοῦ ποιοῦντος φύσις οὐδέν, πλὴν ὀνόματι, τῆς αἰτίας

e, p» 27, S b. 6, 72 PHILEBU S. - 167

διαφέρει, τὸ δὲ ποιοῦν καὶ τὸ αἴτιον, ὀρϑῶς ἂν εἴη
λεγύμενον E ἕν; ΠΡΩ. ᾿Ορϑῶς. 242. Καὶ μὴν τό 7ε
ποιούμενον αὖ καὶ τὸ γιγνόμενον οὐδέν, πλὴν. ὁνό-
ματι, καϑάπερ τὸ νῦν» δή, διαφέρον εὑρήσομεν (97
πῶς; ; ΠΡΩ. Οὕτως. 241. "49 οὖν ἡγεῖται μὲν τὸ
ποιοῦν ἀεὶ κατὰ φύσιν , τὸ δὲ ποιούμενον ἐπακολου-
ϑεῖ γιγνόμενον ἐχείνῳ; ΠΡ. Πάνυ yt. Z2. 4o
ἄρα , καὶ οὐ ταυτόν, αἰτία T ἐστὶ καὶ τὸ δουλεῦον
εἰς γένεσιν αἰτίᾳ. ΠΡΩ. τί μὴν; 242. Οὐκοῦν τὰ
μὲν γιγνόμενα , καὶ ἐξ ὧν γίγνεται , πάντα τὰ τρία
παρέσχετο ἡμῖν γένη; ΠΡΩ. Καὶ μάλα. 2.42. Τὸ. δὲ
δὴ πάντα ταῦτα δημιουργοῦν λεγωμεν τέταρτον, τὴν
αἰτέαν, ὡς ἱκανῶς ἕτερον ἐκείνων δεδηλωμένον ; ; ΠΡΩ.

“ἐγωμεν γὰρ οὖν. 242. ᾿ορϑῶς μὴν ἔχει, διωρισμέ-
γὼ» τῶν τεττάρων», Eyoc ἑκάστου μνήμης ἕγεκα ἐφεξῆς
αὐτὰ καταριϑμήσασϑαι. ΠΡΏ. Τί μὴν; 242. Πρῶ-
τον μὲν τοίνυν ἄπειρον λέγω, δεύτερον δέ, πέρας,
ἔπειτ᾽ ἐκ τούτων Her μικτὴν καὶ γεγενημένην οὗ-
σίαν" τὴν δὲ τῆς μίξεως αἰτίαν καὶ γενέσεως τετάρ-
την λέγων, ἄρα μὴ πλημμελοίην à ἂν τί ΠΡΩ. Koi
πῶς; 22. Φέρε δή, τὸ μετὰ τοῦϑ᾽ ἡμῖν τίς ὃ λόγος;

καὶ τί ποτε βουληϑέντες εἷς ταῦτα ἀφικόμεϑὰ;. ἀρ

οὐ τύδε ἢ "9; δευτερεῖα ἐξητοῦμεν πότερον ἡδονῆς ῥ-
yvom. ἂν, ῇ φρρνήσεως" οὖχ οὕτως ἣν; nPo. Ovto
μὲν ovy. 242. 49 ovy yb», ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω διει--
λόμεϑα, καλλίονα ὧν ἴσως καὶ τὴν πρίσιν ἐπιτελε-
σαίμεϑα' πρώτου πέρι καὶ δευτέρου , περὶ ὧν δὴ τὸ

ἀρυτΟν ἠμφιςβητήσαμεν; ΠΡΩ. Ἴσως. ΣΩ. Ἴϑι

168 - E PLATONIS d, e. p. 38, a. à.

δή ᾿ νικῶντα 29: i που τὸν. μεντὸν βίον ἡδονῆς τε
καὶ φρονήσεως" ἢ» οὕτω; ΠΡΩ. Hy. 242. Οὐκοῦν
τοῦτον» μὲν τὸν βίον ὁρῶμέν που, τίς ἐστι καὶ ὁποίον
γῴους; ΠΡΩ. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΏ. Καὶ μέρος γ᾽ αὖ-

^ τὴν φήσομεν εἶναι τοῦ τρίταυ, οἶμαι, γένους. oU ydg

ὃ δυοῖν τινοῖν ἐστὲ μωικτὸς ἐκεῖνος, ἀλλ᾿ ὃ ξυμπεάν--
των ἀπείρων ὑπὸ τοῦ πέρατος δεδεμένων" ὥςτε 9g-
ϑῶς ὁ »ἱκηφόρος οὗτος βίος μέρος ἐκείνου γίγνοιτ
ἅν. HP. ᾿Ορϑότατα μὲν οὗν. XV. zn. «Εἶεν. 3d
δὲ ὃ σός, ὦ Φίληβε, ἡδὺς καὶ ἃ ἄμικτος 6 ὧν, ἐν tipa
γένει τῶν εἰρημένων λεγόμενος ὀρϑῶς ἄν ποτε λέ-
γοιτο; ὧδε δ᾽ ἀπόκριναί μοι; πρὶν ἀποφήνασθαι.
I. 4n μόνον. A3. Ἡδονὴ καὶ λύπη πέρας ἔχε-
τον, ἢ τῶν τὸ μᾶλλόν τε ναὶ ἧττον δεχομένων i ἐστόν;
Q1. Ναί, τῶν τὸ μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. οὐ γὰρ ἂν ἡδονὴ
"EY ἀγαϑὰν ἢ», εὖ μὴ ἀπείρον ἐτύγχανε t πεδιρυκὸς καὶ
πλήϑει καὶ τῷ μᾶλλο». Z4). Οὐδὲ y ἄν, ὦ Φίληβε,
λύπη πᾶν κακόν. 24 ἀλλο τε νῶϊν σχέσετδον, ἢ τὴν
τοῦ ἀπείρου φύσιν, ὡς παρέχεταί » μέρος ταῖς ἡδο-
γαὶς ἀγαϑοῦ roro» δή σοι τῶν ἀπερώντων γεγονὸς
| ἔστω. φρόνησιν δὲ καὶ ἐπιστήμην κοὶ νοῦν εἰς zi ποτε
τῶν προειρημένων, e Ἡρώταρχέ ze καὶ Φίληβε, νῦν
ϑέντες οὐκ ἂν ἀσεβοῖμεν" οὐ γάρ μοι δοκεῖ σμικρὸς
ἡμῖν ó κόγδυνος εἶναι καὶ κατορϑώσασι καὶ μὴ περὶ
τὸ γῦν ἐφωτώμενο». eI. “Σεμνύνεις )7άρ, ὦ -«Σάχρα-
τες, τὸ» σεαυτοῦ ϑεόν. 242. Καὶ 7ὰρ͵ σὺ, o ἑταῖρε,
τὴν σεαυτοῦ" τὸ δ᾽ ἐρωτώμενον ὅμως ἡμὶν λεχτέον.
- 4224Ρη. ᾿ορϑῶς τοι λέγει Σωκράτης, M Φίληβε, καὶ

8

5, «. ἃ, ὅ,᾿ PHILEBUS. 169

αὐτῷ πειστέον. OT. Οὐχοῦν ὑπὲρ ἐμοῦ σὺ, Πρώταρ-
χε, προήρησαι λέγειν; ΠΡΩ. IHldvv ys. νῦν μέντοι '
σχεδὸν ἀπορῶ, xai δέομαί ys, ὦ Σώκρατες, αὐτὸν
σὲ ἡμῖν γενέσϑαει προφήτην, ἵνα μηδὲν ἡμεῖς σοι περὶ
τὸν ἀγωνιστὴν ἐξαμαρτάνοντες, παρὰ μέλος φϑιγ-
ξώμοϑά τι. Z2. Πειστέον, ὦ πρώταρχε᾽" οὐδὲ γὰρ
χαλεπὸν οὐδὲν ἐπιτάττεις, ἀϊλ ὄντως σὲ ἐγώ, καϑά-
περ εἶπε Φίληβος, σεμγύνων ἐν τῷ παίζων ἐθορύβη:-
ca, νοῦν καὶ ἐπιστήμην ἐρόμενος ὁποίου γέκους εἶεν.
ΠΡΏ. παντάπασί γε, ὦ Σώκρατες. Σ,ἢ. ᾿Αλλὰ μὴν
ῥᾷδιον. πάξεες ydo ξυμφωνοῦσιν οἷ σοφοί, ἑαυτοὺς — *
οὕτω σεμνύνοντες, ὡς vog ἐστὶ βασιλεὺς ἡμῖν οὐ-
quroU καὶ γῆς" καὶ ἴσως εὖ λέγουσι. διὰ μακροτέ-
ρων δ᾽, sl βούλει, τὴν σκώμιν αὐτοῦ ταῦ γένους sow
σὠμεϑα. ΠΡΩ. iy. ὅπως βούλει," μηδὲν μῆκος
ἡμῖν ὑπολογιζόμενος, ὦ Σώκρατες, ὡς οὐκ ἄπεχϑη-
σόμενοςς. XVI. £42. Καλῶς εἶπες. ἀρξώμεϑα δὲ
πῶς ὧδε ἐπανερωτῶντες. ΠΡ. πῶς; ZH. Πότε.
po», ὦ Πρόταρχε, tu ξύμπαντα, καὶ τόδε τὸ καλοὺ- ’
uiro» ὕλον, ἐπιτροπεύειν φῶμεν τὴν τοῦ ἀλόγου καὶ
εἰκῆ δύναμιν, καὶ τὰ ὅπῃ ἔτυχεν; 9 τἀναντία xaó-
ἀπερ οἱ πρόσϑεν ἡμῶν ἔλεγον, νοῦν καὶ φρόνησίν
nya ϑαυμαστὴν ξυντάττουσαν διακυβερνᾷν; ΠΡΩ.
Οὐδὲν τῶν αὐτῶν, ὦ Savudoie, Σώκρατες. ὃ μὲν γὰρ
. σὺ λέγεις νῦν, οὐδ᾽ ὅσιον εἶναί μοι φαίνεται, τὸ δὰ"

γοῦν πάντα διακοσμεῖν αὐτὰ φάναι, καὶ τῆς ὄψεως '
τοῦ κόσμου καὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἄστρων καὶ s
πάσης τῆς κνερ! φορᾶς ἄξιον καὶ οὐκ ἄλλως oy ds

-

LY
*og
*
LY e
LI

470 PLATONIS e, pe $9. 8, b, c,

ποτὲ περὶ αὐτῶν εἴποιμι, οὐδ᾽ ἂν δοξώσαιμι. 2.
Βούλει δῆτα καὶ ἡμεῖς τοῖς ἔμπροσϑεν ὁμολογουμέ-
vote ξυμφήσωμεν, ὡς ταῦϑ' οὕτως ἔχει; καὶ μὴ μό-
νον οἰώμεθα δεῖν τἀλλότρια ἄνευ κινδύνου λέγειν,
ἀλλὰ καὶ ξυγκινδυνεύωμεν καὶ μετέχωμεν τοῦ ψόγου,
ὅταν ἀνὴρ δεινὸς φῇ ταῦτα μὴ οὕτως, ἀλλ᾽ ἀτά--
κτως, ἔχειν; ΠΡΩ. Πῶς γὰρ οὐκ ἂν βουλοίμην ;
242. Ἴθι δή, τὸν ἐπιόντα περὶ τούτων νῦν ἡμῖν λό-
γον͵ ἄϑρει. ΠΩ. eye μόνον. Z4). Ta περὶ τὴν
τῶν σωμάτων φύσιν ἁπάντων τῶν ζώων, πῖρ καὶ ὕδωρ
καὶ πνεῦμα, καϑορῶμέν που, καὶ γῆν, καϑάπερ οὗ
χειμαζόμενοϊ φασιν, ἐνόντα ἐν τῇ ξυστάσει. ΠΡΩ.
Καὶ μάλα. χειμαζόμεϑα γὰρ ὄντως ὑπ᾽ , ἀπορίας ἐν
τοῖς νῦν λόγοις. Σ,Ώ. Φέρε δή, περὶ ἑκάστου τῶν
παρ ἡμῖν λάβε τὸ τοιόνδε. ΠΡΩ. Ποῖον; 4.
Ot σμικρὸν τὸ τούτων ἕκαστον παρ ἡμῖν ἔνεστι xai
φαῦλον, καὶ οὐδαμῇ οὐδαμῶς εἰλικρινὲς 6 ὄν, καὶ τὴν
δύναμιν οὖκ ἀξίαν τῆς φύσεως ἔχον. ἐν ἑνὶ δὲ λαβὼν
περὶ πάντων γόει ταυτόν. οἷον, zig ἔστι μὲν teu
παρ᾽ ἡμῖν, ἔστι δ᾽ ἐν τῷ παντί, UP. Τὶ μήν;
Z1. Ovxoby σμικρὸν μὲν τι τὸ naQ ἡμῖν καὶ ἀσϑε-
γὲς καὶ φαῦλον, τὸ δ᾽ ἐν τῷ παντί, πλήϑει τε ϑαυ-
μαστὸν καὶ κάλλει καὶ πάσῃ δυνάμει τῇ περὶ τὸ πῦρ
οὔσῃ; ΠΡΩ. Καὶ pája ἀληϑὲς , ἃ λέγεις. Z1. Ti
δέ; τρέφεται καὶ 7ίγνεται ἐχ τοῦτον, καὶ ἄρχεται τὸ
τοῦ παντὸς πῦρ ὑπὸ τοῦ παρ ἥ ἡμῖν πυρός; ἢ) τοὺ--
ναντίον Un. ἐκείνου τό T ἐμὸν καὶ τὸ σὸν καὶ τὸ τῶν
ἄλλων ζώων ἅπαντ ἴσχει ταῦτα; ΠΡΩ. Τοῦτο μὲν

-

d, e, p. 50, a. b, PHILEBUS. 171

οὐδ' ἀποκρίσεως ἄξιον ἐρωτᾷς. ΣΩ. ᾿ορϑῶς" ταυτὰ
y ἂν ἐρεῖς, οἶμαι : περί τε τῆς ἐν τοῖς ζώοις "γῆς τῆς
ἐνθάδε καὶ τῆς ἐν τῷ παντὶ καὶ τῶν ἄλλων» δή, οὐῶν
ἠρώτησα ὀλέγον ἔμπροσϑεν. οὕτως ἀποκρινῇ; ; I P412.
Τίς γὰρ ἀποκρινόμενος ἄλλως ὑγιαένων à ἂν ποτε φα-
γείη; ; Z4. Σχεδὸν οὐδ᾽ ὁςτισοῦν. ἀλλὰ τὸ μετὰ
τοῦτο ἑξῆς ἕπου. πάντα γὰρ ἡμεῖς ταῦτα và νῦν δὴ
λεχϑέντα dg οὐκ tig ἕν ξυγκείμενα ἰδόντες ἐπωνο--
μάσαμεν σῶμα; ΠΡΩ. Τί μὴν; Σ,Ώ. Tuvróv δὴ
λάβε καὶ περὲ τοῦδε Z ὃν κόσμον λέγομεν. διὰ τὸν
αὐτὸν de τρόπον ἂν εἴη που σῶμα ξύνϑετον ὃν ἐκ
τῶν αὐτῶν. ΠΡΩ. ᾿Ορϑύτατον λέγεις. zn. ᾿Πότερον
οὖν ἐκ τοὗτου τοῦ σώματος δλως- τὸ παρ᾽ ἡμῖν σῶμα,
ἡ ἐκ τοῦ nap ἡμῖν τοῦτο τρέφεταί τε καί, ὅσα νῦν»
δὴ περὶ αὐτῶν εἴπομεν, ᾿εἴληφέ τε καὶ ἔχει; ΠΡΩ.
Καὶ τοῦϑ᾽ ἕτερον, ὦ qwe, οὐκ ἄξιον ἐρωτή-
σεως. 242. Τί δέ; τόδε ἃ ἄρα ἄξιον, 5 πῶς ἐρεῖς; JIIPf).
“Ἵἔγε τὸ ποῖον. ΣΏ. Τὸ παρ᾿ ἡμῖν. σῶμα &Q οὐ yv-
χὴν φήσομεν ἔχειν; ΠΡΩ. 4ῆλον ὅτι φήσομεν. 242.
πόϑεν, ὦ φίλε Πρώταρχε, λαβόν, εἴπερ μὴ τό γε τοῦ
παντὸς σῶμα ἔμψυχον ὃν ἐτύγχανε, ταντά γε ἔχον
τούτῳ καὶ ἔτι καλλίονα; ΠΡ. Δῆλον, ὡς οὐδαμό-.
Óty. ἄλλοϑεν, o) «Σώκρατες. ΣΩ. Οὐ γὰρ που δο-
κοῦμέν γε, ὦ Πρώταρχε , τὰ τέτταρα ἐκεῖνα, πέρας.
καὶ ἄπειρον ἀρὶ κοινὸν καὶ τὸ τῆς αἰτίας γένος, ἐν
ἅπασι τέταρτον “ἐνὸν τοῦτο, ἐν μὲν τοῖς παρ᾽ ἡμῖν
ψυχὴν τὸ παρέχον καὶ σῶμα, σκιὰν ἐμποιοῦν, καὶ
πταΐίσαντος σώματος ἰατρικήν, καὶ ἐν ἄλλοις ἄλλα

λ

*

1922 τ PLATONIS |. b. e. d, e

ξυντιϑὲν καὶ ἀκούμενον, πᾶσαν καὶ παντοίαν σοφίαν
ἐπικαλεῖσθαι" τῶ» δ᾽ αὐτῶν τούτων ὄντων ἐν ὅλῳ τε
οὐρανῷ καὶ κατὰ μεγάλα μέρη, καὶ προσέτι καλῶν
καὶ εἰλικρινῶν, ἐν τούτοις δ᾽ οὐχ ἄρα μεμηχανῆσϑαι
τὴν τῶν καλλίστων καὶ τιμιωτάτων φύσιν. ΠΡΩ.
"AA «οὐδαμῶς τοῦτό 7 ἂν λόγον & ἔχοι. zn. Ovxob»,
εἰ μὴ τοῦτο, "MET ἐκείνου τοῦ λόγου ἂν ἑπόμενοι,
βέλτιον λέγοιμεν , ὡς ἔστιν, & πολλάκις εἰρήκαμεν, -
ἄπειρόν τε ἐν τῷ παντὶ παλὺ καὶ πέρας ἑκαγόν, xal.
τις ἐπ᾽ αὐτοῖς αἰτία oU φαύλη, κοσμοῦσά te καὶ ξυν-
τάττουσα ἐνιαυτοὺς τε καὶ ὥρας καὶ μῆνας, σοφέα
xui νοῦς λεγομένη δικαιόταϊ ἄν. ΠΡΩ. Δικωιότωτε;
ὅζτα. 242. Σοφία μὴν καὶ νοῦς ἄνεν ψυχῆς οὐχ ἄν
πότε γενοίσθϑην. IIP41. Ov γὰρ οὖν. 242. Οὐκοῦν ἐν
μὲν τῇ τοῦ Διὸς ἐρεῖς φύαει βασιλικὴν μὲν. ψυχήν,
βασιλικὸν δὲ νοῦν ἐγγίγνεσθαι, διὰ τὴν τῆς αἰτίας
δύναμιν, ἐν δὲ ἄλλοις ἄλλα καλά, καϑύότι φίλον ἑχιέ-
στοις λέγεσθαι; ΠΡΩ. Μάλα yt. 241. Τοῦτο» δὴ
τὸν λόγον 1 ἡμᾶς μὴ τι μάτην δόβῃς, N Ilgoraoye, eign-
κὄναι ] aA ἔστι τοῖς μὲν πάλαι ἀποφηναμένοις, ὡς
ἀεὶ τοῦ παγτὸς γοῦς ἄρχει, ξύμμαχος ἐκείνοις. ΠΡ.
Ἔστι γὰρ οὖν. zn. Tj i 06 ys ἐμῇ ζητήσει πεπορι-
"ὡς ἀπόκρισιν, ὅτι γοῦς ἔστι γενούστης 1 τοῦ φεάώγτων
αἰτίου λεχϑέντος τῶν τεττάῤων, ὦ» ἦν ἡμῖν ἕν τοῦτο"

ἔχεις γὰρ δήπου γῦν ᾿ ἡμῶν ἤδη τὴν ἀπόχρισι». JIP42.
"Ero καὶ μάλα i ἱκανῶς" καΐτοι ut ἀποκρινάμενος ἔλα-
ϑὲες. ΣΩ. "vinavlo )ὰρ τῆς σπουδῆς, ὦ Πρώταρχε,
γίγνεται ἐνίοτε ἡ παιδιά. ΠΡΏ.. Καλῶς εἶπες. 2:41.

[4

-

p35:nabked4 — PHILEBUS. 173

Νῦν δήπον, ὦ ἑταῖρε, οὗ μὲν γένους ἐστί, καὶ τίνα
ποτὲ δύναμιν κέχτηται, σχεδὸν ἐπιεικῶς ἡ ἡμῖν τανῦν
δεδήλωται. ΠΡΩ. Πάνυ μὲν ov». 21. Kai μὴν ἡδο-
γῆς ye ὡσαύτως πάλαι τὸ γένος ἐφάνη. ΠΡΩ. Καὶ
μάλα. Zn. Μεμνώμεϑα δὴ xe ταῦτα "egi ὦ ἀμφοῖν,
ὅτε νοῦς μὲν αἰτίας ἦν ξυγγενὴς, sai τοῦτον σχεδὸν
τοῦ 7ένους ; ἡδονὴ δὲ ἄπειρός τε αὐτὴ καὶ τοῦ μήτ
ἀρχὴν μήτε μέσα μήτε τέλος ἀφὶ ἑαντοῦ ἐν ἑαυτῷ
ἔχοντος, μηδὲ ἕξοντός ποτε, γένους. ΠΡ. ἡάτεινησά..
μεϑα" πῶς γὰρ οὔ; XVII. 22. 4 δὴ τὸ μετὰ
τοῦτο, ἐν ᾧ ᾧ τὲ ἐστιν ἑκάτερον αὐτοῖν καὶ dui τί πά--
ϑὸος γίγνεσϑον, ὁπόταν γίγνησθον, ἰδεῖν ἡμῶς " πρῶ--:
ἴον τὴν ἡδονὴν" ὥςπερ τὸ γάνος αὐτῆς πρότερον. ἐβα-
σανίσαμεν, οὕτω καὶ ταῦτα πρύτερα" λύπης δ᾽ αὖ ω-
eis τὴν ἡδονὴν οὐκ ἄν ποτὲ δυναέμεϑα i ἱκανῶς βασανί-
σαι. JIPA2. 412. E ταύτῃ χροὶ πορεύεσθαι, ταύτῃ πο-
ρευώμεϑα. zn. 4g οὖν σοι, καϑάπερ ἐμοί, φαίνεται
τῆς γενέσδως αὐτῶν πέρι; IP. Τὸ ποῖον; 242. Ey
τῷ καινῷ μοι γένει φαίνεσθον à ἅμα λύπη τε καὶ uc
γὴ. yiyyéa90) κκεὰ φῦσιν. ΤΡ. ἸΚοινὸν τέ γε,
φίλε “Σώκρατες, ὑπομέμνησχεῇ ἡμᾶς, τί ποτε τῶν Aida
ρημένων βούλει δηλοῦν. Σ.Ω. Ἔσται ταῦτ εἰς δύνω-᾿
μὲν, e ϑαυμάσιε. ἩΡΩ. Καλῶς εἶπες. 3.42. Κοινὸν
τοίνυν ὑπακπούωμεν, ὃ δὴ τ τῶν τεττάρων τρέτον düe-
yoper. IIP.2. Ὃ μετὰ τὸ ἄπειρον καὶ πέρας ἔλεγες,
ἐν ᾧ καὶ ὑγέδιαν , οἶμαι δὲ καὶ ἁρμονίαν, ἐτίϑεσο.
Z4. κἀλλισὶ εἶπες. Τὸν νοῦν δὲ δειμάλισὲ ἤδη
πρόσεχε. ΡΜ. “γε μόνον. 2242. «ἀόγὼω τοίνυν, τὴς

-

LI

166 j PLATONIS b. e. d. e.

olov uso ὑγιείας. κάλλος καὶ loyiv, καὶ ἐν ψυχαῖς
αὖ πάμπολλα ἕτερα καὶ πάγκαλα. ὕβριν γάρ που
καὶ ξύμπασαν πάντων πονηρίαν αὑτὴ κατιδοῦσα 5
ϑεός, ὦ καλὲ Φίληβε, “πέρας οὐδὲν οὔτε ἡδονῶν οὔτε
πλησμονῶν ἐνὸν ἐν αὐτοῖς, νόμον καὶ τάξιν πέρας
ἔχοντ᾽ ἔϑετο,, καὶ σὺ μὲν ἀποκνᾷν ἔφης αὐτήν , ἐγὼ
δὲ τοὐναντίον ἀποσῶσαι λέγω. σοὶ δέ, M Jrgárrapye,
πῶς φαίνεται; ΠΡΩ. Koi μάλα, ὡ “Σώκρατες, ἔμου-
ye κατὰ νοῦν. 242. Οὐκοῦν τὰ μὲν τρία ταῦτα εἴρη-
κα, εἶ ξυγννοεῖς ; ΠΡΏ. "AX. οἶμαι κατανοεῖν" ἕν
μὲν γάρ μοι δοκξϊς τὸ ἄπειρον λέγειν᾽, ἕν δὲ καὶ δεὺ-
τερον, τὸ πέρας, ἐν τοῖς οὔσι, τρίτον δὲ oU σφόδρὰ
κατέχω τέ βούλει φράξειν.. Z2. ΤἸὸ γὰρ πλῆϑός e.
ω ϑαυμάσιε, ἐξέπληξε τῆς τοῦ τρίτου γενέσεως. καί-
τοι πολλά γε καὶ τὸ ἃ ἄπειρον παρέσχετο γένη" ὅμως
δ᾽ ἐπισφραγισϑέντα τῷ τοῦ μᾶλλον καὶ ἐναντίου γέ-
γει, ἕν ἐφάνη. ΠΡΩ. Ados. Z4. Kai μὴν τόγε
πέρας οὔτε πολλὰ εἶχεν, οὔτ᾽ ἐδυρκολαίνομεν, ὡς οὐκ
ἦν ἕν φύσει. ΠΡΏ. Πῶς γὰρ ἄν; Z1. Οὐδαμῶς.
ἀλλὰ τρίτον φάϑι με λέγειν, ἕν τοῦτο τιϑέντα τὸ
τούτων ἔκγονον ἅπα», γένεσιν tig οὐσίαν ἐκ τῶν μετὰ
τοῦ πέρατος ἀπειργασμένων μέερων. ΠΩ. Ἔμαϑον».
XIV. zn. ᾿Αλλὰ δὴ πρὸς τρισὶ τέταρτόν τὸ ποτὰ
ἔφαμεν εἶναι γένος. σχεπτέον" κοινὴ δ᾽ ἡ σκέψις. ὅρα
νάρ, εἴ σοι δοκεῖ ἀναγκαῖον εἶναι, πάντα τὰ γιγνύ--
μενα, διά τινα αἰτίαν γίγνεσθαι; | Z1PJ2. Ἔμοιγε.
πῶς ydg ἂν χωρὶς τούτων γίγνοιτο; ΣΙ. Οὐκοῦν 1j
τοῦ ποιοῦντος φύσις οὐδέν, πλὴν ὀνόματι, τῆς αἰτέας

τ γ᾿ 57. πεν, 6. ὃ PHILEBUS. - 167

διαφέρει, τὸ δὲ ποιοῦν καὶ τὸ αἴτιον, ὀρϑῶς ἂν εἴη
λεγόμενον E ἕν; ΠΡΩ. ᾿Ορϑῶς. ΣΏ. Kai μὴν τό 78
ποιούμενον αὖ καὶ τὸ γιγνόμενον οὐδέν, πλὴν ὁνό--
ματι, καϑάπερ τὸ νῦν δή, διαφέρον εὑρήσομεν, 7
σεῶς ; ἢ ΠΡΩ. Οὕτως. ΣΩ. "4o οὖν ἡ ἡγεῖται μὲν τὸ
ποιοῦν Geb κατὰ φύσιν, τὸ δὲ ποιούμενον ἐπακολου-
9s γιγνόμενον 6 ἐκείνῳ; ΠΡΩ. Havv 7ε: Z2. 4o
ἄρα , καὶ οὐ ταυτόν, αἰτία τὶ ἐστὶ καὶ τὸ δουλεῦον
εἰς γένεσιν αἰτίᾳ. HP. Tí μήν; 2.42. Οὐκοῦν τὰ
μὲν γιγνόμενα , καὶ ἐξ ὧν γίγνεται » πάντα τὰ τρία
παρέσχετο ἡμῖν γένη; ΠΡΩ. Καὶ μάλα. 242. Τὸ δὲ
δὴ πάντα ταῦτα δημιουργοῦν λεγωμεν τέταρτον, τὴν
αἰτέαν, ὡς ἱκαγῶς ἕτερον ἐκείνων δεδηλωμένον ; : ΠΡΩ.
““ἐγωμεν γὰρ οὗν. Z2. ᾿οΟρϑῶς μὴν ἔχει, διωρισμέ-
vo» τῶν τεττάρων, ἑνὺς ἑκάστου μνήμης ἕγεκα ἐφεξῆς
αὐτὰ καταριϑμήσασϑαι. ΠΡΩ. Τί μὴν; ΣΏ. Πρῶ-
τον μὲν τοίνυν ἄπειρον λέγω, δεύτερον δέ, πέρας,
ἔπειτ ἐκ τούτων τρίτον μικτὴν καὶ 7εγενημένην οὗὐ-
σίαν" τὴν δὲ τῆς μίξεως αἰτέαν καὶ γενέσεως τετάρ-
τὴν λέγων, ἄρα μὴ πλημμελοίην ἄ ἂν τί ἃ ΠΡ. Καὶ
πῶς; 22. Φέρε δή, τὸ μετὰ τοῦϑ' ἡμῖν τίς Ó λόγος;

καὶ τί ποτε βουληϑέντες εἷς ταῦτα ἀφικόμεϑὰ;. ἀφ

οὐ τόδε ἢ ἢ»; δευτερεῖα ἐξητοῦμεν πότερον ἡδονῆς γε
γνοιτ᾿ ἂν, D φρρνήσεως" οὐχ οὕτως "v; nbn. Ovto
μὲν ovy. 2:2. Ap ovy γῦν, ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω διει-
λόμεϑα, καλλίονα ἂν ἴσως καὶ τὴν κρίσιν ἐπιτελε-
σαίμεϑα' πρώτου πέρι καὶ δευτέρου , περὶ ὧν δὴ τὸ

πθο τον ἠμφιςβητήσαμεν; ΠΡΩ. Ἴσως. ΣΩ. Ἴϑι

168 - 2 CETAST ONES d, e, p. 38. «αἰ i.

δή , γικῶντα ἔϑεμ που τὸν. ἐηντὸν βίον ἡδονῆς τε
καὶ φρονήσεως" y οὕτω; IP). "Hy. 242. Οὐκοῦν
τοῦτον μὲν τὸν βίον ὃ ὁρῶμέν ποῦ, τίς ἐστι καὶ ὁποίου
γῴους; ΠΡΩ. Πῶς γὰρ οὔ; 242. Καὶ μέρος "d αὖ-

^^ τὴν φήσομεν εἶναι τοῦ τρίταυ, οἶμαι, γένους. οὐ γὰρ

ὃ δυοῖν τινοῖν ἐστὲ μωχτὸς ἐκεῖνος, ἀλλ᾿ ὃ ξυμπών-

᾿ ΤΩΡ ἀπείρων ὑπὸ τοῦ πέρατος δεδεμένων" ὥςτε ὁρ-

Sc ὁ νικηφόρος οὗτος βίος μέρος ἐκείνου γίγνοι
ἅν. ΠΡΩ. ᾿Ορϑότατα μὲν οὗν. Xv. zn. «Εἶεν. τί
δὲ ὃ σός, ὦ Φίληβε, ἡδὺς καὶ ἃ ἄμικτος ὦν, ἐν τένε
γένει τῶν εἰρημένων λεγόμενος ὀρϑῶς ἄν ποτε λέ-
γοιτο; ὧδε δ᾽ ἀπόκριναί μοι; πρὶν ἀποφήνασϑαι.

4. “ἐγ μόνον. A42. ᾿Ηδονὴ xa) λύπη πέρας ἔχε-

τοῦ, ἤ τῶν τὸ μᾶλλόν τε yai ἧττον δεχομένων i ἐστόν;
dI. Nul, τῶν τὸ μᾶλλον, M “Σώκρατες. οὗ ydg ἂν ἡδονὴ
"EV ἀγαϑὰν ἤν», εὖ μὴ ἄπειρον ἐτύγχανε t πεϑιφυκὼς καὶ
πλήϑει καὶ τῷ μᾶλλον». Z4. Οὐδὲ y ἂν, ὦ Φίληβε,
λύπη πᾶν xaxóv. eer ἄλλο τι νῶϊν guesrtdov, ἢ τὴν
τοῦ ἀπείρου φύσιν, ὡς παρέχεταί 7: μέρος ταῖς ἢδο-
yes ἀγαϑοῦ τούτων δή σοι τῶν ἀπεράντων γεγονὸς

, ἔστω. φρύνησιν δὲ καὶ ἐπιστήμην καὶ γοῦν εἰς τί ποτε

τῶν προειρημένων, ὦ Ἡρώταρχέ ze καὶ Φίληβε, νῦν
ϑώτες οὐκ ἂν ἀσεβοῖμεν" oU γάρ μοι δοκεῖ σμικρὸς '
ἡμῖν ó κένδυνος εἶναι καὶ κατορϑώσασι καὶ μὴ περὶ
τὸ γῦν ἐφωεώμενον. GI. Σεμνύνεις γάρ, ὦ Σώχρα-
τες, τὸν σεαυτοῦ ϑεόν. 242. Καὶ γὰρ͵ σὺ, ὠ ἑταῖρε,
τὴν σεαντοῦ" τὸ δ᾽ ἐρωτώμενον ὅμως nui» λεκτέον.

E 4P.1. ᾿ορϑῶς τοι λέγει Σωκράτης, ὦ Φίληβε, xai,

RV PHILEBUS. 169

αὐτῷ πειστέον. ΦΙ. Οὐκοῦν ὑπὲρ ἐμοῦ σὺ, Πρώταρ-

Ζε, προήρησαι λέγειν; πρΡη. Πάγυ γε. YU» μένιοι '
σχεδὸν ἃ ἀπορῶ, καὶ δέομαί γε, ὦ Σώκρατες, αὐτὸν

σὲ ἡμῶν γενέσθαι προφήτην, ἵνα μηδὲν ἡ ἡμεῖς σοιπερὶ,

τὸν ἀγωνιστήν ἐξαμαρτάνοντες, παρὰ μέλος φϑεγ-
ξώμεϑά τι. ΣΏ. Μειστέον, ὦ Πρώταρχε" οὐδὲ γὰρ
χαλεπὸν οὐδὲν ἐπιτάττεις, ax ὄντως σὲ ἐγώ, καϑέ-

περ εἶπες Φίληβος, σεμγύνων ἐν τῷ παίζων ἐθορφύβη.-

σα, νοῦν καὶ ἐπιστήμην ἐρόμενος ὁποίου γένους εἶεν.
ΠΡ. Πιαντάπασί γε, NM Σώκρατες. ZA. ᾿Αλλὰ μὴν
ῥάῴδιον. πάνεες γὰρ ξυμφωνοῦσιν οὗ σοφοί, ἑαυτοὺς .
οὕτω σεμνύνοντες ? ὡς νοῦς ἐστὸ βασιλεὺς ἡμῖν οὐ-
φανοῦ καὶ γῆς" καὶ ἴσως εὖ λέγουσι. διὰ μακροτέ-

ρῶν» δ᾽, si βούλει, τὴν exper αὐτοῦ m" γένους πο
σώμεϑα. ΠΡΩ. “ἐν ὅπως βούλει. ; wide μῆκος

ἡμῖν ὑπολογιζόμενος, ὦ Σώκρατες, ὡς οὐκ ἀπιχϑη-
σόμενος. ΧΥΙ. 2. Κυλῶς &wec. ἀρξώμεϑα δὲ

πως ede ἐπανερωτῶντες. ΠΡ. Πῶς; ; 2. Πότε.

po», ὦ Πρώταρχε, τὶ ξύμπαντα, καὶ τόδε τὸ καλού - '
uiro» ὅλον», ἐπιτροπεύειν φῶμεν τὴν τοῦ ἀλόγου καὶ

εἰκῆ δύναμιν, καὶ τὰ ὅπῃ ἔτυχεν; " ; ταναντία xoÓ-
ἐπεὲρ oí πρόσϑεν ἡμῶν ἔλεγον, νοῦν xai φρόνησίν

na ϑαυμαστὴν ξυντάττουσαν διακυβερνᾷν; ; ZIP.
Οὐδὲν τῶν αὐτῶν, ὦ ϑαυμάσιε, “Σώκρατες. ὃ μὲν γὰρ

. σὺ λέγεις νῦν, οὐδ᾽ ὅσιον εἶναί μοι φαίνεται » τὸ δὲ

γοῦν πάντα διακοσμεῖν avt φάναι, καὶ τῆς ὄψεως '
τοῦ "όσμου καὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἄστρων: καὶ |

πάσης τῆς κκερι φορᾶς [i or καὶ οὐκ ἄλλως ἔγωγ ἂν

^

170 PLATONIS e, Ῥ 39. ἃ. b, c.

ποτε περὶ αὐτῶν εἴποιμι, οὐδ᾽ ἂν δοξώσαιμι. ΣΙ.

Βούλει δῆτα καὶ ἡμεῖς τοῖς ἔμπροσϑεν ὁμολογουμέ-
γοις ξυμφήσωμεν, ὡς ταῦϑ' οὕτως ἔχει; καὶ μὴ μό-
vov οἰώμεθα δεῖν τἀλλότρια ἄνευ κινδύνου λέγειν,
ἀλλὰ καὶ ξυγκινδυνεύωμεν καὶ μετέχωμεν τοῦ ψόγου,
ὅταν ἀνὴρ δεινὸς φῇ ταῦτα μὴ οὕτως, ἀλλ ἀτά-
κτως, ἔχειν; IIPÍfl. Πῶς ydg οὐκ ἂν βουλοίμην;
ΣΏ.Ἶϑι δή, τὸν ἐπιόντα negl τούτων νῦν ἡμῖν λό-
yov, ἄϑρει. IP. Aye μόνον. Zl. Ta περὶ τὴν
τῶν σωμάτων φύσιν ἁπάντων τῶν ζώων», zip καὶ ὕδωρ
καὶ πνεῦμα, καϑορῶμέν που, καὶ γῆν, καϑάπερ οὗ
χειμαξόμενοί φασιν, ἐνόντα ἐν τῇ ξυστάσει. ΠΩ.

Καὶ μάλα. χειμαζόμεθα γὰρ ὄντως ὑπ᾽ . ἀπορίας ἐν
τοῖς »ῦν λόγοις. Z4. Φὲρε δή, περὶ Exdotov τῶν
παρ ἡμῖν λάβε τὸ τοιόνδε. ΠΡΩ. Uoiov; 241,

Ou σμικρὸν τε τούτων ἕκαστον παρ ἡμῖν ἔνεστι καὶ
φαῦλον, καὶ οὐδαμῆ οὐδαμῶς εἰλικρινὲς ὄν, καὶ τὴν
δύναμιν οὐκ ἀξίαν τῆς φύσεως ἔχον. ἐν El δὲ λαβὼν
περὶ πάντων νόει ταυτόν. οἷον, πῦρ ἔστι μὲν που
"up ἡμῖν, ἔστι δ᾽ ἐν τῷ παντί, HUP. Τί μὴν;
Z2. Οὐκοῦν σμικρὸν μέν τι τὸ παῤ ἡμῖν καὶ ἀσϑε--
y& καὶ φαῦλον , τὸ δ᾽ ἐν τῷ παντὶ, πλήϑει τε Üav-
μαστὸν καὶ κάλλει καὶ πάσῃ δυνώμει τῇ περὶ τὸ πῦρ
οὔσῃ; ΠΡΏ. Koi μά)α ἀληϑές, ὃ λέγεις. Z1. Τί
δέ; τρέφεται καὶ ὁ γίγνεται éx τοῦτον , καὶ ἄρχεται τὸ
τοῦ παντὸς πῦρ ὑπὸ τοῦ παρ᾽ ἡμῖν πυρός; 9) ToU-
γαντίον Un. ἐκείνου τό T ἐμὸν καὶ τὸ σὸν καὶ τὸ τῶν
ἄλλων ζώων avt ἴσχει ταῦτα; ΠΡΩ. Τοῦτο μὲν

4c p5o.sb, — PHILEBUS. 171

οὐδ' ἀποκρίσεως ἄξιον ἐρωτᾷς. ΣΩ. ᾿Ορϑῶς" ταυτὰ
y ἂν ἐρεῖς, οἶμαι, περὲ τε τῆς ἐν τοῖς ζώοις γῆς τῆς
ἐνθάδε καὶ τῆς ἐν τῷ παντὶ καὶ τῶν ἄλλων δή, οσὼν
ἠρώτησα ὀλίγον ἔμπροσϑεν. οὕτως ἀποχρινῇ; ; ΖΡΩ.
Τίς γὰρ ἀποκρινόμενος ἄλλως ὕ ὑγιαίνων ἂν ποτε φα-
»είη ; ; 24. Σχεδὸν οὐδ᾽ ὁςτισοῦν. ἀλλὰ τὸ μετὰ
τοῦτο ἑξῆς ἕπου. πάντα γὰρ ἡμεῖς ταῦτα τὰ νῦν δὴ
λεχϑέντα dp οὐκ εἰς EY ξυγκείμενα ἰδόντες ἐπωνο--
μάσαμεν σῶμα; j ΖΡ. Τί μὴν; 241. Tavróv δὴ
λάβε καὶ περὲ τοῦδε, ὃν κόσμον λέγομεν. διὼ τὸν
αὐτὸν» p τρόπον ἂν εἴη που σῶμα ξύνϑετον Ὃν ἐκ
τῶν αὐτῶν. ΠΡΩ. ᾿Ορϑότατον λέγεις. zn. “Πότερον
οὖν ἐκ τοὗτον τοῦ σώματος ὅλως- τὸ παρ᾽ ἡμῖν υῶμα,
ἢ ἐκ τοῦ nap ἡμῖν τοῦτο τρέφεταί vs καί, ὅσα vi»
δὴ περὶ αὐτῶν εἴπομεν, εἴληφέ τε καὶ ἔχει; ΠΡη.
Καὶ τοῦϑ'᾽ ἕτερον, ὦ “Σώκρατες » οὐκ ἀξιον i ἐρωτὴ-
σεως. 22. Τίδέ; τόδε ἃ ἄρα ἄξιον, ἢ πῶς ἐρεῖς; ΠΡΩ.
““ἕγε τὸ ποῖον. 242. Τὸ παρ᾽ ἡμῖν σῶμα &g οὐ ψυ-
χὴν φήσομεν ἔχειν; ΠΡΩ. 4ῆλον ὅτι φήσομεν. 241.
όϑεν, ὦ φίλε Πρώταρχε, λαβόν, εἴπερ μὴ τό γε τοῦ
σιαγτὸς σῶμα ἔμψυχον ὃν ἐτύγχανε, ταντά γε ἔχον
τούτῳ καὶ ἔτι καλλίονα; ΠΡΩ. 4ῆλον, ὡς οὐδαμό--
ϑεν. ἄλλοϑεν, 0) «Σώκρατες. ΣΙ. Οὐ γὰρ που δο-
κοῦμέν yt; o Πρώταρχε , τὰ τέτταρα ἐχεῖνα, πέρας.
καὶ ἄπειρον ἀρὶ κοινὸν καὶ τὸ τῆς αἰτίας γένος , ἐν
ἅπασι τέταρτον. ἐνὸν τοῦτο, ἐν μὲν τοῖς παρ ἡμῖν
ψυχὴν τὸ παρέχον καὶ σῶμα, σκιὰν ἐμποιοῦν, καὶ
πταΐσαντος σώματος ἰατρικὴν, καὶ ἐν ἄλλοις ἄλλα

092 - PLATONIS b. e. d. e,
ξυντιϑὲν καὶ ἀκούμενον, πᾶσαν καὶ παντοίαν σοφίαν

ἐπικαλεῖσθαι" τῶν δ᾽ αὐτῶν τούτων ὄντων ἐν ὅλῳ τε
οὐρανῷ καὶ κατὰ μεγάλα Μέρη, καὶ προσέτι καλῶν
καὶ εἰλικρινῶν, ἐν τούτοις δ᾽ oix ἄρα μεμηχανῆσϑαι
τὴν τῶν καλλίστων καὶ τιμιωτάτων φύσιν. ΠΡΩ.
᾿Αλλ «οὐδαμῶς τοῦτό y ἂν λόγον & ἔχοι. ΣΏ. Οὐκοῦν,
εἰ μὴ τοῦτο, μεῖ ἐκείνου τοῦ λόγου ὧν ἑπόμενοι,
βάτιον λέγοιμεν , ὡς ἔστιν, à πολλάκις εἰρήκαμεν, -
ἀπειρόν τε ἐν τῷ παντὶ παλὺ καὶ πέρας ἑκανόν xa.
(T ἐπ᾽ αὐτοῖς αἰτία οὗ φαύλη, κοσμοῦσά τε καὶ ξυν-
τάττουσα ἐνιαυτοὺς τε καὶ ὥρας καὶ μῆνας, σοφία
καὶ νοῦς λεγομένη δικαιότατ᾽ ἄν. IIP.0. Δικοιότατι;
δῆτα. 2/1. Σοφία μὴν καὶ νοῦς ἄνευ ψυχῆς οὐχ ἄν
ποτε χενοίσθην. IIP.2. Οὐ γὰρ οὖν. 242. Οὐκοῦν ἐν
μὲν τῇ τοῦ Διὸς ἐρεῖς φύσει βασιλμιὴν μὲν. ψυχήν,
βασιλικὸν δὲ νοῦν ἐγγίγνεσθαι, Oud τὴν τῆς αἰτίας
δύναμιν, ἐν δὲ ἄλλοις ἄλλα καλά, καϑότι φίλον ἔχά--
στοις λέγεσθαι; ; ΠΡΩ. Μάλα 78. Zl. Τοῦτον δὴ
τὸν λόγον ἡμᾶς μή τι μάτην δόξῃς, ὦ πρώταρχε, eigu-
κέναι ᾽ ἀλλ᾽ ἔστι τοῖς μὲν πάλαι ἀποφηναμένοις, ὡς

ἀεὶ τοῦ παντὸς γοῦς ἄρχει, ξύμμαχος ἐχεέγοις. ΠΡ.

Ἔστι γὰρ ovv. ΣΩ. Tf δὲ γε ἐμῇ ζητήσει πεπορι-
"ὡς ἀπόκρισιν, ὅτι νοῦς ἔστι γενούστης Ἢ τοῦ πάντων
αἰτίου λεχϑέντος τῶν τεττάῤων, ὧν ἦν ἡμῖν» ὃν τοῦτο"

ἔχεις γὰρ δήπου vir ἡμῶν ἤδη τὴν ἀπόκρισιν». JIP42.
"Exo xoi μάλα i ixayOg* καέτοι us ἀποκρινάμενος ἔλα-
ϑὲες. ΣΩ. "vinavla yg τῆς σπουδῆς, e Πρώταρχε,
γίγνεται ἐνίοτε ἡ παιδιά. ΠΡΩ.. Καλῶς εἶπες. 42.

,

-

p5:145e«4 — PHILEBUS. 173

Νῦν δήπου, ὦ ἑταῖρε, οὗ μὲν γένους ἐστί, καὶ tiva
ποτὲ δύναμιν κέχτηται, σχεδὸν ἐπιεικῶς ἡμῖν τανῦν
δεδήλωται. ΠΡΩ. Πάνυ μὲν οὖν. 242. Καὶ μὴν ἧδο--
γῆς γε ὡσαύτως πάλαι τὸ γένος ἐφάνη. IHPfl Koi
pela. An. ΜΜμνώμεϑα δὴ καὸ ταῦτα περὶ ἀμφοῖν,
ὅτε vous μὲν αἰτίας ἣν ξυγγενής, καὶ τούτον σχεδὸν
τοῦ γένους, ἡδονὴ δὲ ἄπειρός τε αὐτὴ καὶ τοῦ Lys
ἀρχὴν μήτε μέσα μήτε τέλος dy ἑαντοῦ ἐν ἑαυτῷ
ἔχοντος, μηδὲ ἕξοντάς ποτε, γένους. ΖΡ. Ἱαεμνησό..
μεϑα" πῶς ; γὰρ οὔ; XVII. 22. 4 δὴ τὸ μετὰ
τοῦτο, ἐν ᾧ τέ ἐστιν ἑκάτερον αὐτοῖν καὶ διὰ τί πά-
ϑὸς γίγνεσϑον, ὁπόταν γίγνησθον, ἰδεῖν ἡμᾶς " πρῶ-
τον τὴν ἡδονήν" ὥςπερ τὸ γένος αὐτῆς πρότερον. ἐβα-
σανίσαμεν, οὕτω καὶ ταῦτα πρύτερα" λύπης δ᾽ αὖ γω-
ρὶς τὴν ἡδονὴν οὔκ ἄν ποτε ϑυναέμεϑα i ἱκαγῶς βασανέ.-
σαι. JIPf2. A41 εἰ ταύτῃ χοὶ πορεύεσθαι, ταύτῃ πο-
ρθευώμεϑα. ΣΩ. E οὖν σοι, καϑάπερ ἐμοί, φαίνεται
τῆς γενέσεως αὐτῶν 739i; LP. Τὸ ποῖον; 242. Ey
TO κοινῷ μοι γένει φαίνισϑον à ἅμα λύπη τὸ καὶ »)00-
γὴ γἱγνέσθαι κατὰ φύσιν. ΠΡ. Κοινὸν τό ys, ὦ
φίλε “Σώκρατες, ὑπομέμνησκε t ἡμᾶς, τί ποτε τῶν προει-
ρημένων βοΐλει δηλοῦν. Z2. Ἔσται ταῦτ εἰς δύγω-᾿
μεν, e ϑαυμάσιε. ΠΡ. Καλῶς εἶπες. 2.2. Κοινὸν
τοίνυν ὑπαχούωμεν , 9 δὴ 1 τῶν τεττάρων τρότον dàs-
7ομεν. ΠΡΩ. Ὃ μετὰ τὸ ἄπειρον καὶ πέρας ἔλεγες,
ἐν ᾧ καὶ ὑγίειαν , οἶμαι δὲ καὶ ἁρμονίαν, étiSeco.
Zl. Κἀλλισὶ εἶπες. Τὸν νοῦν δὲ διιμάλισί ἤδη
πρόσεχε. ΖΡΙ2. .1ἐγε μόνον. 41. «4έγω τοίνυν, τῆς

, -

cc-

174 PLATONIS 4ep65s.a. b.

ἁρμονίας μὲν λυομένης 3 ἡμῶν ἐν τοῖς ζώοις, ἃ ἅμα λύσιν
τῆς φύσεως καὶ γένεσιν ἀλγηδόνων ἐν τῷ τάτδ γέχνε--
σϑαι χρόνῳ. ΠΡ. Πάνυ λέγεις εἰκός. Z1. Πάλιν
δὲ ἁρμοττομένης τὸ καὶ εἰς τὴν αὑτῆς φύσιν ἀπιοὕῦ-
σης; ἡδονὴν γίγνεσθαν λεκτέον, εἰ δεῖ δὲ. ὀλίγων
περὶ μεγίστων ὁτιτάχιστα ῥηθῆναι. ΠΡΩ. Οἶμας μὲν
σε ἀρϑῶς λέγειν, ὦ Σώκρατες, ἐμφανέστερον δὲ £tL
τὰ αὐτὰ ταῦτα ποιρώμεϑα λέγειν. Z2. Οὐχοῦν τὰ
δημόαιά 7rov καὶ περιφανῆ ῥᾷστον ξυννοεῖν ; ΠΡΩ.
Ποῖα; 241. «Πείνη μὲν ποῦ, λύσις καὶ λύπη. ΠΡΩ.
Ἰγαί. 242. ᾿Εδωδὴ δέ, πλήρωσις γιγνομένη πάλιν,
ἡδονή. ΠΡΩ. Ναί. Z4. dhyos δ᾽ av φϑορὼ καὶ
λύπη καὶ λύσις, 5 δὲ τοῦ ὑγροῦ πάλιν τὸ ξηρα»ϑὲν
πληροῦσα δύναμις ; ἡδονή " διάκρισις δὲ y αὖ καὶ
διάλυσις , ἢ παρὰ φύσιν τοῦ πνίγους πάϑη, Av
κατὰ φύσιν δὴ πάλιν ἀπόδοσίς vs καὶ ψύξις ᾿ ἡδονή.
ΠΡΩ. Πάνυ μὲν οὖν. Z2. Καὶ ῥίγους ἢ μὲν παρὰ
φύσιν τοῦ ζώου τῆς ὑγρότητος πῆξις, λύπη, πάλιν
δ᾽ εἰς ταντὰν ἀπιόντων καὶ διακρινομένων, Y 9 κατὰ
φύσιν ὅδός, ἡδονή. καὶ ἑνὶ. λόγῳ σχύπει, εἶ 006 μέ--
τριος ὅ λόγος, ὃ ὃς ἂν φῇ τὸ ἐκ τῆς ἀπείρου καὶ πέρα-
τος κατὰ φύαιν ἔμψυχον χεγονὸς εἶδος, ὅπερ ἔλεγον
ἐν τῷ πρόσϑεν, ὅταν μὲν τοῦτο φϑείρηται, , τὴν μὲν
φϑορὰν λύπην εἶναι , τὴν δ εἰς τὴν αὐτῶν οὐσίαν
ὁδόν, ταύτην δ᾽ αὖ πάλιν τὴν ἀναχώρησιν πάντων,
ἡδονὴν. ΠΡ. Ἔστω. δοκεῖ γάρ μοι τύπον γὲ τινὰ
ἔχειν. 242. Τοῦτο μὲν τοίνυν ἕν εἶδος τιϑώμεθα λύ-
πῆς τὰ καὶ ἡδονῆς ἐν τούτοις τοῖς πάϑεσιν ἑχατέροις.-

e. d,, PHILEBUS. 175

JIP4i. KeloOo. XVII. Z2. Tí9s τοίνυν αὑτῆς
τῆς ψυχῆς κατὰ τὸ τούτων τῶν παϑημάτων προρδό-
κημα, τὸ μὲν πρὸ τῶν ἡδέων ἐλπιζόμενον, ἡδὺ καὶ
ϑαῤῥαλέον, τὸ δὲ πρὸ τῶν λυπηρῶν , φοβερὸν καὶ
ἀλγεινόν. ΠΡΩ. Ἔστι γὰρ οὖν τοῦϑ᾽ ἡδονῆς καὶ
λύπης ἕτερον εἶδος, τὸ χωρὶς τοῦ σώματος αὐτῆς τῆς
ψυχῆς διὰ προςδοκίαν γιγνόμενον. 242. ᾿Ορϑῶς ὑπέ-
λαβες. ἐν γὰρ τούτοις, οἶμαι, κατά γε τὴν ἐμὴν δό-
ἔαν, εἰλικρινέσι τὸ δκατέροις γιγνομένοις, ὡς δοκεῖ,
καὶ ἀμέκτοις λύπης τὸ καὶ ἡδονῆς, ἐμφανὲς ἔσεσϑαι
τὸ περὶ τὴν ἡδονὴν, πότερον ὅλον ἐστὲ τὸ γένος ἄσπα--
στόν , ἢ τοῦτο μὲν ἑτέρῳ τινὲ τῶν προειρημένων δο--
τέον ἡ ἡμῖν γενῶν, ἡδονῇ τὸ κοιὸ λύπη , καϑάπερ 9ερ-

μῷ καὶ ψυχρῷ καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις » τοτὲ μὲ»

ἁσπαστέον αὐτά, τοτὲ δὲ οὐκ ἀσπαστέον, ὡς ἀγαϑὰ
μὲν οὐκ ὄντα, ἐνίοτε δὲ καὶ ἔνια “δεχόμενα τὴν τῶν
ἀγαϑῶν ἔστιν ὅτε φύσιν. ΠΡΩ. ᾿ορϑότατα λέγεις,
ὅτι tait πη δεῖ διαϑηρευθῆναι τὸ νῦν μεταδιωκό-
μενον. Z.f1. Πρῶτον μὲν τοίνυν τόδε ξυνίδωμεν, ὡς,
εἴπερ ὄντως ἐστὶ τὸ λεγόμενον διαφϑειρομένων μὲν
αὐτῶν ἀλγηδών, ἀνασωζομένων δὲ ἡδονή, τῶν μήτε

διαφϑειρομένων μὴτε ἀνασωξομένων ἐννοήσωμεν πέ-
e, τίνα "oti ἕξιν δεῖ τότε ἔν ἑκάστοις εἶναι τοῖς ζώ-
eu, ὅταν οὕτως ἔσχη. σφόδρα δὲ ὁ προσέχων τὸν γοῦν
εἶπέ" ἀῤ οὗ πᾶσα ἀνάγκη, πᾶν ἐν τῷ τότε χφύνῳ
δῶον “ἦτε τι λυπεῖσθαι ; μήτε ἤδεσϑαι, μήτε μέχα
ure σμικρόν; IP. avi yun μὲν ovy. Z2. Οὐκ-
οὖν ἔστι τις τρίτη ἡμῶν ἡ TORIS διάϑεσις παρώ τε

Ll

΄

| 176 "m PLATONIS P. 5. a, b. c, d,

τὴν τοῦ χαίροντος zai παρὰ τὴν τοῦ λυπουμένου;
HPfi1 Τί μήν; 2. "Ap δὴ τοἶψνν, ταύτης προϑυ-
μοῦ μεμνῆσθαι" πρὸς χὰρ τὴν τῆς ἡδονῆς κρίσιν οὗ
σμικρὸν μεμνῆσϑαι ταύτην ἔσϑ' ἡμῖν, ἢ μή. βραχὶ
δέ τι περὲ οιὑτῆς, εἰ βούλει, διαπεράνωμεν. ΠΡ.
"fiys ποῖον. 241. To τὸν τοῦ φρϑνεῖν ὁλομένῳ βίον
oloO' ὡς τοῦτον τὸν τρόπον οὐδὲν ἀπϑκωλύει ζῇν.
1:}ΡΏ. Τὸν τοῦ μὴ χαέρειν, μηδὲ λυπεῖσϑαι, λέγεις
Zh. ᾿Εῤῥήθη γάρ πον τότο ἐν τῇ παραβολὴ τῶν
flo» ; μηδὲν δεῖν μὴτε μέγα μήτε σμικρὸν χαΐρειν
τῷ τὸν τοῦ νοεῖν καὶ φρονεῖν βίον ἑλομένῳ. ,HPA.
Kol μάλα οὕτως ἐῤῥήθη. ΣΙ. Οὐκοῦν οὕτως. a»
ἐκείνῳ γε ὑπάρχοι; καὶ ἴσως οὐδὲν ἄτοπον, ei πὰν.--
TO τῶν βίων ἐστὶ ϑειότατος. APA. QVxovr εὐκός
y^ οὔτε χαΐφειν᾽ ϑεοὺς. οὔτε τὸ ἐναντέον. X42. Πὲνν
μὲν οὖν οὐκ εἰκός" ἄσχημον γοῦν αὐτῶν ἑκάτερον
γιγνόμενόν ἐστεν. ἀλλὰ δὴ τοῦτο μὲν ἔτι καὶ εἰσαῦ-
ϑις ἐπισκεψώμεθα, ἐὰν πρὸς λόγον τι ἦ, καὶ τῷ
νῷ πρὸρ τὰ δευτερεῖα, ἐὰν μὴ πρὸς τὰ πρωτεῖα ὃυ-
ψώμεϑα προςϑεῖναι, προρϑήσομεν μεν. ΠΡΩ. ᾿Ορϑέ.-
veto λέγεις. XIX. ΣΩ. Καὶ μὴν τύγε ἕτερον εἶδος
τῶν ἡδονῶν, ὁ τῆς ψυχῆς αὐτῆς ἔφαμεν εἶναι, διεὶ
μνήμης πᾶν ἐστι ὁ γεγονύς. HP. πῶς; 242. Myg-
μήν, ὡς Boixay, ὅ τι ποτὲ ἐστι, πρότερον ἀναλερττέον"
. καὶ κινδυνεύει πάλιν ἔ in πρότερον αἰόϑησιν μνήμης,
εἰ μέλλει περὶ ταῦϑ' ἡμῖν κατὰ τρόπον φαιρρὰ πὴ
γενήσεσθαι. IHP41). πῶς φής; 242. Θὲς τῶν περὶ τὸ
σῶμα; ἡμῶν ἑκάστοτε πωϑημάτων τὰ μὲν ἐν τῷ σώ-

εἰΡ. δλ αι. PHILEBUS. 0047

ματι κατασβεννύμενα', πρὶν ἐπὶ τὴν ψυχὴν διεξελ-
ϑεῖν, ἀπαϑῆ ἐκείνην ἐάσαντα, τὰ δὲ δὲ ἀμφοῖν
ἰόντα, καί τίνα ὥςπερ σεισμὸν ἐντιϑέντα ἴδιόν τε
καὶ κοινὸν ἑκατέρῳ. . ἤΡΏ. Κείσϑω. ΖΣΏ. Τὰ
μὲν δὴ μὴ δὲ ἀμφοῖν ἰόντα diy τὴν yv-
χὴν ἡμῶν φῶμεν λαγϑάνειν, τὰ δὲ δι᾽ ἀμφοῖν
μὴ λανθάνειν, ἀρ ὀρϑότατα ἐροῦμεν; | IIP£f1.
“πῶς ydg oV; ΣΙ. Τὸ τοίνυν λεληϑέναι, μηδαμῶς
ὑπολάβῃς , ὡς λέγω λήϑης ἐνταῦϑά που γόνεσιν.
ἔστι γὰρ λήϑη μνήμης ἔξοδος, ἡ δ᾽ ἐν τῷ λεγο-
χένῳ YU», οὕπω γέγονε" τοῦ δὲ μήτε ὄντος » me
γεγονότος. πως, χίγνεαθαι φάναι τινὰ ἀποβολήν»,
ἄτοπον. ἡγάρ; ΠΡΩἅ. τί μήν; ΣΩ. Τὰ τοίνιῳ, |
ὀνόματα μετάβαλε μόνον». ΠΡΩ. Πῶς; Z4. Avü
μὲν τοῦ λεληϑέναι τὴν" ψυχὴν, ὅταν ἀπαϑὴς αὕτη
γέγνηται τῶν σεισμῶν τῶν τοῦ σώματος, ἣν vU»
λήϑην καλεῖς, ἀναισθησίαν ἐπονόμασον. ΠΡΩ.
"L:pocdov. Z2. Τὸ δὲ i» bi πάϑει τὴν ψυχὴ» καὶ
«τὸ σῶμα κοι» ὴ γιγνόμενον xoi; καὶ κινεῖσθαι,
ταύτην δ᾽ αὖ τὴν πένησιν ὀνομάζων αἴσϑησιν, οὐκ
ἀπὸ τρόπου φϑέγγοι" ἄν. ΠΡΩ. ᾿Αληϑέστατα λέ-
yug. ΣΏ. Οὐκοῦν ἤδη μανϑάνομεν ὃ βουλόμιϑα
καλεῖν τὴν αἴσϑησιν; ΠΡΏ. Tt μήν; Z42. Σωτη-
ρἷαν τοίνυν αἰσϑήσεως τὴν μνήμην λέγων ὀρϑῶς
ἄν τις λέγοι. κατά ye Uv ἐμὴν δόξαν. LP. Ὃρ-
ϑῶς γὰρ οὖν. 2.2. μνήμης δὲ ἀνάμνησιν «p οἱ
διαφέρουσαν λέγομεν; ΠΡΏ. aus. zn. p οὖν
oU τόδε; ΠΡΏ. Τὸ ποῖον; Z2. Ὅταν ἃ μετὰ τοῦ

Pruar. Or. Tox. lt. M ’

478 PLATONIS. Sd

σώματας ἔπασχέ ποϑ' ἡ ψυχή, ταῦτ᾽ ἄνευ TOU σώ-
ματος αὐτὴ ἐν ἑαυτῇ ὁτιμάλιστα ἀνᾳλαμβάνῃ, τότι
ἀναμιμνήσκεσϑαὶ πον λέγομεν. ἢ ydo; ΠΡΩ. Hayv
μὲν ot». 2.2. Koi μὴν καὶ ὅταν ἀπολέσασα μνήμη»
εἴτε αἰσϑήσεως, sif αὖ μαϑήματος, αὖϑις ταὑτη»
ἀναπολήαῃ πάλιν αὐτὴ ἐν ἑαυτὴ, καὶ ταῦτα ξὺμ-
παντὰ ἀναμνήσεις καὶ μνήμας που λέγομεν. ΠΡΩ.
᾿Ορϑῶς λέγεις. 2. Οὗ δὴ χάριν ἅπαντ εἴρηται
ταῦτα, ἔστι τόδε. ΠΡΏ. Τὸ ποῖον; ΣΏ. Ἵνα πη
τὴν ψυχῆς nóoxjv χοιοὶς σὦματος δτιμάλιστα καὶ
ἐναργέατατα λάβοιμεν, καὶ ἅμα ἐπιϑυμίαν" διὰ γὰρ
τούτων πως ταῦτα ἀμφότερα ἔοικε δηλοῦσϑαι. XX.
IIPJ2. «Ἱέγωμεν τοίνυν, ὦ Σώκρατες, ἤδη τὸ μετὰ
ταῦτα. 5.2. Πολλά γε περὲ γένεσιν ἡδονῆς καὶ πᾶ-
σαν τὴν μορφὴν αὐτῆς, ἀναγκαῖον, ὡς ἔοικε, λὲ-
γοντας σκοπεῖν. καὶ γὰρ νῦν πρότερον ἔτι φαΐνεται
ληπεέον ἐπιϑυμέαν εἶναι, τέ ποῖ ἐατὶ καὶ ποῦ γέ-
γνεται. IIPf2.. Σκοπῶμεν τοίνυν" οὐδὲν γὰρ ἀπο-
λοῦμεν. 242. ᾿ἀπολοῦμεν οὖν καὶ ταῦτά γε, ὦ ᾿ρώ-
ταρχε, εὑρόντες ὃ νῦν ζητοῦμεν, τὴν περὶ αὐτὰ
ταῦτα ἀπορίαν. ΠΡ. ᾿ορϑῶς ἡμύνω" τὸ δ᾽ ἐφε-
ξῆς τούτοις πειρώμεϑα λέγειν. Σ.Ώ.. Οὐκοῦν νῦν δὴ
σείνην τὸ καὶ δίψος, καὶ πόλλ᾽ ἕτερα τοιαῦτα ἔφα-
μὲν εἶναι τινὰς ἐπιϑυμίας; IIPA2. Σφόδρα γε. 2.5.
Πρὸς τί ποτε ἄρα ταυτὸν βλέψαντες, οὕτω nol
διαφέροντα ταῦϑ' ἑνὶ προσαγορεύομεν ὀνόματι;
ΠΡΩ. Mà 4l οὗ ῥᾷδιον ἴσως εἰπεῖν, ὦ Σώχρατες"
ἀλλ ὅμως λεκτέον. ΣΏ. ᾿Εχεῖϑεν δὴ πάλιν ἐκ τῶν.

po 55. a, b. c. PHILEBUS, 179

αὐτῶν ἀναλάβωμεν. IIP2. 1168ὲεν δή; 2. Διψὴν
που λέγομεν ἑκάστοτέτι; ΠΡΩ. Πῶς δ᾽ οὔ; 2X.
“Τοῦτο δέ γ᾽ ἐστὶ κενοῦύσϑαι; ΠΡΏ. Τί μὴν; X4.
ἡ οὖν τὸ διψος ἐστὸν ἐπιϑυμέα ; ΠΡΏ. Ναί. ΣΩ.
Πόματός γε; ΠΡΩΏ. Πόματος. ΣΩ. Ἢ πληρώσεως
πόματος; ΠΡ. Οἶμαι μὲν πληρώσεως. ΣΩΏ. Ὃ
κεγούμενος. ἡμῶν ἄρα, ὡς bout», ἐπιϑυμεῖ τῶν
ἐγαγτίων ἢ πάσχει" κενούμενος γὰρ ἐρᾷ πληροῦ-- |
σϑαι:, ΠΡΩ. “Σαφέστατά ys. ΣΩ. Τὶ οὖν; ὃ το-
πρῶτον κενοΐμενος ἔστιν ὅπόϑεν εἴτ᾽ αἰσϑήσει πλη--
ρώσεως ἐφάπτοιέ ὧν, εἶτε μνήμῃ, τοῦτου ὃ μὴν
ἐν τῷ γῦν χρόνῳ πώσχει, uie ἐν τῷ πρόσϑεν πώ-
mor ἔπαϑε; ΠΡΩ. Καὶ πῶς; ΣΏ. ᾿Αλλὰ μὴν ὃ
y ἐπιϑυμῶν τινὸς ἐπιϑυμεῖ" φαμέν; ἩΡΩΏ. Πῶς
γὰρ οὔ; Z2. Οὖκ ἄρα ὅ γε πάσχει , τοὗτου ἐπι-
᾿ ϑυμεῖ" διψῆ ydg* τοῦτο δὲ κένωσις" ὁ δὲ ἐπιϑυ-
mm πληρώσεως. ὨΡΩ. Nai. ΣΩ. Πληρώσεως à ἄφα
πη τὸ τῶν τοῦ διψῶντος ἂν ἐφάπτοιτο. HP. 4vaj-
xeTor, 242. TO μὲν δὴ σῶμα ἀδύνατον" κενοῦται
ydo πον. HPf Nai. 242. Τὴν ψυχὴν» ἄρα τῆς
πληρώσεως ἐφάπτεσθαι λοιπὸν τῇ μνήμῃ. HP.
dijo» ὅτι. Z2. τῷ τίνι ydg ἂν ἄλλῳ ἐφάψαιτο ;
ΖΡΩ. «Σχεδὸν οὐδενί. Zl. ανϑάνομεν γοῦν, 0 .
ξυμβέβηϊ ἡμῖν» ἐκ τούτων τῶν λόγων; APO. 'Fó
ποῖον ; fl Σώματος ἐπιϑυμίαν οὔ φησιν ἡρὸν
οὗτος ὃ λόγος γίγνεσϑαι. ΠΡΩ. Πῶς; ΣΩ. "Ovi
τοῖς ἐκείνου παϑήμασιν ἐναντίαν ἀεὶ παντὸς ζώου
puros τὴν ἐπιχείρησιν. Ὡ}ΡΩ. Καὶ μάλα. ΣΩ.Ἢ
M 4

180 inpia ἃ, e. p. 55, a.

δ᾽ ὁρμὴ ys ἐπὶ τοὐναντίον ἄγουσα ἢ τὰ παϑήματα,
δηλοῖ που μνήμην οὖσαν τῶν τοῖς παϑήμασιν i ἔναν»--
τίων. ΠΡΩ. Πάνυ ys. ΣΙ. Τὴν ἄρα ἐπάγουσαν
ἐπὶ τὰ ἐπιϑυμούμενα ἀποδεῖξας μνήμην ὁ λόγος
ψυχῆς ξύμπασαν τήν τε ὁρμὴν καὶ ἐπιϑυμίαν, καὶ
τὴν ἀρχὴν τοῦ ζώου παντὸς ἀπέφῃνεν. TIPf.. "Oe-
ϑότατα. ZW. pi ἄρα τὸ σῶμα ἡμῶν 3 πει--
»ἢ», 3 τε τῶν τοιούτων πάσχειν, οὐδαμῆ ὃ λόγος
αἱρεῖ. ΠΡΩ. ᾿Αληϑέστατα. XXI. ΣΩ. Ἔτι δὴ καὶ
τόδε περὶ τὰ αὐτὰ ταῦτα κατανοήσωμεν. βίου ydo
εἶδός τί μοι φαΐνεται βούλεσθαι δηλοῦν δ᾽ λόγος
ἡμῖν ἐν τούτοις αὐτοῖς. ΠΡΏ.. Ἦν τίσι καὶ ποίου
fov πέρι φράζεις; zn. E» τῷ πληροῦσϑαι καὶ
κενοῦσϑαι καὶ πᾶσιν, ὅσα περὶ σωτηρίαν T ἐστὶ
τῶν ζώων καὶ τὴν φϑοράν' καὶ εἶ τις τούτων ἐν
ἑκατέρῳ γιγνόμενος ἢ ἡμῶν ἀλγεῖ, τότε δὲ χαίρει κατα
τῆς μεταβολάς. IIPJ2. Ἔστι ταῦτας 242. Ti δ᾽
ὅταν ἐν μέσῳ τούτων γίγνηται; ΠΡΏ. Πῶς ἐν μέσῳ;
A. Διὰ μὲν τὸ πάϑος ἀλγεῖ, μέμνηταε δὲ τῶν
ἡδέων γενομένων , παύοιτ av τῆς ἀλγηδόνος, σεε-
πλήρωται δὲ μήπω" τὶ τότε; φῶμεν ἢ μὴ qua
αὐτὸν ἐν μέσῳ τῶν παϑημάτων εἶναι; ; ΠΡΩ. Φῦῶ-
μὲν μὲν οὗν. 24. “Πότερον ἀλγοῦνϑ᾽ ὅλως, ἢ χαΐ-
gorra ; ΠΡΩ. Mà 4i! ἀλλὰ διπλῇ τινι λύπῃ λυ-
πούμενον, κατὰ μὲν τὸ σῶμα, ἐν τῷ παϑήματι,
κατὰ δὲ τὴν ψυχήν, προςδοκίας τινὲ πόϑω. ΣΏ.
Πῶς, ὦ Πρώταρχε, τὸ διπλοῦν τῆς λύπης εἶπες ;

ἀρ οὐκ ἔστι μὲν ὅτε τις ἡμῶν κενούμενος ἐν ἐλ-

b. c ΓᾺ ἃ PHILEBUS. i 181

ride φανερῷ τοῦ πληφωϑήσεσϑαι καϑέστηκε, TOTS
δὲ τοὐνμντίον ἀνελπίστως E ἔχε; HP. Καὶ μάλα
yt. 212. Μῶν» ovy οὐχὶ ἐλπίξων μὲν πληρωϑήσεσϑαι
τῷ μεμνῆσϑαι δοκεῖ σοι χαίρειν, ἅμα δὲ κεγούμενος
ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις ἀλγεῖ; ; IIP4). ᾿Ανάγκη. zi.
Tór ἄρα ἄνθρωπος καὶ τἄλλα ζῶα λυπεῖται τε ἅμα
καὶ χαίρει. ΠΡΩ. Κινδυνεύει. 242. τί δ᾽; ὅταν ἀνελ-.
πίστως ἔχῃ κενούμενος τεύξεσθαι πληρώσεως " ap
οὐ τότξε τὸ διπλοῦν yiyvom. ἂν περὶ τὠς λύπας
πάϑος, ὃ σὺ νῦν κατιδὼν φήϑης ἁπλῶς εἶναι δι--
πλοῦν; ΠΡΩ. ᾿Αληϑέστατα, ὦ «Σώκρατες. 242.
Ταύτῃ δὴ τῇ σκέψει τούτων τῶν παϑημάτων τόδςε
χρησώμεϑα. ΠΡ. Τὸ ποῖον; ΣΩ. Πότερον ἄλη-
ϑεῖς ταύτας τὰς λύπας Te καὶ ἡδονὲς ἢ ψευδεῖς εἶς
vaL λέξομεν, 7 τὰς μέν τινας ἀληϑεῖς, τὰς δ᾽ οὔ;
ΠΡΩ. Ππῶρ δ᾽, ὦ Σώκρατες, ἂν εἶεν ψευδεῖς 70o-

»ai ἢ λύπαι; 242. Πῶς δέ ; ὦ Πρώταρχε, φύβοι s

ἂν ἀληϑεῖς ἢ ψευδεῖς ^. ἢ προςδοκίαν ἀληϑεῖς 5».
si U δόξαι ἀληϑεῖς ἡ “ψευδεῖς; ΠΡ. Δόξας

μὲν ἔγωγ ἄν που ξυγχωροίην , τὰ δ᾽ É ἕτερα ταῦτ᾽
οὐκ ἂν. 24. πῶς 9e; λόγογ μέντοι τινὰ κινδυ--
νεύομεν οὗ πάνυ σμικρὸν ἐπεγείφει». IP. “1ληϑῆ
λέγεις. Z2. ᾿4λλ᾽ εἰ πρὸς τὰ παρεληλυϑότα, o) πα
χκείτου pU ἀνδρός » προσήκοντα, τοῦτο σκεπτέον».
11}Ρ.2. Ἴσως τοῦτό yt. 24. Χαίρειν τοίνυν δεῖ λέ-
yu τοῖς ἄλλοις μήκεσιν» ἢ καὶ ὅτῳοῦν τῶν παρὰ
τὸ προσῆκον λεγομένων. ΠΡΩ. ᾿ορϑῶς. Z4. duy
δή μοι. ϑαῦμα ydg ἐμό γ᾽ ἔχει διὼ τέλονς ἀεὶ περὶ

182 PLATONIS P- "(ὦ a. b. e,

v αὐτὰ à νῦν δὴ προεϑέμεϑα ἀπορήματα. ΠΡΩ.
πῶς δὴ φής; ZA. Ψευδεῖς, αἱ δ᾽ ἀληϑεῖς, οὐκ
εἰσὶν ἡδοναί; ΠΡ. πὸς γὰρ ἅν; A. Οὔτε δὴ
ὄναρ οὔϑ᾽ ὕπαρ, ὡς φῇς , ἐστὶν , OUT ἐν μανίαις
οὔτ ἐν πάσαις ἀφροσύναις οὐδεὶς ἔσϑ' ὅςτις ποτὲ
δοκεῖ μὲν χαΐρειν, χαίρει δὲ οὐδαμῶς , οὐδ᾽ αὖ δο-
κε μὲν λυπεῖσθαι, λυπεῖται δ᾽ oV. ΠΡΏ. Ππάνϑ᾽
οὕτω ταῦτα, ὦ Σώκρατες, ἔχειν πάντες ὑπειλήφα-
μεν. 2.2. "Ag οὖν ὀρθῶς; ἢ σκεπτέον, εἴτ ὀρϑῶς
εἴτο μὴ ταῦτα λέγείαι; ΠΡ. Σκεπτέον, ὡς ἐγὼ
φαΐην ἄν. XXIL X2. Διορισώμεϑα δὴ σαφέ-
στερον ἔτι τὸ νῦν δὴ λεγόμενον ἡδονῆς re πόρε καὶ
δόξης" ἔστι γάρ ποὺ τι δοξάζειν ἡμῖν; ΠΡΙΏ. ναί.
Σ.Ω. Kai ἥδεισϑαι; ΠΡ. Nol. ΣΩ. Καὶ μὴν καὸ
τὸ δοξαξόμενον ἐστέ τι; ΠΡ.Ώ. Πῶς δ᾽ οὔ; 24).
Καὶ τό γε, ᾧ τὸ ἡδόμενον ἥδεται; ΠΡ. Καὶ πάνυ
γε. 241. Οὐκοῦν τὸ δοξάξον, ἐάν τε ὀρϑῶς ἐάν

τε μὴ ὀρϑῶς δοξάζη, τό 7ε δοξάζειν ὄντως. οὐδέ-
"ors ἀπόλλυσι. IIPJ2. Πῶς γὰρ ἂν; 21. Οὐχοῦν
καὶ τὸ ἡδόμενον, ἐάν τε ὀρθῶς ἐὰν τε μὴ ὀρϑῶς
ἥδηται, τὸ γε ὄντως ἤδεσϑαι δῆ λον» ὡς οὐδέποτε
ἀπολεῖ; ΠΡΩ. Noi, καὶ ταῦϑ' οὕτως ἔχει. Z2.
Τῷ ποτὲ οὖν τρόπῳ δόξα ψευδὴς τε καὶ ἀληϑὴς
ἡμῖν φιλεῖ γίγνεσθαι , τὸ δὲ τῆς ἡδονῆς μόνον ἄλη-
ϑές; δοξάζειν δ᾽ ὄντως καὶ i χαίρειν à ἀμφύτερα ὁμοίως
εἴληφε; ΠΡΩΏ. Σκεπτέον. 242. ga, ὅτι δύξῃ μὲν
ἐπιγέγνεσθον ψεῦδός. 18 καὶ ἀληϑὲς ; καὶ ἐγένετο
0v μόνον δόξα Qd ταῖτα, ἀλλὰ καὶ ὅποία τις ἑκα“

; .t ^

m PHILEBUS. 183

τέρα; σκεπτέθν φὴς ovr εἶναι; ΠΡΩ. Nol. zn.
πρὸς δέ γε τούτοις, εἰ καὶ τοπαράπαν ἡμῶν, τὰ
μὲν ἔστι mov ἅττα, ἡδονὴ δὲ καὶ λύπη, μόνον
ἅπερ ἔστι, ποιὼ τινὲ δὲ οὐ γίγνεσθον, καὶ ταῦϑ᾽
ἡμῶν διομολογητέον. ΠΡΏ.. Δῆλον. 242. 'AÀk οὐ-
δὲν τοῦτό ys χαλεπὸν ἐδεῖν ὅτι καὶ ποιὼ τινέ" πά-
Àwt γὰρ εἴπομεν, ὅτι μεγάλαι τὸ καὶ σμεκραὶ καὶ
σφοδραὶ xoà ἡσυχαίτεραι ἑκάτεραι 7έγνονται λὑπαι τε
xui ἡδοναί. IP. Παντάπασι μὲν οὖν. ΣΩ. ^4» δε
yt πονηρία τούτων, ὦ Ππιρώταρχε, προςγέγνηται τι»,
πονηρὰν μὲν φήσομεν οὕτω γίγνεσθαι δύξαν, πογηρὰν
δὲ καὶ ἡδονὴν ; ΠΡ. ᾿Αλλὰ τί μήν, ὦ Σώκχρατιᾳ;,
Z41. Τί δ᾽, ἂν δρϑότης ἡ ή τοὐναντίον ὀρϑ ότητι τινὲ
τούτων προργέγνηται, μῶν οὐκ ὀρϑὴν μὲν δόξαν
ἐροῦμεν, ἐὼν ὀρϑότητα Jorp, ταυτὸν δέ, ἡδονὴν;
IP. "Adyayxooy. 242." 4y δέ 78 ἁμαρτανόμενον το
δοξαξόμενον ἢ, τὴν δόξαν τότε ἁμαρτάνουσάν ye
οὐκ ὀρϑὴν ὁμολογητέον, οὐδ᾽ ὀρϑῶς δοξάζουσαν" ᾿
ΠΡΩ. πῶς γὰρ ἄν; ΣΩ. τί δ᾽, ἂν αὖ λύπην 5 ἢ τινα
ἡδονὴν “πεερὲ τὸ ἐφ᾽ à λυπεῖται , s | τοὐναντίον ἁμαρ-
τάνουσαν ἐφορῶμεν,, ὀρϑὴν ἢ χρηστὴν ἢ τι τῶν
καλῶν ὀνομάτων αὐτῇ προςϑήσομεν; ΠΡΩ͂. AM
οὐχ οἷόν τε, εἴπερ ἁμαρτήσεταί 7ε ἡδονή. 242. Καὶ
μὴν ἔοικέ 7: ἡδονὴ πολλώκες οὗ μετὰ δόξης ὀρϑῆς,
"e μετὰ ψεύδους, nutv γίγνεσϑαι. ΠΡΩ. Πῶς
γὰρ οὔ; καὶ τὴν μὲν δόξαν γε, ὦ Σώχρατες , ἐν τῷ
τοιούτῳ xui τότε ἐλέγομεν ψευδῆ, τὴν δ᾽ ἡδονὴν
αὐτὴν οὐδεὶς ὄν ποτὲ ὠμὰ ψευδῆ. ΖΏ. ᾿4λλα

΄'

7

v

181 / PLATONIS "diete id:

προϑύμως ἀμύνεις τῷ τῆς ἡδονῆς, ὦ ,Ἀρώταρχε,
λόγῳ τανῦν. ΠΡΩ. Οὐδέν 78, ἀλλ ἅπερ ἀχούω,
λέγω. Z4à. διαφέρει δ᾽ ἡμῖν οὐδέν, ὧ ἑταῖρε, ἢ 7
μετὰ δύξης 18 ὀρϑῆς καὶ ust ἐπιστήμης ἡδονὴ τῆς
μετὰ τοῦ ψεύδους καὶ ἀγνοίας πολλάκις ἑκάστοις ἡμῶν
ἐγγιγνομένης. ΠΡΩΏ. Εἰκὸς γοῦν μὴ σμικρὺν δια-
φέρειν. XXIIL Z0. 15 ἧς δὴ διαφορᾶς αὐτοῖν ἐπὶ
ϑεωρίαν ἔλϑωμεν. ΠΡΩ. "ys. , ὅπῃ σοι φαΐνεται.
Zn. Τῇ δὲ δὴ ἃ ἄγω; HP. πῇ; Z4. 4óta, φα-
μέν, ἡμῶν ἔστι μὲν ψευδής, ἔστε δὲ καὶ ἀληϑὴής.

ως ΠΡΏ. Ἔστι. 242. Ἕπεται μὴν ταύταις, 0 νῦν δὴ

ἐλέγυμεν, ἡδονὴ καὶ λύπη πολλάκις, ἀληϑεῖ καὶ
ψευδεῖ δόξῃ λέγω. ΠΡΏ. πάνυ γε. 242. Οὐκοῖν
ἐκ μνήμης τὸ καὶ αἰσϑήσεως δόξα ἡμῖν καὶ τὸ: δια--
δοξάξειν ἐγχωρεῖν eon, δχάστοτε; ΠΡΩ. Koi
μάλα. 202. 49. οὖν ἡμᾶς ὧδε περὶ ταῦτα ἀναγκαῖον
ἡγούμεϑα ἴσχειν; ΠΡ. Πῶς; 242. πολλάκις ἰδόν--
τι τινὶ πόῤῥωθεν μὴ πάνυ σαφῶς τὰ καϑορώμενα
ξυμβαίνειν βούλεσϑαι κρένειν φαίης ἂν ταῦϑ', ἅπερ

ὁρᾷ; ΠΡΩ, Φαίην ἃ ἂν. z. Οὐκοῦν τὸ μετὰ τοῦτο

αὐτὸς αὑτὸν οὗτος ἀνέροιτ' ἂν ὧδε; ; AIP£fi. Πῶς;
Z4). Τί mors ἄρα ἐστὶ τὸ παρὰ τὴν πέτραν. τοῦϑ᾽
ἑστάναι φανταζύμενον ὑπό τινι δένδρῳ; ταῦτ &i-
πεῖν ὧν τις πρὸς ἑαυτὸν δοκῇ σοι, τοιαῦτ ἄττα
κατιδὼν φαντασϑέντα ἑαυτῷ ποτέ; ΠΡΩ. Τί μὴν

541. E οὖν μετὰ ταῦτα ὃ τοιοῦτος, ὡς ἀποκρινό-
μενος ἂν πρὸς αὑτὸν εἴποι τοῦτο,“ ὡς ἔστιν ἄγϑρω-
πος, ἐπιτυχῶς εἰπὼν. ΠΡΩ. Χαὶ πὸνν γε. X.

Φ ; s

e. p. $9. 2. b. PHILEBUS. 185

Kal παρενεχϑεὶς y αὖ dy ἂν ὡς ἔστι τινῶν ποι-
μόνων ἔργον τὸ καϑορώμενον ἄγαλμα προσείποι.
ΠΡΩ. μάλιστά γε. Xf. Κἂν μέν τίς y αὐτῷ
παρῆ, τά τὲ πρὸς αὗτὸν ῥηθέντα ἐντείνας εἰς φωνὴν -
πρὸς τὸν παρόντα, αὐτὰ ταῦτ ἂν πάλιν φϑέγξαι-
το, καὶ λόγος δὴ γέγονεν οὕτως, ὃ τότε δόξαν ixa-
λοῦμεν; ΠΡΩ. 1ἴ μήν; 242. 4» δ᾽ ἄρα μόνος 3
τοῦτο ταυτὸν πρὸς αὑτὸν διανοούμενος, ἐνίοτε καὶ
πλείω γρόνον ἔχων ἐν αὑτῷ πορεύεται. ΠΡΩ. Πάνυ
μὲν οὖν. 242. Τί οὖν; ἄρα «σοὶ φαίνεται τὸ περὲ
τούτων, ὅπερ ἐμοέ; ΠΡΩ. Τὸ ποῖον; X41. 4οκεῖ
Hos τότε ἡμῶν ἡ ψυχὴ βιβλίῳ τινὲ προσεοικέναι..
ΠΡΩ. Πῶς; ΣΩ. Ἧ μνήμη ταῖς αἰσϑήσεσι ξυμπίω
πτουσὰα sig ταυτόν, κἀκεῖνο» ἃ περὶ ταῦτὰ ἐστι vd.
παϑήματα, φαίνονταί uo, σχεδὸν οἷον γράφειν ἡμῶν»
ἐν ταῖς ψυχαῖς τότε λόγους, καὶ ὅταν μὲν ἀληϑῆ
yos, τοῦτο τὸ πάϑημα δόξα τε ἀληϑὴς καὶ
λόγοε ἀπ᾿ αὐτοῦ ξυμβαίνουσιν ἀληϑεῖς ἐν ἡμῖν
γιγνόμενοι, ψευδὴ δ᾽ ὅταν ὃ τοιοῦτος παρ ἡμῖν
γραμματεὺς γράφῃ, τἀναντία τοῖς ἀληϑέσιν ἀπέβη.
ΠΡ. Πάνυ μὲν οὖν δοκεῖ μοι, καὶ ὠποδέχομαι τὰ
ῥηϑέντα οὕτως. 242. ᾿Αποδέχου δὴ καὶ ἕτερον δημι-
ουργὸν ἡμῶν ἐν ταῖς ψυχαὶς ἐν τῷ τότε χρόνῳ γι--
γγόμενον. ΠΡΩ. Τίνα; 242. Ζωγράφον, ὃς μετὰ
τὸν γραμματιστὴν τῶν λεγομένων εἰκόνας ἐν τῆ.
ψυχῇ τούτων γράφει. ΠΡΏ. Πῶς δὴ τοῦτον av καὶ
nórs λέγωμεν; 242. Ὅταν dx ὄψεως ἢ τινος ἄλλης
αἰσθήσεως τὰ τότε δοξαζόμενα xoà λεγόμενα ἀπα-

y

186. PLATONIS. ed, e,

yayo» “τις τὰς τῶν δοξασϑέντων καὶ “λεχϑέντων
εἰκόνας ἐν αὑτῷ δρᾷ πῶς" ἢ τοῦτο οὐχ ἔστι γιγνό-
“μένον map ἡμῖν; ΠΡ. Σῳφύδρα gi» οὖν». 242. OUx-
ov» oi μὲν τῶν ἀληθῶν δοξῶν καὶ λόγων εἰκόνες
ἀληϑεῖς , αἱ δὲ τῶν ψενδῶν ψιυδῆς; ΠΡΏ. Παν»-
τάπασι. l1. Ei δὴ ταῦΐ ὀρϑῶς εἰρήκαμεν, ἔτι
καὶ τόδε ἐπὶ τούτοις σκεψώμεϑα. ΠΡ. Τὸ ποῖον;
242. Ei περὶ μὲν τῶν ὕντῳων καὶ τῶν γεγονότων tet-
τα ἡμῖν οὕτω πάσχειν ἀναγκαῖον, περὶ δὲ τῶν μελ-
λύντων, ov. IIPf1. Igi ἁπάντων μὲν οὖν τῶν χρό-
yu ὡσαύτως. 242. Οὐκοῦν αἵ γε διὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς
ἡδογαὶ καὶ λύπαι ἐλέχϑησαν ἐν τοῖς πρόσϑεν ὡς πρὸ
τῶν διὰ τοῦ σώματος ἡδονῶν καὶ λυπῶν προγίέγνοιντ᾽
ἄν; ὥσϑ' ἡμῖν ξυμβαίκει τὸ προχαίρειν τε καὶ προ-
λυπεῖσϑαι περὶ τὸν μέλλοντα χρόνον εἶναι γιγνόμε-
νον. ΠΡΩ. “᾿ληϑέστατα. zn. “Πότερον οὖν 1d
γράμματά τὸ καὶ ζωγραφήματα ἃ σμικρῷ πρότε--
ρον ἐτίϑεμεν ἐν ἡμῶν γίγνεσθαι , περὲ μὲν τὸν ys-
γονότα. καὶ τὸν παρύντα χρόνον ἐστί, περὶ δὲ τὸν
βέλλοντα οὐκ ἔστι ; Z HP. Σφόδρα yw ΣΩ. E
σφόδρα λέγεις, ὅτι πάντ᾽ ἐστὶ ταῦτα ἐλπέδες εἰς τὸν
ἔπειτα | χρόνον οὖσαι, ἡμεῖς δ᾽ αὖ διὰ παντὸς τοῖ
βίου ἀεὲ γέμομεν ἐλπίδων; ΠΡΩ. “Παντάπασι μὲν
οὖν. XXIV. ΣΩ. "4ys δὴ, πρὸς τοῖς νῦν εἰρημέ-
voc καὶ τόδε ἀπόκριναι. ΖΡΩ.. Τὸ ποῖον; zn.
“ἴχαιος ἀνὴρ καὶ εὐσεβὴς καὶ ἀγαθὸς πάντως do
«οὐ ϑεοφιλὴς ἐστε;. ΠΡΩ. Τί μὴν; Z4. Τί δέ;
ἄδικός τὲ καὶ παντώπασι κακὸς ag οὗ τοὐναντίον»

pg. το. κι b.c, PHILEBU S. 181

ἐκείνῳ; ΠΡΩ. πῶς δ᾽ oV; 21. πολλῶν μὴν ἐλπί-
δων, ὡς ἐλέγομεν à ἄρτι, πᾶς ἄνϑρωπος γέμει. ΠΡ.
Τί δ᾽ οὔ; ZJl. Aóyo. μὴν εἰσιν ἐν ἑκάστοις ἡμῶν,
ἃς ἐλπίδας ὀνομάζομεν; ΠΡ. Na. 242. Καὶ δὴ
καὸ τὰ φαγτάσματα ἐξωγραφημένα, xod τις ὁρᾷ πολ-
λάκις ἑαυτῷ χρυσὸν γιγνόμενον ἄφϑονον, καὶ ἐπ᾽
αὐτῷ πολλὰς ἡδονάς, καὶ δὴ καὶ ἐζωγραφημένον
αὑτὸν ἐφ᾽ ἑαυτῷ χαίροντα σφόδρα καϑορᾷ.. ΠΡ.
τί δ᾽ οὔ; ΣΩ. Τούτων οὖν πύτερα φῶμεν τοῖς μὲν
ἀγαθοῖς ὡς τὸ πολὺ τὰ γεγραμμένα παρατίϑεσϑαι
ἀληϑῆ, διὰ τὸ ϑεοφιλεῖς εἶναι, τοῖς δὲ κακοῖς ὡς
αὖ πολὺ τοὐναντίον, 5 μὴ φῶμεν; IHPf. Ko
μαλα φατέον. Z1. Οὐκοῦν καὶ τοῖς κακοῖς ἡδοναΐ
ye οὐδὲν ἥττον πάρεισιν ἐζωγραφημέναι s ψευδεῖς
δὲ αὗταί που; ΠΡΏ. Τί μὴν; Z2. Ψευδέσιν à ἄρα
ἡδοναῖς τὼ πολλὰ οἵ πονηροὶ χαίρουσιν, οὗ δ᾽ ἀγα-
ϑοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀληϑέσι. HP). ᾿ἀναγκαιότατα
λέγεις. ΣΩ. Εἰσὶ δὴ κατὰ τοὺς νῦν λόγους ψευδεῖς
ἐν ταῖς τῶν ἀνθρώπων ψυχαῖς ἡδοναΐ, μεμιμημέναι
μεᾶντοι τὰς ἀληϑεῖς ἐπὶ. τὰ γελοιότερα ; «αὶ λύπαι
δὲ ὦ ὡσαύτως. ΠΈΩ. Εἰσί. 242. Οὐκοῦν ἦν δοξάζειν
μὲν οὕεως ἀεὶ τῷ τοπαράπαν δοξάζοντι, μὴ ἐπὶ οὖσι
δὲ μηδὲ ἐπὶ γεγονόσι μηδ᾽ ἐπὶ ἐσομένοις ἐνίοτε;
ΠΡΩ. Πάνυ γε. Z2. Καὶ ταῦτά ys ἤν, οἶμαι. τὰ —
ἀπεργαξόμενα δόξαν ψευδῇ τότε καὶ τὸ ψευδῶς δο-
biis: ἣν ydg; ΠΡΩ. Noí. ΣΏ. Τί οὖν; οὖκ
ἀνταποδοτέον ταῖς λύπαις τε καὶ ἡδοναῖς τὴν τού»
των ἀντίστροφον» ἕξι» ἐν ἐκείνοις; JIPA1. Πῶς; X41.

vs PLATONIS. ^ τ φ d.e

σώματος ἔκασχέ mto ἡ ψυχή, ταῦτ᾽ ἄνεν TOU σώ-
ματὸς αὐτὴ ἐν ξαυτῇ δτιμάλιστα ἀγαλαμβάνῃ, τότ:
; ἀναμιμνήσκεσϑαί ποῦ λέγομεν. ἢ γὰρ ΠΡΩ. Πάνι
mà» ot. ΣΏ. Καὶ μὴν καὶ ὅταν ἀπολέσασα μνήμη»
εἴτε αἰσϑήσφεως, εἴτ αὖ μαϑήματος, αὖϑις ταύτην
ἀναπολήαῃ πάλιν αὐτὴ ἐν ἑαυτῇ, καὶ ταῦτα ξὺμ-
παντὰ ἀναμνήσεις καὶ μνήμας που λέγομεν. ΠΡΩ.
᾿Ορϑῶς λέγεις. 2. Qv δὴ χάριν ἅπαντ᾽ εἴρηται
ταῦτα, ἔστι τόδε. ΠΡΩ. Τὸ ποῖον; 242. Ἵνα πη
τὴν ψυχῆς ἡδοκὴν χωρὶς σώματος δτιμάλιστα καὶ
ἐναργέατατα λάβοιμεν, καὶ ἅμα ἐπιϑυμίαν" διὰ γὰρ
τούτων πὼς ταῦτα ἀμφότερα ἔοικε δηλοῦσϑαι. XX.
1102. «“Ἱέγωμεν τοίνυν, ὦ Σώκρατες, ἤδη τὸ uro
ταῦτα. 2342. Πολλὰ γε περὶ γένεσιν ἡδονῆς καὶ πᾶ-
σαν τὴν μορφὴν αὐτῆς, ἀναγκαῖον, ὡς ἔοικε, λὲ-
γοντας σχοπεῖν. καὶ γὰρ νῦν πρότερον ἔτι φαίνεται
ληπεέον ἐπιϑυμίαν εἶναι, τὶ ποῖ ἐατὶ καὶ ποῦ γέ-
͵νεται. ΠΡ. Σκοπῶμεν τοίνυν" οὐδὲν γὰρ ἀπο-
λοῦμεν. 22. ᾿ἀπολοῦμεν οὖν καὶ ταῦτά γε, ὦ “ρώ-
ταρχὲ, εὑρόντες ὃ νῦν ζητοῦμεν, τὴν περὶ αὐτὰ
ταῦτα ἀπορίαν. IIP.2. ᾿Ορϑῶς ἡμύνω" τὸ δ᾽ ἐφε-
Eje τούτοις πειρώμεϑα λέγειν. 242. Οὐκοῦν νῦν δὴ
σπείνην τὸ καὶ δίψος, καὶ πόλλ᾽ ἕτερα τοιαῦτα ἔφα-
μὲν εἶναι τινὰς ἐπιϑυμίας; IIPJ2. Σφόδρα γε. 241.
Πρὸς τέ mots ἄρα ταυτὸν βλέψαντες, οὕτω noli
διαφέροντα τιαῦϑ'᾽ Evi προσαγορεύομεν ὀνόματι;
ΠΡΩ. Mà 4l" οὐ ῥᾷδιον ἴσως εἰπεῖν, ὦ Σώκρατες"
ἀλλ ὅμος λεκτέον. ΣΩ. ᾽Εχεῖϑεν δὴ πάλιν ἐκ τῶν

p» δδ. a, b. €. PHILEBU S, 179

αὐτῶν ἀναλάβωμεν. ΠΡΩ. Hó0:v δή; 22. dupiy
που λέγομεν ἑκάστοτέτι; ΠΡΩ. Πῶς δ᾽ οὔ; ΣΩ.
Τοῦτο δέ y ἐστὲ κενοῦύσϑαι; ΠΡΩ. Τὶ μήν»; 24)
Μ᾽ οὖν τὸ διψος dati» imóvula ; ΠΡΏ. Nol. Z2.
Πόματός γε; ΠΡΩ. Πόματος. ΣΏ. Ἢ πληρώσεως
πόματος ; ΠΡ. Οἷμαι μὲν πληρώσεως. ΣΏ. Ὃ
κενούμενος. ἡμῶν ἄρα, dg ἔοικεν, ἐπιϑυμεῖ τῶν
ἐγαντίων ἢ πάσχει" κενούμενος γὰρ ἐρᾷ πληροῦ--
σϑαι.. ΠΡΩ. “Σαφέστοτά γε. Efl. Ti οὖν; ὃ το-
πρῶτον κενούμενος ἔστιν ὅπόϑεν εἴτ᾽ αἰσϑήσει πλη-
ρώσεως ἐφάπτοιτ' ὧν, εἴτε μνήμῃ». τούτου ὃ μὴν
ἐν τῷ YU» χρόνῳ πάσχει, μῆτε ἐν τῷ πρόσϑεν πώ-
ποτὶ ἔπαϑε; ΠΡΩ. Καὶ πῶς; z. ᾿Δλλὰ μὴν 6
y ἐπιϑυμῶν τινὸς ἐπιϑυμεῖ : φαμέν; ὩΡΩ. πῶς
γὰρ oU; ΣΩ. Οὐκ ἄρα ὅ γε πάσχει » τούτου ἐπι-
᾿ ϑυμεῖ' διψῆ ydo: τοῦτο δὲ κένωσις" ὃ δὲ ἐπιϑυ-
pst πληρώσεως. IIP.:0. ναί. ΣΩ. Πληρώσεως à αφα
πη τὸ τῶν toU διψῶντος ἃ αν ἐφάώπτοιτο. HP£f2. "ray-
xcov. 22. Τὸ μὲν δὴ σῶμα ἀδύνατον" κχενοῦται
yde πον. ΠΡΏ. Nai ΣΩ. Τὴν ψυχὴν ἄρα τῆς
πληρώσεως ἐφάπτεσϑαι λοιπὸν τῇ μνήμῃ. HP.
4ῆλο» ὅτι. Z2. τῷ tb ydg ἂν ἄλλῳ ἐφάψαιτο:
IIP41, «Σχεδὸν οὐδενί, Z4. ἸΜανϑάνομεν γοῦν, ὃ.
ξυμβέβηχ ἡμῖν ἐκ τούτων τῶν λόγων; ΠΡΩ. Ῥὸ
ποῖον ; Xf. Σώματος ἐπιϑυμίαν οὔ φησιν ἡμῶν
οὗτος ὅ λόγος γίγγεσϑαι. ΠΡΩ. Πῶς; ΣΩ. "Os.
τοῖς ἐκείνου παϑήμασιν ἐναντίαν ἀεὶ παντὸς ξώου
μηνύει τὴν ἐπιχείρησ:ν. Ζ}ΡΩ. Καὶ μάλα. 2. Ἡ
M 2

480 PUMTONIS dom ὁ δι s

δ᾽ δρμή ys ἐπὶ τοὐναντίον ἄγουσα ἢ τὰ παϑήματα,
δηλοῖ zov μνήμην οὖσαν τῶν rojs παϑήμασιν ἐναν--
τίων. ΠΡΩ. Πάνυ γε. 241. Τὴν ἄρα ἐπάγουσαν
ἐπὶ τὰ ἐπιϑυμούμενα ἀποδεῖξας μνήμην ὃ λόγος
ψυχῆς ξύμπασαν Τῇ» τὲ δρμὴν καὶ ἐπιϑυμίαν, xai
τὴν ἀρχὴν τοῦ ζώου παντὸς ἀπέφῃνεν. IP. "0g-
ϑότατα. Zu. Διψῇν ἄρα τὸ σῶμα ἡμῶν ἢ πει--
"m ἢ τὸ τῶν τοιούτων πάσχειν, οὐδαμῇ ὁ λόγος
αἱρεῖ. ΠΡΩ. ᾿Αληϑέστατα. XXI. 2:0. Ἔτι δὴ καὶ
τόδε περὶ τὰ αὐτὸ ταῦτα κατανοήσωμεν. βίου γὰρ
εἶδός τί μοι φαίνεται βούλεσθαι δηλοῦν δ΄ λόγος:
ἡμῖν ἐν τοὗτοις αὐτοῖς. ΠΡΏ. Ἂν τίσι καὶ ποίου
βίου πέρι φράζεις; zn. Ἔ» τῷ πληροῦσϑαι καὶ
κενοῦσϑαι καὶ πᾶσιν, ὅσα περὶ σωτηρίαν T ἐστὶ
τῶν ζώων καὶ τὴν φϑοράν" καὶ εἴ τις τούτων ἐν
ἑκατέρῳ γιγνόμενος ἡ ἡμῶν ἀλγεῖ, τότε δὲ χαίρει κατα
τὰς μεταβολάς. ΠΡ. Ἔστι ταῦτα. 22. Τί δ᾽
ὅταν ἐν μέσῳ τούτων γίγνηται; ΠΡΩ. Πῶς ἐν μέσῳ;
f. du μὲν τὸ πάϑος ἀλγεῖ » μέμνηται δὲ τῶν
ἡδέων γενομένων, aUo uy τῆς ἀλγηδόνος » πε-
πλήρωται δὲ μήπω" τί τότε; φῶμεν ἢ μὴ φῶμε»
αὐτὸν ἐν μέσῳ τῶν παϑημάτων εἶναι; Σ ΠΡΩ. Φῶ-
μεν μὲν οὗν. 22. Πότερον ἀλγοῦνϑ'᾽ ὅλως, ἢ xai-
oovra; ΠΡΩ. Μὰ 4i ἀλλὰ διπλῇ τινι λύπῃ λυ-
πούμενον , κατὰ μὲν τὸ σῶμα, ἐν τῷ παϑήματι,
κατὰ δὲ τὴν ψυχήν, προςδόκίας τινὸ πόϑῳ. 242.
Πῶς ^ ὦ Πρώταρχε, τὸ διπλοῦν τῆς λύπης εἶπες;
ἀρ οὐκ ἔστε μὲν ὅτε τις ἡμῶν κεγούμενος i» ἐλ-

ἐῶ. Ὁ PHILEBUS. . 181

71105 φανερῷ τοῦ πληρωϑήσεσϑαι καϑέστηκε, TOTS
δὲ τοὐναντίον ἀνελπίστως E ἔχει; ἩΡΩΏ. Καὶ μάλα
7ε. 2. Μῶν οὖν οὐχὶ ἐλπίζων μὲν πληρωϑήσεσϑαι
τῷ μεμνῆσθαι δοκεῖ σοι αέρειν ; ἅμα δὲ κενούμενος
ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις ἀλγεῖ; ; ΠΡΩ. ᾿Ανάγκη. ΣΩ.
Τόν ἄρα ἄνθρωπος καὶ τἄλλα ζῶα λυπεῖταἑ τε ἅμα
καὶ i χαίρει. ΠΡΩ. Κινδυνεύει. 242. Τί δ᾽; ὅταν ἀνεῖ--
πίστως ἔχῃ κενούμενος τεύξεσθαι πἰηρώσεως ; ap
οὐ τότε τὸ διπλοῦν yiyvow: ἂν περὶ tdg λύπας
πάϑος, 0 σὺ νῦν κατιδὼν φήϑης ἁπλὼς εἶναι δι--
πλοῦν; ΠΡ. ᾿Αληϑέστατα P o “Σώκρατες. 242.
Ταύτῃ δὴ τῇ σκέψει τούτων τῶν παϑημάτων τόδε
χρησώμεϑα. ΠΡΩΏ. Τὸ ποῖον ἢ Z4). Πότερον ἄλη-
ϑεῖς ταύτας τὰς λύπας τὲ καὶ ἡδονὰς ἢ ψευδεῖς εἰ-
ψαι λέξομεν, 7 τις μέν τινας ἀληϑεῖς, τὰς δ᾽ οὔ;
HP. πῶο δ᾽, ὦ Σώκρατες, ἂν εἶεν ψευδεῖς ἠδο-
»ai ἢ λύπαι; 22. Πῶς δέ , 9 Πρώταρχε, φόβοι )
ὧν ἀληϑ εἴς ἢ ψευδεῖς ᾿ ἢ προρςδοκίαι ἀληϑεῖς ἡ
pi 5 δόξαι ἀληϑεῖς 5 ψευδεῖς ; npn. Ζόξας
μὲν ἔγωγ ἄν που ξυγχωροίην, τὰ δ᾽ ἕτερα ταῦτ᾽
οὐκ ἂν. 2/1. Πῶς φῇς; λόγον μέντοι τινὰ κινδυ--
γνεύομεν οὗ πάνυ σμικρὸν ἐπεγείρειν. IIPA). ᾿Αληϑῆ
λέχεις. Σ.Ώ. .4λλ εἰ πρὸς τὰ παρεληλυϑότα, ὦ πα
?xsivov τρῦ ἀνδρός, προσήκοντα, τοῦτο σκεπτέον.
IIP.2. Ἴσως τοῦτό yt. 2. Χαίρειν τοίνυν δεῖ λέ--
7)ειν Toig ἄλλοις μήκεσιν, ἢ καὶ ὁτῳοῦν τῶν παρὸ
τὸ προσῆχον λεγομένων. ΠΡ. ᾿ορϑῶς. ΣΩ. dye
δή μοι. ϑαῦμα ydg ἐμὲ γ᾽ ἔχει διὰ τέλους ἀεὶ περὶ

182 -PLATONIS P- 57. ἃ. b. c,

τι αὐτὰ à ἃ νῦν δὴ προεϑέμεϑα ἀπορήματα. ΠΡΩ.
πῶς δὴ φής; Z4. Ψευδεῖς, αἱ δ᾽ ἀληϑεῖς, οὐκ
εἰσὶν ἡδοναί; ΠΡΩ. πῶς ydg ἅν; zn. Οὔτε δὴ
ὄναρ οὐϑ᾽ ὕπαρ, ὡς φῇς : ἐστὶν , OUT ἐν μανίαις
οὔτ ἐν πάσαις ἀφροσύναις οὐδεὶς ἔσϑ' ὅςτις ποτὲ
δοκεῖ μὲν χαΐρειν, χαΐρει δὲ οὐδαμῶς , οὐδ᾽ αὖ δο--
κεῖ μὲν λυπεῖσϑαι , ἀλνπεῖται δ᾽ oV. ΠΡΏ. Ivo
οὕτω ταῦτα, ὦ “Σώκρατες, ἔχειν πᾶντες Un ulpa
μεν. 2.2. "Ag οὖν ὀρθῶς; ἢ σκεπτέον, slt ὀρϑῶς
eite. μὴ ταῦτα λέγείαι; ΠΡ. Σκεπτέον, ὡς ἐγὼ
φαίην ἄν. XXIL X. Διορισώμεϑα δὴ σαφέ-
στερον ἔτι τὸ νῦν δὴ λεγόμενον ἡδογῆς τε πέρε καὶ
δόξης ἔστε γάρ ποὺ τι δοξάζειν ἡμῖν; ΠΡ. Nai.
Z2. Kai ἡδεσϑαι; ΠΡΙΩ. Nai. 242. Καὶ μὴν καὲ
τὸ δοξαζόμενον dori vi; IIPJl. Πῶς δ᾽ ov; ΣΏ.
Καὶ τό γε, ᾧ τὸ oed ἥδεται; ΠΡΩ. Koi πάνυ
γε. £41. Οὐκοῦν τὸ δοξώξον, ἐάν 1s ὀρθῶς ἐάν

τε μὴ ὀρϑῶς δοξάξη, τό 7ε δοξάξειν ὄντως οὐδέ-
sors ἀπόλλυσι. IIPJ2. Πῶς γὰρ à»; Σ.Ώ. Οὐκοῦν
καὶ τὸ ἡδόμενον, ἐάν τὸ ὀρθῶς ἐὰν τε μὴ ὀρϑῶς
ἥδηται, τό γε ὄντως ἥἤδεσϑαι δῆ λον ὡς οὐδέποτε
ἀπολεῖ; ΠΡΩ. Noí, καὶ ταῦϑ' οὕτως ἔχει. 2.
Τῷ ποτε οὖν τρόπῳ δόξα ψευδὴς τὸ καὶ ἀληϑὴς
ἡμῖν φιλεῖ γίγνεσθαι, τὸ δὲ τῆς ἡδονῆς μόνον ἄλη-
ϑές; δοξάζειν δ᾽ ὄντως καὶ i χαίρειν à ἀμφότερα ὁμοίως
εἴληφε; ΠΡΩ. Σκεπτέον. 24. "4o, ὅτι δύξῃ μὲν
ἐπιγίγνεσθον ψεῦδός. τὸ καὶ ἀληϑές; καὶ ἐγένετο
οὗ μόνον δόξα διὰ ταῖτα, ἀλλὰ καὶ ὁποία τις xa

4 - ^

—— οἶα; PHILEBUS. 183

τέρα; σκεπτέον φὴς τοῦτ εἶναι; IIPf. Ναί. zn.

Πρὸς δέ ys τούτοις. , & καὶ τοπαράπαν ἡμῖν, τὰ
μὲν ἔστι ποι ἅττα, ἡδονὴ δὲ καὶ λύπη, μόνον
ἅπερ ἔστι, ποιὼ τινὲ δὲ οὐ γίγνεσθον, καὶ ταῦϑ'

ἡμῶν διομολογητέον. ΠΡΏ. fito». 242. "AX οὐ-
δὲν τοῦτό ys χαλεπὸν ἰδεῖν ὅτι καὶ ποιὼ τινέ" πά-
λαέ γὰρ εἴπομεν, Ot, μεγάλαι ve καὶ σμεκραὲ καὶ
σφοδραὲ xo? ἡσυχαίτεραι ἑκάτεραι 7έγνονται λὗὑπαι τε
xui ἡδοναί. ΠΡΩ. Παντάπασι μὲν οὖν. ΣΏ. "4y δὲ
γε πονηρία τούτων, ὦ Πρώταρχε, προςγέγνηται TAFE,
πονηρὰν μὲν φήσομεν οὕτω γίγνεσθαι Osca», πονηρὰν
δὲ καὶ ἡδονὴν ; HPB. ᾿Αλλὰ τί μὴν, ὦ Zuxgar:g ; δι
2421. Τί δ᾽, ἂν δρϑότης ἢ τοὐναντίον ὁρώ ὅτητι τινὲ
τούτων προςγέγνηται, μῶν οὐκ ὀρϑὴν μὲν δόξαν
ἐροῦμεν , ἐὰν ὀρϑότητα ἴσχῃ, ταυτὸν δέ, ἡδονὴν;
IP. “ἀναγκαῖον. ΣΏ. Ἂν δέ 7ε ἁμαρτανόμενον τὸ
δοξαξόμενον 7, τὴν δόξαν τότε ἁμαρτάνουσών γε
οὐκ ὀρϑὴν ὁμολογητέον , οὐδ᾽ ὀρϑῶς δοξάζουσαν" ᾿
LP. πῶς γὰρ ἄν; j zn. τί δ᾽, ἂν αὖ λύπην 3 ἢ τινα
ἡδονὴν sp) τὸ ἐφ᾽ ᾧ λυπεῦται A ἢ τοὐναντίον ἁμαρ-
τάνουσαν ἐφορῶμεν, ὀρϑὴν ἢ χρηστὴν ἢ τι τῶν
καλῶν ὀνομάτων αὐτῇ προςϑήσομεν; πΡΩ. All

οὐχ οἷόν τε, εἴπερ ἁμαρτήσεταί 7ε ἡδογή. X42. Καὶ
μὴν ἔοικέ Lá ἡϑονὴ πολλάκις οὗ μετὰ δόξης ὀρϑῆς,
ἀλλὰ μετὰ ψεύδους. , ἥμῶν γίγνεσϑαι. ΠΡΩ. πῶς
γὰρ οὔ; καὶ τὴν μὲν δόξαν γε, ὦ Σώκρατες, ἐν τῷ
τοιούτῳ καὶ τότε ἐλέγομεν ψευδῆ, τὴν δ᾽ ἡδονὴν
αὐτὴν οὐδεὶς ἄν ποτὲ Hou: ψευδῆ. 242. ᾿4λλα

/

’

481 ^' PLATONIS Ee

.mgoOUuec ἀμύνεις τῷ τῆς ἡδονῆς, ὦ Ππρώταρχε,

λύγῳ τανῦν. ὩΡΏ. Οὐδέν γε, dÀX ἅπερ ἀκούω,
λέγω. ΣΏ, Διαφέρει δ᾽ ἡμῖν οὐδὲν, ὦ ἑταῖρε, ἣ
μετὰ δόξης τὸ ὀρϑῆς καὶ μεῖ ἐπιστήμης ἡδονὴ τῆς
pat& τοῦ ψεύδους καὶ ἀγνοίας πολλάκις ἑκάστοις ἡμῶν
ἐγγιγνομένης. ΠΡΩΏ.. Ἑἰκὸς γοῦν μὴ σμικρὸν δια-
φέρειν. ΧΧΊΠ. 2.2. Ἰῆς δὴ διαφορᾶς αὐτοῖν ἐπὲ
ϑεωρίαν ἔζχϑωμεν. ΠΡΏ. "ys, ὅπῃ σοι φαΐνεταε.
ΣΩ. τῇ δὲ δὴ ἄγω; ΠΡΏ. πῇ; 242. Δόξα, φα-
μέν, ἡμῖν ἔστι μὲν ψευδής, ἔστε δὲ καὶ ἀληϑής.

.. ΠΡΏ. Ἔστι. 242. Ἕπεται μὴν ταύταις, ὃ νῦν δὴ

ἐλέγυμεν, ἡδονὴ καὶ λύπη πολλώκις, ἀληϑεῖ καὶ
ψευδεῖ δόξῃ λέγω. ΠΡΏ. Πάνυ ys. Zl. Ovxoi»
ἐκ μνήμης τὲ καὶ αἰσϑήσεως δόξα ἡμῖν καὶ τὸ’ δια-
δοξάξειν ἐγχωρεῖν γίγνεται ἑκάστοτε; ΠΡ. Koi
μάλα. 242. 49. οὖν ἡμᾶς ὧδε περὶ ταῦτα ἀναγκαῖον
ἡγούμεϑα ἴσχειν; ΠΡΙΏ. Πῶς ; Z2. πολλάκις ἰδόν--
τι τινὶ πόῤῥωθεν μὴ πάνυ σαφῶς τὰ καϑορώμενα
ξυμβαίνειν βούλεσθαι κρένειν φαίης ἂν ταῦϑ', ἅπερ
ὁρᾷ; ΠΡΏ, Φαίην ἄν. 2.2. Οὐκοῦν τὸ μετὰ τοῦτο
αὐτὸς αὑτὸν οὗτος ἀνέροιτ᾽ ἂν ὧδε; ΠΡΩ. Πῶς;

ΣΏ. Τί mors ἄρα ἐστὶ τὸ παρὰ τὴν πέτραν τοῦϑ᾽

[4 . 3
ἑστάναε φανταξύμενον ὑπό τινι δένδρῳ; ταῦτ si-

αῷ » * - -᾽ Ἀ 9. »
Tt» ὧν τις πρὸς ξαντὸν δοκῇ σοι, τοιαῦτ ἄττα

κατιδὼν φαντασϑέντα ἑαυτῷ ποτὲ; ΠΡΩ. Τί μήν

ΣΩ. "p οὖν μετὰ ταῦτα ὃ τοιοῦτος, ὡς ἀποχρινό-
μενος ἂν πρὸς αὑτὸν εἴποι τοῦτο,’ ὥς ἐστιν ἄνϑρω-
πος, ἐπιτυχῶς εἰπῷν. ΠΡ. Καὶ πάνυ ys. ΣΌΣ.

e. p. $9. a. b PHILEBUS. 185

Καὶ παρενεζϑεὶς y αὖ dy ἂν ὡς ἔστι τινῶν ποι-
μένων ἔργον τὸ καϑορώμενον ἄγαλμα προσείποι.
ΠΡΩ. "Μμάλιστά γε. ΣΏ. Kay μέν τίς 7 αὐτῷ
σαφῆ, τά τε πρὸς αὑτὸν ῥηθέντα i ἐντείνας εἰς φωνὴν
πρὸς τὸν παρόντα, αὐτὰ ταῦτ ἂν πάλιν φϑέγξαι-
το, καὶ λόγος δὴ γέγονεν οὕτως ; ὃ τότε δόξαν ixa-
λοῦμεν; IIP42. Ti μὴν; Z42."4» δ᾽ ἄρα μόνος 3
τοῦτο ταυτὸν πρὸς αὑτὸν ! διανοούμενος , ἐνίοτε καὶ
στλείω ζοόνον i ἔχων ἐν αὑτῷ πορεύεται. ΠΡΩ. Πάνυ
μὲν ov». - 74. Τί οὖν; ἄρα «σοὶ φαίνεται τὸ περὲ
τούτων, ὅπερ ἐμοί; ΠΡΩ. Τὸ ποῖον; ΣΙ. Δοκεῖ
uos τότε ἡμῶν ἡ ψυχὴ βιβλίῳ τινὲ προσεοικέναι.
HP. Πῶς; ΣΩ. Ἧ μνήμη ταῖς αἰσϑήσεσι ξυμπίω
πτουσαὰ εἷς ταυτόν, κἀκεῖνο; ἃ περὶ ταῦτα ἐστι τὰ.
παϑήματα, φαίνονταί μοι σχεδὸν br γράφειν ἡμῶν

ἐν ταῖς ψυχαῖς τότε λόγους, καὶ ὅταν μὲν ἀληϑῆ
γράψῃ: τοῦτο τὸ πάϑημα δόξα τε ἀληϑὴς xai
λόγοι dm αὐτοῦ ξυμβαίνουσιν ἀληϑες ἐν ἡμῖν
γιγνόμενοι, ψευδὴ δ᾽ ὅταν ὃ τοιοῦτος παρ ἡμῖν
γραμματεὺς γράφῃ, τἀναντία τοῖς ἀληθέσιν ἀπέβη.

ΠΡ. Πάνυ μὲν οὖν δοκεῖ μοι, καὶ ἀποδέχομαι τὰ
ῥηϑώτα, οὕτως. 242. "“ποδέχου δὴ καὶ ἕτερον δημι-
ουργὸν ἡμῶν ἐν ταῖς ψυχαὶφ iv τῷ τότε χφόνῳ y-
γνόμενον. ΠΡΩ. Τίνα; ΣΏ. Ζωγράφον, ὃς μετὰ
τὸν ,γραμματιστὴν τῶν λεγομένων εἰκόνας ἐν τῇ.
ψυχῇ τούτων γράφε:. ΠΡΩ. Πῶς δὴ τοῦτον αὖ καὶ
“πότε λέγωμεν; ; XA. Ὅταν dn ὄψεως ἢ τινος ἄλλης
αἰσθήσεως τὰ τότε δοξαζόμενα καὶ λεγόμενα ἀπα-:

186. ὁ PLATONIS. δέος

᾿ γαγών “τις τὰς τῶν δοξασϑέντων. καὶ λεχϑέντων
εἰκόνας ἐν αὑτῷ δρᾷ πῶς" ἢ τοῦτο οὐκ ἔστι γιγνό-
'Atyor map ἡμῖν; ΠΡ. Σῳφύδρα μὲν οὗ». ΣΩ. Οὔκ.-
ov» αἱ μὲν τῶν ἀληθῶν δοξῶν καὶ λόγων εἰκόνες
ἀληϑεῖς, αἱ δὲ τῶν ψενδῶν ψευδεῖς; ΠΡΩ. Παν-
τώπασι. ΣΩ. Εἰ δὴ var ὀρϑῶς εἰρήκαμεν, ἔτι
καὶ τόδε ἐπὶ τούτοις σκεψώμεθα. ΠΡΩ.. Τὸ ποῖον;
ΣΩ. Ei περὶ μὲν τῶν ÜVTQ» καὶ τῶν γεγονότων tel-
τα ἡμῖν οὕτω πάσχειν ἀναγκαῖον, περὶ δὲ τῶν μελ-
λύντων, ov. IIP42. Ii:gi ἁπάντων μὲν οὖν τῶν χρό-
γω» ὡσαύτως. Z2. Οὐκοῦν αἵ γε διὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς
ἡδοναὶ καὶ λύπαι ἐλέχϑησαν ἐν τοῖς πρόσϑεν ὡς πρὸ
τῶν διε τοῦ σώματος ἡδονῶν καὶ λυπῶν προγέγνοιντ᾽
ἄν; ὥσϑ'᾽ ἡμῖν ξυμβαέκει τὸ προχαίρειν τε καὶ προ-
λυπεῖσϑαι περὶ τὸν μέλλοντα χρόνον εἶναι γιγνύμε-
νον. ΠΡΩ. “4ληϑέστατα. ΣΩ. Πότερον οὖν rà
γφάμματά τὸ καὶ ζωγραφήματα, ἃ σμικρῷ 7 πρότε-
ρον ἐτίϑεμεν ἐν ἡμῶν γίγνεσϑαι, περὲ μὲν τὸν γε--
γονότα καὶ τὸν παρύντα χρόνον ἐστί, περὶ δὲ τὸν
βέλλοντα οὐκ ἔστι; j LP. Σφόδρα y. 24. E
σφόδρα λέγεις, ὅτι nást ἐστὶ ταῦτα ἐλπέδες εἰς τὸν
ἔπειτα | χρόνον οὖσαι, ἡμεῖς δ᾽ αὖ διὰ παντὸς τοῖ
βίου ἀεὶ γέμομεν ἐλπίδων; IIPfl. Παντάπασι μὲν
ov». XXIV. 2. "Ays δή, ng0s τοῖς νῦν εἰρημέ-
νοις καὶ τόδε ἀπόκριναι. ΖΡ. Τὸ ποῖον zn.
“ἴκαιος ἀνὴρ καὶ εὐσεβὴς καὶ ἀγαθὸς πάντως do
«οὐ ϑεοφιλής ἐστι;. I2Pf2. Ti μὴν; Zn. Τί δέ;
ἄδικός τε καὶ παντώπασι κακὸς αρ οὗ τοὐναντίον»

p. το. 8, b. c, PHILEBUS. 181

ἐκείνῳ; ΠΡΩ. πῶς δ᾽ οὔ; 2X... Πολλῶν μὴν ἐλσί-
δων, ὡς ἐλέγομεν ἃ ἄρτι, πᾶς ἄνϑρωπος γέμει. IP.
Ti δ᾽ ov; 24h. Aóyos μὴν εἶσιν ἐν ἑκώστοις ἡμῶν,
ἃς. ἐλπίδας ὀνομάζομεν; IIPfl. Noi. ΣΩ. Καὶ δὴ
καὶ τὰ φαντάσματα ἐξωγραφημένα, καί τις ὁρᾷ πολ-
λάκις ἑαυτῷ χρυσὸν γιγνόμενον ἄφϑονον, καὶ ἐπ᾿
αὐτῷ πολλὰς ἡδονάς, καὶ δὴ καὶ ἐζωγραφημένον
αὑτὸν ἐφ᾽ ξαυτῷ χαίροντα σφόδρα καϑορᾷ.. ΠΡΩΏ.
τί δ᾽ οὔ; 241. Τούτων οὖν πύτερα φῶμεν τοῖς μὲν

ἀγαθοῖς ὡς τὸ πολὺ τὰ γεγραμμένα παρατίϑεσϑαι
ἀληϑῆ, διὰ τὸ ϑεοφιλεῖς εἶναι, τοῖς δὲ κακοῖς ὡς
αὖ πολὺ τοὐναντίον, 5 μὴ φῶμεν; HPA. Koi
μάλα φατέον. ΣΩ. Οὐκοῦν καὶ τοῖς κακοῖς ἡδοναὶ
ys οὐδὲν ἧττον πάρεισιν ἐξωγραφημέναι ; ψευδεῖς
δὲ αὗταί πον; ΠΡΩ. τί μήν; Z2. Ψευδέσιν à ἄρα
ἡδοναῖς τὰ πολλὰ oi πονηροὶ χαίρουσι», οὗ δ᾽ ἀγα-
ϑοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀληϑέσι. ΠΡΩ. ἀναγκαιότατα
λέγεις. X42. Εἰσὶ δὴ κατὰ τοὺς νῦν λόγους ψευδεῖς
ἐν ταῖς τῶν ἀνθρώπων ψυχαῖς ἡδοναί, μεμιμημέναι
βεᾶντοι τὰς ἀληϑεῖς ἐπὶ. τὰ γελοιότερα ; 2 λὑπαὲ
δὲ ὦ ὡσαύτως. LP. Εἰσί. 242. Οὐκοῦν ἦν δοξάζειν
μὲν οὕτως ἀεὶ τῷ τοπαράπαν δοξάζοντι, μὴ ἐπὶ οὖσι
δὲ μηδὲ ἐπὶ γεγονόσι μηδ᾽ ἐπ᾽ ἐσομένυις ἐνίοτε;
ΠΡΩ. Πάνυ γε. Z42. Koi ταῦτά ys m οἶμαι. τὰ
ἀπεργαξόμενα δόξαν ψευδῇ τότε καὶ τὸ ψευδῶς δο-
ξάζειν " ἦν γάρ; ΠΡΩ. Nol. ΣΏ. Τί οὖν; οὖκ
ὠνταποδοτέον ταῖς λύπαις τε καὶ ἡδοναῖς τὴν τοὗ-
των ἀντίστροφον ἕξι» ἐν ἐκείνοις; ΠΡΩ. Πῶς; 241.

188 | PLATONIS p

Ὡς ἣν μὲν χαίρειν ὄντως ἀεὶ τῷ τοπαράπαν ὁπωσοῦν
καὶ εἰκῇ χαΐροντι, μὴ μέντοι éni τοῖς οὖσι, μηδ᾽
ἐπὶ τοῖς γεγονόσιν ἐνίοτε. πολλείκις δὲ καὶ ἴσως
πλειστάκις ἐπὶ τοῖς μηδὲ μέλλουσὶ ποτε γενήσεσθαι.
. ΠΡΩ. Καὶ ταῦϑ' οὕτως, ὦ Σώκρατες, ἀναγκαῖον
ἔχειν. 242. Οὐκοῦν ὃ αὐτὸς λόγος ἃ αν eli περὶ φό-
Bt» τε καὶ ϑυμῶν καὶ πάντων τῶν τοιούτων, ὡς ἔστε
καὶ ψευδῆ πάντα τὰ τοιαῦτα ἐνίοτε; ΠΡ. πάνυ μὲν
ov». ΣΩ. Τί δέ; πονηρὰς δύξας καὶ χρηστὰς ἄλλως
ἢ ἀληϑεῖς καὶ ψευδεῖς γι γγομένας ἔχομεν εἰπεῖν;
JIPA. Οὐκ ἄλλως. X2. Οὐδ᾽ ἡδονεὶς δ᾽, οἶμαι,
κατανοοῦμεν ὡς ἄλλον τινα τρόπον εἰσὶ πονηραέ,
πλὴν τῷ ψευδεῖς γ εἶναι. ΠΡΏ. Πάνυ μὲν οὖν
τοὐναντίον, o Σώκρατες, εἴρηκας" σχεδὸν γὰρ τῷ
ψεύδει μὲν oU πάνυ πονηριὲς &» τις λύπας τε καὶ
ἡδονὰς θείη, μεγάλῃ δὲ ἄλλῃ καὶ πολλῇ ξυμπιπτού--
σας πονηρίᾳ. ΣΩ. Τὰς μὲν τοίνυν πονηρὰς: ἡδονὰς
καὶ διὰ πονηρίαν οὔσας τοιαὗτας ὀλίγον ὕστερον
ἐροῦμεν, ἂν ἔτι δοκῇ γῶϊν, tdg δὲ ψευδεῖς ἔτε xav
ἄλλον τρόπον ἐν ἡμῖν πολλὰς καὶ πολλάκις ἐνούσας
, τὲ καὶ ἐγγιγνομένας λεκτέον" τούτῳ γὰρ ἔσως χΧρ7-
σόμεϑα πρὸς τὰς χρίσεις. ΠΡΩ. πῶς γὰρ οὔκ;
εἴπερ γε εἰσί. 242.432, ὦ Πρώταρχε, εἰσί, κατά
γε τὴν ἐμήν. τοῦτο δὲ τὸ δόγμα, ἕως ὧν κέηται
παρ ἡμῖν, ἀδύνατον ἀνέλεγκτον δήπου γίγνεσϑαι.
ΠΡΏ. Καλῶς. XXV. ΣΩ. Προσιστώμεϑα δὴ, καϑ-
ἅπερ ἀθληταί, πρὸς ταῦτον αὖ τὸν λόγον. ΠΡΏ.
Ἴωμεν. 242. ᾿Αλλὰ μὴν εἴπομεν, εἴπερ μεμγήμεϑα, ὁλέ-

udo nda τ PHILEBU S. : 189

γον ἐν τοῖς ἔμπροσϑέν j ἕως ei λεγόμεναι ἐπιϑυβία

ἐν ἡμῖν ὦσι δίχα, Or, ἄρα τότε τὸ σῶμα καὶ χωρὶς
τῆς ψυχῆς τοῖς παϑήμασι διείληπεται. ΠΡΩ. Mipri-
μεϑα καὶ προεῤῥήθη ταῦτα. ΣΙ. Οὐκοῦν τὸ μὲν
ἐπεϑυμοῦν ἣν " ψυχὴ τῶν τοῦ. σώματος ἐναντίων
ἕξεων, τὸ δὲ Ὴ» ἀλγηδόνα ἢ τινὰ διὰ πάϑος ἡδο-
yr» τὸ σῶμα ἣν τὸ παραδεχύμενον; ΠΡΩ. Ἦν γὰρ
οὖν. 241. Ξυλλογίζου δὴ τὸ γιγνόμενον ἐν τούτοις.
HP. “ἐγε. 242. Τίήγνεται τοίνυν, ὅπόταν ; ταῖ--
τα, ἅμα παρακεῖσθαι λύπας TE καὶ ἡδονάς , καὶ
τούτων αἰσϑήσεις 0 ἅμα παρ ἀλλήλας i ἐναντίων οὐσῶν
γέγνεσθαι, 0 ὃ καὶ νῦν δὴ id ἐφάνη. ΠΡΩ. Φαίνεται
γοῦν. ΣΏ. Οὐκοῦν καὶ τόδε εἴρηται καὶ ξυνωμο-
λογημένον ἡμῖν ἔμπροσϑεν. κεῖται; IP. Τὸ ποῖον;
ΣΙ. Ὡς τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧπτον ἄμφω τούτω δέχε-
σϑον λύπη τὲ καὶ ἡδονή, καὶ ὅτι τῶν ἀπείρων
ἤτη». IP. Εἴρηται" τί μήν; 242. Tis οὖν μη-
χανὴ ταῦτ᾽ ὀρϑῶς χρίνεσϑαι; ΠΡ. “ποῖα δὴ καὶ
στῶς ; 241. Ei τὸ βούλημα ἡμὶν τῆς κρίσεως τούτων
ἐν τοιούτοις τισὶ διαγνῶναι βούλεται ἑκάστοτε, τίς

cobro» πρὸς ἀλλήλας μείζων καὶ τίς ἐλάττων, καὶ

τίς μᾶλλον, καὶ τὶς σφοδροτέρα λύπη τε πρὸς ἢδο--
»ὴν καὶ λύπη πρὸς λύπη» καὶ ἡδονὴ πρὸς ἢδο--
γὴν. JIPA2. 4λὶ ἔστι ταῦτά τε τοιαῦτα, καὶ ἡ βοὺ-
Ages. τῆς κρίσεως αὕτη. 242. Τί Í ovv; ἐν μὲν ὄψει,
τὸ πόῤῥωθεν καὶ ἐγγύθεν δρᾷν τὰ μεγέϑη τὴν
ἀλήϑειαν ἀφανέζει, καὶ ψευδῇ ποιεῖ δοξάξειν,, ἐν
λύπαις δ᾽ ἄρα καὶ ἡδοναῖς οὐκ ἔστι ταντὸν τοῖτο

[|

190 . PLATONIS . b. e. d.

yiyrópiroy ;. ΠΡΏ. Πολὺ μὲν οὖν μᾶλλον, ὦ Xe-
κρατες. 242. Ἔ αντίον δὴ τὸ νῦν τῷ σμικρὸν ἔμπρο--
σϑεν 7έγονε. ΠΡΩ. Τὸ ποῖον λέγεις ; Li Τότε
μὲν αἱ δόξαι ψευδεῖς τε καὶ ἀληϑεῖς αὗται γιγνό-
μεναι τὰς λύπας τὸ ἅμα καὶ ἡδονὰς τοῦ παρ αὖ-
ταῖς παϑήματος ἀνεπέμπλασα». LP. ᾿Αληϑέστατα.
ἽΣΩ. Νῦν δέ ye αὗται, διὰ τὸ πόῤῥωθέν τὸ καὶ
ἐγγύθεν bxdorore μεταβαλλόμεναι ϑεωρεῖσθαι καὶ
) ἅμα τιϑέμεναν παρ᾽ ἀλλήλας , αἱ μὲν ἡδοναὶ παρὰ
τὸ λυπηρὸν μείζους φαίνονται καὶ σφοδρότεραι, λύ-
παι δ᾽ αὖ, διὰ τὸ παρ ἡδονείς, τοὐναντίον ἐκεέ-
»aig. ΠΡΩ. ἀνάγκη γίγνεσθαι τὰ τοιαῦτα διὰ
ταῦτα. X42. Οὐκοῦν, ὅσῳ μείζους τῶν οὐσῶν ἑκάτε-
ραν καὶ ἐλάττους φαίνονται, 10 ὕτο «ἀτοτεμόμενος
ἑκατέρων τὸ φαινόμενον dii οὐκ ὃν οὔτε αὐτο
ὀρϑῶς φαινόμενον ἐρεῖς , οὔτ᾽ αὖ ποτε τὸ ἐπὶ τοῖ-
το μέρος τῆς ἡδονῆς καὶ λύπης γιγνόμενον ὀρϑὸ»
τε καὶ αληϑὲς τολμήσεις λέγειν; ; ΠΡΩ. Ov yag ovr.
Z2. Τούτων τοίνυν ἑξῆς ὀνώμεϑα, ἐὰν τὴδε ἀπαν-
τῶμεν, ἡδονὰς καὶ λύπας ψευδεῖς ἔτι μᾶλλον ἢ ταὐ-
τας φαινομέγας vs καὶ οὔσας ἐν τοῖς ζώοις. ΠΡ.
Ποίας δὴ καὶ πῶς λέγεις; XXVI ΣΩ. Εἰρηταὶ πον
᾿πολλάκις, ὅτι τῆς φύσεως ἐκάστων διαφϑειρομένης
μὲν ξυγκρίσεσι καὶ κενώσεσι καὶ τισι» αὔξεσε καὶ
φϑίσεσι, λύπαι: τε καὶ ἀλγηδόνες καὶ ὀδύναι καὶ
πάνθ᾽, ὅπόσα τοιαῦτ᾽ ὀγόματ ἔχει, ξυμβαίνεε yv-
do ρα, ΠΡΩ. Noi, ταῦτα εἴρηται πολλάχις. Z2.

Ei δὲ ys τὴν αὑτῶν φύσι» ὅταν καϑίστηται , ταὺ-

€. p 9. a, b, PHILEBUS. 191

την αὖ τὴν κατάστασιν ἡϑονὴν ἀπεδεξέμεϑα παρ
ἡμῶν. αὐτῶν. IIPJ2. ᾿᾽Ορϑῶς. ΣΩ. Τί à, ὅταν περὶ
τὸ σῶμα μηδὲν τούτων γιγνόμενον ἡ ἡμῶν ἢ; ΠΡΩ..
Hrs δὲ xoVr ἂν χένοιτο ,9 “Σώκρατες; ΣΩ. Ov.
δὲν πρὸς λόγον, e Ππρώταρχε, ὃ σὺ νῦν ἤφου τὸ
! ἐφώτημα. JIIPA). Τί δή; X4. Διότι τὴν ἐμὴν ἐρώ.-
τησιν οὐ κωλύσεις ut διέρεσϑαί σε πάλεν. ΠΡΩ.
Ποίαν; ΣΩ. Εἰ δ᾽ οὖν μὴ γίγνοιτο ,ὦ Πρώταρχε,
φήσω, τὸ τοιοῦτον, τί ποτε ἀναγκαῖον ἐξ αὐτοῦ ξυμ.
βαίνειν ἡμῖν; IIPÁ). Mj πεγουμεγου τοῦ σώματος
ἐφ ἑκάτερα qne; ZU. Οὕτω. ΠΡΩ. 4ἤλον δὴ
τοῦτό yt; e Σώκρατες, , ὃς οὔτε ἡδονὴ γίγνοιτ᾽ ἂν
ἐν τῷ τοιούτῳ ποτέ, οὔτ ἂν τις λύπη 242. Καὶ-
hor εἶπερ᾽ ἀλλὰ γάρ, oluon, τόδε λέγεις, ὡς dei
τε τούτων ἀναγκαῖον ἡμῖν ξυμβαίνειν, ὡς οἱ σοφοὶ
φασὶ»" ἀεὶ γὰρ ἅπαντα ἄνω τε καὶ κάτῳ ῥεῖ, ΠΡΩ.
“ἀέγουσε γὰρ οὖν, καὶ δοκοῦσί γε οὐ φαύλως λέ-
yn. Z1. Πῶς γὰρ ἂν, μὴ φαῦλοί ys ὄντες ; ἀλλὰ
yag ὑπεκσεῆναι. τὸν λόγον ἐπιφερόμενον τοῦτον βοὺ-
λομαι. τῇδ᾽ οὖν διανοοῦμαι φεύγειν, καί σὺ μοι
ξύμφευγε. ZIP. "léyt ὅπῃ. 42. Ταῦτα μὲν τοῖ-
vuv οὕτως ἔστω, φῶμεν πρὸς τούτους. αὺ δ᾽ ἀπό-
aque , πότερον ἀεὶ πάντα, ὅσα πάσχει τὶ τῶν ἐμ-
ψύχων, ταῦτ᾽ - αἰσϑάνεται τὸ πάσχον, καὶ ovt
αὐξανόμενοι λανϑάνομεν 5 μᾶς αὐτοὺς, οὔτε τι τῶν
τοιούτων οὐδὲν πάσχοντες; ἢ πᾶν τοὐναντίον; 0M-
yov γὰρ τὰ γε τοιαῦτα λέληϑε πάνϑ' ἡμᾶς. ΠΡΩ.
“ἅπαν δήπου rovvarrloy. 241. Οὐ τοίνυν καλῶς

(9) ^ PLATON!S EFT

ἡμῖν εἴφηται τὸ νῦν δὴ ῥηθέν, ὡς oi μεταβολαὶ
κάτω Ts καὶ ἄνω ζιγνόμεναι λὑπας τε δαὶ ἡδονὰς
ἐπεργάζονται. ΠΡΩ. Τί μήν; 20. 00 ἔσται
κάλλιον καὶ ἀνεπιληπτότερον τὸ λεγόμενον. ΠΡΏ.
πῶς; 42. Αἱ μὲν μεγάλαι μεταβολαὶ λὑπας τε xoà
ἡδονὰς ποιοῦσιν ἡμῖν, αἱ δ᾽ αὖ μέτριαί τε xoi
σμικραὶ τοπαράώπαν οὐδέτερα τούτων. ΠΡΩ. "Oe-
ϑότερον οὕτως ἢ ἐκείνως , 9 “Σώκρατες. ΣΩ. Οὗὐκ--
oV» , εἰ ταῦτα οὕτω, πάλιν ὃ νῦν δὴ ῥηϑεὶς βίος
ἄν ἥκοι; ΠΡΩ. Ποῖος; ; ΖΣΩ. Ὃν ἅλυπόν τε καὶ ἄνευ
χαρμονῶν ἔφαμεν εἶναι. ΠΡΩ. ᾿4ληϑέστατα λέγεις.
ZH. "Ex δὴ τούτων £u τριττοὺς ἡμῖν βίους,
ἕνα μὲν ἡδὺν ; τὸν δ᾽ αὖ, λυπηρόν, τὸν δ᾽ ἕνα,
μηδέτερα" " πῶς ἂν φαίης σὺ περὶ τούτων; TIPf.
Οὐκ ἄλλως ἔγωγε ῇ Ταύτῃ, τρεῖς εἶναι τοὺς βίους.
ΣΏ.. Οὐκοῦν οὐκ ἂν εἴη τὸ μὴ λυπεῖσϑαι" σεοτὲ
ταυτὸν τῷ χαίρειν; ΠΡΏ. Πῶς γὰρ ἂν; 242. 'Onó-
ταν οὖν ἀκούσῃς, ὡς ἥδιστον πάντων ἐστὶ διατελεῖν
ἀλύπως τὸν βίον ἅπαντα, τί τόϑ'᾽ ὑπολαμβάνεις
λέγειν τὸν τοιοῦτον; ΠΡΙΩ. ᾿Ἡδὺ λέγειν φαίνεται
ἔμοιγε οὗτος τὸ μὴ λυπεῖσθαι. 242. Τριῶν οὖν
ὄντων ἡμῖν ὠντινων βούλει, τίϑει, καλλίοσιν ἵνα
ὀνόμασι γρῴμεϑα, τὸ μὲν χρυσόν, τὸ δ᾽ ἄργυ-
Qov, τριτον δὲ τὸ μηδέτερα τούτων. ΠΡ. Κεῖ-
ται. ΣΩ. Τὸὺ δὲ μηδέτερα τούτω; doo" ἡμῖν
ὅπως ϑάτερα γένοιτ᾽ ἄν, χρυσὸς Ji ἄργυρος; j
ΖΡ. Kai πῶς ἂν; X41. Οὐδ᾽ ἄρα d μέσος
βίος, ἡδὺς ἢ ἢ λιστηρὸς λεγόμενος, ὀρϑῶς ἄν ποτε

-

e, p» 44, a, b, e^ PHILEBU S. 193

οὔτ᾽ εἰ δαξέζοι τις, δοξάζοιτο, οὔτ᾽ εἰ λέγοι, λεχϑείη, :
κατῷ ys τὸν ὀρϑὸν λόγον. ΠΡΩ. Πῶς γὰρ ἂν;
ΣΩ.. ᾿Αλλὰ μήν, ὦ ἑταῖρε, λεγόντων γε ταῦτα καὶ δο-
ξαζόντων αἰσϑανόμεϑα. JIP41. Καὶ μάλα. Z1. Hó-
τερον οὖν χαίρειν οἴονται τότε, ὕταν μὴ λυπῶνται;
1». Φασὶ γοῦν. Z4L. Οὐκοῦν οἴονται τότε χαΐρειν;
oU γὰρ ἂν ἔλεγόν πον. ΠΡ. ΧΚινδυνεύει. 242.
Ψευδῆ μὴν δοξάζουσι neg τοῦ χαίρειν, εἴπερ χωρὶς
τοῦ μὴ λυπεῖσθαι καὶ τοῦ χαίρειν ἡ φύσις ἑκατέρου.
2}. Καὶ μὴν χωρὶς γοῦν. ΣΩ. Πότερον οὖν αἱρώ-
μεϑα παρ᾿ Tui» ταῦτ εἶναι, καϑάπερ ἄρτι, τρία, ἢ
δύο μόνα; λύπην μὲν κακὸν τοῖς ἀνθρώποις, τὴ
δ᾽ ἀπαλλαγὴν τῶν λυπῶν, αὐτὸ τοῦτο ἀγαθὸν ὄν, ἡδὺ
προσαγορεύεσϑαι; XXVII. IIPA. πῶς δὴ γῦν τοῦ-
το, o «Σώχρατες, ἐρωτώμεϑα io ἡμῶν αὐτῶν; οὗ
γὰρ μανϑάνω. 2n. Ὄντως γὰρ τοὺς πολεμίους Φι-
λήβου τοῦδε, ὦ Πρώταρχε, οὐ μανϑάνεις. ΠΡΏ.
«“Ἱέγεις δὲ αὐτοὺς τίνας; 242. Καὶ μάλα δεινοὺς λε-
γομένους τὰ περὶ φύσιν, ot τοπαρέπαν ἡδονὰς οὔ
φασιν εἶναι. I1P42. Τί μὴν; ΣΩ. “νπῶν ταύτας εἶ-
ναι πάσας ἀποφυγάς, ἃς νῦν ot περὶ Φίληβον ἡδο-
vec ἐπονομάζουσι. HPfj Τούτοις οὖν ἡμᾶς πότερα
πεέϑεαϑαι ξυμβουλεύεις, ἢ ῃ πῶς, ὦ “Σώκρατες; Zi.
Οὔκ, did ὥςπερ μώντεσι προςχρῆσϑαί τισι, μαντευ-
ομένοις οὐ τέχνη, ἀλλά τινι δυςχερείᾳ φύσεως οὐκ —
ἀγεννοῦς, λίαν μεμισηκύτων τὴν τῆς ἡδονῆς δύνα-
μὲν καὶ νενομεκότων οὐδὲν ὑγιές. ὥςτε καὶ αὐτὸ
τοῦτο αὐτῆς τὸ ἐπαγωγόν, γοήτενμα, ἀλλ᾽ οὐχ ἥδο-
PrAT. Or. Tox. ΠΙ. N ]

104 PLATONIS d, ipi $5.a,b

γὴν εἶναι. τούτοις μὲν οὖν ταῦτα ἂν προρχρήσαιο,
σκεψάμενος ἢ ἔτι xai τἄλλα αὐτῶν δνοχεράσματα. μετὰ

δὲ ταῦτα αἵ γέ pot δοκοῦσι» ἡδοναὶ ads dic εἶναι,

πεύσῃ) ἵνα ἐξ ἀμφοῖν τοῖν λόγοιν σκεψάμενοι τὴν
δύναμιν αὐτῆς παραϑώμεϑα πρὸς τὴν πρίσιν. LP.
Ορϑῶς λέγεις. 2.2. ἹΜεταδιώκωμεν δὴ τούτους, ὡς-
περ ξυμμάχους, κατὰ, τὰ τῆς δνρχερείας αὐτῶν ἴχνος.
οἶμαι ydp τοιόνδε τι λέγειν αὐτούς, ἀρχομένους πο-
Ji» ἄνωθεν, ὧς, εἰ βουληϑείημεν ὁτονοῦν εἴδους
τὴν φύσιν ἰδεῖν, οἷον, τὴν τοῦ σχληροῦ, πότερθν εἷς
τὰ σχληρύτατα ἀποβλέποντες οὕτως ὧν μᾶλλον ξυ»-

»οήσαιμεν,. ἢ πρὸς τὰ πολλοστὰ σκληφότητι.; ; δεῖ δὴ

6s, ὦ πρώταρχε, καϑάώπερ ἐμοί, καὶ τούτοις τοῖς δυς-

Ζερέσιν ἀποκρίνεσϑαι. AP. Πάνυ μὲν οὖν, καὶ
λέγω y5 αὐτοῖς, ὅτι ; πρὸς τὰ πρῶτα μεχεϑη. Z4.

Quxoi», εἰ καὶ τὸ τῆς ἡδονῆς γένος ἰδεῖν ἥντιγώ ποτε

ἔχει quai» βονληϑείημεν, οὐκ εἰς τὰς πολλοστὰς ἥδο-
vac ἀποβλεπτόαν, ἀλλ᾽ εἰς τὰς ἀκροτάτας καὶ σφο-
δροτάτιις λεγομένας; ΠΡΩ. πᾶς ἄν σοι ταύτῃ ἔυγ-

d χωροίη τανῦν. 241. 49 ov» ai πρόχειροΐ γε, αἵπερ

*

καὶ μέγισται τῶν ἡδονῶν, ὃ λέγομεν πολλάκις , αἱ
περὲ τὸ σῶμα eloi» αὗται; ARA. πῶς γὰρ οὔ; 241.
Πότερον oU» καὶ ὲ μεΐζους εἰσὶ καὶ ὁ χέγνονται πεφὸ τοὺς
κὐμνοντας ἐν ταῖς »όδοιρ, 0 naQ τοὺς ὑγιαίνοντας ;
εὐλαβηϑῶμεν δή, μὴ προπετῶς ἀποχριν γοὺ "sei
«ὡμε». ὩΩ. Hg; ΣΏ. Τάχα γὰρ ἴσως φαῖμεν ἄν»

' πορὶ ὑγιαύνοντας. ΠΡΩ. Eixóc ye. 24. Ti δ᾽; οὐχ

«vrai τῶν ἡδολῶν ὑπερβάλλοναιν, ὧν ἂν καὶ éneBv-

b, €. d, e, PHILEBU S. 195

ulon μέγεσται προςγέχνωνται,; ὭΡΗ. Τοῦτο μὲν ἄλη-
ϑές. ΣΩ.. » οὖν, ὅτε οἱ πυρέττοντες καὶ iv τοιού-.-
τοῖς νοσήμασιν ἐχόμενοι μᾶλλον διψῶσι καὶ ῥιχοῦ-

σι, xa) πάντα, ὅπόσα διὰ τοῦ σώματος, εἰώϑασι πά-

σχειν, μᾶλλον δὲ ἐνδείᾳ ξυχγίγνονται, καὶ ἀποπλη-

φουμένων μείζους ἡδονὰς ἴσχουσιν, ἢ τοῦτο οὗ φή-
eous» ἀληϑὲς εἶναι: ΠΡΩ. “Πάνυ μὲν οὖν ῥηϑὲν

φαίνεται. Z42. Tl οὖν; ὀρϑῶς ἂν φαινοίμεθα λόέγον-

tee, ὡς, sb τις τὰς μεγίστας ἡδονὰς ἰδεῖν βούλοιτο,

οὐκ εἷς ipit ἀλλ εἰς νόσον ἰόντας δεῖ oxontiv;

ὅρα δέ, μή us ἡγὴ διανοούμενον ἐρωτᾷν σὲ, εὖ πλείω

Ζοίρουσιν οὗ σφόδρα νοσοῦντες τῶν ὑγιαινόντων,
οἷον μέγεθός Me ζητεν ἡδονῆς, κοι τὸ σφόδρα

περὲ τοῦ τοιούτου ποῦ store γίγνεται ἑκάστοτε. γοῆ-
σαι ydp δεῖ, φαμέν, ἥνιινω φύαιν ἔχει, καὶ τίνα λέ-
γουσιν αἱ φάσκοντες μηδ᾽ εἶναι τοπαράπαν αὐτήν.
12}... ᾿Αλλὰ σχεδὸν roues τῷ » λόχῳ σου. XXVIII.
Zi. Τάχα, , ὦ Σρώταρχεν οὐχ ἥπτον δείξεις" ἄποχρι-
γῇ ydp. ἐν ὕβρει μείζους ἡδονάς, οὗ σελείους λέγω, τῷ
σφόδρω δὲ xai τῷ μᾶλλον ὑπερεχούσας, ἁρῆῇς ἢ ἐν τῷ
σώφρονι Bio; λέγε δὲ προσέχων τὸν νοῦν. LIPJ2.

A AT ἵμοϑο» , διλέχεις, καὶ πτολὺ τὸ διάφορον δρῶ.
τοὺς μὲν γὰρ σώφρονάς ποὺ καὶ ὅ ὁ παροιμιαξόμενος
ἐπίαχει λόγος, ἑκάστοτε τὸ Μηδὲν ὄγαν» σαρακελενό-.
μενος, e πείθονται" τὸ δὲ τῶν ἀφρόνων τὸ καὶ ὕβρι-
στῶν μέχρι μανίας ἢ σφοδρὰ ἡδονὴ κατέχουσα περι--
βοήτους ἀπεργάζεται. Z4). Καλῶς, καὶ, εἴ ys τοῦϑ᾽
οὕτως ἔχει, δῆλον, ὡς ἔν uni πονηρίᾳ ψυχῆς καὶ τοῦ

" Na

DR —

*

196 | PLATONIS. —«páGaba

σώματος, ἀλλ, οὖκ ἀρετὴ, μέγισται μὲν ἡδοναί, μό-
γισται δὲ καὶ λύπαι, γίγνονται. ΠΡΩ. πάνυ μὲν
ov», Σ.Ώ. Οὐκοῦν τούτων τινὲς προελόμενον δεῖ
ακοπεῖαϑαι, τένα ποτὲ τρόπον ἐχούσας λέγομεν αὖ--
τὰς εἶναι μεγίστας; ὩΡΩ. ἀνάγκη. 242. Σκόπει δὴ
τὰς τῶν τοιῶνδε νοσημάτων ἡδονάς, τένα ποτὲ ἔχουσι
τρόπον. IIP42. ποίων; Z1. Τὰς τῶν ἀσχημόνων, ἃς
οὕς εἴπομεν δυςχερεῖς μισοῦσι παντελῶς. ΤΩ.
Ποίας; 242. Οἷον τὰς τῆς ψώρας ἰάσεις τῷ τρίβειν,
καὶ ὅσα τοιαῦτα, οὐχ ἄλλης δεόμενα φαρμάξεως. :
τοῦτο γὰρ δὴ τὸ πάϑος ἡμῖν, e πρὸς ϑεῶν, τί ποτε
- - φῶμεν ἐγγέγνεσϑαε; πότερον ἡδονὴν ἢ " λύπην; ΖΡ.
- "Eupuxtovy τοῦτό 25 ὦ Σώκρατες, ἔοικε γίγνεαϑαε
ἔν κακόν. 241. Οὐ μὲν δὴ Φιλήβου γε ἕνεκα ππαρε-
ϑέμην τὸν λόγον , ἀλλ ἄνευ τούτων, ὦ Ππρώταρχε,
τῶν ἡδονῶν», καὶ τῶν ταύταις ἑπομένων, ἂν μὴ καε--
οφϑῶσι, σχεδὸν οὐκ ἂν ποτε δυναίμεϑα διακρινα--
ode, τὸ νῦν ζητούμενον. ΠΡΏ. Οὐκοῦν» $zéov ἐπὲ
τὰς τούτων ξυγγενεῖς; 242. Τὰς ἐν τῇ μίξει κοενὼ»
ψούσας λέγεις; ΠΡΩ. Πάνυ μὲν οὖν. ΣΏ. Εἰσὶ τοί-
»vy μέξεις, αἱ μὲν κατὰ τὸ σῶμα 4 ἐν αὐτοῖς τοῖς σώ-
μασιν, αἱ δ᾽ αὐτῆς τῆς ψυχῆς ἐν τῇ ψυχῇ τὸς δ᾽ αὖ
τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἀνευρήσομεν λύπας ἡἠδο--
γναΐς μιχϑείσας, τοτὲ μὲν ἡδονάς, τὰ ξυναμφότερα,
τοτὲ δὲ λύπας ἐπικαλουμένας. HP. πῶς; 2.
Onóray dy τῇ καταστάσει τις ἢ τῇ διαφϑορᾷ τάναν--
τία ἅμα πάϑη πάσχῃ, ῥιγῶν ποτὲ δέρηται, καὶ ϑερ-
μαινόμενος ἐνίοτε ψύχηται, ζητῶν, οἶμαι, τὸ μὲν ἔχειν,

ἃ, ε. 5.47... PHILEBUS 197.

τοῦ δ᾽ ἀπαλλάττεσθαι, τὸ δὴ λεγόμενον, πικρῷ γλυκὺ
μεμεγμένον, μετὰ δυσαπαλλακτίας παρόν, à ἀγανάχτη-
σιν καὶ ὕστερον ξύστασιν ἀγρίαν ποιεῖ. ΠΡΩ. Καὶ
μάλ ἀληϑὲς τὸ νῦν δὴ λεγόμενον. 242. Οὐχοῦν αἱ
τοιαῦται μέξεις, ei μὲν ἐξ ἴσων sigà λυπῶν τὸ καὶ.
ἡδονῶν, αἱ δ᾽ ἐκ τῶν ἑτέρων πλειόνων; ΠΡΩ. Πῶς
γὰρ οὔ; 24i. «4ἐγε δὴ τὰς μέν, € ὅταν πλείους λύπαι
τῶν ἡδονῶν ν γίγνωνται, τὰς τῆς ψώρας λεγομόνας, νῦν
δὴ ταύὑτας εἶναι , καὶ τὰς τῶν γαφχαλισμῶν, ὁπόταν
ἐντὸς τὸ ζέον ἢ » x«i τὸ φλεγμαῖνον » τῇ τρέψει δὲ καὶ
τῇ κνήσει "μὴ ἐφικνῆταί τις τὰ δ᾽ ἐπιπολῆς μόνον
διαχέῃ, τοτὲ φέροντες sig πῦρ αὐτά, καὶ sig τούνα»-
Tío» ἀπορίαις μεταβάλλοντες ἐνίοτε ἀμηχάνους ἤδο-
γάς" τοτὲ δὲ τοὐναντίον τοῖς ἐντὸς πρὸς τὰς τῶν ἔξω
λύπας ἡδογὰς ξυγκερασϑείσας, εἰς ὅπότερ ἂν ὀέψῃ,
παρέσχφντο, τῷ τὰ ξυγκεκριμένα βίᾳ διαχεῖν, ἡ τὰ
διακεχριμένα ξυγχῶν , xui ὅμοῦ λύπας ἡδοναῖς πα-.
ρατιϑέναι. IP. "dinódatara. ΣΙ. Οὐκοῦν, ὁπό-
ταν OU " πλείων ἡδονὴ xata to τοιοαῦτω πάντα ξυμμιχϑὴ,»
τὸ μὲν ὑποομεμιγμένον τῆς λύπης χζαργαλίζει τε xa)
ἠρέμα. ἀγανακτεῖν ποιεῖ, τὸ Ó αὖ τῆς ἡδονῆς πολὺ
πλόον ἐ ἐκκεχυμένον ξυντεένει τὸ καὶ ἐνίοτε πηδῷν ποιεῖ,
xt? παντοῖα μὲν χρώματα, παντοῖα δὲ σχήματα, παν--
τοῖα δὲ πνεύματα ἀπεργαζόμενον πᾶσαν ἔκπληξιν καὶ
Gode μετὰ ἀφροσύνης ἐνοεργάζεται. ΠΡΩ. Μάλα ye.
Z4L. Kai λέγειν 7ε, ὦ ἑταῖρε , αὐτόν τε περὲ ἑαυτοῦ
ποιεῖ καὶ ἄλλον, ὡς ταύταις ταῖς ἡδοναῖς τερπόμενος
οἷον ἀποϑνήσχει᾽ καὶ ταὑτας γε δὴ παντάπασιν dei

495 E PLATONIS "UO OBDer dius

μεταδιώκει τοσούτῳ μᾶλλον, ὅσῳ ἄν ἀκολασεότορό,

τε καὶ ἀφρονέστερος ὧν τυγχάνῃ: xe) καλεῖ δὴ ue-
γίστας ταύτας, καὶ τὸν ἐν αὐταῖς δτιμάλιεσι ἀεὶ ζῶν-
τὰ εὐδαιμονέστατον παταριϑμεῖται. 1». Πάντα,
ὦ Σώκρατες, τὰ ξυμβαΐνοντα πρὸς τῶν πολλῶν ἀν-
ϑροώπων εἰς δόξαν διεπέρανας. Z4à. Hoi γε τῶν
ἡδονῶν, ὦ Πρώταρχε, τῶν ἐν τοῖς κοινοῖς παϑάμει-
σιν αὑτοῦ τοῦ σώματος τῶν ἐπιπολῆς τὸ καὶ ἐντὸς πε--
ρασϑέντων" περὶ δὲ τῶν ἐν ψυχῇ σώμαει τἀναντία
ξυμβάλλεται ; λύπην τὸ ἅμα πρὸς ἡδονήν, καὶ ἦἠδο-
γὴν πρὸς λύπην, dict. εἰς plo» ἀμφότερα κρᾶσιν ἰέναι"
ταῦτα ἔμπροσθεν μὲν διήλθομεν, ὡς, ὅπότων αὖ κο-
γνῶται, πληρώσεως ἐπιϑυμεῖ, xai ἐλπίζων μὲν χαΐ-
ρει, πδρούμενος δὲ ἀλγεῖ, ταῦτα δὲ τότε μὲν οὐκ ἐμαρ.-
TU a, μῦν δὲ λέγομεν, ὡς ψυχῆς πρὸς σῶμα δια.-
' Φερομδγνης ἐν πᾶσι τούτοις πλήθει: ἀμηχάνοις οὖσι,
εἷξις μέα λύπης τε καὶ ἡδονῆς ξυμστίπτει γενομένη.
ΠΏ. Κινδυνεύεις ὀρθότατα λέγειν. XXIX. ΣΩ.

“Ἔτι τοίνυν ἡμῖν τῶν μίζεων λύπης τὲ καὶ ἡδονῆς λοι.-
"πὴ μία. HP). Hola» qiio; ΣΩ. Ἣν αὐτὴν τὴν
ψυχὴν αὑτῇ πολλάκις λαμβάνειν ξύγκρισιν ἔ ἔφαμεν.

"| ZIP). πῶς οὖν τοῦϊ αὐτὸ λέγομεν; Z2. Ὀργὴν καὶ
φύβον καὶ πόϑον καὶ ϑρῆνον καὶ ἔρωτα i καὶ ζῆλον
xe) φϑόνον, καὶ ὃ ὁσᾳ τοιαῦτα" &Q οὐκ αὐτῆς τῆς ψυ-
χῆς τίϑεσαι ταύπας λύπας τινάς; “ΠΡΏ. Ἔχγωγε.

ΣΩ. Οὐκοῦν αὐτὸς ἡδονῶν μεστὰς εὑρήσομεν à ἀμη-
χάνων; ἢ δεόμεϑα ὑπομειμνήσκεσϑαι τό" ὃς τ dgéqus
[toic ϑυμοῖς καὶ ταῖς ὀργαῖς,] τὸ snos περ χα-

p.a lcd. ^PHILEBUS. - 199

λεπῆνοι, Ὃς τὸ πολὺ γλυκίων μόλετος ναξαλειβομέ-
3059 -- καὶ τὰς ἐν veig θρήνοις καὶ πόϑοις ἡδονὰς i ἐν
λύπαις οὔσας ἃ ἀναμεμιγμένας ; 12}. Οὔκ, ἀλλ οὔ-.
τῷ ταῦτά yt καὶ οὐκ ἄλλως ἂν ξυμβαίνοι γιγνόμενα.
ΣΩ. Kui μὴ» καὶ τάς γε τραγικὰς ϑεωρήσεις, ὅταν
ἅμα χαίροντες κλάωσι, μέμνησαι. ΠΡΩ. Τὶ δ᾽ οὔ;
342. τὴν δ᾽ ἐκ vaio κωμῳδίαις διάϑεοιν ἡμῶν τῆς
wuyüe, ἀρ οἶσθ᾽ ὡς ἔστι κἀν τούτοις μέξις λύπης τε
. καὶ ἡδονῆς; ΠΡΙἅ. Οὐ πάνυ κατανοῶ. 5... Hos-
τώπααι γὺρ oU ῥάδιον, ὦ Πρώταρχε, ἐν τούτῳ ξυ»-
voti τὸ τοιοῦξον ἑκάστοτε zd Oog. IZPÍL. OvUxóvy,
ὡς y boss ἐμοί. ΣΙ. «““ἀβωμὲν γε μὴν αὐτὸ το-
αοὑτῳ μᾶλλον, ἥσῳ σχοτεινάτερόν ἐσειν, ἵ ἵκα καὶ ἐν ἄλ-
λοις edu» καταμαϑεῖν τις οἷός v $ 5 μέξιν λύπης τε
καὲ ἡδονῆς. : ZXP42.. «Αέγοιρ ἄν. 4. Τὺ τοίνυν δὴ
φηϑὲν ὄνομα φϑόνου πότερα λύπην τινὰ ψυχῆς ϑή.-
ὅὄεις, ἢ πῶς; HP). οὕτω. ΣΩ. ᾿Αλλὰ μὴν ó φϑο-
κὥν γα ἐπὴὶ κακοῖς τοῖς τῶν πέλας ἡδόμενος à ἄναφα-
κήσετομ. ΠΡΩ. Σφόδρα γε. 242, Κακὸν μὴν ἄγνοια,
καὶ ἣν δὴ λέγομεν ἀβελετέραν ἕξιν. ,ΡΩ. Τί μήν;
Add. Ἔκ δὴ τούτων ἴδε τὸ γελοῖον ἥντινα φύσιν ἔγει.
AUR. iys μόνον. 42. "Eos δὴ πονηρία μὲψ τις,
τὸ κεφῴλαιον,. δξεώς τινος ἐπέχλην λεγομένη, τῆς
δ᾽ αὖ πέσης. πονηφίας lari τοὐναντίον πάϑος ἔχον ἢ
τὰ λεγόμενον ὑπὰ τῶν ἐν Ζελῳοῖᾳ γραμμάτων. IP.

Τὸ Ἰνῶϑε σαυτὸν λέγεις, ὦ Σώχρατες; «ΣΩ. Ἔλω- f
χε, τοὐνανείον μὴν ἐκείγῳ δηλονότι. τὸ μηδαμῇ γιγνώ-
cussp αὑσὰν AeyÓpswow ὑπὸ τοῦ γράμμαεος ἂν sio

200 - PEATONIS . ἀκ p ág.a b.

ΠΡ. τί μήν; ΣΡ. 42 Hosrugye, πειρῶ δὴ αὐτὸ
τοῦτο τριχῇ τέμνειν. IXPfl. Πῇ φής; oV γὰρ μὴ δυ-
γνατὸς ὦ. d. «ἔχεις δὴ Oti» ἐμὲ τοῦτο διελέσθαι
τανῦν; ΠΡΩ. «ἐγὼ καὶ δέομαί γε πρὸς τῷ λέγειν.
ΣΩ. Ἶ4ρ᾽ οὖν οὐ τῶν ἀγνοούψτων αὑτοὺς κατὰ τρέα
ἀνάγκη τοῦτο τὸ πώϑος πάσχειν ἕκαστον; ΠΙΩ.
πῶς; ΣΙ. Πρῶτον μὲν κατὰ χρήματα δοξάζειν εἶναι
πλουσιώτερον, ἢ κατὰ τὴν αὐτῶν οὐσίαν. ΠΒΏ.
Ἰπολλοὶ γοῦν tig& τὸ τοιοῦτον σεάϑος ἔχοντες. 42,
λείους δέ γε, οἵ μείζους xo) καλλέους αὑτοὺς δο-
ξάζουσι, καὶ πάντα, ὅσα κατὰ τὸ σῶμα, εἶναι δια--
᾿φερύγεως τῆς οὔσης αὐτοῖς ἀληϑείας. ΠΡΩ. Πάνυ
γε. 242. Πολὺ δὲ πλεῖστοί γε, οἶμαι, περὲ τὸ τρέτον
᾿ δἶδος ἐν ταῖς ψυχαῖς τούτων διημαρτήκασιν ἀρετῆς,
δοξάζοντες μβελτίους ἑαυτούς, οὖκ ὄντος. ΠΡΩ. Σφό-
ὅρα μὲν οὖν. XfÀ Τῶν ἀρετῶν δ᾽ &Q οὐ σοφίας
[πέρι] τὸ πλῆϑος πάντως ὠντεχόμενον μεστὸν épià

κιὶ δοξοαοφίας ἐστὶ καὶ ψεύδους ; ΠΡΏ. Πῶς δ᾽ οὔ;
Z4). Χακὸν μὲν δὴ πᾶν ἂν τις τὸ τοιοῦτον εἰπών,
ὀρϑῶς ἂν εἴποι, πάθος. IIPÍ2. Σφόδρα γε. 242.
Τοῦτο τοίνυν ἔτι διαιρετέον, ὦ Πρώταρχε, δίχα, εἰ
μέλλομεν, τὸν παιδικὸν ἰδόντες φϑόνον, ἄτοπον ἢδο.-
γῆς καὶ λύπης ὄψεσϑαε μίξιν. πῶς οὖν τόμνωμεν δί-
χα, λέγεις; JIPJ1. Ναί. 241. Lidyrec ὅπόσοε ταύ--
τὴν τὴν ψευδῆ δόξαν περὶ ξαυτῶν ἀνοήτως δοδέζου-
σι, καϑάπερ ἁπάντων ἀνθρώπων, καὶ τούτων dvay-
κοιότατον ἕπεσθαι τοῖς μὲν ῥώμην αὐτῶν καὶ δύ-
ναμεν, τοῖς δέ, οἶμαι, φοὐναντέον. ΠΖΡΏ. ᾿Δνάγκη.

b. c« d, e, PHILEBUS. 201

En. Ταύτῃ τοένυν δίελε' καὶ ὅσοι μὲν αὐτῶν εἰσὶ
pez ἀσϑενείας τοιοῦτοι, xal ἀδύνατοι καταγελώμε-
vo, τιμωρεῖσθαι, γελοέους τούτους φάσκων εἶναι, τὰ-
ληϑῆ φϑέγξῃ, τοὺς δὲ δυνατοὺς τιμωρεῖσϑαι, qo
βεροὺς καὶ ἰσχυροὺς καὶ ἐχθροὺς προσαγορεύων, ὁρ-
ϑότατον τοῦτο σαυτοῖ λόγον ἀποδώσεις. ἄγνοια ydo
5 μὲν τῶν ἰσχυρῶν, ἐχϑρά τε καὶ , αἰσχρά βλαβερὰ
γὰρ καὶ τοῖς πέλας αὐτὴ τὸ καὶ ὅσαι εἴκονες ταύτης
εἰσίν" ἡ δ᾽ ἀσϑενὴς ἡμῖν τὴν τῶν γελοίω» εἴληχε φύ- —
- σιν. ΠΡΩ. ᾿Ορϑότατα λέγεις. ἀλλὰ ydg ἢ τῶν ἦδοι
. »νὥν καὶ λυπῶν μίξις ἐν τούτοις οὔπω μοι καταφανής.
Zl. Τὴν τοίνυν τοῦ φϑόνου. δύναμιν λάβε πρῶτον.
ΠΆΩ. «4ἐγε μόνον. X41, «Αὐπὴ τις ἄδικός ἔστι xad
ἡδονή; ΠΡΩ. Τοῦτο μὲν ἀνάγκη. 242. Οὐκοῦν ἐπὴ -
μὲν τοῖς τῶν ἐχθρῶν κακοῖς οὔτ ἄδικον οὔτε φϑο-
νερόν ἐστι τὸ χαίρειν; IP. Τί ux»; 241. Τὰ ye
τῶν φίλων δρῶντας. ἔστιν ὅτε κακὰ μὴ λυπεῖσθαι,
χαέρειν δέ, ἀρ᾽ οὔκ ἄδικόν ἐστι; ΠΡΩ. JIüc δ᾽ οὔ;
ΣΙ. Οὐκοῦν τὴν ἄγνοιαν εἴπομεν ὅτι κακὸν πᾶσιν;
ΠΡΩ. ᾿ορϑῶς. . ΣΩ. Τί οὖν; τῶν φίλων δοξοθο-
φίαν καὶ δοξοκαλίαν, καὶ ὅσα νῦν διήλθομεν, ἐν tQu-
oi λέγοντες εἴδεσι γίγνεσθαι, γελοῖα μέν, ὄπύσα
ἀσϑενῆ, μισητὰ δ᾽, ὁπόδ ἂν ἢ ἐῤῥωμένα" ῆ μὴ gà-
μεν; ὅπερ εἶπον ἄρτι, τὴν τῶν φίλων ἕξιν ταύτην, ὅταν
ἔγῃ. τις τὴν ἀβλαβῆ τοῖς ἄλλοις, “γελοίαν εἶναι;
HP. Πάνυ 7t zn. Κακὸν δὲ οὐχ ὁμολογοῦμεν
αὐτήν, ἀγνοιών γε οὖσαν; ΠΡ. Σφύδρα γε. ΣΩ.
Χαίρομεν δὲ ἢ λυπούμεθα, ὅταν ἐπὶ αὐτῇ γελῶμεν;

202 PLATONIS p. 50, a, b, c, d,

' APA. 4ῆλαν ὅτι χαίρομεν. 241. ᾿Ηδονήν δὲ ἐπὶ τοὺς
ξῶν φίλων κακοῖς, oU φϑόν»ον» i ἔφαμεν εἶναε τὸν τοῦ-
T0 ἀπεργοζόμενον; ΠΡΩ. ᾿Ανάγκη. ΣΩ. Τελῶντας
ἄρα ἡμᾶς ini volg τῶν φίλων γελοίοις , φησὺν ὃ λό-.
γορ, κεραγνύντας ἡδονὴν φϑόνῳ, λύπῃ τὴν ἡδονὴν
ξυγκεραννύναι" τὸν yàg φϑόνον ὡμολογῆσϑαι λύπην
ψυχῆς ἡμῖν πάλαι, τὸ δὲ γελᾷν, ; ἡδονήν" ἅμα δὲ
dier τοῦτα ἦν τούτοις τοῖς χρόνοις. IIPf2
“ληϑῇῆ. ΣΏ.. Morin δὲ νῦν ὃ λόγος ἡμῖν ἐν ϑρήν
κοῖς τε καὶ ἐν τραγῳδίαις , μὴ oie δράμασι μόνον,
ἀλλὰ καὶ τῇ τοῦ βίον ξυμπάσῃ τραγῳδίᾳ καὶ κωμῳ-
δίᾳ, λύπας ἡδοναῖς 6 ἅμα κεράνγυσθαι, καὶ ἐκ ἄλλοις
oi μυρίοις. ὩΡΩ. ᾿Αδύνατον μὴ ὅμολογεῖν ταῦτα,
ᾧ Σώκρατες , t6 καί τις φιλονεικοῖ σεάντη πρὸς vd-
ταντία. XXX. 24. Oei μὴν καὶ πόϑον καὶ
ϑρῆνον καὶ φόβον καὶ ἔρωτα καὶ ζῆλον καὶ. φϑό-
»oy προὐθέμεϑα, καὶ ὁπόσα τοιαῦτα, iy οἷς & ἔφαμεν
εὑρήσειν μυγνύμενα τὰ νῦν παλλάκις λεγόμενα" 5
ydo; ΠΏ. Nod. A42. Μανϑάνομεν oU» ὅτι ϑθρή-
κου πέρι καὶ φϑόνου xol ὀργῆς πάντα ἐστὶ τὰ νῦν
δὴ διαπερανϑέντα. IIPA1. πῶς γὰρ oU μαγϑάνο-
μεν; £42. Οὐκοῦν πολλὰ ἔτι τὰ λοιπώ; ΠΩ, Καὶ
πάγυ γε. E41, διὰ δὴ τί μάλεσϑ᾽ ὑπολαμβάνεις μὲ
δξαί co, τὴν ἐν τῇ κωμῳδίᾳ μέξιν; ἀρ οὗ πίστδως
χάριν, ὅτι τήν 7ε ἐν τοῖς φόβοις καὶ ἔρωσιε καὶ τοῖς
ἄλλοις ἑάδιον κρᾶσιν ἐπιδεῖξαι; λαβόντα δὲ τοῦτο
σαρὸ σωυτῷ ἀφεῖναί με μηκέτι ἐπὶ ἐκεῖνα ἰόντα
δεὴν μηκύνειν τοὺς λόγους, ἀλλ ἁπλῶς λαβεν τοῦτο

€

ἀ. «, »υδιοῦ, — PHILEBUS. 203

ὅτι, καὶ σῶμα ἄνευ ψυχῆς, καὶ ψυχὴ ἄνευ σώματος,
καὶ κοινῇ μετ ἀλλήλων ἐν τοῖς παϑήμασι μεστά ἐστι
ξυγκηκραμένης ἡδονῆς λύπαις. νῦν οὖν λέγε, πότερα
ἀφίης με, ἢ μέσας ποιήσεις νύχτας" εἰπὼν δὲ σμε-
κρά, οἶμαι σοῦ τεὐξεσϑαι μεθεῖναἑ με. τούτων γὰρ
ἁπάνεων αὔριον ἐθελήσω cos λόγον δοῦναι, τανῦν δὲ
ἐπὶ xd λοιπὰ βούλομαι στέλλεσθαι, πρὸς τὴν κρέ-
σιν, ἣ» Φίληβος ἐπιτάτεει. ΠΡΩ. Καλῶς εἶπες, o
Σώκρατες" ἀλλ ὅσα λοιπὰ ἡμῖν διεξελϑε, ὕπη σοι
φίλον. XXXI 2421. Κατὰ φύσιν τοίνυν, μετὰ τὸς
μιχϑείσας ἡδονάς, ὑπὸ δὴ τινος ἀνάγκης ἐπὶ τὰς ᾿
ἀμίκτους πορευοίμεϑ᾽ ἂν ἐν τῷ μέρει. ΠΡΏ. Καλ-
λισῈ εἶπες. ΣΏ. ᾿Εγὼ δὴ πειράσομαι μετυβαλὼν
σημιένειν ὑμὴν αὐτός" τοῖς γὰρ φάσκουσι, λυπῶν εἶ-
xo4 παῦλαν πάσας τὸς ἡδονάς, οὗ πώνυ πὼς πείϑο-
βίαι; ἀλλ᾽, ὅπερ εἶπον, μάρτυσι καταχρῶμαι σρὸς τὸ-
τινὲς ἡδονὰς ἐς ἄν δοκούσας, οὔσας ὃ οὐδαμῶς, καὶ
ῥεγάλας ἑτέρας τινὰς ἅμα καὶ πολλὲς φαντασϑ εἔ-
σας, εἶναι δ᾽ αὐτὸς ξυμπεφυρμένας ὁμοῦ λύπαις τῷ
xa) ἀναπαύσεσι; ὀδννῶν τῶν μεγίστων, περί τε σώ-
ματος καὶ ψυχῆς ἀπορίας. ΠΡΩ. ᾿Αληϑεῖς δ᾽ αὖ
τίνας, ὦ “Σώκρατες, ὑπολαμβάνων ὀρθῶς tte δια ι
νορῖτ ἂν; 242. Τὰς περὶ τε τὰ καλὰ ἰεγόμενα χρώ-
ματα, καὶ περὶ τὰ σχήματα, καὶ τῶν ἀσμῶν τὰς πλεί--
στας, καὶ τὸς τῶν φθόγγων, καὶ ὅσα, τὰς ἐνδείας .
ἀναισθήτους ἔχοντα καὶ ἀλύπους, τὰς πληρώσεις αὖ
σϑητὰς, καὶ ἡδείας κωϑαρὸς λυπῶν παραδίδωσι.
IP). Hox δὴ ταῦτα, ὦ Σώκρατες, αὖ λέγομεν οὕτω;

LU

204 : | PLATONIS v.c, d,e, p. 23,8

Zl. Πάνυ μὲν οὖν οὐκ εὐθὺς δῆλά: ἐστιν ἃ λέγω,
πειρατέον μὴν δηλοῦν: σχημάτων τὲ γὰρ κάλλους οὐχ
ὅπερ ἄν ὑπολέβοιεν ot πολλοΐ, πειρῶμαι νῦν λέγειν,
οἷον ζώων ἢ τινῶν» ξωγραφημάτων, ἀλλ᾽ εὐθὺ τε λέ-
γῶω, φησὶν ó λόγος, καὶ περιφερές, καὶ ἀπὸ τούτων δὴ
td τε τοῖς ; τόρνοις γιγνόμενα ἐπέπεδά τὸ καὶ στερεά,
x«l τὰ τοῖς κανόσι καὶ γωνίαις, εἴ μον μανϑάνεις"
ταῦτα γὰρ οὖκ εἶναι πρός τι καλὰ λέγω, καθάπερ,
ἄλλα, ἀλλ ἀεὶ καλὰ καϑ'. αὑτὰ πεφυκέναι καΐ τι-
γας ἡδομὲς οἰκείας ἔχειν, οὐδὲν ταῖς. τῶν. κνήσεων
προρφερεῖς , καὶ χρώματα δήπου τοῦτον τὸν τύπον
ἔχοντα, «03d , καὶ ἡδονάς" ἀλλ ἄρα μανϑάνομεν, ἢ
σῶς ; ΠΡΙ͂. Πειρῶμαι μέν, ὦ Σώκρατες" πειράϑητι
δὲ καὶ σὺ σαφέστερον ἔ ἔτι λέγειν. 241. 4iyo δὴ τὰς
τῶν φϑόγγων τὰς λείας καὶ λαμπρίς, τὸς ἕν tt κα-
Sugóv i ἱείσας μέλος, οὐ πρὸς & ὅτερον καλάς, ἀλλ αὐτὰς
καϑ' αὑτὰς εἶναι, καὶ τούτων ξυμφύτους ἡδονὰς
ὁπομένας. ΠΡΩ. Ἔστι γὰρ οὗν καὶ τοῦτο. 242.
Τὸ δὲ περὶ τὰς" ὀσμὰς ἧττον μὲν. ϑεῖον γένος ἡδονῶν"
τὸ δὲ μὴ ξυμμεμέχϑαι ἐν αὐταῖς ἀναγκαίας λύπας,
»ai ny τοῦτο καὶ ἐν ὅτῳ τυγχάνει γεγονὸς ἡμῖν,
τοῦτ ἐκείνης τέϑημε ἀντίστροφον ἅπαν. ἀλλ᾽, εἰ κα-
τανοεῖς, ταῦτα εἰδη δὺθ λεγομένων ἡδονῶν. ΠΡΩ.

Κατανοῶ. ΣΙ. "Er δὴ τοίνυν. τούτοις προςϑῶμεν
τες περὲ τὰ μαϑήματα ἡδονάς, εἰ ἄρα δοκοῦσιν sui»
αὗται πείνας μὲν μὴ ἔχειν τοῦ μανϑάνειν , μηδὲ διὰ
μαϑημάτων πείνην ἀλγηδόνας ἐξ ἀρχῆς γιγνομένας

ΠΡΏ.᾿Δλλ οὕτω ξυνδοκεῖ. ΣΙ. Τί δὲ; μαϑημάτω»

*
*

p5xabedt ^ PHILEBUS , 205-

πληρωϑεῖσιν ἐὰν ὕστερον ἀποβολαὶ (uà τῆς λήϑης
γίγνωνται, καϑορᾷς τινὰς ἐν αὐτοῖς ἀλγηδόνας;
ILPÍ1. Οὔτι φύσει γε, dÀÀ ἔν τισι λογισμοῖς τοῦ
παϑήματος, ὅταν Tig στερηϑεὶς λυπηϑὴ διὰ τὴν
χρείαν. ΣΩ. Kol μήν, ὦ μακάριε, νῦν γε ἡμεῖς
αὐτὰ καὶ τὰ τῆς φύσεως μόνον παϑήματα χωρὶς τοῦ
λογισμοῦ διαπεραίνομεν. ΤΡΩ,. ᾿Αληϑῆ τοίνυν λέ-
ftt, ὅτι χωρὶς λύπης ἡμῶν λήϑη γίγνεται ἑκάστοτε
ἐν τοῖς μαϑήμασι. 242. Ταὕὗτας τοίνυν τὰς τῶν μα-
ϑημάτων ἡδονὰς ἀμέκτους τὸ εἶναι λύπαις ῥητέον,
xe) οὐδαμῶς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τῶν σφό-
ὅρα ὀλέγων. ΠΡΏ. πῶς γὰρ οὗ ῥητέον; XXXI.
“ΣΩ.. Οὐκοῦν ὅτε μετρίως ἤδη διακεκρίμεϑα χωρὶς tdg
τε καϑαρὰς ἡδονὰς καὶ τὸς σχεδὸν ἀκαϑάρτους ὁρ--:
ϑῶς ἂν λεχϑείσας, προρϑῶμεν τῷ λόγῳ ταῖς μὲν
σφοδραΐς ἡδοναῖς ἀμετρίαν, ταῖς δὲ μὴ τοὐναντίον
ἐμμετρίαν, καὶ τὸ μέγα καὶ τὸ σφοδρὸν αὖ, καὶ πολι
λάκις καὶ ὀλιγάκις γιγνομένας τοιαύτας, [τῆς] τοῦ
ἀπεέρου τέ y. ἐκείνου καὶ zov καὶ μᾶλλον διά τε 0d
ματος καὶ ψυχῆς φερομένου προςϑῶμεν αὑταῖς εἶναι
γένους, τὰς δὲ μή, τῶν ἐμμέτρων. ΖΣΙΡΏ.. ᾿᾽Ορϑότατα
λέγεις, ὧ Σώκρατες. Xl. Ἔτι τοίνυν πρὸς τούτοις
μετὰ ταῦτα τόδε αὐτῶν διαϑεατέον. ΠΡΩΏ. Τὸ ποῖον;
42, Τί ποτε χρὴ φάναι πρὸς ἀλήθειαν εἶναι τὸ xa-
, 9apóv τὸ καὶ εἰλικρινές, ἢ τὸ σφόδρα xs καὶ τὸ πο-
λὺ, καὶ τὸ μέγα καὶ τὸ ἱκανόν; ΠΡΩ. Τί ποτ᾽ ἄρα,
ὠ Σώκρατες, ἐρωτῷς βουλόμενος; ΣΙ. Μηδὲν, ὠπιρώτ-
apye, ἐπιλείπειν ἐλέγχων. ἡδονῆς τὸ καὶ ἐπιστήμης,

Lu

. 206 PLATONIS «ep 55.a.b.c,

εἰ τὸ μὲν ἄρ᾽ αὐτῶν ἑκατέρου καϑαρόν ἐστι, τὸ δ᾽ οὔ
καϑαρόν, iva καϑαρὸν ἑκώξήερον ἰὸν εἰς τὴν κρίσιν

᾿ ἐμοὲ wai σοὶ καὶ ξυνάπασι τοῖςδε (qo παρέχῃ τὴν

πρίσιν. ΖΙΡΏ. ᾿Ορϑότατα. ΣΏ. ἼΘι δὴ, περὶ πάντων,
ὅσα κωϑαρὼ γένη λέγομεν, olrregi διαφοηϑῶμεν, προε--
λόμενον πρῶτον αὐτῶν ἕν τὶ διασκοπῶμεν. ITP42. Ἐξ
eU» προελώμεϑα; 241. Τὸ λευκὸν ἐν τοῖς πρώτοις,
εἰ βούλει, ϑεασώμεϑα γένος. IIP.. Πάνν μὲν ov»,
A2. πῶς οὖν αὖ λευκοῦ καὶ τίς καϑαρότης ἡμῖν εἴη;
πότερα τὸ μέγιστόν τὸ καὶ. πλεΐατον, ἢ τὸ ἀκρατέστα-
se», ἐν ᾧ χρώματος μηδεμέα μοῖρα ἄλλη μηδενὸς ἂν
εἴη) ΠΡΩ. δῆλον ὅτι τὸ μάλιστ εξλικρινὲς ὄν. ΣΏ.
"Op9üg. Gg οὖν τοῦτο ὁληϑέστατον, ὦ Πρώταρχε,
καὶ ἅμα δὴ κώλλιστον τῶν λευκῶν πάντων ϑήσομεν,
ἀλλ᾽ οὐ τὸ πλεῖστον, οὔδὲ τὸ μέγιστον; 3EP.D. Ὃρ-
ϑύτατά γε. X42, δεικρὸν Aon καϑαρὸν λευκὸν με--
μιγμόένου πολλοῦ λευμοῦ. λευπδιτερὺν ἅμα καὶ πώλλιον
καὶ ἀληθέστερον ἐὰν φῶμεν γίγνεδϑαι, παντάπασιν
ἐροῦμεν ὀρθῶς. ZÍP2. "OpSdrwtu μὲν οὖν. ΣιΩ. τὲ
otv; eU δήπου πολλῶν δεησόμεθα παραδειγμάτων
τοιούτων ἐπὶ τὸν τῆς ἡδονῆς πέρι λόγον, dÀX ἀρκεῖ
xosiy ἡμῖν αὐτόϑεν, ὡς ἄρα sei ξύμπασα ἡδονὴ σμι-
κρὸὰ μεγάλης καὶ δλέγη πολλῆς κοϑαρὰ λύπης ἡδίων
καὶ ἀληθεστέῃα xui πολλίων γίγνοιν àv». ΠΡΩΏ.
«Σῳύδρα. μὲν otv, καὶ τὸ ys παράϑειγμα ἱκανόν. ΣΙ.
Τί δὲ τὸ τοιόνδε; ἄρα περὶ ἡδονῆς οὐκ ἀπηχόαμεν,
ὡς ἀεὶ γένεσίς lato. οὐσέα δὲ οὐκ ἔστι τοπαράπαν
ἡδονῆς; πομῳοὶ γὰρ δή τινες αὖ ποῦτον τὸν λύγο»

€, d; c. p, δά, n, b, PHILEBU S. 207

ἐπιχειροῦσι μηνύειν ἡμῖν, οἷς δεῖ χάριν ἔχειν. ΠΡΩ.
Τί δή; zn. Διαπερανοῦμαί σοὶ τοῦτ᾽ αὐτὸ ἐπανε-
φωτῶν, ὦ πρώταρχε φίλε. ΠΡ. «Ἱέγε, καὶ i ἐρώτα
μύνον. XXXIII 22. ᾿Ἑστὸν δή τινε δύο, τὸ μὲν
αὐτὸ ax9' αὗτό, τὸ δὲ ἀεὶ ἐφιέμενον ἄλλου. ΠΡ.
πῶς τούτω xa) τίνε λέγεις; A41. Τὸ μὲν σεμνότατον
ἀεὶ πεφυχός, τὸ δ᾽ ἐλλυεὲς ἐκείνον. ΣΡ. iy. ἔτι
σαφέστερον. ΣΙ. Ποιδιμά σον καλὰ καὶ ἀγαϑὰ
τεϑεωρήκαμεν ἅμα καὶ ἐραστὰς ἀνδρείους αὐτῶν.
ΠΡΩ. Σφόδρα γε. Al. Τούτοις τοίνυν ἐοικότα
δυοῖν ovo: δὺ᾽ ἄλλα [pres κατὰ πώντα, ὅσα λέγομεν
εἶναι τὸ τρίτον ἑτέρῳ. ΠΡΩ.. iy σαφέστερον,
Σώκρατες, ὃ τι λέγοις. ΖΣΩ. Οὐὖδέν τι ποικίλον, E
Πρώταρχε, dài ó λόγος ἐφεσχελεῖ, νῶν». λέγει δ᾽ ὅτι
τὸ μὲν ἕνεκά του τῶν ὄντων ἔστ᾽ ἀεί, τὸ δ᾽ οὗ χάριν
ἑκάστοτε τὸ τινὸς ἕνοκα γιγνύμενον ἀεὶ γέγνεται.
ΠΡΩ. Máy ἔμαϑον, dui τὸ πολλάκις λεχϑῆναι.
Z4. Tága) ἢ loe, e. srod, μῶλλον μαϑησόμεθαπροελ-
ϑόντος τοῦ λάγου. ΠΡΩ͂. Τί γὰρ οὔ; Z2. Δύο δὴ
τάδε ἕ ἕτερα λάβωμεν. IMPfi. ποῖα; ΣΩ. ^E» μὲν τι,
γένεσιν πάντων, τὴν δὲ οὐσίαν, ἕτερον ἕν. ΠΡΩΏ.
Ζ4ὑο ἀποδέχομαξ σον ταῦτα, οὐσίαν καὶ γένεσι». zn.
᾿ορϑάτατα. πότερον οὖν τούτων ἕνεκα ποτόρου; τὴν |
ένεσιν οὐσίας ἕνεκα φῶμεν, ἢ τὴν οὐσίαν εἶναι γενέ-
Gees ἕνεκα; ΠΡΩ. Τοῦτο ὃ προθαγορεύεται οὐσία,
εἰ γενέσεως ἕνοκα τοῦτ᾽ ἔστιν, ὅπερ ἐστι, vi» πυν-
ϑάνῃ; ΣΏ. Φαΐνομωι. ΠΡ. πρὸς ϑεῶν, ἀρ' οὖν
ἐπερωτᾷς us; 242. Τοιόνδε τι λέγω, ὦ Πρώταρχέ,

208 ' ^ PLATONIS | beds

σοι, πότερα πλοίων γαυπηγίαν ἕ ἕνεκα φὴς γίγνεσϑαι
μᾶλλον, ἡ πλοῖα γανπηχίας ; "καὶ πάνθ᾽ ὅπόσα τοι-
αὖτ᾽ ἐστί, λέγω τοῦτ᾽ αὐτό, ὦ Πρώταρχε. ἸΡΏ. 'TIX
οὖν οὐκ | αὐτὸς ἀπεκρίνω σαντῷ, o Σώκρατες; Z4.
Οὐδὲν ὅτι οὔ * σὺ μέόντοι τοῦ λόγου μέτεχε. HP.

ᾶνν μὲν οὖν. ΣΏ. dni δή, γενέσεως μὲν Bvexm,
φάρμακά τε καὶ πάντα ὄργανα καὶ πᾶσαν ὕλην πα-
θατίϑεσϑαι πᾶσιν, ἑκάστην δὲ γόνεσιν, ἄλλην ἄλλης
οὐσίας τινὸς ἑκάστης E δνεκα γίγνεσθαι, ξύμπασαν δὲ
γένεσιν οὐσίας ἕνεκα γί ίγνεσθαι ξυμπάσης. ΖΙΡΩΏ.

“Σαφέστατα μὲν οὖν. fà. Οὐκοῦν ἡδονή γε, εἰπεὴ
γένεσίς ἐστιν, ἕνεκώ τινος οὐσίας ἐξ ἀνώγ ς γίγνοιτ᾽
ὧν; ΠΡΩ. Τί μὴν; Xf). Τό ys μὴν ov ἕνεκα τὸ
ὅνεκά τὸν γιγνόμενον ἀεὶ γίγνοιτ ἄν, ἐν εῇ τοῦ
ἀγαϑοῦ μοίρᾳ ἐκεῖνό ἐστε, τὸ δὲ τινὸς ἕνεκα γιγνό-

ἐγον, εἰς ἄλλην, ὦ ἃ ἄριστε, μοῖραν ϑετέον. ΠΡΩΏ.

“Ἰναγκαιότατον. zn. E οὖν ἡδονή γε εἴπερ γένε-
alg ἐστιν, εἰς ἄλλην ἡ τὴν τοῦ ἀχαϑοῦ μοῖραν αὐτὴν
τυϑέντες ὀρϑῶς ϑήσομεν ; j ΠΡΩ. ᾿ορϑότατα μὲν
οὖν. ΣΩ. Οὐκοῦν, ὅπερ ἀρχύμενος εἶπον τούτου τοῦ
λόγου ᾿ τῷ μηνύσαντι τῆς ἡδονῆς πέρι, τὸ γένεσιν
μὲν, οὐσίαν δὲ μηδ᾽ ἡντινοῦν αὐτῆς εἶναι, χάριν δεῖ
ἔχειν; δῆλον γὰρ ὅτι οὗτος τῶν φασκόντων ἡδονὴν
ἀγαϑὸν εἶναι & καταγελᾷ. ΠΡΩ. “Σφόδρα γε. ΣΩ..
Καὶ μὴν αὐτὸς οὗτος ἑκάστοτε χαὶ τῶν ἐν ταῖς
χενέσεσιν ἀποτελουμένων καταγελάσεται. ΠΡ...

J1àc An καὶ ποίων λέγεις; ΣΩ. Τῶν ὅσοι ἐξιώμε-
»0. ἢ πείνην ἢ δίψαν ἢ τι τῶν τοιούτων, ὅσα

« 54.e.p.55.4, . PHILEBUS. 209

νένεσις ἐξιᾶται, yaípovot διὰ τὴν γένεσιν s ὅτε ἣδο-. ^
γῆς οὔσης αὐτῆς, καὶ φασὶ ζῆν οὖκ ἂν δέξασθαι
μὴ διψῶντές τε καὶ πεινῶντες καὶ τἄλλα, ἅ τις
ἂν εἴποι πάντα τὰ ἑπόμενα τοῖς τοιούτοις παϑή-
μασι, μὴ πάσχοντες. ΠΡΩ. ᾿Βοίκασι γοῦν. 242. Οὐ»-
οὖν τῷ γίγνεσϑαί ye τοὐγαντίον ἅπαντες τὸ φϑ εἰ-
ρεσϑαι φαῖμεν uv; ΠΡΩ. ᾿Αναγκαῖον. zn. Τὴν δὴ
qOoga» καὶ γένεσιν aipoWi ἂν ὃ τοῦϑ᾽ αἱρούμενος,
ἀλλ οὐ τὸν τρίτον ἐκεῖνον βίον , τὸν ἐν o μήτε
χαίρειν μήτε λυπεῖσϑαι, φρονεῖν δ᾽ ἦν δυνατὸν ὡς
οἷόν τὸ καϑαρώτατα. ΠΡΩ. Πολλὴ τις, ὧς ἔοικεν,
o Σώχρατες, ἀλογία ξυμβαίνει γίγνεσθαι, ἐάν τις
' φὴν ἡδονὴν ὦ ὡς ἀγαϑὸν i; ἡμῖν τιϑῆται. ΣΙ. Πολλή,
ἐπεὶ καὶ τῇδε ἔτε Ζέγωμεν. ΠΡ. Πῇ; 241. πῶς
οὐκ ἄλογόν ἐστι, μηδὲν ἀγαϑὸν εἶναι μηδὲ καλόν,
μήτε ἐν σώμασι μήϊ ἐν πολλοῖς ἄλλοις, πλὴν b
ψυχῆ, καὶ ἐνταῦϑα ἡδονὴν μόνον ; ἀνδρίαν δὲ ἢ
σωφροσύνην ἢ νοῦν, ἢ τι τῶν ἄλλων ὅσα ἀγαϑὰ
εἴληχε ψυχή, μηδὲν τοιοῦτον εἶναι" πρὸς τούτοις
δὲ ἔτι, τὸν μὴ χαίροντα, ἀλγοῦντα δέ, ἀναγκάξι-.
σϑαι φάναι κακὸν εἶναι τότε ὅταν ἀλγῇ, xay 2
ἄριστος πάντων , καὶ τὸν χαίροντα αὖ, 009 μᾶλλον
χαέρει , τότε ὅταν χαίρῃ, τοσοῦτον διαφέρειν πρὸς
ἀρετήν. ΠΡΏ. πάνὲ ἐστὶ ταῦτα, ὦ Σώκρατες,
ὡς δυνατὸν ἁλογώτατα. XXXIV. Z2. Μὴ τοῖνυν
ἡδονῆς μέντοι ἐξέτασιν πᾶσαν ἐπιχειρῶμεν ποιήσα-
σθαι, voU δὲ καὶ ἐπιστήμης οἷον φειδόμενοι σφό-
ὅρα φανῶμεν" γενναίως δὲ, εἴ πη τὶ σαϑρὸν ἔχει,
PraAT. Or. Tox. IIT. Oo

210 - PLATONIS p. 55, e. d, e, p. 58...

πᾶν περικρούωμεν, ἕως, 0 τι καϑαρώτατον & jor αὖ-
τῶν φύσει , τοῦτο κατιδόντες , εἷς τὴν κρίσιν χρώ-
μεϑα τὴν κοινὴν τοῖς τε τούτων καὶ τοὺς τῆς ἠδο-
γῆς μόρεαιψ ἀληϑεστάτοις. ΠΡΩ. ᾿ορϑῶς. ΣΩ.
Οὐκοῦν ἡμῖν τὸ μέν, οἶμαι, δημιουργιχόν ἐστι τῷς
περὶ τὰ μαϑήματα ἐπιστήρης, τὸ δὲ περὶ παιδεέα»ν,
ἢ τροφήν; ἢ πῶς; ΠΡΩ. Οὕτω. zn. Ἔν δὴ ταῖς
χειροτεχνιχαῖς διανοηθῶμεν πρῶτα, εἶ τὸ μὲν ἐπι-
στήμης αὐτῶν μᾶλλον ἐχόμενον, τὸ δὲ ἥττον E
καὶ δεῖ và μὲν ὡς καϑαρώτατα voltu , τὰ δ᾽ ὡς
ἀκαϑαρτότατα. ΠΡΩ. Οὐκοῦν χρή. zn. Tuc τοί-
γυν "ysuovixdg διαληπτέον ἑκάστων αὐτῶν ᾿ χωρίς.
ΠΡΩ. Iolac καὶ πῶς; ΣΩ. Οἷον, πασῶν pov
τεχνῶν ἂν τις ἀριθμητικὴν χωρίζῃ καὶ μεῖρητι-
κὴν καὶ στατικήν, ὡς ἔπος εἰπεῖν, φαῦλον τὸ
κατοιλειπόμενον ἑκώστης ἂν γίγνοιτο. IP. Φαῦ-
λον μέντοι. ΣΏ. Τὸ γοῦν μετὰ ταῦτ εἰκάζειν
λείποι ἂν καὶ τὸς αἰσϑήσεις χαταμελετᾷν. ἐμ-
πειρίᾳ καὶ τινι τριβὴ : ταῖς τῆς στοχαστικῆς προς-
χρωμένους δυνάμεσιν, ἃς πολλοὶ τέχνας ἐπονομεῖ-
ζουσι, μελέτῃ, καὶ πόνῳ τὴν ῥώμην ἀπειργασμό-
rovs. HP. “ναγκοιότατα Ages. X41. Οὐκοῦν
μεστὴ μὸν πον μουσική, πρῶτον τὸ ξύμφωτον & ἄρ-
uórrovao οὗ μέτρῳ ἀλλὰ μελέτης στοχψασμῷ, καὶ
ξύμπασα αὐτῷς αὐληεική, τὸ μότρον ἑκώστης χοφ-
δῆς τῷ στοχάζεσϑοι φερομένης ϑηρεύουσα, ὥςτε
πολὺ μεμιγμένον ἔχειν τὸ μὴ σαφές, σμικρὸν δὲ τὸ
δΔέδαιον; ΠΡΩ͂. ᾿4ληϑέσίατα. ΣΏ. Καὶ μὲν ξατρι-

b, o, d, e. PHILEBUS. . 211

xj» τὸ καὶ yengyleu» καὶ κυβεφνητικὴν καὶ στρω»
τηγητικὴν ὡσαύτως εὑρήσομεν ἐχούσας. IIPAl. Καὶ
πάνυ γε. «ΣΣΏ, Τεκτονικὴν δέ ys, οἶμαι, “πλείστοις
μέτροις τε καὶ ὀργάνοις χρωμένην, và πολλὴν ἀχρί. —
βειαν αὑτῇ πορίζοντα τεχρικωτέρον τῶν πολλῶν ἐπι-
στημῶν παρέχεται. IIPJ2. Πῇ; X42. Κατὰ ve vav-
πηγίαν καὶ καὶ οἰκοδομίαν, καὶ ἐν πολλοῖς ἄλλοιρ..
τῆς ξυλουργικῆς" κανόνι γὰρ, οἶμαι, καὶ τόρνῳ
χρῆται καὶ διαβήτῃ καὶ στάϑμῃ καὶ τινι προσα-
γωγίῳ κεκομψευμένῳ. ΠΡ. Καὶ πάνυ ys, ὦ Σώ"»
muito, ὀρϑῶς λέγεις. 41. Θῶμεν τοίνυν διχῆ ἑὰς
λεγομένας τέχνας, τὰς μὲν μουσικὴ ξυνεπομόένας,{
ἐν τοῖς ἔργοις ἐλώτεονος ἀκριβείας μετισχούσας, τὰς
δὲ τεκτονικὴ, πλείονος. ΠΡΏ. Κειίσϑω. ΣΩ.. Tob-
τῶν δὲ ταύτας ἀχριβεστάτας εἶναι τέχνας, ἅς δῇ
vi» πρώτας εἴπομεν. ΠΖΡΏ. ᾿Αριϑμητικὴν φαίνῃ ᾿
μοι λέγειν, καὶ ὅσας μετὰ ταύτης τέχνας ἐφϑέγξω
νῦν 0n. ΣΩ. Jldvv μὲν οὖν. ἀλλ, ὦ Ππρώταρχε,
ép οὗ διττὰς αὖ καὶ ταὑτας λεκτέον, ἢ πῶς; ΠΡΩ.
Ποίας δὴ λέγεις; ΣΙ. ᾿ἀριϑμητικὴν πιρῶτον. 6Q
οὐχ ἄλλην μέν τινα, τὴν. τῶν πολλῶν, φατέον, uà"
Ag» δ᾽ αὖ, τὴν τῶν φιλοσοφούνιων; ΠΡ. Πῇ
ποτε διοριαώμεκος οὖν, ἄλλην, τὴν δὲ ἄλλην δεῖ
τὶς. ἂν ἀριθμητικὴν; 242. Οὗ σμικρὸς ὅρος, ὦ
Πρώταρχε" οὗ μὲν γάρ πον μονάδοις ἀνίσους κατα-
ριϑμοῦντω; τῶν περὶ ἄριϑμόν, οἷον στρατόπεδα

δύο, καὶ βοῦς δύσ, καὶ δύο τὰ σμικρότατα, ἢ καὶ C

ἢ - 3 “
T& τοάώντων μέγιστα" οὗ δ᾽ oUx ἄν store αὐτοῖς ἔν»»
e :
2 O a

212 PLATONIS e, p. 57. ^. b. c.

ακολουϑήσειαν , tb μὴ μονάδα μονάδος ἑκάστης
τῶ» μορίων μηδεμίαν ἄλλην ἄλλης διαφέρουσαν τὶς
ϑήσει. ΠΡΩ. Καὶ. μάλα εὖ λέγεις οὐ σμικράνδια-
φορὰν τῶν περὶ ἀριϑμὸν τευταζόντων, ὥςτε λόγον
ἔχειν, δὺο αὐτὰς εἶναι. 242. Τί δέ; λογιστικὴ καὶὲ
μετρητικὴ κατὰ τεκτονικὸν καὶ κατ ἐμπορικὴν. 292
κατὰ φιλοσοφίαν γεωμετρίας τὸ καὶ λογισμῶν κα-
ταμελετωμένων; πότερον ὡς ula ἑκατέρα λεκτέον, ]
) δὺο τιϑῶμεν; ΠΡΩ. Τῇ πρόσϑεν ἑπόμενος ἕἔ ἔγωγ
ἂν δύο, κατὰ τὴν ἐμὴν γὴν" τιϑείην ὃ ἑκατέραν
τούτων. 242. ᾿Ορϑῶς" οὗ δ' ἕνεκα ταῦτα προηνεγ-
κἀμεϑα εἰς τὸ μέσον. j dga ἐννοεῖς; ΠΡΩ. Ἴσως.
ἀλλὰ σὲ βουλοίμην ἂν ἀποφήνασϑαι τὸ νῦν ἐρωτώ-
evoy. Z2. dox τοίνυν ἔμοιγε οὗτος ὃ λόγος οὐχ
ἧττον ἢ ὅτε λέγειν αὐτὸν. ἠρχόμεϑα, ταῖς ἡδοναῖς
ξητῶν ἀντίστροφον ἐνταῦθα προβεβηκέναι , σκοπῶν,
ἄρα ἐστί τις ἑτέρας ἄλλη καϑαρωτέρα ἐπιστήμης
ἐπιστήμη, καϑάπερ ἡδονῆς ἡδονή. ΖΠΡΩ. Kai μαάλε
σαφὲς τοῦτό γε, ὅτι ταῦϑ᾽ ἐνεκα τούτων ἐπικεχεί-
ρῆχε. XXXV. ΣΩ. Τί οὖν; ag οὐκ ἐν μὲν τοῖς
ἔμπροσϑεν ἐπὶ ἄλλης ἄλλην τέχνην οὖσαν ἀνεύρισκε
σαφεστέραν οὐσαν» καὶ ,ἀσαφεστόραν ἄλλην ἄλλης; j
LP. Πάνυ μὲν ovx. E42. Ἔν τούτοις δέ , p
οὔ τίνα τέχνην ὡς ὁμώνυμον φϑεγξάμενος, εἰς δό-
£o» καταστήσας ὡς μιᾶς, πάλιν ὡς δυοῖν, ἐπανε-
ρωτᾷ τούτοιν αὐτοῖν τὸ , αφὲς καὶ τὸ καϑαρόν T8
R*9) ταῦτα, πύτερον 7j τῶν φιλοσοφούντων ἢ μὴ
φιλοσοφούντων ἀκριβέστερον ἔχει; ΠΡΩ. Καὶ μάλα

—

ὃ: ἃν ον P6. PHILEBUS. 213

δοκεῖ μοι τοῦτο διερωτᾷν. 2. Τίν οὖν ,, ὦ Πρώ-
tare, αὐτῷ διδῶμεν ὠπόχρισιν; ΠΡΏ. Kp Σώκρα-
τες, εἰς ϑαυμαστὸν διαφορᾶς μέγεθος εἰς σαφήνειαν»
σροεληλύϑαμεν i ἐπιστημῶν. Z2. Οὐκοῦν ἀποκφινού-
μεϑα ἐᾷον; ΠΡΩ. Τί μήν; καὶ εἰρήσθω ys, ὅτι
πολὺ μὲν αὗται τῶν ἄλλων τεχνῶν διαφέρουσι, τοὺ-
των δ᾽ αὐτῶν αἱ περὶ τὴν τῶν ὕγτως φιλοσοφούντων
δρμὴν ἀμήχανον ἀκριβείᾳ καὶ ἀλῃϑείᾳ περὶ τὰ μό-
τρα τε καὶ ἀριϑμοὺς διαφέρουσιν. 242. Ἔστω ταῦ-
τα κατὰ σέ, καὶ σοὶ δὴ πιστεύοντος, ϑαῤῥοῦντες
ἀποχρινώμεϑα τοῖς δεινοῖς περὶ ἡ λόγων δλκὴν. ΠΡ.
Τὸ ποῖον; 241. flc sio) δύο ἀριϑμητικαί, καὶ
ταύταις ἄλλαι δύο τοιαῦται ξυγνεπόμεναν συχναΐ,
τὴν διδυμότητα i ἔχουσαι ταύτην, ὀνόματος ὁγὸς κε-
κοινωγημέναι. ΠΡΟ. 4ιδῶμεν τύχῃ ἀγαϑῇ τούτοις,
oUg φὴς δεινοὺς εἶναι, ταύτην τὴν ἀπόκχρισιν, ὦ
Σώκρατες. 2421. Ταύτας ov» λέγομεν ἐπιστήμας
ἀκριβεῖς μάλιστα εἶναι; IP. Πάνυ μὲν οὖν.
ΣΙ. ᾿᾽4λλ᾽ ἡμᾶς, ὦ Πρώταρχε, &vaivor ἅν ἢ
τοῦ διαλέγεσθαι δύναμις, si τινα πρὸ αὐτῆς ἄλλην
κρίναιμεν. Π P. Τίνα δὲ ταύτην αὖ δεῖ λέγειν;
Z4. fo» ὅτε ἢ πᾶσαν τὴν γε γῦν λεγομέ- :
»ην- γνοίη. τὴν γὰρ περὲ τὸ ὃν καὶ τὸ ὄὅ ὄντως, καὶ
τὸ κατὰ ταυτὸν ἀεὶ πεφυκός, πάντως ἔγωγε οἶμαι
ἡγεῖσϑαι ξύμπαντας , ὅσοις νοῦ καὶ σμικρὸν προς-
ἤρτηται, μακρῷ ἀληϑεστάτην εἶναι γνῶσιν. σὺ
δὲ τί πῶς, ὦ Πρώταρχε, διαχρίνοις ἃ ἄν; IP.
Ἤκουον μὲν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἑκάστοτε Γοργίον

5.214 2 - PLATONIS p» ὅδ. a. b €. d.

πολλάχίς, ὡς. E: toU πείϑειν πολὺ διαφέροι πασῶν
τεχνῶν" πάντα ydg ὑφ᾽ αὑτῇ δοῦλα δὲ ἑκόντων,
QÀÀ oU διὰ βίας, ποιοῖτο, καὶ μακρῷ πασῶν αἀρέ-
στη εἴη τῶν τεχνῶν. yU» δ᾽ οὔτε coi οὔτε δὴ éxei-
γῳ βουλοίμην ἂν ἐναντία τέϑευϑαι. 242. ; Ta ὅπελα
μοι δοκεῖς, βουληϑεὶς εἰπεῖν, αἰσχυνϑ εὶς ἀπολιπεῖν.
HP. "Egim νῦν ταῦτα ταύτῃ, ὅπη σοι δοκεῖ. 242.
"42 οὖν αἴτιος ἐγὼ ToU μὴ καλῶς: ὑπολαβεῖν de;
ΠΡ. Τὸ ποῖόν; ΣΩ. Οὐκ, ὦ φίλε Πρώταρχε,
τοῦτο ἔγωγε ἐζήτουν πω, τίς τέχνη ἢ τίς' ἐπιστήμη
πασῶ» διαφέρει τῷ μεγίστη καὶ ἀρίστη καὶ πλεῖ-
στα ὠφελοῦσα ἡ ἡμᾶς ν»ἀλλά, τίς ποῖε τὸ σαφὲς καὶ τὸ
ἀκριβὲς καὶ τὸ ἀληϑέστατον ἐπισκοπεῖ , κἂν ἢ σμι-
κρὼ καὶ σμιαρὰ Ovtvaga* τοῦτ ἔστιν ὃ νῦν δὴ
δητοῦμεν. ἀλλ ὅρα" οὐδὲ γὰρ ἀπεχϑήση Γοργίᾳ,
τῇ μὲν ἐκείνου ὑπάρχειν τέχνῃ διδοὺς πρὸς Ζρείαν
toig ἀνθρώποις κρατεῖν" ἢ δ᾽ εἶπον νῦν ἐγὼ πραγ-
ματείᾳ, καϑάπερ τοῦ λευκοῦ πέρι τότε ἔλεγον,
Xov s σμικρόν, καϑαρὸν δὲ εἴη ᾿ τοῦ πολλοῦ καὲ
μὴ τοιούτου διαφέρειν, τούτῳ γ αὐτῷ τῷ ἄλη-
: ϑεστάτῳ. καὶ γῦγ δὴ σφόδρα διανοηϑέντες καὶ
ἱκανῶς διαλογισάμενοι, pr εἴς τινας ὠφελείας
᾿ ἐπιστημῶν βλέψαντες μήτε τινας εὐδοκιμίας, ἀλλ
εἴ τις mépuxs τῆς ψυχῆς ἡμῶν δύναμις ἐρᾷν τε τοῦ
ἀληϑοῖς, καὶ πάντα ἕνεκα τούτον πράττειν, ταὺ- «
τὴν εἴπωμεν, διεξερευνησάμενοι τὸ καϑαρὸν γοῦ τε
καὶ φρονήσεως, εἰ Ταύτην μάλιστα ἐκ τῶν εἰκότων
»αϊῆσϑαι φαῖμεν ἄν, tj τινὰ ἑτέραν ταύτης xvore-

Do, e -

epipnsbe: PHILEBUS. à15

τέραν ἡμῖν ζητητέον. nPn. ᾿Αλλὰ σκοπῶ , καὶ χα-
λεπὸν οἶμαι ξυγχωρῆσαι, “τινὰ ἄλλην ἐπιστήμην
ἢ τέχνην τῆς ἀληϑείας ἀντέχεσϑαι μᾶλλον ἢ ῆ ταύτην.
zu. 4g οὖν ἐννοήσας τὸ τοιόνδε ἀἴρηκας, ὃ λέ-
γεις νῦν, ὡς ai πολλαὶ τέχναι καὶ ὅσαι περὶ ταῦτα
πεπόνηνται, πρῶτον μὲν δόξαις χρῶνται , Καὶ τὰ
περὶ δόξας ζητοῦσι ξυντεταγμένως; εἰ δὲ καὶ περὶ
φύσεως ἡγῶταί τις ξητεῖν a olo" ὅτι τὰ περὶ τὸν
κόσμον τόνδε ὅπη γέγονε, καὶ Om πάσχει T) καὶ
ὅπη: ποιεῖ, ταῦτα ῥητεῖ διὰ βίου; ; φαῖμεν ἂν ταῦτα,
ἢ πῶς; IIPf?. Οὕτω. 22. Οὐκοῦν οὐ περὶ τὰ ὄντα
ἄξέ, περὶ δὲ τὰ γιγνόμενα καὶ γενησόμενα xa γε- —
γονότα 5 ἡμῶν ὃ τοιοῦτος ἀνήρηται τὸν πόνον; HP.
“4ληϑέστατα. Xf). Τούτων οὖν τί σαφὲς à ἂν φαῖμεν
τῇ ἀκριβεστάτῃ ἀληϑείᾳ 7έγνεσθαι » ὧν wie ἔσχε
μηδὲν πώποτε «ατὰ ταυτὰ ph! Ee μήτε εἰς τὸ
viv παρὸν ἔχει; IIPf2. Καὶ πῶς; En. Περὶ οὖν τὰ
p κεκτημένᾳ βεβαιότητα μηδ᾽ ἡντινοῦν πῶς ἂν
ποτε βέβαιον γίγνοιϑὶ ἡμῖν καὶ ὁτιοῦν; ΠΡΏ. Ol.
μαι μὲν οὐδαμῶς. ΣΏ. Οὐδ᾽ ἄρα νοῦς, οὐδὲ τις
ἐπιστήμη περὶ αὐτά lon τὸ ἀληϑέστατον ἔχουσα.
ΠΡΩ. Οὔκουν εἰκός γε. XXXVI. 2X0. Τὸν μὲν
δὴ σὲ καὶ ἐμὲ καὶ Pogyla» καὶ Φίδηβον χρὴ συχνὰ
χαΐφειψ (or, τόδε δὲ ἰ διαμαρτύρασϑαι τῷ λόγῳ. ΠπΠΡΩ.
Τὸ ποῖον; XM. "fig 4 περὶ ἐκεῖνα ἔσϑ᾽ ἡμῖν τότο
βέβαιον καὶ τὸ κοαϑαρὸν καὶ ἀληϑὲς καὶ o δὴ λέ-
γομεν εἰλικρινές, περὸ τὸ dei καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ὡσαύ--
toc ἀιωκτότατα ἔγον, ἢ j δεύτερος, ἐκείνων ὅ τὸ μάλι-

216 - PLATONIS «d. ep. 60. a

στά ἐστι ξυγγενές, τὼ δ᾽ ἄλλα πάντα δεύτερά τε καὶ
ὕστερα λεκτέον. ΠΡΩ. ““ληϑέστατα λέγεις. ΣΩ. Τὰ
δὴ τῶν ὀνομάτων περὶ τὰ τοιαῦτα κάλλιστα ἀρ᾽ oU
τοῖς καλλίσταις δικαιότατον ἀπονέμειν; IP. Eixóc
jf. ML Οὐκοῦν »οῦς ἐστι καὶ φρύνησις, a y ἄν τές
τιμήσειε μάλιστα, ὀνόματα; ὨΡΩ. Nod. ΣΩ. Ταῦτ᾽
ἄρα ἐν ταῖς περὶ τὸ ὃν ὄντως ἐννοίαις ἐστὶν ἀπηκρι-
βωμένα ὀρϑῶς κείμενα καλαϑαι. IIP.f1. Πᾶνυ μὲν
οὖν. ΣΏ. Καὶ μὴν, ἄγε εἰς τὴν κρίσιν ἐγὼ τότε
παρεσχόμην, οὐκ ἄλλ᾽ ἐστιν ἢ ταῦτα τὰ ὀνόματα.
ΠΡΩ. Ti μὴν, ^ Σώκρατες; ΣΩ. Εἶεν. τὸ μὲ»
δὴ φρονήσεώς τὸ καὶ ἡδονῆς πέρι πρὸς᾿ τὴν ἀλλήλω»
μίξιν εἴ τις φαίη καϑαπεροὶ δημιουργοῖς ἡμῖν, ἐξ ὦ e»
n ἐν olg δεῖ δημιονργ εἶν τι παρακεῖσθαι , καλῶς ἂν
τῷ λόγῳ ἀπεικάξζοι. ΠΡΩ. Koi μάλα. 241. Τὸ δὴ
μετὰ ταῦτα ἀρ οὗ μιγνύναι ἐπιχειρητέον; ΠΡΩ.
Τί μήν; ΣΩ. Οὐκοῦν τάδε προειποῦσι καὶ ἀναμγή-
σασιν ἡμᾶς αὐτοὺς ὀρϑύτορον ἂν ἔχοι; LP. Τὰ
ποῖα; Xf. “Α καὶ πρότερον ἐμνήσθημεν. εὖ δ᾽ ἥ
παροιμία δοκεῖ & ἔχειν, τὸ δὶς καὶ τρὶς τό γε καλῶς
ἔχον ἐπαναπολεῖν τῷ λόγῳ δεῖν. IP. TÉ μὴν;
Zl. Φέρε δὴ πρὸς Διός" οἴμαι γὰρ οὕὗτωσέ πὼς τὰ
τότε λεχϑέντα ῥηϑῆναι. ΠΡΩ. πῶς; 2. Φώηβος
φησὶ τὴν ἡδονὴν σχοπὸν ὀρϑὸν πᾶσι ζώοις γεγονέ-
»a5 , καὶ δεῖν πάντας τούτου στοχάζεσθαι, καὶ δὴ
καὺ τἀγαϑὸν τοῦτ᾽ αὐτὸ εἶναι ξύμπασι, καὶ δύο
ὀνόματα, ἀγαϑὸν καὶ ἡδὺ, i» τινε καὶ φύσει μιᾷ
τούτω ὀρϑῶς τεϑέντ᾽ ἔχειν' Σωκράτης δὲ πρῶτον μὲν

& €, d. e, PHILEBU S, 217

oU φησι τοῦτ᾽ εἶναι, δύο δέ, καϑόπερ τὸ ὃ δνόματα,
xai τὸ τὸ ἀγαϑὺν xal ἡδὺ διάφορον ἀλλήλων φύ-
σιν ἔχειν, μᾶλλον δὲ μετέχον εἶναι τῆς τοῦ dya-
ϑοῦ μοίρας τὴν φρόνησιν ἢ τὴν ἡδονὴν. οὐ raUt
ἐστέ τὸ καὶ ἣν τὰ τότε λεγόμενα, ὼ Ππρώταρχε;
ΠΡΩ. Σφόδρα μὲν οὖν. Efl. Οὐκοῦν καὶ τόδε καὶ
τότε καὶ νῦν qui» ὧν ξυνομολογοῖτο; ΠΡ. Τὺ ποῖον,
Xfl Τὴν τἀγαϑοῦ διαφέρειν φύσιν τῷδε μᾶλλον
τῶν ἄλλων. ΠΡΩ. Τίνι; ΣΩ. ἴΩι παρείη τοῦτ ἀεὶ
τῶν ζώων διὰ τέλους πάντως καὶ πάντη , μηδενὸς
ἑτέρου ᾿ ποτὲ ἔτι προςδεῖσϑαι , τὸ δὲ ἃ ἱκανὸν τελεώ--
τατον ἔχειν" οὐχ οὕτω; ΠΡΩ.. Οὕτω μὲν οὖν. ΣΩ,
Οὐκοῦν τῷ λόγῳ ἐπειράϑημεν χωρὶς ἑκάτερον ina-
τέρου ϑέντες εἰς τὸν βίον ἑκάστων, ἄμικτον μὲν ἢδο-
γὴν φρονήσει, » φρόνησιν δὲ ἡδονῆς ὡσαύτως μηδὲ τὸ
σμικρότατον ἔ ἔχουσαν; ΠΡΩ. Ἦν ταῦτα. ΣΙ. Μῶν
ov» ἡμῖν αὐτῶν τότε πότερον ἱκανὸν ἔδοξεν εἶναι
τῷ; ΠΡΏ. Καὶ πῶς; XXXVIL Z0. Εἰ 0i γε
παρηνέχϑημέν τὸ τότε, νῦν ὁςτισοῦν ἐπαναλαβὼν
ὀρϑότερον δἰπάτω, μνήμην καὶ ἐπιστήμην καὶ
φρόγησιν καὶ ἀληϑῆ δύξαν τῆς αὐτῆς ἐδέας τιϑέ-
μενος, καὶ σκοπῶν, el τις ἄνευ τούτων δέξαυ' ἂν οἷ
καὶ ὁτιοῦν εἶναι ἢ καὶ γίγνεσθαι, μὴ ὅτι δή γε ἢδο-
»i , w9 ὡς πλείστην dS ὡς σφοδροτώτην, εἰ
μήτ ἀληϑῶς δοξάζοι χαΐέρειν, μήτε τοπαράπαν γι-
γνώσκοι , τὲ ποτὲ πέπονθε πάϑος qnit αὖ μνήμην
τοῦ πάϑους μηδ᾽ ὃντινοῦν χρόνον ἔχοι. ταῦτα δὲ
λέγε καὶ περὶ φρονήσεως, εἴ τις ἄνευ πάσης ἡδονῆς

28: — ' PLATONIS ^ méxeWe

xai τῆς βραχυτάτης δέξαιτ' ἂν φρόνησιν ἔχειν uA-
λθν, ῆ μδεά τινῶν ἡδονῶν , ἢ πόσας ἡδονὰς χωρὶς
φρονήσοως μᾶλλον ἢ μετὰ ὶ φρονήσεως αὖ τινος. IIP.f2,
Οὐκ ἔστιν, ὦ Σώκρατες" ἀλλ οὐδὲν δεῖ ταῦτά γε
πολλίίπις ἐπερωτᾷν. zn. Οὐκοῦν τὸ ys τέλεον καὶ
πᾶσιν αἷρετόν , καὶ τὸ παντάπασιν ἀγαϑόν, οὐδέτε--
ρον ἂν τούτων εἴη; ΠΡΩ. Πῶς γὰρ dv; ΣΏ. Τὸ
τοίνυν ἀγαϑὸν ἢ sro» σαφῶς, ἢ καί τινα τύπον αὐτοῦ
ληπτέον, ἵν, ὕπερ ἐλέγομεν, δευτερεῖα ὅτῳ δώσο--
μεν, ἔχωμεν. HP. ᾿Ορϑότατα λέγεις. 242. Ovx-
oU» ὁδὸν μὲν τινα ἐπὶ τἀγαϑὸν εἰλήφαμεν; ΠΡΩ.
Τίνα; Z4. Καϑάπερ ; 5l τις τινὰ ἄνϑρωπον ζητῶν
τὴν οἴκησιν πρῶτον ὀρϑῶς , ἕνα οἰκεῖ : πύϑοιτο αὖ.-
τοῦ, μέγα τι δήπον πρὸς τὴν εὕρεσιν ὧν ἔχοι τοῦ
ζητουμένου. HP. πῶς δ' ob; Z2. “Καὶ γῦν δή
τις λόγος ἐμήνυσεν ἡμῖν, ὥςπερ καὶ κατ ἀρχάς. ; μὴ
δητεῖν ἐν τῷ ἀμίχτῳ βίῳ τἀγαϑόν, ἀλλ᾽ ἐν τῷ μυ-
xt). ΠΡΩ. Πάνυ ye. 4. "Elnlc μὴν πλείων £v
τῷ μιχϑένει καλῶς τὸ ζητούμενον ἔσεσϑαι φανερώτε--
ρού, 7 ἐν τῷ μὴ; ΠΡΩ. Πολὺ γε. X42. Τοῖς δὴ
Seo, ὦ Πρώταρχε , εὐχόμενοι “εραννύωμεν, bre
“Διόνυσος size Ἥφαιστος dÜ ὅςτις ϑεῶν ταύτην
τὴν τιμὴν εἴληχε τῆς ξυγχράσεως. ΠΡΏ. Πὲνν μὲν
. ovv. 241. Koi μὴν καϑάπερ ἡμῖν οἱνοχόοις τισὲ
παρεστῶσι κρῆναι, καὶ μέλιτος μὲν ἂν ἀπεικάζοι τὶς
τὴν τῆς ἡδονῆς, τὴν δὲ τῆς φρονήσεως, »ηφανγτικὴν
, καὶ ἄοινον, αὐστηροῦ καὶ ὑγιεινοῦ τινος ὕδατος, ἃς
τ προϑυμητέον ὡς κάλλιστα ξυμμιγνύναι. ΠΡΏ. Πᾶς

- T,
-
.-

d. €, p. 62,8. b, PHILEBUS. , 019

γὰρ ov; Σ1.. Φέρε δὴ πρότερον" ἄρα πᾶσαν ἠδο-
νὴ» πάσῃ φρονήσει μιγνύντες, τοῦ καλῶς ἂν μαάλι-
στα ἐπιεύχοιμεν ; ΠΡ ΠΡΩ. Ἴσως. 22. ᾿4λ1 οὐκ ἀσφα-
λές" ἢ δὲ ἀκινδυνότερον ἃ ἂν μιγνύοιμεν, δόξαν μοι
δοκῶ τινὰ ἀποφήνασθαι ἄν. ΠΡΏ. «4ἐγε, τίνα. 242.
*Hy ἡμῖν ἡδονή τε ἀληϑήφ, ὡς οἰόμεϑα, μᾶλλον
ἑτέρας ἄλλη, καὶ δὴ τέχνη τέχνης ἀκριβεστέρα; ΠΡΩ.
πῶς ydg οὔ; 241, Καὶ ἐπιστήμη δὴ ἐπιστήμης διά...
qogoc, ἥ μὲν imi và γιγνόμενα καὶ ἀπολλύμενα
ἀποβλέπουσα, 5 δέ, ἐπὶ τὰ wire )ιγνύμενα μήτε
ἀπολλύμενα , κατὰ ταυτὰ δὲ καὶ ὡσαύτως ὄντα ἀεί"
ταύτην, εἰς τὸ ἀληθὲς ἐπισχοπούμενοι, ἡγησάμεϑα
ἐκείνης ἀληϑεστέραν εἶναι. ΠΡΩ. Πάνυ μὲν οὖν p-
ϑῶς. 342. Οὐκοῦν εἰ τἀληϑέστατα τμήματα ἑκατό-
ρας ἴδοιμὸν πρῶτον ξυμμίξαντες, ἄρα ἱκανὰ ταῦτα
ξυγκεκραμένα τὸν ἀγαπητότατον βίον ἀπεργασάμενοι
παρέχειν ἡμῶν, ἢ τενος ἔτι προρδεόμεϑα καὶ τῶ»
μὴ τορούτων; ΠΡΩ. "Euol γοῦν δοκεῖ δρᾷν οὕτω.
XXXVIIL ΣΙ. Ἔστω δή τις ἡμῖν φρονῶν ἄνϑρω-
πος αὑτῆς πέρι δικαιοσύνης, ὃ τι ἐστι, καὶ Àd-
γον ἔχων ἑπόμενον τῷ γοεῖν ᾽ καὶ δὴ καὶ igi τῶν
ἄλλων ἁπάγτων τῶν 6 ὄντων ὡσαύτως διανοούμενος.
HP42. Ἔστω γὰρ οὖν. ΣΩΏ. 49 οὖν οὗτος. ἰχανῷφ
ἐπιστήμης ἕξει, κύκλον μὲν καὶ σφαίρας αὐτῆς τῆς
ϑείας τὸν λόγον ἔχων, τὴν» δὲ ἀνθρωπένην ταύτην
σφαῖραν x«l τοὺς κύκλους τούτους͵ ἀγνοῶν, καὶ
ζφώμενος ἐν οἰκοδομίᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὁμοίως κανόσε
καὶ τοῖς κύχλοις; JIPf1. Τελοίαν διόϑεσιν ἢ dips,

i

000 "^ "PLATONIS b, c, d. e,

ὦ Σώκρατες, ἐν ταῖς ϑείαις οὖσαν μόνον ἐπεστὴν
μαις λέγομεν. i42. πὼς φῇς; 3 τοῦ ψευδοῦς xe-
κόνος ἅμα καὶ τοῦ κύκλου τὴν οὐ βέβαιον οὐδὲ κα--
Sogar Ἶέχνην ἐμβλητέον κοινῇ xai ξυγχρατέον; ;
ΠΡΩ. ᾿Αναγκαῖον γὰρ, εἰ μέλλει τις ἡμῶν καὶ τὴν
ὁδὸν ὁχάστοτε ἐξευρήσειν. οἴκαδε. ΣΙ. Ἦ καὶ μου-
σιπήν; ἤν ὀλίγον ἔμπροσϑεν ἔ ἔφαμεν, στοχάσεώς τε
καὶ μιμήσεως μεστὴν οὖσαν, καϑαρύτητος ἐνδεῖν;
ΖΡ. ᾿Αἀναγκαῖον φαίνεται ἔμοιγε, εἴπερ γε ἡμῶν»
ὁ βίος ἔσται καὶ ὅπωσοῦν ποτὲ βίος. 242. Βούλει
δῆτα, ὥςπερ ϑυρωρὸς ὑπ᾽ ὄχλου τινὸς ὠὡϑούμενος
καὶ βιαζόμενος : ἡττηϑείς, ἀναπετάσας τὰς ϑύρας,
ἀφῶ πάσας τὰς ἐπιστήμας εἰςρεῖν, καὶ μίγνυσθαι
ὁμοῦ χαϑαρᾷ UP ἐνδεεστέραν; ΠΡΩ. Οὔκουν»
ἔγωγε οὗδα, ὦ “Σώκρατες, , ὃ τι τὶς ἂν βλάπτοιτο,
πάσας λαβὼν τὰς ἄλλας, ἐπιστήμας ἔ ἔχων τὰς πρώ-
, tac. ΣΩ. Μεϑίω δὴ τὰς ξυμπάσας ῥεῖν εἰς τὴν τῆς
“Ὁμήρου καὶ μάλα ποιητικῆς μεσγαγκείας ὑποδοχήν.
ΠΡΩ. Πάνυ μὲν οὖν" μεϑεῖνται. XXXIX, ΣΩ.
Kalb πάλιν ἐπὶ τὴν τῶν ἡδονῶν πηγὴν ἱτέον. ὡς
γὰρ διενοήθημεν αὐτὰς μιγνύναι, τὰ τῶν ἀλη-
O85 μόρια “πρῶτον οὗκ ἐξεγενήϑη ἡμῖν, ἀλλὰ διὰ
τὸ πᾶσαν ἀγαπᾷν» ἐπιστήμην , tig ταυτὸν μεϑεῖμεν
ἀϑρόας καὶ πρύσϑεν. τῶν ἡδονῶν. ΠΡΩ. “41ηϑέ-
στατὰ λέγεις. ΣΩ. Ὥρα δὴ βουλεύεσθαι νῶϊ» καὶ
περὸ τῶν ἡδονῶν, πότερα καὶ ταύτας πάσας | ἀϑρόας
ἀφετέον, ἢ καὶ τούτων πρώτας μεϑετέον ἣ ἡμῖν, ὅσαι
ἀληθεῖς. ΠΡ. Πολὺ γε διαφέρει πρός γε ἀσφὰ-

"—— R5 abe PHILEBUS | 2"

λείαν πρώτας τὰς ἀληϑεῖς ἀφεῖναι. 241. Μεϑεί-
σϑὼν δή. τὲ δὲ μετὰ ταῦτα; &g oix, εἰ μέν τινες᾿
ἀναγκαῖαι, καϑάπερ i ἐκεῖ, ξυμμικτέον καὶ ταύτας;
ΖΡΩ. Τί δ᾽ oV; τάς γε ἀναγκαίας δήπονϑεν. Z4.
Εἰ δὲ γε καὶ ᾿καϑάπερ tdg τέγνας πάσας ἀβλαβές τε
καὶ ὠφέλιμον ἦν ἐπίστασθαι διὰ βίον, καὶ νῦν δὴ
ταυτὸ λέγωμεν περὶ τῶν ἡδονῶν, εἴπερ πάσας ἢδο-
»ac ἥδεσθαι διὰ βίου ξυμφέρον τὸ ἡμῖν ἐστι. καὶ
ἀβλαβὲς ὅπασι, πάσας ξυγκρατέον. ΖΡΏ. Πῶς
ov» δὴ περὶ αὐτῶν τούτων λέγωμεν, καὶ πῶς ποιῶ-
μὲν; 241. Οὐχ ἡμᾶς , 9 Πρώταρχε, διερωτᾷν χρῇ.
τὸς ἡδονᾶς δὲ αὐτὰς καὶ τὰς φρονήσεις , διαπυνϑά-
»ομένους τὸ τοιόνδε ἀλλήλων πέρι. ΠΡΩ. Τὸ ποῖον
242.2 φίλαι, εἴτε ἡδονὰς ὑμᾶς χρὴ προσαγορεύειν,
eire ἄλλῳ ὁτῳοῦν ὀνόματι, μῶν οὐκ ἄν͵ δέξαισϑε.
οἰκεῖν μετὰ φρονήσεως πάσης , ἢ | χωρὶς τοῦ φρονεῖν;
Οἶμαι μὲν πρὸς ταῦτα τόδ᾽ αὐτὸς ἀναγκαιότατον :
εἶναι λέγειν. ΠΡΏ, TO ποῖον; 242. Ὅτι, καϑά-
σεερ ἔμπροσϑεν ἐῤῥήϑη , τὸ μόνον καὶ ἔρημον εἰ- B
λικρινὲς εἶναί τι γένος, οὔτε πάνυ τι δυνατὸν οὔτ᾽
ὠφέλιμον , πάντων γε μὴν ἡγούμεϑα γενῶν ἄριστον
ἕν ἀνθ᾽ ἕνὸς ξυνοικεῖν ἡμῖν, τὸ τοῦ γιγνώσκειν τὰ
ἄλλα τε πάντα, καὶ αὐτὴν αὐτῶν ἡμῶν τελέως
eic δύναμιν ἑχάστην. ΠΡΩ. Καὶ καλῶς ye εἰρήκατε
τανῦν, φήσομεν. zn. ᾿ορϑῶς. πάλιν τοίνυν uita
roUro τὴν φρόνησιν xal τὸν νοῦν ἀνερωτητέον" ἀῤ
ἡδυνῶν τι προρδεῖσϑε ἐν τῇ ξυγκράσει; φαῖμεν ἄν"
καὶ αὖ τὸν νοῦν τε καὶ τὴν φρόνησιν ἀνερωτῶντις,

^

-

222 ᾿ PLATONIS d, e, p. 64, a, b.

-

ποίων, φαῖεν ἂν ἔσως, ἡδονῶν; IP. Eixóc. Z4
O δὲ 7 ἡμέτερος λόγος μετὰ τοῦτ᾽ ἐστὸν δὃδε" , πρὸς
ταῖς ἀληϑέσιν ἐκείνωις ἡδοναῖς, φήσομεν, ἀρ ἔμ
προςδεῖσϑ' ὑμῖν τὰς μεγίστας. ἡδονὰς ξυνοίκους ε)-..
ye, καὶ τὸς σφοδροτάτας; καὶ πῶς, ὦ Σώκρατες ; z
— ἴσως φαῖεν ἂν — αἵ y ἐμποδίσματά τε μυρία ἡμῖν
ἔχουσι, τὰς ψυχάς, ἐν αἷς οἰκοῦμεν, ταράττουσαε
διὰ μανικδς ἡδονάς, καὶ γέγνεσθαί τε ἡμᾶς τὴν
ἀρχὴν οὐκ ἐῶσι, τὰ τε γιγνόμενα ἡμῶν τέκνα, ὥςτο-
πολὺ δι᾽ ἀμάλειαν λήϑην ἐμποιοῦσαι, παντάπασι
διαφϑ ἐν" ἄλλας δὲ ἡδονάς, Ld καὺ κα’
ϑαράς, ἃς εἶπες σχεδὸν, οἰκείας ἡμῖν νόμιζε, καὶ

πρὸς ταύταις τὰς Mj ὑγιείας καὶ τοῦ σωφρονεῖν,
νοὶ δὴ καὶ ξυμπάσης ἀφετῆς ὁγχόσαι, κοϑάπερ ϑεοῦ
ὁπαδοὶ γιγνόμενοι, αὐτῇ ξυνακολονθοῦσι πάντῃ,
ταύτας μέγνυ, τὸς δ᾽ ἀεὶ μεῖ ἀφροσύνης καὶ τῆς
ἄλλης κομέας ἑπομένας moli) που ἀλογία τῷ »ᾧ
μεγνύναι τὸν βουλόμενον, δτικωλλέστην ἰδόντα καὶ
ἀστοσιαατοξάκην μῖξιν καὶ κρῶσιν, μαϑεν ἐν ταὺὐ-
7) πειρῶσϑωι, vi "rots Ey vc ἀνθρώπῳ καὶ τῷ steve?
πέφυκε» ἀγαθόν, καὶ τίφα ἰδέων αὐτὴν εἰγωΐ ποτε
μαντευξέον. ἀρ ouv ἐμφρόνως ξοῦτα καὶ ἐχόντως
δαυτὸν τὸν γοῦν φήσομεν ὑπὲρ τὲ δαντοῦ wel μνὴ-
μης καὶ δόξης ὀρθῆς ἀποπρίνασϑοι vU νῦν φηθέντα,; j
ΖΡ). Havitsoo: μὲν. οὗ». zn. Alla μὴν καὶ τόδε

yt ἀναγκαῖον , xu οὐκ ἄλλως ἄν mots γένοιτο οὐδ᾽

ἂν ἕν, ΖΙΡΩ. Τὸ ποῖον; X. ᾧ μὴ μέξομεν ἀλή-
ϑειαν, οὐκ ἄν more τοῦτο ἀληθῶρ γίγνοιτο, οὐδ᾽

4

b. e. d. e, PHILEBUS. 233
^" ν γενόμενον da. ΠΡΩ. πῶς γὰρ &»; 242. Οὖδα-
μῶς. ἀλλ᾽ εἴ τινος ἔξει προρδεῖ τῇ ξυγκρώσει ταύτῃ,
λέγετε σὺ καὶ Φίληβος" ἐμοὶ μὲν γάρ, κοϑαπερεὶ xó-
σμος τις ἀσώματος ἄρξων καλῶς ἐμψύζου σώματος, ᾿
ó νῶν λόγος ἀπειργάσθω: φαίνεται, ΖΡΩ. Καὶ ἐμοὶ
τοίνυν, ὦ εξώκρατες, οὕτω λέγε διδόχϑαι. ΧΙ,
Zu. "4g οὖν, ἐπὶ μὲν τοῖς τοῦ ἀγαϑοῦ νῦν ion προ-
Θύροις καὶ τῆς οἰκήσεως ἐφεστάναι τῆς τοῦ τοιού-
τοῦ λέγοντες, ἴσως ὀρθὸν ἂν τινὰ τρόπον φωῖμεν; ;
AP. “Ἐμοὶ γοῦν ἑ δοκεῖ. mn. Τί δῆτα ἐν τῇ ξυμ-
μίξει τιμιώτατον ἅμα καὶ μάλισι αἴτιον εἶναι δό-
ἔδιεν ἂν ἡμῖν τοῦ πᾶσι γεγονέναι προςφιλῦ τὴν Ττοῦ-
αὑτὴν διάθεσιν; τοῦτο γὰρ ἰδόνεες, μετὰ τοῦτ
ἐπισκεψώμεθα ; do 40ovg als νῷ προφφυέστεφον
καὶ οἰκειότερον ἢ ἐν τῷ παντὶ ξυνέστηκεν. HPA. '0g-
ϑῶς" τοῦτο γὰρ εἰς τὴν κρίσεν ἡμῖν ἐσεὶ δνμφορώ-
τατον. 241. Καὶ μὴν ξυμπάσης ys μέξιως oU χαλο-
| πὸν ᾿δεῖν τὴν. aia», διῖ ἣν ἢ παντὸς ἀξία γέγνο-
ται ἡτισοῦν ἢ τοπαράπᾶν οὐδενός. ΖΡΩ. πῶς λό-
ye; 242. Οὐδείς πω τοῦτα ἀνθρώπων ἀγνοῶ.
ΠΡΩΏ. Τὸ ποῖον; X2. Ὅτι μέτρον ναὶ τῆς ξυμ-
μέτρον φύσεως μὴ τυχοῦσα ἡτισοῦν na) ὁπωσοῦν
ξύγκρααις πᾶσα, ἐξ ἀνάγκης ἀπόλλυσι Td 36 κεραν-
»ὑμενα καὶ πρώτην ἑαντήν. οὐδὲ ydg κρᾶσις , ee
εις ἄκρατος ξυμπεφορημένη͵ ἀληθῶς ἢ τοιαύτη γί-
γνεται ἑκάστοτε ὄντως τοῖς ἜΝ πε $uugope.—
Enn. ᾿Αληϑέατατα. Z4). iN» δὴ κωξαπέφευχγεν

“-

2. 4. Φ

204 PLATONÍS p.64.e. p.65. a. b, e.

ἡμᾶς ἢ τἀγαϑοῦ δύναμις εἷς τὴν τοῦ καλοῦ φύσιν.
μετριότης γὰρ καὶ ξυμμειρίᾳ, κάλλος δήπον xoi
ἀρετὴ. πανταχοῦ ξυμβαΐνει γίγνεσθαι. ΠΡΏ. Πάνυ
μὲν € οὖν. ΣΏ. Καὶ μὴν ἀλήϑειάν γε ἔφαμεν αὐτοῖς
ἐν τῇ πράσει μεμίχϑαι. HIP... Πάνυ γε. ΣΩ. Ovx-
bU» «εἰ μὴ μιᾷ δυνάμεθα ἰδὲᾳ τὸ ἀγαϑὸν neri ous,
ξὺν τρισὶ λαβόντες , λύλλε καὶ ξυμμετρίᾳ καὶ ἄλη-
ϑεία, λέγωμεν ὦ ὡς τοῦτο οἷον ἕν ὀρϑόιατ᾽ ἂν αἰτιασαί-
μεϑ' ὧν τῶν ἐν τῇ ξυμμίξει, καὶ διὼ τοῖτο, ὡς ἀγὰ-
ϑὸν ὄν, τοιαύτην. αὐτὴν. ÉL kein ΠΡΏ. 'Op90-
vara μὲν οὗν. XLI. zn. "Hh τοίνυν, ὦ Hoá-
ταρχε, ixavóg qui» γένοιτ ἂν ὅςτισοῦν χριτὴς ἣδο-
γῆς vs πέρι καὶ φρονήσεως, j ὁπότερον αὐτοῖν τοῦ
ἀρίστου ξυγγενέστερόν τε καὶ τιμιώτερον ἐν ἀνθρώ-
| σπθες εἶ ἐστι καὶ ϑεοῖς. ΠΡ. dio» μὲν" ὅμως
δ᾽ αὖ τῷ λόγῳ ἐπεξελϑεῖν Báo». X. Ka ἕν
ἕχαστον τοίνυν τῶν τριῶν σερὸς τὴν ἡδονὴν καὶ τὸν
γοῦν κρίνωμεν" δεῖ γὰρ ἰδεῖν, ποτέρῳ μᾶλλον ξυγ-
γενὲς ἕκαστον αὐτῶν ἀπονεμοῦμεν. ΠΡΏ.. Κάλλους
καὶ ἀληϑείας καὶ μετριότητος πέρι λέγεις; ΣΩ.
Ἰναΐ. πρῶτον δὲ γε ἀληϑείας λαβοῦ , 0 ! JIgorraggt,
καὶ λαβόμενος, βλέψας tig τρία, νοῦν καὶ ἀλή-
Oso» καὶ ἡδονήν, πολὺν ἐπισχὼν χρύνον, ἀπό-
κρίναι σαυτῷ, πότερον ἡδονὴ ξυγγενέστερον, ἢ
νοῦς, dinOsa. ΠΡΩ. Τί δὲ χρόνον δεῖ; πολὺ
στ γάρ, οἶμαι, διαφέρετον. ἡδονὴ μὲν γὰρ ἅπάν-
τω» ἀλαζονέστατον᾽ ὡς δὲ λόγος, καὶ ἐν ταῖς ἢδο--

- ^

s49»695,24 — PHILEBUS. . ^ /— 295

ναῖς ταῖς 79i τὰ ἀφροδίσια, at δὴ μέγισται δο-
κοῦσιν εἶναι, καὶ τὸ ἐπιορκεῖν ξυγγνώμην εἴληφε
παρὰ ϑεῶν, ὡς, καϑάπερ παίδων, “τῶν ἡδονῶν
νοῦν οὐδὲ τὸν ὀλίγιστον κεκτημένων" νοῦς δὲ ἤτοι
ταυτὸν καὶ ἀλήϑεια ἐσείν, ἢ πάντων ὁμοιότατόν τε
καὶ ἀληϑέστατον. ΣΏ. Οὐκοῦν τὸ μετὰ τοῦτο τὴν
μετριότητα ὡς οὕτως σκέψαι, πότερον ἡδονὴ φρονή.-
σεως, ἢ φρόνησις ἡδονῆς πλείω κέκτηται; ΖΡΩ. Εὔ-
σκεπτόν γε καὶ ταύτην σχέψιν προβέβληκας. οἶμαι
γαοῖρ, ἡδονῆς μὲν καὶ περιχαρείας οὐδὲν τῶν ὄντων πε-
φυχὸς ἀμετρότερον εὑρεῖν à ἄν τινα, νοῦ δὲ καὶ red
σεήμης ἐμμετρότερον οὐδ᾽ ἂν ἕν ποτε. zn. Καλῶ

εἴρηκας ὅμως δ᾽ ἔτι λὲγε τὸ τρίτον" νοῦς ἡμῖν καλ-
λους μετείληφε πλεῖον ἢ τὸ τῆς ἡδονῆς γένος, ὥςτο
εἶναι καλλίω νοῦν ἡδονῆς, ἢ ῇ τοὐναντίον; ΠΡΩ. 4e
οὖν φρόνησιν μὲν xol νοῦν, δι Σώκρατες, οὐδεὶς πώ-
. πότε, OUO" ὕπαρ οὔτ᾽ ὄναρ, αἰσχρὸν οὔτε εἶδεν οὔτε
ἐπενόησεν οὐδαμῇ οὐδαμῶς οὔτε γιγνόμενον, οὔτε
ὄντα, οὔτε ἐσόμενον. ΣΩΏ. ᾿Ορϑῶς. ΠΡΩ. ᾿Ηδονὲς δὲ
7 ποῦ, καὶ ταὑτας σχεδὸν τὰς μεγίστας, ὅταν ἴδωμὲν
ἡδόμενον ὄγντινοῦν, ἢ τὸ γελοῖον ἐπὶ αὐταῖς ἢ τὸ md»-
των αἴσχιστον ἑπόμενον ὁρῶντες, αὐτοΐ τε αἰσχυνό-
μεϑα καὶ ἀφανίζοντες xU toy ὀτιμάλεστα , YVxià
sdvra τὰ τοιαῦτα διδόντες, ὡς φῶς οὗ δέον ὁρᾷν
αὐτά. 242. Πάντη δὴ φήσεις, δι πρώταρχε , ὑπό τε
ἀγγέλων". πέμπων καὶ παροῦσι φράζων, ὡς ἡδονὴ κτῇ-
μα oix ἔστι πρῶτον οὐδ᾽ αὖ δεύτερον, ἀλλὰ πρῶτο»

Prar. Or. Ton. Il. P

$36 - PLATONIS .p66.2. v.c. ἃ, c.

μὲν πὴ περὶ μέτῃον ei τὸ βόλριον καὶ καΐῤτον, καὶ

πάντα ὁπόσα τοιαῦτα χρὴ γομέξειν τὴν ἀΐδιον ἡρῆ-
σθαι φύσιν. IIPf1. Φοῤνεταὶ οὖν ἐκ τῶν νῦν λεγομέ-
vb. 24. Ζεύτορον μὴν περὲ τὸ ξύμμετρον so κα-
λὸν καὶ τὸ τέλεον ao) ἑκανὸν καὶ πάνϑ' ὑὁπόσα τῆς
γενεᾶς ταύτης αὖ ἐστιν. ΠΡΏ. Ἔοικε γοῦν. Xo. Τὸ
τοίνυν τρίτον» , ὡς 1 ἐμὴ μαντεία, γοῦν καὶ φρόνησιν
τυϑεὶς οὐκ ἂν μέγα τε τῆς ἀληϑείας παρεξέλϑθοις.
ΠΡΩ. Ἴσως. ΣΩ. "4o οὖν οὐ τόταρτα, & Tijg ἐψῳ-
Asie ἔϑεμεν αὐτῆς, ἐπιστήμας τε καὶ τέχνας xai δόξας
ὀρθάς λεχϑείσας, ταῦτ᾽ sive, τὰ πρὸς τοῖς τρισὶ τό-
ταρτα; εἴπερ τοῦ ἀγαϑοῦ γέ ἐστι μᾶλλον ἢ τῆς ἠδο-
γῆς ξυγγενῆ. ΠΡΩ. Táy ἄν. 242. Πέμπτας τοίνυν,
ἃς ἡδονὰς ἔϑεμεν " ἀλύπους δρισείμενοι, καθαρὰς
ἐπονομάσαντες τῆς ψυχῆς αὐτῆς ἐπιστήμας , ταῖς δὲ
αἰσϑήσεσιν ἑπομένας. HP. Ἴσως. Σ.. Ἕκτῃ δ᾽ ἐν
γενεᾷ, φησὶν" Οφφεύς, καταπαύσατε κύσμον ἀοιδῆς.
ἀτὰρ κινδννεύει καὶ ὁ ἡμέτερος λόγος i ἐν ἕκτῃ κατα-
πεπαυμϑὸς εὖνοι agiae" τὸ δὴ uera ταῦϑ᾽ ἡμῖν οὐ.
δὲν λοιπόν, πλὴν ὥςπερ κεφαλὴν ἀποδοῦναι τοῖς si-
ρημένοις. ΠΡ. Οὐκοῦν χρή. ΧΕΙ, 242. Ἴ8ε δή,
τὸ τρίτον τῷ σωτῆρι τὸν αὐτὸν διιμαρτυράμενοι λό-
yov ἐπεξέλϑωμεν. ΠΡΩ. “Ποῖον δή; Xn. Φίληβος
τὐγαθὸν ἐτίϑεϊο ἡμῶν ἡδονὴν εἶναι πᾶσαν ol νεαν-
τελῆ. ΠΡΩ. Τὸ Ἔστω; ὦ Σώκφατες, ὡς Fomeg, ἔλε-
7γεο. ἀρτέως τὸν ἐξ ἀρχῆς ἐπκαναλαβεῖν δεῖν λόγον. ΣΏ.

lVai- τὸ δέ γε μετὰ τοῦτο ἀκούομεν. ἐγὼ ydo δὴ

-

S RATE bc PRILEBUS. 227

κατιδών, ἅπερ γυνὴ διλήλυϑα, καὶ δυςχεράνας τὸν
Φιλήβου λόγον οὐ μάγον, ἀλλὰ xol ἄλλων πολλάκις
κυρίων, εἶπον, ὡς ἡδονῆς 7ε γοῦς εἴ) à» μακρῷ βέλ-
Lnd τε xol ἃ ἄμεινον τῷ τῶν ἀγϑρώπων βίῳ. ΠΡΩ.
Ἣν ταῦτα. ΣΩ.. Ὑποπτεύων δέ ys καὶ ἄλλα εἶναι
πολλά » εἶπον, ὡς εἰ φανείη τὸ τούτοιν ἀμφοῖν βέλ--
ἘιΟΝ, ὑπὲρ τῶν δευτερείων γνῷ πρὸς ἡδονὴν ξυνδιω-
μαχοίμην, ἡδονὴ δὲ καὶ i δευτερείων. στερήσοιτο. IP.
Eins γὰρ οὖν. 242. Καὶ μετὰ ταῦτά γε πάντων ἶχα-»
γνώτατα τούτοιν οὐδέτερον ἱκωνὸν ἐφάνη. HP. ᾿Αλη-
ϑέστατα. ΣΩ. Οὐκοῦν παντάπασιν ἐν τούτω τῷ λό-
γῳ καὶ νοῦς ἀπήλλακτο καὶ ἡδονή, pires τἀγαϑόν
ys αὐτὸ μηδ᾽ ἕτερον αὐτοῖν εἶναι στερομένων αὐταρ--
κεἰας, καὶ τῆς toU ἱχανοῦ καὶ τελείου δυνάμεως. ΠΡ.
᾿ορϑότατα. 242. Φανέντὸς δὲ γε ἄλλον τρῖτον xgeíz-
τορος τούτοιν éxarégov, μυρίῳ 7 αὖ νοῦς ἡδονῆς
οἰκειότερον καὶ προρφνέστερον πέφανται γῦν τῇ τοῦ͵
νικῶντος ἰδέᾳ. ΠΡΩ. Hàc ydg oU; X1. Οὐκοῦν
πέμπτον , κατὰ τὴν κρίσιν, ἢ» νῦν λόγος ἀπεφή-
voto, γέγναιτ ἂν ἡ τῆς ἡδονῆς δύναμις; ΠΡΩ. Ἔοικε.
242. Πρῶτον δέ γε οὐκ ἂν οἱ πάντες βόες τε καὶ ἵπ-
ποι καὶ τἄλλα ξύμπαντα ϑηρία aei TO) τὸ χαίρειν
διώκειν; οἷς πειστεύοντες, ὥςπερ μάντεις ὄρνισιν, οὗ
πολλοὶ κρίνουσι τὰς ἡδονὰς εἰς τὸ ζῇν ἡ ἡμῖν εὖ κρα-
πτέστας εἶναι, καὶ τοὺς ϑηρίων i ἔρωτας οἴονται κυ-
ρίους εἶναι μάρτυρας μᾶλλον, ἢ τοὺς τῶν ἐν Movon
φιλοσόφῳ audi dé ἑκάστοτε λόγων. ΠΡΩ.
P a :

228- EATON PHILEDUS. .

᾿Αληϑέστατα, e «Σώκρατες, εἰρῆσϑαί 9ot νῖν ἢδη φα-

μὲν ἅπαντες. ΣΩ.. Ὀὐχοῦν καὶ ἀφίετέ με; ΠΡΩ.
“μικρὸν E ἔτι λοιπόν, ὦ ) “Σώκρατες oU γὰρ δήπον" ci
, ye ἀπαρεῖς πρότερος 3 ἡμῶν" ὑπομνήσω δὲ os τὰ às
πόμενα.

p ?9.a. ". ὶ ΜΕΝΟ. ' 2900

΄σ

MENXON

ΠΕΡῚ APETHGZ.

JNIPAZTIEKOI

-

e

T4 TOY 4I1440TOY HPOZARHUA
MENJN, ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ΠΑ͂Σ MEN4A1NOA,

-

ANTTOZ.

ἜΧΕΙΣ μοι εἰπεῖν, ὦ Σώχρατες, ἄρα διδακτὸν 3 ἢ
ἀρετή, , ἣ οὐ διδακτὸν ἀλλ᾽ ἀσκητόν » ἢ οὔτε ἄσκη-
τὸν οὔτε μαϑητόν, ἀλλὰ φύσει παραγίγνεται τοῖς
ἀνθρώποις , ἢ ἄλλῳ nb τρόπῳ; 242. 4) Méva»,
προταῦ μὲν Θετταλοὶ εὐδύκιμοι soa» ἐν τοῖς Ἕλληρι,
καὶ ἐθαυμάζοντο ἐφ ἱππικῇ τε καὶ πλούτῳ, γῦν δέ,
ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, καὶ ini σοφίᾳ καὶ οὐχ ἥκιστα οὗ τοῦ
σοῦ ὁταιρὸν “᾿ριστίππον πολῖται, τοῦ “Ταρισσαίου.
τούτου δὲ ὑμῖν αἴτιός ἐστε Τυργίας. ἀφικόμενος yao
εἰς τὴν πόλιν, ἐραστὰς. ἐπὶ σοφία εἴληφεν ᾿4λεναδῶν
τε τοὺς πρώτους, ὧν ὃ σὸς ἐραστής & ἐστιν ᾿Αρίστιπ-

-

΄

230 PLATONIS wxXcp71i.«. b.c,

πος, xal τῶν ἄλλων Θετταλῶν. καὶ δὴ καὶ τοῦτο τὸ
ἔϑος ὑμὰς εὔϑεκεν, ᾿ἀφύβως τὸ καὶ | μεγαλοπρεπῶς
ἀποχρίνεσϑαι, ἐών LET ἔρηται, ὥςπερ εἰκὸς τοὺς
εἰδότας, ἅτε καὶ αὐτὸς παρέχων αὑτὸν ἐρωτᾷν τῶν
“Ἑλλήνων τῷ βουλομέγκῳ ὅ τι ἄν τις βούληται, καὶ
οὐδενὶ ὅτῳ οὐκ ἀποκρινόμενος. ἐνϑάδε δέ, ὦ φίλε μέ-
γω», τὸ dvuyziov περιδστηπδν" ὥςπερ αὐχμός τις τῆς
σοφίας γέγονε » καὶ κινδυνεύει i ἐκ τῶνδε τῶν τόπων
παρ ὑμὰς οἴχεσθαι ὃ ἢ σοφία. ᾿ εἶ γοῦν τινα ἐϑ ἕλεις
οὕτως ἔφρεσϑαι τῶν ἐνθάδε, οὐδεὶς ὅςτις οὗ γελάσε--
ται, καὶ ἐρεῖ, ΔΩ ξένε, κινδυνεύω σοι δοκεῖν » μακάριός
τις εἶναι, ἀρετὴν γοῦν, εἴτε διδακτὸν εἶϑ' ὅτῳ τρόπῳ
σαραγίγνεται, εἰδέναι" ἐγὼ δὲ τοσούτου δέω, εἴτε δι-
Jaxró», εἴτς μὴ διδακτόν, εἰδέναι, ὦ ὡς οὐδὲ αὐτὸ ὃ o τῇ
ποῖ ἐστὶ τοπαράπαν ἀρετὴ, τυγχάνω εἰδώς. ,11. ᾿Εγὼ
οὖν καὶ αὐτός, ὦ Μένων, οὕτως ἔχω" ξυμπένομαι
toic πολέταις τούτου τοῦ πράγματος καὶ ἐμαντὸν
καταμέμφομαι , ὡς οὐκ εἰδὼς περὶ à ἀρετῆς τοπαρώ-
παν. Ὁ δὲ μὴ οἶδα τέ ἐστι, πῶς ἄν, ὁποῖόν γὲ vi, εἰ-
δείην; 5] δοκεῖ σοι οἷόν τε εἶναι, ὅετις Μένωνα μὴ γι-
γνώσκει τοπαράπαν ὅςτις ἐστί, τοῦτο εἰδέναι, εἴτε
καλὸς εἴτε πλούσιος εἴτε καὶ γενναῖός ἔσειν, ela καὶ
τἀναντία τούτων ; δοκεῖ σοι οἷόν καὶ εἶναι; MEN. Οὐκ
ἔμοιγε. φλλὰ σύ, ὦ Σώκρατες, ἀληϑῶς οὐδ᾽, ὃ τι
ἀρετὴ ἐστιν οἶσϑα͵; ἀλλὰ ταῦτα περὶ σοῦ καὶ -—
ἀπαγγέλωμεν; Z4. Μὴ μόνον γε, ὦ ἑταῖρε, ἀλλὰ ᾿

καὶ ὅτι οὐδ᾽ ἄλλῳ πω ἐνέτυχον εἰδότι, ὡς ἐμοὶ δοχῶ.
MEN. Τί δέ; Τοργέᾳ οὐκ ἐνέτυχες, ὅτε ἐνθάδε ἣν;

-

Lj

e, d, e. p, 79. 8. MENO. 281

x4. "Epers- MEN. Klza οὐκ ἐδόπει σοι εἰδέναι;
Z4. Οὐ πάεν tii μνήμων», ὦ Ἀδένων, ὥςτε οὐκ ἔχω
εξπεῖν ἐν τῷ παρφόντε, πῶς ues τότε ole». ἀλλ᾽ ἴσως
ἐκεῖνός 35 οἶδε med σὺ, ἃ ἐκεῖνος ἔλεγεν. Perfil
οὖν us πῶς ἔλεγεν" εἰ δὲ μὴ Bobàer, αὐτὸς εἶπέ. ϑοικεξ
γὰρ δήπον qoi, ἅπερ ἐκείνῳ: MEN. Ἔμοιγε. ΣΆ.
᾿Εκεΐῖκον μὲν ταίνγῳω ἐῶμεν, ἐπριδὴ καὶ ἄπεστι" σὺ δὲ
αὐτός, si, πρὸς ϑεῶκ, ἩΜένων, vi que ἀρετὴν εἶναι;
eizidx καὶ μὴ φϑοκήσῃς, ivo εὐτυχύφϑαερν- -φεῦσμα
ἐψεναμένος e, ἂν φανῇς vv μὲν εἰδὼς καὶ Γοργίας,
ἐγὼ δὲ εἰρηκὼς μηδενὶ πώποτε εἰδότι ἐντετυχηκέναι.
s MEN. ᾿Αλλ οὐ χαλεπόν, f Σώκρατες, εἰπεῖν.
ὥτον μέν, & βούλει, ἀνδρὸς ἀρετὴν, ῥάδιον, ot
«in ἐσεὴν ἀνδρὸς ἀρετή, ἱκανὸν εἶναε to τῆς πόλεως
πράττειν , καὶ πράττογεα τοὺς μὲν φίλους εὖ ποιεῖν,
τρὺρ δ᾽ ἐχϑροὺς κακῶς, ναὶ αὐτὸν εὐλαβᾶσϑαι, μη-
δὲν τοιοῦτον πρϑεῖν. E ài βούλει, γυναικὺς ἀρετὴν
οὗ ἡ χαλεπὸν διελϑεῖν, os, δεῖ αὐτὴν τὴν οἰκίαν εὖ oc
xéiy, σώξρυσεν τε τὸ ἔκδου, καὶ κατήνοον οὖσαν τοῦ
ἀνδρύς. καὶ ἄλλη ἐστὶ παιδὸς ἀρετὴ xoi ϑηλείας xal
ἄῤῥενος auxi πρεοβυρέφου ἀνδρός, εἰ uiv βούλει, ἐλευ.
ϑέρου,. εἰ δὲ βούλει, δούλον" nal ὄλλας ani
ἀρεταί εἰσι» ὥςτε οὐκ ἀπορία εἰπῶν ἀρετῆς πέρι, $
ty ἐστί. a4 budosyv ydg τῶν πράξοων : καὶ τῶν ἡλι--
»ἐὥχ πρὸς ἕκασεοψ ἔργον ἑκάστῳ ἡμῶν ἡ 5 ἀρετή ἔστι.
ὡσῳῤτως δέ, oluew ὦ “Σώκρατες, καὶ ἡ xquia. Z5.
Holds ψέ τινε εὐτυχίᾳ ἔοικ πεχρῆσϑαι, ὦ Miro»,
εἰ μέμν ζηξῶν ἀροτὴν auivéc τι dveügraa ἀροτῶν

*

!

282 | PLATONIS mesabee d

παρά σοι ati po. ἀτάρ, ὦ Μένων, κατὰ ταύτην τὴν
εἰκόνα τὴν περὸ τῷ σμήνη, δὲ μον ἐρομένου μελέττης
περὶ οὐαίας, ὅ τι ποτ ἐστέ, “ολλᾶς καὶ παντοδαπᾶς
ἔλεγες αὐτὰς εἶναι, τέ ἂν ἀπεκρίνω pos, & σε ἠρόμην,
»ἄρα τούτῳ φὴς πολλὸς. καὶ παντοδαπὸς εἶναι καὶὲ δια--
φερούσας ἀλλήλων, τῷ μελέττας εἶναι; ἢ ῇ τούτῳ μὲν
οὐδὲν διαφέρουσιν, ἄλλῳ δέ τῳ, οἷον, ἢ κάλλει, ἢ ἢ με-
γέϑει, ἢ 3 ἄλλῳ TQ τῶν τοιούτων; “ εἰπε, τέ ἂν ' ἀπεκρί-
»e οὕτως ἐρωτηθείς; MEN. Τοῦτ ἔγωγε, ὅτι οὐδὲν

; διαφέρουσιν » ἢ μέλιτταὶ εἰσιν, 7 ἑτέρα τῆς δεέρας.

f. Ei οὖ» εἶπον μετὰ ταῦτα, ,τοῦτο τοίνυν 404 αὖ-
τὸ εἶπέ, e Μένων, ᾧ οὐδὲν Διαφέρουσι», ἀλλὰ ταυ-.--
τὸν εἶαιν ἅπασαι, τί τοῦτο φὴς elvat; εἶχες δὴ ποῦ
ἄν τί μοι εἰπεῖν; ΜΕΝ. Ἔγωχγε. ΙΝ. ΣΩ. Οὕτω
δὴ καὶ negl τῶν ἀρετῶν , κἂν εἰ πολλαὶ καὶ παντο-
δαπαί εἰσιν, ἕν γέ τι εἶδος ταυτὸν ἅπασαι ἔχουσι,
δὲ ὃ εἰσὶν ἀρεταί » εἰς ὃ καλῶς ποὺ ἔχει ἀποβλέψαν.-
τα τὸν ἀποκρινούμεονσν τῷ ἐφωτήσαντι» ἐκεῖνο | δηλῶ-

. σαι, ὃ τυγχάνει οὖσα ἀρετή. ἢ οὐ μανϑάνεις, 0 τι λέ-

yo; MEN. δοκῶ ys pos μανϑάνειν, οὗ μέντοι ὡς
βούλομαι γέ πω κατέχω τὸ ἐρωτώμενον. 20 πό-
τερον δὲ περὶ ἀρετῆς μόνον σοι οὕτω δοκεῖ, ὦ Μέ-
νων, ἄλλη μὲν ἀνδρὸς εἶναι, ἄλλη δὲ γυναικὸς καὶ
τῶν ἄλλων, 5 xci περὶ ὑχιείας καὶ περὶ μεγόϑους

' καὶ "regi ἰσχύος ὡσαύτως ; ἄλλη μὲν ἀνδρὸς δοκεῖ

cot εἶναι ὑὕγέεια, ἄλλη δὲ γυναικάς, 5 ταυτὸν παν-
vag εἶδός ἐστιν, ἐάν περ byieux ἢ, dd ἐάν. τε ἐν ἀνδρὲ
ἐών τὸ ἐν ἄλλῳ ὁτῳοῦν ἢ; ΜΕΝ. “Ἢ αὐτή uos δοκεῖ

1

b

4

ᾳ, OP at ὃ, Θι. - ᾿ MEXO. 233

ὑγέειέ va εἶραι καὶ ἀνδρὸς καὶ γυναικός. ΣΙ. Οὐκ.
οὖν καὶ μέγεθος καὶ ἰσχὺς; .ddv περ ἰσχυρὰ γυνὴ 9h
τῷ αὐτῷ εἴδει καὶ .τῇ αὐτῇ ἰσχύϊ ἰσχυρὰ ἔσται; τὸ
γὰρ τῇ αὐτῇ τοῦτο λέγω, οὐδὲν διαφέρει πρὸς τὸ
ἰσχὺς εἶναι ἡ ἰσχύς, ἐὰν τὸ ἐν ἀνδρὶ ἢ, ἐὰν τὸ ἐν γυ-
ναικί. ἢ δοκεῖ τί σοι διαφέρειν; MEN. Ovx ἔμοιγε.
ΣΩ. Ἡ δὲ ἀρετὴ πρὸς τὸ ἀρετὴ εἶναι διοίσει τι, ἐάν
τε ἐν παιδὶ ἢ ἐάν τὸ ἐν πρεςβύτῃ, ἐάν τε ἐν γυναικὶ
ἐάν τὸ ἐν ἀνδρί; MEN. Ἔμοιγέ πως δοκεῖ, ὦ Xé-
ὄράνες, τοῦτο οὐκέτε ὅμοιον εἶναι τοῖς ἄλλοις τούτοις.
ΣΩ. τί δέ; οὐκ ἀνδρὸς μὲν ἀρετὴν ἔλεγες, πόλιν εὖ
διοικῶν, γυναικὸς δέ, οἰχίαν; MEN. Ἔγωγε. ΣΩ,
"κε οὖν οἷόν τὸ εὖ διοικεῖν ἢ πόλιν ἢ οἰκίαν ἢ ἄλλο
δειοῦν, μὴ σωφρόνως καὶ δικαίως διοικοῦντα; MEN.
Οὐ δῆτα. 2.2. Οὐκοῦν, ἄν περ δικαίως καὶ σωφρόνωρ
διοικῶσι, δικαιοσύνῃ «αὶ σωφροσύνῃ διοικήσουσιν ,
ΜῈΝ. ᾿Ανάγκη. 241. Τῶν αὐτῶν ἄρα ἀμφότεροι:
δέονται, εἴπερ μέλλουσιν. ἀγαϑοὶ εἶναι, καὶ ἣ γυνὴ

xui ὃ ἀνήρ, δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης. MEN.

Φαΐίνονται. — X42. Τί δέ; παῖς καὶ πρεοβύτης μῶν,
ἀκόλαστοι ὄντες καὶ ἄδικοι, ἀγαθοὶ ἂν πποτδ γένοιν»-
το; MEN. Οὐ Oso. ΣΩ. ᾿Αλλὰ σώφρονες καὶ δί--
καιδε; MEN. Ναί. 242. πάντες ἄρ ἄγϑρωποι τῷ
αὑτῷ τρόπῳ ἀγαϑοί εἶσι" τῶν αὐτῶν ydg τυχόντες
ἀγαϑοὲ γέγνονται. MEN. Ἔοικεν. 242. Οὖκ ἂν δή
που, εἴγε μὴ ἢ αὐτὴ ἀρετὴ ἣν αὐτῶν, τῷ αὐτῷ ἂν
τρόπῳ ἀγαϑοὶ ἦσαν. MEN. Οὐ δῆτα. V. Zh.
Ἐπειδὴ τοίνυν» ἡ αὐτὴ ἀρετὴ πάντων ἐστί, πειρῶ

΄

234 |» PLATONIS | «ep 75a. V.
εἰπᾷν καὶ ἠναμνησθῆσω τὶ αὐτό πρώ Ζοργίας si-

γα. wei φὺ μα ἐκείνην. MEIN. TE ἄλλο γ᾽ ἢ ἄφ-
xu oix καὶ siyot τῶν ἀνδρώπομι; inso ἕν 44 τε ζη-
ταῖς κατὰ πάνρων, Ud. ᾿Αλλὰ ζητῶ γε. dà
ἄρα «αὶ παιδὸς ἀρκρὰ ἢ αὐτή, ὦ, Miror; καὶ det-
lev, ἄρχε. οἵῳ τε sivo epi δεσπόξου; καὶ δρκεξ gos
ip ἂν δοΐος suas d ἄρχων; MEN. Οὐ πώνυ po
dosi , ὦ “Σώκρατες,. X0. Qv γὰρ εἰαός, e ἄριστε.
Ey γὰρ καὶ τὐδςε σκάπεε" ἄρχειν φῇς αἦόν €. εἶναι. οὗ
προφθύήσομεν nidos τὸ διασέως, ἀδίκωο᾽ δὲ μή;
MEN. Οἶμαι ἔγωγε. 3j γάρ διαφιοσύνη, ὦ e “Σώκρατες,

ἀρετή ἐστι. 242. Μάτερον ἀρετή, ὦ ἹΜένων, ἢ Y ἀφενὴ
wu; MEN. Πῶς τοῦτο λέγεις; ΣΩ. 'Ὡς σπερὲ ἄλλον
ὁτουοῦν. αἷον, si βούλει, σερογγωλύτητος eráps εἴ»
nou ἂν ἔγωγε, ὅτι σχῆμά τι iaviv, οὐχ οὕτως ἁπλῶς,
ὅτι σχῆμα, Ds ταῦτω δὲ οὕτως ἂν εἴποιμι, ὅει «αἱ
ἄλλα. ἐστὲ σχήματα. MEN. ᾿ορϑῶς ys λέγων σὺ"
ἐπεὶ καὶ ἐγὼ λέγω oU nérov δικομοσύνην, ἀλλὰ καὶ
ἄλλας. εἶναι ἀρετάς, 25. Tívas ταύτας, sjué* olor
καὶ éyo oot « εἴποιμι ἂν καὶ ἄλλα σχήματα, εἴ.γε xs-
λεύαις, wel σὺ οὖν ἐμοὶ εἰπὰ ἄλλας ἀρετάς. MEN.

yi dvdgia τυίνυν ἔμοιγε, δοκ ἀρετὴ εἶναι., ua) σω-
φφοσύνη , 1x9) σοφίᾳ, καὶ μεγαλοπφέπεια, wei $ ἄλλαι
πάμπρλλαι, 2f. Ihr, ὦ Mévexy, ταυτὸν πεπόν-
ϑαμεν, παλλὰς αὖ bein uy ἀρετάς, μέαν ζητοῦν».
τες, ἄλλον τρόπον ἢ vv» δή, τὴν δὲ μέαν, ἢ Syd πίώᾳ.

tov τούτων ἐστίν, οὐ δυνάμεϑα ἀνευρεῖν. VI. ΜΕΝ.

Οὐ yàg δύναμαί xo, ὦ Σώκρατες, ὡς σὺ ζικεῖς, μίαν

—M MENO. s '235

ἀρετὴν λαβεῖν κἀτὰ πάντων, ὥςπερ ἐν τοῖς ἄλλοις.
in. Εἰκότως γε. ἀλλ ἐγὼ προϑυμήσομαι; ἐὰν οἷός
τ ὦ, ἡμᾶς προρβιβόσαι. μανϑάνοις γάρ που, ὅτι eb
τωσὶ Eyes περὸ παντός. sl τίς 05 ἀνέροιτο τοῦτα, ὃ νῦν
δὴ ἐγὼ ἔλεγον, τί ἐστι σχῆμα, ὡ Μένων; εἰ αὐτῷ
εἶπες ὅτε ᾿ σερογγυλότης, εἰ 006 εἶπεν, & περ ἐγώ, πόν
tego» σχῆμα ἢ | σεφο γυλότης ἐστέν, « σχᾶμά τι,

πῶς δὴ που à», ὅτι σχῆμά vu MEN. Πάνυ ys.
42. Οὐκοῦν διὰ ταῦτα, ὅτι καὶ ἄλλα ἐστὶ υχήματα;
MEN. “ναί. ΣΩ. Καὶ εἴ γε προσανηρώτα σε, ὁποῖα,
ἔλεγες ἃ av; MEN. Ἔχωγε. 220. Καὶ αὖ εἰ περὶ χρῶ.
u&30$ ὡσαύτως ἀνήρενο, ὃ τι ἐστέ, καὶ εἰπάντος σὸν
ὅτι τὸ λευχόν, μετὰ ταῦτα b ὑπόλαβεν é ἐρωτῶν, zd»
τερον τὸ λευκὸν χρῶμά ἐστι», 5 χφϑιμώ ει, εἶπες ἄν,
ὅτι χρῶμά τι, διότε xoà ἄλλα τυγχάνει ὄντα ; MEN.
"Eyeye. ΣΏ. E ei γέ a gs ἐκέλενε λέγειν ἄλλα χρώ-
Maa , ἔλεγες ἃ ἂν ἄλλα, ἃ οὐδὲν ἧττον τυγχάνει ὄντα
χφώματα τοῦ λευμοῦ; ΜΕΝ. Nel. za. E οὖν, ὥς-
769 ἐγώ, μετήει τὸν λόγον, ναὶ Beyer, ὅτὸ ἀδὶ εἰς
πολλὰ ἀφιενούμεθα" ἀλλὰ μὴ μοι Ὄντως, ἀλλ ἐπει-
δὴ τ πολλὰ ταῦτα ἑνί τινι προφαγοφεύεις ὀνόμστι,
xoà φὴς οὐδὲν αὐτῶν 6 τι οὐ ) σχῆμα «ἦναι, καὶ παῦ-
τα, ἐναντία ὄντα ἀλλήλοιρ" 5 74 ἐστὶ τοῦτο, o ὃ οὐδὲν
Tiro» κατέχει! τὸ 'σερογγύλον ἢ τὸ εὐθύ, | 9 δὴ ὀνομέ.
Dus σχῆμα, καὶ οὐδὲν μᾶλλον φὴς τὸ στρογγύλον
αχῆμα εἶναι, ἢ τὸ evt εὐθύ; ἣ oy, οὕτω λέγεις; MEN.
Ἔχγωγε. ΖΩ. 4 οὖν, ὅταν οὕτω λέγῃς, τότε οὐδὲν
μᾶλλον φὴς τὸ σερογγύλον εἶναι στρογγύλον, $ εὐθύ;

J

-

26 , PLATONIS . eps ke

οὐδὲ τὸ εὐθὺ εὐϑύ, ἢ σερογγύλον; MEN. Οὗ 95-
που, ὦ “Σώκρατες. XAR. ᾿Αλλὰ μὴν σχῆμά pt οὐδὲν
μᾶλλον φὴς εἶναι τὸ στρογγύλον τοῦ εὐθέος, οὐδὲ τὸ
ἕτερον τοῦ ἑτόρου, ΜΕΝ. A95 λέγεις. VEL. 2:5.
7l ποτε οὖν τοῦτο z οὗ τοῦτο ὄνομά ἐστὲ τὸ σχῆμα,
πειρῶ λέγειν. εἰ οὖν τῷ ἐρωτῶντο οὕτως ἢ περὶ oy5-
ματος 3 negl χρώματος εἶπες, ὃ ὅτε ἀλλ᾽ οὐδὲ μανϑά-
9t ἔγωγε ὅ τι βούλει, ὦ ἄνθρωπε, οὐδὲ οἶδα ὃ τι
ἐέγεις, ἴσως ἂν ἐθαύμασε » καὲ εἶπεν" οὐ ᾿μανϑάνεις
ὅτι ζητῶ τὸ In) πῶσι τούτοις ταυτόν; ῆ οὐδὲ ἐπὶ
τούτοις, ὦ Μένων, ἔχοις ἂν εἰπεῖν, εἴ τις ἐρωτῴη" τε
ἐστιν ἐπὶ τῷ »σερόγγύλῳ καὶ οὐϑεξ καὶ ἐπὶ τοῖς ἄλ.-
λοις, ἃ δὴ σχήματα καλεῖς, ταυτὸν ἐπὶ πᾶσι; πειρῶ
δἰπεῖν, ἵνα καὶ γένηταξ σαι μελότη πρὸς τὴν περὲ τῆς
ἀρετῆς ἀπόκρισιν». MEN. Μή , ἀλλὰ cb, ὦ Σώχρα-
tec, εἰπέ, 242. Βούλει σοι χαρίσωμαι; MEN. πάνυ

ge 24. ᾿Εϑελήσεις οὖν καὶ σὺ ἐμοὶ εἰπεῖν περὲ τῆς

ἀρετῆς; MEN.'Eyoys 241. Προθυμητέον τοίνυν"

ἄξιον γάρ. ΜΕΝ. Πάνυ μὲν οὖν. ΣΩ. Φέρε δή,
πειρώμεϑά σου εἰπεῖν, τί ἐστι σχῆμα. σχόπει οὖν, εἰ
1óde ἀποδέχῃ αὐτὸ εἶναι. ἔστω ydo δὴ ἢ ἡμῖν τοῦτο τὸ
σχῆμα, ὃ Μόνον τῶν ὄντων τυγχάνει χρώματι ἀεὶ

ἑπόμενον" ἱκακῶς σοι, ἢ ἄλλως πῶς ζητεῖς ἐγὼ yao

κἂν οὕτως ἀγαπῴην, st po ἀρετὴν εἴποις. MEN
«Ἀλλὰ τοῦτό γε εὔηϑες , € Σώκρατες. Z41. πῶς λό.
γεις ; ΜΕΝ. "Ort: σχῆμά ποὺ ἐστι, κατὰὼ τὸν σὸν
λόγον, ὃ ἀεὶ χρόᾳ ἕπεται. £2. Εἶεν. VIII. MEN
Ei δὲ δὴ τὴν χρόαν τις μὴ φαίη εἰδέναι, ἀλλὰ Goab-

|
|

δ...

e. d. ei p. 26, a Ὁ, MENO. 937

FO ἀπορθὶ ὥςπερ περὶ τοῦ σχήματος, τί ἂν οἴεε σοι
ἀποκεχρίσϑαι ; 241. Ταληϑθῇ ἔγωγε. καὶ εἰ uv γε
TG» σοφῶν τις εἴη καὶ ὲ ἐφιστοιῶν. τε καὶ ἀγωνιστικῶν
ó ἐρόμενος , εἴποιμ ἂν αὐτῷ * ots ἐμοὶ μὲν εἴρηται,
εἰ δὲ μὴ ὀρϑῶς λέγων σὸν ἔργον, λαμβάνειν λύγον καὶ
ἐλέγχειν. εἰ δὲ, ὥςπερ ἐγὼ τὸ καὶ σὺ νυνὶ φίλοι ὃν--
τὸς, βούλοιντο ἀλλήλοις διαλέγεσθαι, δεῖ δὴ πρφότε-
ρόν πως καὶ διαλεκτικώτερον ἀποκρίνεσθαι. ἔστι δὲ
ἔσως τὸ διαλεκτικώτερον » μὴ μόνον ταληϑῆ ἀποκρί-
γεσϑαι, ἀλλὼ καὶ δι᾽ ἐκείνων, ὧν ἂν προσομολογῇ s-
ϑέναι δὲ ἐρωτώμενος. πειράσομαι δὴ καὶ ἐγώ σοι οὗ-
τως εἰπεῖν. Me pde μοι" τελευτὴν καλεῖς T6, τοιόν.--

ε λέγων, οἷον πέρας Ὁ καὶ ἔσχατον; πάντα ταῦτα TOV
τόν τι λέγω. ἔσως δ᾽ ἂν ἡμῖν Πρόδικος διαφόροιτο.
ἀλλὰ σὺ γε Sov καλεῖς πεπεράνϑαι τι καὶ τετελευτη-
κέναρ; τὸ τοιοῦτον βούλομαι λέγειν, οὐδὲν ποικίλον.
MEN. ᾿Αλλὰ καλῶ, καὶ οἶμαι μανϑάνειν 0 λέγεις.
Z2. Τὸ δ᾽ ἐπίπεδον ναλεῖς τι, καὶ £ ἕτερον αν στερεόν,
οἷον ταῖτα τὰ ἐν γεωμετρίαις; ; MEN. Ἔγωγε καλῶ.
zn. "His τοίνυν ἃ ἂν μανϑάνοις μου ἐκ τούτων σχῆμω
o λέγω" κατὰ psg παντὸς αχήματος τοῦτο λέγω, εἰς Ὁ
τὸ στερεὸν περαίνει, τοῦτ᾽ εἶναι σχῆμα" ὅπερ ἂν ξυλ-
λαβὼν εἴποιμι στερεοῦ πέρας σχῆμα εἶναι. ΓΧΟΜΕΝ.
' Τὸ δὲ ζρῶμα τί λέγεις, ὧ “Σώκρατεξ; 2n. Ὑβριστής
y εἰ, ὦ Μένων. ἀνδρὶ πρερβύτῃ πράγματα προςτῷτ-
^ TElQ, ἀποκρίνεσθαι , αὐτὸς δὲ οὐχ ἐθέλεις ἀναμνη-
σϑεὶς εἰπεῖν, ὃ τί ποτε λέγει Γοργίας ἃ ἀρετὴν εἶναι.
MEN. AA, mue μοι σὺ τοῦτ᾽ εἴπῃς, ὦ Zuxpu-

͵

238 PLATGNIS b, c, d, v.

τες, ἐρῶ σοι. 341. 'Καν καταπενμλυμμένος | te γνθόη,
ὦ Μένων, διαλεγομένον σου, ὅτε καλὸς εἶ καὶ ἐρα-
σταί σου ἔτι εἰσί. MEN. Τί δὴ; ΣΙ. Ὅτι οὐδὲν
ἄλλ᾽ ἢ ἐπιτάττεις ἐν τοῖς λύγοις, ὅπερ ποιοῦσιν οὗ
τρυφῶντες , ὅτε τυραγννεύοντες, "ἕως ἃ αν ἕν ὥρᾳ ὦσι"
καὸ ἅμα ἐμοῦ ἴσως »ατέγνῳκας. , ὅτι εἰμὲ ἥττων τῶν
| πρλῶν’ χαριοῦμαι οὖν σοι so) ἀποκρινοῦμαι. MEN.
᾿ Πάνυ uiv οὖν χάρισαι. E Βούλει οὖν σοι κατὰ
Τοργίαν ἀποκρίνωμαι, j ἂν σὺ μάλιστα ἀκολουϑή-
σαῖς; MEN. Βούλομαι. πῶς γὰρ οὔ; 24/2. Οὐκοῦν
ο΄ Myste ἀποῤῥοιίς τινας τῶν ὄντων κατὰ ᾿Εμπεδοκλέα;
MEN. Σφόδρα ys. ΣΩ. Καὶ πόρους, εἷς οὕς καὶ
à ὧν αἱ ἀποῤῥοαὶ πορεύονται; ΜΕΝ. Πάνυ 7ε.
Sf. Καὶ τῶν ἀποῤῥοῶν τὰς μὲν ἁρμόττειν ἐνίοες τῶν
πόρων, τὸς δὲ ἐλύττους ἢ 7 μείζους εἶναι; MEN.
Ἔστι ταῦτα. 212. Οὐκοῦν καὶ ὄψιν καλεῖς τι; MEN.
Ἔγωγε. Zl. 'Ex τούτων δὴ ξύνες ὃ τι λέγω, ἔφη
Πίνδαρος. ἔστι ydg xoón ἀποῤῥοὴ σχημάτων ὄψει
ξύμμετρος καὶ αἰσϑητός. ΜΕΝ. "dgurd pos ϑοκεῖς,
ὦ Σώχρατες, ταύτην τὴν ἀπόχρισιν εἰρηκέναι. zn.
Ἴσως ydg σοι κατὰ ξυνήϑειαν εἴρηται, καὶ ἅμα, οἷ-
pat, ἐννοεῖς ὃ ὅτι ἔχοις ἃ ἄν ἐξ αὐτῆς εἰπεῖν καὶ φωνήν,
e ἐστι, καὶ ὀσμὴν καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν τοιούτων.
ΜΈΝ. Πάνυ μὲν οὖν. zn. Τραχικὴ γὰρ lon», ;
Μένων, ἢ ἀπόχρισιςς ὥςτε ἀρέσκει σοι μᾶλλον ἢ $5
περὶ τοῦ i σχήματος. MEN. Egone. ΣΩ. 41 oí»
ἴσειν, ὦ noi ᾿Αλεξιδήμου, ὡς ἐγὼ ἐμαυτὸν πείϑω,
εἐλλ ἐκείνη βολτέων. οἶμαι δὲ οὐδ᾽ ἂν σοὶ δόξαι, εἰ

ἐφ 23m bee, MENO. 239

μὴ, onmap χϑὲὶς ἔλεγες, ἀναγκαῖόν σοι ἀπιέναι πρὸ
τῶν μυστηρίων, ἀλλ δὲ περιμείναις τὸ καὶ μνηϑείης.

ΜΝ. ᾿Αλλὰ περιμένοιμ ἄν, ὦ Σώηρατες, εἴ μοι
πολλὰ τοιαῦτα λέγοις. ΔΩ. ᾿Αλλὰ μὴν προϑυμίας
yt οὔδὲν ἀπολείφω, soi 999 ἕνεκα καὶ ἐμαυνοῦ, λέ-
γῶν τοιαῦτα" dii ὅπως μὴ οὐχ οἷός v ἔσσμαε "ολ-
λὰ τοιαῦται λέγειν. X. A ἤθε δὴ πειρῶ καὶ σὺ
ἑριοὶ τὴν ὑπύσχεσιν ἀκοδοῦναι, κατὰ ὅλου εἰπὼν ἄρε-
φῇς πέρι , 6 vi ἐστέ, καὶ παῦσαι πολλὰ ποιῶν ἐκ τοῦ
ἑνός, ὅπερ quoi τοὺς ξυντρίβοντίς τι ἑκέσεσειε ví
σκώπτονεες, ἀλλὰ ἐάσας ὅλην καὶ ὑγιῆ εἰπέ, tl ἐσεὶν
Θρετὴ. «d δὲ ye παραδείγματα παρ ἐμοῦ εἴληφας.
MEN. δοκεῖ τοίνυν μοι, ὦ Σώκρατες, ἀρετὴ εἶναι,
καϑάπερ ó ποιητὴς λέγει , χαίρειν τὸ καλοῖσι xa) 00-
γνασϑαι. x«l ἐγὼ τοῦτο λέγω ἀρετήν, ἐπιϑυμοῦντα
- τῶν κωλῶν δυνατὸν shvos πορίζεσϑαι. ΣΏ. "Apa
λέγεις τὸν τῶν καλῶν ἐπιθυμοῦντα ἀγαϑῶν ἐπιϑυ-
μητὴν εἶναι; MEN. πϊάλιστά yr. 24). ga, ὡς ὅ».-
τῶν τινῶν, 0$ τῶν καχῶν ἐπιϑυμοῦσιν, ἑτέρων δέ, οἵ
τῶν ἀγαθῶν; οὗ πάντες, o ἄριστε, δοχοῦσέ σοι τῶν
ἐγαϑῶν y ἐπιϑυμεῖν; MEN. Ox ἔμοιγε. £02. ᾿Αλλὰ
we; τῶν χαχῶν; MEN. Nos. Z42. Otóueva 1 tu
xem ἀγαθὰ εἶναι, “λέγεις, ἢ καὶ γιγνώσκονεεξ, ὅτε
καπά ἐστιν, ὅμως ἐπιϑυμοῦσιν αὐτῶν; MEN. 4μ-
φότερα ἔμσιγε δοκεῖ. X42. Gr ydp δοκεῖ τὶς σοι, ὦ
Μένων, γιγνώσκων τὰ κακὰ ὅτι κακὰ ἐστι», ὅμως
ἐπιϑυμεῖν αὐτῶν; MEN. Μάλιστα. Zfl Ti ἐπι-
᾿ ϑυμεῖν λέγεις; 7 γενέσϑαι αὑτῷ; MEN. Γενέσθαι"

249 PLATONIS i6) 28caS

à ιν

τί ydg. ἄλλο, zn. Πότερον ἡγούμενος τὰ κακὰ
ὠφελεῖν ἐκεῖνον ᾧ ἂν y γένηται , ἢ γιγνώσκων à xo-
xa ὅτι βλάπτει , ᾧ ἂν παρῇ; ΜΕΝ. Eioi μὲν ot
ἡγούμενοι τὰ "me ὠφελεῖν, εἰσὶ δὲ καὶ 0$ γεγνώ--
σκογεβς ὅτε βλάπτει. Z4. Ἦ καὶ δοκοῦσὲ σοι jyi-
; γνώσκειν τὰ κακὰ Or» κακώ ἔστιν οἱ ἡγούμενοι τὰ
κακὰ ὠφελεῖν; ΜΕΝ. Οὐ πάνυ μοι δοκεῖ τοῦτό γε.
241. Οὐκοῦν δῆλον, ὃ ὅτι οὗτου μὲν οὗ τῶν καχῶν ἐπε-
ϑυμοῦσι», οἵ ἀγνοοῦντες αὐτά, ἀλλὰ ἐκείνων ὃ & ὥοντο
ἀγαϑὰ εἶναι" ἔστι δὲ ταῦτά γε κακά" ὥςτε oi ἀγνοοῦν-
τες αὐτά, καὶ οἰόμενοι ἀγαθὰ εἶναι, δηλονότι τῶν
| ἀγαϑῶν ἐπιϑυμοῦσιν" ῆ οὔ; MEN. ᾿Κινδυνεύουσιν
oVroi ys. Z4. Ti δέ; οἵ τῶν κακῶν μὲν ἐπιϑυμοῦν»-
εες, ὡς ς φὴς σὺ,͵ ἡγούμενοι δὲ τὰ xaxa βλάπτειν ἐκεῖ-
γον», ᾧ ἂν γίγνηται, γιγνώσκουσι δή που, ὅτι βλαβή.-
σονται Vn. αὐτῶν; ; MEN. yéyxy. 242. 4 τοὺς
βλαπτομένους οὗτοι οὐκ οἴονται ἀϑλίους εἶναι καϑ-
ὅσον βλάπτονται; MEN. Καὶ τοῦτο ἀνάγκη. X42.
Τοὺς δὲ ἀϑλίους οὗ κακοδαίμονας; MEN. Olpe
ἔγωγε. 2. Ἔστιν οὖν, ὅστις βούλεται. ἄϑλιος καὶ
χακοδαίμων εἶναι; ΜΕΝ. Οὔ μοι δοκεῖ, ὦ Σώκρατες.
ΣΩΏ. Οὐκ ἄρα βούλεαι, ὦ Μένων, τὰ κακὰ οὐδείς"
εἴπερ μὴ βούλεται τοιοῦτος εἶναι. τί γὰρ ἄλλο ἐστὶν
ἄϑλιον εἶναι, ἢ ἐπιθυμεῖν τῶν κακῶν καὶ κτᾶσϑαι;.
MEN. Χινδυνεύεις ἀληϑῆ λέγειν, ὦ M “Σώκρατες, καὶ
οὐδεὶς βούλεται τὰ κακά. XI ΣΩ. Οὐκοῦν νῦν δὴ
ἔλεγες, ὅτι ἐαεὶν ἢ βούλεσϑαί τε τάγαϑά xai
δύνασθαι; MEN. E Ὁ χὰ γὰρ. zn. Οὐκοῦν τούτον ᾿

ἃ, p" d.e, MENO. 241

τοῦ λεχϑέντος τὸ μὲν βούλεσθαι πᾶσιν ὑπάρχει, καὶ.
ταύτῃ γε οὐδὲν ὃ ἕτερος τοῦ ἑτέρου βελτίων ; ; ΜΕΝ.

Φαίνεται. ΣΩ. ᾿Αλλὰ δῆλον, ὅτι, εἴπερ ἔστε βελτίων
ἄλλος ἄλλον, κατὰ τὸ δύνασθαι ὁ ἂν εἴη ἀμείνων.

- MEN. Iu» γε. 2n. τοῦτ ἔστιν ἄρα, ὡς ἔοικε,

κατὰ τὸν σὸν λόγον ἀρετή, δύναμις τοῦ πορίξεσθαι
τἀγαϑά. . MEN. Παντάπασί μοι δοκεῖ; ὦ Zuxga-
τες, οὕτως ἔχειν, ὡς σὺ vUy ὑπολαμβάνεις. 24. Ἴδω-
us» δὴ καὶ τοῦτο εἰ ἀληϑὲς λέγεις. ἴσως γὰρ ἂν εὖ
λέγοις. τὸ τἀγαθὰ φὴς οἷύν 7. εἶναι πορίζεσθαι dps-
τὴν εἶναι; MEN. "Eyeye. d. Z4. Ayadd δὲ καλεῖφ.
οὐχέ, οἷον ὑγίειάν τε καὶ πλοῦτον καὶ χρυσίον λέγω

xal ἀργύριον κτᾶσϑαι , καὶ τιμὲς ἐν πόλει καὶ ἀρ-
^ χάς; μὴ ἀλλ ἄττα λέγεις τἀγαϑὰ ἢ τὰ τοιαῦτα;

ΜΕΝ. Οὔκ, ἀλλὰ πάντα λέγω τὰ τοιαῦτα. | 241.
Ele. χρυσίον δὲ δὴ καὶ ἀργύριον πορίζεσθαι ἄρε--
τή ἐστιν, ὡς φησι Μένων, ὃ τοῦ μεγάλου βασιλέως
πατρικὸς ξένος. πότερον προςτίϑης τι τούτῳ τῷ πόε

Qu, «i Μένων, τὸ δικαίως καὶ ὁσίως, ἢ οὐδέν σοι δια-«

φέρει, ἀλλά, κἂν ἀδίκως τις αὐτὰ πορίζηται, ὁμοίως

σὺ αὐτὰ ἀρετὴν καλεῖς; ΜΕΙΝ. Οὐ δήπου, ὦ Σώ- ὶ

κρατες, ἀλλὰ κακίαν, 241. Πάντως δήπου δε ἃ ἄρα,
ὡς ἔοικξ, τούτῳ τῷ πόρῳ δικαιοσύνην ἢ 1j σωφρουΐ-
“» 7" ὁσιότητα προσεῖναι , ἢ ἄλλο τι μόριον ἀρετῆς"

εἰ δὲ μή, οὐκ. ἔσται ἀρετή, καίπερ ἐκπεορίξοῦσα τάγα-- :

ϑά. ΜΕΝ. Πῶς γὰρ ἄνευ τούτων ἀρετὴ γένοιτ᾽ ἄν;

ΣΩ. Τὸ δὲ μὴ ἐκπορίζειν χρυσίον καὶ ἀργύριον, ὅταν

μὴ δίκαιον ἢ 7 μὴτε αὐτῷ μήτε ἄλλῳ, οὐκ ἀρετὴ τ
Pra. Or. Tox. Ill. Q

*

,

iie PLATONIS v, p.79. a. b. c

αὕτη ἐστὸν ἡ ἢ ἀπορία; MEN. Φαίνεται. xn Οὐδὲν»
epa μᾶλλον ὕ S πόρος τῶν τοιούτων ἀγαϑῶν, ἢ ῇ n ἀπο-
ρία, ἀρετὴ ἂν εἴη, ἀλλὰ, ὡς ἔοικεν, ὃ μὲν ἂν μετὰ
. δυιαιορύνης γίγνηται, à ἀρετὴ ἔσται, ὃ δ᾽ ἂν ἄνευ πάν-
τῶν τῶν τοιούτων, κακία. MEN. Δοκεῖ uoi ἀναγκαῖον
εἶναι ὡς λέγεις... ΧΗ. 42: Οὐκοῦν τούτω» ἕκαστον
, ὀλέγον πρότερον μόριον ἀρετῆς ἔφαμεν εἶναε, τὴν δι-
καιοσύνην καὶ σωφροσὺ καὶ ἡάντα τὰ τοιαῦτα;
MEN. Not. ΣΩ. Ehe, ὥ Μένων, παίζεις πρός μὲ;
ΜῈΝ. Τί δὴ, ὦ Σώκρατες; ΣΩ. “ει ἐμοῦ ἄρτι"
δεηθέντος σου μὴ καταχνύναι μηδὲ κερματίξειν τὴ»
ἀρετήν, xal δόντος παραδείγματὰ καϑ᾽ ἃ Ode ἀτο.᾿
πρένεσϑοι " τούτου μὲν ἠμέλησας, λέγεις δὲ μοι, ὅτι
ἀρετὴ ἐστιν οἷόν τ᾿ εἶναι τἀγαθὰ πορίξεσϑαι pietà δε-"
καιοαύνης, τοῦτο δὲ φὴς μύριον ἀρετῆς εἶναι. MEN.
, Ἔγωγε. ΣΩ. Οὐχοῦν ξυμβαίνει, ἐξ ὧν σὺ ) ὁμολογεῖς,
τὸ μετὰ pogiov ἀρεϊῆς πράττειν o τι ἂν πράττῃς,
τοῦτο ἀρετὴν εἶναι; mj» γὰρ δικαιοσύνην μόριὸν φὴς
ἀρετῆς εἶναι, καὶ ἕχαστὰ τούτων." MEN. Τί οὔκ δὴ
τοὐεὸ λέγω: Zn. Ὅτι ἐμοῦ δεηθέντος ὅλην εἰπε
τὴν ἀρετὴν, αὐτὴν μὲν πολλοῦ δεῖ σ᾽ εἰπεῖν, ὃ τι ἐστ,"
πᾶσαν δὲ φὴς πρᾶξιν ἀρετὴν εἶναι, ἐάνπερ αὐτά βο-
giov ἀρετῆς πράττηται , ὥρπερ εἰρηκὼς ὁ τι ἀφετὴ
ἐστε τὸ ὅλον, καὶ ἤδη γνωσομένου ἐμοῦ, καὶ ἐὰν σὺ
)J κατἀκερματίζῃς αὐτὴν fed μόρια. δε ov» σοὶ πάλιν !
ἐξ a ἀρχῆς; ὡς uoi δοκεῖ, 1 τῆς αὐτῆς ἐφωτήσεως, ὦ 6t φίλε
ἡΜένων, τῷ ἐστιν ἀρετή, εἰ Μετὰ μορίου ἃ ἀρετῆς πᾶσα
πρᾶξις. ἀρερὴ ἂν εἴη; τοῦτο γὰρ ἔστι λόγειν, ὅταν

-
L]

e, d, e, p. 80,8, - MENO. 243

ἐέγη τεῷ, ose πᾶσα j “μετὰ δικαιοσύνης πρᾶξις ἀρετή
ἐστιν: ἢ oU δοκεῖ σοι πάλιν δεῖσϑαι τῆς αὐτῆς ἐρω--
τήσεως, ἀλλ᾽ olet τινὰ εἰδέναι μόριὸν ἀρετῆς ὁ τε
- ἐφείνν αὐτὴν μὴ εἰδότα;. ΜΕΝ. Οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ. "
Zi. Εἰ γὰρ καὶ μέμνησαι, 0r ἐγὼ σοι ἄρτι ἀπεκχρι-
γάμην περὶ τοῦ σχήματος, ἀπεβάλλομέν ποῦ τὴν τοι--
αὐτὴν ἀπόπρισικ, τὴν διὰ τῶν ἔτι ζητουμένων καὶ
pino. ὡμολογημέϑων ἐπιχειροῦσαν᾽ ἀποχρένεσϑαι.
MEN. Καὶ ὀρϑῶς 75 ἀπεβύλλομεν , ὦ Σώκρατες.
zh. “Μὴ τοίνυν, ὦ ἄριστϑ, μηδὲ σὺ, Fr. ζητουμένης
ἀρετῆς ὅλης O τι. ἐστὲ, οἴου. δε τῶν ταὐτης μορίων" á
ἀποκφινόμενος. δηλώσειν. αὐτὴν διφοῦν, ἢ ἄλλο ὅτις. .
oux τούτῳ τῷ αὐτῷ τρόπῳ. λέγων; ἀλλὰ πάλιν τῆς"
ὑτῆδ δεήσεσθαι ἐρωτήσεως, τίνος ὄντος ἀρετῆς As
ui δ λέγεις; ; ἢ οὐδέν σοι δοκῶ λέγειν, ; MEN-"Epot-
γε δοκεῖς. ὀρϑῶς λέγειν. XIII. zn. ᾿Απύκριναι τοί
yin rdi d ἀρχῆς» τέ φὴς ἀρετὴν slyàs καὶ σὺ xal '

ὃ ἑταϊρός. σου; MEN. 4) Σώκρατες, ἤκουον [d
ἔγωγε πρὸν καὶ ξυγγενέσϑαι σοι; ὅτε" σὺ οὐδὲν ἄλλο 7]
αὐτός τε ἀπορεῖς. , καὶ. τὸὺς ἄλλους πεσιεῖς στσρεῖν,
καὶ vi», ὡς y ἐμοὶ δοκεῖς, γοητεύεις μὲ καὶ φαρμάτο Φ
τεις καὶ. ἀτεχνῶς κατεπάδεις, ὥςτε μεστὸν ἀπορίας
γεγονέναι" καὶ δοκεῖς μοι ποωντελῶς, εἰ δεῦτε καὶ exéj-
ψαι, ὁμοιότατος vivae: τό τὸ εἶδος xoi τἄλλα ταύτῃ
τῇ πλατείᾳ νάρκῃ τῇ ϑαλαττίᾳ" καὶ γὰρ αὕτη τὸν
ἀεὶ πλησιάξονται 'κοὺ ἁπτόμενον ναρχᾷν ποιεῖ. καὶ
σὺ δοκεῖς μοι. νῦν ἐμὲ τοιοῦτόν τι πεποιηκέναι, ναρ--
κᾷν.. ἀληϑῶς γὰρ ἔγωγε xa) τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα

ἣ Q2"

24 PLATONIS X eds

γαρκῶ , xal οὐκ ἔχω ὃ τι ἀποκρίνωμαΐ σοι, καΐἕτοε
μυριάκις yt περὶ ἀρετῆς παμπόλλους λόγους εἴρηκα
καὶ πρὸς πολλοὺς καὶ πάνυ εὖ, ὡς yt ἐμαυτῷ ἐδό-
κουν" γῦν δὲ οὐδ᾽ ὃ τι ἐστὶ τοπαράπαν ἔχω εἰπεῖν.
καί μοι δοκεῖς εὖ βουλεύεσϑαι ovx ἐκστλέων ἔνϑένδε,
οὐδ᾽ ἀποδημῶν. εἰ γὰρ ξένος ἐν ἄλλῃ πόλει τοιαῦτα
ποιεῖς, τάχ ἂν ὡς γόης ἀπαχϑείης. 242. Πανοῦργος
εἶ, ὦ Μένων, καὶ ὀλίγου ἐξηπαάτησάς με. ΜΕΝ. Τί
μάλιστα, ὦ Σώκρατες ; 242. Τιγνώσχω, οὗ ἕνεκά ps
εἴκασας. MEN. Τίνος δὴ οἴει; 242. Ἵνα σὲ ἄντει-
κάσω. ἐγὼ δὲ τόδε οἶδα περὶ πάντων τῶν καλῶν, ὅτι
χαίρουσιν εἰκαξόμενοι * λυσιτελεῖ γὰρ αὐτοῖς" καλαε
γὰρ, οἶμαι, τῶν καλῶν καὶ ct εἰκόνες. ἀλλ οὐκ dyt-
εἰκάσομαί σε. ἐγὼ δέ, εἰ μὲν 5 »γάρκη αὐτὴ γαρκῶσα
οὕτω καὶ τοὺς ἄλλους στοιξῖ γαρκῆν, ἔοικα αὐτῇ * &
δὲ μή, οὔ. οὗ γὰρ εὐπορῶν αὐτὸς τοὺς ἄλλους ποιῶ
ἀπορεῖν, ἀλλὰ παντὸς μᾶλλον αὐτὸς ἀπορῶν οὕτω
xoi τοὺς ἄλλους ποιῶ ἀπορεῖν. xol γῦν περὶ ἀρετῆς,
0 ἐστιν, ἐγὼ μὲν οὐχ οἶδα, σὺ μέντοι ἴσως πρύτερον
μὲν ἤδεισϑα, πρὶν ἐμοῦ ἅψασϑαι, νῦν μέντοι ὅμοιος
εἶ οὐκ εἰδότι. ὅμως δὲ ἐϑέλω μετὰ σοῦ σκέψαυϑαι
καὶ ξυζητῆσαι, ὃ τι ποτὲ ἐστι. XIV. ΜΕΝ. Καὶ
τίνα τρόπον ζητήσεις, ὦ Σώκρατες » τοῦτο, 0 μὴ οἷ-
σϑα τοπαράπαν ὃ τι ἐστί; ποῖον γὰρ wy oUx οἷ-
σϑα προϑέμενος,. ζητήσεις; ἤ, εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἐν-
τύχοις αὐτῷ, πῶς εἴσῃ, ὃ τι τοῦτό ἐστιν Ὁ σὺ οὐκ
305092 ; S X. Μανϑάώνω, οἷον βούλει λέγειν, ὦ

Μένων. ὁῤᾷς τοῦτον ὡς ἐριστικὸν λόγρν κατάζγεις ;

c, p. 81. ^, b. c, MENO.- 245

ὡς οὐχ ἄρα ἐστὶ ζητεῖν ἀνθρώπῳ οὔτε ὃ οἷδεν, ovis
E usi οἶδεν. οὔτε yag ἄν, ὃ γε οἷδε, ζητοῖ" οἷδε γάρ,
καὶ οὐδὲν δεῖ τῷ ye τοιούτῳ ζητήσεως" οὔτε ὃ μὴ ole"
οὐδὲ γὰρ οἷδεν, ὃ ὃ τι ζητήσει. MEN. Οὐκ οὖν καλῶς σοι
δοχεῖ λέγεσθαι ὃ λόγος οὗτος, ὡ Σώχρατες; 241. Οὗκ
ἔμοιγε. MEN. Ἔχεις λέγειν ὅπη; 242 Ἔγαγε.
ἀκήκοα γὰρ ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν σοφῶν περὶ td
ϑεῖα πράγματα. MEN. Τίνα λόγον λεγόντων; 2412,
Aij, ἔμοιγε δοκεῖν, καὶ καλόν. MEN. Τίνα toV.
τον, καὶ τίνες Ob λέγοντες ; .ΣΩ. Οἱ μὲν λέγοντι
εἰσὶ τῶν ἱερέων τὸ καὶ τῶν ἱερειῶν», ὅσοις μεμέληκε,
"gi ὧν μεταχειρίζονται " λάγον οἵοις τ΄ εἶναι διδό-
yu. λέγει δὲ καὶ ἡ Πίνδαρος καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν ποιη-
τῶν, ὅσοι ϑεῖοί εἰσιν" ἃ δὲ λέγουσι, ταυτί ἐστιν. ἀλ--
λὰ σχόπει, εἶ σοι δοκοῦσιν ἀληϑῆ λέγειν. φασὶ γὰρ ᾿
τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀϑάνατον, καὶ τοτὲ
μὲν τελευτᾷν, ὃ δὴ ἀποϑγήσκειν καλοῦσι, τοτὲ δὲ
σπώλεν γίγνεσθαι" ἀπόλλυσθαι δ᾽ οὐδέποτε" δεῖν δὴ
, Oud ταῦτα ὡς ὁσιώτατα διαβιῶναι τὸν βίον," οἷσε γὰρ
ἂν Φερσεφόνα ποινὰν παλαιοῦ πένϑεος δέξεται, . ἐς
τὸν ὕπερϑεν ἅλιον κείνων ἐνάτῳ ἔτει ἀνδιδοὶ ψυχὰν
πάλιν. ἐκ τὰν βασιλῆες ἀγαυοὶ καὶ σθένει κραιπνοέ,
σοφίᾳ τε μέγιστοι ἄνδρες αὔξονται" ἐς δὲ τὸν λοιπὸν
θρόνον» ἣ θῶες ἁγνοὶ ὲ πρὸς ἀνϑρώπων. καλεῦνται. X V.
die οὖν ἡ ψυχὴ ἀϑάνατός τε οὖσα καὶ πολλάκις 7ε-
γρνυῖα, καὶ ἑωρακυῖα καὶ τὰ ἐνθάδε καὶ τὰ ἐν ἄδου
καὶ πάντα χρήματα, οὐκ ἔστιν U TL OU μεμάϑηκεν".
ὥςτε οὐδὲν ϑαυμαστὸν καὶ περὶ ἀρετῆς καὶ περὶ aÀ-

1

9

-

246 PLATON IS c.4,e. p. 55. a. b.

λων» οἷόν τε εἶναι αὐτὴν ἀναμνησθῆναι à ἄγε xai περό-
τερον ἠπίστατο. ἅτε γὰρ τῆς φύσεως ἁπάσης ξυγγε-
νηῦς οὔσης, καὶ ὁ μεμαϑηκυίας τῆς ψυχῆς ἅπαντα, oU-
δὲν κωλύει ἕν. μόνον ἀγαμνησθόντα, t 0 δὴ μάϑησιν κπα-
λοῦσιν. ιἄνϑρωποι , τἄλλα πάντα αὐτὸν ἀνευρεῖν, dd»
τις ἀνδρεῖος ἢ ἢ» «αἱ μὴ ἀποκάμῃ ξητῶν. πὸ ydp ζη-
τεῖν & ἄρα καὶ τὸ μανϑάνειν ἃ ἀνάμνησις. ὅλον ἐστέν. οὐκ
οὖν δεῖ πείϑεσϑαι τούτῳ τῷ ἐριστικῷ λάγῳ. οὗτος
μὲν γὰρ ἂν ἡμᾶς ἀμγοὺς ποιήσειε, xal ἔστι τοῖς μα-
λακοῖς τῶν ἀνθρώπων ἡδὺς ἀκοῦσαι" ὅδε δὲ ἐργαστι-
XOUg τὸ καὶ ζητητικοὺς ποιεῖ" o ἐγὼ: πιστεύων ἄλη-
95j εἶναι, ἐϑέλω μετὼ σοῦ bp», ἀρετὴ 0 τι ἐστί.
MEN. Nai, ὦ “Σώκρατες. ἀλλ ἁπλῶς λέγεις τοῦτο, ἢ
ὅτι οὐ ) μα» ϑάνομεν, ἀλλὰ ἢ » καλοῦμεν μάϑησιν ἀνά-
μνησίς ἐστιν; ἔχεις με τοῦτο διδάξει ὡς οὕτως Eye,
Z4). Καὶ ἄρτι εἶπον, ὦ λάένων, ὅτι πανοῦργος οἷ
xei γῦν iod, εἰ ἔχω σὲ διδάξαι, ὃ oc οὐ φημὶ ϑιδα-
χὴν εἶναι, ἀλλ ἃ ἀνάμνησιν, iva δὴ εὐθὺς φαίνωμαι
αὐτὺς «ἐμαυτῷ τἀναντία λέγων. ἍΦῈΝ. Οὐ Né 1 τὸν
4a, ὦ Σώκρατες, οὐ πρὸς τοῦτο βλέψας εἶπον, ἀλλ

ὑπὸ τοῦ ἔϑους. ἀλλ᾿ εἴ πως μοι ἔχεις ἐνδείξασϑαι, G ὅτι

ἔχει eie λέγεις, ἔνδειξαι. 2:2. dA. ἔστι μὲν oU ῥᾷ-
δίῳ», ὅμως δὲ ἐϑέλω προϑυμηϑῆναι, σοῦ ἕνεκα" ἀλλά
μοι πρυακάλεσον τῶν πολλῶν ἀκολούϑων τουτωνὶ τῶν
σανιοῦ ἕνα, ovuve βούλει, ἵνα ἐν τουτωΐ σοι ἐπια
δείξωμαι. MEN. Πάνυ γε. δεῦρο πρόσελϑε. ΣΩ..Ἔλ-
λην μὲν ἐστι καὶ ὁλληνίζεε; MEN. Πάνυ yt σφόδρα,

οἰκογενής. Z2. Iloóqsys δὴ τὸν νοῦν, ἀπύτερ᾽ ἂν

hj
b ede MENO. 947

σοι φαίνηται, η ἢ ακαμιμνησκόμενος, ἢ ῇῃ ᾿μανϑάνων παρ

ἐμοῦ. MEN. ᾿Αλλὰ προσέξω. XVL 20. Εἰπὲ δὴ
μοι, ὦ παῖ" γιγνώσχεις τετράγωνον χωρίον ὅ 015 τοιοῦ-
τόν ἐστι; ΠΑ͂Ι. Ἔγωγε. ΣΩ. Ἔστιν οὖν τετράγω-
»o» χωρίον & ἔσας ἔχον τὰς γραμμὰς ταύτας πάσας,
»εταραὶ, οὔσας; ΠΑ͂Ι. Πὸνν χε. ΣΩ. Οὗ καὶ ταυ-
τασὶ τὰς διὰ μέσου ἐστὸν ἴσας & ἔχον; ΜΑ͂Ι. Nod. ΣΩ.

Οὐκοῦν εἴη ἂν τοροῦτον χωρίον καὶ μεῖζον καὶ prom
zov ; 1141. Πάνυ ye. 24. Ei οὖν εἴη αὕτη ἡ ἢ πλευρὰ
δυῶν ποδοῖν καὶ αὕτη δνοῖν, πόσων üx, εἴη ποδῶν τὸ
ὕλαν.;. ὧδε ἡ αρόπεε: εἰ in aoviy δυοῖν ποδοῖν, ταύ-
xy δὲ ἑνὸς ποδὸς μόνον» ἄλλο τι ἢ ἅπαξ ἦν ἂν δυοῖν
ποδρὲν τὸ χωρίρν:. HAI.. ναί, ΟΣ Ως ᾿Επειδὴ δὲ
δυοῖν ποδοῖν. καὶ ταύτῃ... ἄλλο vi ἢ δὶς flvoi» pyiyn-
pui ΠΑ͂Ι. AYyveas Z4) δυο ἃ ; ἄρα δὶς γίγνοτοι
ποδῶν. 1:41. Noé. 242. Πάσοι οὖν εἰσὶν bi δὶς Ole
πόδες, λογισάμενος εἰπέ, 72441. Τέσταρες, ὧ Zàuga«
τες. 242... Οὐκοῦν. yévus ᾧν τούτον toU χωρίου δτε-
ρον διπλάσιον » τοιοῦτον δέ, ἴαας ἔχον πάσας τὰς
γραμμάς, ὦ ὡςπερ. τοῦτο ; HAL Ἰναΐ..Σ. πόσων οὖν
ἔσεαι ποδῶν; ΤΑ͂Ι. ᾿Οντώ,: Z0. Φέρε δή, πειρῶ pos
Brei. ngMan τις ἔσται axelyov ἡ γραμιμὴ. "ἑκάστη. 5
μὲν χὰρ τοῦδε, δυρῖν. παδοΐγ". al δὲ ἡ ἐκείνου. τοῦ d
πλρσίοψᾳ π 4T. Mn» e ὦ Σώκρατες, oz: διπλαρία.

$4). pd ἀν Mbps, ὡς ἐγὼ τοὐτν οὐδὲν διδώσχω,
Bh geris πάντα; » καὶ vUr οἶπας οἴεται εἰδέναι ὁποία
ἐστίν, dg eg τὸ ὀπτόπρουν χωρίον. γενήσεται " ἢ οὗ
δοκεῖ σοι; ΜΈΝ. Ἔμοιγε. ΣΩ. Οἷδεν οὖν; MEN.

-

248 PLATONIS e. p. 85, 2. b. «

"Οὐ δῆτα. 242. Οἴεται δὲ ys, ἀπὸ τῆς διπελασέας;
MEN. Nal. XVIL 2:2. Θεῶ δὴ αὐτὸν ἀναμεμνη-
σχόμενον ἐφεξῆς, ὡς δεῖ ἀναμιμνήσχεσθαι. σὺ δὲ
μοι λέγε, ἀπὸ τῆς διπλασίας γραμμῆς φὴς τὸ διτελά-
σιον χωρίον γέγνεσθαι; τοιόνδε λέγω" μὴ ταύτη
μὲν μακρόν», τῇ δὲ βραχύ, ἀλλὰ ἴσον πανταχῆ ἔστω,
ὥςπερ τουτί" διπλάσιον δὲ τούτου, ὀχτάπουν. ἀλ-
λὰ ὃ 0Qo , - εἰ ἔτι σοι ἀπὸ τῆς διπλασίας δοκεῖ ἔσεσϑαι
ΠΗ͂Ι. Ἔμοιγε. ΣΩΏ. Οὐκοῦν διπλασία αὕτη ταὐτη
γίγνεται, ἂν ἑτέραν τοσαύτην προςϑῶμεν ἐνθένδε;
1141. Πάνυ ye. zn. "Anó ταύτης δὴ, φής, ἔσται τὸ
ὀχτάπουν χωρίον, , ἂν τότταρες τοσαῦται γένωνται; ;
1141. Noi. 22. “Φ»αγραψώμεϑα δὴ ἃ em αὐτῆς ἔσας
" τότταρας" ἄλλο τι ἢ τουτὶ ἂν εἴη, ὃ φὴς τὸ ὀχτάπουν
εἶναι ; ; ΠΑ͂Ι. Πάνυ ye zn. Οὐκοῦν ἐν αὐτῷ ἐστι
ταυτὶ τέτταρα, ὧν ἕκαστον ἴσον τούτῳ ἐστὲ τῷ τε-
τράποδι; ILATI. ΝΝαί. 2.2. πόσον οὖν γίγνεταε; οὗ
Ξετράκις τοσοῦτον; ILAI. Πῶς δ᾽ οὔ; 242. Δυελά-
σιον οὖν ἐστε τὸ τετράπις τοσοῦτον; ΠΑ͂Ι. Οὐ μὲ
Δία. ΣΩ. ᾿Αλλὰ ποσαπλάσιον; ; ΜΑΙ. “Τετραπλάσιον.
ΣΩ. ᾿4πὸ τῆς διπλασίας ὁ ἄρα, ὦ παῖ, οὐ διπλάσιον,
ἀλλὰ τετραπλάσιον γίγνεται χωρίον. ΜΙΑ͂Ι. ᾿4ληϑῆ
λέγεις. Z2. Τεττάρων γὰρ τετρίέκις ἐστὶν ἑκκαίδεκα"

οὐχί; 2]. Nail. 242. "Οκτάπουν δ᾽ ἀπὸ ποίας
γραμμῆς; οὐχὶ ἀπὸ μὲν ταὑτης τετραπλάσιον; ΤΑ͂Ι.
Φημί. 2.2. Τεϊϑάπουν δὲ ἀπὸ τῆς ἡμίσεος ταυτησὶ
τουτί; ILAI. Ἰγαί. Zl. Εἶεν. τὸ δὲ ὀκτάπουν o)
τρῦδε μὲν διπλάσιόν ἐστι, τούτου δὲ ἥμισυ; ΠΑ͂Ι.

d, e, p. $4, a, b, MENO. 249

Ihivy γε. Xl. Ovx ἀπὸ μὲν μείζονος & 5QTOL ἢ ἢ 10-
᾿σαύτης γραμμῆς, ἀπὸ ἐλάττονος δὲ ἢ τοσηςδί, ἢ οὔ»
I1 AI. Ἔμοιγε δοκεῖ ovre. Z2. Καλῶς. τὸ γάρ σοι
δοκοῦν, τοῦτο ἀποκρίνου, καί μοι λέγε" οὐχ ἢδὲ μὲν.
δυοῖν ποδοῖν 9», 7 δὲ τεττάρων; HAITI. ναί. ΣΩ.

si ἄρα τὴν τοῦ ὀκτάποδος χωρίου γραμμὴν μείζω
μὲν εἶναι τῆςδε τῆς δίποδος, ἐλάττω δὲ τῆς τετρά-
7to0oc. HAT. dd. Xf. Πειρῶ δὴ λέγειν πηλίκην
τινὰ φὴς αὐτὴν εἶναι. ΠΑ͂Ι. Τρίποδα. ΣΩ. Οὐκοῦν,
ἄνπερ τρίπους ἢ» τὸ ἢ ἡμισυ ταύτης προρληψόμεϑα,
καὶ ἔσται τρίπους; δύο μὲν γὰρ οἵδε, εὖ δὲ eie καὶ
ἐνθένδε ὡσαύτως" δύο o μὲν οἵδε, ὃ δὲ εἷς " καὶ ylyve.

TOL τοῦτο τὸ χωρίον 0 φής. JIAI. Noi. 242. Oix-
ob», ἂν ] τῇδε τριῶν καὶ τῇδε τριῶν, τὸ ὅλον χωρίον
, τριῶν τρὶς nod» γίγνεται; HAI. Φαίνεται. 242.

Tenis δὲ τρὶς πόσοι εἰσὶ πόδες; ILAI. Eyyéa. 242.

Ἔδει δὲ τὸ διπλάσιον πόσων εἶναι ποδῶν; ΠΑ͂Ι.
᾿οκτώ. X1. Οὐδ᾽ ἄρα ἀπὸ τῆς τρίποδύς πῶ τὸ Ox-
τάπουν χωρίον γίγνεται. IIAI. Ov δῆτα. zn. A
ἄπὸ ποίας, πειρῶ ἡμῖν εἰπεῖν ἀκριβῶς, καὶ εἰ μὴ ἡ βού-
. Aet ἀριϑμεῖν " ἀλλὰ δεῖξον ἀπὸ ποίας. ΠΑ͂Ι. ᾿Αλλὰ
μὰ τὸν Δία, ὦ Zóx ατες, ἔγωγε, οὐκ οἶδα. XVIII.
24. ᾿Εννοεῖς αὖ, ὦ Μένων », οὗ ἐστιν ἤδη βαδίζων
69s τοῦ ἀναμιμνήσκεοϑαι; ; ὅτι τὸ μὲν πρῶτον idu
μὲν QV, ἥτις ἐστὲν ἢ τοῦ ὑχκτώποδος χωρίου γραμμή,
ὥςπερ οὐδὲ νῦν πω οἷδεν ^» ἀλλ᾽ οὖν ᾧετο ταύτην τότε
εἰδέναι, xal ϑαῤῥαλέως ἀπεκρίνετο, ὡς εἰδὼς, καὶ οὐχ
ἡγεῖτο ἀπορεῖν, νῦν δὲ ἡγεῖται ἀπορεῖν ἤδη, καὶ

»

0 PLATONIS . ᾿ ὃ «. ἅ..
ὥςπερ οὔκ οἷδεν, οὐδ᾽ οἴεται εἰδέναι. MEN. A95
λέγεις. ΣΏ. Οὐκοῦν νῦν βέλτιον ἔχει περὶ τὸ πρᾶγμα
ὃ οὐκ ἴδει; MEN. Καὶ τοῦτό μοι δοκεῖ. 24. zn o-
p" οὖν αὐτὸν ποιήσαντες καὶ γαρκᾷν, ὥςπερ ἡ »ἀρ-
Κη» μῶν Ὁ ü ἐβλάψαμεν; MEN. Οὐκ ἔ ἔμοιγε δοκεῖ.
c. προὔργου γοῦν τι πεποιήκαμεν, ὡς ἔοικε, Τερὸς
τὸ ἐξευρεῖν ὅπῃ ἔχει. yv» μὲν ydg καὶ ζητήσειεν ἂν
ἡδέως, οὐκ εἰδώς, τότε δὲ αδίως ἂν καὶ πρὸς πολ-
λοὺς καὶ πολλάκις d ᾧεϊ ἂν EU λέγειν περὶ τοῦ 'διπλα--:
σίου χωρίου, ὡς δεῖ διπλασίαν τὴν γραμμὴν ἔχειν
liue. MEN." Eóixty, 242. Ole ovy ἂν αὐτὸν πρό-
τέρον ἐπιχειρῆσαι ζητεῖν ἢ ἢ μανϑάνεὶν τοῦτο, δ dieto
εἰδέναι oUx εἰδώς, πρὶν sic ἀπορίαν κατέπεσεν, ἥγη-
σάμενος μὴ εἰδέναι, καὶ ἐπόϑησε τὸ εἰδέναι; j MEN.
OV μοι δοκεῖ, ὦ «Σώκρατες. ΣΩ.᾿Ὥνητο ἄρα »αρχῇ-
νας. MEN. 4οκεῖ pot. XIX. Z2. Σκέψαι δὴ, ἐκ
ἑαύτης τῆς ἀπορίας ὅτι καὶ ἀνευρήσει. ζητῶν apt
ἔμοῦ οὐδὲν ἀλλ ἡ A ἐρωτῶντος ἐμοῦ καὶ μὴ διδάσκον--:
τος" φύλαττε δέ, ἄν που εὕρῃς ut διδάσκοντα καὶ δίεξ-
ἐόντα αὐτῷ, ἀλλὰ μὴ τὸς τούτου δόξας ἃ ἀνερωτῶντα.
λέγε ydg uoi σὺ" οὐ τὸ μὲν τετράπουν τοῦτο ἡμῖν
doi, χωρίον; μανϑάνεις; I1AT. Ἔγωγε. ΣΩ. Ἕτσε-
ρον δὲ. αὐτῷ προςϑεῖμεν ἂν τουτὶ ἴσον; ILAI. Nai.
ZR. Koi τρίτον τόδε ἢ ἴσον ἑκατέρῳ τούτων; ΠΑ͂Ι.
Nol. 341. Οὐκοῦν προσαναπληρωσαίμεϑ᾽. ἂν τὸ € ἐν
τῇ γωνίᾳ τόδε; 1411. Πάνυ 7ε: ΣΩ. Ἄλλο Ti οὖν
γένοι᾽᾽ ἂν » τέτταρα ἴσα χωρία τάδε; ILAT. Nai.
ΣΩ. Tl οὖν; τὸ ὅλον τόδε ποσαπλάσιον τοῦδε γίγνε.

«

σιν
. b
-—

e. p. δε; 4. b. Ὁ. ΜΕΝΟ. 551

toi; AAT. Τιτραπλάσιον. 2... "Eds δὲ διπλάσιον
ἡμῖν γενέσθαι" ἢ οὐ μέμνησαι; Π4]. Πάνυ γε.
ZH). Οὐκοῦν ἔστιν αὕτη “γραμμὴ ἐκ γωνίας εἰς γω-
νέαν [τιν] τέμνουσα δίχα ἕκαστον τούτων τῶν χωρίων»;
2741. Ναί. i£f2. Οὐκοῦν τέτέαρες αὗται ylyvoytus
γραμμαὶ ἴσαι, περιέχουσαι τουτὶ 10 χωῤίον; {ΤΑ͂Ι.
Τίγνοντοωι. Z4. Σκύπεέι δή, πηλίκον τί ἐστι τοῦτο τὸ
χωρίῳ». 41. Οὐ μανϑάνω. 2. Οὐχὶ τεττάρων
ὄντων τούτω», ἥμισυ. ἑχάστου ἑκάστη ἡ γραμμὴ ἀπὸ-
πτἔτμηχεν ἐντός, ῆ οὔ; ΠΑ͂Σ. “ναὶ. 242. Πόσα οὖν
τηλικαῖπα ἐν τούτῳ ἔρεστι; ΠΑ͂Ι. Τέτταρα. 21.
Τόσα δὲ iv τῷδε; ΠΑ͂Ι. dio. 242. Yd δὲ τέτταρα
τοῦν δυοῖν τί ἐστι, 7141. Δυκλάσία. 542. Tó0s ov»
ποσάπουν γίγνεται; ; HAE Ὁχιάπουν. ΣΩ. πὸ
stole γφωμμῆς; ILAT. ᾿Δπὸ ταύτης. S0. ^o τῆς
ἐκ γωνίας εἰς γωνίαν τεινούδης τοῦ τετράποδος!
1141. Nal. ro. “Καλοῦσι 08 ys ταὐτὴν διάμετρον a
σοφισταί, ὥς τ » εἰ ταύτῃ διάμετρος ὄνομα, ἀπὸ τῆς
διαμέτρου ἃ ἂν, ὡς σὺ φὴς, ὦ παῖ ενωνὸς, γίγνουΐ
ἂν τὸ διπλάσιον χωρίον. TERT. πάνυ μὲν οὖν, ὦ Zà-
egeris. XX. 20. Τί σοὶ Dori, ὦ Μένων; Ἔστιν
ἤρτινα δόξαν οὐχ ἀδέοῦ οὗτος ἀπεχρίνατο; ΜΕΝ.
Οὔκ, ἀλλ ἑαυτοῦ. Z5. Καὶ μὴν οὔκ ἤδει yt, ὡς
-ὄφαμεν ὀλέγον πρόξερον. MEN. ᾿ἀληϑῆ λέγεις, 2:2.
νῆσον δὲ yt αὐτῷ αὕται αἱ δόξαι A 5" οὔ; MEN.
Nul. Z4). Τῷ ovx εἰδότι ἄρα, περὶ ὧν ἂν μὴ εἰδῇ
ἔνεισιν ἀληθεῖς δόξαι, περὶ τούτων ὧν οὐκ olds.

MEN. Φαίνεται. 241. Καὶ νῦν μὲν ye αὐτῷ ὥςπερ

bj
N

LÀ

252 : PLATONIS e, d, e, p. 86. a,

ὄναρ ἄρτι ἀναχεκίνηνται o δύξαι αὗται. εἰ δὲ αὐτόν
τις ἀνερήσεται πολλάκις τὰ αὐτὰ ταῦτα καὶ πολλα--
χοῦ, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶν οὐδενὸς ἢ ἥττον ἀκριβῶς ἐπι--
στήσεται περὲ τούτων. MEN. Ἔοικεν. 212. Οὐκοῦν
οὐδενὸς διδάξαντος, ἀλλ ἐρωτήσαντος, ἐπιστήσεται,
ἀναλαβὼν ᾿αὐτὸς ἐξ αὑτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ΜΕΝ.
Nal. ΣΙ. Τὸ δὲ ἀναλαμβάνειν αὐτὸν ἐν αὑτῷ ἐπι-
στήμην οὐκ ἀναμιμνήσκεσϑαι ἐστί; ΜΕΝ. πάνυ
yt. 2. ET QUI QU TU ἐπιστήμην, ἣν νῦν οὗτος
ἔχει, ἤτοι ἐλαβέ ποτε ἢ ἀεὶ εἶχε; MEN. Nai 2.5.

Οὐκοῦν, εἶ μὲν ἀεὶ εἶχεν, ἀεὶ καὶ ἦν ἐπιστήμων" €

δὲ ἔλαβέ ποτε, οὐκ ἂν Ey γε τῷ νῦν βίῳ εἰληφὼς εἴη,

9 διδίδαχέ τις τοῦτον γεωμετρεῖν. οὗτος γὰρ ποιήσει
περὲ πάσης γεωμετρίας ταυτὰ ταῦτα καὶ τῶν ἄλλων

ωῳ
μαϑημάτων» ἁπάντων. ἔστιν οὖν οςτις τοῦτον πώντα ᾿

δεδίδαχε; δίκαιος γάρ που εἶ εἰδέναι, ἄλλως τε ἐπει--
δὴ ἐν τῇ σῇ οἰκίᾳ γέγονε καὶ τέϑραπται. MEN.
' 41? οἶδα ἔγωγε, ὅτι οὐδεὶς πώποτε ἐδίδαξεν. XXI.
ZA. Ἔχει δὲ ταύτας τὰς δόξας, ἢ οὐχί; MEN.
᾿Ανάγκη, ὦ Σώκρατες, φαίνεται. Z4. Εἰ δὲ μὴ ἐν
τῷ γῦν βίῳ λαβὼν ἤδει τοῦτο, δῆλον ὅτι ἐν ἀλ-
λῳ τινὶ χρόνῳ εἶχε καὶ ἐμεμαϑήκει. ΜΕΝ. Φαίνεται.
ΣΩ. Οὐκοῦν σὗτός γὲ ἔστιν ó ὁ χρόνος, ὅ ὅτ᾽ οὐκ a ἄν-
ϑρωπος; MEN. Nal. 242. Ei ovy, ὃν ἂν d ἢ χρόνον ἢ )
καὶ €» ἂν μὴ ] ἄνϑρωπος, ἐνέσονται αὐτῷ ἀληϑεῖς
δόξαι, αἵ, ἐρωτήσει, ἐπεγερϑεῖσαι, ἐπιστῆμαι γίγνον.-
ται, dp ov» τὸν dti v χρόνον μεμαϑηκυῖα ἔ ἔσται K yv
x1 αὐτοῦ; δῆλον γάρ, ὅτι τὸν πάντα χρόνον ἔστιν ἢ

bed ^ . MENO. 253
ovx ἔστιν ἄνϑρωπος. MEN. Φαίνεται. ΣΩ. Οὐκοῦν,
εἰ ἀεὶ ἢ ἀλήϑεια ἡμῖν' τῶν ὄντων ἐστὲὶν ἐν τῇ ψυχῇ,
ἀϑάνατος ἂν 3j ψυχὴ εἴη; ὥςτε ϑαῤῥοῦντα χρὴ ὃ μὴ
τυγχάνεις ἐπιστάμενος νῦν, -τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ὃ μὴ μεμνγη-
μένος -- ἐσιχειρεῖν ζητεῖν καὶ ἀναμιμνήσκεσϑὰι. ΜΕΝ.
Εὖ μοι δοκεῖς λέγειν, oj Σώκρατες , οὐκ οἵδ᾽ ὕπως.
zn. Καὶ γὰρ ἐγὼ ἐμοί, ὦ Μένων. καὶ τὰ μέν γε ἄλ-
λα οὐκ ἂν πάνυ ὑπὲρ τοῦ λόγου διϊσχυρισαίμην" ὅτι
δ᾽ οἰόμενοι δῶν ζητῶν, ἃ μή τις οἷδε, βελτίους ἂν
εἴημεν καὶ ἀγδρικώτεροι καὶ ἥττον ἀργοΐ, ἢ si οἷό-
μεϑα, ἃ μὴ ἐπιστάμεϑα , μηδὲ δυνατὸν εἶναι εὑρεῖν,
μηδὲ δεῖν env ; περὶ τούτου πάνυ ἂν διαμαχοίμην,
εἰ οἷός τὸ εἴην, καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ. MEN. Kai τοῦ--
TO μὲν γε δοκεῖς μοι εὖ λέγειν, t) Σώκρατες. XXII.
Z4. Βούλει οὗν, ἐπειδὴ ὁμογνοοῦμεν, ὅτι ζητητέον
περὶ οὗ μὴ τις οἷδεν, ἐπιχειρησωμεν κοινῇ ξητεῖν » τέ
ποτ ἐστὶν ἀρετή; MEN. Πάνυ μὲν οὖν. οὐ μέν-
τοι, ὦ “Σώκρατες, ἀλλ᾽ ἔγωγε ἐκεῖνο ἂν ἥδιστα, ὅ ὅπερ
ἠρόμην Τοπρῶτον, καὶ σκεψαίμην καὶ ἀκούσαιμι," πό-
τερον ὡς διδακτῷ ὄντι αὐτῷ δεῖ ἐπιχειρεῖν , ἢ ὡς
φύσει, ἢ ὧς τίνε ποτὲ τρόπῳ παραγιγνομέ ς τοῖς
ἀν»ϑρώποις τῆς ἀρετῆς. 242. AA εἰ μὲν ἐγὼ "jpxov,
ὦ ἹΜένων, μὴ μόνον ἐμαυτοῦ ἀλλὰ ναὶ σοῦ, οὐκ ἂν
ἐσκεψάμεϑα πρύτερον, εἴτε διδακτὸν εἴτε οὗ διδακτὸν
ἡ ἀρετή, gi» 0 τι ἐστὶ πρῶτον αὐτὸ ἐξητήσαμε».
ὀτειδὴ δὲ σὺ σαυτοῦ μὲν οὐδ᾽ ἐπιχειρεῖς à ἄρχειν, 1 ἕνα δὴ
ἐλεύϑερος ἧς, ἐμοῦ δὲ ἐπιχειρεῖς τε ἄρχειν καὶ ἄρχεις,
ξυγχωρήσομαΐ σοι. τὲ γὰρ χρὴ ποιεῖν, ἔοικεν 0v»

2944 PLATONIS Á *e«de

γαρκῶ, καὶ οὐκ ἔχω ὃ τι ἀποκρίνωμαΐ σοι, καΐἕτοε
μυριάκις γε περὶ ἀρετῆς παμπόλλους λόγους εἴρηκα
καὶ πρὸς πολλοὺς καὶ πάνυ εὖ, ὧς 7ε ἐμαυτῷ ἐδό-
κουν" viv δὲ οὐδ᾽ ὃ τι ἐστὶ τοπαράπαν ἔχω εἰπεῖν.
καί βοι δοκεῖς εὖ βουλεύεσθαι oUx ἐχπελέων ἐνθένδε,
οὐδ᾽ ἀποδημῶν. εἰ γὰρ ξένος ἐν ἄλλῃ πόλει τοιαῦτα
ποιεῖς, Tdy ἂν ὡς γόης ἀπαχϑείης. 2:52. Πανοῦργος
εἶ, ὦ Μένων, καὶ ὀλίγου ἐξηπάτησάς με. ΜΕΝ. τί
μάλιστα, ὦ Σώκρατες; 242. Τιγνώσχω, οὗ ἕνεκά με
εἴκασας. MEN. Τίνος δὴ οἴει; 242. Ἵνα σὲ ἄντει-
κάσω. ἐγὼ δὲ τόδε οἶδα περὶ πάντων τῶν καλῶν, ὅτι
χαίρουσιν εἰκαξόμενοι * λυσιτελεῖ, γὰρ αὐτοῖς" καλαε
γὰρ, οἶμαι, τῶν καλῶν καὶ oi εἰκόνες. dii οὐκ dy1-
εἰκάσομαί σε. ἐγὼ δέ, εἰ μὲν 7 veia] αὐτὴ »αρκῶσα
οὕτω καὶ τοὺς ἄλλους ποιεῖ γαρκῷν, ἔοικα αὐτῇ * εἶ
δὲ μὴ, οὔ. οὐ γὰρ εὐπορῶν αὐτὸς τοὺς ἄλλους ποιῶ
ἀπορεῖν, ἀλλὰ παντὸς μᾶλλον αὐτὸς ἀπορῶν οὕτω
xai τοὺς ἄλλους ποιῶ ἀπορεῖν. καὶ νῦν περὶ ἀρετῆς,
0 iov», ἐγὼ μὲν οὐκ οἶδα, σὺ μέντοι ἴσως πρύτερον
μὲν ἤδεισϑα, πρὶν ἐμοῦ ἅψασϑαι, νῦν μέντοι ὅμοιος
εἶ οὐκ εἰδότι. ὅμως δὲ ἐϑέλω μετὰ σοῦ σκέψασθαι
καὶ ξυζητῆσαι, ὃ τι ποτὲ ἐστι. XIV. MEN. Koi
τίνα τρόπον ζητήσεις, ὦ Σώκρατες , Τοῦτο, O μὴ οἷ-
σϑα τοπαράπαν ὃ τι ἐστί; ποῖον γὰρ ὧν οὐκ οἷ-
σϑα προϑέμενος,. ξητήσεις; ἤ, εἶ καὶ ὅτι μάλιστα i ἐν-
τύχοις αὐτῷ, πῶς εἴση, Q τι τοῦτό ἐστιν 0 σὺ οὐχ
ἠδεισϑα; S X. Μανϑάνω, οἷον βούλει λέγειν, ὦ

Μένων. ὁρᾷς τοῦτον ὡς ἐριστικὸν λόγρν κατάγεις;

e, p. 81. ^, b. c, MENO.- 245

ὡς οὐκ ἄρα ἐστὶ oni ἀνθρώπῳ οὔτε ὃ οἶδεν, οὔτο

0 μὴ oit». οὔτε γὸρ uv, ὃ γε οἷδε, ζητοῖ" οἷδε ydo, .

καὶ οὐδὲν δεῖ τῷ γε τοιούτῳ ζητήσεως" οὔτε ὃ μὴ οἶδεν"
οὐδὲ γὰρ οἷδεν, ὃ τι ζηπήσει. MEN. Οὐκ οὖν καλῶς σοι
δοχεῖ λέγεσθαι ὃ λόγος οὗτος, ὦ Σώκρατες; 42. Οὐκ
ἔμοιγε. MEN. Ἔχεις λέγειν ὅπῃ; ΣΩ. Ἔχγωγε.
ἀκήκοα γὰρ ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν σοφῶν περὶ Td
ϑεῖα πράγματα. MEN. Tiva λόγον λεγόντων; Σ.,
«ληϑῆ, ἔμοιγε δοκεῖν, καὶ καλόν. MEN. Τίνα rov.
τὸν , καὶ Site οὗ λέγοντες ; 2. Οἱ μὲν λέγοντι

εἰσὶ τῶν ἱερέων T6 καὶ τῶν ῥερειῶν, , ὅσοις μεμέληκε,
"sgh ὧν μεταχειρίζονται, λάγον οἵοις εὖ εἶναι διδό-
vui. λέγει δὲ καὶ Πίνδαρος καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν ποιη--
τῶν, ὅσοι ϑεῖοί εἰσιν" ἃ δὲ λέγουσι, ταντί ἐστι». ἀλ--

λὰ σκόπει, εἴ σοι δοκοῦσιν ᾿ ἀληϑῆ λέγειν. φασὶ γὰρ ᾿

τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνϑρώπου εἶναι ἀϑάνατον, καὶ τοτὲ
μὲν τελευτᾷν, ὃ δὴ ἀποθνήσκειν καλοῦσι, τοτὲ δὲ
πάλιν γίγνεσθαι" ἀπόλλυσθαι δ᾽ οὐδέποτε" δεῖν δὴ
διὰ ταῦτα ὡς ὁσιώτατα διαβιῶναι τὸν βίον,“ οἷσι γὰρ
ἂν Φερσεφόνα ποινὰν παλαιοῦ πένϑεος δέξεται, . ἐς
τὸν ὕπερϑεν ἅλιον κείνων ἐνάτῳ ἔτει ἀνδιδοῖ ψυχὰν
πάλιν. ἐκ τῶν βασιλῆες ἀγαυοὶ καὶ σϑένγει κραιπνοέ,
σοφέῳ τε μέγιστοι ἄνδρες αὔξονται" ἐς δὲ τὸν λοιπὸν

ρύνον ἥρωες ἁγνοὶ ὁ πρὸς ἀνϑρώπων. καλεῦνται. ,, XV.
r6 οὖν ἢ vuri ἀϑάνατός τε οὖσα καὶ πολλάκις ye-
γονυῖα, καὶ ἑωρακυῖα καὶ τὰ ἐνθάδε καὶ và ἐν ἄδου

καὶ πάντα χρήματα, οὐκ ἔστι» 9 TL OU μεμάϑηκεν".

ὥςτε οὐδὲν ϑαυμαστὸν καὶ περὲ ἀρετῆς καὶ περὶ aà-

Ld

4

-

246 PLATONIS »o.4,e. p. 5s. a. b.

λων οἷόν τε εἶναι αὐτὴν ἀναμνησθῆναι à dye xai πρό-
τερον ἠπίστατο. ἅτε γὰρ τῆς φύσεως ἁπάσης ξυγγε-
νοῦς οὔσης, καὶ i μεμαϑηκυίας τῆς ψυχῆς ἅπαντα, οὐ-
δὲν κωλύει ἕν. μόνον ἀναμνησϑέντα, c o δὴ μάϑησιν κα-
λοῦσιν. ᾿ἄνϑρωποι ; τἄλλα πάντα αὐτὸν ἀνευρεῖν, éd»
τις ἀνδρεῖος ἢ ἢ» καὶ μὴ ἀποκάμῃ ξητῶν. πὸ ydg- en-
τεῖν & ἄρα καὶ τὸ μανϑάνειν ἀνάμνησις. ὅλον ἐστέν. οὐκ
οὖν δεῖ πείϑεσθαι τούτῳ τῷ ἐριστικῷ λόγῳ. οὗτος
μὲν γὰρ ἂν ἡμᾶς ἀργοὺς ποιήσειε, xai ἔστι τοῖς μα-
λακοῖς τῶν ἀνθρώπων ἡδὺς ἃ ἀκοῦσαι" ὅδε δὲ ἐργαστι-
κοὺς τὸ καὶ ξητητικοὺς ποιεῖ" ᾧ ἐγὼ πιστεύων ἄλη-
95 εἶναι, ἐϑέλω μετὰ σοῦ πεῖν, ἀρετὴ 0 τι ἐστί.
MEN. ναί, ὦ “Σώκρατες. ἀλλ ἁπλῶς λέγεις τοῦτο,
ὅτι οὐ μανθάνομεν, edid ἢ» καλοῦμεν μάϑησεν ἀνά-
μνησίς ἐσειν; ἔχεις μὲ τοῦτο διδάξαι ὦ ὡς οὕτως bye,
ΣΙ, Καὶ ἄρτι εἶπον, ὦ λένων, ὅτι πανοῦργος si
xal νῦν ἐρωεῆς, ei ἔχω gs διδάξαι, ὃ ὃς οὐ φημὶ διδα.-
χὴν εἶναι, ἀλλ ἃ ἀνάμνησιν, ἵνα δὴ εὐθὺς φαύωμαι
αὐεὺς ἐμαυτῷ τἀναντία λέγων. AEN. Οὐ μὰ τὸν
Δία, ὦ Σώκρατες, οὗ πρὸς τοῦτο βλέψας εἶπον, ἀλλ
ὑπὸ τοῦ ἔϑους. ἀλλ εἴ πὼς μοι ἔχεις ἐνδείξασϑαι, ὅτι
ἔχω seme λέγεις, ἔνδειξαι. 940. ᾿41λλ᾽ ἔστι μὲν οὐ €
διᾳν, ὅμως δὲ ἐϑέλω προϑυμηϑῆναι, σοῦ ἕνεκα" ἀλλὰ
pos πρυσκάλεσον τῶν πολλῶν ἀκολούϑων τουτωγὶ τῶν
cavio) ἕνα, ovnve βούλει, iva ἐν τουτωΐ σοι ἐπι»
δείξωμαι. MEN. Πάνυ γε. δεῦρο πρόσελϑε. 2:12. Ἔλ-
Mv μὲν ἐστε καὶ ἑλληνίζεε; MEN. Πάνυ γε σφόδρα,
οἰπογενής. Z2. Πρόφεχε δὴ τὸν νοῦν, ómórep ἂν

b"

[4

b. c. x MENO. . u

σοι φαίνηται, η ἢ ακαμιμνησκόμενος, ἢ ῇ ᾿μανϑάνων "ag
ἐμοῦ. ΜΕΝ. ᾿Αλλὰ προσέξωι. XVI. 20. Rini »
μοι, ὦ παῖ: γιγνώσχεις τεεράγωνον χωρίον ὃ ὅτι τοιοῦ-
τόν ἐστε; ΠΑ͂Ι. Ἔγωγε. ΣΩ. Ἔστιν οὖν τετράγω-
»o» χωρίον ἢ ἴσας ἔχον τὰς γραμμὲς ταύτας πάσας,
ξέεταραΣ. οὔσας; ΠΑ͂Ζ. Πώνν pt. Z4. Ov xoi tav-
rag; τὰς διὰ μέσου ἐστὶν ἴσας ἔ ἔχον; ILAI. Nai, 242.
Οὐκοῦν εἴη ἂν τομοῦτον χωρίον καὶ μεῖζον καὶ Aat
zov; 141. Hdyv yt. Z4), Ei οὖν εἴη αὕτη ἡ πλευρὰ
δυοῖν ποδοῖν καὶ αὕτη δνοῖν, πόσων üx εἴη ποδῶν τὸ
DÀQv.;, ὧδε δὲ αμόπει" εἰ p δαύϊῃ, δυοῖν ποδοῖν, ταύ-
yj δὲ ἑνὸς ποδὸς “μόνον, ἄλλρ-τι ἢ ἅπαξ ἣν ἂν δυοῖν
ποηδρῖν 1) χωρίρν,. ΠΙΑ͂Ι. Val, . 20. Ἐπειδὴ δὲ
δυοῖν sofoi». καὶ ταύτῃ, . ἄλλο Tt ἢ δὶς ἥνοῖν γίγνα-
papi, ILAT. Aiyyesos, X0. δυο à ; ἄρα δὶς 7έγνεται
ποδῶν. 1141. Nol. ΣΩ. “Ππάσοι: -οὧν εἰσὶν bi δὲς δύα
πόδες, λργιφάμένος φἰπέ, A4I. Térragae, ὦ Σώκχρα-"
τος. «ΣΩ,: Οὐκοῦν. γέμε ἂν τούτου τοῦ χωρίου $vs-
ρον. διπλάσιον , τοιοῦτον δέ, ἴαας ἔχον πώσας τὸς
γθαμμάς, o ὥςπερ. τοῦτο à à ἸΖΑ͂Ι, Nol... πόσων οὖν
is 700i» ; 1141. "Oxrà: 241. Φέρε δή, πειρῷ μοε
super, πηλίένη τις ἔσται ἐκείνου ἡ γραμιμὴ. ἑκάστη. ἢ
μὲν χὰρ τοῦδε, voi». παδοῖν". al δὲ ἡ ἐκείνου. τοῦ δι-
πἰροίουα Hu 41, ὅλον & e, ὦ Σώκρατες, δει διπλαρίᾳ.
3. Qo, 9t, Mir, ὁ ὡς ἐγὼ τοὐτθν οὐδὲν διδώσκω,
i ἐρωτᾷ πάντα; »καὶὸ νῦν οἶπας οἴεται εἰδέναι ó ὁποία

ἐστίχ, do 8e τὸ ὀκτάπρουν χοιρίον. γενήσεται * ἢ οὗ
δοκεῖ σοι; ΜΈΝ. "Euewe. 242. Οἶδεν οὖν; MEN.

248 PLATONIS . ep. 8δι πὸ δὸς

"Οὐ δῆτα. 242. Οἴξεται δὲ γε, ἀπὸ τῆς διπλασίας;
MEN. Ναί. XVIL 2:42. Θεῶ δὴ αὐτὸν ἀναμιμνη-
σχόμενον ἐφεξῆς, ug δεῖ ἀναμιμνήσκεσθαι. σὺ δὲ
μοι λέγε, ἀπὸ τῆς διπλοισίας γραμμῆς φὴς τὸ διπλά-
σιον χωρίον γίγνεσθαι; τοιόνδε λέγω" μὴ ταὐτῃ
μὲν μακρόν, τῇ δὲ βραχύ, ἀλλὰ ἴσον πανταχῇ ἔστω,
ὥςπερ τουτί" διπλάσιον δὲ τούτου, ὀχτόπουν. dàÀ-
λὰ ὅρα," εἰ ἔτι σοι ἀπὸ τῆς διπλασίας δοκεῖ ἔσεσθαι
ΠΑ͂Ι. Ἔμοιγε. ΣΩ. Οὐκοῦν διπλασία αὕτη ταὑτηξ
γίγνεται, ἂν ἑτέραν τοσαύτην προςϑῶμεν ἐγΘθένδε;
2141. Πάνυ γε. zn. "nó ταύτης δή, φής, foros τὸ
ὀχτάπουν χωρίον, , ἂν τέτταρες τοσαῦται γένωνται; ;
1141. Noi. 241. “Φναγραψώμεϑα δὴ ἃ ἀπ αὐτῆς ἔσας
' φέτταρας" ἄλλο τι ἢ τοντὲ ἂν εἴη, ὃ φὴς τὸ ὁ ὀχτάπουν
εἶναι ; 3 ΠΑ͂Ι. Πάνυ ye ΣΙ. Οὐκοῦν ἐν αὐτῷ ἔστι
ταυτὸ τέτταρα, ὧν ἕκαστον ἴσον τούτῳ ἐστὲ τῷ τε--
τράποδι; ΠΑ͂Ι. Ἰγαΐί. 242. Πόσον οὖν γίγνεταε; οὗ
Ξετράκις τοσοῦτον; ΠΑ͂Ι. Πῶς δ᾽ οὔ; E452. 4υτλά-
σιον οὖν ἐστι τὸ τετρώπις τοσοῦτον; ΠΑ͂Ι. Οὗ μὰ
Δία. ΣΩ. ᾿4λλὰ ποσαπλάσιον; HAI.: “Τετραπλάσιον.
Z2. ᾿Απὸ τῆς διπλασίας à ἄρα, ὦ παῖ, οὐ διπλάσιον,
ἀλλὰ τετραπλάσιον γίγνεται χωρίον. HAI. ᾿4Ιληϑῆ
λέγεις. Z2. Τεττάρων γὰρ τετράκις ἐστὸὴν ἐκκαέδεκα"
οὐχί; 14]. Nai. ΣΩ. ᾿Οκτάπουν δ᾽ ἀπὸ ποίας
γραμμῆς; οὐχὶ ἀπὸ μὲν ταύτης τετραπλάσιον; ITA.
Φημί. ΣΩ. Τεϑϑάπουν δὲ ἀπὸ τῆς ἡμίσεος ταυτησὲ
τουτί; 1741. Naí, ΣΩ. Εἶεν. τὸ δὲ ὀκτάπουν οὗ
ἐρῦδε μὲν διπλάσιόν ἐστε» τοὗτου δὲ ἥμισυ; ILAT.

d, c, p. $4, a. b, MENO. 249

Πάνυ γε. ΣΏ. Ovx ἀπὸ μὲν μείζονος ἔαται ἢ το--
“σαύτης γραμμῆς, ἀπὸ ἐλάττονος δὲ ἢ τοσηςδί, 7] οὔ»
ΠΑ͂Ι. Ἔμοιγε δοκεῖ οἴτω. 242. Καλῶς. τὸ γάρ σοι
δοκοῦν, τοῦτο ἀποκρίνου, καί μοι λέγε" οὐχ 2/08 μὲν.
δυοῖν ποδοῖν ἣν, ἢ δὲ τεττάρων; ΠΑ͂Ι. Ναί. ΣΩ.
Δὲ ἄρα τὴν τοῦ ὀκτάποδος χωρίου γραμμὴν μείζω
μὲν εἶναι τῆςδε τῆς δίποδος, ἐλάττω δὲ τῆς τετρά--
ποδος. ΠΑ͂Ι. 4. X42. Πειρῶ δὴ λέγειν πηλίχην
τινὰ φὴς αὐτὴν εἶναι. ILAT. Τρίποδα. 242. Οὐκοῦν,
ἄνπερ τρίπους p, τὸ ἥμισυ ταύτης προςληψόμεϑα,
καὶ ἔσται τρίπους; δύο μὲν γὰρ οἵδε, à δὲ εἷς" καὶ
ἐνθένδε ὡσαύτως" δύο μὲν οἵδε, ὃ δὲ εἷς" καὶ ylyys.
ται τοῦτο τὸ χωρίον ὃ φής. ΠΑ͂Ι. ναί. 242. Οὐκ-
oU», ἂν ἢ τῇδε τριῶν καὶ τῇδε τριῶν, τὸ ὅλον χωρίον
τριῶν τρὶς ποδῶν γίγνεται; ΠΑ͂Ι. Φαίνεται. ΣΩ.
᾿ Τρεῖς δὲ τρὶς πόσοι εἰσὶ πόδες; ILAT. ᾿Εννέα. X42.
Ἔδει δὲ τὸ διπλάσιον πόσων εἶναι ποδῶν; ΠΑ͂Ι.
᾿οντώ. X42. Οὐδ᾽ ἄρα ἀπὸ τῆς τρίποδύς πω τὸ Óx-
τάπουν χωρίον γίγνεται. ΠΑ͂Ι. OU δῆτα. 242. AA
ἀπὸ ποίας, πειρῶ ἡμῖν εἰπεῖν ἀκριβῶς, καὶ εἰ μὴ βού-
λει ἀριϑμεῖν, ἀλλὰ δεῖξον ἀπὸ ποίας. ΠΑ͂Ι. ᾿Αλλὰ
μὲ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, ἔγωγε οὐκ οἶδα. XVIII.
ΣΩ. Ἐννοεῖς αὖ, ὦ Μένων, οὗ ἐστιν ἤδη βαδίζων
69s τοῦ ἀναμιμνήσκεοϑαι; ὅτι τὸ μὲν πρῶτον 305
μὲν οὔ, ἥτις doti» 7j τοῦ ὑκτώποδος χωρίον γραμμή,
ὥσπερ οὐδὲ νῦν πω οἶδεν, ἀλλ᾽ οὖν ᾧετο ταύτην τότε
εἰδέναι, καὶ ϑαῤῥαλέως ἀπεκρίνετο, ὧς εἰδώς, καὶ οὐχ
ἡγεῖτο ἀπορεῖν, νῦν δὲ ἡγεῖται ἀπορεῖν $09, καὶ

*

950 —— PLATONIS . ᾿ bed.
ὥςπερ οὖκ οἷδεν, οὐδ᾽ οἴεται εἰδέναι. MEN. 95
λέγεις. Z2. Οὐκοῦν νῦν βέλτιον ἔχει msg) τὸ πρᾶγμα
ὃ οὐκ ἴδει; MEN. Καὶ τοῦτό μοι δοκεῖ. 2. zdno-
p» οὖν αὐτὸν ποιήσαντες καὶ vagos, ὥςπερ ἡ »ἀρ-
Κη» μῶν τι ἐβλάψαμεν.; ΜΕΝ. Οὐκ ἔϊ ἔμοιγε δοκεῖ.
ΣΩ. προὔργου γοῦν τι πεποιήκαμεν, ὡς ἔοικέ, Ζερὸς
τὸ ἐξευρεῖν ὅπῃ ἔχει. γῦν μὲν ydg. xai ζητήσειεν ἄν
ἡδέως, οὐκ εἰδώς ; τότε δὲ ἡ᾽αδίως ἂν καὶ Σ τοὐ ὃ πολ-
λοὺς καὶ πολλἄκις à QT ἂν εὖ λέγειν περὶ τοῦ 'πλα--
σίου χωρίου, ὡς δεῖ διπλασίαν τὴν y γραμμὴν ἔχειν
lius, ΜῈΝ. "Ἔδικεν. 212. Οἴει οὖν ἂν αὐτὸν npó-
τέρον ἐπιχειρῆσαι ζητεῖν ἢ ἢ μανϑάνεὶν τοῦτο, 0 ᾧετο
εἰδέναι οὐκ εἰδώς, πρὶν εἰς ἀπορίαν κατέπεσεν, ἥγη-
σάμενος μὴ Εὐδέναρ, καὶ ἐπόϑησε τὸ εἰδέναι ; j MEN.
^ OV μοι, δοκεῖ, ὦ «Σώκρατες. Z2. vro ἄρα ἜΝ
sec. MEN. Δοκεῖ μοὶ. ΧΙΧ, Z4). Σκέψαι δή, ἐκ
εαύτης τῆς ἀπορίας ὅτι καὶ ἀγευρήσει. ζητῶν “ἔς
ἐμοῦ οὐδὲν ἀλλ ἢ a ἐρωτῶντος ἐμοῦ καὶ μὴ διδάσκχον--
τος" φύλαττε δέ, ἄν που εὕρῃς μὲ διδάσκοντα καὶ δίεξ-
ἐόντα αὐτῷ, «Aid μὴ πὰς τούτου δόξας d ἀνερωτῶντα.
λέγε ydo μὸι σὺ" οὗ τὸ μὲν τετράπουν τοῦτο ἡμῖν
ἐστι χωρίον, μανϑάνειςΣ " Α͂Ι. ται 242." Ese-
ρον δὲ αὐτῷ προρϑεῖμεν ἂν τουτὶ 00»; ILAI. Nai.
£f. Koi τρίτον τόδε ἢ ἴσον ἑκατέρῳ τούτων; ΠΑ͂Ι.
Ναί. 242. Οὐκοῦν προσαναπληφωσαίμεϑ' ἂν τὸ ἐ ἐν
τῇ γωνίᾳ, τύδε; 1141. Πάνυ γε. ΣΩ. "Aldo. Ti οὖν
γένοιξ᾽ ἂν τέτταρα ἴσα χωρία τάδε; IJLAI. Nai.
ΣΩ. Tl οὖν; τὸ ὅλον τόδε ἰτοσαπλάσιον τοῦδε γίγνε.

*

b

e. D. 85, &, b. Ὁ. MENO. 251

£e; HAT. Τιτρυπλάσιον. 2:1. VEdi δὲ διπλάσιον
ἡμῖν γενέσθαι" ἢ ov μέμνησαι; Π41. Πάνυ γε.
Z2. Οὐκοῦν ἔστιν αὕτη “γραμμὴ ἐκ γωνίας εἰς γω-
νἱαν [τινὰ] τέμνουσα δίχα ἕκαστον τούτων τῶν χωρίων;
7.1. Nol. 54. Οὐκοῦν τέτίαρὲς αὗται γίγνονται
ψραμμαὶ ἴσαι, πέριέχουσαι τουτὶ τὸ χωρίον; ILAT.
J'iyvorton. 22. Σχόπέι δή, πηλίκον τί ἐστι τοῦτο τὸ
χωρίῳ. ILI. Ov μανϑάνω. 2.2. Οὐχὶ τεττάρων
, ὄντων τούτων, ἥμισυ. ἑκάστου ἑχάστη ἡ γραμμὴ ἃπο-
κτέτμηκεν ἐντός, ῆ οὔ; ΠΑ͂Σ. “ναί. 942. Πόσα οὖν
τηλικαῦτα ἐν τούτῳ ἔνεστι; ΠῚ. Ἰέτταρα. Z2.
Ζιόσα δὲ ἐν τῷδε; ἽΠΑ͂Ι. dio. Z2. Yà δὲ τέτταρα
τοῦν δυοῖν τί ἐστι; JLAT. “υτλάσια. S42. Τόδε ov»
ποσάπουν γίγνεται; ΠΑ͂Ι. ᾿Θχτάπουν. 242. nó
ποίας γρωμμῆς; ΜΙΑ͂Ι. ᾿Απὸ ταύτης. 0. uo τῆς
ἐκ γωνίας εἰς γωνίαν τεινούϑης ToU τετράποδος !
1141. ναί. zo. JKaobos δὲ ys ταὐτὴν διάμετρον a
σοφισταΐ, ὥς τ » εἰ καὐτὴ διάμετρος ὄνομα, ἀπὸ τῆς
διαμέτρου ἃ ἄν, ὡς σὺ φὴς, ὦ παῖ Mféyuivoc , Yiyvowr
ἂν τὸ διπλάσιον yaplov. TEz T. IIdyv μὲν ov», ὦ Zà-
χρατες. XX. ZA. TÍ σοὶ δοκεῖ, ὦ Miévov»; Ἔστιν
"ria δόξαν οὐχ ἀδέοῦ οὗτος ἀπεχρίνατο; MEN.
οὐκ , αλλ ἑαυτοῦ. Z2. Καὶ μὴν oUx DUET yt, ὡς

pane» ὀλίγον πρόΐεσον. MEN. Z9 λέγεις. zn.

᾿νῆσαν δὲ γε αὐτῷ αὗται αἱ δόξαι, 5 οὔ; ΜΕΝ.
Ναί. 242. Τῷ οὐκ εἰδότι à, ἄρα, περὶ ὧν ἂν μὴ εἰδῇ
ἔνεισιν ἀληϑεῖς δόξαι, περὲ τούτων ὧν οὐκ οἶδε.
MEN. Φαίγεται. ΣΏ. Καὶ νῦν μέν ys αὐτῷ ὥςπερ

^
N

252 | . PLATONIS e, d, e, p. 86.8,

ὄναρ ἄρτι ἀνακεκένηνται oi δύξαι αὗται. εἰ δὲ αὖτόν
τις ἀνερήσεταν πολλάκις τὰ αὐτὰ ταῦτα καὶ πολλα-
χοῦ , οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶν οὐδενὸς ἢ ἥττον ἀκριβῶς ἐπι--
στήσεται περὶ τούτων. MEN. Ἔοικεν. 242. Οὐκοῦν
οὐδενὸς διδάξαντος, ἀλλ᾽ ἐρωτήσαντος, ἐπιστήσεταε,
ἀναλαβὼν ᾿ αὐτὸς ἐξ αὑτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ΜΕΝ.
INaí. zn. Τὸ δὲ ἀναλαμβάνειν αὐτὸν ἐν αὑτῷ ἐπι-
στήμην οὐκ ἀναμιμνήσκεσθαι ἐστί; ΜΕΝ. ηάνυ
yt. Z1. E οὖν OU Up ἐπιστήμην, ἣν νῦν οὗτος
ἔχει, ἤτοι € ἐλαβέ ποτε ἢ ἀεὶ εἶχε; MEN. Nai. .Σ.2.

Οὐκοῦν, si μὲν ἀεὶ εἶχεν , ἀεὶ καὶ ἣν ἐπιστήμων" t

δὲ ἔλαβέ ποτε, οὖκ ἂν ἔν γε τῷ νῦν βίῳ εἰληφὼς εἴη,
9 MA id τις τοῦτον» γεωμετρεῖν. οὗτος γὰρ ποιήσει
περὲ πάσης γεωμετρίας ταυτὰ ταῦτα καὶ τῶν ἄλλων
μαϑημάτων ἁπάντων». ἔστιν οὗν ὃ ὃςτις τοῦτον πάντα
δεδίδαχε; δίκαιος γάρ ποῦν si εἰδέναι, ἄλλως τε ἐπει-
δὴ ἐν τῇ σῇ οἰκίᾳ γέγονε καὶ τέϑραπται. MEN.
᾿Αλλ οἶδα É ἔγωγε, ὅτι ovOslg πώποτε ἐδίδαξεν. XXI.

ZA. Ἔχει δὲ ταύτας τὰς δόξας, ἢ οὐχί; ΜΕΝ.
“Ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες, φαίνεται. Z4. Εἰ δὲ μὴ ἐν
τῷ νῦν βίῳ λαβὼν ion τοῦτο, δῆλον ὅτι ἐν ἀλ-
λῳ τινὶ χρόνῳ εἶχε καὶ ἐμεμαϑήκει. ΜΕΝ. Φαίνεται.

ΣΩ. Οὐκοῦν συτός γέ ἐστιν ó χρόνος, 6 ὅτ᾽ οὐκ ἣν ἂν-
ϑρωπος; MEN. Ναί. 242. Ei οὖν, ὃν ἂν d ἢ χρόνον 7
καὶ c» ἂν μὴ ] ἄνθρωπος, ἐνέσονται αὐτῷ ἀληϑεῖς
δόξαι, αἵ, ἐρωτήσει, ἐπεγερϑεῖσαι, ἐπιστῆμαι γέγνον-
ται, dg οὖν τὸν del ἡ χρόνον μεμαϑηκυῖα & ἔσται K yv

xl αὑτοῦ; δῆλον γάρ, ὅτι τὸν πάντα χρόνον ἔστιν ἢ

bed MENO. | 253

oUx ἔστιν ἄνϑρωπος. MEN. Φαίνεται. ΣΩ. Οὐκοῦν,
εἰ deb ἡ ἀλήϑεια ἡμῖν' τῶν ὄντων ἐστὶν ἐν τῇ ψυχῇ,
ἀϑάνατος ἂν ἣ ψυχὴ εἴη; ὥςτε ϑαῤῥοῦντα χρὴ ὃ μὴ
τυγχάνεις ἐπιστάμενος νῦν, -- τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ὃ μὴ μεμγη-
μένος -- ἐπιχειρεῖν ζητεῖν καὶ i ἀναμιμνήσκεσϑαι. ΜΕΝ.
Εὖ μοι δοκεῖς λέγειν , 9 Σώκρατες , οὐκ οἶδ᾽ ὕπως.
ΣΩ. Καὶ γὰρ ἐγὼ ἐμοί, ὦ Μένων. καὶ τὰ μέν γε di
λα οὐκ ἂν πάνυ ὑπὲρ τοῦ λόγου διϊσχυρισαίμην" ὅτι
δ᾽ οἰόμενοι δῶν ζητεῖν, ἃ μὴ τις οἷδε, βελτίους ἃ ἄν
εἴημεν καὶ ἀνδρικώτέεροι καὶ ἥττον ügyol, ἢ εἰ οἱό-
μέϑα, ἃ μὴ ἐπιστώμεϑα ; μηδὲ δυνατὸν εἶναι εὑρεῖν,
μηδὲ δεῖν ζητεῖν ; περὶ τούτου πάνυ ἂν διαμαχοίμην,
εἰ οἷός τὸ eli», καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ. MEN. Koi 10i-
TO μὲν γε δοκεῖς μοι εὖ λέγειν, ὧ Σώκρατες. XXII.
Z0. Βούλει οὖν, ἐπειδὴ ὁμονοοῦμεν, ὅτι ξητητέον
περὶ οὗ μὴ τις οἶδεν, ἐπιχειρήσωμεν κοινῇ δεῖν , τέ
ποτ᾿ ἐστὶν ἀρετή; MEN. Πάνυ μὲν οὖν. οὐ μέν-
τοι, ὦ “Σώκρατες, ἀλλ᾿ ἔγωγε ἐκεῖνο ἂν ἥδιστα, ὃ ὅπερ
"góp τοπρῶτον, καὶ σχεψαίμην καὶ ἀκούσαιμι," πό-
τερον ὡς διδακτῷ ὄντι αὐτῷ δεῖ ἐπιχειρεῖν , ἢ ὡς
φύσει, ἢ ὡς τίνι ποτὲ τρόπῳ παραγιγνομέ ς τοῖς
ἀνϑρώποις τῆς ἀρετῆς. 242. ᾿Αλλ εἰ μὲν ἐγὼ ἤῦχον,
ὦ Ἡένων, μὴ. μόνον ἐμαυτοῦ ἀλλὰ καὶ σοῦ, οὐκ ἂν
ἐσκεψάμεϑα πρύτερον, εἴτε διδακτὸν εἴτε οὐ διδακτὸν
ἡ ἀρετή, πρὶν ὃ τι ἐστὶ πρῶτον αὐτὸ ἐξητήσαμεν.
ὀτειδὴ δὲ σὺ σαυτοῦ μὲν οὐδ᾽ ἐπιχειρεῖς ἃ ἄρχειν, T ἵνα δὴ
ἐλεύϑερος ἧς, ἐμοῦ δὲ ἐπιχειρεῖς τε ἄρχειν καὶ ἄρχεις,
ξυγχωρήσομαί σοι. τί γὰρ χρὴ ποιεῖν, ἔοικεν ovy

234. : PLA T-ON4S e, p» 87). A b, c.

σχέπτοον εἶναι, ποῖόν. τὶ ἐστιν," ὃ. μήπω ἴσμεν ὃ ὃ τε
ἐστίν. εἰ μή, τε οὖν, ἀλλὰ σμικρόν γέ μοι τῆς. ἀρχῆς
χάλασον, καὶ ξυγχώρησον, ἐξ ὑποθέσεως αὐτὸ σκο-
πεῖαϑαι, εἴτε διδακτόν. ἐστιν; β εἴσς ὁπωαοῖῦν. λέγω δὲ.
τὸ ἐξ ὑποϑέαεως ὧδε, ὥρπερ. οἱ γεωμέτραι πολλύκις
σχρποῦνται, ἐπειδὰν τις ἔρηται αὐτοὺς, οἷον περὶ a
χωρίου, εἰ οἷόν τε ἐς τόνδε T» κύκλον τόδε τὸ χωρίον.
τρίγωνον. ἐνταϑῆναι » εἴποι ἂν τις, ὅτι οὔπω οἶδα. εἶ
à; iu τοῦτο τοιοῖτον, ᾿ ἀλλ ὥςπερ μέν τινὰ ὑπόϑεσιν .
προὔργου οἶμαι ἔ ἔχειν πρὸς τὸ πρᾶγμα τοιάνδε" εἰ
μὲν ἐστι τοῦτο τὸ χωρίον, τοιοῦτον, οἷον παρὰ τὴν.
δαϑεῖσαχ αὐτοῦ. γραμμὴν. παρατείγαντα, ἐλλεύτει; '
τοιούτῳ χωρίῳ, οἷον ἂν αὐτὰ τὸ “παρατεταμῷον ἤν
ἄλλο τι , ξυμβαίνειν μοι, δοκεῖ, καὶ ἄλλα αὖ , εἰ ἀδὺ-
»ατόν. éai ταῦτα 7r: 6p, ὑπαϑέμενος ovy ἐθέλω εἰ-..
πεῖν σοι. τὸ ξυμβαῖναν περὶ τῆς ἐντάσεως αὐτοῦ εἰς
τὸν κύχλρν ᾿ sits ἀδύνατον sire μή. ΧΧΙΝ. Οὕτω
δὴ καὶ περὶ ἀρετῆς ἡμεῖς, ἐπειδὴ οὐκ ἴσμεν ροὔϑ' ὃ
τι ἐστὶν oU. ὁποῖόν τι; ὑποϑέμενοι αὐτό, σποπῶμεν,
"εἴγε διδακτὸν εἴτα οὐ διφακτόν. ἐσειν, ὧδε λέγοντες "
εἰ, ὁπαῖάν τί ἐστι. τῶν mph τὴν ψυχὴν ὄντων ἀρετὴ,
διδακτὸν ἃ ἂν εἴῃ, ἢ oU διδακτόν. πρῶτον μὲν, εἰ | ἔστιν
ἀλλοῖον ἢ οἷον ἐπιστήμη, ἄρα διδακτόν, ἢ οὔ, ἢ (ὃ
y» δὴ, ἐλέγομεν) ἀκαμκηστόν; διαφερέτω δὲ μηδὲν
ἡμῶν, ὁποτέρῳ ἃ ἂν τῷ ὀνόματι χφώμεϑα" ἀλλ᾽ figa à
δακτών; 5 τοῦτό γε παντὶ δῆλον, ὅτι οὐδὲν ἄλλο δι»
δώσκεται ἄνϑρωπος͵ , ἢ ἐπιστήμην; ΜΕΝ. Ἔμοιγε
δοκεῖ. ΣΩ, Es, δέ 7 ἐσεὶν ἐπισεήμη τις ἢ ἀρετὴ, 05-

e dre pe apes. MENO. ᾿ 250

' lov ὅτι dorsi» ἃ ἂν εἴη. MEN. πῶς de ov; 241.
Τοὗτου μὲν ἄρα ταχὺ dnd μεϑα, ὃ ὅτι, τοιοῦδε μὲν
ὄῥτυς, ᾿διδικτόν, | μὴ. τοιοῦδε δ» οὔ. ΜΕΝ. Πάνυ 7ε;
ΣΩ, Τὸ δὴ μετά τοῦτο, ὡς A δεῖ σκέψασθαι, πό-
ξερόν ἐστιν ἐπιστήμη 5j ἃ en] ; " ἀλλοῖον» ἐπιστήμης.
ΜΕΝ." "Euoiye δοκεῖ τοῦτο μετὰ ἑ τοῦτο σκεπτέον εἶ-
ναι. ZJ2. Τί δὲ δή; ἄλλῳ τί ἢ ἀγαϑὸν αὐτὸ φαμὲν
εἶναι τὴν ἀρετήν, καὶ αὕτη ἣ ὑπόϑεσις μένει ἡμῖν,
ἀγᾳϑὸν ᾿αὐτὸ εἶναι; ΜΈΝ. Πάνυ μὲν οὗ». ΣΏ.
Οὐκοῦν, εἰ μέν il. ἔστιν ἀγαϑὸν καὶ ἄλλο χωριζόμε-͵
vov ἐπιστήμης,᾿ τάχ ἂν εἴη ἡ “ἀρετὴ οὐκ ἐπιστήμη τις"
sí δὲ μηδέν᾽ ἐσέιν , ἀγαϑὸν ὃ 0 οὐκ ἐπιστήμη περιέχει,
ἐπιστήμην ἄν ii» ὑποπτεύοντες αὐτὸ εἶνμε, ὀρϑῷς
ὑνπὀπτεύοιμεν; MEN. Ἔστι ταῦτα. z. Kai 4i.
ἀρετῇ y ἐσμὲν ἀγαϑοὶ; MÉN. Not." 242. Ei δὲ
ἀγαϑοί, ὠφέλιμοι; πάντα ydg j| τἀγαϑὰ ὠφέμμα- oy-
zl; MEN. ναί: 'ΣΩ. Καὶ ἡ ἡ ἀρετὴ δή ὠφέλιμόν t ἔστε;
AMEN. ^dráyry, ix τῶν ν ὡμολογημένων. [V. 2.
Σχεψώμεϑα δή, xà ἕκαστον» ἀναλαμβάνοντες, πρῖά
ἐστιχ & ἡμᾶς ὠφελεῖ" ὑγίεια, φαμέν, καὶ i ἰαχὺς, καὶ
κάλλος, xol πλοῦτος δὴ" ταῦτα λέγομεν καὶ τὰ tou
fx ὠφέλιμα" οὐχί; MEN. Nui. zn. Ταψτὰ δὴ ταῦ»- ᾿
τὰ idi ἐνίοτε καὶ βλάπτειν" ἢ σὺ ἄλλως φὴς 7 οὕ-
; MEN. Ovx, d οὕτως. Sn. Σκόπει δή, ὁ οἵων
τί 2 dolos τούτων ἡγῆται, ὠφελεῖ ἡ ἡμᾶς, καὶ ὅταν τί,
βλάπτει; ἀρ οὐχ, ὅταν μὲν ὀρϑὴ χρῆσις, ὠφελεῖ, ;
ora» δὲ μή, βλάπτει; ; MEN. Πώνν γε. 241. "En
εοΐνυν καὶ τὰ κατὰ τὴν ψυχὴν σχεψώμεϑα. σωφρο-

΄

256 '" — PLATONIS p.58.» b, c d.e,

σύνην τι καλεῖς καὶ δικαιοσύνην καὶ ἀνδρίαν καὶ
εὐμαϑίαν καὶ μνήμην καὶ μεγαλοπρέπειαν καὶ
πάντα τὰ τοιαῦτα; MEN. Ἔχωγε. Zn. Zxónu δὴ,
τούτων ἅττα σοι “δοκεῖ μὴ ἐπιστήμη εἶναι, ἀλλ
ἄλλο ἐπιστήμης, εἰ οὐχὶ ποτὲ μὲν βλάπτει, ποτὲ
. δὲ ὠφελεῖ; οἷον ἀνδρία, εἰ μὴ ἔστι φρόνησις ἡ ἢ ἀ»--
δρία, ἀλλ᾽ οἷον ϑάῤῥος τι" οὐχ, ὅταν μὲν ἄγευ γοῦ
ϑαῤῥῆ ἄνϑρωπος, βλάπτεται, ὅταν δὲ ξὺν γῷ, ὦφε-
λεῖται; MEN. Ναί. 241. Οὐκοῦν καὶ σωφροσύνη
ὡσαύτως καὶ εὐμαϑία, μετὰ μὲν νοῦ καὶ μανϑα-
γόμενα καὶ καταρτυόμενα, ὠφέλιμα, ἄνευ δὲ νοῦ,
βλαβερά; MEN. Πάνυ σφόδρα. zn. Οὐκοῦν ξυλ-
λήβδην πάντα τὰ τῆς ψυχῆς ἐπιχειρήματα καὶ καρ-
τερήματα, ἡγουμένης μὲν φρονήσεως, “εἰς εὐδαιμο--
νίαν τελευτᾷ, ἀφροσύνης 0, εἰς τοὐναντίον; 2 MEN.
WEouxev. 242. Ei à & ἄρα ἀρετὴ τῶν ἐν τῇ ψυχῇ τί ἐστι,
καὶ ἀναγκαῖον αὐτῷ ὠφελίμῳ εἶναι, φρόνησιν αὐτὸ
δεῖ εἶναι, ἐπειδήπερ πάντα τὰ κατὰ τὴν ψυχήν,
αὐτὰ μὲν καϑ' αὑτὰ οὔτε ὠφέλιμα οὔτε βλαβερά
ἐστι, προςγενομένης δὲ φρονήσεως 7 ἀφροσύνης,
βλαβερά τε καὶ ὠφέλιμα χίγνεται" κατὰ δὴ τοῦτον
τὸν λόγον, ὠφέλιμόν γε οὖσαν τὴν ἀρετήν, φρόύνη-
σιν δεῖ τιν εἶναι. MEN. Ἔβοιγε δοκᾶ, XXV.
ΣΏ.. Καὶ μὲν δὴ καὶ τὰ ἄλλα, ἃ νῦν δὴ ἐλέγομεν,
πλοῦτόν 1e καὶ τὰ τὸϊαῦτα ; τοτὲ μὲν ἀγαϑά, τοτὲ
δὲ βλαβερὰ εἶναι, ἀρ οὗγ, ὥςπερ τῇ ἄλλῃ ψυχῇ 7
φρόνησις ἡγουμένη ὠφέλιμα τὰ τῆς ψυχῆς ἐποίει,
ἡ δὲ ἀφροσύνη βλαβερά, οὕτως αὖ καὶ τούτοις

Ν
“Ὁ

p. 895. a. b. e. MENO. 257

ἡ ψυχὴ ὀρϑῶς μὲν χρωμένη καὶ ἡγουμένη, ὠφέλιμα
αὐτὸ ποιεῖ, μὴ ὀρϑῶς δέ, βλαβερά; ΜΕΝ. Πάνυ
ye. Z4. ᾿οὀρϑῶς δέ γε ἡ ἔμφρων ἡγεῖται, ἡμάρτη-
μένως δ᾽ ἡ ἄφρων; MEN. Ἔστι ταῦτα. zn. Ovx-
oU» οὕτω δὴ xarà πάντων εἰπεῖν ἐστι, τῷ ἀνϑρώ-
πῳ τὰ μὲν ἄλλα πάντα εἷς τὴν ψυχὴν ἀγηρτῆσϑαι,
τὰ δὲ τῆς ψυχῆς αὐτῆς εἰς φρόνησιν, εἰ μέλλει
ἀχᾳϑὰ εἶναι; καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ φρόνησις ἂν εἴη
τὸ ὠφέλιμον. φαμὲν δὲ τὴν ἀρετὴν ὠφέλιμον εἰ εἶναι;
MEN. Πάνυ ys 24. Φρόνησιν ἀραὶ φαμὲν ἀρετὴν
εἶναι, ἤτοι ξύμπασαν Ἶ μέρος τι. MEN. Δοκεῖ
poc καλῶς λέγεσθαι, ὦ Σύχρατες, τὰ λεγόμενα.
ΣΩ. Οὐκοῦν, εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει, OUx ἂν εἶεν φὺ-
oT οἱ ἀγαϑοί; MEN. οὐ μοι δοκεῖ. ΣΏ. Καὶ
γὰρ ἄν που καὶ τόδ᾽ ἦν" εἰ φύσει οἵ ἀγαϑοὶ &i-
ἤροντο, σάν που ἂν ἡμῖν , οἵ ἐγίγνωσκον τῶ» νέων
τοὺς ἀγαϑοὺς τὰς φύσεις" οὺς ἡμεῖς ἂν παραλαβόν-
τες, ἐκείγων ἀποφηνάντων, ἐφυλάττομεν ἐν ἄκρο-
πόλει, κατασημηνάμενοι πολὺ μᾶλλον ἢ τὸ χρυσίον,
ἵνα μηδεὶς αὐτοὺς διέφϑειρεν, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἀφίκοιν-
TO εἰς τὴν ἡλικίαν, χρήσιμοι γίγνοιντο ταῖς Fas
ΜΈΝ. Εἰκός yi τοι, o Σώκρατες. XXVI.

"4o οὖν ἐπειδὴ οὐ φύσει οἵ ἀγαϑοὶ ἀγαϑοὶ e
ται ἄρα μαϑήσει; ΜΕΝ. Δοκεῖ μοι ἤδη ἀναγκαῖον
εἶναι, καὶ δῆλον, ὦ Σώκρατες, κατὰ τὴν ὑπόϑε-
σιν, εἴπερ ἐπιστήμη ἐστὸν ἀρετή, ὅτι διδακτόν
ἐστιν. 242. Ἴσως νὴ «Αἰα" ἀλλὰ μὴ τοῦτο OU καλῶς
. ὡμολογήσαμεν. ΜῈΝ. Καὶ μὴν ἐδόκει μὲν ἄρτι
βχατ. Or. Tow. HL : R

-ς,

958 PLATONIS d, e, p. 90, a,

καλῶς λέγεσθαι. X42. ᾿Αλλὰ μὴ οὐκ ἐν τῷ νῦν xai
ἐν τῷ ἔπειτα, εἰ μέλλει τε αὐτοῦ ὑγιὲς εἶναι. MEN.
τί οὖν δή; πρὸς τέ βλέπων δυςχεραίνεις αὐτό,
καὶ ἀπιστεῖς, μὴ οὐκ ἐπιστήμη ἢ ἡ ἀρετή; 22. Eyo
σοι ἐρῶ, ὦ Μένων. τὸ μὲν γὰρ διδακτὸν αὐτὸ εἷ-
γαι, εἴπερ ἐπιστήμη ἐστίν, οὐκ ἀνατίϑεμαι μὴ οὐ
καλῶς λέγεσθαι" ὅτι δ᾽ οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη, σχέψαι,
ἐάν σοι δοκῶ εἰκότως ἀπιστεῖν. τόδε ydQ μοι εἶσεέ,
᾿ & ἔστι διδακτὸν ὁτιοῦν πρᾶγμα, μὴ μόνον ἀρετή,
οὐκ ἀναγκαῖον, αὐτοῦ καὶ διδασκάλους καὶ μαϑητὰς
εἶναι; MEN. Ἔμοιγε δοκεῖ. 2.2. Οὐκοῦν τούὔναν-
τίον αὖ, οὗ μήτε διδάσκαλοι μήτε μαϑηταὶ εἶεν,
καλῶς ἂν αὐτὸ εἰκάζοντες, εἰκάζοιμεν μὴ διδακτὸν
εἶναι; MEN. Ἔστι ταῦτα. ἀλλ' ἀρετῆς διδώσκαλοι
oU δοκοῦσί σοι εἶναι; 22. Πολλάκις γοῦν ζητῶν,
εἴ τινες αὐτῆς εἶεν διδάσκαλοι, πάντα ποιῶν οὐ δύνα--:
μαι εὑρεῖν" καίτοι μετὰ πολλῶν ys ζητῶ, καὶ τού-
τῶν μάλιστα, οἵους ἂν οἴωμαε ἐμπειροτάτους εἶναι
τοῦ πράγματος. καὶ δὴ καὶ νῦν, ὦ Μένων, εἰς
καλὸν ἡμῖν αὐτὸς ὅδε παρεκαϑέζετο, ᾧ μεταδῶμε»
τῆς ζητήσεως" εἰκύτως δ᾽ αὖ μεταδοῖμεν ἄν. αὐτὸς
γὰρ 00s πρῶτον μέν ἐστε πατρὸς πλουσίου τε καὶ σο-
φοῦ, ᾿Ανϑεμίωνος, ὃς ἐγένετο πλούσιος οὐκ ἀπὸ
τοῦ αὐτομάτου, οὐδὲ δόντος τινός, ὥςπερ ὃ νῖν
νεωστὶ εἰληφὼς τὰ Πολυχράτους χρήματα, Joris
4 Θηβαῖος, ἀλλὰ τῇ αὑτοῦ σοφίᾳ κτησώμενος καὶ

ἐπιμελείᾳ. ἔπειτα καὶ τὼ ἀλλα, οὐχ ὑπερήφανος δο-

κῶν εἶναι πολίτης, οὐδὲ ὀγκώδης τε καὶ ἐπαχϑής,

Ἂς

b. c. d, e. MENO. T 259

ἀλλὰ χόσμιος καὶ εὐσταλὴς d ἀνήρ ἔπειτα τοῦτον εὖ
ἔϑρεφε, καὶ ἐπαίδευσεν, ὡς δοκεῖ ᾿᾿ϑηναίων τῷ πλή-
Je. αἱροῦνται γοῦν αὐτὸν ἐπὶ τὰς μεγίστας ἀρχάς,
δίκαιον δὴ μετὰ τοιούτων ζητεῖν ἀρετῆς, σέρι διδα-
σχάλους , sr εἰσὶν eire ur), καὶ οἵτωιες. XXVII.
Σὺ οὖν. ἡμῖν, ὦ "Avvis, ξυξήτησον δ μοί 1$ καὶ τῷ
σαυτοῦ ξένῳ Μένωνι τῷδε περὲ τούτου τοῦ mody-
ματος, τένες ὧν εἶεν διδάσκαλοι. ὧδε δὲ σκέψαι"
εἰ βουλοίμεθα Μένωνα τόνδε ἀγαϑὸν ἰατρὸν γ8-
- ψσϑαε, παρὰ τένας ἂν αὐτὸν πεόμποιμεν διϑασκό-
λους; ἀρ οὗ παρὰ τοὺς ἰατρούς; ΑΝ. Του γε.
ΣΩ. Τί δ ᾿ si σκυτοτόμον ἀχωϑὰν βουλοίμεθα γε-
ψέσϑαι, ^Y οὗ παρὰ τοὺς σνυτοτόμους; ΑΝ. Ναὶ.
242. Kai τἄλλα οὕτως; .AN. Πάνυ ys. ΣΩ. Made
δή μοι πάλιν περὶ τῶν αὐτῶν εἰπέ" παρὰ τοὺς ἰα-
τρούς, φαμέν, πέμποντες τόνδε καλῶς ἂν ἐπέμπομεν,
βουλόμενοι ἰατρὸν γενέσθαι" ὡς ὅταν τοῦτο λέγω-
μεν, τόδε λέγομεν, ὅτι παρὰ τούταυς πέμποντες αὑτὸν
σωφρονοῖμεν ἂν, τοὺς ἀνεωεθιουμένσυς 78 τῆς τέχνης
μᾶλλον ἢ τοὺς μὴ , αὶ τοὺς μισϑὸν σπραττομένους,
ἐπὶ αὐτῷ τούτῳ ἀποφήνανεας αὑτοὺς διδασκάλους
τοῦ βουλομένου i£vos ts καὶ pavdye ; ἂρ oU
πρὸς ταῦτα βλέψαντες καλῶς ἂν πέμποιμεν ; AN. ,,
Nat. Ln Οὐκοῦν καὶ περ αὐλήσεως καὶ τῶν ἄλλων
τὰ αὐτὰ ταῦτα; πολλὴ ἀνοιά ἐστε , βουλομένους ev-
Agri» τινα ποιῆσαι παρὰ μὲν τοὺς ὑπισχνουμέγους
διδάξειν τὴν τέχνην, καὶ μισϑὸν πραττομένους, ju)
ἐϑέλειν néuttuv , ἄλλοις δὲ vus πράγματα παρέξει»,
R a3

260 PLATONIS e p9rabe |

ζητοῦντα μανϑάνειν παρὰ τούτων, oL μὴτε περοςποι-
οὔνταν διδάσκαλοι εἶναι, μὴν ἐστὶν αὐτῶν μαϑητὴς.

᾿ μηδεὶς τούτου τοῦ μαϑήματος, ὃ ἡμεῖς. ἀξιοῦμεν μα»--

ϑάνειν παρ αὐτῶν, ὃν ἂν πέμπωμεν. οὐ πολλὴ gos
δοκεῖ ἀλογία εἶναι; AN. INalua Δία ἔμοιγε, xal ἀμα--
Sio γε πρός. ΧΧΤΥΠΙ. Z1. Καλῶς λέγεις. νῦν τοί-
γυν ἔξεστέ σοι μετ ἐμοῦ κοινῇ βουλεύεσϑαι περὶ τοῦ
ξένου τουτουὶ Μένωνος" οὗτος γάρ, ὦ ᾿ἄνυτε, πά-
λαι λέγε. πρός με, ὅτι ἐπιϑυμεῖεταύτης τῆς σοφίας
χαὶ ἀρετῆς, 5 οἵ ἄνϑρωποι τάς tt oixioag καὶ τὰς
σεόλεις καλῶς διοικοῦσε, καὶ τοὺς γονέας τοὺς αὑτῶν
ϑεραπεύουσι. , καὶ πολίτας καὶ ξένους ὑποδέξασϑαε
τε καὶ ἀποπέμψαι ἐπίστανται, ἀξίως ἀνδρὸς ἀγαθοῦ.
ταύτην οὖν τὴν ἀρετὴν σχόπει, παρὰ τίνας ἂν πέμ-
ποντες αὑτὸν ὀρϑῶς πόμποιμεν»" ῇ δῆλον δή, κατὰ
τὸν ἄρτι λόγον , ὅτι παρὰ τούτους τοὺς ὑπισχνουμέ-
νους ἀρετῆς διδασκάλους εἶναι, καὶ ἀποφήναντας αὗ-
τοὺς κοινοὺς τῶν “Ἑλλήνων τῷ βουλομένῳ μανϑά-
v&», μισϑὸν τούτου ταξαμένους τε καὶ πραττομέ-
γους ; ΑΝ. Kai τίνας λέγεις τούτους, ὧ Σώκρατες;
Z4. Οἶσϑα δήπου καὶ σὺ, ὅτι οὗτοί εἶσιν οἵους οἱ
ἀἄγϑρωποι καλοῦσι σοφιστάς. AN. Ἡράκλεις, δυφή-
M, ὦ Σώκρατες. μηδένα τῶν ξυγγενῶν, μήτε οἷ-
xi, μήτε φέλων, μήτε ἀστῶν, μήτε ξένων, τοσαὐτὴ
μανίω. λάβοι, ὥςτε παρὰ τούτους ἐλϑόντα λωβηϑῆ-

»a* ἐπεὶ οὗτοί ye φανερά ἔστι λώβη τε καὶ «διαφϑο-
ez τῶν ξυγγιγνομένων. Σ4). Πῶς λέγεις, ὦ “ἄνντε;
οὗτοι ἄρα μόνοι τῶν ἀντιποιουμένων τι ἐπόστασϑαι

€, d, e, P aca MENO. E 261

Ν

εὐεργετεῖν, τοσοῦτον τῶν ἄλλων διαφέρουσιν, ὃ ὅσον οὗ
μόνον οὐκ ὠφελοῦσιν, ὥςπερ οἱ ἄλλοι, ὃ ὃ τι ἂν τις αὐ--
τοῖς παραδῷ, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐναντίον διαφϑείρουσι;
xoi τούτων φακερῶς χφίματα ἀξιοῦσι πράττεσϑαι;
XXIX. Ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ ἔχω ὅπως σοι πιστεύσω.
οἷδα γὰρ ἄνδρα ἕνα Πρωταγόραν πλείω χρήματα xtt-
σάμενον ἀπὸ ταύτης τῆς σοφίας, 9 Φειδίαν 78, ὃς
οὕτω περιφανῶς καλὰ ἔργα εἰργάζετο, καὶ ἄλλους
δέκα τῶν ἀνδριαντοποιῶν. καίτοι τέρας λέγεις, εἰ οὗ
μὲν τὰ ὑποδήματα ἐργαζόμενοι τὰ παλαιώ, καὶ τὰ
ἱμάτια ἐξακούμενοι, οὐκ ὧν δύναιντο λαϑεῖν τριά-

κου ἡμέρας μοχϑηράτερα ἀποδιδόντες ἢ " παρέλα-

Gov τὰ ἱμάτιά τε καὶ ὑποδήματα , ἀλλ εἰ τοιαῦτα
στοιοῖεν ,, “ταχὺ ἂν τῷ λιμῷ ἀποϑάνοιεν, Πρωταγό-
ρας δὲ ἄρα ὅλην τὴν “Ελλάδα ἐλάνθανε διαφϑείρων
τοὺς ξυγγιγνομένους, καὶ μοχϑηροτέρους ἀποπέμ--
ὅτων ἢ παρελάμβανε » πλέον 1 ἢ τετταράχυννα ἕτη. οἵ-
nc, γὰρ αὐτὸν ἀποϑανεῖν ἐγγὺς ἑβδομήκοντα ἔτη
γεγονότα, , τετταράκοντα δὲ ἐν τῇ τέχνῃ ὄντα. καὶ ἐν
ἅπαντι τῷ χρόνῳ τούτῳ ἔτι εἷς τὴν ἡμέραν ταντηνὲ
εὐδοκιμῶν οὐδὲν πέπαυται. καὶ ov μόνον Πρωταγό-
quc, ἀλλὰ wai ἄλλοι πάμπολλοι, ob μὲν πρότεροι γε--
γονότες ἐκείνου, οἵ δὲ καὶ νῦν ἔτι ὄντες. πότερον δὴ
οὐ» φῶμεν, κατᾷ τὸν σὸν λόγον, εἰδότας αὐτοὺς ἐξα-
πατᾷν καὶ λωβᾶσϑαι τοὺς »έους , ἢ λεληϑέναι καὶ
“ξαυτοὺς; καὶ οὕτω μαίνεσθαι; ἀξιώσομεν τούτους, οὕς

ἔνιοί φασι σοφωτάτους ive ρώπων εἶναι; AN. Πολ--

λοῦ γε δέουσι μαίνεσϑαι, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ πολὺ -

ΟΝ PLATONIS p.9s.a.b.c.d e.

ἄλλον oi TOUTOLG διδόντες ἀργύριον τῶν γέων, τού--
τὼν» δ᾽ ἔτι μᾶλλον οἱ τοὗτοις ἐπιτρέποντες , οἵ προς-
ἥχοντες, πολὺ δὲ μάλιστα πάντων αἵ πόλεις, ἐῶσαε
αὐτοὺς εἰσαφιανεῖσϑαι καὶ οὐκ ἐξελαύνουσαι, εἴτε
vig ξένος ἐπιχειρεῖ τοιοῦτόν τι ποιεῖν, εἴτε ἀστός.
ΧΧΧ, ΣΩ. .Μύτερον δὲ, ὦ "άνυτε, ἠδίκηκέ τίς σε τῶν
σοφιστῶν; ἢ τί οὕτως αὐτοῖς χαλεπὸς εἶ; AN. Οὐδὲ
μὰ Δία ἔγωγε ξυγγέγονα πώποτε αὐτῶν οὐδενί, οὐδ᾽
ἂν ἄλλον ἐάσαιμι τῶν ἐμῶν οὐδένα. ΣΏ. Magos
ἄρ᾽ εἶ παντάπασι τῶν ἀνδρῶν. ΑΝ. Καὶ εἴην γε,
ΣΩ. Πῶς οὖν ἀν, ὦ δαιμόνιε, εἰδείης περὶ TOUTOU
' τοῦ πράγματος, εἴτε τι ἀγαϑὸν ἔχει ἐν ἑαυτῷ ette
. φλάῦρον, QU παντάπασιν ἄπειρος εἴης; AN. "Pallas.
τούτους γοῦν οἶδα οἵ εἶσιν, tic. οὖν ἄπειρος αὐτῶν si-
μι, εἴτε μή. 2412. ἽΜάντις εἶ ἴσως, ὦ "Avvre. ἐπεὶ
ὅπως γε ἄλλως οἶσϑα τούτων πέρι, ἐξ ὧν αὐτὸς λέγεις,
ϑαυμάζοιμ᾽ ἄν. ἀλλὰ γὰρ οὗ τούτους ἐζητοῦμεν τί-
vec εἶσι, παρ᾽ ovs ἂν Mívov ἀφικόμενος μοχϑηρὸς
ψένοιτο. οὗτοι μὲν γώρ, εἰ σὺ βούλει, ἔστωσαν οἷ σο-
φισταῖ, ἀλλὰ δὴ ἐκείνους εἰπὲ ἡμῖν, καὶ τὸν πατρι-
κὸν τόνδε ἑταῖρον εὐεργέτησον, φράσας αὐτῷ παρὰ
τίγας ἀφικόμενος ἐν τοσαύτῃ πόλει τὴν ἀρετὴν, ἢ»
»ῦν δὴ ἱγὼ διῆλθον, γένοιτ᾽ ἂν ἄξιος ἀλόγου. AN. Ti
. δὲ αὐτῷ οὗ σὺ ἔφρασας; Z2. .4λλ οὖς μὲν ἐγὼ ᾧμην
διδασκάλους τούτων εἶναι, εἶπον, ἀλλὰ τυγχάνω ov-
δὲν λέγων, ὡς σὺ φής. AN. Kai i ἴσως τι λέγεις. Z4.
᾿Αλλὰ σὺ δὴ ἐν τῷ ) μέρει € avrà εἶπέ, παρὰ τίνας ἔλϑῃ
Omar εἰπὲ ὄνομα ὅτου ᾿βούλει." XXXI. 4v. τί

^

e. P 95. a, b. e, MEN O. 963

δὲ ἑνὸς ἀνθρώπου ὄνομα δεῖ ἀκοῦσαι; ὅτῳ γὰρ ἄν
ἐντύχῃ ᾿᾿ϑηναίων τῶν καλῶν κἀγαθῶν, οὐδείς ἐστι»
ὃς ov βελτίω αὑτὸν ποιήσει ἢ) οἱ σοφισταί, ἐάνπερ
ἔϑέλη πείϑεσθαι: ΣΩ. Πύτερον δὲ οὗτοι οἱ καλοὶ
κἀγαϑοὶ ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου é ἐγένοντο τοιοῦτοι, "ap
οὐδενὸς μαϑόντες, ἃ ὅμως μέντοι ἄλλους διδάσκειν otos
ts ὄντες ταῦτα, & αὐτοὶ οὐκ ἔμαϑον; AN. Καὶ τού--
τοὺς ἔγωγε ἀξιῶ παρὰ τῶν προτέρων μαϑεῖν, ὄντων
καλῶν κἀγαϑῶν. -ἢ οὐ δοκοῦσί σου πολλοὶ καὶ ἀγα-
ϑοὶ γεγονέναι i ἐν τὴδε τῇ πόλει ἄνδρες ; 242. Ἔμοι-
γε, e drvte καὶ εἶναι δοκοῦσιν ἐνθάδε ἀγαϑοὶ τὰ
πολιτικά, καὶ γεγονέναι ἔτι οὐχ ἧττον 57 εἶναι" ἀλλὰ
“ὧν καὶ διδάσκαλοι ἀγαϑοὶ χεγόνασι τῆς αὑτῶν aga
τῆς; τοῦτο de ἐστι, περὶ οὗ ὃ λόγος 5 ἡμῖν τυγχάνει
ὦν, οὔκ, εἶ εἰσὶν ἀγαϑοὶ ἢ μὴ à ὄρες ἐνθάδε, οὐδ᾽
εὐ 7εγόνασιν i ἐν τῷ πρόσϑεν᾽ ἀλλ εἰ διδακτόν ἐστι»
ἀρετή, πάλαι ; σχοποῦμεν. τοῦτο δὲ σκοποῦντες τόδε
σχοποῦμεν" ἄρα οἵ ἀγαϑοὶ ἄνδρες. καὶ τῶν γῦν καὶ
τῶν πρότερον ταύτην τὴν ἀρετήν, ἣν αὑτοὶ yaoi
ἤσαν, ἠπίσταντο καὶ ἄλλῳ παραδοῦναι, ἢ οὗ παρα-
δοτὸν τοῦτο ἀνθρώπῳ, οὐδὲ παραληπτὸν ἄλλῳ παρ
ἄλλου; τοῦτ᾽ ἔστιν, ὃ πάλαι ζητοῦμεν à ἐγὼ τε καὶ Μ1έ--
νων. ΧΧΧΙ͂. fà: οὖν σκόπει, ἐκ τοῦ σαντοῦ λό-
7συ" Θεμιστοκλέα. οὐκ ἀγαϑὸν ἃ ἂν φαίης ἄνδρα 7εγο-
ψέναι; ΑΝ. Ἔγωγε πάντων yt μάλιστα. ΣΙ. Ova-
ovy καὶ διδάσκαλον ἀγαϑόν, εἴπερ τις ἄλλος τῆς αὗ-
τοῦ ἀρετῆς διδάσκαλος ἦν, κἀκεῖνον εἶναι; AN. oi-
μαι ἔγωγε, εἴστερ ἐβούλετό γε, 242. ᾿4λϊ, οἴει, οὐκ ἂν

264 PLATONIS od

ἐβουλήϑη ἄλλους t6 τινας -καλοὺς κἀγαϑοὺς 7ενέ-
σϑαι, μάλιστα δέ ποῦ τὸν υἱόν τὸν αὑτοῦ; 7 οἴει
αὐτὸν φϑονεὶν αὐτῷ, καὶ ἐξεπίτηδες οὗ παραδιδόναι
τὴν ἀρετὴν, ἣν αὐτὸς ἀγαϑὸς ἡ»; ἢ οὐκ ἀκήκοας, ὅτι
Θεβιστόκλης Κλεόφαντον» τὸν υἱὸν ἱππέα μὲν ἐδιδά--
ξατο ἀγαϑόν; ÉXÉJLEVE γοῦν ἐπὶ τῶν ἵππω» ὀρϑὸς
ἑστηκώς , xai ἠκόντιξεν ἀπὸ τῶν ἵππων 0gó ds, καὶ
ἄλλα πολλὰ καὶ ϑαυμαστὰ εἰργάζετο, ἃ ἅ ἐκεῖνος αὑτὸ»
ἐπαιδεύσατῦ, καὶ ἐποίησε: σοφόν , ὅσα διδασκάλων
ἀγαϑῶν εἴχετο" ἢ ταῦτα οὐκ ἀχήκοας τῶν πρερβυτέ-
go»; AN. 4ixoo. 241. Οὐκ ἂν ἄρα τὴν ys φύσιν
τοῦ υἱέος αὐτοῦ ἡτιάσατ᾽ ἄν τις εἶναι κακήν. ΑΝ.
Ἴσως ovx ἂν. ΣΩ. Τί δὲ τόδε; ὡς Κλεόφαντος ὁ Θε-
μιστοκλέους ἀνὴρ ἀγαϑὺς xi σοφὸς ἐγένετο ἅπερ
ὃ πατὴρ αὑτοῦ, jon του ἀκήκοας n γεωτέρου ἢ πρες-
βυτέρου; 4“. Οὐ δῆτα. ΣΩ. Ag ovy ταῦτα μὲν oid
] μεϑα βούλεσθαι αὐτὸν τὸν αὑτοῦ υἱὸν παιδεῦσαι, ἣν
δὲ αὐτὸς σοφίαν ἣν σοφύς, ο οὐδὲν τῶν , γειτόνων Ba-
τίω ποιῆσαι εἴπερ ἣν γε διδακτὸν ἡ ἢ ἀρετή; ; ΑΝ.
Ἴσως μὰ 4i ov. XXXIII zn. Ovroc μὲν δὴ σοι
τοιοῦτος διδάσκαλος ἃ ἀρετῆς y 0» καὶ σὺ ὁμολογεῖς ἐν
τοῖς ἀρίστοις τῶν προτέρων εἶναι, ἄλλον δὲ δὴ σκε-
ψώμεϑα, “Αριστείδην τὸν “Τυσιμάχου" ἢ τοῦτον οὐχ
ὁμολογεῖς ἀγαϑὸν γεγονέναι; AN. "Eyoys πάντως
δήπου. Xf). Οὐκοῦν καὶ οὗτος τὸν υἱὸν τὸν abzoi
"voluayo», ὅσα μὲν διδασκάλων εἴχετο, κάλλιστα
᾿ϑηναίων ἐπαίδευσεν, ἄνδρα δὲ βελτίω δοκεῖ σοι Óvov-
QU» πεποιηκέναι; τούτῳ ydg που καὶ σὺ ξυγγέγο-

—

nie. MENO. | - 965

»ac, καὶ ὁρᾷς οἷός ἐστιν. εἰ δὲ βούλει, Περικλέα, 0U-
τω μεγαλοπρεπῶς σοφὸν ἄνδρα, oicÓ ὅτι δύο υἱεῖς
ἔϑρεψε, Πάραλον καὶ Ξάνθιππον. AN. Ἔζωγε. An.
Τούτους μέντοι, ὡς οἶσθα καὶ av, ἱππέας μὲν ἐδίδα--
ξεν οὐδενὸς είροὺς ᾿Αϑηναίων, καὶ μουσικὴν xa
ἀγωνίαν καὶ τἄλλα ἐπαΐδευσεν, ὅσα τέχνης ἔχεται,
οὐδεγὸς χείρους" ἀγαϑοὺς δὲ ἄνδρας ἃ aga ovx ἐβρύ-
λετο ποιῆσαι; ; δοκῶ μέν, ἐβούλετο" ἀλλὰ μὴ οὐκ ῃ δι-
δακτόν. iva δὲ μὴ ὀλίγους οἴῃ καὶ τοὺς φαυλοτά-
τους ᾿Αϑηναίων ἀδυνάτους γεγονέναι. τοῖτο τὸ πρὰγ-
μα, ἐνῚθυμήϑητι: ὅτι Θουκυδίδης αὖ δίο υἱεῖς ἔϑρε--
we, ᾿Μελησίαν καὶ “Στέφανον, καὶ τούτους ἐπαίδευσε
τώ τε ἄλλα εὖ, καὶ ἐπάλαισαν κβλλιστα ᾿᾿Αϑηναίων.
τὸν μὲν γὰρ Ξανϑίᾳ ἔδωχε, τὸν δὲ Εὐδώρῳ᾽ οὗτοι
. δέ πον ἐδόκουν τῶν τότε κάλλιστα παλαίειν" ἢ OU.

μέμνησαι; AN. "Eyoyt, ἀκοῇ. XXXIV. Z2. Ovx-

οὖν δῆλον, ὅτι οὗτος οὐκ ἄν ποτε, ol μὲν ἔδει δαπα-
νώμενον» διδάσκει», ταῦτα μὲν ἐδίδαξε τοὺς παῖδας
. € e T 4 56:3 » 2 ; 3 4
τοὺς αὑτοῦ" οἱ δὲ οὐδὲν ἔδει ἀναλώσαντα ἀγαϑοὺς
ἄνδρας ποιῆσαι » τοῦτο δὲ οὐκ ἐδίδαξεν, εἶ διδακτὸν
m. ἀλλὰ γὰρ ἴσως ὃ Θουκυδίδης φαῦλος ἡ ἢν, καὶ οὐκ

200» αὐτῷ πλεῖστοι φίλοι Apodo καὶ τῶν ξυμμά-

χων; καὶ οἰκίας μεγάλης ἢ ἢ», καὶ ἐδύνατο μέγα ἐν τῇ
πόλει καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ᾿Ἑλλησιν. ὅςτε, εἶπερ ἢν
τοῦτο διδακτόν», ἐξευρεῖν ἄν, ὅςτις ἔμελλεν αὐτοῦ τοὺς
υἱεῖς ἀγαϑοὺς ποιήσειν, ἢ τῶν ἐπιχωρίων τις ἢ τῶν
ξένω», εἰ αὐτὸς μὴ ἐσχόλαζε διὰ τὴν τῆς πόλεως £ ἐπι-:
μέλειαν. ἀλλὰ 20g, ὦ in "Ayvie, μὴ ovx ἢ δι.

IBS

$,

/
9266 PLATONIS e. p. 95. a, b, €,

δακτὸν ἀρετή. ΑΝ... Σώκρατες, ῥᾳδίως μοι δοκεῖς
" , 3 , ' $$ »

κακῶς λέγειν ἀνϑρώπους. ἐγὼ μὲν ot» ἂν σοι Evu-
δουλεύσαιμι »«εἰ ἐθέλεις ἐμοὶ πείϑεσθειε, εὐλαβεῖ..
σϑαι' ὡς ἴσως μὲν καὶ ἐν ἄλλῃ πόλει ὁδόν ἐστι
κακῶς ποιεῖν ἀνθρώπονυ;, s $ εὖ, dy τῇδε δὲ καὶ πάνυ"

οἶμαι δὲ σε καὶ αὐτὸν εἰδέναι. XXXV. ΣΩ. Ὦ 51ὲ-
γων, ᾿Ανυτος μέν μοι͵ δοκεῖ χαλεπαίνειν , καὶ οὐδὲν
ϑαυμάζω" οἴεται ydo ut πρῶτον μὲν κακηγορεῖν τοὺ-
τους τοὺς ἄνδρας" ἔπειτα ἡγεῖται καὶ αὐτὸς εἶναι εἷς
τούτων». ἀλλ᾽ ovroc μέν, ἐάν ποτε γνῷ, οἷόν ἐστι τὸ wa-
χῶς λέγειν, παύσεται χαλεπαΐνων" γῦν δὲ ἀγνοεῖ. σὺ
δέ μοι εἰπέ" οὐ καὶ παρ᾽ ὑμῖν εἰσὶ καλοὶ κἀγαϑοὶ
ἄνδρες; MEN. Πάνυ γε. 242. Ti οὖν; ἐθέλουσιν
οὗτοι παρέχειν αὑτοὺς διδασκάλους τοῖς νέοις, xoà
ὁμολογεῖν διδάσκαλοί τε εἶναι καὶ διδακτὸν ἃ ἀρετὴν;

ΜΕΝ. Οὐ μὲ τὸν δα, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ τοτὲ μὲν
ὧν αὐτῶν» ἀκούσαις ὡς διδακτόν, τοτὲ δὲ ὡς οὔ. ΣΩ.
Φῶμεν οὖν τούτους διδασκάλους εἶναι τούτου τοῦ
πρά γματος, οἷς ; μηδὲ αὐτὸ τοῦτο ὁμολογεται; MEN.
Οὔ μοι δοκεῖ, ὦ ο “Σώκρατες. ΣΙ. τί δὲ δή ; οἱ σοφι--
σταίΐ σοι οὗτοι, οἵπερ μόνοι ἐπαγγέλλονται, δοκοῦσι
διδάσκαλοι εἶναι à ἀρετῆς; MEN. Καὶ Τοργίου puda-
στα, ὦ Σώκρατες, ταῦτα ἄγαμαι, ὅτι οὐκ ἄν ποτα
αὑτοῦ τοῦτο ἀκούσαις ὑπισχνουμένου, ἀλλὰ καὶ τῶν
ἄλλων καταγελᾷ, ὅταν ἀκούσῃ ὑπισχνουμένων" ἀλλὰ
λέγειν οἴεται δεῖν ποιεῖν δεινούς. ΣΙΏ. Οὐδ᾽ ἄρα gol
δοκοῦσιν οἱ σοφισταὶ διδάσκαλοι εἶναι. MEN. Οὐκ
ἔχω λέγειν, ὦ Σώκρατες. καὶ γὰρ αὐτὸς ὅπερ οἱ πολ-

e. d. e, p» 9€, a, b. MENO. 267

Ao$ πέπονθα" τοτὲ ui» μοι δοκοῦσι, τοτὲ δὲ ob, Z2.
Οἶσϑα δὲ ὅτι οὐ μόνον goi τε καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς
“τολιτικοὺς τοῦτο δοκεῖ τοτὲ μὲν εἶναι διδακτόν, toti
δ᾽ οὔ, ἀλλὰ καὶ Θέογνιν τὸν ποιητὴν οἶσϑ᾽ ὅτι ταυτὰ
ταῦτα λέγει; MEN. Ἔν ποίοις ἔ ἔπεσιν; XXXVLL
241. Ἐν τοῖς ἐλεγείοις" οὗ λέγει,
Kl παρὰ τοῖσιν πῖνε καὶ ἔσϑιε" καὶ μετὰ τοῖσεν
"Font καὶ ἄνδανε τοῖς, ὧν μεγάλη δύναμις.
"He6lGr μὲν yàg kx ἐσϑλὰ διϑάξεαι" ἣν δὲ κακοῖσι
“Συμμέσγῃς, ἀπολεῖς καὶ τὸν ἐόνεα νόον.

Οἷσϑ᾽ ὅτι ἐν τούτοις μὲν ὡς διδακτοῦ οὔσης τῆς ἀρε-
efc λέγει; MEN. Φαΐίνεταί γε. 242. Ἔν ἄλλοις δά
γε ὀλίγον μεταβὰς,
ἘΣ δ᾽ ἦν ποογτόν τε (φψησὲν) καὶ ἔνϑετον ἀνδρὶ νόημα,
ἐέγει πως ὅτε
ἸΙολλοὺς ἂν μισϑοὺς καὶ μεγάλους ἔφερον
οἱ δυνάμενοι τοῦτο ποιεῖν. καί,
Οὕποϊ ἂν i$ ἀγαθοῦ πατρὸς ἔγεντο κακός,
Tint épavog εὐύϑοισι σαόφροσιν" ἀλλὰ διδάσκων
Οὕποτε ποιήσεις τὸν κακὸν ἄνδρ᾽ ἀγαϑόν.
᾿Εννοεῖς ὅτι αὑτὸς αὑτῷ πάλιν περὶ τῶν αὐτῶν TO»
zia λέγει; MEN. Φαΐνεται. Z1. Ἔχεις ovy εἰπεῖν
ἄλλου ὁτουοῦν πράγματος, οὗ οἱ μὲν φάοχοντες δι-
δάσκαλοι εἶναι, οὖχ ὅπως ἄλλων διϑάσκαλοι ὅμολο--
γοῦνται, ἀλλ᾽ οὐδὲ᾿ αὐτοὶ ἐπίστασθαι, ἀλλὰ πονηροὶ
εἶναι περὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ πρᾶγμα, οὗ φασι διδάσκα-
λοι εἶναι; οἱ δὲ ὁμολογούμενοι αὐτοὶ καλοὶ κἀγαϑοὶ

-

268 : PLATONIS . b. c d, e.

τοτὲ μὲν φασιν αὐτὸ διδακτὸν. εἶναι, τοτὲ δὲ oU ; τοὺς
οὖν οὕτω τεταριϊγμένους περὶ ὁτουοῦν φαίης δὲν σὺ
κυρίως διδασκάλους εἶναι; MEN. Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγω--
γε XXXVIL 2.2. Οὐκοῦν, εἰ μήτε οἵ σοφισταΐ,
uite οἱ αὐτοὶ καλοὶ κἀγαϑοὶ ὄντες, διδάσκαλοέ εἶσι
τοῦ πράγματος, δῆλον ὅτι οὖκ ἂν ἄλλοι γε. MEN.
Οὔ μοι δοκεῖ. 41. Ei δὲ 7ε μὴ διδάσκαλοι, οὐδὲ
μαϑηταί. MEN. Δοκεῖ uer ἔχειν, ὡς λέγεις. ΣΩ.
“Ὡμολογήκαμεν δὲ 7e, πράγματος οὗ μήτε διδάσχα-
λοι μὴτε μαϑηταὶ εἶεν, τοῦτο διδακτὸν μὴ εἶναι;
MEN. ᾿Ὡμολογήκαμεν. Z2. Οὐκοῦν ἀρετῆς οὐδα-
μοῦ φαίνονται διδάσκαλοι; ΜΈΝ. Ἔστι ταῦτα.
Z42. Li δέ 7ε μὴ διδάσκαλοι, οὐδὲ μαϑηταὶ; ΜΕΝ.
“ναΐνεται οὕτως. zu. “Ἀρετὴ à ἄρα οὐκ ἂν εἴη διδακτόν.
MEN. οὐκὶ ἔοικεν, εἶπερ ὀρϑῶς ἡ ἡμεῖς, ἐσκεψάμεϑα.
ὥςτε καὶ ᾿ ϑαυμάζω δή, ὦ “Σώκρατες ; πότερόν στοτϑ
οὐδ᾽ εἰσὶν ἀγαϑοὶ ἄνδρες, 7 τίς ἂν εἴη τρόπος τῆς
γενέσεως τῶν ἀγαϑῶν γιγνομένων. ΣΩ. Κινδυνεῦο-
μεν, ὦ Μένων, ἐγώ τε καὶ σὺ, φαῦλοί τινες εἶναι ἄν»-
Joe, xal σὲ τε Γοργίας οὐχ ἱκανῶς πεπαιδευκέγαι,
καὶ ἐμὲ Πρόδικος. παντὸς μᾶλλον. οὖν προσεκτέον. τὸν
γοῦν ἡμῖν αὐτοῖς, καὶ ζητητέον, ὃςτις ἡμᾶς ἕνέ γέ τῳ
τρόπῳ βελτίους ποιήσει. λέγω δὲ ταῦτα, ἀποβλέψας
πρὸς τὴν ἄρτι ζήτησιν" ὡς ἡμᾶς ἔλαϑε καταγελάστως
ὅτε OU μόνον ἐπιστήμης ἢ ἡγουμένης , ὀρϑῶς τε καὶ εὖ
τοῖς ἀνθρώποις πράττεται τὰ πράγματα, ἢ, εἶ μὴ
τοῦτο δοίημεν, ὡς οὐ μύνον ἐπιστήμης, ἀλλὰ καὶ ἀλ-
λον τινός, ἴσως καὶ διαφεύγειν ἡμᾶς τὸ γνῶναι, τίνα

4

v. ἢ. 97. a, b, τ: MENO.. 269

στοτὲ τρύπον γίγνονται. οὗ ἀγαϑοὶ ἄνδρες. MEN.
“Πῶς τοῦτο λέγεις, o “Σώκρατες; 2. "Qd. OTi τοὺς
μὲν ἀγαϑοὺς ἄνδρας δεῖ ὠφελίμους εἶναι, ὀρϑῶς
ὡμολογήκαμεν τοῦτό γε, ὅτι ovx ἂν ἄλλως ἔ ἔχοι" 5
γάρ; MEN. Nui. ΣΩ. Καὶ ὅτι γε ὠφέλιμοι ἢ £00»-
ται, ἂν ὀρϑῶς ἡμῖν ἡγῶνται τῶν πραγμάτων, καὶ
τοῦτό που καλῶς ὡμολογοῦμεν; MEN. Nai. $1.
on δ᾽ ovx ἔστιν ὀρϑῶς ἡγεῖσϑαι , ἐὰν μὴ φρόνιμος
ἢ. τοῦτο ὅμοιοί ἐσμὲν οὐκ ὀρϑῶς ὡμολογηκύσι.
MEN. Πῶς δὴ ὀρθῶς λέγεις; ; XXXVII zn.
£yà ἐρῶ. εἴ τις εἰδὼς τὴν ὁδὸν τὴν εἰς «“άρισσαν ἢ
ὅποι βούλοιο ἄλλοσε » εἰ βαδίζοι καὶ ἄλλοις ἡγοῖτο,
ἄλλο τι ἢ ὀρϑῶς ἂν καὶ εὖ ἡγοῖτο; ΜΕΝ. Πάνυ yt
Z0. τί δ᾽, εἴ τις ὀρϑῶς μὲν εἴη δοξάζων, ἢ τις ἐστὶν ἢ
ὁδὸς, ἐληλυϑὼς δὲ μή, μηδ΄ ἐπιστάμενος, οὗ καὶ οὗτος
ἐν ὀρϑῶς ἡ ἡγοῖτο; MEN. Πάνυ "7. ΣΩ. Καὶ ἕως γ᾽
ἄν που ὀρϑὴν δόξαν i ἔχῃ περὶ ὧν ὃ ἕτερος ἐπιστήμην,
οὐδὲν χείρων 7 ἡγεμὼν ἔσται, οἰόμενος μὲν ἀληϑῆ, φρο-
νῶν δὲ μή, τοῦ τοῦτο φρονοῦντος. MEN. Οὐδὲν γάρ.
ΣΏ. 46ξα ἃ ἄρα ἀληϑὴς πρὸς ὀρϑότητα πράξεως οὖ-
δὲν χείρων ἡγεμὼν φρονήσεως. καὶ vOUTO ἐστιν, ὃ γῦν
δὴ παρελείπομεν ἐν τῇ περὶ τῆς ἀρετῆς σκέψει, ὁποῖύν
τι εἴη, λέγοντες, ὅτι φρόνησις μόνον ἡ ἡγεῖται τοῦ ὃρ--
| ϑῶς πράττειν" τὸ δὲ ὁ ἄρα xoi i δόξα ἣν ἀληϑής. MEN.
ἔοικε. X42. Οὐδὲν ἄρα ἧττον ὠφέλιμόν ἐστιν ὀρθὴ
δόξα ἐπιστήμης. MEN. Τοσούτῳ , 78, ὦ «Σώκρατες,
ὅτι ὃ μὲν τὴν ἐπιστήμην ἔχων, ἀεὶ ὧν ἐπιτυγχύνοι,
ὁ δὲ τὴν ὀρθὴν δόξαν, τοτὲ μὲν ἂν ἐπιτυγχάνοε, Tots

Ν

-

270 Ὁ . PLATONIS c«4ep95.4.8

δ᾽ or. 24. Πῶς. λέγεις; ὃ ἀεὶ ἔχων ὀρϑὴν δόξαν,

ovx dsl τυγχάνοι, ἕωςπερ ἂν ὀρϑὰ δοϑάζοι; XXXIX.

. MEN. ᾿Ανάγκη μοι φαίνεται" ὥςτε ϑαυμάξω, ὦ Σὼώ-
spores, τοῦτου οὕτως ἔχοντος, 0 τι δὴ ποτε πολὺ τι-
ἐφογτέβρι ] ἐπιστήμη τῆς ὀρϑῆς δόξης, καὶ δι᾽ ὃ τι τὸ
μὲν ἕτερον, τὸ δὲ E ἕτερόν ἐστιν αὐτῶν. ΣΩ. Οἶσϑα
οὖν διότε ϑαυμάζεις, ἢ ἐγώ σοὶ εἴπω; MEN. Πά-
»v y εἰπέ. ΣΩ. Ὅτι τοῖς Δαιδάλον " ἀγάλμασιν οὗ
προσέσχηκας τὸν γοῦν" ἴσως δὲ οὐδ᾽ ἔστι παρ᾽ ὑμῖν».
ΜΕΝ. Πρὸς τί δὲ δὴ τοῦτο λέγεις; 242. Ὅτι καὶ
τα Ure, ἐὰν μὲν μὴ δεδεμένα qj, ἀποδιδράσχει καὶ ὲ ὅρα-
πετεύει, ἐὰν δὲ δεδεμένα, παραμένει. MEN. Ti οὖν
δή; 2.42. Τῶν ἐκείνου ποιημάτων λελυμένον μὲν ἐκτῇ-
σϑαι, οὗ πολλῆς τινος ἄξιόν ἐστι τιμῆς, ὥςπερ Ópa-
πέτην ἄνϑρωπον * oU γὰρ παραμένει" δεδεμένον δέ,
πολλοῦ ἄξιον" πάνυ γὰρ καλὰ τὰ ἔργα ἐστέ. πρὸς τὶ
οὖν δὴ λέγω ταῦτα; πρὸς τᾶς. δόξας τὰς ἀληϑεῖς.
καὶ γὰρ αἵ δόξαν oí ἀληθεῖς, ὅσον μὲν ἂν χρύνον
σ«αραμένοωσι, καλὸν τὸ χρῆμα, καὶ πάντα τἀγαϑὰ dp.
γάξονται" πολὺν δὲ χρόνον οὐκ ἐθέλουσι παραμένειν,
ἀλλὰ δραπετεύουσιν ἐκ τῆς ψυχῆς τοῦ. ἀνθρώπου"

ὥςτε οὐ πολλοῦ ἀξιαΐ εἶσιν, ἕως ἄν Tig αὑτοὶς δήση
αἰτίας λογισμῷ. τοῦτο δ᾽ ἐστί, μένων ἑταῖρε, ἀνάμνη

σις, ὥς ἐν τοῖς πρόσϑεν ἡμῖν ὡμολόγηται. ἐπειδὰν δὲ
δεϑῶσι, πρῶτον μὲν ἐπιστῆμαι γίγνονται, ἔπειτα μό-
νιμοι. καὶ διὰ ταῦτα δὴ τιμιώτερον ἐπιστήμη ὀρϑῆς
δόξης ἐστί, καὶ διαφόρει δεσμῷ à ἐπιστήμη ὀρϑῆς δύ-
ξης. MEN. Νὴ τὸν δία, ὦ Σώκρατες, ἔοικε τοιούτῳ

-

ede 7 MENO. | τς 471

vl. XL. ΣΩ. Koi μὴν καὶ ἐγὼ dg οὐχ εἰδὼς λ-,
| qe. ἀλλὰ εἰκάζω. ὅτι δὲ ἐστί τι ἀλλοῖον ὀρθὴ δόξα
aod ἐπιστήμη, οὐ πάνυ μοι δοκῶ τοῦτο εἰκάζειν" di
εἴπερ τι ἄλλο φαίην ἂν εἰδέναι -- -ὀλίγα δ᾽ ἂν φαίην -- ἕν
δ᾽ οὖν καὶ τοῦτο ἐκείνων ϑείην ἂν ὧν οἶδα. MEN.
Καὶ ὀρϑῶς ys; ὦ | “Σώκρατες, λέγεις. X. Τί δέ;
τόδε οὐκ ὀρθῶς, ὅτι ἀληϑὴς δόξα ἡγουμένη τὸ & ἔρ-
yov ὁκάστης τῆς πράξεως οὐδὲν χεῖρον ἀπεργάζεται ἢ
ἐπιστήμη; ΜΕΝ. Καὶ τοῦτο δοκεῖς μοι ἀληϑῶς λὲ-
yew. 242. Οὐδὲν ἃ ἄρα ὀρϑὴ δύξα ἐπιστήμης χεῖρον
οὐδὲ ἢ ἧττον ὠφελέμη ἢ ἔσται εἷς τὰς πράξεις, οὐδὲ ἃ ἀνὴρ
ὃ ἔχων ὀρϑὴν δόξαν, ῆ ó ἐπιστήμην. MEN. Ἔστι
᾿ταῦτα. ΣΩ. Καὶ μὴν Ὁ ys ἀγαϑὸς ἀνὴρ ὠφέλεμος
ἡμῖν ὡμολόγηται εἶναι. MEN. Noé. Z2." Ens
τοίνυν oU μόνον δι᾽ ἐπιστήμην ἀγαϑοὶ ἄνδρες av eli»
καὶ ὠφέλιμοι ταῖς πόλεσιν εἴπερ εἶεν, ἀλλὰ καὶ δι᾿ ὁ ὁρ-
ϑὴν δόξαν, Σούτοιν δὲ οὐδέτερον φύσει ἐστὲ τοῖς d»-
ϑρώποις, οὔτε ἐπιστήμη, , οὔτε δόξα ἀληϑής, οὔτ᾽
ἐπέκτητα -- ἢ δοκεῖ σοι φύσει ὁποτερονοῦν αὐτοῖν εἷ-.
»αὐ; ΜῈΝ. Ovx ἔμοιγε. ΣΙ. Οὐχοῦν, ἐπειδὴ οὐ
φύσει, οὐδὲ οἱ ἀγαϑοὶ φύσει εἶεν ἂν; MEN. Οὐ
δῆτα. ΣΙ. ᾿Επειδὴ δέ γε οὗ φύσει, ἐσκοποῦμεν τὸ
μετὰ τοῦτο, εἰ διδακτόν ἐστι. ΜΕΙΝ. Nel. ΣΙ.
Οὐκοῦν διδακτὸν ἔδοξεν εἶναι, εἰ φρόνησις ἢ ἀρετή;
MEN. Nat. 2:2. Koi εἴ ys διδακτὸν εἴη, φρύνησις
ἂν εἶναι; MEN. Πάνυ γε. 242. Καὶ εἰ μέν ys δι-
δέσκαλοι εἶεν, διδακτὸν ἂν εἶναι; μὴ ὄντων δέ, οὐ᾽
διδακτόν; MEN. Οὕτως. 242. ᾿Αλλὰ μὴν ὡμολογή-

Ν

264 PLATONIS c. d. c. p. 94. a.

ἐβουλήϑη ἄλλους T8 τινας “καλοὺς κἀγαϑοὺς pe
σθαι, μάλιστα δέ ποὺ τὸν υἱόν τὸν αὑτοῦ; οἷξι
αὐτὸν φϑονεῖν αὐτῷ, καὶ ἐξεπέτηδες οὗ παραδιδόναι
τὴν ἀρετὴν, ἢ» αὐτὸς ἀγαϑὸς ῃ»; ἢ οὐκ ἀκήκοας, ὅτι
Θεμιστοκλῆς Αλεόφαντον τὸν υἱὸν ἱππέα μὲν ἐδιδά--
ξατο ἀγαϑόν; éxÉusys γοῦν ἐπὶ τῶν ἵππων ὀρϑὸς
ἑστηκώς , καὶ ἠκόντιζεν ἀπὸ τῶν ἵππων ὀρϑό:, καὶ
ἄλλα πολλὰ καὶ ϑαυμαστὰ εἰργάζετο, ἃ ἃ ἐκεῖνος αὑτὸ»
ἐπαιδεύσατο, καὶ ἐποίησε σοφόν, ὅσα διδασκάλων
ἀγαϑῶν οἴχετο" ἢ ταῦτα οὐκ ἀκήκοας τῶν πρερβυτέ-
eov; AN. “Ἵκήκοα. ΣΩ. Οὐχ ἂν ἄρα τὴν ys φύσιν
τοῦ υἱέος αὑτοῦ ἡτιάσατ᾽ ἂν τις εἶναι κακήν. ΑΝ.
Ἴσως οὐκ ἂν. ΣΩ. τί δὲ τόδε; ὡς Κλεόφαντος ó Θε-
μιστοκλέους ἀνὴρ ἀγαϑὺς καὶ σοφὸς ἐγένετο ἅπερ
ὃ πατὴρ αὑτοῦ, ἠδη του ἀκήκοας ῇ “εωτέρου 5 πρες-
βυτέρον; ΑΝ. Οὐ δῆτα. ΣΩ. Ag ov» ταῦτα μὲν oió-
: usu βούλεσϑαι αὐτὸν τὸν αὑτοῦ υἱὸν παιδεῦσαι, ἣν
δὲ αὐτὸς σοφίαν ἣν σοφύς, οὐδὲν τῶν γειτόνων βελ.-
τίω ποιῆσαι ,' εἶπερ qv γε διδακτὸν ἡ η ἀρετή; ; AN.
Ἴσως ud 4i ov. XXXIII. zn. Οὗτος μὲν δή σοι
τοιοῦτος διδάσκαλος ἃ ἀρετῆς» ὃν καὶ σὺ ὁμολογεῖς ἐν
τοῖς ἀρίστοις τῶν προτέρων εἶναι. ἄλλον δὲ δὴ σκε--
ψώμεϑα, ᾿Αριστείδην τὸν “Τυσιμάχου- ἢ τοῦτον οὐχ
ὁμολογεῖς ἀγαϑὸν γεγονέναι; AN. Ἔγωχε πάντως
δήπου. ΣΙΏ. Οὐκοῦν καὶ οὗτος τὸν υἱὸν τὸν αὗὑτοῖ
«Μυσίμαχον, ὅσα μὲν διδασκάλων εἴχετο, κάλλιστα
AO vado ἐπαίδευσεν, ἄνδρα δὲ βελτίω δοκεῖ σοι ὅτονυ--
QUY πεποιηκέναι; τούτῳ γώρ που καὶ σὺ ξυγγέγο-

|

c. ἃ. 4. ᾿ MENO. * 965

vac, xai δρᾷς οἷός ἐστιν. εἰ δὲ βούλει, Περικλέα, οὗ-
τω μεγαλοπρεπῶς σοφὸν ἄνδρα, οἶσϑ' ὅτι δὺο υἱεῖς
ἔϑρεψε, Πάραλον καὶ ξάνϑιππον. AN. ἼἜγωγε. Af.
Τούτους μέντοι, ὡς οἶσθα καὶ aU, ἱππέας μὲν ἐδίδα-
ξεν οὐδενὸς χείροὺς ᾿Αϑηναίων, καὶ μουσικὴν καὶ
ἀγωνίαν καὶ τἄλλα ἐπαίδευσεν, ὅσα τέχνης ἔχεται,
οὐδεγὸς χείρους" ἀγαϑοὺς δὲ ἄνδρας ἃ aga οὐκ ἐβρύ-
λετο ποιῆσαι; » δοκῶ μέν, ἐβούλετο" ἀλλὰ μὴ οὐχ ῃ δι-
δακτόν. ἵνα δὲ μὴ ὀλίγους οἵῃ καὶ τοὺς φαυλοτά-
τους ᾿Αϑηναίων ἀδυνάτους 7εγονέναι τοῖτο τὸ 7IQizy-
μα, ἐνθυμήϑητι ὃ ὅτι Θουκυδίδης αὖ δύο υἱεῖς ἔϑρε--
we, ἹΜελησίαν καὶ “Στέφανον, καὶ τούτους ἐπαέδευσε
τώ τε ἄλλα εὖ, καὶ ἐπάλαισαν κάλλιστα ᾿Α4ϑηναίω».
τὸν μὲν γὰρ Ξανϑίᾳ ἔδωκε, τὸν δὲ Εὐδώρῳ" οὗτοι
δέ που ἐδόκουν τῶν τότε κάλλιστα παλαίειν" ἢ OU.
μέμνησαι; ; AN. "Eyuyt, ἀκοῇ. XXXIV. Z2. Ovx-
οὖν δῆλον, ὅτι οὗτος οὐκ ἄν ποτε, οἷ μὲν ἔδει δαπα-
νώμενον διδάσκειν, ταῦτα μὲν ἐδίδαξε τοὺς παῖδας
τοὺς αὑτοῦ" οἷ δὲ οὐδὲν ἔδει ἀναλώσαντα ἀγαϑοὺς
ἄνδρας ποιῆσαι , τοῦτο δὲ οὐκ ἐδίδαξεν, εἰ διδακτὸν
ἣν. ἀλλὰ ydg ἴσως ὃ Θουκυδίδης φαῦλος ἣν, καὶ οὐκ
ἤσαν αὐτῷ πλεῖστοι φίλοι ,᾿ϑηναίων καὶ τῶν ξυμμά-
χων; καὶ οἰκίας μεγάλης ἦν, καὶ ἐδύνατο μέγα ἐν τῇ
πόλει καὶ ἐν toig ἄλλοις “Ἕλλησιν. ὥςτε, εἴπερ ἡ ἣν
τοῦτο διδακτόν, ἐξευρεῖν ὁ ἄν, OctiG ἔμελλεν αὐτοῦ τοὺς
υἱεῖς ἀγαϑοὺς ποιήσειν, ἢ τῶν ἐπιχωρίων. τις ἢ τῶν
ξένων, εἰ αὐτὸς μὴ ἐσχόλαξε διὰ τὴν τῆς πόλεως ἐ ἐπι-:
μέλειαν. ἀλλ γάρ, ὦ ἑταῖρε ἄνυτε, μὴ οὐκ 7 δι

1S

[4

-

/
266 PLATONIS e, p. 95. ^, b, c,

δακτὸν ἀρετή. AN. “Σώκρατες, ῥφδίως poi δοκεῖς
κακῶς λέγειν ἀνθρώπους. ἐγὼ μὲν οὖν ἄν σοι ξυμ--
δουλεύσαιμε, me ἐϑέλεις ἐμοὶ πείϑεσθαι, εὐλαβεῖ-
σθαι" ὡς ἴσως μὲν καὶ ἐν ἄλλῃ πόλει ὁκόν ἐστι
κακῶς ποιεῖν ἀνθρώπου;, ἢ ἢ εὖ, ἐν τῇδε δὲ καὶ πάνυ"

οἶμαι δὲ σε καὶ αὐτὸν εἰδέναι. X XXV. ΣΩ. Ὦ ἍΜπέ-
yov, ᾿ἄνυτος μέν μοι͵ δοκεῖ χαλεπαίνειν » καὶ οὐδὲν
ϑαυμάζω" οἴεται γάρ us πρῶτον μὲν κακηγορεῖν τού-
τους τοὺς ἄνδρας" ἔπειτα ἡγεῖται καὶ αὐτὸς εἶναι εἷς
τούτων. ἀλλ οὗτος μέν, ἐάν ποτε γνῷ, οἷόν ἐσει τὸ κα-
χῶς λέγειν, παύσεται χαλεπαΐνων" yU» δὲ ἀγνοεῖ. σὺ
δέ μοι εἰπέ" οὐ καὶ παρ᾽ ὑμῖν εἰσὶ καλοὶ κἀγαϑοὲ
ὄνδρες; MEN. Πάνυ γε. 2.2. Τί οὖν; ἐϑέλουσιν
οὗτοι σεχρέχειν αὑτοὺς διδασκάλους τοῖς γέοις, xai
ὁμολογεῖν διδάσκαλοί vs εἶναι καὶ διδακτὸν ἀρετὴν;

ΜΕΝ. Ov μὲ τὸν 4a, ω Σώκρατες, , ἀλλὰ τοτὲ μὲν
ὧν αὐτῶν ἀκούσαις ὧς διδακτόν, τοτὲ δὲ ὡς οὔ. 22.
Φῶμεν οὖν τούτους διδασκάλους εἶναι τούτου Σοῦ
πράγματος, οἷς ; μηδὲ αὐτὸ τοῦτο ὁμολογεῖται; MEN.
Οὔ μοι δοκεῖ, ὦ Σώκρατες. Z2. τί δὲ δὴ ; οὗ σοφι--
σταί σοι OVTOL, οἵπερ μόνοι ἐπαγγέλλονται, δοχοῦσι
διδάσχαλοι εἶναι ἃ ἀρετῆς; MEN. Καὶ Τοργίου μάλε-
στα, ὦ “Σώκρατες » ταῦτα ἄγαμαι, ὅτι οὐκ ἄν ποτε
αὑτοῦ τοῦτο ἀχούσαις ὑπισχνουμένου , ἀλλὰ καὶ τῶν
ἄλλων καταγελᾷ, ὅταν ἀκούσῃ ὑπισχνουμένων" ἀλλὰ
λέγειν οἴεται δεῖν ποιεῖν δεινοὺς. 242. Οὐδ᾽ ἄρα ol
δοκοῦσιν οἱ σοφισταὶ διδάσκαλοι εἶναι. MEN. Οὐκ
ἔχω λέγειν, ὦ €) Σώκρατες. καὶ γὰρ αὐτὸς ὅπερ οἱ πολ-

«. d. e, pe 96, a, b. MENO. 267

Aoi πέπονθα᾽ τοτὲ μὲν uos δοκοῦσι, τοτὲ δὲ ov, 242.
Οἶσϑα δὲ ὅτι οὐ μόνον coi τε καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς
"τολετικοῖς τοῦτο δοκεῖ τοτὲ μὲν εἶναι διδακτόν, τοτὲ
δ᾽ οὔ, ἀλλὰ καὶ Θέογνιν τὸν ποιητὴν οἶσϑ᾽ ὅτε ταυτὰ
ταῦτα λέγει; ΜΈΝ. Ἔν ποίοις ἔ ἔπεσιν, ΑΧΧΥΙ,
ΣΩ. Ἔν τοῖς ἐλεγείοις" Qv λέγει,
Καὶ παρὰ τοῖσιν πῖνε καὶ ἔσϑιε" καὶ μετὰ τοῖσιν
"foe καὶ ἄνδανε τοῖς, ὧν μεγάλη δύναμις.
᾿Ἐσϑλῶν μὲν yàp ἀπὶ ἐσθλὰ διδάξεκι" ἣν δὲ κακοῖσι
“Συμμίσγῃς, ἀπολεῖς καὶ τὸν ἐόντα vdov.
Οἶσϑ' ὅτι ἐν τούτοις μὲν ὡς διδακτοῦ οὔσης τῆς ἄρε-
εῆς λέγει; MEN. Φαίνεταί γε. 242. Ἔν ἄλλοις δά
ye ὀλίγον μεταβὰς,
ἘΣ δ᾽ ἦν ποιητὸν τε (φησὸὲν) καὶ ἔνϑετον ἀνδρὲ νδημα,
ἀέγει πῶς ὅτι
Ἰπολλοὺς ἂν μεισϑοὺς καὶ μεγάλους ἔφερον
oi δυνάμενοι τοῦτο ποιεῖν. καί,
Olne? ἂν ἐξ ἀγαθοῦ πατρὸς ἔγεντο κακός,
Τιὠιϑόμενος εὐϑοισι σαόφροσιν" ἀλλὰ διδάσκων
Οὔποτε ποιήσεις τὸν κακὸν ἄνδρ᾽ ἀγαϑόν.
"Evvotis ὅτε αὑτὸς αὑτῷ πάλιν περὶ τῶν αὐτῶν τὰἀναν-
zia λέγει; MEN. Φαίνεται. 241. ᾿Ἔχεις οὖν εἰπεῖν
ἄλλου ὁτουοῦν πράγματος, οὗ οἱ μὲν φόοκοντες δι-
δάσκαλοι εἶναι, οὐχ ὅπως ἄλλων διδάσκαλοι ὅμολο--
γοῦνται, ἀλλ᾽ οὐδὲ- αὐτοὶ ἐπίστασθαι, ἀλλὰ πονηροὶ
εἶναι περὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ πρᾶγμα, οὗ φασι διδάσκα-
λοι εἶναι; οἱ δὲ ὁμολογούμενοι αὐτοὶ καλοὶ κἀγαϑοὶ

-

-

«

268 : PLATONIS . b.c d, e,

τοτὲ μέν φασιν αὐτὸ διδακτὸν εἶναι, τοτὲ δὲ οὔ ; τοὺς
οὖν οὕτω τεταριὶγμένους περὲ δτουοῦν φαίης ἂν σὺ
κυρίως διδασκάλους εἶναι; MEN. Mà Δὲ οὐκ ἔγω-
γε. ΧΧΧΥ͂ΙΙ. ΣΩ. Οὐκοῦν, εἰ μήτε οἵ σοφισταΐξ,
μήτε οὗ αὐτοὶ καλοὶ κἀγαϑοὲ ὄντες, διδάσκαλοέ ctos
τοῦ πράγματος, δῆλον ὅτι oUx ἂν ἄλλοι γε. MEN.
OU μοι δοκεῖ. X42. Εἰ δὲ 7ε μὴ διδάσκαλοι, οὐδὲ
μαϑηταί. MEN. Δοκεῖ Het ἔχειν, ὡς λέγεις. ΣΩ.
“Ὡμολογήκαμεν δὲ 7ε; πράγματος οὗ μήτε διδάσκα.-
λοι μήτε μαϑηταὶ εἶεν, τοῦτο διδακτὸν μὴ εἶναι;
MEN. ᾿Ὡμολογήκαμεν. Z2. Οὐκοῦν ἀρετῆς οὐδα--
μοῦ φαίνονται διδάσκαλοι; MEN. Ἔστι ταῦτα.
X42. 1x δέ 7ε μὴ διδάσκαλοι, οὐδὲ μαϑηταΐ; MEN.
“Ῥαΐνεται οὗτως. 2421. Aperi ó ἄρα οὐκ ἂν εἴη διδακτόν.
ΜΕΝ. Οὐκ i ἔοικεν, εἶπερ ὀρϑῶς ἡμεῖς, ἐσκεψάμεϑα.
ὥςτε καὶ | ϑαυμάξω δὴ, ὦ “Σώκρατες, πότερόν ποτϑ
οὐδ᾽ εἰσὶν ἀγαϑοὶ ἄνδρες, 7 τίς ἂν εἴη τρύπος τῆς
γενέσεως τῶν ἀγαϑῶν 7ιγνομένων. ΣΩ. ᾿Κινδυνεύο-
μὲν, ὦ Μένων, ἐγὼ τε καὶ ob, φαῦλοί τινες εἶναι ἄν-
ὅρες, καὶ σὲ τε Γοργίας οὐχ ἱκανῶς πεπαιδευκέγαι,
καὶ ἐμὲ ἐ Πρόδικος. παντὸς μᾶλλον! οὖν προσεκτέον" τὸν
νοῦν ἡμῖν αὐτοῖς, καὶ ξητητέον, 0 οςτις ἡμᾶς Evi yd τῳ
τρόπῳ βελτίους ποιήσει. λέγω δὲ ταῦτα, ἀποβλέψας
πρὸς τὴν ἄρτι ζήτησι»" ὡς ἡμᾶς ἔλαϑε καταγελάστως
ὅτι οὐ μόνον ἐπιστήμης ἢ ἡγουμένης. , ὀρϑῶς τε καὶ εὖ
toic ἀνθρώποις πράττεται τὰ πράγματα, $9, εἰ μὴ
τοῦτο δαίημεν, ὡς οὗ μόναν ἐπιστήμης, ἀλλὰ καὶ ἀλ-
λον τινός, ἴσως καὶ διαφεύγειν ἡ ἡμᾶς τὸ γνῶναι, τίνα

4

Ce. p. 97. δ bi οἰ MENO. 269

71018 τρύπον γίγνονται oi ἀγαϑοὶ ἄνδρες. MEN.
ZIfüg τοῦτο λέγεις, o “Σώκρατες; ZA. “δε. OTi τοὺς
μὲν ἀγαϑοὺς ἄνδρας δεῖ ὠφελέμους εἶναι, ὀρϑῶς
ὡμολογήκαμεν τοῦτό γε, ὅτι οὖκ ἂν ἄλλως ἔ ἔχοι" 5
γάρ; MEN. Nai. ΣΩ. Καὶ ὅτι γε ὠφέλιμοι i E00»-
ται, ἂν ὀρϑῶς ἡμῖν ἡγῶνται τῶν πραγμάτων, καὶ
τοῦτό που καλῶς ὡμολογοῦμεν; MEN. Noi. 24.
Ou δ᾽ ovx ἔστιν ὀρϑῶς ἡγεῖσϑαι, ἐὰν μὴ φρόνιμος
ἢ. τοῦτο ὅμοιοί ἐσμὲν οὐκ ὀρϑῶς ὡὧμολογηκύσι.
MEN. Πῶς δὴ ὀρθῶς λέγεις; XXX VIII. zn.
Eyà ἐρῶ. εἴ Tig εἰδὼς τὴν 600» τὴν εἰς «Αάρισσαν ἢ 2
ὅποι βούλοιο ἄλλοσε , εἰ βαδίζοι καὶ ἄλλοις ἡγοῖτο,
ἄλλο τι ἢ ὀρϑῶς ἂν καὶ εὖ ἡγοῖτο; MEN. πάνυ 78.
Z4. τί δ᾽, εἴ τις ὀρϑῶς μὲν εἴῃ δοξάζων, ἢ jte ἐστὶν ἢ
ὁδὸς, ἐληλυϑὼς δὲ μὴ, μηδ᾽ ἐπιστάμενος, ov καὶ i οὗτος
ἐν ὀρϑῶς 3 ἡγοῖτο; MEN. Πάνυ y ye 22. Καὶ ἕως y
ἄν που ὀρϑὴν δόξαν ἐ ἔχῃ περὶ ὧν ὃ ἕτερος ἐπιστήμην»,
οὐδὲν χείρων ἡγεμὼν ἔσται, οἰὅμενος μὲν ἀληϑῆ, φρο-
γῶν δὲ μὴ, τοῦ τοῦτο φρονοῦντος. MEN. Οὐδὲν γάρ.
ΣΏ. Δόξα à ἄρα ἀληϑὴς πρὸς ὀρϑότητα πράξεως οὗ-
δὲν χείρων ἡγεμὼν φρονήσεως. καὶ νοῦτό ἐστιν, 0 »U»
δὴ παρελείπομεν ἐν τῇ περὲ τῆς ἀρετῆς σκέψει, ὁποῖόν
τι εἴη, λέγοντες, ὅτι φρόνησις μόνον ἢ ἡγεῖται τοῦ 0g-
ϑῶς πράττειν" τὸ δὲ ὁ ἄρα xni δόξα ἢ ἢν ἀληϑής. MEN.
"10ix£. zn. Οὐδὲν ἄρα ἧττον ὠφέλιμόν ἐστιν ὀρϑὴ
β δύξα ἐπιστήμης. MEN. Τοσούτῳ Ld 0) «Ζώκρατες,
ὅτι ὃ μὲν τὴν ἐπιστήμην ἔχων, ἀεὶ ἂν ἐπιτυγχάνοι,
ὁ δὲ τὴν ὀρθὴν δόξαν, τοτὲ μὲν ἂν ἐπιτυγχάνοι, rots

Ν

270 Ὁ. . PLATONIS ὁιἀ,6. ». 98. δι},

δ᾽ οὔ. ΣΏ. Πῶς λέγεις; ; 6 ἀεὶ ἔχων ὀρϑὴν δόξαν,
ovx ἀεὶ τυγχάνοι, ἕωςπερ ἃ ἄν ὀρϑὰ δοξάζοι; XXXIX.

. MEN. ᾿Ανάγκη μοι φαίνεται" ὥςτε ϑαυμάξω, ὦ Σὼ-
κρατες, τούτου οὕτως ἔχοντος, 0 τι δή ποτὸ πολὺ τι-
ἐπωτέρρι ῇ ἐπιστήμη τῆς ὀρθῆς δόξης, καὶ δι᾽ ὃ τι τὸ
μὲν ἕτερον, τὸ δὲ & ἕτερόν ἐστιν αὐτῶν. ΣΩ. Οἶσϑα
οὖν διότι ϑαυμάξεις, ἢ ἐγώ σου εἴπω; MEN. Πά-
»v γ᾽ εἰπέ. ΣΙ. “Ὅτι τοῖς Δαιδάλου " ἀγάλμασιν οὗ
προσέσχηκας τὸν γοῦν" ἴσως δὲ οὐδ᾽ ἔστι παρ᾽ ὑμῖν.
ΜΕΝ. πρὸς τί δὲ δὴ τοῦτο λέγεις; 242. “Ὅτι καὶ
ταῦτα, ἐὰν μὲν μὴ δεδεμένα ἢ, ἀποδιδράσκει καὶ Opa-
πετεύει, ἐὰν δὲ δεδεμένα, παραμένει. MEN. Τί οὖν
δή; 242. Τῶν ἐκείνου ποιημάτων λελυμένον μὲν ἐκτῆ-
σϑαι, οὗ πολλῆς τινος ἄξιόν ἐστι τιμῆς, ὥςπερ δρα-
πέτην ἄνθρωπον" οὗ ydo παραμένει" δεδεμένον δέ,
πολλοῦ ἄξιον" πάνυ γὰρ καλὰ τὰ ἔργα ἐστί. πρὸς τὶ
οὖν δὴ λέγω ταῦτα; πρὸς τὰς δόξας τὰς ἀληϑ εἴς.
καὶ γὰρ αἵ δόξαι αἱ ἀληϑεῖς, ὅσον μὲν ἂν χρόνον
“«αραμένωσι, καλὸν τὸ χρῆμα, καὶ πάντα τἀγαϑὰ ip.
γάξονται" πολὺν δὲ χρόνον οὐκ ἐθέλουσι παραμένειν,
ἀλλὰ δραπετεύουσιν ἐκ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου"

ὥςτε οὗ πολλοῦ ἀξιαΐ εἶσιν, ἕως ἂν Tic αὑτὸς δήση
αἰτίας λογισμῷ. τοῦτο δ᾽ ἐστί, ἹΠένων € δεαῖρε, ἀνάμνη

σις, ὥς ἐν τοῖς πρόσϑεν ἡμῖν ὡμολόγηται. ἐπειδὰν δὲ
δεθῶσι, πρῶτον μὲν ἐπιστῆμαι γίγνονται, ἔπειτα μό-
γνιμοι. καὶ διὰ ταῦτα δὴ τιμιώτερον ἐπιστήμη ὀρϑῆς
δόξης ἐστί, καὶ διαφόρει δεσμῷ i ἐπιστήμη ὀρϑῆς δύ-
ξης. MEN. Νὴ τὸν Δία, ὦ True ἔοικε τοιούτῳ

᾿-»

E
-

iu dtes | MENO. 27

sol, XL. 2421. Καὶ μὴν καὶ ἐγὼ dg οὐχ εἰδὼς λό-,
py ἀλλὼώ. εἰκάζω. ὅτι δὲ ἐστί τι ἀλλοῖον ὀρθὴ δύξα
aoi ἐπιστήμη, οὐ πάνυ μοι δοκῶ τοῦτο εἰκάζειν" ali
εἴπερ τι ἄλλο φαίην ὧν εἰδέναι — ὀλίγα δ᾽ dy φαίην -- ἣν
δ᾽ οὖν καὶ τοῦτο ἐκεένων θείην ἂν ὧν οἶδα. MEN.
Kai ὀρϑῶς ys, ὦ “Σώκρατες, λέγεις. 242. Τί δέ;
τόδε οὐκ ὀρθῶς, ὅτι ἀληϑὴς δόξα ἡγουμένη τὸ ἔρ-
yo ἑκάστης τῆς πράξεως οὐδὲν χεῖρον ἀπεργάζεται ἢ
ἐπιστήμη; ΜΕΝ. Καὶ τοῦτο δοκεῖς μοι ἀληϑῶς λὲ-
ye». ΣΩ. Οὐδὲν ἃ ἄρα ὀρϑὴ δύξα ἐπιστήμης χεῖρον
οὐδὲ 3 ἧττον ὠφελέμη ἢ ἔσται εἰς τὰς πράξεις, οὐδὲ ἃ ἀνὴρ
ó ἔχων ὀρϑὴν δόξαν, ῆ ὃ ἐπιστήμην. MEN. Ἔστι
᾿ ταῦτα. 241. Koi μὴν ὃ ys ἀγαϑὸς ἀνὴρ ὠφέλεμος
ἡμῖν ὡμολόγηται εἶναι. MEN. Noi. ΣΩ. "Ἐπειδὴ
τοἶνυν οὐ μόνον δι᾿ ἐπιστήμην ἀγαϑοὶ ἄνδρες ἂν εἶεν
xai ὠφέλιμοι toig πόλεσιν εἴπερ εἶεν, ἀλλὰ καὶ δι᾽ ὁρ-
ϑὴν δόξαν, τούτοιν» δὲ οὐδέτερον φύσει ἐστὲ τοῖς d»-
ϑρώποις, οὔτε ἐπιστήμη, οὔτε δόξα ἀληϑής, οὔτ᾽
ἐπέχτητα -- ἢ δοκεῖ σοι φύσει ὁποτερονοῦν αὐτοῖν εἷ-
»u.; MEN. Ovx ἔμοιγε. ΣΩ. Οὐχοῦν, ἐπειδὴ oU
φύσει, οὐδὲ οἵ ἀγαϑοὶ φύσει £i» ay; MEN. Οὐ
δῆτα. 242. ᾿Επειδὴ δὲ γε oU φύσει, ἐσκοποῦμεν τὸ
μετὰ τοῦτο, εἰ διδακτόν ἐστι. IMEN. Noé. ΣΙ.
Οὐκοῦν διδακτὸν ἔδοξεν εἶναι, εἰ φρόνησις 7 ἀρετή ;
MEN. Ναί. 2:1. Kai εἴ ys διδακτὸν εἴη ; φρόνησις
ἂν εἶναι; MEN. Πάνυ ye 2n. Καὶ εἰ μέν ys δι-
δάσκαλοι εἶεν, διδακτὸν ἂν εἶναι; μὴ ὄντων δέ, oU-
διδαχτόν ; MEN. Οὕτως. X42. ᾿Αλλὰ μὴν ὡμολοχή-

Pd

272 PLATONIS e. p. 99. 8. b, c,

καμεν μὴ εἶναι αὐτοῦ διδασκάλους. ΜΕΝ. Ἔστι
ταῦτα. ΣΙ. “Ὡμολογήχαμεν ἄρα μήτε διδακτὸν αὐτὸ
ute φρόνησιν εἶναι; MEN. Πάνυ γε. 251. ᾿Αλλὰ
μὴν ἀγαϑόν γε αὐτὸ ὡμολογοῦμεν efron MEN.
Naí X42.'f2p&uuor δὲ xal ἀγαϑὸν εἶναι τὸ 099 Gc
ἡγούμενον. MEN. Πάνυ ys. 242. ᾿Ορϑῶς 0d γε
ἡγεῖσθαι δύο ὄντα ταῦτα μόνα, δόξαν τε ἀληϑῆ xai
ἐπιστήμην, ἃ ἔχων ἄνϑρωπος ὀρϑῶς ἡγεῖται. τὰ
ydp ἀπὸ τύχης γιγνόμενα, οὖκ ἀνθρωπίνῃ ἡγεμονέᾳ
γίγνεται" ᾧ δὲ ἄνθρωπος ἡγεμών ἐστιν ini τὸ ὁρ-
ϑόν, δὺο ταῦτα, δόξα ἀληϑὴς καὶ ἐπιστήμη. ΜΕΝ.
Δοκεῖ uo: οὕτως. XLI. 2.2. Οὐκοῦν», ἐπειδὴ οὐ δι--
δακτόν ἐστιν, οὐδ᾽ ἐπιστήμη δὴ ἔτι γίγνεται ἡ ἀρετή;
MEN. Οὐ φαίνεται. X42. δυῶν ἄρα ὄντοιν ἀγα-
Soi» καὶ ὠφελίμοιν, τὸ μὲν ἕτερον ἀπολέλυται, καὶ
' οὐκ ἂν εἴη iv πολιτικῇ πράξει ἐπιστήμη ἡγεμών.
MEN. Οὗ μον δοκεῖ. 242. Οὖκ ἄρα σοφίᾳ τινὶ οὐδὲ
σοφοὶ ὄντες οὗ τοιοῦτοι ἄνδρες ἡγοῦντο ταῖς πόλεσιν
οἵ ἀμφὶ Θεμιστοκλέα: τε καὶ οὕς ἄρτι "A»vroc ὅδε
ἔλεγε. διὸ καὶ οὐχ 'oloí τε ἄλλους ποιεῖν τοιούτους
οἷοι αὐτοί εἶσιν, ἅτε οὐ δι ἐπιστήμην ὄντες τοιοῦ--
τοι. MEN." Ἔοικεν οὕτως ἔχειν, ὦ Σώκρατες, ὡς λό-
7e. ΣΩ. Οὐκοῦν, εἰ μὴ ἐπιστήμῃ, εὐδοξίᾳ δὴ τὸ
λοιπὸν γίγνεται, ἣ οἷ πολιτικοὶ ἄνδῥες χρώμενοι τὰς
πόλεις ὀρϑοῦσιν, οὐδὲν διαφερόντως ἢ ἔχοντες πρὸς TO
φρονεῖν, ἢ oi χρησμῳδοὶ τὸ καὶ οἱ ϑεομάντεις. καὶ
γὰρ οὗτοι λέγουσι μὲν ἀληϑῇ καὶ πολλά , ἔσασι δὲ
οὐδὲν ὧν λέγουσι. MEN. Κινδυνεύει οὕτως ἔχειν.

ἃ. d. € ν. : 9.8, MENO. : 273

E412. Οὐκοῦν, e Μένων, ἄξιον τούτους ds καλεῖν
τοὺς ἄνδρας, οἵτινες νοῦν μὴ ἔχοντες πολλὰ καὶ ut-
γάλα κατορϑοῦσιν ὧνπ τουσι καὶ i λέγουσι; ΜΕΝ.
“πάνυ γε. 2:41. ᾿Ορϑῶς ἂν οὖν καλοῖμεν ϑείους τὲ, οὕς
νῦν δὴ. «ἐλέγομεν, χρησμῳδοὺς καὶ μάντεις καὶ τοὺς
“τοιητικοὺς ἅπαντας " καὶ τοὺς πολιτικοὺς οὐχ ἤκχι-
στα τούτων φαῖμεν ὧν ϑείους τε εἶναι καὶ ἐνθουσιά--
Gur, ἐπίσενους ὄντας καὶ κατεχομένους ἐκ τοῦ ϑεοῦ,
ὅταν κατορϑῶσι λέγοντες πολλὰ καὶ μεγάλα πράγ-
ματα, μηδὲν εἰδότες ὧν λέγουσι. MEN. Πάνυ 7ε:
ΣΏ. Kai αἴ γε γυναῖκες δήπου, ὦ Μένων, τοὺς
ἀγαϑοὺς ἄνδρας ϑείους καλοῦσι, καὶ οὗ «Ἰάκωνες,
ὅταν τινὰ ἐγκωμιάζξωσιν ἀγαϑὸν ἄνδρα , “Σεῖϊος ἀνήρ,
φασίν, οὗτος. MEN. Koi φαίνονταί pe 0) Σώχρατες,
ὀρϑῶς λέγειν" καίτοι ἴσως “ἄνυτος 00s σοι ἄχϑεται
λέγοντι. ΧΤΠΙ. ΣΩ. Οὐδὲν μέλει tj ἔμοιγε. τούτῳ μέν,
ὦ Μένων, καὶ αὖϑις διαλεξόμεθα" εἰ δὲ νῦν ἡμεῖς
ἐν παντὶ τῷ λόγῳ τούτῳ καλῶς ἐξητήσαμὲν τε καὶ
ἐλέγομεν, ἀρετὴ ὧν εἴη οὔτε φύσει, οὔτε διδακτόν,
ἀλλὰ ϑείᾳ μοίρᾳ παραγιγνομένη, ἄνευ νοῦ, οἷς ἂν
παραγίγνηται" εἰ μή τις εἴη τοιοῦτος τῶν πολιτικῶν
ἀνδρῶν, οἷος καὶ ἄλλον ποιῆσαι πολιτικόν. εἰ δὲ εἴη,
σχεδὸν à ἄν τι οὗτος λέγοιτο τοιοῦτος ἐν τοῖς ζῶσιν,
οἷον ἔφη Ὅμηρος ἐν τοῖς τεϑνεῶσι τὸν Τειφεσίαν εἶ-
»ui, λέγων περὶ αὐτοῦ ὅτι Οἷος πέπγυται (τῶν ἐν δου),
τοὶ δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι. ταυτὸν ἂν καὶ εὐθὺς οὗτος
τοιοῦτος, ὥςπερ παρὰ σκιὰς ἀληθὲς ὧν πρᾶγμα el
πρὸς ἀρετήν. MEN. Κάλλιστα δοκεῖς μοι λέγειν» ὦ
ΡῬιατ, Or. Tox. l1I. S

Li
4

274 PLATONIS MEN O. b, c

"Σώκρατες. 22. Ἐκ μὲν τοίνυν τούτου τοῦ λογισμοῦ,
ω Mevor,, ϑείᾳ μοίρᾳ ἡμῖν φαίνεται παφαγιγνομένη
ἡ ἀρετὴ οἷς παραγίγνεται. τὸ δὲ σαφὲς περὶ αὐτοῦ
εἰσόμεθα τότε, ὃ ὅταν», πρὶν € €) τινε τρόπῳ τοῖς ἀνϑρώ-
ποις παραγίγνεται $ $8 ἀρετή, πρότερον ἐπιχειρήσωμεν
αὐτὸ. καϑ᾽ αὗτὸ ζητεῖν, εἰ ποτ᾿ ἐστὲν Y ἀρετή. νῦν
ἐμοὶ μὲν ὥρα ποι ἰέναι’ σὺ δὲ ταῦτα, ἅπερ, αὑτὸς πεέ-
πεῖσαι, miis καὶ τὸν ξένον τόνδε. ἄνυτον, ἵνα πρᾳό-
v5p06 ἢ" ὡς, ἐὰν πείσης τοῦτον», ἔστιν ὃ t) καὶ ᾿αἴϑη-
ναίους ὁνήσεις.

ZXOA4IA4 |.
ΕΙΣ

H44TONA .

ΕΙΣ TON TlOPLILAN.

P. 1. E. 1. II ολέμου] lloiéuov καὶ μάχης μετα»
λαγχάώνεις, πρὸς τὸν ἀπολειπόμενον τῆς Θϑυσίας
sai ὑατερήσαντα. παρεγχυᾷ δὲ, ὅτι χρὴ πολέμου
καὶ μάχης ἀπολιμπάνεσϑαι, λόγων δὲ οὔ. [παροι-
μές ἐπὶ τῶν ἔν ves ὑστεριζόντων λεγομένη " πο-
Aénov καὶ κάχης μεταλαγχάνεις. Schol. Clark.]

L. 3. Μεταλαγχάνειν ᾿Ελλειπτικῶς εἴρηται" τῷ
Πλάτων... λείπει γὰρ τῇ διανοίᾳ τὸ, ἀλλ᾽ οὐχὶ τῆς.
ἐν Àóyow ἡδονῆς, οἵαν δὴ νῦν παρέσχετο F'opy(ac.
[κατὰ τὰ τελευταῖα, ἀλλ᾽ οὔκ ἂν ἀρχῇ. Schol,
Clark.

[Ib. ἀλλ᾽ ἦ . ἀλλ, ἀρα. Sch. Cl. τὸ λεγόμενον, οὐ
πάνυ τὸ λεχϑὲν ἀποδέχεται. Σωκράτης" διὸ καὶ
ἐπάγει" ἀλλ᾽ ἢ τὸ λεγόμενον &vil τοῦ ἀλλ ὄντω
τὸ λεγόμενον" λείπει δὲ vo, πεπόνθαμεν, ἕν ἢ
τοιοῦτο" ἀλλ ὄντως τὸ λεγόμενον πεπόνθαμεν ὅπερ
οὗ κατόπιν ἑορτῆς πωραχινόμενοι καὶ τῆς ἐν τῇ ἑορτῇ
ϑυμηδέως ὑστεροῦντες,

$827

270 SCHOLIA

L. 5. Κατόπιν ἑορτῆς] ἐπὶ τῶν ἐπί τινε καλῷ
πράγματι ἀπολιμπανομένων.

L. 4. ἀναγκάσας Ἢ ἀνάγκη διττή" 7 μὲν πρὸς
βίαν, 5j δὲ κατὰ φύσιν. κατὰ ταύτην οὖν ἡναγκά-
σϑη Σωχράτης ἐν ἀγορᾷ διατρέβειν, ὅπως πολλοὺς

' ὠφελοῖ. τοῦτο γὰρ σπουδαίων ἀνδρῶν ἴδιον, καὶ πρὸ

τούτων ϑεοῦ. :
L. 7. Οὐδὲν πρᾶγμα] οὐδὲν ἐργῶδες ἢ δυςχε-
ἕς.
: L.8. Ιάσομαι] Παῤοιμιακὸν τοῦτο, ἀπὸ Τηλέφου
καὶ τοῦ τρώσαντος ᾿Αχιλλέως καὶ τοῦ χρηστηρίου ἄνε-
λόντος, ὅτε ὃ τρώσας καὶ ἰάσεται.

B. 2. L. 6. 1412" ἄρα) “ἀρχή τις αὕτη τῶν ἐν τῷ δια-
λογῳ προκειμένων τοῦ πρώτου μέρους, à. ἔστι τὸ περὲ
τῆς ποιητικῆς αἰτίας τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν.

L. 15. "Egov] Ταῦτα διελέγονιο, εἰς τὸν τοῦ Καλ-
λικλέους εἰςεόντες οἶκον" εἶτα ἔσωθεν αὑτοῦ Γοργίου
ἐντυγχάνουσι. i

L. 24. Πολλῶν ἐτῶν] ᾿Αττικὸν τὸ σχῆμα. δηλοῖ δὲ.
τὸ ἐπὶ πολὺν χρόνον. Τὺ δὲ, οὐδείς πω, ἀντὶ τοῦ, οὗ
πώποτε. καὶ Θουκυδίδης (Hist. LII, 45.]* οὐδείς πω
χκαταγνούς.

P. ὅ.1,, 6. Ἡρόδικος] οὗτος οὐχ ὃ Σηλυμβριανος
ἐστιν Ἡρόδικος, ἀλλ᾽ ὁ “Δεοντῖνος, Γοργίου ἀδελφός.
p Ἡρόδικος Σηλυμβριανὸς ἐν Πολιτείᾳ, Scb.
Clark. -

L. l ᾿Αδελφός αὐτοῦ} Οὗτος Πολύγνωτος ixa-
Aéro, οὗ iv “)ελφοῖς ἥ θαυμαστὴ γραφὴ. 5j ἐπιγέ-
γραπται"

Γράψε ἸἨολύγνωτος, Θάσιος γένος, ᾿Αἴγλαο.

: φῶντος
Ttoc, περϑομένην Ἰλίου ἀχροπολιν..
L 14. Ὧ Χαιρεφῶν] Φασὶ, μὴ ἐξ αὐτοσχεδίου τὸν
UdÀov ταῦτα εἰπεῖν, προσυγγραψάμενον δέ.
L. 15. ᾿Ἐμπειρία) Σκόπει τὰ πάρισα τοῦ Πωώ-»

IN PLAT. GORG, ὦ. 27

λον, ἐμπειρέα, ἀπειρία, τέχνη, τύχη, ἄλλοι, ἄλλων,
ἄλλως. ᾿

[L. 16. τὸν αἰῶνα" ἂἄντὶ τοῦ, τὸν βίον, τὴν ζωήν.
Sch. Clark.] d

L. 24. Ov πάνυ μοι] Οὐ γὰρ, τέ ἔστιν ἡ ῥητορικὴ,
εἴπεν, ἀλλ᾽ ὁποῖόν τί ἐστι. j

L. 38. Καλουμένην] Αὕτη γὰρ 5j παρὰ τοῖς πολλοῖς"
ἄλλη δὲ, ἡ xev ἀλήϑειαν.

(P. 4. L 12. τένος ἐπιστήμονα τέχνης" τὸ, τοίης τοι
γενεῆς καὶ αὕματος εὔχομαε εἶναι. Sch. (].}

[L. 14. ἀγαθόν ys. ᾿Αριστοτέλης μὲν καὶ οὗ σο--
φισταὶ μίων φασὶν εἶναι ῥητορικὴν ἐπὶ ἀμφότερα
δυναμένην ἀγωνίζεσθαι’ Πλάτων δέ φησιν δύο
εἶναι, τὴν μὲν τέχνην, τὴν δὲ κολάκειαν, ἥτις καὶ
εἴδωλον λέγεται πολιτικῆς μορίου. ὃ γοῦν Γοργίας
ἀξιῶν ἀγαϑὸς εἶναι ῥήτωρ τῆς τεχνικῆς φησὶν εἶναν ot
«τῆς εἰδωλικῆς ῥητορικῆς ἔμπειρος. δεῖ δὲ γινώσκειν,
ὅτι περὲ μὲν τῆς ἐντέχνου ρητορικῆς ἐν Φαίδρῳ διι--
λαμβάνει, περὶ δὲ δημώδους καὶ κολακικῆς ἐγταῦϑα,
Sch. CI.

[P. 5. 1. 16. Περὲ τί τῶν ὄντω»] Ἢ ἐρώτησις, περὶ
τίνα τῶν ὄντων ἡ ῥητορικὴ xexayívevos, ἢ ἔχει τὴν
ἐνέργειαν ;

[L. 14. πάνυ. δύο ἐπιτάσεις ἀντὶ ὑπερϑετικοῦ,
Sch. CI.
[L. 17. Περὶ λόγους. ὃ μὲν Σωχράτης" τὸ τέλος
ἠρώτησεν τῆς ῥητορικῆς" ὁ δὲ Γοργίας τὸ ὄργανον

ἀπεκρίνατο. — Sch. Cl.]

L. 21. «έγειν γε ποιεῖ δυνατοὺς ἀντὶ τοῦ, δι-᾿
ϑάσκειν δύνατω ἄλλους λέγειν.

L. 26. ᾿Ἰατρικὴ} ᾿Ιατρική ἔστιν ἀπούσης ὑγείας
διστική" Τυμναστικὴ δὲ, παρούσης ὑγείας qu-
λακτική. ᾿

P. 6, 1. 12." Χειρούργημα] Χειρούργημα καὶ κυ-

i

««- οὐ .«

νι

280 ο SCHOLIA

μουσικὸς, ὅτε ἐν τοῖς γάμοις περὲ μέωαν τράπεζαν
πολλὰς κλίνας τιθέντες, παρὰ μέρας ἑξῆς μυῤῥές
»uc ἔχοντες ἢ δάφνας, jov γνώμας, καὶ ἐρωτικὰ
σύντονα.υ ἡἣ δὲ περίοδος σκολεὰ ἐγένετο διὰ τὴν
σύνθεσιν τῶν κλινῶν ἐπὶ οἰκημάτων πολυγωνιῶν
οὐσῶν" καὶ τούτῳ καὶ τὰς ἐπὶ αὐτὰς κατακλίσεις
παραβύστους γίνεσθαι. Οὗ διὰ τὴν μελοποειῖΐαν
οὖν, διὰ δὲ τὴν μυῤῥίνης σκολιὰν διάδοσιν, ταύ-
- «n x«l τὸς ὡδὰς σχολεὰς καλεῖσϑαι. [Sch. CI.
“«ϑήνησιν ἐν τῷ “Πρυτανείῳ παρὰ πότον σκόλια
ἤδετο εἴς τινας, ὥςπερ εἷς “Ἀρμόδιον, "puso,
Τελαμῶνα" εἰρῆσϑαι δὲ αὑτὸ σχόλιον xcv ἀντί-
φρασιν, ὅτε ῥάδιω καὶ ὀλιγόστιχα ὡς ἐπιγράμματα
ἤδετο, ἃ ἐκαλεῖτο σκόλια, ἀντιπροτεινόοντων aÀ-
λήλοις τῶν συμποτῶν, καὶ ἡλέγχοντο οὗ μὴ ἄϑοντες
ὃς ἀμουσοι.

L. 26. Πλουτεῖν ἀδόλως, ὃ ποιητής φησιν. ó γὰρ
χρηματιστὴς ὅπως ἂν τύχη,. καὶ εἰ μετὰ τυραννίδος,
πλουτεῖν βούλεται.

P.g.l. 1. ᾿Ιατρὸς] Πρῶτον φησὶ τὸν ἰατρόν, οὗ-
τος γὰρ περὲ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καϑ' αὑτὰ καταγένεται.
ἁ δὲ παιδοτρέβης, περὶ τὴν σύνθεσιν αὐτῶν καὶ
: τὴ τοιάνδε τῶν μορέων συνθήκην, καὶ τὸ κάλλος
αὑτῶν.

Ib. Χρηματιστὴς] ᾿Ιδοὺ, τὸ ἀδόλως oU προσέϑη-
κεν, ἐπειδὴ αὐτὸς ὁ χρηματιστὴς λέγει, ὃς πάντων κα.
ταφροι εἶ.

P. 10.1.1. Ἐλευϑερίας)] Πῶς ἐλευϑερίας αἴτιον τὸ
ὑποβώλλον δουλείᾳ παντοίων παϑῶν ;

[L. 8. τὸ πεέϑειν ἔγωγ * ἰστέον ὅτι τῆς εἰδωλικῆς
ῥητορικῆς ἔστιν ὁ ἀποδοϑεὶς ὅρος" δημοκοπεκὴν γάρ
τινα Acyes ταύτην πείϑειν ἐπιχειροῦσαν τὸν πλημμε-
λὼς κινούμενον ὄχλον, Sch. Ο].]

L.13. zfvráue ] “Ζύναμεν τὴν ῥητορικὴν νῦν xa-
λεῖ'" προϊὼν δέ, οὐδὲ δύυναμὲεν οὖσαν δείξειε αὐτὴν,

IN PLAT. GORG. 281

ἐπεὶ οὐχ δρᾷ πρὸς ἀγαθόν, δυνάμεως δὲ πάσης, τὸ
«τοὺς τοῦτο ὄρᾷν. - :

[P.'11. 1. 1. ἕνα. κατὰ κἀενοῦ τὸ εὖ ἴσθι. Sch. CL]

[L. 16. ποῦ. ἐν τῇ παικέλῃ στοᾷ. Sch. Cl]

(P. 12. 1. 17. ταύτης τοίνυν τῆς πειθοῦς. πάλιν τὴν
εἰδωλικὴν βούλεται λεγειν 6 Γοργίως ῥητορικήν. καὶ

Q ἀπὸ τοῦ χείρονος ἤρξατο τοῦ δικανικοῦ" κρεῖττον»
δὲ δῆλον 634 τὸ συμβουλευτεκόν" ἐκ τἀγαϑοῦ γὰρ τὴν
ὑπόστασιν ἔχει" μέσον δὲ τὸ πανηγυρικὸν ἀπὸ τοῦ νοῦ
προελθὸν, xal χεῖρον τὸ δικανικὸν, ὡς ἀπὸ ψυχῆς
προῖόν. Sch. Cl.]

P. 11. L 20. 104 δὴ] ἄρχεται ἐντεῦθεν τὴν
πειθὼ διαιρεὶν εἴς τε τὴν πιστευτικὴν, καὶ εἰς τὴν δι--
δϑασχαλικήν. ἔστι δὲ προσϑεῖναι, καὶ εἷς τὴν ἀπὸ τῶν
φοιγὼν ἐννοιῶν, οἷον, τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα, καὶ ἀλλήλους
ἴσα.

P. 15.1. 56. Οὐδ᾽ αὐτός πω] Ἑαυτὸν ὃ Σωκράτης
ποιεῖ τῷ Γοργίᾳ συμφυρόμενον, ἔνα el; διαλεχτικὴν
αὐτὸν συνουσίαν προκαλέσηται.

[L. 5. 7| αἵρεσις τριττή' ἢ προσώπων ἢ πραγμά»
so» ἢ συναμφοτέρων" iy πᾶσι δὲ τούτοις οἱ τεχνι»
κώτατοι Gy ἄριστα συμβουλεύσαιντο ἕν γε πόλει εὕνο-
μουμένῃ -- ἐν δὲ μὴ τοιαύτῃ ὃ ῥητορικὸς πάντα ὑποδύ--
σεται. Sch. Ο].}

[P. 15.1. 5. ἀρχαιότερος Θεμιστοκλῆς Περικλέους,
ἕτεσι πλείοσι τῶν πεντήτοντα. Sch. Cl.]

P. 15. L. 8. Τοῦ διὰ μέσου τείχους 4Διὰ μέσον
τεῖχος λέγει, ὃ καὶ ἄχμε νῦν ἔστιν ἐν “Ἐλλάδι, i»
τῇ -Μουνυχίᾳ γὰρ ἐποίησε καὶ τὸ μέσον τεῖχος, τὸ
μὲν βάλλον ἐπὶ τὸν Πειραιᾶ, τὸ δὲ ini Φάληρα,
U9, εἰ τὸ ἕν καταβληθϑῆ, τὸ ἄλλο ὑπηρετοίη ἄχρι
πολλοῦ. «Σωχράτης δὲ νεώτερος μὲν Θεμεστο-
κλέους, σύγχρονος δὲ Περικλέους, ὡς διὰ τούτων
δηλοῦεαις ὃ

e

9892 ΄΄. SCHÓLIA

P. 15. 1. x. [Ἔμβραχυ, συντόμως “ἢ εὔχερῶς
εἶπεν dj ἁπλῶς. καὶ ἄλλως" ἔμβραχυ, συντόμως
καὶ ἁπλῶς. Ὑπερίδης ἐν τῷ κατὰ ᾿Αριστοφῶντος (f.
“Ἱριστογεέτονος)" οἶδε ἔων αὐτῷ δεδομένην ἄδειαν καὶ
πράττειν καὶ γράφειν, ὃ, τὸ ἂν ἔεβραχυ βούληται. Ὡἴρι-
στοφάνης Θεσμοφοριαζούσαις (387.) Πῶς δ᾽ oy) δια--
βέβληκεν ὅπουπερ ἔμβραχυ εἰσὲ ϑεαταὶ κεὼ τραχῳδικποὲ
χοροί; Κρατῖνος ἐν Ὥραις" Ἔδει παρέχειν, O τις
iuro ἔμβραχυ. Schol, ined, ap. Heins. ad Hesych.
T. L p. 1191. et Boutb, ᾿Ἔμβραχυ ἐπιῤῥηματεκῶς
ἀκουστέον ἀντὶ τοῦ συντόμως ἢ ἁπλῶς ἢ καϑάπαΣς ἢ
καϑόλου. Sch. Cl.

L. 19. Ὁρϑῶς) ᾿Ορϑῶς περὶ τὴν διάνοιαν" σαφῶς
περὸ τὴν φράσιν. [Cod. Reg. -- τῆς διανοίας -- τῆς
φράσεως.

[L. 22. Glossa cod. Meerm. τελευτῶντες" εἷς τέλος
τοῦ λόγον ἐλϑόντες.}

P. 18.1. 18. Ἴσως μέντοι] “έδοικεν ὃ Γοργίας, xoà
φεύγει τὴν διάλεξιν" αἰτιᾶται δὲ τοὺς παρόντας πα--

. νούργως, ὡς οὐκ ἀνεξομένους.

L. ult. Προὐργιαέτερον] προτιμότερον.

P. 19. 1. 12. Ῥητορικὸ»)] Ἐντεῦθεν ὃ πρῶτος ἐκ
τοῦ τρόπον τῆς , ἀποκρίσεως Γοργίου ἐντρεπτικὸς
ἔλεγχος. ἷ

[P. 19. 1. 1... ὁ μὲν Χαιρεφῶν ἐφέεται τῶν Zuxga-
τιχῶν λόγων ὡς ἀγαθῶν προηγουμένως, κατὰ
δεύτερον δὲ λόγον, ἡδέων" φιλόσοφος ydo ἔστιν" ὃ δὲ

, Καλλικλῆς ἐφίεται αὐτῶν προηγουμένως ὡς ἡδέων, κα-
τὰ δεύτερο» δὲ λόγον ὡς ἀγαθῶν" φιλήδονος γάρ
ἐστιν. Sch. ΟἹ.ἦ t

P. 20. 1. 12. divíxo] εὐθέως, καὶ παραχρῆμα vU»
δὲ, κικρὸν ὕστερον.

L. τά, oa τυγχάνει] Ὃ δεύτερος ix τοῦ τρό-
που τῆς ἀποκρίσεως Σ᾽ ργίου ἀποδεικτεκὸς ἔλεγ-

, ζος,

IN PLAT. GORG. . 983
[P. 21.1. 6, ἔχε δὴ ἀνεὶ τοῦ μέμνησο. Sch. (}.}

b. 21.1. 26. "Hxos (imo Mésrraus οὖν λέγων ἀλα

qo] πρότερον) Ὃ τρίτος dà ἐντεῦθεν ix τῶν ngayua-
τῶν ἀποδειπτικὸς ἔλεγχος.
iP. 252." 1. éo«vroc δὲ οὕτως. "H. ἐκ παραλλή.--

Àov χρῆσις τῶν ἐπιῤῥημάτων ᾿Ἀτειπή" ὡς τὸ, ἐγώ.

εἶμε" καὶ ὡς τὸ, ὃς xa) αὐτὸς τῶν σκουδαέων καὶ φίο-
λων. Sch. Cl.) ΄ í

P. 35,1. 15.. ᾿ἀναϑέσθαι) τὸ θέσθων τὸ ürvixsíut-
yov τῷ ἤδη κειμένῳ. |

P. 24.1. 16. Συγγράμματι) d» τούτου δῆλον, ὅτι
οὐχ ὃ ἐξ ἀρχῆς τοῦ πώλου λόγος αὐτοσχέδιος ἦν, ἀλλὰ
σύγγραμμα.

P. 25. 1. Δ. ᾿Επιτηδεύσεως) ᾿Ιστέον, ὅτι διαφέ-
Qe Ἐπιτήδευμα καὶ ᾿Ἐπιτήδευσις, αὕτη μὲν yap ἐνέρ-
γειαν δηλοῖ" ἐκεῖνο δὲ οἷον οὐσίαν, ὥς φησι Πλούταρ-
χος. Οὕτως οὖν καὶ ἀκοὴ, καὶ ἥκουσις, καὶ Ψόφος,
xci Ψόφησις, τὰ μὲν οἷον οὐσίᾳ» τὰ πρῶτα, τὰ δὲ οἷον
ἐνέρνειαν, .

EF. 27. L. 5... (Πολιτικὴνὴ Ἢ πολιτικὴ διαιρεῖται
ὡς ὅλον εἰς μέρη, τὴν νομοθετικὴν» καὶ δικαστικῇν"
αὗται γὰρ ἀλλήλων προςδέονται" τὰ δ᾽ ἀντιδιαιρού-
μένα, οὔ. καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁ αὐτὸς τῆς διαιρέ-
σεως τρόπος. ᾿ ͵

K. 15. Δικαιοσύνην) 4ικαιοσύνην, 4ÀX οὐ dv
καστικὴν προσεῖπεν, ἵνα μή τὸ δικοστικὸν μόνον,
ἀλλὰ καὶ τὸ διανεμητικὸν, μᾶλλον δὲ καὶ αὐτὴν
τῆς ψυχῆς εἷς ἑαυτὴν ἐνέργειαν, περιλάβῃ τὸ
ὄνομα.

P. 38.1. 5, ᾿“ποϑανεῖν) Ἢ óc τῶν ἀνοήτων τοῦ--
το αὐτοῦ καταψηφισαμέγων, ἢ ὡς ἀπελαϑέντα Um
αὐτῶν, καὶ τοῦ ἐκ τῆς ἰατρείας μισθοῦ στερούμενον,
σπάνει τῆς τροφῆς ἀποθανεῖν. “"

P. 29. 1. 1. Καὶ γὰρ' ἂν κι v. A] Eni γὰρ τῶν
- περὶ σῶμα ἡ διαφορὰ τούτων γνωσθῆνιι εὐχερής"

284 SCHOLIA. n ἡ

ψυχὴ γὰρ τὸ κρῖνον, σωματικὸν δὲ τὸ κρινόμενον"
ἐπὶ δὲ τῶν περὶ ψυχὴν, ψυχῶν οὐσῶν τῶν συμπεφυρμέ.

νῶν», σοφιστῶν λέγω καὶ ῥητόρων, καὶ ψυχῶν τῶν ταύ-. —

τὰς χριγουσῶν διαστρόφων, συμπεφυρμένη καὶ 5 διά-
κρίσις, οὗ τῶν ἐπιτηδευμάτων" δῆλα γάρ" ἀλλ᾽ αὗτοί
τὲ οἱ μετιόντες, καὶ ἡ τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων μετάληψις
j διὰ τὴν ἀπάτην, καὶ οἱ κρίνοντες ὑπὸ τῶν κρινομένων

ἠπάτηνται.
L.6. Σὺ γὰρ τούτων ἔμπειρος] Τοῦτο εἶπεν, ἢ δια

τὸ ix τῆς “ἀναξαγόρου *

7/0t« δὲ τοῦτο ἐκ l'ogy(ov, ὃ δὲ ἐξ ᾿Ἐμπεδοκλίους, τοῖ

διϑασκάλου αὐτοῦ οὗτος δὲ φιλόσοφος ὧν τὰς τῶν |

φιλοσόφων δόξ ξας καὶ ἠπίστατο, καὶ ἐδίδασκεν" 5

ὄξης εἷς παροιμέαν ἐλϑ εἰν"

διὰ τὴν τῶν ὀνομάτων Bio ΠΘΟΗ ἢ τοῦ, ὦ φέλε πὸω-

Ae. [Nugae] — [4va£ αγόρειος γὰρ ἣν τῇ προαι-
Qéoc. ὃ πῶλος καθάπερ ὃ Γοργίας ᾿Εμπεδόκλειος.
* Sch. C1.]

[Schol. in Marg. cod. Meerm. τὸ óàí ὑπ᾽ "Avatayó-
ρου ϑρυλλούμενον, τοῦτ᾽ ἣν" ὁμοῦ πάντα χρήματα,
ἤγουν πράγματα.

L. 9. Ὃ μὲν οὖν ἐγὼ) 'O Πλάτων ἐνταῦϑα κπατα-
κέχρηται τῷ ᾿Αττικῷ σχηματισμῷ κατακόρως, τῷ κα-
λουμένῳ ἀμερίστῳ. Τοῦτο δέ ἐστι, τὸ ἔχον τοὺς μὲν
πολλοὺς λεγομένους συνδέσμ ove, μηδαμῶς δὲ τὴν 4t.
ὅρα γὰρ πῶς" ὃν μὲν οὖν ἐγώ" ἴσως μὲν οὗν" ἄξιον
μέν" ἐὰν μὲν οὖν καὶ ἐγώ.

L. 10. "Arctax gogo Τὸ λεῖπον τοῦ τῆς ῥητορικῆς
ὅρου. ἔστι τ ὅλος. Ῥητορικχή ἔστι κολακεία, πολε-
τικῆς μορίου εἴδωλον ἀντέστροφον ὀψοποιῖας ἐν Ψυχὴν
ὡς ἐκείνη ἐν σώματι.

P. 29. L 25. Τηλικοῦτος ὧν] ἤγουν voc ev.

Lb 25. 2 AQ. οὖ» ᾿Εντεῦϑεν ὃ ó negl τῆς εἰδικῆς αἰτέας
τῶν ἠϑικὼν ἀρχῶν λόγος, ὅτε ἀρετή τέ ἐστε, καὶ ἐπι»
στήμη τῶν ὄντων.

. IN PLAT. GORG. - 285

(P, 3o. 1. 9. τὸ ἀμφιγνοεῖν τοῦ ἀγνοεῖν ταύτῃ δια-
φέρει, ἢ τὸ μὲν ἀναέρεσιν ἔχει παντελῆ τοῦ γι-
νωσκειν, τὸ δὲ ἀμφιβολίαν καὶ ἄγνοιαν τοὺ ἀλη-
oU; Δωριεῖς δὲ αὐτὸ καὶ ἀμφίγνωμόν φασιν.
Sch. Ci)

P. 30.1. 13. Δύο ἅμα] τό, τε βούλεσϑαι, «καὶ τὸ
δοκεῖν. Τοῦτο μὲν γὰρ κατὰ φαντασίαν ἐστὶ τὴν
τυχοῦσαν" τὸ δὲ βούλεσθαι πάντως πρὸς τὸ ἀγα ϑὸν
ἀπτοτείνεται. -

L, 36. Μὰ τὸν] ᾿Ελλιπῶς ὄμνυσι πρός τε εὐλαβείας
καὶ πρᾳύτητος ἔνδειξιν.

P. di. .38. Οὗεος ἀνὴρ] Ὃ Πῶλος, ὡς παρὰ
πόδας τοῦ «Σωχράτους ἐνανιία λέγοντος πρὸς ἕαυ-
τὸν, xal ποιεῖν ü δοκεῖ αὐτῷ τὸν ῥήτορα, καὶ μὴ
ποιεῖν ἅ βούλεται, ὥςπερ ἐκπεπληγμένος, ταύτην
ἀφίησε τὴν φωνὴν, οὗτος ἀνὴρ, ὥσανεδ ἔλεγεν"
ὦ ἄνθρωπος οὗτος τέ πάσχει; οὕτω τῶν ἑαυτοῦ
λόγων [Cod. Par. οὗτος τοῦ ἑαυτοῦ λόγου] ἐπιλέ-
λησται. ἐφ᾽ οἷς ó Σωκράτης, ὑποτεμὼν τὸν τοῦ
“Πώλου λόγον, μεταξύ φησιν, ἐπιμένων τῷ παραδόξῳ
τῶν λόγων" Οὐ φημὲ ποιεῖν αὑτοὺς ἃ βούλονται"
ἀλλά je ἔλεγχε" ὡσανεὶ ἔλεγεν’ μοὶ μὲν ταῦτα
δοκεῖ, καὶ ἐγὼ ταῦτα φημὶ, τὸ τοὺς ποιοῦντας ἃ
δοκχεῖ αὐτοῖς δίχα νοῦ, μὴ ποιεῖν ἃ βούλονται. εἰ δὲ

σοι οὕτω μὴ δοκεῖ, μὴ ἀγανάκεει, ἀλλὰ τὸν λόγον

ἔλεγχε.

L. ao. ὮΏ λῷστε Πῶλε x. τ. λ.] Καὶ γὰρ Γοργίᾳ, καὶ
τοῖς κατ᾽ αὐτὸν, αἷ παρισώσεις ἐπετηδεύοντο.

P. 352. 1. 4, Χρηματεσμὸν)] τὸν τῶν χρημάτων
πόρον. ᾿

Ἃ 19. "4 ἐνίοτε] Ταῦτα μετέχειν δύναται τῶν
ἄκρων, saUra δὲ οὔ. |

: 88. 1. 17. τί οὐκ ἀποκρένεε (sic.] ὃ μὲν T'og-

γίας ἐπιεικέστερος ὧν καὶ ἑτοίμως ἀπελογεῖτο καὶ
(On τὰ ἐρωιωμενα' ὃ δὲ Πῶλος σιωπᾷ «bOa-

e

286 SCHOLIA

δέστερος ὦν" ὃ δὲ Καλλικλῆς πωντελῶς ἄνερυθρε-
ἄστως οὐδὲ ü»fyevas τῶν συλλογισμῶν x. c. λ.
Schl. Cl.]
, P. 84.1.8. Εὐφήμει] σιώπα, μὴ ἀκαιρολόχεε.

L.10o. ᾿“ζηλώτους] ᾿ζήλωτος γάρ ἔστιν, ὅςτις ἔγχει

θέσιν ἀνηκέστοις ἐνισχόμενος.

L. 30. Ἧττον] Τὸ Ἧττον ἐπὶ τοῦ ἄκοντος ἀποϑνή-
σκοντος ἀδότως, οὐκ ἐπὶ τοῦ ἐλπέδας ἔχοντος ἐπεδώσειν
εἰς ἀρετήν" ἐπὶ δὲ τοῦ σπουδαέου ἀντὲ τοῦ οὐδαμὼς
ἀποδεκτέον.

[P. 55. 1. γ: ὑπὸ μάλης πάντες παλαιοὶ προφέ-
φονταὶ ἑνικῶς" τάττονται δὲ αὐτὸ Pb τοῦ, κρυ-
φίως cw πράττειν, καὶ ἀεὶ μετὰ τῆς προθέσεως,
ὡς Ζημοσθένης i» τῷ πρὸς “ἄφοβον [T. 1I. p. 848,
Reisk.]* ἀλλὰ μὴν οὐχ slc οὐδὲ δύο ταῦτ᾽ ἴσασιν», οὐδ᾽
ὑπὸ μάλης 7 πρόκλησις γέγονεν, ἀλλ d» τῇ ἀγορᾷ.

. σφε, ὃ μὴ εὐχόμεθα γενέσθαι ἡμῖν. Odio; δὲ, ὃ πά- —

πληϑυντικῶς δὲ oU μάλας λέγουσιν, ἀλλὰ μασχάλας,

καὶ ἄνευ τῆς προϑέσεως" “ἁυσίας ὃν τῇ πρὸς Με-
τάνειραν ἐπιστολὴ [T. VI. Orr. Gr. Reisk. p. 34.}
xal τὴν μὲν κόμην ψελὴν ἔχεις, τὰς δὲ μασχάλας
δασείας. - Τὸ μέντοι ὑπὸ κόλπους ταυτὸν καὶ αὐτὸ

' κατὰ τὸ σημαινόμενον ὑπάρχον ἀμφοτέρως ἐχρήσαν-

᾿ "(je προθέσεως, οἷον, ὑπὸ κόλπον καὶ ὑπὸ κόλπους."

vo, ἑνικῶς φημὶ καὶ πληϑυντιιῶς καὶ ἀεὶ μετὰ

Schl. Cl.]

P.55.1.11.. Τεθνήξει) ᾿Ενεργητικὸν ἂντὲ παϑητι-
κοῦ, τοῦ Τεθνήξεται, καινοπρεπῶς παρελήφϑη.
{ἐνέργεια ἀντὶ πάϑους, &vtixàc. 8.8]. 6].]

[L. 12., κεφαλῆς -- Κατεαγῆναι. xol τοῦτο irre
κόν" τὸ γὰρ κοινὸν, τὴν κεφαλὴν κατεαγῆναι' τὸ
γὰρ ἐπὶ μέρους λέχειν LAvrixóv- οἷον ἔφαγον τοῦ
ἄρτου" οὕτως οὖν καὶ κατεάγην τῆς κεφαλῆς,
Sch. C1] dis

IN PLAT. GORG. 987

P. 56.1.5. Σκχεψώμεϑα)] ᾿Ἐνεεῦϑεν 6 regi dixeuo-
σύνης καὶ ἀδικίας ἐπεισέρχεταε λόγος.

L. 10. Ὅρο»] οὐχ δρισμὸν λέγει, ἀλλὰ τίνα τρόπο»
καὶ διορεσμον. .

L. 15. XaAenóv] Kar εἰρωνείαν τοῦτο φησὶν, ὡς
δηλοῖ τὸ ἐπαγόμενον.

L. 19. Φλυαρέας) Φλυαρία παρα Πλάτωνι παν-
wayoi Wü» κὸ περιττὸν, als ἐν λόγοις εἴτ᾽ ἐν πράγ-

ασε, A
i P. 57. L. 4. Μέγαν βασιλέα τὸν τῶν Περσῶν
βασιλέα.

L, 6. Παιδείας --- δικαιοσύνης] Παιδεία, ἢ ἐξ ἀρχῆς
' φροφή. Δικαιοσύνη , ἢ τελεία ἀρετή. .

L.20, Τὸν δεσπότην καὶ 9 εἴον] Τὸ μὲν δεσπότην
ἀγελεῖν, παράνομον" τὸ δὲ θεῖον, ἁνοσιουργὸν παρέ-
στησι τὸν Αρχέλαον, εἴπερ ἐν τάξεε πατέρων oi
ϑεῖοι.

, L.a5, ἈἈνεψιὸν] τὸν παρ᾽ ἡμῖν ἐξάδελφον.

L. 35. 'Hga»wosv] τῆς ταφῆς ἀφείλετο.

L. ult. Τὸν ἀδελφὸν} Εἰς τὸ ᾿4δελφὸν στικτέον,
ἕνα τὸ Γνήσιον πρὸς τὸ Περδίχκου υἱὸν ἐξακσύ-
ἡται.

P. 88. 1. 9. “πὸ pev] Kew εἰρωνείαν καὶ τοῦτο

σέ.

ΤΣ 14. "4ÀÀo τι] Ὃ λόγος οὗτος ovx ἔλεγχός ἔφτιν,
ᾧ us, ἴφης πρὶν, καὶ noi; ὧν ἐλέγξειεν, ἀλλὰ πρὸς
ἄλλο τι εἰρημένος, .

L. 20. “Ῥητορικῶς] oU πρὸς ἀλήθειαν, ἀλλὰ πρὸς
τὰς τῶν πολλῶν ἡμαρτημένας δόξας. .

P. 59. 1. δ. Τρίποδες) Τῶν λαμπρῶν ἀναθημάτων,
καὶ τῶν πλουσίων, καὶ ἐν δυνάμει, μνημονεύει, ὅτε
- τούτοις μάλιστα οὗ δικασταὶ πιστεύουσι. 4]ιονύσιον
δὲ, τὸ τοῦ Διονύσου φησὶν ἑερόν.

L. 10. ψβναγκάζεις] ταῖς ἀποδεικτικαῖς πέστεσι
nat Os.

*

4

-
—

2988 —— SCHOLIA .. :

L. ia. Ovoíac] OP ἐν voi; δικαστηρίοις τὰ xy »-
ματα Obola» φασί. διὰ τοῦτο οὖν ὡς πρὸς ῥη-
vogu διαλεγόμενος, οὕτως εἶπεν. ὅμως προσέϑη-
κε καὶ τὴν προσήκουσαν αὐτῷ οὐσίαν, gui dé
τἀληϑ és.

L. 14. “Ομολογοῦντα] οὗ μόνον πρὸς νὸν ἐλέγχοντα,
ἀλλὰ πολὺ πρότερον αὑτὸν πρὸς ἑαυτόν.

-P. 4o. l. 158. Zuó ϑεῶν) Εἰ ὑπὸ Θεῶν, ἀγαθὴ 1j
δίκη" τὼ γὰρ ἐκ τούτων τοιαῦτα.

L. 18. 56. Φίλον)] Οὐχ ὡς ὁμόφρονα, ἀλλ᾽ ὥς εὑὐνοῖ-
κῶς πρὸς πάντα ἄνθρωπον ἔχων.

Ι,. Δ). Χαλεπώτερον) xoi τοῦτο. xav εἰρωνείαν φη-
oi», ἢ κατ ἀντίφρασιν. |

P. 4ι. 1.1, ᾿4δύνατον] 'O Σωκράτης τῷ παρ᾽ ὑπό-

. ψορίαν λεγομένῳ χρῆται, εἰκὼν οὐ Χαλεπὸν, ἀλλ᾽

“ἀδύνατον.

L.7. καταπιττωθῆ" μετὰ πίσσης χρίσωσιεν αὐτόν.
Schol. Meerm. cod.]

1. 15. Μορμολύττῃ) φοβεῖς. Παρῆκται δὲ τὸ ῥῆ-
μα ἀπὸ τῶν προσωπείων τῶν ἐν ταῖς τραγῳδίαις
ὑποχρειῶν, ἃ ἐκάλουν ΜΟορμολύκεια, “]ωριεῖς di,
Τόργεα. τοιούτοις ἀὲ καὶ a£ γυναῖκες τὰ πωιδία φο-

οὔσεν.

ἥ [L. 14. ἐμαρτύρον ἀντὶ τοῦ, μάρτυρας προσεχάλου.
Sch. CI.

L. 1 Aio αὖ τοῦτο εἶδος ἐλέγχου Τοῦτο
παράγγελμα Τοργίον, τὸ τὰς σπουδὰς vd» ἀντιδί-
κων γέλωτε ἐκλύειν, τὰ δὲ γελοῖα ταῖς σπουδαῖς
ἐκκρούειν.

L. 26. «“Βουλεύειν λαχὼν] Κληρωτοὶ γὰρ ἦσαν oi
βουλευταὶ, ἀφ᾽ ἑκάστης τῶν δέκα φυλῶν εἷς πρὸς
po ἐνιαυτόν. καϑ' ὃ καὶ ἐλέγετο Πρυτανεύειν ἡ
φυλή.

L. 7. ᾿Ἐπιψηφίζειν] Ἐπιψηφίζειν ἐστὶ, τὸ τι-
»ó6 πρυτανευούσης φυλῆς ἕνα κληρούμενον ἀπὶ

IN PLAT. CORG. 989 -

«υτῆς τὰς ψήφους ἑκάστων ἀπαριϑμεῖσθαι, τῶν
τε τεθειμένων δεῖν γενέσθαι, neg οὗ ἡἣ σκέψις,
.. wal τῶν ἀπαγορευόντων, καὶ ἔτε τὰς τῶν ἀμφε-
βόλλων. λεγόντων, ἀποφαίνειν τε εἰς τὸ κοινὸν,
«ίγες τούτων ai ψῆφοι, πλείους, ἢ ἐλάττους, ἢ
μεταξὺ, ἐξ ὧν τὸ πρακτέον, ἢ μὴ, διεχρίνετο.
καὶ ὃ τοῦτο ποιῶν, οὗτος ἦν ὃ ᾿Επεψηφίζειν λε-
γόμενος. -

P. 42. 1, .. Ἐπεψηφίζειν τοῦς παρόντας} ἀντὶ
τοῦ, ταῖς ψήφοις τῶν παρόντων κρίνειν τὴν ἀλή--.
Quay. [ἀντὸ τοῦ, ἐπεμαρτυρεῖν καὶ ἐπικυροῦν τὸν

. λόγον ὃν σὺ λέγεις" ἡ δὲ σύνταξις πρὸς αἰτιωτικὴν.
€ Sch. (].]

L.1o. Καὶ ἐμὲ καὶ σὲ] Κατὰ τὰς κοινὰς καὶ ἀλη--
ϑεῖς ἐννοίας δηλονότι. ᾿

L. 19. ““ἐγε δή μοι] Τῶν δύο προβλημάτων τοῦ
πρώτου ἐντεῦθεν 7) κατασκευὴ, τὸ χεῖρον τοῦ ἀδικεῖ--
σϑαι τὸ ἀδικεῖν.

P. 43. 1. 15... ᾿Ἐπιτηδευματαῦῇ ᾿Επιτηδεύματά ἔστι
τὰ διὰ μόνων τῶν ἐθῶν μελετώμενα.

L.16. Μαϑημάτω») Μιαϑήματά ἔστι, τὰ κατὰ τὰς
κέχνας καὶ ἐπιστήμας διὰ διδασκαλίας τοῖς ἀνθρώ-
ποις παραγιγνόμενα. :

Ῥ. 45.1.8. Μετὰ τοῦτο δὲ] Τοῦ δευτέρου προβλή--
ματος κατασκευὴ, ὅτι τῶν ἀδικούντων κρείττων 0 δέ-
xq διδοὺς, ἢ ὃ μή.

Ῥ. 45.1. 17. Εἰ τὶς τι ποιεῖ Ἔκ τούτου δῆλον, ὅτι
τὸ νοεῖν καὶ Bad uv, οὐ ποιεῖν ἐστεν, ἀλλ᾽ ἐνεργεῖν
μόνον" οὗ γὰρ πρὸς tà πάσχον γένονται. '

P.46.1, 15. Kolatógevoc] Κολάζεσϑαί ἔστι xv-

| elec, τὸ τῆς πονηρίας κολούεσθϑαε, ὃ ἐστιν ἐλαττοῦ-
᾿ς σϑαῖι, ἢ ἐμποδέζεσϑαι.

P. 46.1. 26. ᾿4ρ᾽ οὖν τοῦ μεγίστου] Εντεῦϑεν ἀπο-
δείκνυται, olov μεγέστου κακοῦ ἀπαλλάττεται ὃ δίκας
διδούς. ᾿

Ῥελτ. ΟΣ». Το. [Π. ᾿ τ .

LU

-—

2900 SCHOLIA

P. 40. l. 17. 4δεύτερος “4 εύτερος, oU πρὸς ev-
δαιμονίαν, ἀλλὰ κατὰ τὸ τετάχϑαξ μέσος «e
τριῶν.

P. bo. 1. 190. «Συλλογισώμεϑα])]ὔ Σημαίνηταε, ὅτι
“Δριστοτέλης τοῦ συλλογισμοῦ τὸν ὅρον ἐντεῦϑ εν εἴλη-
φε σχεδὸν αὐταῖς λέξεσιν.

P.51.1. 14. Ἕξοντα]) Προσυπακουστέον, τὸ πρὸς
κακοδαιμονίαν. -

L. 17. Ζώσει δίκην] ἸΤάχιστα ϑώσει δίκην, παρὰ
τὸν δικαστὴν, δηλαδὴ τὸν οἰκεῖον λογισμὸν, βασανί-
ζοντα αὐτοῦ τὰς φαντασίας, καὶ κολάζοντα τὰς παρα-
λόγους ἐννοίας. Οὖκ εἰσάγειν οὖν εἰς δικαστήριον,
ἀλλὰ νουϑεσίαν καὶ ἐπίπληξιν ἐφ᾽ ἑαυτὸν καὶ τοὺς oi»
κείους ἄγειν παρακελεύεται. '

P. 52. 1. Δι. Ei ἄρα δεῖ] Φησὶν ὅτε, εἰ δέ ἐστὶ
τις ἐχϑρὸς σοῦ, μὴ ἀδικεῖ δὲ ob, ἀλλὰ ἄλλον τινὰ,

2

μὴ ϑεληήσεις αὐτὸν δοῦναι δίκην, ἀλλὰ καὶ βοη-

θήσεις αὐτῷ, εἰ δύνασαι, ἵνα Fr πλέον τεμω-

ρηϑῇ. — "
, P. 55. 1. τά. Οἷον) ἀντὶ τοῦ, ϑαυμαστὸν ἐνταῦϑα.

P. 54.1. .ι8. ᾿Ἔ μπληκτος] Γράφεται καὶ, ἔκβλητος.
Hiis d ὃ i«óg τοῦ Κλεινίου ᾿Αλκιβιάδης, — Cod.

eerm.

[Lin. 35. ὁμολογήσει Ἰωλλοιλῆς" οὐδέποτε Cav-
τῷ συμφωνήσεις, ἀλλ ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ διαφωνή-
ip P UPRICOR Olymp. ap. Ruhnk. ad. Vell

, 65.] i

P. 55.1. 4. INeavievea ai] μέγα φρονεῖν, κομπάζειν,
, [ἐπαίρεσϑαι. Meerm.] -

L. 22. Φορτικὰ καὶ δημηγορικὰ] Φορτικις ἔστι,
τὰ βάρος ἐμποιοῦντα" Ζ2]ημηγορικὼ, τὰ πρὸς τὴν
τῶν πολλῶν βλέποντα δόξαν. [Idem in cod. Aug.
x uer

. 28. Τὸ Zogóv] ἂντὸ τοῦ, σόφισμα. (ut coé
Aug.] ;

IN PLATONEM. ' 291

[P. 56. 1.5. ἐδειώχαθϑες. ἐδίωχες, Schol. cod, Clark.
etOlymp.] ᾿

[P.. 56. L 1o. προπηλακιζόμενος" ὑβριζόμενος,
ἐξουϑενούμενος. Schol. Clark.

P. 58.1. 5. ᾿Επὲ τὰ μείζω] Mete. φησὶν ὃ Καλλι-
κλῆς, τὴν xaT αὐτὸν ῥητορικήν" ἴσως δὲ καὶ τὴν τυ-
ραννέδω, ὡς ὕστερον δηλώσει,

Ι,..1ο. Τῶν νόμω»]} ᾿ἀπαρέϑμησις ὧν οἴεται ψευδῶς
Καλλικλῆς ἄπειρον εἶναι τὸν φιλόσοφον.

L. χ2.. «ΣΣυμβολαίοις} Συμβόλαια παρὰ τοῖς “4τ-
τικοῖς, αὐ ἀσφάλειαε, καὶ συγγραφαὶ, καὶ συν-
ϑῆκχαν πόλεων, καϑ' ἃς. τὸ δίκαιον ἀλλήλαις iva-

. μον».

L.15. ᾿ϑῷν) Ἤϑη τὼ ἐν ἔθει κείμενώ φησι.

L.20. Τὸ τοῦ Εὐριπίδου] Τὰ ἰαμβεῖα ταῦτ᾽ ἔστιν .
ἐξ Ἀντιόπης τοῦ δράματος Εὐριπίδου, ἐκ. τῆς Ζήϑου
ῥήσεως πρὸς τὸν ἀδελφὸν “ἀμφίονα. οὗτοι δὲ ᾿ἤντιό-
3515 υἱοί, [add. Olymp. ad h. 1. ap. Valcken. Diatrib.
iu Eur. Fx. p. 70.]

L. 27. Παιδείας] Παιδείαν φησὶ τὴν περὶ τὰ μαϑή-
ματα ἐν παισὶ τροφήν τε καὶ ἀγωγήν.

P. 59. 1. 9. IHixgOv τί μοι δοκεῖ χρῆμα] Τὸ δια-
λέγεσθαι παιδάριον, πικρόν τε δοκεῖ, ὡς παρὰ
φύσιν καὶ βίαιον ó9* καταγέλαστον δὲ, ὅταν ψελ-
λίζηται ἀνὴρ, καὶ πληχῶν ἄξιον, ova» παίζη. ἄναν-
δρα δὲ, ἄμφω, οὐχ ὡς γυναιξὲν, ἀλλ᾽ ὡς παιϑδέοις
πρέποντα.

[P. θο. I. 2. Schol. cod. Aug. ap. Fisch. ad Crit. I,

. ἐπιεικῶς" ἱκανῶς" ἐπὶ τὸ (leg. ἐπιεεκ. ἔχω καὶ) φε-
κῶς, παρὰ Πλάτωνι.

P. θο. 1. 6. Ὅτ, ἀμελεῖς) Καὶ ταῦτα τὰ ἰαμβεῖα ᾿
τοῦ Εὐριπέδου ἐκ τοῦ αὑτοῦ Ἀντιόπης δράματος

-εἴληφες Σκόπει δὲ, ὅπως δεῖ χρῆσθαι ταῖς μᾶ--
κροτέραις ῥήσεσε τῶν ποιητῶν, μὴ αὑτοὺς διεύλοι
τιϑένιε τοὺς στίχους, ἀλλά τε καὶ λέξεως πεζοτέ.

j ᾿ T a

m SCHOLIA.

ρας [λέξεων πεζοτέρων Sicb.] eb πως αὐτοῖς ἄνα-
μέξαι. Ὃ τῶν στέχων δὲ νοῦς οὗτος" Ὃ Ζῆϑος φη-
gi τῷ ᾿Αἀμφίονε, μουσικῷ ὄντε" “Ρίψον τὴν λύραν, κπέ-
' χρῆσα δὲ ὅπλοις. οὕτω καὶ Καλλικλῆς λέγει Σωκρά-
πε. “{φες φιλοσοφίαν, ἐλθὲ δὲ ini τὴν πόλεν καὶ
δίκαζε. RN Olymp. ap. Valck. Diatr. in Fr.
Eur. p. .

.L. 9. δρᾶς πῶς, Εὐριπίδου γυναικώδει εἰρηκότος,
αὑτὸς μειρακώδεε εἶπε. — Olymp. ap. Valck.)

L. a1. Φαύλου, ἀντὶ τοῦ εὐτελοῦς. νῦν γὰρ oi
σημαίνεε τὸ καχοῦ" ἤδη γὰρ εἶπε μοχϑηροῦ. Olymp.
ap. Ruhnk. ad. Tim. p. 12600.}

P. 61. L 1. ἀγροικότερον] ἀντὶ τοῦ, σκληρότε-

o».
: L.5. Παῦσαι δὲ ἐλέγχων} Ἔν ἄλλῳ πρόςκειτωι, παύ-
gos μεταίζων. [Leg. ματαΐζων vel ματαιάζων ut cod.
Reg. v. Routh. in Corrig. ad p. 456. et Heind.]

L.4. Koióoxe] Γράφεται, nad δόκει.

[L. 6. παῦσαι τούτων, ἐξ ὧν ἐν κενοῖς καὶ ματαίοις
κατοικήσεις οἴποις. οὐδὲν γὰρ ἐκ τούτων κερδανεῖς.

Olymp.

i & Bog] ὃ πλοῦτος. Δόξα δὲ, ἣ παρὰ τοῖς πολ-
λοῖς εὐδοκέμησις.

1.11. «Δἐϑων»]} ΙΙστέον, ὅτι τὴν λίθον δὲ’ ἧς δοκι-
μάζουσι τὸν χρυσὸν, οἱ μὲν ἰδίως Βάσανον, οὗ δὲ 4υ-
ϑέαν καλοῦσιν.

P. 61. 17. ἕρμαιον, τὸ ἀπροςϑόκητον κέρδος,
ἀπὸ τῶν ἐν ταῖς ὁδοῖς τιϑεμένων ἀπαρχῶν, (τῷ
Ἑρμῇ addit. Aug.) ἃς of ὁδοιπόροι κατεσϑέουσιν.
Schol. Clark, et Áug. τοιούτῳ" βασανιστῇ δή. Cod.
Meerm.

[P. 61. 1. 231. Τρία] Ὅτι τρία ἔστιν οἷς κρίνεται
ψυχὴ, ἐπισεήμη, δόξα ὡς φρονίμου τε καὶ εὔνουν,
παῤῥησία. [8680]. Clark. : ]

σοφίας ἔνδεια ἐπιστήμη

-—

' IN PLAT. GORG. 293
αἰσχύνης παρουσία παῤὝῥησία

ἀπάτη δόξα ὡς φρονέμου xai εὔνον.
quae ad p. 62. l. ult. spectant]

| Ls 23. Πάντα ἔχεις) Προσυπρκουστέον, ὡς σύ τε

οἴει, καὶ ó πολὺς τῶν ἀνοήτων συρφετός.

P.62.1. 11. ᾿Δφεδναῖο»] “φίδνα, δῆμος «ἀϊαντίδος
φυλῆς, ἐξ οὗ οὗτος.

R^ 12. Χολαργεὺς, δῆμος ᾿Αχαμαντέδος φυλῆς, ἐξ
οὗ οὗτος. :

P.63.1.5. Ποῖόν τενα] Τὸ μὲν Ποῖον τὴν εἰδικὴν
σημαίνει ἀρχὴν, τουτέστι, δίκαεον, ἢ ἄδικον" τὸ δὲ,
τὸ ἐπιτηδεύειν, τὴν ποιητικὴν, ἀντὶ τοῦ, δημαγωγίαν
τε, καὶ ῥητορικὴν, ἢ "φιλοσοφίαν" τὸ δὲ, καὶ μέχρι
τοῦ, oiov παιδείας χώριν, ἢ περαιτέρω μέχρε τοῦ ἀκρε-

ους.

L.8. Οὐχ ἑκὼν) Ἰδοὺ, ἀκούσια τὰ ἁμαρτήματα φη-
σέν: ἀκούσιον γὰρ τὸ ψεῦδος. παραλογιζόμεθα δὲ
αὐτοὺς κατὰ τὴν καϑόλου πρότασιν.

L. το, "Inavós] Ixavéc ἐνταῦϑα τὸ uev ἀποδείξεως
λέγεται.

L.14. Ἐλάκα] Βλὰξ, ὃ χαῦνος τὴ προαιρέσει. εἴς
ρῆται δὲ ἢ ἀπὸ τοῦ βεβλάφϑαι τὰς φρένας, ἢ ἀπὸ τοῦ
μαλακοῦ, οἷον μάλαξ τις ὦν" ἐπειδὴ δὲ τὸ μα τῷ À
ἀσύμπλοκον, ἄντὶ τοῦ μλὰξ γένονε βλάξ. — [Similiter
Olymp. ap. Ruhnk. ad Tim. p. 61.)

P.64.1. 1. 12s τὸ xgéévvov] Σημαίνεται, xav. ἀρε--
τὴν μᾶλλον. Βέλτιον δὲ ἄμεινον, κατὰ δὲ τὴν τοῦ
σώματος ῥώμην μᾶλλον ἰσχυρότερον κρεῖττον.

P. 64. 1. 19. Ἔστε ταῦτα, ἢ oU;] Σκόπει ἐκ
τούτων τὸν πρὸς τὰς ἀποχρίσεις τοῦ αλλικλέους
ὄκνον, τοῦ, ἔστι ταῦτα, ἢ οὔ; καὶ τοῦ, νομί-
Lovgi», ἢ οὔ; καὶ τοῦ, μὴ φϑόνει μοι ἀποχρέ-
φασϑαι.

P.64.1. λ8. ΧΚινδυνεύεις] τουτέστε, φαίνη" ὑπερ.

204 . SCHOLIA
ἀμφιβάλλων ὥςπερ εἴρηκε, τὸ βαρὺ τῶν ἐλέγχων παρα-
μυϑούμενος. “

P.65. 1. 6, Οὑτοσὶ ἀνὴρ] Ὅρα τὴν πρὸς ἑτέρους
τοῦ λόγου ἀποστροφὴν, ὅσην τοῦ Καλλικλέους καὶ κα-
, τὰ τὸ σχῆμα ϑρασύτητα δείκνυσιν.

L. 12. «Συρφετὸς) ἀγυρτώδης ὄχλος, ὡς νῦν, ἢ
λόγος, ἢ ἐξ ἀνέμου συλλεγομένη κόπρος, καὶ φρυ-
γανώδης. | MEE

L.17. Tondáto] ὑπονοῶ, εἰκάζω. -

L.24. Προδίδασκε) Περιττεύεε ἡ πρόϑεσις, "ἄς-
τικῶς.

L.25. Εἰρωνεύη) Ἐϊρωνεία ἐστὲ προσποίησις ἀδυ-
vaptac, ὧν τις δύναται ποιεῖν ἐξ ἧς καὶ τὸ Εἰρωνεύω
ῥῆμα. ταύτῃ δὲ τὴν ᾿Αλαζονείαν ἐναντίαν εἶναι. ἔστι
γὰρ ᾿Αλαζονεία προσποίησις δυνάμεως ὧν τις οὗ δύνα-
105 ποιεῖν.

Ibid. Μὰ τὸν ZijOo»] Ἔθμνυσι κατὰ τοῦ Ζήϑου,
ὡς τινὸς τῶν ἡρώων ὄντος, ἢ ὡς χαριζόμενος Καλλι--
κλεῖ, ἐπειδὴ τῇ τούτου ῥήσει πρὸ μικροῦ εἰς παραένε-
σιν ἐχρήσατο.

P. 66.1. 8. Zeoxeic βούλεσθαε λέγειν] Μὲς οὐδὲ φρά-
σαι ϑυναμένου τοῦ Καλλικλέους, ἅπερ ἐθέλει, ὁ Σω-
κράτης καθάπτεται.

1,.. 15, ἔχε δή" ἀντὶ τοῦ, μέμνησο τῶν ῥηϑέντων.
Schol. cod. Clark. et eR :

L.14. Πολλοὶ ἀϑρόοι ἀντὶ τοῦ, ὁμοῦ. οὐ γὰρ εἴ
τι πολὺ, τοῦτο καὶ ὁμοῦ. ϑιὰ τοῦτο οὖν πολλοὶ
ἀϑρόοι φησίν,

(i. 21. Éxvéov* ἄξιον ἔχειν. Schol. cod. Meerm.]

P. 67. 1. 16. 4& ταυτὰ] Οἰκειότερον γὰρ P/i-
στήμης, «τὸ ἀεὶ τὰ αὐτὸ περὶ τῶν αὑτῶν λέγειν, ἢ τὸ

vega.

É. 68.1.17. Τί ἢ «(] Ὃ «Καλλικλῆς συνεὶς voU- ^
των οὐδὲν, ὑπολαβὼν δὲ διαίρεσιν τινὰ περιέχειν
τὴν ἐρώτησιν τοῦ Σωκράτους, ἀξιοῖ σαφῶς αὐτὸ

εἰπεῖν * τέποτέ iqvw ἑκάτερον, ὧν ἀντιδιαιρεῖν βούλε-
ται. διόπερ φηρὶ, τί ἢ τί, ᾿

L. 24. 'Hów; εἰ] Καὶ εἰρωνείαν τοῦτο φησὶ Koà-
λεκλῆς. τοῖς.

L. 25. Οὐδεὶς ὅςτις οὐκ ἂν γνοίη} ἀντὶ τοῦ,
οὐδείς ἔστιν, ὃς οὐκ ἂν uos μαρτυρήσειεν, ὅτι
λέγων τοὺς σώφρονας οὗ λέγω τοὺς ἡλιϑέους, τουτ--
έστιν, οὐδείς ἐστιν ἀνθρώπων, ὃς τοὺς σώφρονας
ἡλιϑίους λέγει. πρὸς ὃν ὃ Καλλικλῆς τοὐναντίον

di», ὅτι πώνυ πολλοὶ οἱ τοὺς σώφρονας λέγοντες
ἡλεϑίους.

L.27. Ἐπεὶ πῶς ἂν] ᾿Εντεῦϑεν ὃ περὶ τῆς τελικῆς
αἰτίας τῶν ἡϑικῶν λόγος. ἴστε δὲ ἀρχὴ κατὰ Σωκρα-
την τἀγαθά" κατὰ δὲ Καλλικλέα, «layo« ἡδονή.

P. 69.1, 27. ᾿Επικουρία»] ἢ τὴν ἐκ πλούτου xui πε-
ρεουσίας, ἢ τὴν ἐκ τῆς παρὰ τῷ Καλλικλεῖ καλουμένης
φρονήσεώς τε καὶ ἀνδρίας.

P. 70.1. 3. Οὐχ ἀγεννῶς) &vil τοῦ, ἀτενῶς καὶ
ἀκάμπτως. [{πι|ο ϑαῤῥαλέως. Hdf.]

L.4. Παῤῥησιαζόμενος) ἀντὲ τοῦ, μετὰ παῤῥησίας
ἀπαρακαλύπτως ὁμολογῶν.

L. χ1. Οὐκ ἄρα] ᾿Δπόδειξις δὲ ἐπιχειρημάτων E.
τριῶν μὲν ἐνδόξων, τριῶν δὲ πραγματειωδεστέρων"
ὦ» τῶν ἐνδόξων τὸ πρῶτον ἐκ τῆς τῶν πολλῶν δόξηᾳ
εἴληπται.

L. 14. Ὥςς γε σὺ λέγεις] Ἐκ τῆς τῶν ποιητῶν ἐκ τῶν
Πυϑαγορείων.

L. 16. Τίς δ᾽ οἶδεν] Τὰ ἰαμβεῖα ἐκ τοῦ Φρίξου τοῦ
δράματος Εὐριπίδου" :

. Τίς δ᾽ οἷδεν, εἰ τὸ ζῆν μέν ἔστι κατθανεῖν,

Τὸ κατθανεῖν δὲ Uv κάτω νομίζεται.
LY» Fragm. Eurip. Phryx. 15. Polyid. 2.] ]

L. 18. TQ ὄντι ἴσως) Τὸ "Iowc περὶ τοῦ ἀληϑῆ
εἶναι τὸν ἐν τῷ μύϑω λόγον, ἢ μὴ. τὸ δὲ Τῷ ὄντι,
ὅτι ὃ γε μῦϑος αὐτὸ τοῦτο τῷ ὄντι xai διαιεταμιἕ-

΄

296 SCHOLIA

voc διϊσχυρίζεται, τὸ ϑάνατον εἶναι τῆς ψυχῆς τὴν
μετὰ τοῦ σώματος ζωήν.

L.23. Κομψὸς] Οὗ τὸν πεϑανὸν͵ ἀλλὰ τὸν τεχνι-
κὸν, ἢ σπουδαῖον φησί. Σικελικὸς δὲ ἢ Ἰταλικὸς, οἷον
Ἐμπεδοκλῆς. Πυϑαγόρειος δ᾽ οὗτος jv: ὑπῆρχε δὲ
καὶ Ἀκραγαντῖνος. ΦΑκράγας δὲ, πόλις Σεκελίας,
ἀπὸ τοῦ πλησίον ποταμοῦ κεκλημένη ,- ἀφὶ ἧς οὗτός τε
καὶ Ὀλύμπιος, ὃ μελοποιός. Σικελὸν δὲ ἢ ᾿Ιταλεικόν
φησιν, ἐπειδὴ πλησίον Σικελίας ὃ τε Κρότων καὶ τὸ
Μεταπόντιον, αἱ πόλεις, οὗ oí Πνϑαγύρειοι δεέτρι-
Bo», αἵ τῆς ᾿ἴταλίας clot.

L. 26. ᾿ἀμυήτους) ᾿άμύητοι, ἡμεῖς of τεθνεῶτες, οἱ
ἐν σώματι ζῶντες.

P..21. l, 4. ὝὙδωρ) τὸ ῥευστὸν καὶ ἄστατον τῶν
ἡδονῶν.

L.18. Ἔκ τοῦ abtoU. γυμνασίου] ᾿Εκ τοῦ γυμνα-
σέον φησὶ τοῦ αὐτοῦ, ὅτε τὸ μὲν πρὸ αὐτοῦ ἐπιχείρημα
ἐν μύϑου προῆκταε σχήματε’ τοῦτο δὲ, ἐν παραδεί-
ιγματος. ἦν δὲ ἐκεῖνο μὲν τῶν Πνϑαγορείων οἰκεῖον"
τοῦτο δὲ Σωκράτους, ὡς σαφέστερόν τε, καὶ πληκτι-
κώτερον.

L.:9. Σκόπει γὰρ] ᾿Εντεῦϑεν αἢ πραγματειωϑέ-
στεραι, ὧν τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα ἀπό τινος εἰκόνος

«ἄρχεται.

L. 32. Ὁ μὲν, οἴνου) Οἷνον μὲν, ὡς τροφιμιώτατον,
γάλα δὲ, ὡς πρώτην τροφὴν, μέλε δὲ, ὡς τὴν ἐν τὴ τρο-
φῆ γλυκυϑυμέαν παρεέληφεν.-

L. 36. Πληρωσάμενος] oUx ἐμπλησϑεὶς͵ ἀλλὰ προς’
δεὴς ὧν [Cod. Aug. ἀλλὰ πληρωϑεὶς ὧν.

P. 72.1. 16, Χαραδριοῦ) Xagadgioc , ὄρνις τις, ὃς
ἅμα τῷ ἐσϑέειν ἐκκρίνει, εἷς ὃν ἀποβλέψαντες, ὡς λό-
γος, οἱ ἱκτερεῶντες, ῥᾷον ἀπαλλάττονται" ὅϑεν καὶ
ἐγκρύπτουσιν αὐτὸν οἵ πιπράσκοντες, ἕνα μὴ προῖκα
ὠφελὦνται οὗ κάμνοντες *

IN PLAT. GORG. 297

Καὶ μην [ita Sieb., μὲν Ruhn.] καλύπτει. μῶν
χαραδριὸν περνάς;

ὃς φησιν "Inserat. [Οἰγαιρ. Comm. ap. Ruhnk. ad
Tim. p. 273. ἢ ζῶον λέγει, ὃ ἐσϑίφ καὶ εὔϑέως ixxol-
νει, ἢ αὐτὰ τὰ καῖλα τῶν πετρῶν, ἃ δέχεται τὸ ὕδωρ
καὶ ἀποβάλλει.

L. 17. 85. «Δέγεις οἷον) Τοῦτο ἐκ τοῦ ἀπεμφαίνοντος
πρόεισιν.

L. 25. Μὴ ἀπαισχυνὴ)} ἀντὶ τοῦ, μὴ αἰσχυν-
ϑείης.

L.235. Κινησιῶντα) ἐπεϑυμητικῶς ἔχοντα τοῦ κνῶ-
σϑαι, 0 ἔστι χνήϑεσθαι,

P. 75. 1. Δ. ᾿Ανδρεῖος] ἄντ; τοῦ, ἀναιδὴς, καὶ
εὐφημίαν.

.L.g. Κιναίδω»] ἀσελγῶν, αλακῶν. καὶ Kívaida,
3] πόρνη, καὶ 1j ἀσχημοσύνη, ἀπὸ τοῦ ὀρνέον, τῆς ἴῦγ.--
γος, ὃ καὶ Κιναίδιον καλεῖται.

1,10. Ἵνα δή uo Τοῦτο φησίν" ἐγὼ μὲν ἕτε-
ρον εἶναε τὸ ἀγαθὸν τοῦ ἡδέος διανοοῦμαι" ἀλλ
ὕνα μὴ ἀσύμφωνος ὦ ἑαυτῷ, ταῦτα εἶναι φημὶ τὰ
αὗτα.

L. 22. Τοὺς πρώτους λόγους] τοὺς ἑαυτοῦ δηλονό-
τι, ἐν οἷς ἐμέμφετο Γοργίαν καὶ Πῶλον, ὡς παρὰ τὰ
δοκοῦντα αὐτοῖς δὲ αἰσχύνην ἀποκριναμένους. αὑτὸς
δὲ ἐπηγγέλλετο παῤῥησιαζόμενος πᾶσαν εἰπεῖν τὴν
ἀλήϑειαν.

1.. .8. «Αϊνιχϑέντα)] τῷ γὰρ τοῦ κιναίδων βίου ἐνό-
ματι κακὰ πολλὰ συνεσημαίνετο.

P. 74.1. 12. 1/2 σοφώτατε σὺ] Κατ εἰρωνείαν ὑπὸ
Καλλικλέους εἴρηται, ὡς φησὶ “λούταρχος.

L. 15. Ἀχαρνεὺς) ᾿Αχάρναι, δῆμος Οἱνηΐδος, ἐξ οὗ
οὗτος.

L. 17. Σωκράτης) Τοῦτο φησὲ Καλλικλῆς καϑ'
ὁμοιότητα Σωκράτους. ;

—

208 | SCHOLIA

L.18. dAwemexzOav] Aene, δῆμος drvsoy(doc,
ἐξ οὗ οὗτος.

L.21. Τοὺς εὖ πράττοντας] Τὸ ἀγαθὸν καὶ κακὸν
εἰπεῖν βουληϑ εὶς, τὰ μετέχοντα λέγ ει.

[L. 23. τοῦ τρέτον ἐπεχεερήματος, ὅτε ἐπὶ εὐθείας
ἐκ τοῦ τὰ ἐναντία μήτε ἅμα συνεῖναι, μήτε ἅμα ἀπαζϊ--
λάττεσθαι. — Schol. Clark.]

x 76. 1. 3. Ἡδὺ] ἀντὶ τοῦ ἡδόμενον ληπτέον.

ale. i
L. * Αἰϊσθάνῃ οὖν τὸ συμβαῖνον] Ei προηγεῖ-
τῶι μὲν ἐν τῷ διψῶν λύπη, ἐν δὲ τῷ πίνειν ἐπεγί-
yveves ἡδονὴ, καὶ συνυπάρχει αὐτῇ, ἅμα μὲν οὐ
παραγίγνεται τἀναντία, καθὼς ἐν τῷ Φαίδωνι «ῇ
λύπῃ φησὶ τὴν ἡδονήν" ἅμα δὲ σύνεστι, καϑὼς
ἐνταῦϑα λέγει. καὶ οὐ μάχεται ξδαντῷ, εἴπερ ἄλλο
μὲν τὸ ἅμα παραγίγνεσθαι, ὅπερ οὐκ ἔστιν ἐπὶ τῶν
ἐναντίων εὑρεῖν" ἄλλο δὲ τὸ συνεῖναι, ὅ ἔστιν ἐπὶ αὖ-
τῷ ἐγχωροῦν.

L. 19. Axx(ton Τὸ dax(5s0O:, ἐκ γυναικὸς cl-
ρῆσϑαι φασὶν, ᾿ἀκκοῦς καλουμένης, ἣν οὕτως
εὐήϑη λέγουσιν, ὡς ἀπὸ τοῦ ἱστοῦ ϑοιμάτιον καϑ-
ἐλομένην ἡμίεργον ἀμφιέσασθαι, εἷς τε τὸ κἀτ-
οπτρον βλέπουσαν, πρὸς τὴν παρ αὐτῆς ἔἕμφα-
σιν εἰς αὐτὸ γιγνομένην, ὡς ἑτέρᾳ προςλαλεῖν γυ-
καικί, Μέμνηται ταύτης Ἕρμιππος ἐν 48η-
φᾶς γοναῖς, καὶ Augu; ἐν τῷ ὅμωνύμῳ αὐτῆς
δράματι. ᾿Ακκίζη οὖν φησὶν ἂἀντὲ τοῦ, ἀνοηταί-
ψεις [ἀκκίζεσθαι εἰ ἀνοῃταίνεον Sicb.] οἷα γυνὴ,
μὴ εἰδέναι προςποιούμενος [προσποιουμένη Sieb.
[ἀκκίζειν, τὸ προςποιεῖσϑωι, τὸ θρύπτεσθαι, τὸ
μωραίνειν. πέπλασται δὲ ἡ λέξις ἀπὸ “Ακκοὺς τι-
ψὸς μωροτάτης, ἣ τόν τε ἱστὸν διελοῦσα τοὺς στῇ

βονας, meh ὕφ ἑτέρας ἐκαλεῖτο, ἑἱστουργοῦσα

, προῆλθεν xai ἡμιτέλεστον ἄλλον [ἄλλο] ἱμάτιον

πεποίηται, μέρος τοῦ ἑματίέου γυμνοὺς τοὺς στή

4

IN PLAT. CORG. 299

μονας ἀφορίσασας Schol. Clark. —. Olympiodo-

ri et D Gramm. explic. v. ap. Ruhnk. ad Tim.
. 19.

᾿ L.2:1.. Ἔχων ληρεῖς) ἀντὶ τοῦ, ὑποκρένᾳ ἄνοιαν.
10. Jogos] ἄνοητος, κατ᾿ εὐφημίαν.

P.77.1.2. Τὰ σμικρᾶ v& καὶ στενὰ] Οὕτως ἀπέ-
σπωπτον οἱ σοφιστικοὲ ῥήτορες τοὺς διαλεκτικοὺς
λόγους" κειὸ "Inzíac γοῦν Περιτμήματα αὐτοὺς
ἐκάλεσεν.

L. 4. Τὰ μεγάλα yt μεμύησαι, πρὲὸν τὰ σμι-
κρὰ Ὁ δηλονότι μυστήρια... ΖΔιττὸ ἦν τὰ μυστήρια
nop ᾿᾿ϑηναίοις. Καὶ τὰ μὲν μικρὰ ἐκαλεῖτο, ἅπερ ἐν
ἄστει ἐτέλουν’ τὰ δὲ Μεγάλα, ἅπερ ᾿Ἐλευοῖνε
ἤγετο. καὶ πρότερον ἔδει τὰ μικρὰ μνηϑῆναι, εἶτα
τὰ μεγάλα" ἄλλως δὲ τῶν μεγάλων μετασχεῖν οὐκ ἦν
ϑεμιτόν. ἐτελεῖτο δὲ ταῦτα καὶ 150i , καὶ Κόρῃ, ὅτε
ταύτην μὲν Πλούτων αρπάξειε, Ζ]ηοῖ δὲ μιγείη Ζεύς "
ἐν οἷς πολλὰ μὲν ἐπράττετο αἰσχρά. ἐλέγετο δὲ πρὸς
τῶν μυουμένων τον μνούμενον Sieb.] ταῦτα * ἐκ
τυμπάνου ἔφαγον, ἐκ κυμβάλου ἕπιον, PixeQvogó- .

σα" Kéípvog δὲ τὸ λίκνον, ἤγουν τὸ πτύον ἔστιν"
ὑπὸ τὸν παστὸν ὑπέδυον, [ὑπερεδύοντο S.] καὶ τὰ
ἑξῆς, ᾿

Ῥ. 70.1. 16. fic γάρ τοι καὶ τρὶς] Ζὲς καὶ τρὶς τὸ
καλὸν, ὅτε χρὴ περὶ τῶν καλῶν πολλάκις λέγεεν. Ἔμ-
πεδοκλέους τὸ ἔπος, ἀφ᾽ οὗ καὶ [καὶ deest. S.] ἡ παροι-
, μέα. φησὶ γάρ", .

Καὶ dic γὰρ, ὃ δεῖ, [δὲ S.] καλόν ἔστιν ἐπίσπειν.
[9 τε δὲ καλὸν ἔστιν, &.Sturz. Fr. Emp. p.
519. et 586.

L. 74. Οὐκοῦν óuoloc] Ὕπερ ϑετέον τὴν λέξιν ov- .
τως " οὐκοῦν ὃ κακὸς ὁμοίως * εἶτα τὰ ἑξῆς.

P. 8o. 1. 2. Παλαιὰν λόγον τὸν παροίμεώδη
φησί. βούλεται δὲ οὗτος τὸ πάσῃ τύχῃ τῇ προρ.

A

300 SCHOLIA

πιπτούσῃ χρῆσθαι πρὸς τὰς. καὶ pers» dreg-
γεέας. Ἔρος AE
P.81.1.6. Σὺ ἐκ τρέτων] Τὸν l'opy(av» xoà Ζ]ῶλον
ὡς ἕνα ἔλαβε. .

Ib. Τῶν ἀγαϑῶν) MéyQe τούτου ὃ περὶ « οὗ τελι-

,κοϊναϊτέον, τουτέστι, τοῦ ἀγαθοῦ τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν ᾿

λόγος. TM

L. 8. 149 οὖν) Ἐντεῦθεν ὃ περὲ τῆς εὑρετεκῆς
τέχνης αὐτοῦ, τάξιν εἰσαγούσης καὶ κόσμον ταῖς
ψυχαῖς, ἢ ἔστι δικαιοσύνη, καὶ σωφροσύνη, καὶ ὅλως
ἀρετή.

L. 14. Παρασκεναὶ) Οὗ τέχνας, οὐκ ἐμπειρέας εἶπεν,
ἀλλὰ τὰ μέσον τούτων, τὰς παρασκευὰς, ὥςπερ ἐν τοῖς

“ πρόσϑεν τὰς ἐπιτηδεύσεις. -

τ 17. Ἐτίϑουν τῶν uiv] τῶν παρασκευῶν δη-
λαδή. j

L.20. Φιλίου] Διὸς ἦν ἐπώνυμον nag. ᾿ΑΘηναίοις
9 Φίλεος, ἐκ τοῦ εἶναι τῶν φιλικῶν καϑηκόνιων αὑτὸν
ἔφορον.

L. 27. "ToU ἀνδρὸς δὴ] Ὃ 4ὴ σύνδεσμος ἐμεφαντε-
κὸς yw ἐστί.

P. 82.1. 4. Ἴσως οὖν] Ὅρα τὴν παράδοσιν τῆς τῶν
προβλημάτων τάξεως, ὅτι πρῶτον δεῖ διαιρεῖσθαι,
εἶτα τὴν διαφορὰν τῶν διαιρεϑέντων ἑλεῖν, καὶ τρέτον
ὅποϊῖον βέλτιον. *

L.i4, Ἢ δ᾽ ἰατρικὴ] Τούτῳ προςϑετέον ἀπὸ κοι-
φοῦ τὸ, τέχνη εἶναι. | [mno δοκεῖ repetit Hdf.]

L. 20. Ὅτι ἡ ui» τούτου] Τὰ κατὰ πᾶσαν ϑεω-.
ρούμενα τέχνην ταῖτα " γνῶσις τοῦ πράγματος
περὶ ὃ σπουδάζει, ἐπίσκεψις alvi», δ ἃς ngo:
φέρει ἑκάστοις ἃ προσφέρει, ἀπόδοσις λύγον τούτων
ἑκαστου.

L. 27. “διαριϑμησαμένη) ἀντὶ τοῦ, διακρένασα,
ἢ διαλογισραμένη. ἀπὸ τοῦ ἀριϑμοῦ δὲ εἴρηται,
ἐπειδὴ καὶ oi ἀριθμοὶ ἀιακέκρινται ἀπὶ ἀλλήλων

IN PLAT. GORG. 301.

xol πάντα xav: αὐτοὺς διατέτακται, ὡς ὁ Πυϑθαγόρειος
διδάσκει λόγος. " , .

P. 83. 1. τά. Σὺ δὲ δὴ] ἹΏς ΖΤοργέου καὶ Πώλου -
τὰ Ara ἤδη συγχωρησάντων. [lmo ἡμῖν pro
ἐμοί.

"t- 16. Οὐκ ἔγωγε] Ἔμφασιν ἔχεν τοῦ μὴ ἀρέσκε-
σϑαι αὐτὸν οἷς ὁμολογεῖν ἀναγκάζεται.

Ρ. 8:.1. 4. ΧΚιϑαριστικὴ) «Αὐλητικὴν μὲν πᾶσαν
ἐκβάλλει τῶν δρϑῶὼν πολιτειῶν" κιϑαριστικὴν δὲ
οὗ πᾶσαν, ἀλλὰ τὴν ἐν τοῖς ἀγῶσι μόνην. — Old: γὰρ
ἄλλην, ἣν σωζειῖν cag πολοτείας νενόμεκεν. [ν-. LIE de
Rep. p. 599. C. Steph.

L. 15. Ἢ σεμνὴ] Ώς εὐδοχιμοῦσα μᾶλλον τῶν
ἄλλων τῆς μουσικῆς εἰδῶν κατ ἐκείνους τοὺς χρό-
veuc. ᾿Ιστέον δὲ, ὅτι 7) τραγῳδία, κολακεία τις οὖσα,
ὑπὸ τὸ σοφιστικὸν ταύτης εἶδος τέτακται, ὅτε δὴ γνω--
μας ἀποφαινομένη, καὶ περὶ δικαίων, καλῶν τε, καὶ
ἀγαθῶν ὑψηλολογουμένη" ἢ καὶ κατὰ τὸ δημηγορι--
κὸν, καϑέσον καὶ αὐτός φησιν, εἴ τις αὑτῆς τὰ μέτρα
περεέλοι, μηδὲν ἕτερον αὐτὴν φανῆναι, ἢ δημηγορίαν,
ἐπειδὴ καὶ παϑῶν ὑπερβαλλόντων κινητικαὶ ἀμφό-
τεραι, Ξ

. 85.1. 15. Τί δὲ] ᾿Ἐντεῦϑεν τῆς δημαγωγικῆς ῥη-
τορικῆς διαβολή.

. 15. ᾿Ελευϑέρων ἀνδρῶν) Τοῦτο φησὶ πρὸς &s-
τιδιαστολὴν τῶν ἐν τοῖς θεάτροις ὄχλων, διὰ μὲν τῶν
ἐλευϑέρων τοὺς δούλους περιελὼν, διὰ δὲ τῶν ἀνδρῶν
πιῦᾶδάς τε καὶ γυναῖκας.

.P. 86. 1. τό, Τί δὲ INN T "HH τάξις τῶν
δημαγωγῶν οὗ πρὸς τὸν χρόνον, πρὸς δὲ τὸν τρό-
πον αὐτῶν. Πρῶτον γὰρ Θεμιστοκλέα φησὶν͵, ὡς
μᾶλλον κατὰ νοῦν καὶ λογισμὸν τὰ τοῦ πολέμον
διαϑέμενον. Κίμωνα δὲ δεύτερον, ὡς ἐκείνῳ na-
ραπλήσιον. Μιλτιάδην δὲ τρίτον, ὡς τύχη μᾶλ-
lov ἢ γνώμῃ τῶν᾽ πολεμέων κρατήσαντα, liue

. : l

302 , SCHOLIA

κλέα δὲ τελευταῖον, ἐπειδὴ πολὺς ἣν ὃ περὲ «i-
τοῦ Aóyoc, καὶ δὲ αὐτοῦ τὸν Σωκράτην μώλεστα
προάξεσθαν ἤλπισε, * ; '

P. 88. 1. 9.. Δικαιοσύνη ve καὶ σωφροσίνη) Τῷ
μὲν νομέμῳ τὴν δικαιοσύνην ἀποδέδωκε, τῷ δὲ κοσμίῳ
τὴν σωφροσύνῃ».

P. 89. 1. 21. «Αὐτὸς γνώσῃ]- ἀντὶ τοῦ, s τε θέλεις,
ποίεε" ἐμοὶ γὰρ oU μέλει.

L.25. Κεφαλὴν) “Ἵἴνεγμα τοῦτο τῶν παλαεῶν τε
καὶ σοφῶν ἀνδρῶν, τὸ τέλειον πανταχῆ τετεμηκό-
των. ἐξαιρέτως δὲ ἐν τὸϊς mtol τὸν λογισμὸν τὸν
ἡμέτερον, ὃν ῦϑον ὀνομάσαντες, ὅτε καὶ τὸν
λόγον οὕτως ἑἐκώλουν, Κεφαλὴν αὐτοῦ τὸν νοῦν
αἰνίττονται, οὐδὲν ἄλλο. διὰ τούτου παρεγγνὼῶν-
τες, ἢ πάντας ἡμῶν τοὺς λογισμοὺς πρὸς ἕν τέ-
4oc βλέπει», τὴν κατὸ νοῦν ἐνέργειαν.

. ἈΡ.90. 1. 6. ᾿Ἐπιχάρμου] Οὗτος ὃ "Entyaguoc χέ-
yore κωμῳδοποιὸς, καὶ εἰσήγαγέ τινας ἐν ἰδέῳ
δράματε δύο διαλεγομένους πρὸς ἀλλήλους, καὶ
ὕστερον ἕνα τῶν δύο, πάλιν τὰ τῶν δύο διαλεγό-
vor. :
δ L. 33. Ἕως αὐτῷ Τὸν ὑπὲρ φιλοσοφίας λόγον
βουληθῆναι ἂν φησὶν ἀποδοῦναρ Καλλικλεῖ, ὥὡς-
περ ὃ Ἀμφίων τῷ Ζήϑῳ τὸν ὑπὲρ μουσικῆς, παρὰ τῷ
Εὐριπίδη. ;
|. P. gi. l. 4, ἜΣ ἀρχῆς] Ἔξ ἀρχῆς, oU τοῦ δια-
λόγου φησὶ, τοῦ δὲ τελικοῦ αἰτίον τῶν ἡϑικὼν
ἀῤχῶν. εἰ δὲ mtgl τοῦ τέλους μάλιστα προκεεμέ-
95c τῆς ζητήσεως, περὶ τῆς ποιητικῆς αἰτίας καὶ
τοῦ εἴδους ἐνδιέτρευψε, ϑαυμάζειν οὐ χρή. τὸ
γὰρ ἀγαθὸν, ὅπερ τὸ τέλος ἔστιν, ἄῤῥητον καϑ'
αὑτό. Διόπερ ἐνταῦϑα μὲν διὰ τῆς ἀποφάσεως,
ὧν δοκεῖ εἶναι, ὅτε οὐκ ἐστὲν ἡδονὴ, δηλοῦται.
ἐν Παρμενίδῃ δὲ τὸ τελεώτερον οὐ περὶ ἀγαθοὶ
3 Ἂν 3 - 8 - 4 ,
τινος, ἀλλ ἁπλῶς περὶ ἀγαθοῦ ποιεῖται κὸν λόγον,

^

ΙΝ PLAT. GORG. ' 903

ἐν Πολιτείᾳ δὲ, δὲ ἀναλογίας τινος, γυνὶ δ᾽ ài-
ταῦϑα διὰ vijg ἐπιστήμης καὶ τοῦ εἴδους, ὃ μόνως
καὶ ἐξ ἀνάγκης παραγίνεται. τοιοῦτον δέ viv& τρό-
zo» xai i» Φιλήβῳ" διὰ νοῦ ydQ καὶ τὴς ἀληϑοῦς
ἡδονῆς. ποιητικὴν δὲ φαμὲν αἰτίαν τὴν ἐπιστή-

μην“τῶν καλῶν, καὶ ἀγαθῶν, καὶ δικαίων" sidi-.

ss» δὲ, αὐτὰ ταῦτα" τελικὴν δὲ, τἀγαθόν. "
Ib. Οὐ ταυτὸν] ᾿ἘΕντεῦϑεν ὃ Σωχράτης ἑαυτῷ
ἀποκρίνεται.

L. 10, ᾿Αλλὰ μὴν] Τοῦτο ὅπερ ἐλέγομεν, ὡς ἄφ-

Qro» αὑτὸ τὸ ἀγαθὸν “διὰ τοῦ προπαραγενέσθαι
τὴν ἀρετὴν, δηλῶσαι βούλεται" ἢ καὶ μόνῃ καὶ ἐξ
ἀνάγκης συνέπεται: ͵

L. 15. Ald τάξει] Τῆς ἀρετῆς εἶ
ξιν καὶ τὴν ᾿Ορθότητά φησι" τὸ δὲ "ποιητικὸν,
τὴν τέχνην, ἥτις ἐφ᾽ ἑκαστῳ τέτακται πράγματι,

P. 92. 1. 11. Οὔτε διώκειν} Οὔτε διώκειν, τὰ
κακὰ δηλονότι, οὔτε φεύγειν τὰ ἀγαϑά. Ταῦτα
γὰρ οὐ προσήκ αὑτῷ, εἰ μὴ πρὸς ἀρετὴν καὶ εὺ-
δαιμονίαν φέροι.

L. 26. Ὥς ἔχει ποδῶν] ἀντὶ τοῦ, ὅσον δυνάμε--:
Ou, ὀὑφρέλομεν φυγεῖν τὰς κακὰς πράξεις" καὶ

ἀναλογίαν οὖν εἶπε Πόδας, ὥςπερ πόδας Ἴδης τοῦ.

ὄρους φαμέν. κατὰ ζωὴν οὖν φεύγωμεν τὰ κακὰ, μὴ
ποσὶν, inel καὶ ὃ Πλωτῖνος ἀνάγεσθαι λέγεε τὰς ψυ--
χὰς, οὗ 100), ἀλλὰ ζωῇ. — .

P. 93. 1. 5. Ὃ σκοπὸς} “Σχοπὸς καὶ Τέλος τῇ
σχέσεε μόνῃ διαφέρουσι. Σχοπὸς μὲν γάρ ἔστιν
ἡ ἀρχή" Τέλος δὲ, σκοπὸς εἰς ἐνέργειαν ἀχϑείς.
ἢ «Σκοπὸς, τέλος ἀνέκβατον’ Τέλος δὲ, σκοπὸς
ἐκβεβηκως. ᾿ ]

L.12. Of σοφοὶ) Σοφοὺς ἐνταῦθα τοὺς HvO«yo-
Οὐέους φησὶ, καὶ διαφερόντως τὸν ᾿Εμπεδοκλέα,
φάσκοντα, τὴν quía» ἑνοῦν τὸν σφαῖρον, ἕνο-

δος, τὴν Τά- ^

hi

304 SCHOLIA

ποιὸν εἶναι. τοῦτο δὲ πρὸς τῇ μιᾷ ἔστι τῶν πᾶντων
ἀρχῆς . s "

id 18. Ἢ ἰσότης ἡ γεωμετρικὴ) τουτέστεν,. 2j de
χκαιοσύνη. Ταύτην δὲ τὴν γεωμετρικὴν ἀναλογίαν
"dog κρίσιν ἐν νόμοις [VI p. 757. b. Steph.] ἐκώλε-
σεν, ὡς δὲ αὐτῆς τῶν πάντων κεκριμένων τε xal e-
μσμένων. Ἰστέον dà, ὅτε ἀριϑμκητικὴν ἀναλογέαν
εἶναί φασιν, ὅταν τριῶν ἀριϑμῶν ἀνίσων ὁ μέ-
σος ὑπερέχει τε τῷ ἴσῳ, καὶ ὑπερέχετας, οἷον, β',
δ᾽, ς΄. γεωμετρικὴν δὲ, ὅταν τριῶν ἀριϑμῶν Or-
των ἀνίσων, ὃν ἔχεε λόγον ὃ πρῶτος πρὸς τὸν δεύ-
τερον, τοῦτον καὶ ὃ δεύτερος πρὸς τὸν τρίτον, οἷον
δ΄, d, 9. δρμονικὴν δὲ, ὅταν τριῶν ἀριθμῶν
ἀνίσων, ὡς ὃ μέγιστος πρὸς τὸν ἐλάχιστον, οὕτως
ἔχει καὶ ἡ τῶν μειζόνων διαφορὰ πρὸς τὴν τῶν ἐλατ--
τόνων, οἷον B, y, ς΄.

P. 94. 1. 15. "Eni κόῤῥης ἐπὶ κεφαλῆς, ἢ γνά-
θου, ἢ κροτάφου. Κόῤῥην γὰρ καὶ Κόρσην, ὅλην
κεφαλὴν σὺν τῷ αὐχένε λέγουσι. τινὸς δὲ καὶ ῥά-
πισμα φασὶ τὸ ἐπὶ τῆς γνάϑου λαμβάνειν, ἀπτό-
μενον καὶ τοῦ κροτάφου.

L. 2s. Τέμνεσθαι) ἀντὶ 100, ζημιοῦσϑαι, ἐνταῦ-
9« [imo, dissecari, lacerari.]

L. 22. 'Eguà] τὸν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος Zoxga-
τὴ, τὸν κατὰ τὴν ψυχὴν μόνον. Οὐ γὰρ 9ϑε-
μετὸν, φησὶν αὑτὸς, ἄμεινον ὑπὸ χείρονος βλά-
πεεσϑαι. ;

P. 95. l. 1. Mygoixoregor| Τοῦτο φησὶ διὰ τὴν
μεταφορὰν τῶν σιδηρῶν καὶ ἀδαμαντίνων λύγων.

L. 8. - Ἐγὼ μὲν οὖν αὖ) Προσυπακουστέον τὸ, τοῦτο
ἀκριβῶς oido. ᾿

L. 11. Εἰ οἷόν τε Ἐπειδὴ μεῖζον μεγίστου olx ἔστι;
διὰ τοῦτο τὸ, el οἵοντε, πρόφκειται. ἧ

L. τά. Ἄρα οὔ ταύτην) τὴν τῆς ψυχῆς δηλαδή,

΄

IN PLAT. GORG. 365

δευτέραν 0à, τὴν τοῦ σώματος, καὶ τρέτην, τὴν
τῶν ἐκτός. !

Κ. 19. αὶ τἄλλα] Περὶ τῶν νομιζομένων ἀγαθὼν
τοῦτο λέγεε, οἷς καὶ τάξιν τινὰ iv Νόμοις ἐπέθηκεν,
εἰπὼν ὑγείαν, κάλλος, ἰσχὺν, πλοῦτον.

[P. 98.1. 27. ὑπερήφακον, ἀντὶ τοῦ καλὸν πάνυ.
Πλάτων Γοργίᾳ. Lex. Ms. Coisl. Montfauc. Bibl,
Coisl. p. 484.] .

» 105. l. 3. τὰ ὦτα κατεαγότων. ἢ ὅτι ἐν ταῖς
παλαίστραις ὑπετρίβουν τὰ ὦτα, ἢ τοῦτο λέγει προς
τοὺς μὴ δυναμένους ὑπεῖναι τὰ ὦτα καὶ ἀκοῦσαι τῶν
λεγομένων. Olymp. ap. Routh.]

P. 108.1. 5. Zxvvoróuov ἢ σκυτοδεψὸν) Zxvro-
τόμον, σκυτέα, ἢ λωροτόμον" Σκυτοδεψὸν δὲ, τὸν
δερματομαλάκτην, ἢ βυρσοδέψην.

[Β. 116.1. a. ἦν οὖν νόμος" τὸ ἢν καὶ τὸ ἔστιν
χρονικὴν ἐμφαίνει διαφορὰν, ἵνα σημαίνη πρώτας καὶ
δευτέρας ὑποστάσεις. ὅτι δὲ ἀχρόνως ταῦτει δεῖ vosty,
ἐμφαίνει τὸ, ἀεί ἐστεν. Scb. CI.]

[L.12. ὅ τε οὖν Πλούτων. ὅτι ὃ συνέχων καὶ τὴν
λοιπὴν δυάδα οὗτός ἔστιν ὃ Ζεὺς, πρὺς ὃν καὶ ὃ
Πλούτων ἐπιστρέφεται" καὶ τὸν νοῦν τροσείληφεν
καὶ τοὺς λόγους πάντων πρὸ τῆς δυάδος. ldem.]

[L. 14, Δία νῦν ἀκουστέον οὗ τὸν πρὸ τῶν τρεῶν,
ἀλλὰ “τὸν ἕνα τῶν τριῶν, πρὸς ὃν ἐπιστρέφεται 6
Πλαύτων καὶ οἱ, ἐπιμεληταί" εἰσὶ δὲ δαίμονες κολασει-
xoi καὶ χαϑαρτικοὶ καὶ τελεσιουργοί. idem.)

[P. 1312.5. 8. γυμνὸς ὃ κριτὴς οὗ μόνον τοῦ ὀστεώ-
δοὺς [vulg. hic et mox ócvgewóovc] σώματος, ἀλ--.
λὰ καὶ vpU δερώδους φυράματος καὶ μόνον tyo»
τὸ αὐτοειδὲς ὄχημα" οἱ δὲ κρινόμενοι γυμνοὶ μὲν
τῆς παχύτητος τοῦ δοτεώδους, περιφέροντες δὲ τὸ
^ ἀέριον φύραμα καὶ δεόμενοι καϑάρσεως. Idem.)

Pra. Or. Tow. 1Π.. U

,
/

᾿ 806 SCHOLIA

ΕΙΣ ΤΟΝΊΙΩΝΑ.

P. 124. Ἶ. 97 ᾿Εφέσου] Ἔφεσος, πόλες ᾿Ιωνίας.

"à 10. : Ἐπιδαύρου) Ἐπίδαυρος, πόλις ἐν iv
(0i.
* L. 11. Μῶν] μὴ αὖ, oU, δὴ, ἄρα. -

Ib. ῬῬΡαψῳδῶ»} Ζαψῳδοὺς φασὲὶ τοὺς τὰ “Ομήροι
ἔπη ἐν τοῖς ϑεάξροις ἀπαγγέλλοντας. ἐκλήθησαν
δὲ οὕτως ὶ ἐπεὲ ῥάβδους ἔχοντες δαφνένας ἀπήγγε-
λον. Ῥαψῳδῆσαι λέγεται καὶ τὸ φλυαρῆσαε, ἢ
τὸ ! ἁπλῶς λαλεῖν καὶ ἀπαγγεῖλαι, χωρὲς ἔργου
“νος. 2

P.15o. 1. 6. May»ijvww] Πτολεμαῖος ὁ μέγας ἐν
[ τῶν γεωγραφιχῶν ὑφηγήσεων φησὶ, κατὰ τὴ;
ἐκτὸς Γάγγου ποταμοῦ ᾿Ινδικὴν μετὰ καὶ ἄλλων
ψήσους τινὰς σατύρων [Σατυρῶν hic et paulo post
Sieh.] eive τρεῖς: ὧν τοὺς ἐνοικοῦντας οὐρὰς ἔχειν
ὁποίας διαγράφουσε τῶν σατύρων. φέρονται δὲ
συνεχεῖς καὶ ἄλλαι δέκα νῆσοι, καλούμεναι Ma-
ψιόλαι, ἐν αἷς φασὶ τὰ σιδηροῦς ἔχοντα ἥλους πλοῖα
κατέχεσθαι, μήποτε τῆς Ηρυακλείας λίϑου περὶ
αὐτὰς γεννωμένης" καὶ διὰ τοῦτο ἐπιούροις [i2 δου-
^ ρέοες S.] ναυπηγεῖσθαι" κατέχειν τε αὑτὰς ἄνθρω.
ποφάγους. 4)ιογενιανὸς δὲ, αγνῆτεν μὲν πλα-
φᾷν, λέγει, τὴν ὄψιν λίθον, ὡς εἴη ἀργύρῳ ἐμ-
φερής" τὴν δὲ Ηραχλεῶτιν [ΠΒρακλείαν ST Aosc-
σϑαι τὸν σίδηρον.

P. 155. 1. 5. Πραμνείῳ)] Πράμνειος οἶνος, ἥτοι
. ἀπὸ τῆς i radi ἀμπέλου, ἢ ὃ πραῦνων τὸ
μένος. τινὲς
ἄμπελος τῇ ἐν Ἰκάρῳ.

lb. νὴ τυρὸν κνήστει) ἔχοπτε τυρὸν κοπίδι

Ν

l

b, ἐπειδὴ ἐν Πράμνῃ πρῶτον ἐφυτεύϑῃ...

IN PLAT. PHIL. 307

ΕΙΣ TON ΦΙΖΗΒΟΝ.

P.147.1. 1.. Πειρασόμεϑε) πεερώμεθϑα.

L. 22. Ὥσπερ μῦϑος, ἀπολόμενος]ὴ Ὃ μῦϑος
ἀπώλετο. τούτῳ χρῶνται τῷ λόγῳ ob λέγοντές “τι
πρὸς τοὺς μὴ προσέχοντας. Ἰπέμνηταε δὲ αὑτῆς
καὶ Κρατῖνος ἐν Ζραπετίσι, καὶ Κράτης [ἐν add.
Sieb.] fat.

P.15o.L 2. Mf κινεῖν} M1, κινεῖν κακὸν εὖ κεί-
μένον, ἐπὶ τῶν dovroig ἐξ ἀγνοίας [ἀνοίας 5.]
πράγματα ἐγειρόντων. ταύτης μέμνηται καὶ "frspt-
δης ὃ ῥήτωρ P» τῷ πρὸς ᾿Αριστογεέτονα" καὶ οὖ--
δὲ ἐκ τῆς api iie δύνασωαε μανθάνειν, τὸ μὴ
μενεῖν χακὸν € κείμδνον. ἹΜετῆκιαε δὲ ἐκ τοῦ ἐν
"Poóo Κολοσσοῦ, ὃς πεσὼν πολλὰς olx(ac κατέσει.-
σε. βασιλέως δὲ βουλομένου αὑτὸν ἀναστῆσαι, qo-
βούμενοε oí Ῥόδιοι, μὴ πάλιν καταπέσῃ τὸ προ-
κείμενον ἐπεφϑέγξαντο. [ Eadem Schol. Àug. ap.
Fisch. Sed ruina colossi in multo seriora tempora in-
cidit.) :

P. 166. ,. 6. Πέρας ἔχοντ) Pgágevw, πέρας
ἐχόντων. :

P. 172. L 25. Τενούστης} P'eyovovgc, ὁ οἷον
γενκήτης, ἢ συγγενὴς, ἢ ἔγγονος ὧν τὸ Tav.
ταῖον ἐκδέχεσθαι ἄμεινον. ἢ Ó οἷον γεννητικός,
Τεννῆται δὲ, οὐχ οὗ i» γένους καὶ ἀφ᾽ αἵματος
προσήνογτες, ἀλλ οὗ ix τῶν γενῶν τῶν συνενεμὴ“
μένων si; τὰς φρατρίας [φατρίας Sieb. εἰ sic in
sqq.» οὗτοι δέ εἶσι, καϑάπερ οὗ δημόται καὶ φρά-
τόρες, νόμῳ τινὶ ἔχοντες ποιγωνίωγν. τὸ δὲ γέψος
ἔχεε ἄνδρας λ΄. α δέ φρατρίαι ἐκαλοῦντο τρεττῦς,
ὅτε τεσσάρων φυλῶν οὐσῶν, εἰς vola ἑκάστην διεῖ-

; U a

A —

308 ' SCHOLIA

Ao» μέρη" τὰς μὲν φυλὰς Ó' χατὰ τὰς ὥρας τοῦ
ἐνιαυτοῦ, τὰς δὲ goarefas καὶ τριττύας δύο καὶ
δέκα, οἷον μῆνας, τὰ δὲ γένη λ' ἐν ἑκάστῃ φρα-
vere, brio φατρία S.] καϑάπερ ἡμέρας v5 . δώδεκα
qao "Δ᾽, τξ΄.

É. 179.1. 28. 4duxvbu] Γράφεται καὶ, μηνύεε. [ut
nunc legitur.]

P. 184 1. ig. JBovleo9o4] Τράφεται καὶ, πεί-
9094. !

P.195.1. 28. ηδὲν áyav] Ἑνὸς τῶν ἑπτὰ σοφὼν
ἀπκόφϑεγμα, ὅμοιον τῷ, Μηδὲν ὑπὲρ τὸ μέτρον.

P. 199,1. 18. 4Ζέλας) τοῦτο xai τοπικῶς τάσσε-
ται, καὶ χρονιχῶς, καὶ ἐπὸὲ συγγενείας. Θουκυδέδης
γοῦν ἐπὶ Κερκυραίων εἴρηκε Πέλας, διὰ τὸ σύνεγγυς
ἶνας ἀλλήλαις τά νασυτικα,

L.26. Iv$64 σεαυτὸν) νῶϑι σαυτὸν, ini τῶν
ὑπὲρ δύναμεν κομπαζόντων, λέγουσι δὲ οἱ μὲν,
Χίλωνος εἶναι τὸ ἄπόφθεγμα" οἱ δὲ, «“άβυος
[.“ὠώβειδς Sieb.] εὐνούχου «ινὸς νεωχύρου: οὗ δέ

ἐν, ὅτε Χίλωνος ἐρομένου τὸν θεὸν, τί ἂν εἴη
ἄριστον, εἶπεν 5) Πυϑία" Γνῶϑε σαυτόν.

P.211. 1. Ω. Προσαγωγίῳ)] Προσαγώγιον, τεκτο-
. φικόν ἔστεν ὄργανον, ὃ [€ cod. Αυρ.}) προσάγοντες
εὐθύνουσι τὰ στρεβλὰ ξύλα.

P. 212, » 4, Τευταζόντων ἡ πραγματευομένων,
isi πολὺ διαεριβόντων ἐν τῷ αὐτῷ, φροντιζόντων,
ἢ ἐπιστρεφῶς [ ἐπιστροφικῶς cod. Απβ. ap. Fisch.
ἐπισιροφῶς Sieb.] τε πραττόντων, ἢ ἐνεργούντων,
' ἢ σπουδαζόντων. ἅπαντα ydp δυνατὸν ἐπὲ τοῦ παρ--
ὄντος ἐνδέξασθαι. σημαίνεε δὲ καὶ πὸ ἡσυχαζὸν»
τῶν, καὶ ἕτι τὸ σκενωρουμένων, ἢ σεραγγευομένων,
[στρατέυ. S.] ὃ ἔστε σκολιῶς διαχειμένων, πρὸς xov-
τοις x«i ταυτολογούντων, ἢ φλυαρούντων" πολύσημος

γὰρ ὦ λέξις ἥδε.

»

Φ

P. 213. 1, 11. 2dxosjv] Γράφεταωει καὶ, ὁλκήν.

P. 217. l. 23.. Of] Οἱ περισπωμένως ἑαυτῷ, ὡς
ἐνταῦϑα, ὀξυτόνως δὲ, obures. σημαίνει δὲ καὶ
τὸ ὅπου. d . .

P. 219. l. 5. 4féfa») 4όξα σημαίνει τὸν παρὰ
τῶν πολλῶν ἔπαινον. τάττεταε δὲ καὶ ἀντὶ τῆς δο-
κήσεως, τοντέστιν, ἀντὲ τῆς καὶ ἀρετὴν ὑπολή-
ψεως. διαφέρεε δὲ Εὐκλείας" ἐπεὶ ἐκείνη ἐστὲ na-
ρὰ τῶν ἀγαθῶν, Ζ4όξα δὲ, ὁ παρὰ τῶν πολλων
ἔπαινος.

Ρ...10.}. 19. Mieyayyaíag [leg. μεσγαγκεία}., ἡ,
μέξις, ὅπου ποταμοὶ ἢ ῥύακες συμβάλλουσι. ;

P. 336. 1,6. P'evedc) Γράφεται, γενναίας.

L. αὖ, Τὸ τρίτον τῷ σωτῆρι.) Ἔκ μεταφορᾶς
εἴρηται τοῦ ἐν ταῖς συνουσίαις ἔϑους. Σοφοκλῆς ἐν

ΙΝαυπλέῳ καταπλέοντι [Fragm, l. p. 429. T. HI.

Brunk.] ἐκερνῶντο γὰρ ἐν αὕταῖς κρατῆρες τρεῖς"
καὶ τὸν μὲν πρῶτον Διὸς ᾿Ολυμπίου καὶ ϑεῶν Ολυμ-
«ἔων ἔλεγον, τὸν δὲ δεύτερον Ἡρώων, τὺν ϑὲ τρέτον
Σωτῆρος" ὡς ἐνταῦϑά τε, καὶ δὴ καὶ ἐν Πολιτείᾳ.
ἔλεγον δὲ αὑτὸν καὶ Τέλειον, [cod. Àug. ὃν x«i τάλειον»
ἔλεγον] ὡς Εὐριπίδης ᾿Ανδρομέδῳᾳ, καὶ ᾿Αριστοφώνης
[ i» add. S.] Ταγηνισταωῖς,

, E12 TON MEN/£1N A.

P. 229, kl 12. Θετταλοὶ) Θετταλία χώρα εἰς
ὑπὸ τὴν Μακεδονίας ἐπαρχίαν, οἱ δ᾽ ἀπὶ αὐτῆς
Θετταλοί. ᾿

L.15. «Ταρισσαίου) «Δαρισσαα, πόλες Θειταλίας,

L. 7. .AÀevadów|] “λευάδαι. οἱ ἐν Μαρίσση τῆς
Θετταλίας εὐγενέστατοε, ἀπὸ "Αλεύου βασιλέωφ τὸ
γένος ἔχοντες,

840 —— SCHOLIA.

[P. 250.1. 17. τούτου τοῦ πράγματος ἀντὶ τοῦ, εἰς
τοῦτο τὸ πρᾶγμα, ἢ ἀνιὶ τοῦ, ἕνεγεν τούτον, ἢ ἀντὶ
τοῦ, ἀπόρως ἔχων. Sch. Cl.]

P.243.1.6. “περὶ τοῦ σχήματος} Ἐλέγετο γὰρ, ὅτ
σχῆμά ἔστιν, ὃ ἀεὶ χρόᾳ fueras. «ὕτη δὲ ἀγνοεῖσθαι
ὑπέκειτο. )

P. 244.1. 7. Ὡς γόης ἀπαχϑείης) ὡς κακοῦργος
παραδοϑ είης elc τὸ δεσμωτήριον.

P. 247. l. ὅ. Ζιγνώσκεις τετράγωνον} “Σημείω-
σαι τὸν παρὰ τῷ ένωνε λόγον, οὗ καὶ ὃ δαιμὸό-
ψιος “ἀριστοτέλης μνημονεύειν ἐν τῇ λογικῇ πραγ-

ματείᾳ.
| P.248.1.5.. Ms] ταύτη μὲν] Οὕτω γὰρ ἑτερόμη-
κες εἴῃ. ᾿

P a48.lult. Ζιπλάσιο»] τοῦ τετραποδος.

"Hyusov] τοῦ ἕξ καὶ δεκάτου.

P. 249.1. 10. Ἥμισυ ταὐτης} τῆς δίποδος δηλον»ό--
τι, ἔστι δ᾽ ἕν, Ὁ σὺν αὐτῇ τῇ δίποδι ληφθὲν, τὴν τρί-
παϑδὰ ποιεῖ, κατά τε μῆκος καὶ πλάτος.

P. 249. 1. 6. Ὥκετο)] λέγων, εἶναι τὴν διπλασίαν
τῆς δίποδος. -

ον P. 259.1. 2. S0 πατὴρ δηλᾳϑή.

P. 260. l. 22. Ἡράκλεις 7 ἐπίφϑεγμα ϑαυμα-
στικόν.

P. 364, 1. 56. ᾿Εδιδάξατο] ᾿Εδιδάξατο καὶ ἐπαιδεύ--
σατο δι᾽ ἑτέρου τὸν υἱόν" αὐτὸς μέντοι Θεμιστοχλῆς
δὲ ἑαυτοῦ οὐδὲν τούτω».

Ῥ, 70.1.11. Ζ4εδεμένγα ἢ] Τῶν πάλαι δημιουρ-
ὧν πλαττόντων τὰ ζῶα συμμεμυκότας ἔχοντα
τοὺς ὀφθαλμοὺς, καὶ oU διεστηκότας τοὺς πϑας,
ἀλλ ἑστῶτα σύμποδα, 4αίδαλος, ἄριστος ἀγαλ-
ματοποιὸς, ἐπιγεγονὼς, πρῶτος ἀναπετάννυσί
τε τὰ τούτων βλέφαρα,, ὡς δόξαι βλέπειν αὐτὰ,
καὶ τοὺς πόδας, ὡς νομίσαι βαδίζειν, δεϊστηασι"

IN PLAT. MEN. 811

"αδ διὰ τοῦτο δεδέσθαι,. ἵνα μὴ φύγοιεν, ὡς δὴ-
εν ἐμψύχων ἤδη γεγονότων αὐτῶν. τοῖς δεδε-
μεένοις οὖν τὰς ἀληϑεῖς ἐοικέναν δόξας φησί" τοῖς
λελυμένοις δὲ τούτων, τὼς ψευδεῖς. [Id Plato
non dixit.]

P. 275.1. 35. Oloc πέπνυται) Ἔν τῇ κ' τῆς OOvo-
σείας (495) φησὶν Ὅμηρος περὲ Τειρεσίου" ]

άντιος ἀλαοῦ, oU τε φρένες ἔμπεδοί elei,
- "Té καὶ τεϑνειῶτι νόον πόρε Περσεφύνεια,

Qe πεπνύσϑαι" τοὶ δὲ, σκιαὶ ἀϊσσουσι.

ADNOTATIONES.

IN GORGIAM.

P. 1. Lis. Dialogus a vett. plerisque simpli-
citer Gorgiae nomine laudatur, et verba ἢ περὲ
ἦητ. serius adiecta esse monet Schleierm. T. if.
P. 1. p. 5. neque enim ad solam dicendi artem "e
ctare hunc dialogum, Scriptum eum esse post So-
cratis mortem, vivente etiamnum Gorgia, coniicit
Routh. — L. 1. Socratem 'cum Chaerephonte
Calliclis aedes petentem, ut Gorgiam ibi disputan-
tem audiat, Callicles non longe ab aedibus suis ila
appellat. Pauca inter se locuti deinde domum in-
grediuntur, ubi colloquium cum Gorgia instituitur,
Hdf. Negat tamen Schleierm. in aedibus Calliclis
Gorgiam fuisse, sed publico quodam loco colloquium
habitum esse ait, — L. 7. Male Pierson. ad Moer.
p. 70. sollicitavit à» ἀγορᾷ διατρέψαι et in ἀγορά-
σαν mutari voluit, οὐδὲν πρᾶγμα est, nibil re-
fert, nihil damni inde eveniet.

P.2.1. 1. Vulg. ἐςαῦϑις. E Bass. edd. cum Hdf.
dedi εἰςαῦϑ. utalibi ap. Plat. L. 4. Vulg. βούλε-
99s. Emendationem et codd, plurimi et leges
gramm. suppeditarunt iam Heindorfio. Iemst. ap.

(e

4
" IN GORGIAM. 313

Buhnk. ad Tim. p. 281. maluit: Οὐκοῦν, ὦ τᾶν, .
βούλεσϑε, et recepit Find^ L. 5. Vulg. ἡμῖν. ὑμῖν.
Find. et Hdf. ex Aug. dederunt. — L. 11. Cor-
narius formula οὐδὲν oio» non intellecta male .pro'
οἷον reponi iussit hic et p, 481. B. St. δεινόν, L, 12.
Codd. nonn. αὐτῷ. L. 14. Posita (cum Ald.) post
ἄποκρ. interr. nota censuerunt Bipp. ante καὶ πρὸς
excidisse Socratis nomen, ante ἢ Callielis, et
ante καλῶς Socratis nomen esse ponendum. L. 16.
Pro vulg. ἐστιν e codd. ἐστε ab Hdf. datum. L.
18. Male Find. e. coniectura dedit &moxgívowo ὧν,

dod sit, responderet. Idem mox ἐπαγγέλλει,
ἀποχρίνει, aliasque huins generis formas Aiticas,
codd. etiam non addicentibus, reposuit. L. a1.
Bas. 2. ἀποκρινεῖσθαι. — L. 25. Ol, post ὦ J'ogy.
punctum. Male edd. vett. antea ága.

P.5.1. 53. Non scribendum 0»zsp, sed genus esse
mutatum recte docuit Hdf, Tamen Butun. malui an-
tea τί ἄν scribi. Aglazophontis filü Aristophom et
Polyguotus nobiles fuerunt pictores. L. 9. Bas. a3.
non male αὐτὸν ante ἐλέγ. repetit. L. 11. Cum
Find. e cod. Bodl. δῆλον ὅτε pro vulg. δηλονότε, ut
alibi, scr. L. 12. Ol. vwóc τέχν. Emendavit Hdf.
L. 21. περὸ λόγους Bas. 2. L. 22. δὴ in quatuor
codd. omissum, ut spurium, uncinis inclusi, L. 27.
σὲ (pro vulg. σὺ) cum Find. et Hdf. e tribus codd. et
Fic. dedi, Subint, éQo(pg», te lubentius in-
terrogarem, quam Polum.

P.4.1.5. Arüculum ante χαλλίστη cum Hdf. e
"tribus codd, addidi v. Routh. Add. L. 6. τοῦτ᾽
ante ἐρωτᾷ addit. Das. 2. probantibus edd. nonn.
VL. 23. Tres codd. ante ἀλλ᾽ ὅπερ ὑπισχνῇ addunt
vai, quod (probatum etiain Buttm.) praefixo Gergiae
uomine recepi. Nam primum omnino affirmat se
voluntati Socratis satisfacturum, deinde d« brevi-

Pd

314 — ADNOTATIONES

tate. dicendi singulatim 1nonet. Mox nonn. Codd.
θέλησον.

- P. 5. 1. 1. Edd. vett. ἔνεστιν, iam a Corn. cor.
rectum. IL. 5. Pro φήσεις Bas. 2. φαίης δεῖν. —
L. 8. περί τε cod. Bodl, et Fic. probatum Routh.,
receptum a Find. ÀÁt vulgatum tuentar verba 1. 16.
et ἦ γὰρ ad ὥςπερ ἡ Ug. x. v, À. pertinet. L. 15..
οὕτω cum codd. pro vulg. οὕτως, L. 24. Vulg.
ἑατρικὴν — ὁ codd. mutavi, probante Corn. Sed
λέγομεν non mutavi in ἐλέγομεν, quum νῦν δή,
παλὰν etc, etiam praesentibus iungantur.

P.6.1.6. -véy»ac, vulg. ontissum, cum Find. et
Hdf e codd, addidi. L. 15. Vulg. 49 οὖν μανϑ,
Emendavit iam Hdf. Statim antea q5ui non est aio,
adürmo, sed arbitror. v. Timaeus. LL. 2a.
Schleierm. coniecit: περὲ ἃ σὺ ob φής. — L. ult.
Articuli ante Aoy. γεώμ. πεττ. in nonn. codd, desunt,
Non tantum ante haec vocabb. sed et ante ἄριθᾳ:.
deleri iubet Heind. ad. Soph. p. 442.

: P. 7. L1. Vulg. σχεδόν γε. E tribus codd, emen-
dátum. L. 7. οὐχ ὅτι τῷ ῥήμ. est: quamquam verbo
(verbis) ita dixisti. L. 9. Vulg. ἔστεν" xal 0x. E
duobus codd. correctum. ἴω. 10. ϑδύυςχερ. à» τοῖς 2.
legi iubet Hdf. quia δυςχεραίνειν ἃ Nostro cum
rto casu struitur. LL. 14. ἔϑε νυν (h. e. δὴ) edi-
it Find. L.25. duo codd. τυγχάνοι. L. 27. Tres
codd. αὐτή. L. 28. E tribus codd. adieci 7j ante
περί τι. lta respondet verbis 1. 23. s.

P. 8. 1. 2. καὶ ante ἥ Aoy. quatuor codd. et ed. .
Ald. omittunt, unde tncinis inclusi. | L. 4. αὑτὰ
pro αὐτὰ cum Hdf. dedi. L. 6. duo codd. inverso
ordine τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν, ut antea. L. 7.
καὶ ante ἐμοῦ λέγοντος ex dise putabat Find. mo
verba οὗ δὲ λόγοι oi τ. ἄστρ. (h. e. οἷς χρῆτω ἡ

ἄστρ. unde male tres codd. ὅ, d. λ. oí περὶ τῆς 40v.)

E

IN GORGIAM. 315

explicant antecedentia εἴ τις τ. στρ. ἀνέρ. L.^16.
Vulgo, impedito sensu: λέγε δὴ, τῶν περὶ τί ἔστε
τοῦτο etc. Correxit bene Hdf. Nam Find. dederat
Fic. praeeunte: λέγε δὴ τῶν πέρε; τί ἐστὶ v. τ. ὅ,
Heusd, τῶν ante περὲ τέ deleri et περὲ ante τὰ μέ- —
γισταὰ addi voluit, coll. loco p. 9, ὅ. [ἴ,. 19. Codd.
nonn. oigG quod, ut Átticum, F. pro οἴομαι recepit.
In marg. nonn. eodd: est τὸ σκόλιον, προπαροξυτό-
νως. L. 26. duo codd. πρὸς τό τοῦτο λέγεις; de-
Lerius.

P.9.1.1. Articulum ó praefigi voc. levo/c vult
Hdf, recte ob collocationem part. τὰ adversante
-Buttm. L. 8. Alterutrum ὑγίεια aut ὑγιείας su- '

erfüluuum censet Hdf. L. 11. v post ϑαυμ. deleri
iubet Hdf. quod pro τὲ accipit nequeat, sed in «o;
non (ut in μέντοε) diphthongus elidi soleat.
Male Find. ἔχοι reposuit. Ponitur post Optativum
in altero membro cum εἰ Indicativus. L. 17. Μετὰ
δὲ (pro δὴ) ex uno cod. recte dedit Hdf. L. 71.
ἡ ante σὺ, quod vulgo deest, et facile ob anteced.
δὴ excidere potuit, addidi e 4. codd. L. 24. εἶναι
in quatnor codd. omissum, uncinis inclusi, tanquam
spurium. --

P. 10. 1. . Quia in Bodl, est τῶν ἄλλων ἄρχ.,
Hdf. coniecit τοῦ τῶν ἄλλ. a. LL. 12. non saorzi
in πάντα aut πάντας mutandum, sed aliquid sub-.
intelligendum, ξύλλογος (pro vulg. συλλ.) etam codd,
dant .L. 26. ss. Temere haec sollicitavit Find. et
tum form. ὡς ἐμ. m. tum anacoluthon ἐμὲ εἶναι
(pro ὅτε elu? ἐγὼ) tutius est Hdf. ὥλλος male in nonn.
codd. deest.

. P. 11. Ll 1. Steph. marg. ,,79e/* (scil. in Bas. 2.)
ἀξιῶ δ᾽ ἔγωγε xat 085. * . Mox pro ἐρῶ Das. a2.
ἐγώ. LL. το. Post λέγω vulg. comma. Distinctio-
gem ed. Ald. resütuit Hdf. iubente etiam Heusd. et

4^

816 - ΑὨΝΟΤΑΤΙΟΝΕΒ

praeeunte Routh, — Ita τοῦ pro τέγος ponitur. L. 11.
Codd. nonn. καταφανὲς ἡμῖν, tres ποιῆ. L. 123.
Tres codd. εἴ τι ϑοκῶ, — non male. L. 16. Pro
ποῦ, ad quod ali γράφων alii ὧν supplent, Ficiu.
πῶς aut πῇ legisse videtur, Hdf. reponi πόσον mavult.
L. 20. Male Bas. 2. ἀπεχρένατο. L. 24. Ad ov δῆτα
intell. οὐ πείϑει. L. 26. Pro δ᾽ el tres codd. δὴ,
ut et Fic. legisae videtur , et hic praeterea λέγωμεν.

P. 12. L. 7. Pro ἐλέγαμεν Bas, 2. εἴπομεν. 1. 8. 5.
Bas. ἃ. περὶ ὅτου. L. 15. εἶναι tres Codd. omit-
tunt. Antea ἢ pro vulg. ἤ e duobus codd. cum Find.
et Hdf. dedi. XE. 17. Post ἐπειδὴ tres Codd. γε
inserunt. Mox cod. Bodl. ταύτης δὴ τι z. L. i18.
τοῖς ante dix. tres Codd. omittunt ut p. 15. bis in
eadem form, deest. L. 21. ante λέγειν Das. 2, ad-
dit χα. L.25. xai ante ὑλίγον quatuor codd. et ed.
Ald. Bas. 1. abest; binc uncinis inclusi. Cod. Par.
ϑαυμάζοις. In Bas. 4. óÀ. Dor. τοιούεων rb ds ἔτε--
gor é. L. 95. Post ἐπανερωτῶ ol. punctum, Hdf.
cemma posuit. Scil. quae sequuntur, continent
opodosin (neque ante ἕνα μὴ 9. subint. ὅρα), et
γὰρ abesse potuerat. Codd. duo hoc erdine: τὸν
λόγον περαίνεσθαι. — L. 27. ὑπονοοῦντες προαρ-
πάζειν τὰ λεγόμενα dicuntur, qui ex enspicione et
coniectura arripiunt et interpretantur alterius dicta,
eius explicationem non exspectantes, Codd. nonn.
mox và. λεγόμενα ἀλλήλων.
|. P.12.1. 1. Codd. duo ὅπως βούλει, al. 0. βού-
Àg. L.2. duo codd, ἔϑε δὲ — L. 8. Bodl. γνώ
γὰρ εἴ τις. L. 10. Vulg. ἐγῴμαι. Quatuor “αὶ
habent, quod dedi. [,1Δἃ, Pro οὐ δῆτα Bodl. et
Bas. ἃ. οὐδαμῶς, et mox 654. γὰρ αὖ — L. 14.
Part. γε post oi ze e tribus codd. addidit Hdf. Iidem
mox: δῆλον ob», ὦ 2. L.235. ὦ logy(a inscruit
iam Hd, ex 9. codd. L. 28. . Steph. marg. gFor

΄

IN GORGIAM. ' 317

z£07x05. 5. Idem in Not. ,,non dubito quin scriben-
dum sit πειστικὸς, sicut dixit δημιουργὸς πειϑοῦς,
addens tamen πιστευτικῆς. ἢ. Sextus Empir. adv.
Gramm. ll. p. 288. πειστεκὸς legisse xidetur, et
praefert Hdf. consentiente Duttm. H. 1. nulla librorum
varietas notatur. :

P.14.1.3. ,,For. λέγωμεν.“ Steph. marg. Ei
aruit Find. adversante Hdf. hic et ad H. mai. f. 46.
L. 4. 10& nonn. Codd, decst. L. 12. Tres codd.
ὀτρατηγοί. L. 18. τὸ σὸν σπεύδειν est, tuo com-
modo consulere. L. 20. ὧν pro ὡς maluit Find.
legi. L.22.DBas. 2. νόμεσον δὴ — .

P. 15. 1. 3. Codd. nonn. τὰ 493». In Bas. ἃ.
«είχη τὰ τῶν 49. L. 4. Male Find. putat Fic.
ante ἐκ τῆς Oc. legisse τὰ μέν, L.5. Leg. ix τῆς
δημ. cum Buttm. et Hd£) qui et ἐκ τῆς τῶν δ, con- -
iecerat.) L.8. ΟἹ. διαμέσου. E Sch. et 4l. Gramm.
correctum a Fic. et Hdf. L..9. Probabiliter Hdf.
coniecit: d» νῦν δὴ 0. e Fic. ln Das. Δ. ὧν νῦν
εὖ 0. L. 15. ἔστι Bodl. et Meerm. om. L. 15.
Codd. nonn. sióo(yc. Subint.. δαιμονία σον κατώ-
φαίνοιτο, nisi & cum Fic. utina m reddatur. L.
17. ἔχοι temere ed. Find. L. 18. Frater est Hero-
dicus. L. 21. παρασχεῖν scil ἑαυτόν, L. 223.
τινι post ἄλλῃ e tribus codd. addidi. Mox ante ξυλ-
λόγῳ in iisdem τινε deest. L. 22. ὅποι f. mavult
Hdf. L. 26, οὐδαμοῦ φανῇῆνανε nullo loco habi-
tum ari. |

P.160.1. 1. pro ys tres codd. δέ. L. 7. xai ante
ἄλλῃ ex uno ρα. addidi. L. 8, s. verba τοῦτον
ἕνεκα h. 1. eiici voluit Find. tanquam male e seq.
huc relata. L. 10. τὸς in. Ald. et Das. 1. om. Addi
inssit Corn..et libri addicunt. L. 11. Ol. ὄχλοις.
Correxcrunt Find. et Hdf. e codd., τὸ iam Corn. ex
ingenio emendaverat, L. 12. Codd, nonn. et Bas.

b

,

318 ADNOTATIONES

2. οὐδὲ τούτου ἕ. L. 20. Codd. 'tres ini τὸ d. ^
perperam. ,L. 24, Pro οὔτε «iv(a cod. Corn. a
τιατέα. : |

P. 17. 1. 5. Ad τοῦτο ποιῆσαι inteH. ex ἐατροὺς
τὸ ἰῶρσϑαε, et quod hoc facere possunt, ea est ϑόξο
eorum. Hüdf, maluit δύναντο (scil. orator); tum
ϑύναταιε potius scribi debebat. Find. coniecit negan-
di particulam excidisse (oU δύναιντο εἰ τοῦτο ποεῆ-
σαε scil. quod orator). L. ἡ. Vulg. δεκαέου. E tri-
bus codd, a Find. et Hdf. mutatum. Possit et &i-
καίῳ monente Find. legi. L. 15. Ád μὴ σαφῶς
repetendum ex antecedd. φῇ. L. 2o. Hdf. olim
putabat τὸν ante ἕαντ. aut eiiciendum aut in τῶν
1nutandum aut τὸν ἑαυτῶν qO. scribendum, postea
. mihil vidit esse corrigendum. Duo codd. φελονεν-
κοῦντες — ζητοῦντες, ut Find. edidit. At Áccusa-
tivi pendent ab oiovres λέγειν nempe τοὺς geàor.
L. 47. Notam interr. post λέγω ταῦτα sustulit Find.

P. 18.1. 1. δεελέγχων coniecit Find. I. 5. τοῦ κατ.
y. scil. ἕνεκα. — L. 7. Ficin. videtur legisse λέγοιεν,

N

probante Find., male. E. 10. κακοῦ vov (i. e. vevoc)

cum nonm. edd. dedit Find., adversantibus codd.
L. 14. καὶ ante doxéi in edd. Bass. deest, prebante
Hdf, L. 16. Vulg. τὸν Aoyov. Quod dedi, conie-
cerat iam Corn. et e codd. receperant Find. et Hdf.
L. 18. tres codd, χρὴ, contra Átticismi leges. L.
33. ϑόρυβος h. 1. in benam partem, de assensu,
laude. v. Tho. M.

P. 19. I. 4. Vulg. ἐϑέλοιτε. Coniunctivum iam
Find. et Hdf. e Codd. reposuerunt. L. 6. Vulg.
ἐθέλοι. E quatuor codd. mutavi. L. 19. Fic. legisse
videtur: iv δὲ 0. et 1. seq. δή ne.

.P. 20.1. 5. edd. Bass. αὐνοῖν, num voluerunt αὖ-
τόν αὐτὴν tamen codd. Sed αὐτὸν postulant
sequentia μᾶλλον εἰδέναι. Find. verba ὁ ῥήτωρ καὶ

σ-

IN GORGIAM, 319

de]eri voluit, ut ῥητορικὴ ponatur pro ó ῥητοριχός.
L. 12. διὰ τὸ οὔτ. ἔχειν est, διὰ τὸ μίαν ταύτην τέχο-
- φὴν μαθεῖν. Ὑηὰε male coniecit Find. xai δεὰ τέ οὔ-
τῶς ἔχει. L. 15. πρότεροι e duabus edd. praefert
male Rou. Αἱ vulg. tuentur Codd. :
-P.21.1.6. Tres codd. et Ald. Bas. 1. μαϑήσεται,
"Tum non ἐγὼ μὲν οἶμαι, praecedere potuit. L. χά,
Sustuli post λόγον cum Hdf. comma. Iuugi recte
possunt τὰ ἄλλα ἕκαστα. L. 20. In tribus codd.
βούλεσθαι deest. Ánte πράττειν Quint. II, 15. 27.
qui πράσσειν, inserit 'καί, L. 25. Steph. marg.
»In vet. Οὐκ ἀνάγκη ix τοῦ σοῦ λόγου boe, ut sit
interrog.4 [τὰ Das. a. et ix τοῦ σοῦ À. aut ix τούτου
«oU À. scribi jusserunt Bipp. At ὁ λόγος saepe argu-
mentatio quae cum maxime tractatur. v. Πα, :

Ῥ, 2.1.1. Vulg. χρῆταί τε καὶ ἀδ, Steph. marg.
»lToe(: χρῆταί γε καὶ ἀδίχως χρῆτων καὶ ἀδ."
(nescimus ubi) Cum 5, codd, praeeunte Hdf. τὰ
expunxi. x«À habet vim explicandi. L. 5. Pro ij-
δήϑη utroque loco nonnm. codd. ijóéÓ3. Viraque
forma Platoni usitata. v. Routh. L. 7. Steph. marg.
»yooí* d$ οὔ ao φαένεται ; ἴω. 1ο. Codd. nonn. σοῦ
περιττοῦ — τοῦ ἀδίκου. L. 11.. Quatuor codd. ἦ
γάρ; quod exquisitius videtur, gtsi 4j οὗ recte pe-
tuitrepeti. L. 12, 06 y és) — Steph. marg. ,7Quí* —
εἴ y Gin Bipp.conüciunt: ἥ *£ ἀεὸ — sed neu-
tro opus esse ipsi censent, L, 15. 0 ante ῥήτωρ male
in Steph. exeiderat. L. 18. à» quod ante δη de-
siderari potest, et alibi omittitur. L. 20. Kr» σκο-
πουμένων coniecit Find. Mox Steph. marg. ,,yQol*
ὅτ, πάλιν αὖ ὅμολ. E Bas. 2. Hdf. edidit 8. αὖ πα-
Àw óp. ut aliis locis. Idem mavult ὡμολόγηται.
LE. 27. Male ante ἡσχύνθϑη Corn. inseri iussit οὔκ.
μὴ προσομολ. est negare, unde ex Graeca ratione
recte sequitur μὴ οὐχὺς

320 «. ADNOTATIONES -

^ P.25.1. 2. Codd. noun. ἔπειτα ad sqq. trahunt,
ut et Fic, et Fiud. recte improbante Hdf, LL. 4.
Vulgo post αὐτὸς comma. Cum Hdf. mutavi. Fic.
εοὔτο δὴ legisse videtur. Vulg. ἄγων. Steph. marg.
yoaí* ἀγαγὼν P «. lta Bas. 2. et tres Codd.,
quod »ecepi: postquam-perduxit ad tales quaestio-
ues, amat (solet) ita facere. Postea praesens dy»
erat necessarium. LL. 11. Vulg. énavopóGoizs. E
Bas. 2. ob anteced. χεώμεϑα, emendavit Hdf, Find.
coniecit ἐπαγνορϑοῖσθε et mox ἐπανορϑοῦ. L. 1a.
Vulg. εἴτε ἐγὼ - E, codd. et Fic. emendatum a 'Figd.
et Hdf. L. 314. σοε, ante ἐθέλω sine auctoritate a
Steph. additum recte delevit Hdf. L.15. Ad &va-
ϑέσθϑαι subint, σὲ, lubens te iubeo aut sino perinu-
tare ctc. lta non post ἐθέλω excidisse δοῦναι exi-
stimandum, L. 16. s, Find. ex ingenio dedit gv-
* λάττῃ (vites). Sed docuit Hdf. et φυλάττειν poni
pro φυλάττεσθαι. 1,. 18. Pro καϑέξῃς nonn. Codd.
καϑείρξεν aut καϑέρξειςς. L. 10. Vulg. ἕξεστε.
Steph. marg. ygoí* ἐξέσται. lta e Fic. et 4. codd.
cum F. et H. dedi. Τὸ. 24. Male τὸ in nonn. codd.
deest. L. 25. ἄν cum Hdf. ex uno cod, addidi.
Find. ex alio cod. αὖ in ἂν mutarat. L. 27. μήδει
(pro κήδη, ut omnes codd.) ex Ald, et Das. 1. male
ind. xz ob seq. βούλει dedi.

P.24. 1. 5. Edd. nonn. σὲ αὐτὸν, al. et codd.
' σαυτόν. L.18. Vulg. ἄρα iu ἄρα mutarunt codd,
anctoritate Fi. et Hid. LL. 21. Verba ἡ ῥητοριχή e
glossem. enata puto. Quaerit omnino, num xalós
'ait, posse χαρέζεσϑαιε hominibus. Adscripta illa
sunt ad seqq. οὗ καλή. L. 25. codd. ἤδη xémv-
σαι.

P. 35, 1^ 1. Vulg. εἴ τις. E quatuor codd. a Fi.
et Hdf. datum est, quod sequeus Poli responsio
postulet. LL. 4, δὴ ante χάριτος in tribus codd. om.

IN GORCIAM. —.84

L. 5. Bas, 2. ταυτὸν m Ita, aut-z&vrov δὴ ma-
vult Hdf. legi. L. 8. Hdf. et Buttm. malunt: μὴ
&yg. — εἰπεῖν" Oxvà γὰρ T. ἵν. L, io. ἔγωγε
mavult Find. L. 15. Vulg. v. € Σώχρατες, εἰπέ»
μηδὲν à, αἰοχυνθῆς. Steph. marg. ,, For. τίνος, ὦ
“Σώχρατες; εἰπὲ, p. d. αἰσχυνθείς (e Bas. 2. aut
Fic. vers.) lta cum duobus codd, dederunt F. et
H. L. 22. Vulg. ὀψοποιητική. Steph, marg. ,ÀL
ὀψοποιϊκή. Sicetinseqq. ,ἴ(ἅα Bas, 2. et cod. Par.
interdum etiam Bodl., atque Tho. M. p. 668. s. ed.
Bern. auctoritate hic et p. 27, 25. p. 38, 1a. 21. 24.
29, 9. recepi cum Find. etsi vulgatum anologia tue-
tur. L. ult. sq. Vulg. ὁποῖον g. à. τῆς κολακείεις
pog. εἶναι τὴν δητορικήν. E duobus codd. (cum
eiiam τῆς alis absit) mutavi, Antea τέτταρα πράγ-
&«t& ad.res singulas pertinet, in quibus quaeque
versatur. '

.P.236.1. 2. Vulg. οὕτως ázox. Steph. marg. ,,In
vet. οὔπω ümoxg. quam lect. sequitur Fic.* Per-
peram ig. Faehsius Syll. p. 570. οὕτως ex errore typ.
exstitisse putat. Sensu iubente e cod. Par. Bas. 2.
Áristid. et Fic. emendarunt Ro. et Hdf. L. 7. Duo
codd. τὴν ῥητορικὴν qug) εἶναι. ἴ,. 14. ἐγὼ ante
λέγω in nomn. codd. et ap, Aristid. omitt, L. 25.
Male olim post Σώχρ. colon, pertinent verba μέ. τ΄
2. ad sqq. et ἀλλὰ ita asseverandi vim habet. L.

20. Vulg. ἀλλὰ τοῦτ᾽ ἐγὼ - delevi τοῦτ᾽ auctoritate
' 4. codd., Árist. et Fic. L. 25, Arist. τέ δαί; LL.
26. Tres codd. μὴ οὖσαν δὲ. Mox τι post τοιόνδε e
cod. Par. inserui.

P.27.1, 2. Male vulg. ὅτι ποιεῖ, emendavit iain
Find. L. 4. Male Waldgrav. ap. Routh. ἔχειν legi
iussit; ἔχει δὲ οὗ u. est: habent (corpus et animus)
se tameu nihilominus bene. L.6. Nonn. codd. τοῖν
ante πραγμάτοιν inserunt, Atücam formam δυεῖν

PLAT. Or. Tox. I1. X

- ^.

.» f

- *
b

322 ADNOTATIONES

hic et alibi cum Find. dedi. L. 8. οὕτως sic statim,
nondum accuratius re examinata, v. Hdf L. 11.
Vulg. ἀντὶ μὲν τῆς γυμναστικῆς quod e ὅ. codd.
εἰ Aristid. praeeunte Hdf. mutavi. L. 15. δεκαιο-
σύνην, Steph. marg. ,,Al. δικαστικήν [Bas. 2.] Fic.
autem ita reddit, quasi legerit τὴν δικαστικὴν δεκαιο-
σύνην. δὶς etiam paulo post δικαστικὴν legitur pro
δικαεοσυνὴν [p. 38, 1. 25.]** Ita et Sopater in Pro-
legg. ad Arist. At vulgatum (quod Schleierm. im-
pugnat) tuentur coule 2, 16, 25. et Schol, Vtram-
que lectionem videtur exprimere voluisse Fic. L.
ig. "Vulg. αἰσθανρμένη. Ex Arist. et cod. Bodl.
correxit Hdf. L. 25. Pro ἄνοιαν Corn. et Canter.
διώνοιαν, Heusd. εὔνοιαν, Find. ἄγνοιαν legi ius-
seruht. Recte é»owu» (h. e. ἀνοήτους) ex Apul. de
dogin. I. p. 17. tuitus est Hdf.. L. 25. Vulg. δοκεῖν.
E 4. codd. emendavit Hdf, Alioquin ἀξίαν scribi de-
buerat. | L. 25. Etiam hic Find. Óyomosx5 cum
libb. nonn.

P. 38.1. 1, Scripsi ἐπαΐοε ob anteced. εἰ δέοε diy.
Nonn. codd, xoi πονηρῶν. L. 4. Vulg. καὶ aloygo»
quus εἶναν τὸ τοιοῦτον, ὦ Πῶλε, quae cum 5.
codd. mutavi. L.6. Steph. marg. »γραΐξ[ϊῃ Bas. 2.]
αὑτὸ οὔ φημε εἶναι" probante Hdf.: L. 7. Vulg. e
προςφέρει & προςφέρει, sinc commodo sensu, et
codd. admodum variantibus. — Cornarii coniecturam,
confirmatam Fic. versione et codd. vestigiis cum
Hdf recepi. L. 14. οὖσα vulg. abest. Steph. marg.
γραέ" κακοῖργός τε οὖσα x. 4. lta e 4. codd. et
Bas. a. dedit Hdf. * L. 16. Arist. ἐσθῆτε, quo du-
cunt tres codd. εἰσϑῆτε, probante Schl. Potest
tamen et generolius αἰσϑήσει (de omni sensu) de-
fendi. Canter. maluit ἐσθῆσι. "L. 20. ἀκολουθϑη-
906 € 2. codd. et Arist. dedit Hdf. L. 25. Steph.
war$. $427904£* [Das. 2.] δικαστικήν" ὅπερ μέντοι

΄

- -ς

IN GORGIAM. 323

dáyo, διέστηκεν μὸν οὕτω q. Sed Fabius δικαιο-
σύνην agnoscit Vbi μὲν invenerit Steph., incer-
tum est, ὅπερ etc. Locum non integrum sed muti-
Jum censet Hdf., integritatem tuetur Sehl, sed σο-
φισταὲ καὶ ὀὁήτορος pro glossem. habet, Buttm.
cum Bas. 4. legit διέστηκαν (nempe illae artes, et
ad 6x. p. λέγω supplet cogitendo, τοῦτό ἐστιν.
Find. servata lect. διέστηκεν, mavult scribi ἅπερ p.
A. Pertinent autem haec ad νομοϑειικὴν et δικαιο-
σύνην. L. ult. non est necesse, wt χρήσωνται re-
ponatur. . li
P. 29. 1. 5, Vulg. ἀνεκρένετο. Steph, marg. ,,yQu*
[ Bas. .2, ] διεκρίνετο * quod e 4. codd, dedi, cum
Find. L.7. Tres codd. ὁμοῦ γὰρ x. unde Hdf. ma-
luit: ομοῦ γὰρ ἄν zx. LL, 8. "πὶ post &xgfre» vulg.
male insertum codd, auctoritate et Tho, M. delevi
cum Hdf, L. 9. Vulg. ὀψοποιητικῶν. Quod re-
posi, est in 4. Codd, Bas. 3. et Tho. M. L.i.,
ine.caussa nonnemo ἄτοπόν τι leg, iussit. v. Hdf,
L. 12. Vulg. μαχρὸν λόγον. Steph. marg. gef:
συχνόν λόγον [Bas. Δ. qued e 4. codd. recepi. Non
necesse erat, ut idem voc. repeteretur. L.16. οἷός τ᾽
cum 4. codd, Find. et Hdf. L. λό. «τάχα suspe-
ctum videtur Hdf. L.25. Perperam Routh. et Corn,
φαῦλοι cum κόλακες iungunt. Struenda verba: dox.
oí ἀγαϑοὲὶ ῥήτορες φαῦλοι νομίζεσθαι ἔν τ. π. ὡς
κόλακες. L. ult. νομίζεσθαι est, ullo loco habers
Ita non cum Find. pro οὐδὲ scribendum οὐδέν. do-
ποῦσε pro vulg. δοκοῦσιν e codd. Hd£. .
P.530.1, x. τῶν deest in tribus codd, et Bas. 2.
Αἱ tuentnr articulum hic verba 1. 4. s. L. 2. Vulg.
ἀλλὰ μὴν δὲ À. ys. Steph. marg. , ον. ἀλλὰ μὴν»
λέγω γε, absque partic, δέ. Quum δὴ pro δὲ in 4.
codd, sit, male Find. μὴν δὴ, zecte Hdf. μὲν δὴ
dedit. L.6, Vulg. &zoxvuy»voud. Atticam formain
c . ' r Xa

* ἃ

824 ADNOTATIONES

e Th. M. Bas. 2. et codd. bic et 1, 14. reposuerunt
F.et H. L.8. Post Κύνα colon, quod vulg. deest,
recte posuit Hdf. Nam scqueritia ob μέντοι separan-
da sunt. L. 1}. Tres codd. ἀποφαένεις. L. ia.
Recte interr. notam post ἐρωτῷς posuit Steph.,
codd. etiam nonn. addicentibus. | L. 16. Ante Steph.
male doxoi vel doxéi. L. 17. Pro ἔγωγε tres codd.
, ἔλεγον. LL. 22. Stobaeus: ὧν ἂν βούλωνται, quod
recepit Find. [..ὄ 35. Verba Οὐκοῦν τ, — tribui Gor-
giae mavult Find. L. 26. Steph. m»rg. ,For. μι
τὸν κύνα [ut Stob.], quod Socratis iusiurandum ex-
stat etiam paulo ante et post. Αἱ Fic. ita vertit ac
si leg. μὰ τὸν Za. [Ita Bass. edd. exhibent et Corn.
coniecit] Sed potest etiam esse ellipsis substantivi,
ut ap. Aristoph.^ [v. Intpp. Greg. Cor. p. 150. s.
Schaef. et Bouth.]

P.51.1. 2, Post καλεῖς Stob. addit σὺ cum vi qua-
dam. L. 4. Pust κολακείαν addi οὖσαν malit Hdf.
L. δ. codd. aliquot ἐλέγξας. L. 7. Vulg. κεκτήσον-
ται. ἡ δὲ dv». Partim e Fic. partim e Stob. cor-
rexit Hdf. L, 43. Post οὗτος ἀνὴρ cum Hàf. posui
luterrupti sermonis notam. ἐξελέγχεσθαι ante est,
redarguendo edoceri. L. 15. s. Verba τούτου πρό-
σϑεν suspecta sunt Hdf. L. 18. δὲ post Ποιοῦντες
vulg. additum delevi trium codd. et Stob. Trincav.
auctoritate, Ita verba cum praeced. Poli'interroga-
tione cohaerent, nec 50:000. cum Stob. Gesn. nec
ποιοῦντας cum Fmd. legendum. L. 19. γε post Zyér-
Àiw« e Stob. cum F. et H. recepi. L.20. κατὰ σὲ est
£uó more (te appellem). L. 21, Male vulg. ὅ, το. E
Stob. et codd. a F. et H. correctum.

P.32.1. Δ. Vulg, δηλονότι. Cum codd, et Find.
emendavi, L. 5. Vulg. ἢ. 1. ob εἵνεκα. Sed non
putavi in eodem loco semel hoc, saepius ἕνεκα scrip-
sisse Platonem. taque hoc e duobus codd., Stob

ΓΝ ΟΟΆΚΟΙΑΜΝ. ἃ 325

edd, Bas. reposui. L. 8. Cod. Stob, τούτου (pro
σελούτου), quod recepissem, si plures codd. firmarent, :
L. 9. Vulg. post πάντων (Stob. ἁπάντων) interr,
. Siguum, comma posuit Hdf. Nam περὸ πάντων
est, quod ad omnes attinet. L. 14, οὐδὲν, πολ--
λὴ ἂν. mavult Hdf., sed pecte ellipticam locntio-
nem tuetur Buttm. LL, 15. Stob. ἀγαθὰ μὲν quod,
recepit Find. — duo codd. ἀγαϑὸν ub» εἶναι. Al-
terutrum praeferendum videtur, L.25. Hdf. mavult
ἄττουσιν, οὗ ἂν πράττωσιν- |

P. 33. L 3. καὶ ante ἀποχείγνυμεν quod vulg,
deest, e 5. codd, addidi, L. 5. Vulg. ἢ μὴ ut sub-.

-int. ποιεῖν, E 5. codd. dedi ἢ oU, ut tota sententia
repetenda sit cogitando. | L. 12. ἁπλῶς est simplici-
ter et per se, utilitatis non habita ratione, L. 16.-
Schleierm. ita distipxit: ἢ ydQ; ἀληϑὴ — impro-
bante Hdf,, at probante Buttm. ΟΡ seq. ἢ οὔ; Recte.
Τὰ igitur interpunxi. Post ἢ οὔ notam adposui, quae
doceat, non statim responsum esse. L. 18. Stob. et
unus cod. pro ἣν habet εἰ atque tum ἀποκχτείνεε, àx-
θάλλει, ἀφαιρεῖται, τυγχάνει. I. 21. Duo codd. et
Stob. ἄμεινον εἶναι αὐτῷ. Malim αὑτῷ. L. 26. ταὐτῃ
abesse mavult Buttm. (cum Find.) certe non de Athe-
nis intell. sed urbe ea, im qua talia facere licet.
Hdf. aliquando malebat i» τὴ πόλει, ταύτῃ, ἧπερ-
(hactenus, quatenus) Antea ἔστε μὲν οὖν pro vulf,
Kass ob» e 5. codd. dedi,

P. 34.1. 6. Vulg. ἀφελόντα. E 5, codd. Stob.
et Bas. 2. a. F. et. H. correctum, Post δήσαντα ante:
Hdf. male interr. nota posita erat. ὡς δὴ — esty qua-
si vero. L. 7, ὁπότερα pro ὅποτέδως. L. 11.
d«i e Stob, Trinc. reposuit Find. L. 12, Artic. τῶν
ante ἀνθρώπων vulg. additum cum 5. codd. delevi.
L. 15. Stob. Ald. Bas. 1. οὐδὲν μέντοι — probante
"Find. Antea post δοχεῖ in nonn. libb. additur &»o&& “"

4

- enim ita hic antiquitus lectum esse. Αἀ ὃν —

856 | .ADNOTATIONES

L. 17. e 2, codd. et Stob. 'Trinc. ἀποχτείνοντα
dedit Find. Tum vulg. ἐλεεινὸν δὲ, quod cnm Routh.,
et Hdf. e Das. a. et Stob. corfexi. L. 19. Vulg. post
ἔστεν interrog. signum. Locum ita exhibent tres
codd. (qui tamen unius testis auctoritatem habent):

, 4juov ὅγε — ἄθλιός ἐστεν ἧττον ἢ ὃ ἀποκτιννύς ;

A. πάνυ μὰν οὖν, ὦ Πῶλε, καὶ ἧττον ἢ ὃ Qux.
ἄπ. qued probat Schl.,.rectins improbat Hdf. 1.
21. πῶς δὴ Das. 2. et Stob. L. 35. Find. mavulkt ἦ
y*6Q-— ut Fic. legisse videtur. L.26. μὲν in uno cod.
deest, probante Hdf. L. ult. Vulg. . Σὺ ἄρα oix
ἂν δέξ. τυρ. Mutavi ordinem verborum trium codd.
auctoritate, numero suadente. .

P!55.1. 3. τὸ ἐξεῖναν mavult ἨΔ, L. 5. τοῦτο
in 3. Codd; omitt, LL. 6. Hdf. e coniectura Corn. et
Budaei edidit và» λόγων ;; sed codd. tuentur vulga-
tum, quod fouth. ita explicat, ut τῷ À. iungat cum
ἔπιλ. tuo sermone me dicentem corripe (redargue.)
L. 7. Pro ἔγχειρ. in tribus codd. ξεφίδεον e gloss.,
ut antea voc. μάλης in Meerm. superscr. &yxcAgc.
L. 11i. τεϑνήξει auctoritate cod, Par. (et Schol.) az-
que Tho. M. pro vulg. τεθνήξεταε recepi, sr

9s
intell. τεθνάνων δεῖν. L. 12. κατεαγέναε e Tho.
M. Καταγῆναι recepit Find., sed codd. non addi-
cunt. L.22.7/ pro ἤ cum Hdf. dedi.

P. 56. 1. 1. ἀγαϑόν τι (sine codd.) dedit Hdf. recte
adversante Sehl. (nempe mutata est ab auctore dein
orationis structura, unde τὰ non videtur habere quo
referatur) ldem Hdf. comma post κακὸν delevit,
vertitque: malum est etiam exigua potentia. Sed
recte tuetur vulg. interpretationém (malum est, et

, parum valere) Buttm. Αἵ Schl. καὶ ante op. delet

et ponit ante καχόν. L. 9. Nonn. libri πότερον aut
πότερ (i. e. πότερα.) L. 11. Aut favió deleri aut

.

IN GORGIAM. - 327 -—

αὐτὸς scribi maluit Hdf. L. 15. lronice haec a

Polo dicuntur. Interrog. notam post λέγεις iam

Steph, sustulit. Pro κἂν Hdf, ἂν mavult repugnante

Buttm. L.21. yt in nonn, codd. deest. οὐ ió& conii-
ciunt F, et H., quia οὐδέν γε ἔδει Stob,

P. 5357. L 1. Nonn. codd. τέ δέ; L. 2. αὐτόϑεν
est, per te ipse s. ex te ipse. v. Hdf. L. 16.
s. Cod. Bodl. idovAsver, probante Ro. At Alcetas du-
dum mortuus erat, Servae fuit Simichae nomen (Ael.
V. H. 12, 45.) "L. 20. αὑτοῦ post δεσπότην addidi,
quum in tribus codd. αὐτοῦ adiectum esset. L. 25.
καὶ ante σχεδὸν vulgo additum cum Hdf. delevi, au-
ctoritate 4. Codd. et Ald.

P. 38. 1l. 1. Magis Atticum fuerit £nvéry. — V.
Piers. ad Moer. p. 123. L. Δ. Steph. marg. ,,Fici-
nus quoque ita vertit [ut Sema]. quasi legeretur
εὐδαίμονα γενέσϑαι.“. Vanum iudicium. L. 9.
ἀπὸ σοῦ ἀρξ. est, initio ate facto, h. e. tuque pri-
mus, v. Hdf. L. 1o. Post “ρχέλ. Hd. posuit in-
terr. notam, male. Ironice dicitur, L. 12. ϑοχοῖς
scribi maluit Hdf. "L. 15. Male Find. x«( νυν — νῦν
oppon. xav ἀρχάς. L. i4. Tres codd. ἄλλο τι ἢ
ovt. non' male, et 15. post ἐξελέγξ, Bodl. addit γε.
L. 17. Post εἶναι recte interr. notam (puncti loco)
posuit Hdf. Ita et recte seqq. interpunctionem mu-,
tavit, Vulg. post ἐξεληλ. non post λόγῳ comma.
L. 22. Tres codd. ἐλέγχειν δοκοῦσιν.

Ῥ, 50. 1l. 1. ταυτὰ pro ταῦτα eum Heusd., pro-
bante Buttm., dedi. Find. malebat ταῦϑ' oi 449. Pro
ξυωφήσ, tres Codd. ξυμφωνήσουσι e gloss. L. a. καὶ
ante ἐὼν vulgo additum delevi auctoritate 4. codd.,
ed. Das. 2. et vers. Fic. In 3. codd. et Djas. 2. mox
παρασχέσθαι. LL. 6. ᾿Διιονυσίῳ pro vulg, 2fiovv-
Gto e 4. codd. et edd. vett. ante St. cum Hdf. ve-

posui. L« 7. Tres codd.,- ÀÁld. Bas. i. iv Πυθοῖ,

328 ADNOTATIONES

Hf. coniecit ἐν Πυϑέῳ, probabiliter. C£ Rowuth.
L. 9. Quatuor codd, ἐνθάδε, sed exquisitius ita ἐν-
ϑένδε ponitur. L. 12. Pro ἐνβάλλειν Pierson, ad
Moer, p. 145, rarius ἐξέλλεον legi vult, recte vulg.
tueutibus Hdf. et Routh., qui etiam illustrat ambi-
guum οὐσίας. L. 15. uos ante πεπεράνθαι addidi
et v. seq. vulg. σὺ in σοὲ mutavi cum Hdf. e codd.
et sensu iubente. L.20. Duo codd. παραλαβόντες.
L. 21. καὶ ante τυγχάνει 6 3, codd. addidi cum
Hdf. L.25. In nonn. σχεδόν τοι.

P. 4o. l, 1. Etiam hic tres Codd. ἄλλο «s ἢ ὡς
oV. lidem cum Bas, 3. διανοούμεθα, recte vulg.
tuentibus H. et R. L. 4. Routh. maluit: «vd. ἔσται
ἄρ᾽ (cum Bodl), ὧν — Lino post &Q' cogitando re-
petendum εὐδαίμων ἔσται. LL. 10. Vulg. ἁπάνεων
Steph. in not. ἁπάντως si hoc dici possit, vel πάν.
τῶς scribit. Id cum Hd. recepi. Find. e Stob. πάν-
wc γε &ÓÀ. dedit. Heusd. maluit ἅπας πάντως.
je 9. recte adversante Buttm. Tum vulg. ἀϑλεώτ.
μὲν τοίνυν, quod e Stob. emendatum. | L. 11. ad/-
κων (iniuriarum Fic.) temere dedit Find. L. 135.
τε post Geo in 3. codd. om; — L. 22. 7γ8 ante ofee e 5.
codd. et Bas. 2. cum F. et H. addidi.

P. 41, 1. 2. ἀδίκως legendum coniecit Find, ob

lin. 15. L. 7. καταποντωϑὴ coniecit Coru. sed χα-
᾿ς s«7vtr. defendunt Ro. et Hd. L, 8. Steph. marg.

»Pr. edit εὐδαίμων. — Sed. εὐδαιμονέστερος (πὶ in
- vet.) seq. comprobant. Verum malim, sic legendo,

ἢ ἐὰν reddete quam si.* Nempe in Bas. 2. est Com-

par. in Áld. et cod. Reg. positivus, iu 5. aliis eodd.

εὐδαιμονέστατος, et vulg. post loros signum in-
terr. L. 15. μορμολύττει Find. ut ubique Atticam
.formam restituit. 1.» 14, Tres codd. ἐξελέγχεις.

L. 15. Interpunxi cum Buttm. (vulg. post 0j. com-

ma) ne cum Schleierm., legendum sit εἰ, ἐὰν --

-

. ἽΝ GORGIAM. 329

Haec ἐὰν ἀδ. ἐπ. «vQ. sunt verba, quae antea dixe-
rat (εἶπε). Find. maluerat ἐπιβουλεύοντα. 1,. 19.
Ad εἴη subint. οὐδέτερος. L. 20. 5. Distinxisset
ἨΔ. τέτοῦτο, ὦ Πῶλε; γελᾶς ; nisi γελᾷν cum Ác-
cus. occurreret. L.21. Bodl. cod. ἄλλο οὖν εἶδος ἐλ.
κοῦτο ἐστ. Ali aut ita transponunt aut omittunt
τοῦτο. L. 25. Post μὴ interr. notam Ro. et Hd.
posuerunt pro puacto, utal. L.24. Find. coniecit:
Ove τὰ τοιαῦτα λέγοις. 1.. 27. Post φυλὴ temere
e Meerm. (et Fic.) addidit Find. ἡ ἐμή. Dicebatur
Antiochis,

P.42.L 2. ὅπερ νῦν δὴ --- Haec ad p. 59. l. 18. ss.
spectant, et cum proxime sqq. juogedda sunt , neque
tamen ὅνπερ cum Find. legendum, nec cum Hensd,
ὠὥνπερ. Heusd. mox coniicit: παράδος καὶ πειρᾶσαε,
recte refragaute Duttm. L. 5. Tres codd. πειράσομαι.
L. 8. ἐθελήσεις pro vulg. ἐθελήσαις € 5. codd. et
Das. 2. dedi. L. 14. δέξαδ ἂν e cod. Par. et edd,
ante Steph., qui δέξαιο ἄν dedit, reposui, | L. 16.
x«i ante δεῖ addunt duo codd. — Sed καὶ in hac form.
aeque additur quam omittitur. L. 22. Male in ed,
Hd. ante αἴσχρον nota interr. Hic et mox pro δαὲ
noun, Codd. dé. L.26. καὶ ante κακὸν e ὅ. codd.
et Bas. 2. addidit Hdf.

P.45.1. 4. πρὸς τοῦτο. Non βλέπων (quamquam
id interdum additur, v. Find.), «sed καλὸν εἶγαι
subintell, L. 34. Male artic. «& ante χαλὰ deleri
maluit Find, Est subiectum: τὰ καλὰ τὼ κατὰ c.
T. X*. τ. ἔπιτ, Ànte ὠφέλιμα recte Hdf, e. 5, codd.
et Bas. 2. addidit 4. L. 17. ὡσαύτως scil. ἔχει.
Mox cod. Par. δρίζει, pro δρίζη, quod recepi. L.
19. καὲ vulg. additum ante τὸ αὐσχρὲν quatüor
codd. et vers. Fic. auctoritate delevi. τῷ érarv. scil.
ὁριζόμενος καλῶς ὁρίζομαι. δυεῖν ubique . dedit

330 , ADNOTATIONES :

Find.. L. 17. δὴ post φέρε et post νῦν in non.
codd. deest.

P. 44.1. 5. λυπηρότερον. Steph. marg. ,, Pr. edit.
λυπηρόν ἐστι, [ut cod. Par.] quam lectionem sequi-
tur Fic. sed λύπῃ ὑπερβάλλον convenit cum λυπη-
Qóvegov [ut Bodl. et Bas. 2.]* L.6. Ol. post oxz-
ψώμο. punctum, quod Ro. et Hd. emendarunt. L.
14. τῷ ante κακῷ e Bodl.-addidi. L. 15. duo codd.
ἀλλ᾽ ὅτι — L. 17. Tres codd. πρόσθεν xp. ἢ oio.
Pro χρόνῳ Find. et Hd. maluerunt Aóyo, ferri ta-
men posse illud Hd. monet, si ἔμιπρ. eapiatur pro
πρόσϑεν, utin Phaed. p. 117. d. L. 19. duo codd.
δέξαιο ἂν οὖν, LL. 35. Post παρέχων deesse ἑαντὸν
suspicatur Steph., sed facile id subint. v. Heusd.

. P, 45.1. 5. ἔοικεν Find. interpretatur. ὡμοέωταε,
rectius Hd, subint. eyes, etsi adversatur Buttm. qui
malit οὐδενὶ ἔοικε. L. 10, Vulg. ἢ μὴν μ. At μὴν,
quod hic nullam vim habet, auctoritate ὅ, codd, et
Stob. recte omisit Hdf. διδόναι in 2. codd. deest.
L. 11. Post Qj» ali pleue interpungunt. 1. 17.
Stob. σχόπει δὴ — L. 25. Vulg. οὕτω xal τὸ τυπε.
Ordinem mutavi auctoritate 2. codd. L. 26. ss.

* Formam Att. κάεν, xátGÓ« etc. hic iam F. et H.e
codd. reposuerunt. L. 38. οὕτω καὶ κάεσϑαν cum
Buttm. mavult Hd. Contra antea male in 3. codd.
$ καὶ ἀλγ. et p. 46, 1. ὡς ἂν xai τὸ κῶον κι

P.46.l 2. Vulg. τέμνει τι, ut et codd. sed e St.
et Fic. emendarunt F. et H. L. 7. τε ante ποιῇ ad-
didit e Bas. 3. Hdf. L. 21. Haec ᾿4“γαϑὰ etc. inter-
rogative accepit Hdf. L. 22. Vulg. ὠφέληται. E
tribus codd. a Hdf. correctum, qui et hic interr. no-
tam apposuit, L. λό, Pest ὠφέλειαν interr. notam
habet Hdf. et subint. ὠφελεῖται. [πιὸ verba ἥνπερ
6g. in appositione sunt, L. 6. Hdf. scripsit “ρα

* -
-

IN GORGIAM, 831

f,0V», recte advereaute Buttm. Continent enim haec
legitimam conclusionem,
, P.47.Ll 5 Tres codd. δρᾷς. L. 2. vulg. inter-
,puugitur τό δ᾽ ἐν σώμ. κατασκευῇ; Emendavit Hdf,
»4υ1. τί δέ; scripsit. L. 9. Tres codd. εἴρηκα. LL.
. 12. Tres codd. πάνυ γε. L. 15. Tres codd. εἰ δὴ —
. quod recepit Find. Αἱ δὲ ita in continuato sermone
, est usitatius. L. 18. Cod, Bodl. καὶ 7 ψυχῆς σύμπ'
T^. L. 19. Post ἡμῖν punctum loco signi inter. po-
. 8ui. — Cod. Par. ἢ ἄνεαρ., Meerm, 7j cum gloss. χαϑό,
et ἡ (quatenus), ut-iungantur arcte 7 ἄν. &. x. ἀγνέᾳ
᾿ ὗπ., et βλάβῃ etc. ad ὑπερβάλλον pertineat; Hdf.-
, putat (e Fic.) scribi posse: οὐκοῦν ἢ, ἡ (quia) d». :
ἔστε, καὶ etc,, sed ob' p. 44, 2. nihil mutandum
esse — L. 20. Steph. marg. ,yg«i* ὑπερβάλλον,
᾿τούτων αἴσχιατόν ἐστιν.“ Codd. Par. et Bodl. τού-
τῶν (ut Fic.) duo alii codd. τῶν, Sed τοῦτο recte
tuetur Hdf.^/ L. 21. Post βλάβῃ in 5. codd. male
additum ἢ λύπῃ. L. ult. Bas. 2. ὥς γε ὃ 0. À. pro-
bantibus ἔς ἢ. LN
P. 48.1. 5. γοβῖ ἔστε vulgo et 1. 18. post ἀδικίας
ap. Hdf. signum interr, Posui punctum , quum ἄρα
conclusionem indicet, L. 19g. Verba ὧν λέγεις, a
Fic. non expressa, iure suspecta habet Hdf., orta e
seqq. Fiud. maluit: ὧν λέγων ^ Uncinis inclusi. L.
24. ἔστε pro vulg. ἐστον cum codd. et Bas. 2. F. et
H. L,. 7. ἀπαλλάττ. scil. ὃ ἱἰατρευόμενος, Malq
post &zaÀÀ. olim punctum.
|— P. 49. l. 1. ὑγιὰ ex Att. pro ὑγιῆ iam reposuit
Hd. . Idem οὗτος e cod. Meerm. recepit. Ατοὕτως
est, secundum éa, quae disputata sunt. L. 5. Arüc,
vj", qui vulgo ante ἀρχὴν deest, e 2. codd. addidi,
quamquam et sine articulo valet omnino, L. 8.
Nonn. codd. ó ante ἀπαλλαττ. male repetunt.
P. 50. 1. 4. Vulg. ὥςπερ ὧν εἰ — Steph. marg.

532 "^. ADNOTATIONES . -

»Hic aliter quam 'in loco proxime praeced. lego ὡς
περανεί, — Alioqui verbum deesse videri posset.** ]l-
lud recepi cum Hdf. Maluit Find. ὥςπερ ἂν εἴη π.
L. 5. Find. ex uno cod. dedit ἢ οὐ — L. 9. Tre
codd. τοιοῦτόν τὸς. L. 23. Post δίκην διδόναι εἰ
24. post τοῦ κακοῦ interrogandi signa posuit Hdf.
et post κακοῦ etiam Steph. habet. | L..37. Cod.
Meerm. μέγεστόν t1, —

P, B1. 1. 5. Ὑτεβ codd. μηδέμέαν. L. 5. lidem.
tres codd. mpoorxes διαφερόντως &OÀ6o. εἶν. xoi v.
d.&. Τῷ, τά. ἀδικήσει et 1. 20. ποιήσει reponi iam
iussit Fiud, et dedit Hdf. Nam legitima est ea stru-
.etura artt, ὅπως μὴ cum Fut. Ind. Itaque recepi,
etsi codd. ἀδικήσῃ — ποιήσῃ servant. L. 20. Per--
peram λέγωμεν edidit Find. Nam etiam πῶς λέγω-.
μὲν Írequenter occurrit, v. Hdf. Post 7794€ interr.-
notam posuit Hd. et εἴπερ etc. ad seqq. traxit, recte
adversautibus Schl. et Buttm.. L. 26. οὐδὲν nonn.
codd. om. .L, 27. Post τοὐναντέον comma posue-
runt F. et Hd. Nam subint. χρήσιμον εἶναι et se--
quentia interpretationem horum continent. |

P. 52, 1. 1. duo codd. τυγχάνον, probante Hd.
quod oratio sit suspensa, L. 4. τὲ pro vulg. δὲ e.
5. codd. et Bas. 3, cum Hdf. dedi. L. 11. Vulg.
πρῶτ. κατήγ. “ὄντα — Mutavi ordinem 5. codd. au-
ctoritate. Mox aut ἄλλων aut οἰκεέων male deleri
jussit Fic. L. 15. Bas. 3. ἐπὶ τοῦτο, sed et vuly.
probum. L. 18. σὸν redundat, neque tamen prc-

terea delendum est, I. 2o. Vulg. post lVaà non
interpungitur. L. 22. Vulg. ἀδικῆταε αὐτὸς —
Mutavi collocationem e duobus codd. et quia «i-
τὸς vis inest. Verba τοῦτο μ. y. εὖλ. ironice dici
existimavit R. Imo ex rhetoris persona loquitur So-
crates. L. 26. Vulg. διδῷ e cod. Bodl. et quia ἔλϑη
sequitur, correxit Hdf.. L. 237. Vulg. διαφύγῃ

1 5 -

; IN GORGIAM. . 333

E tribns codd. Optativum restituit Hdf. Contra
codd. Find. δῴη in δῷ mutavit, Idem malit ó ἐχϑρὸς
deleri, ut glossema. |

P. 55. 1. 5. a) e duobus codd. et Bas. ἃ. cum"
Hdf. additum et ἀποθανεῖται pro vulg. — ἦται
e 4. codd. cum F. et H. datum. L. 9. ὡς redun- .
dare putat Fic. sed est, siquidem nam, v. Hdf.

L. 14, Pro olo» sine causa Corn. δειγὸν coniecit
leg. L.17. Post omovd. τε in 3. codd. additur νῦν
e praecedd, male petitum. L. 18. Iungenda ἡμὼν
— τῶ» ἀνθρώπων. In Ó. codd. ὃ βίος ἡμῶν — r7
L. 19. Steph. marg. , Malim πράττοιμεν, ut
cobaereat cum praecedd.^ Αἱ ὡς ἔοικεν additur.
L. 21. Post τὸ αὐτὸ Hdf. additum malit ὄν. — 1.. 2d.
Casaub. probante Valck. scribi maluit: τοῦ τοῦ Πύυρ.
Recte monuit Hdf. articulum ad, nomen propr. non
esse necessarium. Lusus verborum est; nam De-
mus fuit Pyrilampis filius, v. Routh.
P. 54. 1. 1. ὅτι — δυναμένου enallage pro U»s.
v. Hdf. Pendent Genitivi ab αἰσθάνομαι. | Duo
eodd. ὅπερ ἂν φῇ et mox pro ὅπως l. 2. unus cod.
ὅπερ. L. 4. ὃ ante “4ϑην. e 4. codd. inseruit Hdf,
L. &. Vulg. βουλήμασι. Stepb. marg. ,,Àl. [Bas. 2.]
θουλεύμασε, quod malo.* [ta cum F. et Hd. e. 5.
codd. dedi. " Ficinus in toto loco inde a 1]. 24. aliam N
videtur habuisse cod. scripturam. L. 11. παύσει |
e 5. codd. cum Hd. pro vulg. παύσῃ. παύσειε de-
| dit F. Nonnemo avrà λέγων maluit. L. 14.
Hdf. et Bas. 3. dedit: ὅτι ἐγώ σοὶ 7. 4. quod in marg.
Steph. erat. L. 17. ἀεὶ e duobus codd. cum Hdf.
dedi. L. 33. s. xax» ex omnibns codd, εἰ edd. pro
Steph. x«xó» restituit Hdf. L, 28. Haec non recte
se labes: Nam aut postulatur ἀνάρμοστόν τε εἷ--
vus aut εἶναι ἀναρμοστεῖν τε, quod dedit Hdf. et

334 .ADNOTATIONES, . ,

reponi etiam Heusd. iussit. Codd. non déCernunt
Equidem prius malim. |

|, P. 55. 1. 1. Steph. marg. γραέ" (in. Bas. 2.] ποὶ-
λοὺς ἄνϑρ. L. 4. Vulg. uo» abest. Steph. mar
»Je*/. [in Bas. 2.] δοκεῖν pos νεαν. ,,quod cum Hd
recepi, Mox δημηγορεῖν est,nugas dicere. LL. 10.
διδάξον ex uno cod, Reg. dedit. Hdf. Τὼ. 11. αὖ-
τὸν post aioy. redundat, more consueto. L. 12.
Post διδάξειν vulgo colon; omnem distinctionem
sustulit Hdf, | L. 14. Vulg. post εἰπεῖν punctum. L.
15. Infin. χαταγελᾷν positus, qui ab ἔφη pendeit.
quod loco Cratyli tuetur Hdf. Cornar. et Ro. etiam
Buttm. et serius Hdf, atque Schl. malunt κατε) ἔλα,
a Fic. expressum, Find. καταγελῶν. L.25. Pro ἐστὶ
tres codd. &loly, quod praefert Fi. L. 26. Step.
Marg. γραί (nescimus ubi)* καὶ ἐάν τὲς, outs , a-
σχύνηται. L. 27. Steph. legi iussit: ὧδὲ καὶ σὺ vd
ὧδε x, 0. vel οὕτω δὴ xal ocv — Nulla correction:
opus. Verba τοῦτο τὸ σοφὸν in appositione ad 6,
explfestionis causa, accipienda.

. 56. 3. 1. Concinuitatis causa τὰ κατὰ vouor
scribi vult Fi. L. 2. Steph. marg. γραΐ (nescio ubi)
τὰ τοῦ νόμου λέγων. 1,. 4. τὸ κατὰ φύσιν legen-
dum censuit Find., etiam Ho. qui tamen revocaiit
sententiam. Heusd. maluit ZZeÀlov τὸ κατὰ φύσιν,
οὐ κατὰ νόμον, αἴσχ. À. L. δ. κατὰ φύσιν quod
vu.g. post ἐδέωχκ. deest, e 5. codd. et Cornarii. libro
cam Hdf. addidi, quamquam pro gloss. habet Ro.
Ha in antecedd. nihil mutandum, L. 6, oio» ame
τὸ ἀδικεῖσθαι, a Fic. expressum, codd. invitis (sua-
dente ed. Bip.) addidit Hdf. , subaudiri maluerunt Fi.
et Ro. Plara addi iussit Steph., in cuius marg. ,,For.-
ita Pl. post καὶ κάκιον scripsit: elo», φύσει αἴσχιό»
ἐστι καὶ κάκιον τὸ ἀδικεῖσθαι, ut post καὶ κάκεον
priore loco τελεέα στιγμὴ Ῥομδίιχ. 5 L. 16. τε pos

^e

e

IN GORGIAM. . . 335

ixg. aut deleri cum 2. codd. aut post-ávOQum. poni
voluit Fi. L. 17. πλέον ἔχωσι. Sine causa τὸ ex-
'cidisse coniicit Fi. — L. 34. [n cod. Meerm. màále oi-
pius post φύσις ponitur. v. Hdf. Steph. marg, ,ygaé*
ἀποφαίνοε ἂν αὐτὸ, ὅτε — in Bas. 2. ἄποφ. ἄς
αὐτῷ ὅτι. Cod. Reg. ἀποφαίνει avro , ὅτι — unde
probabiliter αὐτὸ inserendum.

P. 57.,1. 4. Articulum τοὺς in 5. codd. omissum
uncinis inclusi. Steph. marg. ,,For. ἢ" ἄλλα μυρία,
& ἄν τις. [quod refutarunt Ro. et Hd] | At lic. ita
verlit, quasileg. ἢ ἄλλοι μυρίοι olg ἂν v. Fortasse
etiam post ἢ sequebatur tertium exemplum: alioqui
magis convenisset xai ante ἄλλα.“ L. 8. τιϑεμ,
πλάττ. pro τιϑέμενοι πλάττομεν. L. 10. Heusd.
post λέοντας addi voluit δέοντες, quia in Fic. vers.
vincientes, quae interpretatio est. λαμβ. valet
dum sumimus v. Buttm. L. 15. Vulg. ὑμέτερα.
E. 5. codd. correxit Hdf. L. 18. Steph. ὑμέτερος
dedit. Ánte eum in edd. ut et codd. 7uér, quod
Ro. et Hdf. restituerunt. ὁ δοῦλος est ille ad ser-
vilem conditionem depressus. ἄν φανείη
et ἐκλόάμψειε legi maluit Fi. L. 20. de Pindar
.oco v. Fragm. in ed, Heyn. T. III, P. I. p. 56. s.
' L.22. Boeckh. ap. Schol. legit: οὗτος δὲ δὴ φύ-
σει ἄγει — L. 25. Steph. marg. γραέ" βίαιον. — Sed
videtur congulto orationem Pindari mutasse Callicles,
v. Ro. .L. 24. ἀπριάτας scil, Γερυόνου βοῦς ἠλά--
σατο. Suntet haec Pindari verba illo loco. L. ult.
Codd. tres: eivai τοῦ βελε. πάντα καὶ xQelve. ΄

P. 58. 1l. 10. Male pro evéóx, tres codd, εὐδαί-
μονα, ἴω. 12. Verborum ordo: οἷς χρώμενον ἐν τ.
ξυμβ. δεῖ ὁμιλεῖν et χρώμ. δμιλεῖν pro ὁμελοῦντα
χρῆαϑαε v. Find. L. 20. Steph. marg. ,,Non stet
versus ita legendo et in tertio videtur scribenduin
εὐγχάνει, ut ἵνα sit pro ubi, Αἱ auctor versus

*

^ 856 — ADNOTATIONES

£nemoriter laudavit suaeque accomunodavit orationi
unde etiam βέλτ. pro κράτιστος dedit. τυγχάφψει
autem pro — γῇ cum Hdf. dedi. De loco Autiopae
v. Fragin, Eur. T.. II. Lips. Antiop. n. 54. L. 24. Vulg.
τούτῳ contra usum v. λοιδορεῖν. E 5. codd. εἰ
Bas. ἃ. correxit Hdf. L. 27. medic (ut sibi constet
Callicles). scribi voluit Heusd. Sed verbis p. 59.1.
15. 8. refutat banc coniecturam Buttm.

P.59.1. 2. Vulg. male φιλοσοφεῖ. E cod. Reg.
em. Hdf. L. 4. Pro ὥςπ, legi ὅπερ inssit Fi, L.5.
Fi. e 3. codd. dedit ὃ Fri xg. Hf, ᾧ retinet sed παί-
Qu» legi mavult. L. 17. &i»w in edd. vett, dees,
et post d»eAevÓ. Bas. a. addit vua εἶναι. — L. 25.

Homer. H. IX. 441. L. 27. τὸν nescio cur Find.

in τοῦ (sc. ἕνεκα) mutavit.

P. 60. 1.1. καὶ ante íxavov delevit Find. δὲ ἕκα- |

vo» pro Nomin. habuit, Pro ἱκανὸν Hdf, coniicit
leg. »ca».xó»v. Heusd. mavult: ἐκ, μηδὲν εηδέκ.
Q9. L. 2. καὶ ante q4À. non recte in Beg. om.
L.8. Vtrum pro diangénes sit διαστρέφεις an. δια-

vgent&ic legendum, dubitat Hdf. Cf. Fragm. Antiop.

n. 55. De seqq. etiam verbis c£ Valcken. Diatr.

' in fr. Eurip. p. 84. s. ubi ea in senarios digessit, εἰ

laudantur Olympiodori verba, e quibus patet. aliter

eum legisse verba Platonis. add. Routh. p. 455. s.

Pro προϑεῖο Corn. coniecit προςϑεέης. — L. 10.
Tres codd. εἰχὸς ἂν xal m9. à. lidem ὕπερ ἄλ-
Aov. L. 15. Bas. 2; νυνὲ γὰρ — Verba τῶν τοιού-
τῶν, vulgo omissa, addita iam a Corn. e 3. codd.
et Bas, 2. adiecit Hdf. L. 18. Tres codd, ἔσϑ᾽ ou,

quod recepit Fi., vulg. tuetur Hdf. L. 37.5. In-
finn, περισυλᾶσθα; — ζὴν loco Participp. ponun-
tur, quasi ab ἔϑηκε pendeant. Mox Áccus. εὐπεονιὰ

cum διδόναι iung.

P. 61.1. 10. Duo eodd. ἄσμενον εὑρεῖν. — L. χά. s. |

"-

pv ' ΄ . 4
͵
?

IN GORGIAM. ^. 88]
Duo codd. οὐδὲν uo; δεῖ ἔτι. L. 18. Fie. lepisse

videtur: ὅτι, ἃ ἄν ue4 ;— probante Hdf. L. 21. —

ἑκανῶς. Tres codd. ἀληθῶς. lidem mox τρία ἔχειν
du ἄρω. Codd. vett. δεῖν, probante Fi. L. 23.
- εὔνοιαν. — Steph. marg. γραέ' εὐδοκέαν. Quatuor
codd. δόξαν, ut Bas, 5. quod e Schol. ortum indicant
Ro. et Hdf. L. 24. ἐμὲ post eio) ponuut duo codd,

P. 62. 1. 13. Tres codd. male ἐπήκουσα, ὑπα-
xoUu» est auscultare,éézexovt audientem
se praebere. MHdf. Find. dedit kéyg ὅποι, sed
ap. Nost. saepe μέχρις ante voc. et ἄχρις poni do-
euit Hdf. L.17. Tres codd, λύέσητε. L. 18, Vulg.
ταῦτα. E Fic. emend, Hf. L. 25. Vulg. intex-
punctum: obro0(* δηλ, Mutavit iam Hdf, L. 25.

Duo codd. ἔστων ἑκανῶς ἤδη. — L. ult. Steph. marg.
Un pr. ed. [etiam codd. ] παρουσίᾳ, sed rectius
leg. περιουσίᾳ [Bas. 2.], quod opponitur praeceden-
εἰ ἐνδείᾳ."

P. 65. 1. 5. Steph. marg. ,,ygo£* [Bas. 2.] παῖον
τενα ποτὲ χρὴ — quod Hdf., invitis codd. , recepit.
L. 8. τοῦτο cum ἐξωμαρτάνω iungendum docet Hdf.

. 1... 12. Steph. marg. ,,ygo£* κτησαίμην,““ ut quatuor
codd. exhibent, quod, tamquam interpretamentum '
v. ἐργασαέμην repudiant F. R. Hdf. L. 14. βλᾶκᾳ
scripsit Hdf, L. 17. 18. Vulg. post Zw, comrna,
et τὸ x. g. cum-seqq. iungitur. Hdf. deleto post. Zi.
commate, post QUOi».posuit, maluit tamen hic. ple-
ne interpungi,. et post φαυλοτέρου commate. — Certe
τὸ κατὰ φύσιν ad δίκαιον pertinet. L. ig. πλέον
pro vulg. πλεῖον scripsi. L. 27. καὶ τῷδε s. τοῖς-
δὲ coniici£ Fi.

P. 64,1. 2. Vulg. ταὐτὸ — e duobus codd. emend. -
Hdf. L.10o. ἐπὶ τῷ i»jin usum unius, ut unug ille
legibus obsequatur. L. 15. Post οὐχοῦν excidisse
x«i, ob Fic. vers. pntat Find. Idem mavult; ei

PraT. Or. Tox. lil. τ.

Ld

,

338 ADNOTATIONES

yàg βελτίους κρείττους πολύ. L. 19. ἁλώσει scri-
psit Fi. L. λό, ὦ xaAL.mavult Hdf. L. aá. Codd
duo βεβαιώσομαν contra Tho. M. praecepta v. fva.
Non passive hoc accipiendum monet Hdf. L. ult.
ϑίχαιον scil. νόμῳ μόναν.

P.65.1.8. Edd. vett. ἁμάρτοι. ἁμάρτῃ ut Steph.
etiam codd. Bodl. et Reg. 1... 15. s. τῷ cum ἐσχύρ.
iungendum: eo quod corpore firmo valent. φῶσιν
aiant, scil.ea esse lefftima. . Hdf. maluit: ou
ἄττα, ταῦτα ε. *. probante Schl. Olim ceniecit: καὶ, ἅ
ὧν οὗτοι φῶσιν, €. v. probante Buttm, Heusd. izyvg.,.
φούτους εἶναι τοὺς κρείττους, καὶ ἃ ἂν οὗταε φῶσιν
*. t. ἃ. (e Fic.) L. 17. Codd. nonn. τοιοῦτό τε. 1... 21.
. Codd. nonn. et edd. vett. ἐξαρχῆς. Pro vulg. ge-

τίστους, quod codd. et edd. tuentur, cum: Fi. et

Hdf. dedi, quod Corn. suasit, βελτέους. Routh.
etiam vívac; ποτε À. sine causa idonea scribi iussit.
L. 27. Hdf. tacite edidit πρὸς ipé, Mox etiam tres
codd. βελτίστους.

P.66.1. 9. ῥήματι ed. Áld. et codd. nonn. L.
9. Non suo loco legi verba εἰ ὃ εἷς v. μέ. xQ.
censuit Buttm. nisi post Aóyo» colon ponatur,
post ἄρχομ. comma limo colon) ut haec τοῦ-
τὸ — 450. per parenthesin interposita sint. Re-
stitui illam antiquam interpunctionem. L. a2. seq.
Tres codd. ἐκείνῳ. Αἱ νέμεεν h. 1l. non tribue-
re, sed, pro arbitrio distribuere, et ró
ἄρχ. est διὰ τὸ ἄρχειν. — L. 25. Tres codd. μέλλοι.
non praeferendum cum Fi. .L. 48, σὺ male in cod.
Reg. omittitur, Tres codd. τί δὲ σιτία o. À. quod
correctionem sapere videtur.

P.67.1. 1. Tres codd. ἰατρείας. lidem 1. 5. pro
ἔγωγε habent vef. L. 4. δεῖ e 2. codd. (non optt.)
et Fic. dedit Hdf. At melius intell. λέγεις. L. 7.
Bas. a. ποίων δὲ ἱματίων, improbante Hdf. L. ἃ

3

IN GORGIAM. . 339
δηλον ὅτ; ed.Find. LL. 9. φρονιμώτατον e Bas. 2.
dedit Hdf, ob seq. Superl, Et sane antea et post ia
his saepe variatur. Recte tamen Ro. monuit, non
opus esse mutatione, LL. ig.. ἀνέχνως (sine arte)
legi iubet Schl. L. 22. τὲ post xg&vr. iu nonn. codd,

dcest. περὲ v(ve»- (pro. περὸ τῷ; quia ad ἐρεῖς s. λέ-
γῶν respicitur

. P. 68. 1. 2. ἀποκάμνωσο (pro: vulg. ἀἁποκάμωσι)"

cum 2. eodd. et Hdf. quia respondet praec. ὦσι)
]n aliquot codd. τῆς ante ψνυχὴς omitt. L. 4. DPost
σοῦ interr. notam posuit Hdf.. L..5. ooi mavult Find.

"ut ad μέμφομαε non ad κατηγορῶ referatur. L. 7.

τοτὲ (pro vulg, ποτὲ) ob consensum 4, codd, et Bas.
2. dedi. L. 13. Steph. marg. ,,Al. [duo codd. et
edd, vett. praeter Bas. 2.] φρονιμωτέρους" sequi
autem deberet et ἀνδρειοτέρους.““ L.14. Edd. vett,
et cod, Reg. τούτους, quod vel exquisitius videri pot-
es. L. i7. Vulg. Zw., τί δὲ αὑτῶν, ὦ ἑταῖρε, ἢ
τί ἄρχοντας, ἢ ἀρχομένους;. Καλ. πῶς À. Steph.
in marg. Sic et Fic. αὐτῶν iungit cum seq. Potius
tamen cum his, τέ δὲ αὐτῶν videtur subaud. ex
praeced. πλέον ἔχειν προσήκει [probante Schl.]'*

- Sed praeterea edd. ante Steph. omnes et cod. Aug.

et Reg. ví ἢ τέ (quo et ducit τί ἦ ἢ τί in Meerm.,
et Bodl.) Tum verba haec in Schol, et codd. Bodl.
Callicli tribuuntur. Hinc Fi. dedit: τό δέ; αὐτῶν,
ὦ ἑταῖρε, ἤτοι ἄρχοντας ἢ ἄρχομ. ; Καὶ. πῶς λ.
Hdf. edidit: τί δὲ; αὑτῶν, ὦ ἑταῖρε; et seqq. ita
maluit legi: αὑτῶν, ὦ ἑταῖρε, ἄρχοντας ἢ ἀρχομέ-
γους; Κ΄. τί ἢ τί; πῶς λ. Quod reposui, propius ad
vet, lect. et Schol. accedere videbatur. αὑτῶν scil.
ἄρχοντας -λέγεις, quod'e seqq. patet - τί prius, quid
(quo sensu, num ἄρχαντας an épro.), sccundum,
qua ratione (κατὰ τῶς L. 19. Codd. nonn. voi-

vor, unde Find. τούτου dedit, sed δεῖ etiam cura-

Ya.

340 ADNOTATIONES

Accus. occurrit. L. 32. ποικίλον est, quod varie
accipi potest ideoque fallax et ambiguum est.
24. Socratis definitio σωφρόνων a Callicle ridetur.

L..35. Vulg πῶς γὰρ οὔ; et haec verba in edd.

vett. ad. Calliclis orationem male referuntur, Malui
οὔ, quod facile ex seq. οὐδεὶς existere potuit, prae-
eunte Fic., et iubente Ho., delere. L. 26. Steph.
marg. »,νγραί" πάνυ yt voUro, ὦ Σώκράτες, σφόδρα.

ind n. [n Bas. ἃ. πώνυ γε τοῦτο, ὦ ZZ. “τοίνυν

(quod in τὸ νῦν s. τῇ νῦν mutari vult Fi.) σφόδρα.
Hdf. mavult: πάνυ γε τοῦτο σφόδρα, ὦ Z.

P. 69. 1. 5, Ex edd. vett. et Reg. ἀνδρίαν (pro
----είαν Steph. et 411.) L. 10. Codd. nonn. s ὄσθεν.

Post ἔλεγον vulg. colon. Malui cum Hdf. ουλού-
μένοι cum antecedd. iungi, quum desit particula
nectendi illud partic. cum seqq. L. 14. Steph. marg.
»7ραέ' ἐπεὲ ὅσοις ἐξ ἀρχῆς.“ — Hdf. mavult,

ἐπεὶ οἷς ye, Cod. Reg. ἐπεὶ θεοῖς ἐξ égy.etiu marg.
ἐπεὶ τοῖς Θεοῖς ε. ἃ. L. 10. Ánte ριηᾶ. ἐμπ. (nonn. |

edd. vett. ἐκποδὼν) ἄντ. Das. 2. addit καὶ δεκαιο-
' σύνης καὶ, quae verba potius post σωφροσ, 1. 18.

ponenda sunt. L. 230. Codd. nonn. ézeyewro. L.
22. ὑπὰά τοῦ x. maluit Fi.

P. 70.1.1. Artic, τὰ ante καλλωπ. abesse mavult |

Hdf. L.6. ἀφεῖναι in Meerm. superscr. ἴω. 10. Ad
ἕτοιμ. intell. δεῖν. L. 15. Cod. Reg. oU γάρ «s 9. pro-
bante Ro. L. 16. A£yos sine codd. edidit Fi., sine causa,
quamquam Opt. praecessit. L. 18. ἔσως in codd.
nonn. et Stob. omitt, Vulg. hic et mox ed. zaóva-
μεν. Hdf. τεθνάμεν. ὅπερ deest in Heg. et Fic, In
Bas. 2. et Stob. 4d» γάρ vov quod in Steph. nota-
tur. Intell. Heraclitus. — L. πο. ἡμῶν (pro vulg. 3-
μῶν) e 2. codd. et Stob. atque Fic. cum Hdf. .E.
22. καὶ ante κάτω in nonn. codd. om. Post κάτω
comuate interpunxit Hdf. L.23. Codd. nonmn. et

IN GORGIAM, ^ — 344

Bas. Σικελικὸς quam formam h. l. ex seq. ᾽Ζραλι-
xóc ortam recte iudicat Buttm. »xopwóc ἢ. 1. bono
sensu, de philosopho. παράγειν propr. de nominum
flexione et mutatione. L.'35. Codd. nonn. et Stob,
“τιστικόν. L. 26. Stepb. marg. »yoa£* ἀνοήτων. *
Ita Bas. 2. dio codd. et Stob., et Fi. ἀμυήτων
(quod Reg. habet) spurium existimavit et uncinis in-
clusit. αὖ ante im cum Hdf e 5. codd. et Stob.
addidi. Tum Hdf. coniecit: διὰ τὸ ἀκόλωστόν αὐτοῦ
(scil. τοῦ ἐπεθυμητικοῦ εἰς, ut ante. ὡς veto. intelli-
gatur ἔλεγε. ;

P. γι. 1. 5, Pro ἄν εἶεν Bas... 2. et Iambl, eot. T

L. 5. Tres codd. ἄρα ἔφη 6 πρὸς ἐμὲ λέγων, — -
Respiei δὰ Deneidum dolium perforatum facile pa-
tet. L. 7. Post στέγειν intell. τὸ aut οὐδὲν. — L. 8.
s. Codd. tres: ταῦτ᾽ ἐπιεικῶς ἔστεν ἄτοπα bxÓ τι.
Steph. marg. ,Haec verba, $zó το ἄτοκα, suspe- -
cta sunt, nec ὑπάτοποι pro illis satis convenire vi-
detur, quum praecedat ἐπιεικῶς" Hdf, ἐπιεικῶᾳ
interpretatur ad modum, satis, vxo τε aliqua-
' reuus, quodammodo. L. 10. Vulg, ἐνδείξα-
oO04u. E 4. codd. recepi Participium (pro ἐνδεί-
Beg. 00s βούλομαι.) Pro μὴν tres codd, δέ. L.
14. uera aÓos Das. 3. μετατίσθεσθαι codd. duo
ap. lt. L.23. codd. duo ἄλλοι ἄλλων πολλῶν.

P. 72. 1l. 1. εἴη post ποῤέζ. e lamb, addidit
Hádf. et xal ante νύχτα c 5. codd. L. 11. Steph.
marg. » γραέ: πληρώσῃ [Bas. 2. εἰ eod. Reg.] L. .
20. ἁπάσας deest 2. codd. L. 21. πληροῦν Steph.
et cum eo Hdf. etsi omnes libri πληροῦντα habent,
unde Hdf. coniicit olim fuisse: dv». πληροῦν, πλη-
ροῦντα »oà yaQ. — L. 25. Tres codd. κνᾶσθαι, dorica ἡ
forma. v. omnino Duttmn. bh. 1. ;

. P.53.1.6. Codd. duo πνησιεῖ (qued) e vulgari
κγησείει exstitisse inonet Hdf, qui κνησιᾷ vel po^

,

849 ADNOTATIONES .

tiuà κγνησεῴη scribi vult, Tum vulg. ἔτι τὸ, σὲ dg.
Steph. marg. , Vel cum interr, post xv5910$ «εἴ post
ἐρωτῶ et scribendo τέ, hocsensu: an te rogezn, qua
praeterea parte? Αὲ Fic. alteram lectionem sequi-
tur.^ Rectius jnterpunxit Hdf. τί per euphem. τὰ
.eidoi« dicit. L. 8. Hdf, monente Buttm. scripsit:

, τὸ τούτ. «τοι. ὄντων κεφαλ., Ó- L. 10. "Tres
codd. male.ó6 δειψὸς-- L.15. Vulg. &»atüg9». Cum
Hdf. e Reg. et edd. vett. dedi ἀνέδην (ohne Zurück-
haltung), qued lenius est. Illud tamen Fic, expres-

- esse ἀναίδην docet Buttm. L. 20. ἀγομολογούμενος
est, non secum consentiens, Duplicem verbi signi -
ficatum, ex diversa origine ortum, illustravit Buttm.
L. 25. Edd. vett, ἐξετάξζης. — L- 25. s. Tres. codd, εἰ
τοῦτο ποιῶ.

. P. 74.1,2. Codd, duo: σὺ δὲ, ὦ X, τῷ ὄντι-
L. 7. xov post ἐπιστήμ. cum Hdf. e 5. codd. addidi,
sed pro signo interr. im fine punctum posui. L. 8.
Perperam Ro. ceniecit: à. τὸ εἶναι. . L. 9. Codd.
nonn. ἀλλ ὅδτιοῦν ἢ cc αἴτιον τὴν ἄνδρ. Post
ἕτερον subint. ὄν, nisi excidit. auetore Hdf. ἔ,. 12.
Haec vulg. ita distincta: τό δὲ; ἡδονὴν δὲ xw. im.
ταυτὸν etc. L. 14. Codd. tres μεμνησώμεθα (par-
tim e correct.) L. 17. Zwxg.etc. Haec cum Schol.
Callicli tribuit Schl. et οὐχ óp. etc. Socrati, impro-
bante Hdf. L. 25. Artic. ante ἄνθρωπος non de-
lendus, qui modo additur, modo omittitur. L. 37.
Post νόσου iuterr. notam posuit Hdf. Mox ὅλου
legisse videtur Fic. sed περὲ ὅτου est, de quacumque
corporis parte. -

P. 75. 1. a. γε rale nonn, eodd, deest. L. 9.
Hdf. ex uno Meerm. cod, recepit ἀπολλύει. Nam
Ficin. (vertens, amittit) etiam vulg. expressisse vi-
deri potest, quod inagis respondet verbo ἀπαλλάτ-

*

/' sit ét nonn. codd. habent, sed ubique mutandum .

ΙΝ GORGÍAM. 848.

τεῖν, L. 12. ἦ pro vulg. ἢ eum Hdf e eodd. L.
17. Vulg. δηλονότι, quod e 5. codd. cum Fi. et Hdf.
correxi. L. 19. Cod. Bodl. ὑπερφυῶς ὡς óp, pro-
bante Ro. L. 25. Verba τὸ μέντον — ἡδὺ Callicli,
ἔγωγε" μανϑ'.. etc. Socrati tribuit Schl, L. 24. Steph,
marg. ,yQuí(* xui ἐγὼ uavÓu»o [ita cod. Reg.]^ In
Ald. μανθάνω, μανϑάνω. Alii codd. pro ἔγωγε p.
habent ἐγὼ nuovo.

P. 56..1. a. Duo codd. φὴς ἡδὺ, Bodl. ἄλλο τι
φὴς ἢ ἢδὺ-- L. 5. τούτου scil. τοῦ διψῶντα πένειν,
cuiüs partes sunt τὸ διψῶντα et πένειν v. Hdf. 1,. 7.
Vulg. (ex Steph.) δεψῶντά ye φὴς Δ. Steph. marg.
»;09£* [nescimus ubi] τὸν διψῶντα καὶ λυπούμε-
v0»; ut subaud. ex praeced. λέγεις. Αἱ in δυρεσίοσ..
ed. Ζιψῶντά ys, φημὶ Avnoüpevor;'* δὲ e codd.
cum Fi et Hdf. dedi. Et gri est in 4. codd, et
£dd. ante Steph. omnibus, sed utrumque φὴς et
φημὶ ex interpretamento ortum, unde delevi, Nam
ne ita qnidem dici potuit: διψῶντά.γε φημὶ λυπού-
μένον. Debebat esse φαμέν. L. 15. ἔστιν (pro
ἔστι) cum Fi. e codd. L. 20. s. Verba ὅτε ληρεῖς
ἔχων alieno loco posita et fortassis Callicli in proxi-
mis tribuenda censet Hdf.: οὐκ οἶδα, ὅ τι ἔχων
ληρεῖς, tuetur Buttm. ita, ut per parenthesin inserta. —
velit. Steph. marg. ,,Fic. quoque legit [ut Serr.]
ἑχὼν ληρεῖς. Est alioqui participii ἔχων elegans in
huiusmodi locis pleonasmus: frequentius tamen prae-
fixi verbo ut supra p. 490. φλυαρεῖς ἔχων. προϊέναι
εἰς τὸ ἔμπροσθεν longius progredi. ὅς pro ὥς legi
maluit Fi. L.24. Male καὶ ante ἡμῶν in Ó. codd.
omitt, ἀλλ (pro ἀλλὰ) ἀπ. cum codd. et edd. vett.
dedi. Ι,. λθ.᾽ σμεκρὰ pro qixQ. cum 3. codd. Hdf.
L. 38. Cod. Meerm. ἥ τιμὴ αὕτη. — τιμὴν partes
disputantis .Routh. interpretatur, Hdf. mulctam s.

e«

844 ADNOTATIONES

damnum; nihil damni inde in te redundabit. (es
kómm:t nicht auf deine Rechuung, Sch.)

. P. 37.1. 1. Vnus- cod, Reg. Σωκράτει, quod re-
cepit Hdf. Equidem post ὑπόσχ. comma posui. 1.
4. γε ante μερί. ju nonn. codd. om. L. 6. Tres
codd. ἀπέλιπες, sed et lmperf ita adhibetur. v.
Hdf. Nonn. codd. ἀπόκριναε et ἢ τεῖ ἡ οὐχ. -- L.8.
s. Vulgo καὶ ἡδονῶν deest. Steph. marg. ,Pest
ἐπεθυμιῶν in vet. [DBas. 2.] est etiam xoà ἡϑονῶν
quam lect. agnoscit Fic.^ Addidi cum Hidf. etsi tan-
tum in Reg a manu sec. addita, Nam ex ἡδϑόρενος
non commode cum Ro. subintelliguntur. L. 11. τῶν
ante χακῶν e ὅ. codd. éum Hdf. addidi. lidem
καὶ ante v. Gy. adiciunt. L. 15. τέ οὖν δή scil,
- tibi vis, hoc dicis? Hdf. ϑιαφέρεε τοῦτο intell. L.
17. Duo cedd. κακοῖς. LL. 23. Non necesse nt τοὺς
ante ὥφρονας addatur. L. 35. ἤϑη in 5. codd. om.
L. a7. ἀλλὰ «ί v. non ἐρωτᾷς sed δεοωφέρεε intell.

P. 8.1.8. dugor, — μᾶλλ. ostendit, ipsum du-
bitare, utri magis laetentur. v. Routh. Vulnus tamen
subesse putat Schl. L. 11. Tres codd. μὲν pro μό-
vo» (e scrib. compendio). L. 24. verba οὗ ἀγαθοὶ,
quamquam in omnibus libris lecta, spnria esse et
contextui adversari viderunt Ro. et Hdf., uude hic
. delevit, ego uncinis inclusi.

P.79.1.9. Vulg. oi μὲν — οὗ δ᾽ — οὗ δὲ (ut χαέ-
ρθοντες ἢ λυπούμενον subint) Cum Hdf. oi dedi.
L. 17. Post τὰ χαλὰ iu 2. eodd. additur saàós εἰ-
ναι. L. 25. Post τῷ ἀγαθῷ vulg. interr. nota, éor-
rexit Hdf. Ad seqq. Steph. marg. ,yQaí- μᾶλλον
ἀγαϑοὺῦ.

P. 8o. 1. Δ. πάλαι τοῦ (pro s») e 3, codd. dedi,
. iubente Hdf. ad Phaed. p.29. L.5. Male ol. post
χείρους interr. nota. L. 7, Nonn. codd. ταστὰ vel

'IN GORGIAM. 345

v& «bv, et in Reg. ab pro ταῦτα, sed Fic. nec
ταῦτα nec ταυνὰ habuit. L. 9. Nonm. libi: xez-
ἀρχάς. L. 15. σὺ ante νῦν cum 3. codd. addidi,
L.14. τινες spurium oensuit Ro., defendit Hdf. L.
231. ποιοῦσιν pro vulg. ποιοῦσαι cum Hdf. e 4. codd,
dedi, ut. ἄρα suam vim retineat (neque enim inter-
rogative ponitur) et apodosis. ab αὗται — inci-
piat. Malit tamen Hdf. e Fic. (pro 4j ἄρα) legere:
ἄρα τ. lta et Schl. Verba ὃν τῷ σώμοιτε a 2. codd.
absunt. L. 38. Stob. δῆλο» γὰρ δή. Tum Stob.
ἕνεκα y. δή ποῦ et ei. cod. ap. R. E. y. δὴ δήπου.

P. 81, 1. 1. Stob. πραχτέα. | L. 5. Tres codd,
σύμψ. καὶ σὺ "uiv εἴ, L. 16. Steph. marg. ,Al.
ἐκ τούτων. For. autem expungenda .praep. ix, ut
τούτων iungstur cum σύρψηφος. Sed form, ix
τρέτων tuentur omnes codd. et usus loquendi. E. 10.
Stob. ποῖα καχά. L. 12. Pro αὖ in Stob. et edd.
vett. s Um Bae ἄν. L. 15. Steph. marg. yQai*

αὖ [in Bas. 3.] L. τά, péyQs (pro μέχρις) e 2.
P4. et Stob. Bad Fi. dedi. L. 1 8. ros eiie

τὸ σῶμα, quae in 5. codd. et Stob. desunt, uncinis '

inelusi, ex interprctamento enata, Aliud glossema
in 3. illis codd. est ὄψοποιητικὴν inter pay. et
dpt. insertum, L. 21. s. Tres codd. τύχῃ vel τύχῃ

unde τύχῃς leg. coniecit Hidf. In nullo libro ure
pro μηδ᾽ egt. L. 22. Contra fidem omnium codd.
et edd. vett, Steph. edidit αὐτὰ x. Veterem lect.
R. F. et Hdf. restituerunt, L. 34. Dpo Codd. εἰ-
σὶν ἡμῖν- '
P. 82, 1. 6. E 5. codd. cum Hdf, addidi artic, cs.
L. 15. Find. legi voluit: τῇ s. - M τῇ δὲ - L.
^15. Vulg. ἢ μὴ συμφῆς; Emendavit Hdf sed συμ-
φῆς reliquit, L. 17. ἐγὼ aute ἔδοξα duo codd, addunt.
wdem 5 ὀψοποιϊκή. L. 22. Verba 7 ἰατρικὴ male
coniecit Find, non e&se a Plat. profecta. l'erspicui-
: ! 9

vx
ι S

/

846 ADNOTATIONES

tetis causa repetuntur, In seqq. negligentior est stru-
ctura. Debebat eise οὐδὲ τὴν φύσιν ἔσκετεταε τῆς
ἡδονῆς, aut, ἡ ἑτέρα, $j πρὸς τὴν ἡδονὴν ἅπα-
σα etc, '"Vtrumque confusum. L. a4. ἀτέχνως pro
ἀτεχνῶς (vulg.) cum F. et Hd. e.codd. dedi. L.
35, Vulg. ἀλόγως. —Emendavit, Hdf, e Fic., pro-
bante Find. qui pro τὲ maluit δὲ legi. L. 27. pev$.
μὴ Aegi iussit, ied non commode ix. σώζεσθαι μενη--
p dici potuit, À nomn. codd. aut μνήμη aut ῥενή-
pnoelos.absunt -

P. 85.1. 5. καὶ ante st9oM1;0. nonn. codd. addunt.

L. 6. Hdf. edidit αὕτη. In a. codd. αὐτῇ, ut ad
Ψυχὴ referatur, probantibus Find. et Hdf. L. 21.
Codd. nonn. μηδὲ ax.
. P. 84. l. 3. ἢ ante ἐν nonn. codd, deest. L. 5. Hdf.
ed. τέ δὲ 9j v. y. — ποέησις ; cum edd. vett. nonn,
ood. Bodl. et Fic. L. 5, Malus erat Cinesias, poéta
dithyramb., et arte et moribus. v. R. et. Hdf. L.
8. Steph. marg. ,,Vel τί dà; ὃ πατὴρ αὐτοῦ Μέλης
ἢ πρ. v. B. Sic in seq. post τέ δὲ, non post ποίη--
σις, poni potest interrog. nota." Id non faciendum
esse, multa exempla Plat. ap. Hdf. docent. ἢ 15.
δὴ, quod vulg. deest, cum FHdf. e 5. codd. addidi.
L. 16. Interr. notam post ποέησες sustulit Hdf. PL.
21, ὃν post ὠφέλιμον non necessario addendum esse
docet Hdf. contra Phryn. LL. 27. νῦν δὴ in 3.
codd. om.

P. 85. 1. 2, E lect. Bodl. γίγνοντο coniicit Ro. .
scriptum forte fuisse γίγνοιντο. L. 5. in uno
cod. λέγονται oí λόγοι οὗτοι. — L. 6. Articulum ante
(1100. expungi aut ante δημη7. poni. vult IHdf., certe
non h. l. de arte rhetorica, sed poetica, quam rhe-
toricam quamdam δημηγορίαν dicit, agitur. L. 10.
Codd. duobus ὅμοῦ deest, LL. 16. Duo codd. βέλ-
“τιον, male. LL. 22. Ap. Aristid. αὖ τοῖς. L. 25

—

bom IN GORGIAM, — — 30

. Vulg. ταῦτ᾽, quod e 2. oodd. et Arist. mutarit Hdf.
L. 24. ὃ ante ἐρωτᾷς omitt. Arist. probante Hdf.
Duo codd. pro ἔτε habent ἔστέ, quod et Fic. legisse
videtur. . L. 35. μὲν ia 3, codd. deest.

P. 86. 1. 2. καὶ ante ἀεὲ omitt. et 1. 5. λέγοντας
exhibet Reg. L. 6. Tres codd. et Arist. σέ οὐ — τέ
οὐχὶ etc. recte Iidf. reddit: quin tu eum mihi
appellas? L. 10. Steph. marg. γραί" [nescimus
ubij ἀφ᾽ ὧν δὴ ἐκεῖνος ἦρε. L. 12. Etiam hic μὲν
im Ó. codd. emitt. | L. 15. ἀκούεις in talibus semper
ap. Nostrum pro ἀκήκοας ponitur. L. 17. Codd.

' tres ἀληθῆ ἀρετὴν, τὸ- L. i19. Pro λόγῳ duo
codd. χρόνῳ. L. 20. ss, Infinitivi absolute hic po-
nuntur, unde non evo l 21. in εἴ mutandum
aut ἐφάνη, ὡμολόγηται veltale quid cum ΗΔ’, ex-
cidisse putandum, nec τέχνῃ vic cum ΕἾ. in «ey»t-. .
τας vel τεχνικοὺς mutandum. | L. 231. Steph. marg.
yea τούτῳ.“ Cod. Reg. cum Bas. 2. τοῦτο, L.
25. οὑτωσὶν e 2. codd. dedi cum Hdf. . Vn. ced. .
ἀτρέμας. 1,. 27. Etiam hictres codd. βέλτεον. .

. 87. 1. ὅ, προςφέρει post ἔχλεγ. quod vulgo
abest, e 2. codd. et Tho. M. cum Hdf. addidi.. Pre
αὑτοῦ codd. nonn. αὐτῶν. L. 4. αὐτῷ ante σχῇ
in 2. codd. om. L. δ. εἰ βούλει fc. Apodosis la-
tet in verbis ὡς εἷς «átw. L. 9. Codd. dao dg-
μόττον. L. i4. Bodl. eod. owvrevrovow. L. a2.
Duo codd. πρόσϑεν. 1,. 34. s. Vulgo verba iy. —
Aey, Socrati adhuc tribuuntur, et voc, ἔγωγε. prae-.
figitur Κα... Mutavit Hdf., Ficitum et Corn, se-..
quutus, L. 25. Vulgo post αὖ interr. nota, post
κόσμου nulla distinctio. Mutarunt So. Fi. et Hdf. .
L. 27. Vulg. ἐκεῖνο. Fi. ἐκείγου lcgi voluit e Fic.
Dedi enm Hdf, ἐκεένῳ ob 1.25, — |

P. 88. 1. 2. σὺ δὲ (yro δ᾽ Steph) cum edd, vett.

" et codd. Ro. et Hdf. L. 5. Bas. ἐμοὶ yàg. — L. 4.

-

348 ᾿ΑὨΝΟΤΑΤΙΟΔΕΒ᾽

' và ὑγιεινὸν mavult ἨΔ L. 7. τὲ τάξεσε e 2.
codd, cum Hdf. adieci, L. 13. αὖ ante βλώτων
recte e 4, codd, addidit Hdf. L. 12. λέγῃ recte de-
dit Steph. quum in edd. vett. esset Àéyos, quod

eferebat ΕἸ. L. 21. Codd. tres et Iambl, 3j oezía.

. 25. Vulg. ὀνήσῃ, quod Find. et Hdf. e 5. codd.
et Corn. emendarunt — Vulg. ἔσϑ'᾽ ὅτι. Steph. marg.
» For. ἔσθ᾽ ὅτε“ quod cum Fi. et Hdf. e Dodl. recepi,
etsi Ro, vulgatum tuetur. L. 24. Hdf. dedit e Corn.
coniecit. πὰ. 4 voU»., ἢ κατά ys v. ὃ. λόγον καὶ ἕ.
Sed Schl. maluit (sine ἢ) πωτὰ δὲ τ. L. 35. Verba
ἢ οὔ Hdt. e 5. codd, et Fic. addidit. L. 27. Vulg.
ζὴν καὶ, — Ordinem e 2. codd. et Iambl. restituit
H. Tum vulg, 7j οὐχ οὔ. 1,. λ8. καὶ antc v. ἐπεθ.
auctoribus Corn. et Hdf. ex Aug. cod. addidi.

P.89.1.8, Tres codd. et Reg. a'secunda manu
δεῖν, ut pendeat a τρόπος. L. 17. Tres codd. αὖ-
τὸς οὗτος. Male post αὐτὸς ante Hdf, commate
distinctum. | L. 30. Tres codd. ποιήσωμεν, scd vulg.
sanum est. L. 21. παταλύσομεν solus Steph. dedit,
etin marg. υἱἦὐγραξ' [iu Bas. 2.] καταλιπόντες.“ Ald.
et Bas. et cum Reg, καταλύομεν. Tres alii codd.
καταλεέψομεν, unde e Corn. coniectura dedi xoesa-
λείψομεν. — Hdf. um Buttm. dedit καταλύτωμεν.
L 23. περεΐη scil. ὁ μῦϑος. L. 38. Bas. 2. ἐθέλοι.
Duo iode: ἐθέλει, et μὴ γὰρ τι. Tum Bodl. κατα-
,»λύίτωμεν,

P. 90.1, ὅ. Vulg. ἕνα μὴ et post γένωμαι pun-
tmm, Tres codd. in his Reg. uos, unde recepi et in-
terpunctionem mutavi, etiam Buttm. auctore, Ver-
sus Epicharmi [AÁthen. VII. T. III. p. 128.) foit:

vé πρὸ τοῦ δύ ἄνδρες ἔλεγον, εἷς ἐγὼν

. ἀποχρέω.
Reg. cod. πρὸ τοῦ. L. 5. Duo codd. τοῦτο, sed
uterque superscr, οὕτως, ad quod intell. soi» lf.

ΕΝ ΠΝ GORGIAM. 6566 849

nrelit ἀν e, τοῦτο εἰ u. οὕτῳ κι L. 7.- πο codd.
πάντα, tÓ.ante ἀλι in Bodl. deest, L.9. Ὠπὸ codd.
ἅπασιν ἀγαθὸν - L. το. τὸν λόγον legi mavult
Hdf. L. 1., Duo codd. μὴ δοκῶ τὰ ὄντα. L. 15.
Post εἰδὼς Bas. ἃ, addit πάνυ τοι. Bodl. ζητῶν,
ut Fic. Tum vulg. ó “λέγων ἀμφιςβητῶν, trans-
posito articulo (cum 3. codd.) emendarunt Fi. Heusd.
et Hdf. Hic e Bas, '? eye recepit. L. 235. Dno codd.
διελεγ. ἔτι. L. “7. ἐξελέγξῃς (pro vulg. ἐξελέγχῃς)
€ 2. codd, et Fic. dedi.

P. 91. 1. 2. Vulg. αὐτό. Emendarunt Heusd. (qui
αὑτὸς ita pro σὺ poni docet) et Hdf. cum 5. codd.
et Fic. L. 4. Tres codd. ταυτό à, Sermoni qui
sequitur, Áld. et Bass. — Calliclis et Socratis nomina
interposuerunt, quae Steph. recte cum Fic. delevit.
LL. 14. s. οὕτως in ὄντως mutari voluit Find. et
xàáÀÀ. Ro. in μάλιστα, uterque sine causa, ἴω. 17.
δὴ in 2. codd. omitt.

P.92.1. 1. et 2. Art. 5j aute «ob». et ante. ἀκάλ.
in Bodl deest. L. 3. Vulg. ante πάνυ ys legitur
ΚΑΑ. (tum et in seqq. nomina addenda erant.) Át
sunt haec Socratis sibi réspondentis, unde cum R.
et Hd., praeeunte Fic., delevi. L. 4. s. πράττῃ et
σωφρονῇ errores sunt nonn. codd. L. 132. Vulg.
ἀλλὰ δεῖ. Correxit Hdf. L.18. πράττῃ (pro vulg.
πράττοι) e 4. codd, et Iambl, recepi; définite enin
dicitur: quaecumque faciat. L.27. Post zagaoxev-
αστέον e Stob. addidi ἑαυτὸν, nam ita zaQaoxtv- |
ἀΐζεεν active dicitur.

P. 95. 1. 1. Stepli. marg. ,,Al. [Bas. 2.] soA£vss,
sed perperam. Invenitur autem et alibi vox πόλες,
apposita illi ἰδιώτης, ubi plures uni opponuntur."
Perperam πολιτικὸς legi iussit Find. fL. 2. Duo
codd. μέλλῃ Bodl, μέλλοι. L. 4. εἰς ποῦτο iungen-
dum cum ὅπως x. v. 4. L. B. ἀνὴν. x, pro ὕπερ ἔστεν

350 ADNOTATIONES
ἀνην. κακόν. L. 35. Verba καὶ τὸ ὅλ. --- ἑταῖρε

parentheseos notis inclusi, nt pateat, quo pertineant
sqq. οὐκ. ἀκ. ov. ἀκολ. (pro quo Arist. ἄταξέω).
L. 25. ἄϑλιοι vulg. semel tantum legitur. Emen-
davit Hdf. L. 24. Vulg. τίνα v. 5. Correxit e 4.
codd. probante R., Hdf. Ἐ,. 27. Vulg. αὐτοῦ.

P. 94. 1. 1, Duo eodd. ixi τούτῳ. L. 5. Steph.
e correct. sua dedit δεῖν, pro quo e Reg. cum Hdf.
ἔδει (quod v, ἤν respondet) dedi. Duo alii cum
Quintil, et edd. vett. δεῖ. In Aug. deerat hoc ver-
bum. L. 7. Stph. edidit v(va, sed edd. vett. et
codd. τί, quod Fi. et Hd. restituerunt. . L. 10.
Vulg. οὐδὲ τῶν oix. quod Fi. et H. emendarunt,
L. 12. Comma post &v«uos recte delevit Hdf., subint.
εἰσὶ, su nt in eniusvis potestate, L. 15, Vulg. τοῦτο
τοῦ c. À. Steph. marg. ,,AL. [Bas. 2.] τοῦτο τὸ τοῦ
€. À. [quod cum Hd. recepi]. Perinde est autem ac
si dixisset ὡς σὺ νεανεευόμενος ἔλεγες, supra vide-
licet, p. 486.* ' L. 19. Duro codd. εἴρηταε ἤδη. L.
20. Vulg. αἴσχεστόν κ' εἶναι. Steph. marg. ,For.
αἴσχιστόν τι εἶναι. Cum. Hdf. τ auctoritate 5.
codd. delevi. L. 21. Nonn. codd. βαλάντιον. L.
25. αἴσχ. x. κακ. sci. τῷ ἀδικοῦντε, negpligentius
praemittuntur. v. Hd. L. 26. Tres codd. xoi «i-
OysOv καὶ κάκιον, ut antea. L. ΔΊ. Pro ἄνω ix&
Find. coniecit ἀνωτέρω. Hic quoque πρόσϑεν in
2. .
P. 95. 1. 1. καὶ εἶ pro εἰ καὶ-- L. 5, οὗτωσὶν (pro
vulg. οὑτωσὶ) iam Fi. et Hd. dederunt. L. 11. Tres
codd. cum Das. Δ. τὸν ἀδικοῦντα, quod recepit Find,
Αἱ τὸ refertur ad μεῖζον, idque melius. L. 14. Recte
' noónn. libb. ἄρα. L. 15. Nonn. codd. πολὺ et ἔ-
Xt* pro εἶναι. — L. 16. Vulg. post βοηϑ'. comma,
Find. post αἰσχίστην posuit, recte sustulit Hdf
Breviter dictum pro ἀγάγκη αἴσχιστον εἶναι μὴ

-

e.

. . IN GORGIAM. 351

dv, vabv. v. βοηϑ. v. Routh. 1... 19. οὕτως pro
xulg. οὕτω Find. et Hdf. dederunt. L. 21. aioyv-
915» legi mavult Hdf, L. 21. Tres codd. οὕτως ἢ
étÀogsprobante Hd. — L. χά. τε € 2, codd. recte pro.
γε vulg. (quod tuetur Find.) recepit Hd. L. 238
'Lres codd. τὴ» ἀπὸ omittunt.

P. 96.1. 5. Inter τοῦ et ἀδικεῖν excidisse μὴ pu-
tabat Find. Formam loquendi ill. Hdf. L. 7. Duo
codd. ἐπὶ τούτου sed cum corr. L. 8. Find. conie-
cit: ὥστε ἂν — ἀδικήσειν. Recte vulg. tuentur
Hdf. et Bu. et hic ὡς interpretatur, ita ut. L.g.
Fiud. coniecit τί οὖν αὐτῷ et ἀπεκρένω posterius,
ut Platoni frequentatum, cum Hdf. pro ἀπεκχρένου
recepi , cum eodem γέ joi (pro vulg. y& ἐμοῦ | L. 11.
Steph. marg. ,,79o(* [in Bas. 2. codd. Aug. et Meerm.
et marg. cod. Reg.] óuoloysiv ἐν τοῖς ἔμπρόσθεν
λόγοις ἐγώ τε x.* Haec verba vulgo omissa cum Hd.
(praeeunte Fic.) adcdidi. L. 14. duo codd, ἔσως pro oi-
ἕως. L.17. Vulg. ἀδικήσωμεν Steph. marg. ,,Scrib. .
puto ἀδικηϑῶμεν, quae lectio cum proxime seq.
convenit, Retinet tamen alteram et Fic.* Vulg.
tuentur R. et Fi., sed e grammaticis rationibus cum
Hdf. dedi ἀδικήσομεν. L. 21. Vulg. 70s Mutavi,
monente etiam Buttm. Vulg. δεῖ. E 5. codd. emen-
davit Hdf. Idem xe τυραύνεῖν e 2. codd. .dedit.
Sed ἄρχειν et τυραννεῖν differunt, et codd. illi ha-
bent ἢ καὶ «vg. et ἢ καὶ τῆς Ut. 1,. 26. ὅνπερ scil, Aó-
γον δαϊ τρόπον.

P. 97. 3.2. τούτῳ scil. τῷ τυράννῳ εἰ δὰ δύναιτο
intell. ó βελτέων. 1,. 5. Bas. 2. οὐδαμοῦ οὗτος.
Vulg. sanum. Int. φίλος τῷ τυράννῳ dv». ye».
L. 12. Steph. marg. γραέ [Bas. ij . ἀρ᾽ οὖν εὔτες
iy. L. τά. Vulg. ἀδικοῦ, 3j αὐτὴ ---- Correxit
Hdf. E 2. codd. dedi ὁδὸς αὐτῷ pro vulg. αὐτῷ
600 à, L. 17. Codd. ante Steph. ὅτε μάλεσται

F

353 ΟΠ ADNOTATIONES

ΠΣ :λᾷ, Vulg. οὗτωσί. Emendarunt F. εἰ Η, L. 25.

Cod. Meerm. τῷ οἷόν τε εἶν.

P. 98. 1. 1. ὅπη pro vulg. ὅποε cum 4. codd.
scripsi, v. Herm. ad Vig. p. 769. Edd. vett. στρέ-
got. Duo codd. τοὺς λόγους ἑκάστοτε, L. 3. ὁ
μιμούμ. scil τὸν δεσπότην. L. 6. $ post 'xeg.
deest 2. codd, LL. 10. si [os ledi maluit Find.

COD. ri Steph. marg. ,79«( [in Bas. 2.,) marg. cod.

Reg., etiam Fic. adsentiente] ὡς o0' σὸς λόγος o."
Sed legitimam esse form. ὡς ὃ λόγος σημαένεο, do-
cet Hdf. L. 12. Duo codd. πλεῖσεον Lj» xg. L.
16, Duo codd. βουλεύων, unde ξυμιβουλεύων Schl.
et Hdf. legi iusserunt. Át ξυμβουλεύω respondet
anteced, κελεύεις et modestius dictum est pro xe-
λεύω, quod in cod. Reg. superscriptum. L. ao. Duo
eodd, τοὺς ἄνθρ. ἐκ θανάτου. L. 28. Cod. Meerm.
& T. Meu, rid ; quod praefert Hdf. προςεσταλ--
ῥιένη; est, ad moderationem composita, ἐσχηματισμένη,
studiose ornata. ;

P.99. 1. 3. Find. maluit κἂν xawz. Ad ἐὰν di
intell. σώσῃ, ad ἐὰν zx. autem πράτ , et σώ-

. αοσασα etc. respondent verbis ἐὰν δὲ σώσῃ et expli-

- eationem verborum ταὔτ. s. £y. £UtQy. continent.

[μὰ Buttm. bene locum expedit. ἐπράξατο est: exi-
gere solet pro mercede. Verba ἐὰν πάμπ. — εὔερ-
$40. Fic. non vertit; in cod. Reg. punctis notata et
. parenthesi inclusa, ac sec. manu τύχη σώσει scri-
ptum. "Tuentur illa R. et Ηάΐ, L. 4. Steph. marg.
» Ante καὶ γυναϊκαὶς Fic. quoque ponit καὶ χρή-
ova. . Imo xoà γυναῖκας posui ante haec v.

- Routh, et Hdf. qui vulg. ordinem alio loco defendit.
L. 15. Non abundare oix ante &néÓ., contra Find.
docuit Hdf, Pertinet et ad hanc et ad. sequ. perio-
dum, unde interr. notam post σώζη recte Routh. et
Hdf. viderunt, prseennte Corn.. tollendam ,. quae et

IN GORGIAM, . 358
κι Ald. non est, L, 18. Pro δὲ Bur. Find, διαβιώ-
τέον (sc. εἴη) legi et ἐστὶ in ἔτε mutari voluit, L. 19.
&vXpost ὀνήσεειεν (Bass. vorosé») non necessario
addendum esse, vidit iam Hdf. [,. 7. Vulg. post
εἶναι punctüm. Steph. marg. ,,For.dow;. Alioqui.
interrogative legenda haec sunt.'* Ita legunt R. et Hdf.
(cum cod. Reg., Fic. et Corn.) Sensus: non tibi vi-
detur causidico aequiparandus (non pluris faeiendus)?
Non post μῇ part. copulandi aut concludendi deest.

. 160. 1. 2, Duo codd. ini τῷ δ, y. τοὺς μῆχ.-
L.3. Áut ὄντα aut εἶναι exspectaverat Hdf, LL. 4.
Ed. Steph. καταφρονοῖς, Emendarunt ex edd. vett.
et cod. Meerm. Find. et Hdf^ L. 15. Comma, quod.
. vulg. fui, post và ἑαυτοῦ recte sustulerünt Fi. et

Hdf. sed sine necessitate ἔευχε Find. mutavit in Frv-
χες. ὄντα jung. cum αὑτὸς et và fawsoU adiectum
velut in parenth. L. 17. Duo codd. ἢ τὸ σώξειν,
Edd. vett. ante Steph. ὁπόσον δὴ yg. L. 19. Edd.
vett, et cod. Reg. ἑατέον, verum eUxséo» , quod Fic,
vertit, Corn. coniecit, Steph. recepit, tuetur lidf.
' sed 5081. et Duttm. quem offendit coniunctio part.
μὴ et oU in eadem periodo, ἐατέον legi et ille ἔστο.
in ἦν, ut μὴ pendeat ab ὅρα, hic μὴ ydg in καὶ
γὰρ mutari vult. Neutrum probamus. Hecte μὴ —
&Uxv, quia hoc in cogitatione versatur, oU qiAow.
quia in facto. L. 25. Cod. Reg. μέλλσε, probante
Hdf. ob seq. βιῴη. L. 24. ἄρα tou. pendent a
σκεπτέον, unde post eixjj recte interr. notam in co-
lon mutavit Hdf. L.25. ἄρα pro vulg. ἄρα scripsi;
pendent haec quoque a σκέπτ, sed interr. notam vulg.
post πόλει cum R. et Hdf. mutavi. Codd. tres: δὲ
ἂν ἄρα — L. 48. εἰ σοὺ (pro vulg. εἴ σοι) cum Hdf.
ob seq. ἐμοὶ dedi (non antea δεῖ σὲ —).

P. 101. 1. 1. Vulg. πεισώμεθα. Emendavit Hd.
ex lege, de qua Matthiae Gr. gr. p. 758. L. 2. Vulg,

Z

* PraT. Or. Tox. IIl. /

-ν

854 - ADNOTATIONES

Θετταλικάς. — E, 2. codd. et^Bas. 2. emendarum
Fi. et Hdf. ' Sagae istae Thessalicae in suum darh-
num (cum oculorum et pedum iactura) lunam dfdu-
cebant. Colon post Ocvr. posui; recte enim Routh.
vidit seqq. seiungenda esse. σὺν T. qiÀT. est: cum

mno eorum, quae carissima suut. Hdf. σὺν malue-
ri. L.7. βουλεύει Bass., quod, utsemper, dedi
Find. L. 11, Πῦυριλ. scil. δήμῳ. L. 15. mole
xóc cod. Meerm. deest, probante Hdf. L. 14. Edd.
vett, et nonn. codd. αὐτῶν. Αἱ xecte vulg. se ha-
bet: quisque laetatur ijs, quae suis moribus conve-
nienter dicta sunt. L. 16. λέγωμέν maluit Hdf.

o non opus. L. 18. Perperam Find. sine codd.

oxoí; dedit. L.20o. Dno codd. verba ὦ KaA4. post
ἔρως ponunt. L. 21. ἔσως aut ad ἀλλὰ aut ad ze
σθήσῃ ( — σευ Fi&d.) pertinet. L. 32. Male in ed.
Hdf. ταῦτα ταυτὰ — L. χά. ἑκάστου Steph. Anti-
quam lect., codd. confirmatam, R. et Hd. restituerunt.

P.102.1.2. Vulg. εἰ βούλει σὺ, ov. Ex Ald.et
cod. Reg. et usu loquendi Plat. emendavit Hdf. In
Bas. 2. est: ἔστω Go. ταῦτα, εἰ βούλει, οὕτως.
L. ὅ. ἑτέρα scil. curat (θεραπεύει). 1,. 6. Steph.
haud dubie ex ingenio edidit: τὴν πόλεν καὶ τοὺς
πολίτας 9. Veterem omnium edd., codd. et Arist.
. lectionem restituerunt Ro. Fi. et Hdf. Duo codd.
τῇ v& πόλει. ÀÁnte «gaz. intell. ὥςτε. L. 13. Re-
petitionem loci similis in Lachete [p. 186 ἕν Steph]
animadvertit Schl. L. 14. Duo codd. πράξοντας,
Reg. πρᾶξαντες. Ad Cenitt. sqq. intell. τὸ, — L. 16.
Duo codd. πότερα. L. 17. Find. coniicit Plat. pro

T4. αὖτ. scripsisse ἑαυτοὺς quia hoc pro αὐτοὺς.
in 2. codd. legitur. Bis ἠπιστάμεθα pro &xw:.

Hdf. ob ἔδεν scribi debuisse monet, sed et ἐστὶ
sequi. 1,. 20. ἄν pro αὖ mavult Find. JL. 36. Edd.
Dass. .et Steph. ióíg ἦμ. quod ex Ald. et cod. Reg.

-— *

o

IN GORGIAM. 356

correxerunt ἢ, ct H. LL. 38. νουνεχόντως (e vers.
ἂρ et Serr) legendum coniecit Fimd. Ad διακ-
fatell. ἡμῶν. )

P. 105. 1. 2. xoi ante μηδ. d. iu Meerm. cod.
omit. L. 7. ἐπιχειρήσοντες edidit: Hdf. quia. p.
101, 1Á, πράξοντες fuit. L. 8. Steph. ed. &moxe- —
ψώμεθα, et in marg.: ,,Pro ἐπισκεψόμεθα, quod
est in praec. edit. [Ald. et Bas. 1.) legi etiam pos-
set ἐπεσκεπτόμεϑα vel ἐπισχεψοίμεθα, ὁ Find, re-
cepit ἐπεσχεπτόμεϑα, quia Imp. praecedit et sequi-
tur: equidem malui cum R. et Hdf. sequi duo codd.
et ed. Bas. 3., praesertim quum Plat. usus addicat.
L. 9g. Vulg. ἔγωγε σὲ — E 2. codd. correxit Hdt,
L. 1o. Duo codd. πρ. $y. τ. σι. L. 11. Offendit Hdf,
iuterrogatio directa in obliquam $katim mutata, unde
legi mavult: ἢ 509 vc ἀλλ. L. 15. εὑρίσκοιμεν le-
gendum aut ἄν excidisse putat Hdf. L. 17. ἄνϑρω-
πους deleri iubet Hd., tuetur Buttm. L. 21. xegauíav»
cod. Reg. ut Schol. ad Lach. p. 187. b. St. Proverbium
dicitur in eos, qui elementis arüs cuiuscunque negle-
ctis ad maiora statim provehi volunt. L. 33. Vulg.
δοκῇ. E Reg. eod. emendavit Hd. δοχοίη malebat
Find. L. 25. Duo codd. ἄρχῃ ἄρτι. L.27. Vulg.
post ἀλλήλ. interr. nota et tum τίνα legitur, Cor- .
rexit, cad. Reg. favente, Hd. Cod. Meerm. πεποίηκε
τῶν πολιτῶν βελτίω ;

P. 104.1. 4, Steph. marg. γραί [nescio ubi]* ἐξεν
λέγχῃ. LL. 6. τοιόνδὲ Reg. deest, sed margini ad-
scriptum, |. L. 11. Posti» vulg. colon, Plene in-
terpunxit Hd. Cum eodem 5 pro ἢ scripsi, Schl.,
commate antea posito, maluit εἰ legi. L. 12. Edd,
ante Steph. εἰ Hd. h. 1. divisim ὅτε βέλτ. --- ἤ ante
ὕπως in 2. Codd. omitt. L.223. Pro δηλονότε cum
Fiud. dedi δῆλον ὅτι. L., 24. Pro ἐποίει. duo codd.

à Z2

P4

3556 || ADNOTATIONES

et Bas. 3. ναί, L. 37. Vulg. δεῖ, E 2.codd. emen-
davit Hd. — L. 28. τί οὖν δὴ scil. τοῦτο διαφέρει.

P. 105.1. 1. μον in 2. codd, deest, L. δ. Duo
codd. μεσϑοφορέαν. Non de militari tantum, sed
quovis stipendio publico, iudiciali mercede in pri-
mis, interpretatur Routh. — L. 7. Intell. Spartani, qui
cutü gymnasticis exercitationibus admodum essent
' dediti, aures contusas ut athletae babuerunt. L. 1a.
Vulg. ἐγεγόνεισαν. | Átticam. formam γεγόνεσαν e
Meerm. recepit Hd., in Aug. γεγόνεισαν. LL. 18.
αὐτοὺς post λακτέζ. e cod, Reg. addidit Hd. An-
tea super ὧν in Meerm. scriptum τές, L.20. ἤ pro
vulg. 4 e cod. Meerm. Hd. L. 25. Duo codd. ἀπο -
δείξοι.

P. 106.1. 4. Non diserte Homerus dixit, sed Od.
6, 1455. 8, 155. huc referri possunt. L. 6. 8 dedit
Steph., ὃν quod in edd. et codd. est, (pro εἰς ὃν)
revocavit Hd. L. 12. Vulg. ὡμολόγεις. Cum Hd.
e cod. Meerm. et Fic. dedi Praesens, Ín Reg. utrum-
queest. LL. 18. Duo codd. et Reg. a manu rec. διὰ
αὐτὸν v. fg. Intell. epistata prytanum. v. Routh.
Post ἐνὲπ, ἂν loco puncti cum ἢ . posui interr. no-
tam. L. 20. Οὔκουν pro Οὐκοῦν reposuit iam Find.
L.21. Edd. vett. καταρχάς. ἴ,. 25. Vulg. 7 d. E
2. codd. emendavit Hd. L. 27. Cod. Meerm.' ὡς
οὐδένα —:

.P. 107. l. 1. Vulg. ἐξίσου, quod Hd. mutavit.
L.4. ἐκπέπτειν non est, gratia populi excidere, sed,
e civitate elici. L. 7. Bas. 2. ἐργάζηται. Obser-
vandum ὃς βούλει plane ut Lat. quivis dictum.
L. 11. Ánte μέταβιβ. male τὸ excidisse aut subin-
telligi censuit Find. Pendet a δοκοῦσι. — Eb. 22. Duo
codd. et Bas. 2. ἔγωγε οὖν. Cod. Reg. a rhanu sec.
ἐγὼ γὰρ — L. 26. elvat non redundat, séd. muta-
tur orationis forma.- L. 27. 9yé (Bass. Qsy5) At-

hl

- IN GORGIAM.- 357

dce pro Qsyoi, Quyoly , v. Buttm. h. 1. et in Mus.
Anüq. stud. latine scripto vol. I. fasc. I. p. 255 ss.-
L. 28. τἄλλα edidit Hdf., Fic, versionem sequutus.

P. 108. 1. 1. Vulg. ἐξεπ, δέσοι. Ad δὲ in 3. codd.
et Bas. 2. oinissum delevit cum Ro. Hdf, IL. 6. ἐστι»
in 2. codd. deest. Steph. dedit δόξαε τε — at τὸ in
ceteris libris omnibus deest, unde deleverunt EF. ἢ.

'et H... L. 9. Vulg. ἡ δὴ — quod Hdf. correxit. L.

10. Duo codd. τούτων ἄρχειν. προσήκει. — L. 14.
Vulg. διὸ δεῖ — e 2. codd. mutavit Hdf. Sermo
redditur obliquus. L. 18. ταυτὰ ete. Pendent ab
ὅτι λέγω (ubi male Find. correxit 0 τὸ λέγῳ,. e
codd. 3.) 1,. 27. ὅτε post σπουδάζων e 2. codd. ad-
didi. Steph. ἀρτοποιὸς, ut Bas. 3. et cod. Reg,
haud dubie etiam Aug. et Meerm. etin marg. Steph. .
»l» praee. edit. [A1d. et Bas. 1.] ἀρτοκόπος, sed
alterain illam leet. confirmat quod sequitur ἄρτους
zu4QuoxevaQev.« ügroxozoc idoneis de causis resti
tuerunt R. et Hdf., quos sequutus sum. Find. e Tho.
M. maluit ἀρτοπόπος. |

P. 109. l. 1. 9avpecvoi mavult Hdf, L. 2. Cod.

' Meerm. ἄρτ, παρασκ. ϑαυμαστούςς. LL. 7. Duo

codd. περὸ ἑαυτῶν, Male antea Bas. 2. zaQuox.
τοὺς ἀνθρώπους. L. 8. Comma post τύχωσιν sus
tulit Find. Idem 1, 9. s. edidit: ἔπαιν. im abc.
πρὸς (insuper), ἀπολά, — Duo. codd. πρὸς αὐτῶν
sed in uno ὕπ' superscr. L. 1i. Vulg. οἱ δ᾽ οὖν. ^
E 3. codd. et Das. 2. emendavit Hdf. oid? οὖν scri-
prit Ro, L. 14. Hdf. posito post $vu. τι commate,
edidit ὅταν δὴ — et haec omnia iunxit, minus coms
mode. δὲ habet h. 1. explanandi vim. L.20. Duo

.codd. τούτοις. ἐργάζεσθαν h. l. pro. ποιεῖν. LL.

21, Pro τοιούτους Fie. legit τούτους, probantibus
R.et ἢ, L. 238. αὕτη est haec, quam antea dixi.
P. 110. L Δ. Cod. Meerm. ἐγκωμιάζουσε ut et

-

83. . ADNOTATIONES

p. 109. 19 L. 12. Quum haec subita interrogatio
cum responsione offendat, mavitlt Hdf. legi: — τὴν
πόλιν πεποιηκότες ἄρα (ita cod. Meerm. et recepit
Find.), ἀδικ. — ἀπολλ., ὡς ὃ τ. λ., «ó δὲ O. y.
ἔστι, Ἰ,. τά. Scriptum a. Plat. putat Hdf. ὑπὸ ταύ-
'τῆς τι 7. L. zo. ss. Áristippum peti, qui primus e
discipulis Socr. mercedem petierit, existimat Schl.
L, 22. Hdf., sine codd. auctoritate, dedit xofro,
τούτου T. À. L. χά, ἔξαιρ. &Óix. iniustitia lbera-
tos, L. 25. Edd. ante Steph. σχόντες, a. codd.
ἔχοντας, Steph. lectionem firmat cod. Reg. ἄπο-
xo(reoO«o Reg. .

P. 111.1. 2. Hdf. punctum loco signi interr. post
ἀποκρ. posuit, ut haec ironice dicta sint, probante
Buttm., quos sequutus sum. Duo codd. νῦν γὰρ
— Reg. »ὖν j οὖν, L. 4. Hic quoque a. Codd.
ázxoxolvegOoi. . L. 7. ἵπειτα pro ὅμως. | L. 9. Duo
codd. ἀνθρώπους παιδεύειν. 1,. 10. s. iu Protago-
£ram et Prodicum haec a Callicle dici censet Hdf.
L. ii. Hdf. conilcit: τέ δ᾽ αὖ — λέγεις (quod po-
stremum in cod. Meerm. sed cum correct.) L. 15.
Vulg. uwexéágé ἐστὸν 9. E cod. Meerm. emeudavit
'Hdf. L. 25. Cod. Aug. ᾧ αὐτοὶ et in Meerm. su-
perscr. lectioni o£ &,, ex Attica ratione, sed Plato
saepius mavult structuram vulgarem sequi. L. 24.
4| — κατηγορεῖν scil. δεῖν.

P. 112. Vulg. ἀφαιροῖ. E. 5. codd. emendavit
Hdf. L.9. Vulg. ἀλλ᾽ ᾧ μόνῳ, ubi duriter intell.
οὗτός ἔστι. 4€ 2. codd. emendarunt Find. et Hdf.
Cod. Reg. ἀλλ ὃ et ἀλλὰ ὃ superscr. Pro &og.
ταύτ. in Meerm. ἀσφαλεστάτην. L. 12. AÀnte ἄρα
Reg. addit ἐστίν, | L. 17. Atticam form. δεοικοίη |
ps vulg. διοικοῦ (Reg. δεθεκεῖ) e Meerm. restituit

df. Antea edd. vett. et Reg. αὐτοῦ. L. 18. μὴ
φάναι scil, vu&, L. 25. Cum Hdf. artic. δ, vulg.

1 LI

.'* .' ΙΝ GORGIAM. 359

emissum, addidi et ἀντενπείσεται (prob. Schl.) pro
vulg. ἀντ tU me(G, scripsi. Prius linguae ratio, po-
sterius oppositum ἀντευποιεῖν postulat. Sed qua
ratione Schl. εἰ ante ὅ εὖ zx. deleri voluerit, nescio.
P. 1135. 1l. 1^. Interr. notam loco puncti post Ó4uÀ.
posui. L. 4. Ante χολακεύσ.᾽ excidisse ὡς, suspi-
catur Hdf. L, 6. Steph. in marg. ,,Mendosus est
bic locus et fortassis voces aliquot desunt; Cornar.
emendavit ita: εἰ μή σοι Μυσῶν (ita cod. Corn.)
ἤἥδεον γίγνεσθαι λείαν, ὦ 2., melius, probantibus
etiam Routh. et Hdf,, Casaub.: “εἰ μή σον υσὼῶν
γε ἥδιον εἶναι λείαν — Ita huc pertinebit Timaei
Lex. p. 174. Recipi Cas. emendationem iussit Buttm.
Codd. tamen non favent, Sanum esse locum existi-
marunt Find. et Heusd. nisi quod hic μῇ post δὲ in-
seri recte posse censuit. Schl. maluit: 7j σοι Mv-
σόν γε ἥδιον καλεῖσθαι; Neque,enim opus esse ut
λεία ad proverbialem locutionem (de qua Suid. vid.)
addatur. Post ποιήσεις (ubi vulg. interr. nota) in-
terruptionem esse Calliclis sermonem (sequi debebat:
gravissima pericula tibi imminebunt) viderunt R.
Heusd. et Hdf, Cum δος posui lineolam. γὲ in
Meerm. deest, probante Hdf. Ad ὡς Find. iussit
καλέσουσε e καλεῖν repeti, sed maluit s ascribi.
L. 10. Hic Καὶ in tribus codd. deest, unde uncini*
inclusi. L. 14. Steph. marg. , Quidam vet. [uesci-
mus, qui] καὶ κακῶς,“ Fic. καὶ αἰσχρῶς legisse
videtur. 1.. 15. Steph. ed. πιστεύειν, Edd. vett. le-
ctionem restituit Hdf. post Find. Cod. Reg. ὦ, μ. δο-
xs, ὦ Σ., πιστεύειν. Mox Corn. coniecit. εἰσαχο
ϑείης, quod recte a ἢ, et. Η. repudiatur. Pro oi-
κῶν duo Codd, oüx àv. L. 9o. ἂν ante τύχοι cum
Hdf. addidi, quod usus Plat. postulat. L. 21. Steph.
κινδύνων ut codd, Aug. et Meerm. κενδυνεύων ex
edd. vett, et Reg. et restituerunt ἢ. et Η, Pro ὃ de-

860 ADNOTATIONES

dit Hdf. ὧν, ut ad τούτων non τενὸς referatur, recte,
sed codd. abdicunt. L. 223. Duo codd. πονηρός μὲ
ἔσται. — L. 25. Reg. sisuyéyos prob. R. — L- 24.
Meerm. eise 00». ;

P. 114.1. 3. νῦν Reg. om. L. 8. Duo codd. à»
τοῖς τοιούτοις ληφθ. -L. 10. Vulg. post ἀνὴρ co-
lon. recte delevit Hd. et καὶ αὖτ. ad antecedd. traxit.
L. 11. Steph. cum edd. vett. ἰχναίγων et in marg.
»Rettius ἐσχναίνων : licet aliqua illius etiam scriptu-
rae exempla afferantur.^ Hoc e 5, codi. et Das. 2. res
stituerunt F. R. et Hd. L. 12. post πικρότατα ad-
ditum ze malit Hdf. Male Meerm. πέμματα. L. χά,
Non εὐωχῶν reponendum esse, vulg. illustrans docet
Hdf. Bas. ἃ. τί οὖν οἴει, unde τέ οὖν ἂν οἴει coniici pot-
est, L. 16. Vulg. ἢ εἴποι Steph. marg. ,,For. ἢ εἰ εἴ-
ποι, ut ante ὁπόσον ph vulg. punctum] ponatur tan-
tum hypostigme. Receperunt Fi, et Hdf. In 2. codd.
erat εἰ pro ἢ atque ita R. legi iussit, L. 20. Duo
codd. ὃ τε χρὴ ποιεῖν." L. 37. Non κακηγορεῖν le-
gendum esse Hdf. docet.

P. 115. l. 1. Meerm. ταῦτα zóvra. L. a. ln
Steph. post πράττω comma, ut verba τὸ bu. d. v.
absolute ponantur, sed comma quod in edd. veu.
deest, nec Fi, habuit, recte delevit Hdf. LL. 7.
Vulg. ὑπάρχει. — Optat. reposuit iam Fic, et e Reg.
Hdf, Idem ἐν deleri mavult. L.9. Duo codd. περὸ
ante θεοὺς om. L. 13. Duo codd. ἐξελέγχω. L.
15. Meerm. ἀποθνήσχων. L. 17. Duo codd. ὧν
με ἴδοις, L. 19. Vulg. ἄλογος, Steph. marg. ,,yga£*
ἀλόγιστός τε. Hoc e 3. codd. et Bas. ἃ. eum
Hdf. recepi. L. 20. Debebat proprie esse: τὸ δὲ
ἀδικοῦντα ἀποθνήσκειν, ἴω 25. Plat. et Stoh.
φησὶ, male, v. Hdf. LL. 36. Plut. εὖϑον post οἷ-
ἐφ melius ponit Euseb. et Stob. éygues wu

; IN GORGIAM, 861

Plat. Homeri locus est ll. XV, 387. ss. γὰρ in
Meerm. om.

P.1i16.L 3. Plut. καὶ imb Κρ. prob. Hdf, fw in
2. Codd. deest. L.5. Reg. ἐπειδ᾽ ἂν et saepe. L.
7. Vulg. τέσεως τε xai Ó(xgc. Ordinem, Plut.
praeeunte, recte invertit Hdf.. Pro τέσεως Theod.
κρίσεως, L.o. Plut. o£ dix. etin cod. quodam Plut,
καὶ ante ἐπὶ Κρ. additur. | L. 10. Post νεωστὶ vulg.
coinma, quod recte delevit Hdf. Sensus enim est:
recenti adhuc lovis imperio. ἔων. 11, τῇ aute ἥμ.
cum Hdf. e Plut. addidi. L. 12. Male ol. óre —
Antea in Plut: ἔπειτα e£ δίκας πῶς oU καλῶς
ἀκρίν. L. 15. οὗ ante ix μακ. e Plut. addidit Hdf.
Malui ix &, v. l. cum ἔλ. iuogi. L.14. ᾿ t. ogítot.
Ι.. 15. Duo codd, τοῦτο παύσω. L. 18. Plenius
Plut, πολλοὲ μὲν οὖν ἴσως — L. 24. αὑτῶν Plut.
Ex eo τε post ógOoÀ,& cum Hdf, ipserui. L. 48.
Steph. marg. ,,ygo£ [im Bags. 3.] ὦτα καὶ 60óvve«
καὶ ὅλον τὸ σι In Reg. καὶ ὀδόντας superscr.
Male. L. 26. Plut. ἐπιπρόςϑεσις, quod reponi vo-
luit Corn. (ἐπιπρός θησις- δον. Toup. docuit). Vulg.
recte tuetur Hdf. L. 27. Vulg. αὑτῶν, quod iam Hdf.
(praeeunte Meerm.) mutavit, L. 38, gà» 2. Codd. om.

P. 117. l. 2. αὐτῶν quod in 2. Codd. et Plut.
deest, uncinis inclusi. Non enim recte additur. In
Reg. αὐτὸ om. L.7. Plut. ig. ἁπάντων — καὶ ante
καταλ. vulg. omissum e 3. codd, Bas. 2, et Fic. etiam
Eus. reposuit Hdf. In καταλ. generis mutatio non
infrequens est facta. éni γῆς Euseb. utrumque usi-
tatum. L. 8. Eus. ἕνα δὴ ix. L. 10. 4Mofoc. Inde
enim maternum genus ducebant, L. 14. Duo codd.
εἰς τὸν τάρτ. — L. 17. Vulg. ἐὰν ἢ ἀπόῤῥητον (Ruhnk.
᾿ἄπορον maluit) τὸ τῷ ἑτέρῳ. .In Plut. ἐὼν ἀπόῤῥῴ-
«τὶ ἢ τ. ἔ. Find. e Meerm. recepit: ἐὰν ἄπορῆτον
τὼ ἑτέρω. Hdf. praeterea τὸ e vulg. addidit, quem

862 ADNOTATIONES.

sequutus cup. — Vitium admodum antiquum est. L.
18. Meerm. 4j 5j κρίσις. LL. 21. τι post τοιόνδε e
2.:codd. addidit Hdf. Ante ὃ ϑάν. Plut. adiicit
ὅτι. L. 26.5. Post τό τε σῶμα Heusd. deesse ali-
quid ratus addi voluit καὶ ἡ ψυχή — sed Hdf. indi-
cft, ea contineri verbis P. 118, 12.

P.:.118. l. Δ. ἀποϑάνοι duo codd. L. 5. Vulg.
οὕτως. Correxit e Bas. Δ. Hd£ L. 5. Euseb. ἢ
μαστιγίας et mox ἢ κατεωγότα. L. 6. οὐλὰς de

lossemate suspectum est Hdf. L. 8. Vulg. uo».

teph. marg. ,jygaí* μέλη.“ Hoce3. codd. et Eus,
reposuit Hdf. ἴ,. 9. Steph. marg. ,yoc(* ταυτὰ
ἔνδηλα.“ Expressit hoc Fic, Sed et mox est, ταῦτα
πάντα. L. 1i. Vulg. ἦν, sed lmperfecto hic non
est locus; dedi cum Hdf. $4 x. L. 235. Duo codd.
ἐξομόρξατο, Post oxoli tres codd; καὶ habent
ante ὕπό. L. 26. Male post εὐθὺ vulg. colon.
Verba ϑιὰ v. 0. €. *&T0. non ad sequentia, sed ad
antecedentia pertinent, Viderunt R. et Hdf. L. 18.
Tres codd. ἀκρατίας.

* P. 119. l. 6. Ante ὀνένασϑαι ap. Suid. additur
τῷ ὄντι — Steph. marg. 4 γραΐί" [Das. Δ.] παραδείς
ματα. Áp. alios auctt. haec laudantes παράδεεγμα
sne Tí. Forsteriet Heusd. coniectura, παραδεέ--
γματν non opus est. L. 8. Vulg. πάσχοι E 4. codd. et
all. libr. emendavit Hdf. L. 9. Find. praeeunte Fic.,
dedit ὠφελούμ. τι. L. 11. Duo codd. ἁμαρτήσω-
σιν. L.1i3. Eus. et Theod. οὐδὲ γὰρ — L, 14. τὰ
ante τοιαῦτα e 2. codd. et Bas. 2. addidit Hdf. In
Suid. ἀνέατοε πάμπαν γίγνωνται. — L. 18. τοιαύτας
aute Snap . addit Suid. et τὰ ty. καὶ om. τὰς
μεγίστας Eus. et Theod. L. 22. ἕνα om. Euseb.
sed εἰ additur et omittitur in talibus. L. 25. Reg.-
τοὺς τῶν παραδ. Duo codd. τούτων τοὺς v. ^

Verba τῶν παρ. suspecta habet Ηἀ ἢ,

ΑΝ GORGIAM. ᾿ 863
P. 120. 1. 5. Mem. Odyss. XI, 581. sq. ἴ, δ.

οὐδείς scil. nec Homerus nec alius quis. L. 10. ye
post σῷ. e 2. oodd., Árist. et Eus., addidit Hdf/
9syrogs. pro ol vulg. ywou. etiam Bodl. L. 16.
'IFheod. ἥν vov δικαίως διαχειρίζωνται. — Tum codd.
2). ἐπιτρέπει, un. — ποι. L.: 17. s. Vulg. γέγονεν
εἰς - Quod cum R. et IL dedi, est in 5. codd, Bas.
zz. et Arist, atque Eus. Stephanus etiam in marg.
zxxotaverat. L. 38. ψυχὴν, quod vulg. deerat, ex
X£useb. addidit Hdf. Non commode vocabulum,
ut putabat R., subintelligi potuit.

P. 121.1. 3. δὲ abest Reg. et Euseb. Sed totum
locum, qui sequitur , alienum et antiquitus interpola-
tum censet Hdf. L. 4. Tres codd. ῥαβδοῦχον ἔχων.
L. 6. Hom. Od. XI, 568. L. 7. Edd. Hom. »txv-
εσσεν. Tres codd. Plat. véxvoow. lta et Euseb,
L.11i. τὰς ante τῶν in Bodl, Eus. et Theod. decst.
L. 12. Eus. et Theod. ἀσχῶν, quod vulg. σκοπ. prae-
fert R. non assentiente Hdf. Etiam antea in Reg.
cod, et σκοπῶ et ἀσκῶ legitur. — L. 15. x«i σὲ pro
vulg. καί σὲ dedit Hdf. καὶ in noun. libris deest, :
Reg. ἄρτε παρακαλῶ male. L. 16. Vulg. τούτων,
quod e codd, et edd. vett. , emendarunt F. R. et H.
L. 18. In his quae sequuntur Socrates respondet iis,
quae Callicles. p. 486. B. Steph. dixerat. L. 90. Post
δικαστὴν Eus. et Theod. addunt ἐκεῖνον. lidem 1.
22. καὶ σὺ ἐκεί. L, 22. ἐπὶ κόῤῥης de glossemate
suspectum habet Hdf., tuetur Buttm. LL. 24. Eus.
et Theod. «uvrí. Iu codd. ταῦτά σοι dox, n9.
λέγ.- L. 25. Steph. marg. ,yQ«í [Bas. 2.] ὥςπερ
ὑπὸ γραός“ ut etiam Eus, et Theod. L. 25. Theod.
εἰ ἐπιζητοῦντες. .

P..122. 1. 4. Post ξυμφέρων commate distinxit Hdf.
L. 10. τὸ δεύτερον legi iubet Hdf.. L. 15; Duo codd.

,

3o ABNOTATIONES

αἰεί. L. 16. μέν in 5. codd. deest. L. 17. Steph.
marg. ,,Quidam vet. (Das. 2. et cod. Reg.] ὡς ὁ σὸς
λόγος [ut supra p. 511, b. Steph.], quam lectionem
Fic. sequitur. Sed legitur etiam [nescio ubi] οὗτος
ἃ Àoyoc. L. 20, lost βούληται cum Hdf, comm:
oco puneti posni ob sqq. Vulg. πάταξαε, quod
Heusd. ita defendit, ut reddat: sine te verberari; *
scil. Medii, quod refutavit Butum., Steph. in marg,
,Scribo πατάξαι, ut subaud. ἔασον, ex praeced.
Intelligit autem. πατάξας ini κόῤῥης, ut supra."
Idem voluerat et Corn. et dedit e 3. codd. Hdf. Male
tem Corn. pro σύγε 9. legi iussit ἐπέ γε κόῤῥης.
. ὧν ἧς e 5. codd., Bas. 2., iubeute etiam Corn.
F. R. et H. dederunt, L. 25. ἡμῖν post δοκῇ e sola
Bas. 2. adiecit Hdf. L. 24. Hic ἡμῖν e 4. codd. et
Fic. cum Hdf. addidi.
i 122. l. 4. xci ante τὴν Óix. addunt Heg. et
as. 2. |

.
-

IN IONEM,

P. 124. Ex consilio dialogi non satis aperto, argu-
mento, ordine, tractandi res modo et oratione, in
quibus omnibus Platonis ratio et ars saepe dcsideren-
tur, concludit Schleierm. (T. 1. P. Il. p. 265.) aut
discipulum quemdam Platonis auctorern esse, aut Pla-
tonem dialogum satis negligenter scripsisse. Plura
enim imitationis Platonicorum dictoruin eiusque iu-
eptae, signa sibi detexisse visus et persequutus in

^animadv. est.

L. 5. s. Verbà ἢ περὶ ποιῆτ. yog. — ἕρμην. in
edd. vett. etiam Bas. 2. desunt, videntur tameu in
quodam vet. libro legi, auctt; edd. Bipp. In ed.
Steph. dicitur 4oyexüc, sed ap. Diog. H 5. 6o. e
ia edd. Bass. πειραστικός, LL. 10. Cod. Ven. "“4ς-

IN ΙΟΝΕΜ. ' 865

κληπείων. 1. 15. Steph. marg. ,,For. post πῶς male
ornissa est interr. nota in praeced. edit. eicut et poss
ob». 4 Posse etiam καὶ πρός τι ἦγ. legi suspicantur
Bipp. Equidem τὸ hic abesse malim. L. 16. Steph.
Inarg. For. νικήσωμεν, et subaud. aliquod verbum
cum once. ^ Illud male e Ven. recepit Müll. 1,.-17.
ϑέλῃ, ,

P. 195.1. 7. Ante ῥαψῳδὸς Ven. ἀγαϑὸς ex interpre-

iamento inseruit. L. 17. Temere Sydenh. legi ma-
luit Τλαῦκος, ut Rheginus intel L. 21. ye post ἄξεον
e cod, Ven. addidi cum Müll. L.27. δεινὸς ei, sc. λέ-
7€", quod. ex antecedd. repetend. L.27. γὰρ Ven. om.

P. 126. 1. 16. ἢ pro vulg. ἢ scripsi. L. 17. s. Vulg.
«απολλὰ à. L. 35. Vulg. χαὶ ϑεῶν κι 5. E cod.
Ven, mutavi, ne nimis frequenter καὶ redeat.

P.127.l.2. ὦ g. κεφ. "I. Male haec ex Homer.
Τεῦχρε g. x. expressa, rectius in Phaed. . Φαῖδρε
q. κ᾿ quia metro convenientius, censet Schl. L. 9.
Male Ven. hic λέγεις. L. 11. s, Edd. vett. ἢ αὐτός.
L. 25. Male et contra omnium edd. consensum y«-
ψνώσκεις ἂν ed. Müll, Mox malim ἔοικα.

P. 128.1. 14. Post ὅλον vulg. colon. Malui totum
focum iuterr, accipi. L. 16. Cod, Veu. ἔσται. Αἱ

infra etiam. εἶναι σχέψιν legitur. L, 21. Vulg. o£

jnoxgvcat. Delevi artic. auctoritate cod. Ven. Nam
iidem suut ῥαψῳδοὶ et ὑποκριταί. LL. 27. γὰρ post
αφικὴ Ven. or.

P. 129. 1. 7. ἄν ante ξυμβάληται e Ven. non ad-
didi, quia mox ante εἴπη deest. L.ult. Cod. Ven.
ἐμὲ, at non b. l. ipse aliis rhapsodis opponitur.

P. 150.1. 2, Ven. ἄρχομαί ys non improbb. Bipp
Nam insolentins est ἔρχομαι ἀπ᾿ ut et Schl. vidit,
Sed nec ἄρχομαι ἀπ, commodius icitur. L. 35. Pro
ydo Ven. δέ, ἴω, 6. s. Vid. de Pide hoc Chr.
Aug. Schwarzii Comm, "Theophr. septima de

-

366 ADNOTATIONES *

Lapide Heraclio et octava de Magnetide lapide 'T'heo-
phr. a recentiorum maguete plane diverso, Gorl
1807. et 8. 4. ubi tamen huius loci mentio non es
facta, et Buttmann. in Comm. de nennullis lapid
(Museum der Alterthumswiss. II, 1, 5. ss.) ubi p. ὃ
s. hic^locus tractatur. Locus Eurip. estin Fragm.
Oenei n. 5. L. 1i. Ven. cv αὖ ilo: — L. 15.
Steph. marg. ,Pro ἄλλων Fic. videtur legisse àl-
λους, ut ἐνθουσ. active sumatur. Álioqui intell.
ἄλλων ἐνθουσιαζόντων διὰ τῶν ἐνθέων v.'* L.2:
Ven. οὕτω μὲν καὶ οὗ u. L. αὅ. καὶ ante κατε.
uacinis inclusit Müll. aut.totum xaà xev£y. deleri
voluit, tamquam e superioribus male repetituzn, prob.
Bipp. At SchL observat voluisse auctorem. scribere
καὶ κατέχ. ᾷἄϑουσι. Hoc verbum propter longiorem
qui sequitur locum omisit. ὃ

P. 151. 1. 1. δρεπόμ. τὸ μέλε male coniecit Sydenh.
L. 7. πᾶν (pro ὁτιοῦν) offendit Schl. L. 9. Ven.
πολλὰ λέγοντες - L. 18. τὸν ante νοῦν cum Müll.«
cod. Ven, addidi. L.27. s. In edd. vett. εὑρήριατι,
quod et Fic. expressit. Recte divisit Steph.

P. 122. 1. 6. Male Bas. 2. omisit διά. L. 7. €
ro vulg. ἢ scripsi, usu constanti, L. 9. gov ste;
Ven. L. 17. Ad Odyss, XXIL. init. et in seqq. αἱ
II. XXII, 511. ss. respicitur. L. 25. Ven. οὖσα (qui:

ἐνΘΘουσιάζουσα praecesserat.)

P.155.1. 1, Müll. e Ven. dedit ὅταν δὲ — probi.
Bipp. sed restitui, quod in vett, edd. est, L. 3.
τότε εἶναι Ven, L. 5. τὶ post κλαίῃ postulat in seqq.
καὶ φοβήται (ubi edd. vett. φοβεῖται). L. 7. Ve».
φίλοις. L. 8. Vulg. ἢ àd«x, e Ven. mutavi L. 9.
Male edd. ante Steph. τ ἀληθής. 1... 16. Rectius
fuisset καϑίσας aut etiam κατιδών, quo ducit καϑέδω.
in Ven. Edd. Bass. καϑίζω. ;

4

—

IN IONEM. - 867

. ΟΡ i154. 1..7.. Bas. 2. κατέχει, Attica forma ideo-.
que male a Bipp. repudiata. L. 8. Steph. marg.
» Vel deest Áccus. vel subaud. μέλος ex sequentibus.*
L. 9. et r1. Edd. vett. male λέγεις. L. 15. Edd.
ante Steph. κατέχονται. Malim a verbis ὥςπερ oí,
addita copulandi part., novam ποδοῖν periodum
cuius apodosis sit οὕτω x, T. À. L. 25. Ven. Eb
uev λέγεις - L. 24. Ven. et Bas. 2« οὕτως εἰ - ἜΣ 26.
Post λέγοντος Ven. inserit το, quod tamen recipere*
non sum ausus. : Ε

Ρ, 155.1... ει. Ὄμ. εὖ λέγει, Tum vulg. λές ^
γει. Recepi Corn. coniecturam λέγεις hoc sensu:
de quonam eorum, quae Homerus canit, bene dicis.
Neque enim, quid Homerus recte dixerit, sed. quid
rhapsodus, quaerebatur. Habet et marg. Ficin.,
improbant Steph. et Sydenh., probant'Mü, et Bipp.
expressit Schl. L. 3. Ven. et edd. vett. περὲ ov-
δενὸς ὅτου oU- — ubi Steph, recte οὐδενὸς delevit. L.
7. Ven. πολλαχοῦ Ὅμηρος. L. 11. περὲ ante τὴν ,
καμπὴν om. Ven.' L. 13. Iliad. XXIII. 525. s. (cf.
Heyn.) ubi primus versus ita legitur: zfiróg δὲ κλιν-
ϑῆναι ἐϊπλέκτῳ PO. εἰ ἐϊπλέκτῳ etiam hic Veg.

sed supra scr. éUSéorg. L. 17. Steph. marg. ,, Apud
Hom. Il. Ψ. (unde sunt hi versus) legitur: ὡς à», S

«0v nA." Et sic restitui voluit Corn,, sed v. Heyn.
ad Hom. loc. L. 22. Vulg.sine commodo sensu:
ταῦτα ἔχει, HRecepi e. Ven. ταύτην, quia hanc artem ,
teuet. L. 24, Pro οἵᾳ, etc. Ven. ὃ ἔστε εἶναι γιγνώ-
σκειν. οὗ γὰρ δήπου-- unde δήπου praeferendum vi-
detur, L.28. Ven. xal τὰ πασῶν. Bas. 2. x. περὸὲ m.
P. 156.1. 10, Vulg. ἐπ᾿ ἀμφ. Steph. marg. ,,Lege
ἀπὲ ἀμφ. quam lect. seqüitur Fic./^ Recepi cum Μά.
e Ven. Mox Ven. ἔγωγε γιγν. L. 21. ἔχει Ven. male.
—. P. 157.1. 5. 5. Ven. πολλάκῃη 95»-(ut antea 7] esse
debuerit) χυχεῶνα πιεῖν εἴς. L. 4. Hom, 1]. XI.

M

! 4

868 ADNOTATIONES

639. 86. L. 6. Steph. marg. , Apud Hom. post χαλ-
x&ín legitur: ἐπὸ δ᾽ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε.“ Ni-
mirum alterum hermüistichium, quod ap. Plat., est
Hom, li. XI, 629. 1n Ven. isxi.pro παρὰ, ut in
Hom. Edd. γεῖτο κρόμμυον. L. 11. Hom. 11. X XIV,
8o. 85. L. 19. Steph. marg. , Rectius ὠρεηστῃσεν
ἐπὶ ἰχϑύσε ut apud Hom. ubi et κῆρα φέρουσα
[ut et Ven. h. 1.] Item ὄρουσεν iu fine primi. versus
et ἐμβεβαυΐω in fine secundi." L. χά. Vulg. καὶ
εἴτε x. Cum Ven. delevi καί. Nam non duae enun-
ciationes hae esse potuerunt, L. 16. Hanc conver-
sionem dialogi, ex qua Socrates ipse colloquii par-
tes suscipit, reprehendit SchL tamquam ineptam.
L. 24. πρὸς ante μνῆστ. deest Ven. L. 25. Odyss.
XX, 551— 57. ubi pro dei, est ἃ δειλοὶ --- et v.
654. noster omisit, L. 28. Ald. EidwAev 1a —

P. 158. 1. 5. καὶ alterutro loco in Ven. deest.
Àntea éni deleri malunt Bipp. Hom. 1l. XII, 200. ss.
(qui liber ab enarrata murorum [lii expugnatione
τειχομαχία dictus.) L. 4. Ven. ἐγκάμβαλ ut in
Hom. codd. et edd. vett. nonn. ἐνὲ κάμβαλ. L.12.
Ven. πέτετο ex Hom. L. ult. Edd. vett. ἡνιοχῆς.

P. 139.1.2. ἑτέρῳ γνώσ, Bas, 2. L. 12. Pro οὖκ
ἀλλὰ Ven. οὐ κάλλιον, aberratione ad antecedd.
L. 14. Vulg. κώμνοντε sine sensu, quod e cod. Ven.
emendavi. L. ai. πρέπειν edd, vett. L. 23. Pre
vai Vem. et Bas. ἃ. νὴ habet. L.235. Vulg dg.
Debebat certe ἄρ᾽ esse, sed recepi Sydenh. coniectu-
ram à». "Tum Ven. ἔχωγε. -

P. 140.1, 5. Ven. dnexgíso, L. 9. Ven. ἐμοὲ δ᾽.
L. 11. τὴν ante στρατη7. cum Müll, e Ven. addidi.
L. 20. s. Vulg. στρατηγικὸς, ὦ Ἴ. Mutavi et reli-
«qua loci ofatióne et cod. Ven. iubentibus. L. 25.
Mele in Ven. post στρατηγὸς additur o».

IN PHILEBVM. 369

P.141.1.1. ὑπὸ Ven. om. L. 7. Ven. Φανοσθϑέ-
νὴ». L.9. Vulg. ἤδη. Dedi e Ven. ἥδε, ob ἄγει. L.
15. Ven. γὰρ σὺ —

P. 142.1. 5, Ven. εἶναι ἀνήρ. L. 4. Post ὦ Zeixg.
Ven. addit ϑεῖος ex interpretamento,

" IN PHILEBVM.

P. 445, Dialogus in gravissimis et difficillimis
habetur. Oeconomiam eius copiose persequutus est
Schleierm, T. 1I. P. III. p. 128. ss. Commentariis
Proclus et Marinus illustrarunt, Verba ἢ περὶ 50.
19. e Diog. L. ll, 58. accesserunt. Veteres sim-
pliciter Φέληβον laudant. L. 8. πρὸς τίνα τὸν
(pro τῶν) emendat Schl. INam «num tantum erat
decretum, quod Socrates opposuerat Philebo, ut non
rüv λόγων dici potuerit.

P. 144. 1. δ, Steph. marg. ,ygaí* περὶ τούτων.

(E αὐτῶν. In nulla vett. edd. hoc est. L. 8. s.
"ic. legit: ἡμῶν ἑκάτερος, probante Sydenh. quod,
si αὑτῶν reüneatur, longe ex antecedd. repetendum
sit λόγων. L. 15. Male edd. ante Steph. ἡδονὴ p.
et Bas. 2. φαίνεται. L. 238. Pro vulg. ἥμεν Atü-
sum εἶμεν iubente Heind. ad Theaet. p. 298. re-
posui.

P. 145.1 5. Steph. coniecit, Ficinum legisse post
«oU additnm F(raMenn- At ille sensum potius
expressit. L.9. Vulg. ταύτην. Recepi Steph. con-
iecturam, quum ταύτῃ ad ὅπῃ referatur. ἴω. 15.
ἰδὲ ex Attica ratione scribi iussit Fisch. L. 16. ἄν»
ϑρῶωποι ap. Galen., qui h. 1, laudat, deest. L. 21.
Vulg. φαίνοιτο i»). E Gal. emendavit Fi. L. 25.
Salvin. coniecit male κατὰ τοῦτο αὖτ... ut paulo
post legitur. L. 36. Heind. Spec- Coni. in Plat. post
χρώματι colon posuit, Subintell. ὁμοεότατον ἂν εἴη
Prar. Or. Tox. IIl, . ÀÁa

4

370 ADNOTATIONES

Rectins post δαιμόνιε distinguitur. L. 27. τοῦτο
οὐδὲν pro vulg. τοῦτ᾽ οὐθὲν e Gal.

P, 146. 1. 11. Steph. marg. ,AÀbundare videtur
ἥσομεν, quod tamer agnoscit Fic. qui vertit: Alio
sic dicamus) nomine vocas." . Recte docuit Fi., in-

terponi ita verbum φημί. | Sydeuh. haec interroga-
tive accipit: Alü pro ἑτέρῳ legi ὁμοίῳ aut twí γε
«e voluerunt. Sine causa. v. Heind. ad Lys. p, 45.
et Baumg. Cr. p. 22. qui προσαγζορεύσεε coniecit.
L. 26. Vulg. ἡδονή. Accus. cum Fi ex utraque
Bas. recepi, probante etiam Schl. L. 38. Sydenb.
coniecit δῆτα νῦν 4. (Ald. δεῖ τὰ v.)

P. 147. l. 96. Sydenh. coni. εἰς τὰς δμεοεότητας
vel potius εἰς τὰ ὅμοια probb. Bipp. 'Tuetur vulg.
B. C. p. 24. itaut ad ópg. intelligat λαβάς. L. 2á.
Verba τό γε μὴν — διάφορον Protarcho tribui ma-
vult Schütz. non adsentiente SchL, probantibus
Hsm. et B. C. L. 56. Edd. ante-Steph. jiyvéa Oo».

P. 148.1. 2. Steph. marg." ,,Locus hic depravatus
est,.ac fortasse quaedam desunt. Videtur tamen et
Fic. ita legisse et qualemcunque potuit sensum ex
his conatus esse eruere. Fisch. coniecit Fic, legisse:
vÀépnev, dv τινες ἐλεγχόμενοι μηνύσωσιν, | Cornar.
maluit, prob. Steph. in Ánnott., τλῶμεν ἐλεγχόμε-
90L, ἄν τινὲς μηνύσωσι. Vtrumque repudiat Schl.
et proponit: τολμῶμεν, ἄν πη ἐλεγχομένη (sc. ἡ

. διαφορότης) μηνύσῃ. Post voÀu. certe comma po-
sui. Sequentia codd. opem exspectant. Baumg. Cr.
f. 25. τολμῶμεν ἐλεγχόμενοει, ἄν πη μηνύσωσιν
scil. αὖ διαφορότητες. L. 5. Vulg. τοῦτο ὃ qu.
delevi ὃ sensu et Heind. Kleuk, Schl. iubentibu:.
L.9. fgefeiecópeOc leg. L. 15. Ald. Bas. 1. ὅπο-
«τεροῦν. Bas, ἃ. ὅπότερον οὖν. L. i9. Vulg. τι-
θεμένους, quod, sensu postulente, praeeuntibus-
Heusd., Schl. et Hdf. (ad Soph. p..597.) correxi.

j IN. PHILEBYM, 371

Alia intacta reliqui, nisi quod post εἶναν (loco coli
vulg.), ἀλλήλοις et σμικρὸν commata posui. Nam
Heusd. voluit: χαὶ πάλρν τούτους ἐμὲ — sed Hdf.
πολλοὺς εἶναι πάλιν, τοὺς ἐμὲ — B. C. omnino:
vulp. ita accipit: τοὺς, ἐμὲ x. iw. ἀλλήλοις, τὸν
αὐτὸν, τιθεμένους nempe μέγ. κι. σμ. εἴς, L. 24.
Scbütz. maluit: καὶ οὐ σφόδρα, adversante B. C. p.
27.5. prob. Hsm. L. 28. Vulg. διομολογησάμενος,
&À.'Steph, marg. ,,1n quodam vet. [nescimus quo]
διομολογησαμένῳ, ut referatur ad λόγῳ. — Legitur et.

, [Bas. 1. 2.] διομολογησάμενον, quam lectionem sequi- ᾿

tur Fic.4 Probb. Fi. et Schl. recepi.

P. 148.1. 5. Exspectabam τοῦτον τὸν λόγον. L.
12. καὶ ante μι. ÓuuQ. inserit Schl. L. 15. Edd.
ante Steph. male γέγγεται. 1,.. 17. B. C. p. 31. ge-
βαιότατα coniecit leg. L. 19. Steph. marg. ,AÀl.
[Bas. 1. 2.] διεσπαρμένην“ quod et Fic. expressit.
Sed vulg. recte Steph. in Ánn, tuetur duobus locis
sect. 12. Contra διεσπαρμ. praefert, B. C. L. 20. -
Edd. vett, αὐτῆς. L. 21. s. Schl. docet, sententiam
et usum Plat. postulare, ut scribatur: ταυτὸν xoi
ἔν ἅμα εἶναι καὶ ἕν πολλοῖς γίγνεσθαι. 1,. 23.
Expunctis verbis £v καὶ πολλὰ, e gloss. natis, Schl.
scribi iubet: ταῦτ᾽ ἔστε τὰ πεῤὲ τὰ τοιαῦτα, ἀλλ᾽
οὔκ ἐκ, Male vulg. post πολλὰ punctum. ἴω 35.
Subint. εὐπορίας αἴτια, καλῶς ὁμολογηϑέντα. '

P. 18ο. 1. 5. Vulg. φαμέν ποι, quod mutandum
duxi. L. 15, Duplicem form. χερεῖν, λόγον inter-
pretationem proposuit B. C. p. 54. Est, omnem dis-
putationem excitare, Debebat deinde sequi τοτὲ dà
πὶ θάτερα, sed mutavit noster orationem. LL. 21.
Codd. ante Steph. male ini βαρβ.

P. 151. 1. 5. Ex Ald. Bas. 1. cum Fi. reposui
φανοτ, pro vulg. φανωτάτῳ, nam prima vocab,
syllaba longa est. μοὶ, quod antea sollicitavit Schütz,

Aaa

372 ADNOTATIONES

et in εἰ μὴ mutari voluit, tuetur recte B. C. p. 29.
L. 17. τὴν ante φήμην addidi ex ingenio. LL. 18.
ὄντων deleri, punctum post ἐχόντων tolli et δεῖ
. Scribi vult Schütz. L. 19. s. Steph. marg. ,,Fic. quo-
que ita vertit, quasi legeretur, δεῖ ἡμᾶς, posita

|

tantum hypostigme post ἐχένεων.“Κ Nou male. L. ᾿

20, Scripsi hic quoque ἀεὶ, ut antea, pro vulg. eie.
L. 22. Edd. ante Steph. μεταλάβωμεν. — Steph.
xor, e Fic. versione(comprehendamus) hau-
sisse videtur, ἴ.. 24. Fic. legisse videtur: τῶν ἕν
ὄντων ἐκ. Schl, maluit: τῶν ἐνόντων ἐκείνων. Schütz.
τὸ ἕν ix, — Locum explicat B, C. p. 42.

P.152.1. 6, Aut τὰ πολλὰ (plerumque) aut cum
Schütz. πολλῷ legendum monet Schl., ne quis ἕν
καὶ πολλὰ iungat. Explicando locum iuvat B. C.

. 45. Schl. etiam βραχύτερον nt Schü. legit. LL. 9.
παλεν legi iubet Heusd. — L. 14. Steph. marg. οἷα
praec. edit. [ Ald. et Bas. 1.) πράγρβαοιν."“ Correxe-
rant iam Corn. et Bas. 2. et in marg. quoque Bas. 1.
legitur γράμμ. L. 18. Steph. marg. ,For. οὐδ᾽
ἑτέρῳ ye v. Nam et Fic. vertit: Neutro horum
docti efficimur, Intell. autem: horum quae
sequuntur. Recte adversantur Fisch. et Bipp. LL.
25. Schl. cum Heind. maluit: — τέχνην ἐστὶ καὶ ἐστὶ
εέα ἐν αὐτῇ- ᾿

P. 155,1. 15. τὲ post ταῦτα positum, ac si sequa-
fur: καὶ ὅταν — -

P. 154. 1. 4. πλῆϑος ἑκάστων cum Heind. legit
Schl. L. 11. Ald. ui» óv, inde in Bas. 1. marg.
ὄντα, qued Gesn. in marg. Stob. inter μὲν et οὗ in-
seruit. Locum non esse sanum pronunciat B.C. p. 47.
et legi φωνῆς μὲν, οὐ φϑόγγου, aut φϑόγγου I: ot.
. Wubet. L. 14. Bas, 1. marg. Stob. male διήρηταει.
L. 15. μέχρι pro vulg. μέχρις e Stob. L. 21. Stob.
πάντα ταῦτα. L. χά. καὶ ante πρὸς GÀÁ. inserui,

-

' IN PHILEBVM. 373.

quod re postulat. Plenius Schk mavultlegi: αὐτά
τε καϑ' αὑτὰ καὶ mp. ΄

P. 155. 1. 34. τοῦ ἐγαντέου Scil. quod ἐναντέον
est τῷ t£»h, igitur ἄπειρον. v. Schl. L. 28. δευτ.
ὃ πλοῦς. Haec bene contra Hüls. exposuit B, C.

» 48.

i P. 156.1. 10. Verba τὸ προςρηϑ. 0pO. recte se
habere et cum &y«60i esse jungenda docet B. C.
p. 48. Nam Schütz. expungi voluit haec et verba
κτᾶσθαι δεῖ d. oU, ἐκεῖνα. L. 15. Vulg. δεῖ. In-
fiuit. postulabat antec. φής. Poterat et, commate
post ξυγγ. posito, ἃ xv. δεῖ scribi. Colo post τέχνην
posito δεῖ retinet B. C. L. 14. Vulg. ἀμφιςβητήσεων
qui Plur. e seqq. exstitit. Iubente etiam Schl. mutavi, —
L. 24. Male edd. Bass. οἰόμεθα.

P. 157. 1l. 4, Steph. marg. Artic. τὸν nullum
hic usum nec locum habet, et alius fortasse vocis
sedem occupat. Schütz. τὸ καὶ ἐμὲ aut τό y
pol maluit. Vim articuli post Heind. et Matthiaeum
bene explicuit B. C. p. 49. L. 5. s. Schütz. coni;
φόβον τοῦ οἷόν καὶ εἶναν πέρι. Sana sunt vulg.
^L. 17. la Ald. et Bas. 1. verha ὅ λόγος desunt,
unde Corn. legi iussit: 7zQoiw» δ᾽ 6 λόγος ἔτι σαφ. ὃ.
In Bas. 2. est, quod editur. Steph. se ex vet. li-
' bris adiecisse ea verba, aptius autem ante ἔτε posi-
tum iri, ait, haud dubie Corn. sequutus. L. 34. Edd.
ante Steph. διαφέρει, quod et Fic. expressit et prae-
fert Fisch. ut ἀνάγκη repetatur, sed id remotius est. .
L. 25. Anacoluthon ὡς οἶμαι — εἶναι post Heind.
uiustrat B. C.

P. 158. 1. 6. Vulg. πρότερον. Corn. et Steph,
coni. πότερον, quod recepit Fi. probante etiam Heind.
ad Charm. p. 104. et B. C. Dedi ónóregov, ut paullo
post. L.15, Edd.ante Steph. ἔχεις. L. 17. Verba
uy p. δρᾶν τι, Varie tentata, bene exponit B. C.

A

874 ADNOTATIONES

. δῖ. si quid mutandum sit, scripturus δοξάζειν,
L. 22. Edd. vett. ἀληϑῆὴ ad antecedd. trahunt. T'ue-
tur vulg. distinctionem B, C. P. i;

P. 159. 1. 5. Ex edd. vett. cnm Fisch. reposui
ὀστρεῖνων, pro que St, dedit ὀσερεέων, quod est
Subst., non Ádiect. quod quidem hic postulatur.
" L. 6. Ald. et Bas, 1. περὸ ταῦτα, quod revocavit
Fi. Αἱ recte Bas. 2. et St, παρὰ v. contra haec.
L. íi. μεταβαλόντες legi iussit Bast., non impro-
bante B. C. p. 52. L. 33. Steph. κείνων. Fisch.
"κείνων. Malui plene scribere. L. 24. Steph, enarg.
»Post haec verba οὐχ ὃ μὲν, ὅ δ᾽ ob aliquid subau-
diendum relinquitur, nisi quid deesse dicendum sit,
Fic. vertit: Neque unus optabit quidem, alus pynini-
me: sed idem ommes pariter expetent." Scil. αὖ-
id repetendum. Locum exposuit Schl. L. 35.

um Dass. et Fisch. ὅ s: pro vulg. ὅτε dedi.

Pp. 160. l. 11. Malim ταυτὰ v. 8. Baumg. C. P». 535.
-ταυτὰ ταῦτα cx. d. Schütz. ψαῦτα ταὐτά. LL. 10.
Vitiose Steph. τῷ μ. ἀγαϑ.. ἵν. 21. Edd. vett. πό-
τερον αὖτ., quod Steph. mautavit. L. 23. 9 τεῴίρσο
ὅτε St.) cum F. ex-edd. vett. restitui, L. 27. ἦδο-
4 Rat Bast. qui ἡ δονεὴ postula dixi, tuetur

Φ * De δ .

P. P2. 1. 8. Edd- ante Steph. αὐτῆς. L. a5.
F. τῶν λόγων. L. 17. Delcto post λοιποῦ colo,
(Steph. comma habet) Fisch: legi iubet ῥᾳδέου, aut
hoc probat Schl. aut τὸ νῦν scribit; nihil muxan-
dum osteudit B. C. p. 55. Nam saepe haec scripta
sunt, ut in familiari sermone dicuntur. In Ald. et
Bas. 1i. οὐδὲ ante («9. deest. LL. 19. delevi com-
ma post πορευόμ. lungenda δεῖν far voto» βέλη
ἄλλης μηχανῆς — L. 235. ᾿Αναλάβωμεν Schl. cam
Hdf. legit. L. 28. πέρας ἔχον legi iubet Sehl. ut
paulo post, p. 24.

ι

IN ΡΗΕΙΠΕΒΥΜ, : 875

P. 162, 1, 8. Edd. ante Steph. πέμπτον, quod
bic praeeunte Fic. correxit, δὰ δυναμένον aut
suppl aut subint. ποιεῖσθαι. LL. 11, fo» uncinis
inclusi, quum nullo modo ferri possit, quidquid
etiam Hem. dicat. Deleri iussit Schu., Schl. πέμπτον
τι ἄν scribi: certe πέμπεον τε postulatur. L. 18.
Steph. coniecit sig πολλὰ, sed saepe ita πολλὰ
sunpl L.23. Plato docet τῷ ἀπεέρῳ multas subesse
species. θερμότερον, ψυχρ. etc. hos comparatiyos
non valere, calidius etc. sed calorem infinite crescen-
tem, infinitatem frigoris μᾶλλον, ἧττον, id quod
infiaitum augetur vel minuitur, Schü. observat, et
B. C. explicat, quod non habet definitam caloris,
frigoris, mensuraxmí etc, L. 28. αὐτῷ scil. τὸ μᾶλλον
xai ἧττον.

P. 165.1. 1. Vulg. εἴτε. Correxi cum Schl. Sane
exspectabatur postea ἐνεῖκαι. L. 4. τοῦὔτω ad τὸ
Θέερμ. x. wuyg. pertinet. L. 10. s. τὸ σφοδρότ. et

υχαΐίτ. ea indicant, quorum interna etiam men-
. sura , i. e, vis ac vehementia capere potest incrementa.
v. B. C. p. 5g. L. 13. Comma cum Schü. non post
ἐλέχϑη, sed post νῦν à7.posui. B. C. maluit νῦν δὴ
cum seqq. iungi.

P. 164. 1. 8. Fisch. e Fic. legi mavult φύσιν" ἡ
μέμνησαι — adversantibas DBipp. et Schü. Platoni
usitatius esse ἦ οὐ wu». monet B. C. sed F. ipse in
Add. vulgatum defendit. L. 26. Socratis nomen,
quod in vulg. deerat, ex Bass. et Fic, recte addidit
Fisch.

P. 165, 1. 4. Malim: αὐτοῦ τοῦ πέρ. y. L. 8.
Atticam formam δράσει ex edd. vett. pro δράσῃ ap. :
Steph. reposuit Fisch. Fortassis metuit Steph. ne
quis δράσειν pro tertia pers. Fut. Act. haberet, Buttm.
ap. Schl, hoc consentiente, coniecit: δράσεις, εἶ-
Tum Steph. marg. ,,For. τούτων ydQ ἀμφ. vel τού-

-

ATA.

376 ADNOTATIONES

τῶν δὲ ἀμφ. (e Fic.) L. 9 Vulg. ποῖ. Scripsi Schi.
iubente ποίαν, cui respondet seq. τὴν τοῦ ἔσου etc.
L. to. s. Recte hic se habere ἐγγιγνόμενα mmonet
Schl, sed quia 1. 25. ἐγγενομένη sequitur (scil. xo&-
κωνία) existimat, periodorum ordinem esse mutatum
et hanc ἐν dà ὀξεῦ etc. positam demum post hanc
Οὐκοῦν ἐκ τούτων etc. L. 37. Vulg. post ξυμμειχϑ.
punctum. Steph. marg. ,,Interrogative etiam legi haec
possunt. ^ lta feci.

P. 166. 1. Δ. ' Ante ὕβριν γὰρ excidisse aliquot pe-
riodos, quibus Socrates, quae dixerat, ad volupta-
teni, moderatem scil. et legitimam, transtulerit, tum
l. 4. pro οὔτε ἥδονῶν legi iussit Sch. οὔτε xevobase»..
Adversatur locumque explicat Daumg. Crusius p.
61. s. qui per αὕτη ἢ ϑεὸς intelligit -4ouovía, non
ut Schü. Ἡδονή. L.6. Steph. marg. ,yga£* [nesci-
uus ubi]: &moxv«te»* [quod ap. Tim. occurrit.]
Est autem i. q. διαφϑεέρειν. L. 14. Verba τῆς 7e-
ψέσεως e glossem. exstitisse censet Schütz. quod Plato
τρίτον interdum γένεσεν dicat, Imo varii sunt modi
qüibus tertium illud existat, variae eius γέρνέσεες͵
ον, B. C, L. 18. ὥς ante πολλὰ inseri iussit Schü.

Tum scribi debuerat: οὔτε, ὡς πολλὰ εἶχεν, ἐ--
δυςκ., οὔτε, ὡς oUx- ut bene observat B. C. p. 64.
L. 20. Vulg. qaot. Steph. marg. ,,ygo£: οἶσϑά με
λέγειν’ [fortassis e Serr. vers. nosti] Corn.
coniecit ἔστω s. ἔσϑιε, haud dubie e Fic. vere. Plu-
res viderunt. pa» scrib. v. B. C. et Faehs. Syll.
p. 971. eoque etiam alludit cod. Vind. ap. Bast. ad
Plat. Symp. p. 154.

P.167,1.20. Steph. dedit: λέγω. ἄρα μ. πλημ-
μελοίμην. Sed Bas. 1. λέγων, ἀρα-- (ut Fic.) ei
orhnes edd. vett. πλημμελοίην (Att. forma). Vtrum-

ue cum Físch. recepi, L. 25. Bas. ἃ, οὖν ὡς νῦν, .ut
ὡς redundet Attice, prob. Fisch.

- i

IN PHILEBVM. - 877

P. 168. l 6. Arüc. ó ante δυοῖν offendit Schl.
uude ó- μικτὸν ἐχεῖνο et 8 ξυμπ. legi vult, $ed
opem potius a codd. exspectandam esse, Schü, core
rigit: oU γὰρ δυοῖν vívow P. μικτὸν ἐκεῖνο, ἀλλὰ
ξυμ. 1.. 15. Vulg. verba λέγε μόγον Protarcho tri-
buuntuür, Philebi nomen ex Ald. Das. 1. Fic. repo-
suerunt Fisch. et Dipp. L. 14. Vulg. ἐστέν. E Das,
2. et Fic, recte Fisch. emendavit, L.15. 7 ὧν etiam
hic addidit e Bas. 2, Fisch. L.18. Male Schü. in-
serta negandi part. legi iubet: ὥὡςτ᾽ oUx ἄλλο τι--
Idem. 19. 0 παρέχεται coni. Sed iam Steph. marg.
Pro ὡς Fic. quoque legisse 6 videtur.^ L. a0.
Quod vulgata non habeant, uude pendeant, Schi.
legitt xai τούτων δή Gd. τ. 4. γένους ὁ σὸς βίος
ἔστω. Fic. sane legisse videtur: ἐκ τούτων δὴ ἀπο
οὗτος ὃ σὸς βίος É. L. 26. σεαυτοῦ (pro σαυτοῦ
vulg.) scripsi , ut mox.

P.169.1.6. In vers. Fic. et Bas. 2. verba xX&-
στέον — ἐπιτάττ. Philebo, quae sequuntur ἀλλ᾽
etc. Socrati tribuuntur, L. 12. ὄντως ap. Euseb.
(quo et ὄντας in Bas. 2. ducit) σεμνύν. praefert
Schl, at ortum illud e 1, 3. L. a1. Bas. 2. καὶ τὸ
ὅπη ἔτ. prob. Fisch. .

P. 170.1.3. Edd. ante Steph. ξυμφήσομεν. Àn-
tea ὁμολογούμενοε legi iussit Schl.— L. 28. Verba à.
ἴσχει ταῦτω Fic. in vers. non expressit.

P. 171. s. Vulg. ταῦτά y dv dg. Euseb. ταυτὰ
y&Q ig. prob. Schl. ταυτὰ certe recepi, L. 12. Steph.
marg. For. ὀρθότατα." Ita certe usus Atticus et
Platon. postulat. L. 26. Schl. coniecit: ἐνὸν, i»
μὲν τ΄ m. qj. εἶναν ὧν τοῦτο μὲν ψυχ. — .L. 27. Vulg.
post παρέχον comina, non post σώμα. Monente
Fisch. mutavi interpunctionem. lta non videntur
plura mutanda esse, Steph. marg. ,, Legendum puto
σωμασκίαν una voce, Lic. tamen alteram lectionem

͵

378 ADNOTATIONES

sequitur.^ σωμασκέαν unice praefert Schl. Corna-
rius pro σκιὰν malebat legi bye(av, | Schütz. corrigit:
Sp. τ΄ παρ. καὶ σῶμα, καὶ ωμασκίαν ἐμποιοῦν. Quod
sane praeferendum videtur.

P. 172. 1.1. Edd. ante Steph. συντεϑέν. Sed
sensus Áctivum reponere Steph. iussit. L.25. Voc.
γενούστης corruptum putat Schl. (vitium tamen an-
tiquum esse debuerit, quum Grammatici, ut Etym.
Hesych. Suid, illud habeant) inde ortum, quod quis
aut τοὔτου τοῦ γένους aut τῆς πάντων αἰτίας cogitave-
rit. In Francof. ed. γένος τι. :

P. 175.1. 1. Post IV)» δήπου excidisse νοῦς (quoa
tamen ex antecedd. commode repetitur), aut scrib.
esse: Νοῦν ϑήπου - censet Schl., nisi cum Schütz.
woluit JNoUc δήπου - nam νῦν redundat. Sed simi-
liter infra p. 175, 16. s. ἐνίοτε et ἔστιν ὅτε iuncta,
L. 12. Vulg. post ἡμᾶς nulla interpunctio, sed ple-
na post ἥδονήν. Steph. marg. ,,For. x«i ὥςπερ τὸ
γένος, vel ὥςπερ v€ τὸ γένος. Cornar. coniecit:
καὶ ὥπερ τὴν ἡδονήν, ὡςπερ và yéros αὐτῆς, mo.
ἔβασ. Fisch. verba πρῶτον τὴν ἥδ. pro glossem.
babet, et dein (e Fic.) scribit: καὶ ὥςπ, v. yév. τῆς
ἡδονῆς "9. "Emendata interpunctione nulla opus
est mutatione. L. 15. Edd. aute Steph. δυνάμεθα.
L. 16. s, Nomina Protarchi et Socratis ante ἀλλ᾽ et
&Q' in Ald. et Steph. omissa cum Fi, e Bass. et Fic.
restitui. Faehs. ignoravit, id iam a Fi. factum. L.
25. Verba ὃ μετὰ - vulg. Socrati et 1, 27. κάλλεστ᾽
εἶπ. Protarcho tribuuntur. Mutavi cum Fisch. aucto-
ritate Bass. et Fic. probante Schl,

P. 174. l. 4. Edd. ante Ste h. ^ αὑτῆς. L.
10, Vulg. interr, nota post λύπη. Cum Fisch. pun-
ctum posui. L. 11. Male Schl. corrigit: ἐδωδὴ δὲ
S. (per cibum). L. 1$. Verba καὶ λύσις perperam

€ superioribus repetita censet Schl;, recte. 16.

-

IN PHILEDBVM. 379

Heusd. emend. δ᾽ ἥ πάλεν -- probabiliter. L. 19.

E Stob. legi Schl. iubet πάλιν δ᾽ elc τὴν αὑτῶν (St.

αὐτὴν) φύσιν ἀπ, At Stob. lectio interpretamentum

.continet, L.21. Aut ix voU*ztelgov aut. ἐκ τῆς &zti-

glas legit Schl. et 1. 22. χατὰ φύσιν ἐμψύχων, quod
ure dictum sit ἔμψυχον εἶδος.

P. 155.1. *o. Comma post djbrtoc sustuli, recte
iubente Schl. L. 18. Steph. marg. ,/Quidam vet.
[Das. 2. διαπορευϑῆναι. Α΄ς Fic. ita leg. Pro-
xime autem sequentia sic vertit, ac si legeretur τὸν
«oi«Uoa μεταδιωκοντα. (Εἰς. vertit: oportere sic
incedere, qui tala perscrutatur.) L. 22. s. Vulg.
ππερὸὶ τίνα — Steph. anarg. ,,Praepos. περὸ nullum hic
locum habere videtur. n not. legit St. ἐννοήσω-
μόν πὴ τίνα. Fisch. ex edd. vett. πέρε scripsit et
interpretatur σφόδρα“ πάνυ, Equidem πέρι ad διαφϑ.
εἰ ἄνασ. pro περὲ, retuli,

P. 176. L 12. Steph. marg. ,,ygoí* οὗτος üe it
(In Bas. 2. antea οὗτος ἔῤῥ., auctore Fisch.) οὗτος
praefert Schl. ut ad τοῦξον τὸν βίον referatur. I4
χά, Vulg. Οὐκοῦν εἰκός -- Ex Fisch. sententia dedi
Οὔκουν (non igitur) quod Socratis responsio po-
stulat. L.25. Steph. marg. ,,Recte legitur αἴσϑησεν,
repetendo ἀναληπτέον et iungendo πρότερον cum
μνήμης.“

P. 155. 1. 16. s. Quia antea non λήθην dixit, non-'
nemo ap. Schl. coniecit: ἵνα μὴ λήϑην καλῆς, quod
ipse Schl. audacius esse iudicat. L. 18. Vulg. Τῷ
corn, emendevit, quem sequutus est Fi. non recte
tameu τὸ ad yuyvóu. referens, quod ad κινεῖσθαι
pertinet. Ante τὴν ψυχὴν inseri περὶ aut xarà vo-
luit Steph. in Ánnott., sed ea praepos. adiecta sensum
perverti docuit Schü,

P.158.1. 9. Vulg. fva μὴ — quod veritati repugnat.
5Ξη reponendum monuerunt Schü. Heusd. Heind. ad

4
-

380 ADNOTATIONES

Theset. p. 411. Heusd. praeterea xai ante σώματος
. inseri vult, ut χωρὶς absolute ponatur,

P. 179. 1. 3. Edd..ante Steph. χπεροῦται. L. 18.
Edd. ante Steph. 17. L. 22. Vulg. zíglovóws. LL.
38. Schol. habet δεικνύει, sed alteram lect. μηνύει
memorat.

P. 180. 1. 11. Vulg. βουλεύεσθωι δηλοῦν. Eymen-
darunt, praeeunte Fic., Hemd. et Heind. ad Crat,
p.07. L. 15. Non putat eius, quae sequitur , periodi
lectionem sanam esse Schl. quia responsio ἔστε ταῦ-
τα interrogationem exspectari iubet, et pro xai εἴ-
τις potius εἴπερ τιζ. L., 20. Steph. marg. ,,For.
. suh παύεται μὲν τῆς «Ay. Et paulo post malin
ita legi: τί τότε; φῶριεν ἢ μὴ φῶμεν etc.^ (Po-
sterius, unice verum, dedi pro vulg. τέ τότε φῶμεεν,
$7 L. 24. Heusd. putat Ficinum legisse: Ms yec-
ροντα, uà 710, ἀλλὰ- Explieuit potius vulg. quod
optime se habet, μὰ ZI" ἀλλὰ est imo, et negationem
proxime antecedens includit. -

P.181.1. 12. τόδε pro εἰς τόδε. L. 18. Steph.
marg, ,,Non vacat part. ἄν, sed fertur ad eie», quod
ex praecedd. subauditur, ut paulo post, cum οὖκ ἂν
repetendum Gvyyogoís».* L. 38. Vulg. aisi -

P. 182. 1. 2. Steph. marg. ,,Fic. ita vertit, quasi
legerit a£ uà» ψευδ., talis tamen et alibi harum vocu-
larum est omissio.*

P.185.1.5. "Vulg. mo? ἄττα. Steph. marg. ,,Pro
ποιὰ ἄττα, non pro ποῖα ; ideoque fortasse rectius
' scrib. zo£^ [imo zo£] ἄττα. Paulo ante antem ma-
gis novum ὁποία vic(in praec. editt. ómoid τις) pro
ποιά τις.“ L, 8, Vulg. καὶ σφόδρα ἑκάτεραι γιγν.
sine sensu, Corn. in Ecl. iam, (praeeunte Fic.) legi
iussit, quod dedimus. Idem in vers. expressit Schl.
εἴ ex quodani vet, libro (fort. Cornar.) se annotatum

IN PHILEBVM. 381

reperisse dicit Steph. in Ann. L. 18. Post ϑοξάζουσαν
male vulg. interr. nota.

P. 184. 1. 5. Vulg.ávoías, Quod dedimus, le-
gendum esse Corn., Steph. in Ánn, Schl. docuerunt,
legit Fic. L. 9. Vulg. πῇ δὲ δὴ - emendarunt Heusd.
Heind. Schl. ut edidi et Fie. hoc expressit, inale
vulg. tnetur Hsm. L. 10. Post ἀληθὴς vulg. interr.
nota. L. 14. Steph. marg. yQ«* [Das. 3.] τὸ do-
ξάζειν. lungenda τὸ ἐγχωρεῖν διαδοξ. LL. 24.
τὸ εξ ἄττα ex edd. vett. pro Steph. τοιαῦσα ἄ.-

edi.

P.185. 1.4. Scripsi αὐτὸν pro αὐτὸν, monente
etiam Faehs. Syll. p. 572. L. 9. αὑτῷ pro αὐτῷ scripsi.
L. τά, ταῦτα τὰ παϑήμ. iungo cuin Scbl. non éxei-
ψα và παϑ. Intelliguntur autem, quae alia eo per-.
tinent, ut aliquid percipiamus. L.22. οὕτως pro οὕτω
ob seq. ἀποδέχου dedi. L. 25. Schl. iungit gau -
pint. τῶν λεγ. et εἰκόνας τούτων. Imo obros sunt bi,
in quorum animis imagines procreantur.

P. 186.1. 11. 13. Vulg αὐτῆς deest. Steph. marg.
»yQoí* ψυχῆς αὐτῆς ἠδ. Ita Das. 3. et Fic. Recepi.

P. 1875. 1. ἃ et 4. Interr. notas vulg. post γέμει
et ὀνομαζ. sustuli, ob us». L. 8. Etiam hic αὑτὸν
scripsi, nam αὐτὸν ad χρυσὸν referetur, L. 10
Vulg. ὠὡςτοπολὺ iunctim. L. 16. Vulg. ταπολλα,
L. 10. Schl. pro οὕτως legit ὄντως, — Mox vulg.
ἐποῦσι — imwtyovóos — insgop. — Stepb. marg.
»Scribendum puto ἐπ᾿ obo: itidemque ἐπὶ γεγονύσε
et ἐπὶ ἐσομένοις.““ Ita edidi L. 35. Edd. ante Steph.
ἐπεργαζόμενα.

P. 188. 1..10. Verba ἀληθεῖς καὶ vulg. desunt,
Corn. et eo non nominato Steph. ψευδεῖς xai ἀλη-
- δεῖς scribi iusserunt. Sed Fic. legit, uti dedi, u
chiasmnus existat. Scbl maluit verba xoi χρήστας

4

382 ADNOTATIONES "
deleri. Ita ψευδεῖς sufficit, ob ea, quae sequuntur,
L. 28. Edd. ante Steph. εἴπωριεν. :

P. 189. 1. 3. Vulg. ὅτε deest, Steph. marg. ,,For.
ὅτυ ἄρα τότε. Alioqui scrib. vid. διειλῆφθαι." Prius

dédi quum facile excidere illa part. potuerit. L.

17. Vulg. τὸς — κρένεσϑαι. Scripsi τίς — xgévea Qa: ;
etiam cum Schl. L. 18. Vulg. πῇ δὴ -- recepi Heind.
ap. Schl. coniecturam, | L. 19. Stephi marg. ,,Aliter
legisse videtur et Fic. qui vertit: Nonne propositum
in hoc iudicio nobis est etc. Non assentitur Fisch.
L. 22. μᾶλλον inter plura adiectiva offendit Schl.

P. 190. 1. 1. s. In Ald. et Steph. ὦ Σώχρατες,
ἔναντ. δὴ-- Zt. τὸ ποῖον ὁ. IIoc. τότε μὲν-- et tamen
etiam ante ἀληϑέστ. Protarchi nomen. E Bass. et
Fic. verum ordinem, probatuin etiam Steph. in. Áun.,
restituit Fisch. L. 15. Vulg. ἑκάτερον. Mutavi
Schl. praeeunte. | L. 16. Scripsi οὔτ᾽ pro οὐδ᾽. ᾿

P. 191. 1.15. Steph. ξυμβαένει. Lectionem edd.
vett. reposuit Fisch. Infin. pendet ab ἀναγκ. L.
28. Vulg. δή pov Steph. marg. Scribendum puto
δή που aut δήπου, coniuncte.^ Hoc cum Fisch.
recepi.

P.192.1.8. Vulg. ἢ κείνως. L. 20. τὸν τοιοῦτον.
Antisthenem intelligi censet Schl.

P. 195. 1. 5. Pro οἴσνται Schütz. ob seqq. 1. 6. s.
legi vult λέγουσι. — Át ex iis ipsis, quae scquuntur,

. manifestum est, οἴονται esse retinendum, Nam ideo

quia Prot. pao non οἴονται responderat, repetit il-
lud Socrates. L. 10. Pro γοῦν Bas. 2. γεν. Dubitat
Steph., num recte γοῦν post καὶ μὴν non ponatur.
L..15. Pro ἔρωτ. Corn. legi iussit αὐρώμεϑα, quod
l. 10. praecessit, probante Fisch. qui praeterea tum
ἀφ᾽ scribi maluit. Steph. aut utroque loco ἐρωτῴμε-
θα aut'uigeusÓOa. Non est mutationis iusta causa

1

IN PHILEBVYM. 383

L. 235. Ald. et Bas. 1. πείσεσθαι. Τι. ult. s. Edd. ante
Steph. ἡδονή.

P. 194.1. 5. Steph. dedit ἄν y. u. δοκῶσι. Cum
Fisch. et Schl. revocavi, quod est in. ed*l. vett. et
Fic. expressit. L. 6. Edd. ante Steph. μεταδεώκο-
μεν. L. oy. Vulg.cl βούλῃ, ϑείημεν. Vidit Heusd.
haec coniungenda esse, sed expressit iam lat. versio:
si unius cuiusque náturam cognoscere velimus (volu-
erimus); eodemque modo Schl. Ita et 1. 17.

P.195. 1. 1. προγίγνωνται legi iubet Schl. Alia
tamen ratio:est c, 23. L. ἃ. 49 οὖν ὅτι-ὀ lta
Bas. 2. prob. Schl. et inde pendenl omnia nsque ad
Evyylyv. Ald. et Bas. 1. ZÀX οὐχ ὅτι. Hinc Stéph.
ἀρ οὖν oUyi- L. 6. Vulg. ἦ τ. Steph. marg. ,,Ánte
verbum ῥηθὲν puto deesse verb. ὀρϑῶς sicut se«
quitur ὀρϑῶς φαινοίμεθα λέγοντες, Αἱ illud in-
estin πάνυ. 1,. 15. Steph. marg. ,,Scribendum pute
δεῖν. Alioqui antc et post φαμὲν est -interpungen-
dum (quod ol. non factum], pro quo et Fic. legit
ἔφαμεν. ltem paulo post ἀποχρένου pro ἀποχρενῇ
ab eo quoque legitur,* Posui cum Fi. ante et post
φαμὲν incisa. Pro zí»« Schl. legi iubet τέ, L. 18,
Vulg. δείξεις, Heind. et Schl. coniecturam recepi
(ntell, ὅ Aóyod. 5.8]. praeterea offendit οὐχ ἧττον.
Fdem coniecit ἀπόκριναι. — Futurum tuetur Fisch.
ex urbanitate eius usum repetens. L. 10. Post ἦδο-
νὰς, post λέγω (loco puucti vulg.) et post $mégey.
commata posui, post βίῳ interr. notam loco puncti.

t

P. 196. 1.1. Steph. marg. ο»γραέ [Bas. 2.]* ἀλλ᾽

olx iv ἀρετῇ. L. 15. Steph. marg. υγραί [Bas. 2.7"
Züpnjuxvo»* prob. Fisch. L. 22. s. Vülg. τὰς δ᾽
αὑτῆς w. Mutavi, etiam Scbl. iubente, quocum
et colon vulg. post μιχϑθείσας in comma mutavi. L.
26. Steph. marg. οἷα praeced. edit. δεαφορῷ, sed
Fic. quoque lectionem illam [διαφϑορᾷ] agnoscit,

/

-

34 6ἈἩ7γἩτ ADNOTATIONES'

. aon,hanc, Vertit enim: in restitutione vel
corruptione.* Bas. 2. iam διαφϑορᾷ babet,

P. 197, 1. 3. pro ξύστασεν Scbü. mavult legi σύν-
τάσιν ob. 1, 22. L. 11. Vulg. αἰνήσει. Reposui, iu-
bente Heusd. et Schl. χνήσεν, quod ne intellexisse
quidem Hsm. videtur. Tum vulg. τὸ δ᾽ ἐπεπ. ubi
cum Schü. scripsi τὰ δ᾽ -- nam etsi a vi recte transi-
tur ad Plur. φέροντες, tamen non bene verbis τὸ δ᾽
à. respondet αὐτά. L. 1:5. Vulg. ἡδοναῖς OGuyx.
Emendavi praeeunte Schü. et Schl. L. 19. Artic. τὰ
ante τοιαῦτα e Das. 2. addidit ΕἸ, L.21. Vulg. αὖ-
vic. Emendavit Schl. L. 24. Vulg. ἀπεργαζόμενα.
Correxit Buttm. ta respondet praec. ἐχχεχυβένον.

"Pro hoc Bas. ἃ. habet ἐγκεχυμένον, ut Fic. infusa,

" probante Fi. L. 26. Vulg. καὶ λέγειν τε. Steph.

inarg. ,,Malim λέγειν ys** qued recepi, L. 27. Steph.
marg. »γραί" καὶ περὸ ἄλλον, ὡς --ο 4 ἴῃ Bas. 2. e&t:
καὶ negl ἄλλον ὦ. — Vulg, recte tuetur Fi.

P. 198.1. 9. Haec sana esse negat Schl., cum de
sola voluptate corporis sermo esse non possit, sed
de coniuncta animi et corporis, Hinc cum Buttin.
legit: περί τε τῶν ἐν ψυχῇ καὶ σώματι, ὅταν ψυχὴ
σωώματ. τ. 5. L. 20. Vulg. ποία φ. Steph. marg.
pFer. ποέαν φής.“ Quod dedi. Nam incommodum
est, etiamsi interpungatur ποία, q. LL. 21. Steph.
marg. γγραί" [Das. 2.] σύγκρασιν." ^ Voc, σύγκρε-
σιν non ferri posse monet Schl., et cum Buttm. le-
git συγκεράσασαν. L. 22. Steph. marg. ογραί"
[Bas. 2.] πῶς οὖν δὴ, τοῦτ᾽ à. À.* quod probo. L.
27. Steph. marg. ,Platonem scripsisse puto: izo-
“μεμνησκεσθαν τοῖς θυμοῖς xal ταῖς ὑργως τὸ-
ὅς v ἐφέηκε πολυφρ. m. x. Ὅς τε πολὺ etc. Ánte
autem haec, ὅς v ἐφέηκε, est ap. Hom. καὶ χόλος,
versus initium. lliad. 6. Cornar. legi iussit: 7j δέορε.
ὕπομ. τὸ, καὶ xOlos ὅς v ἐφ. πολ. n. χαλεκ..

ἽΝ PHILEBVM, 386

Ὅς τε 7. — λειβ. εἰ éane verba τοῖς ϑυμοῖς καὶ τ.
ópy. e gloss. enata atque etiam art. vó ante πολύφρ.
eiciendum cum Fi. iudico, unde uncinis inclusi.
Bipp.' ea censent interpretationis causa a scriptore, "
ut saepe fit, interposita, Αἵ grammatica iis ratio hon
constat, Non opus autem est, ut καὶ χόλος addatur,
quod facile e notissimo versu (Hom. Il. 18. 108.) sub-
' intelligitur, ut v. postremus loci (110) non additus est.
Meliorum codd. opem exspectari iubet Schl.

P. 199. 1, ἃ. καὶ τὰς etc. pendent ab anteced. ὕπο-
μεμνήσκεσθαι - ἐν ante λύπαις abesse malim. | L.
6. Vulg. post μέμνησαι interr. nota. L. 19. Edd.
vett. ἄνοια, et in marg. Bas. 1. ἄνοια ἢ ἄγνοια,
quod postremum reponi iussit Corn. et dedit Steph.
improbante Fisch., quum (osa comprehendat ἀ-
ψνοιαν et ἄβελτ. ἕξις addatur. At banc ipsam ob
causam ἄγνοιαν praeferendum est. L. 21, ἰδὲ ex Att.
ratione scribi iussit Fi. L. 25. Verba λεγόμενον ὑπὸ
foU yQ. et fortassis etiam δηλονότο spuria existimo.
Debuexrat certe esse τῷ λεγομέψῳ- Schl. coniecit:
« γιγνώσκειν oU τὸν λεγόμενον 92. —

P. 200. 1. 4. Vulg. ws deest. Steph. marg. γραΐ
[Bas. 2-.]* λέγω, καὶ δέομαί γε πρ. ta et Stob.
Recepi. L. 8. Steph. marg. ,,For. πλουσιωτέρους.
At sing. perünet ad ἕκαστον." 1,. 12. Vulg. αὑτῆς.
Steph. coni. αὐτοῖς, quod e Stob., probante Scbl.
dedi. Ante ἐν 3. ψυχ. V. τά. idem deesse putabat
τό. τούτων suspectum ei fuit, et ἀρετῇ legi voluit, ut
est ap. Stob. sed Schl. totum locum constituit ita:
τολὺ δὲ mà. y. olu. περὶ τὸ cQ. εἶδος τούτων (ant,
τὸ τῶν) ἐν τ. ψ. διημαρτήκασιν, ἀρετὴν δοξ. p. i.
etc, L. 16. Edd. vett, ἄρ᾽ — Cornar. doa xe a0-
φίας- Melius Steph. τῶν δ᾽ ἀρετῶν πέρι (ut Fic.,

&ntum ad virtutes attinet) ἀρ οὐ σοφίας v. 7.
ἄντ. Nam ἀντέχεσθαι non cum περὲ construitur,
unde hanc praep. uncinis inclusi. L. 19. sügw pro

PrarT. Or. Tow. HI. Bb

896 ADNOTATIONES

πᾶν (ob seqq. p.201, l1. 19.) coniecit Corn. probante

ded πᾶν esse merum, monet Fi. L.235. Vulg.
verbis πῶς Ov. v. ὅδ. λέγεες praefixum est JZP.2. et

seqq. 22. Restitui distinctionem ed. Ald., iubente
ita etiam Heusd. legi. Schl. servata vulg. distinctio-

.ne correxit: πῶς τέμν. δίχα, λέγοις ἄν ; et vat ex ἄν

ortum delet.
P.201.1. 5. Pro ἐσχυρούς Schütz. ob seqq. legi
. iussit ᾿αἰσχροὸς, sequuto eum Schl., contra Heusd.

l 7. pro αἰσχρὰ substitui ἰσχυρὰ maluit. Prms
verius. L. 6. Steph. marg. ,ln praec. editionibus

ἄνοιο itidemque aliquando post ἄνοιαν bis pro á-
γνοιῶν, Supra autem [p. 199. 19.) in iisdem edd.,
κακὸν μὲν &ví& |imo, auctore Fisch. Ald. et Bas.
1. ἄνια. Bas. ἃ. d»o:e] ubi ἄγνοια primum in ἄνοια
mutatum, deinde in ἀνέα fuit depravatum. Nam

et Fic. ubique lectionem, quae hic est, sequitur. -
L. 7. Suadente Heusd. αὐτή τε pro αὕτη v. dedi.

Verba βλαβερὰ — siei» parentheseos notis inclusit
St. L. 20. Bas. 2. Ze. τὴν οὖν τῶν q. do£. quod et
.Fic. expressit. L. 25. Vulg. ὁπόσα μὴ ἔῤῥ. St. marg.
»Legit et Fic, ὁπόσα: ἢ ἐῤῥ'“ prob. Fisch. Recepi
quod Schl. reponendum vidit. ^ —

P. 202. 1. 14. Steph. marg. ,,yoet [Bas. 3.] πάνυ.
At πάντη (h. e. πάντως) accommodatius esse v. φι-
λονεικοῖ monet Fi. L.21i. Steph. marg. ,For. μαν-
J6voipsv γε] sia dy s ' Praecedentia. autem
[scil. μακιϑάνομεν oiv-
et Fic.**,

P. 205, 1. 7. Vulg. βουλεύομαι. Recepi emen-
dationem Heusd. p. 101. L. 16. Pro μάρτυσε Schü.
coniecit μάγτεσε ob c. 27. ubi ὥςπερ μάντεσι προς.
χρῆσθαι. L. 27. Non ante ναϑαρὰς inseri καὶ, sed
potius ἡδείας deleri vult Schl.

P.204.1.2. Vulg.xéAAov; οὖχ — — Steph. marg.

Vcr, κάλλος [quod Fic. expressit] Alioqui we4-

4

ἑαπὲρ.] interrogative legit

΄ -

p | AN PHILEBYM. 387

λους ( legendum, videri posset. Fisch, monet
nihil esse mutandum, esse genitivum partitivum, qui
pendeat ἃ subint, ixsiyo. L. 9. Vulg. αἰεί, L. 10.
x*50to» pro vulg. χιγήσδων e coni. Heusd. probata
et Schl. dedi. L.11i. Transponi ita mahiüit Schl.:
καὶ χρώματα δήπου τοῦτον τὸν τύπον καλὰ καὶ
ἔχογτω ἡδονάς. Y. 19. Steph. marg. γραί [Bas. 2.]*
ἧττον μὲν τούτων Oo». L. 22. ἐπείνμαις (quod
ad μιχϑ. ἡδονὰς referatur) maluit Schl. L. a3.
Schütz. λέγομεν ἡβ., Hdf. prob. Schl. λέχομεν «à»
19., malunt.
JP.205.1. 1. Vg. πληρω ϑεισῶ» nullo modo ferri po-
tuit. Nescio enim quid hic sibi cum. euis. Genitt,
absolutis voluerit Hsm. — Proxime accedebat Schütz.
et Schl. πληρωθεῖσεν, quod recepi, deleto com-
mate post πληρ. Faehs, aut. πληρωϑεὶς, ὧν ἐὼν Vas.
(ita ὧν ἐὰν incommodum est), aut quod iam Heusd.
.Suaserat πληρωϑείς τις, ἐὰν — — L. 4. Pro μαϑή-

“ματος dedi xaÓ., e Fic, versione. probata ΕἸ. οἱ
WSchl. L. 6. x«i post αὑτὰ suspectum est Schl. L.
17. 5. Ficinum. legisse putat Schütz.: xoà τὰς τὸ
σφοδρὸν αὖ xal ἠἡρέμω, καὶ τὸ μέχα καὶ σμικρὸν
καὶ τῷ πολλάκις. καὶ ὀλιγάκις δεχομένας τοιαύτας
τοῦ. ἀπείρου --- Schl. maluit: xai τὰς τὸ σμικρὸν
καὶ ἠρέμα δεχομένας- καὶ τὸ σφοδρὸν αὖ, καὶ πολ--'
A&xig εἰς. Hf. εἰ Duttm. καὶ τὰς τὸ Vae d xol
τὸ μέγα καὶ τὸ ὑφοδρὸν αὖ. x«l τὸ ἠρέμα δεχομέ-
sac. καὶ πολλώκις. etc. Nituntur haec omnia ver-
sione Fic., qui sane locum auctiorem habuisse vide-
tur. Τῷ, 18. Steph. marg. ,Àrtic. τῆς nullum hic
locun habere videtur". Vncinis inclusi. L. 23.

Vulg. διαϑετέον. Recepi Heusd. emendationem unice :

veram, L. 26. Hdf. probabiliter coniecit: x«i τὸ
μέχωα καὶ τὸ λίμν, ἑκανὸν (ita ut ἑκανὸν ad πρὸς
ἀληϑ. εἶναι referatur) Schütz. eodem consilio καὶ τὸ
ante ἱκανόν deleri iubet (utrum igitur dicamus ad

Bba

388. ADNOTATIONES

veritatem, purumne illud ac sincerum, allboriu:
id quod vehemens et multum et magnum est, suffi-
cere, 8. quam proxime accedere.) Vulg. retinet Sch!.

P. 206.1. 5. Steph. marg. ,,For. καὶ προολόμεε-
νοι. Non nevessarium. | L. 10. Steph. marg. ,,Lc-
gitur etiam ἀκρότατον [Bas. 2.) sed Fic. alteram le-
ctionem sequitur, quiae etiam praestare videtur.^ Est
ab ἄχρατος h. e. ἀμιγής. ἴω 16. Valg. post Aev-
κὸν et λευκοῦ commata, Αἱ utusype 7t. 2. non-sunt
Genitivi absolut, sed a λευκότερον pendent, ut,
Steph. versionem reprehendens docuit Schütz. L. 25.
Ànte μεγάλης excidisse μεμιγμίνης Hdf. et Schl.
putant. scil structura est: ἡδονὴ. σμικρὰ. καὶ ὀλέγη
καϑ. λύπηξ (hine post πολλῆς disunxi, 30. x. à).
y. ἄν μεγάλης καὶ πολλῆς, nempe μεμεγρένης.
Schl. etiam hanc perm totam interrogative acce-
pit. L. 27. Etiam hic vulg. oie.

P. 207.1.7. "Vulg. λέγε τε 9. Steph. marg. ,,For.
My ἔτι.“ lia.dedi, sensu iubente; alioquin esse
debebat: σάφ. τι. L. 9. post αὐτῶν signum interr.
posuit Sch, Obest zov. 1,. 12. Pro ἑτέρῳ Corn. legi
voluit σωτῆρι, ut allndatur ad proverbium saepe ap.
Plat. lectum: τὸ τρέτον τῷ σωτῆρι, sed nihil hic
mutandum esse docet Schl Tocatur enim Socrates,
ut seq. verbum ἐρεσχελεῖν h. e. διαπαίζειν, docet.
L. 25. e marg. ,Haec quoque a Socrate dicun-
tur apud fic. (qui viv πυγνϑάνῃ a praecedentibus
seiunpit et vertit: an percipis?) Idem φαίνομαι et
sex proxime sequentia vocabula tribnit Protarcho :
sic autem ea vertit, ac si legisset: ἀλλὰ, πρὸς θεῶν
τί into. με," L.27. Schl. coniecit: ἀρ᾽ οὖν ἔτε ἐρωτᾷς
M. Etcerte ἄν locam non habet,

P. 208. L 1. Pro σοῦ ἔῃ edd. ante Steph. poi, prob.
Fisch. L. 5. Steph. et seqq. ὅ, τε ob. Ex edd. -
vett. correxi, iubente etiam Εἰ. L. 25. Steph. marg.
»Quidam vet, [Bas. 2.} καταγελάσεται, ut statim

IN PHILEBVM.. 389

n legitur." s«rayeÀd. Fut. Atticum, tuetur
"isch.

P. 209.1. 12. Male Steph. putavit, scribere Plato-
nem debuisse: πολλήν viva ἀλοχίαν E. y.

P.210.1.8.s. Iungenda esse và uà» αὐτῶν recte
minuit Schl, sed idem male ἔνε in ἔστε mutandum
duxit. Cohaeremt enim ἔνε ἐν ταῖς yegov. L. 12.
Steph. marg. ,,F. ἑκάστην" probante Fi. Vulgatum
retinuit Schl., dum vertit: also haben wir wohl
diejenigen, welche ihnen zur Regel dienen, erst von
den einzelnen abausonderm. LL. 21. Àut ἀπεεργασμέ-
vesc (scil. dur«uacs) aut ἀποιργασμόνας, quod Fic,
habuisse videtur, legi mavul Schl. L.25. Quum
εὐλητικὴ hic sensu careat, Heusd., aut legi iussit ξυμπ,
αὐτῆς αὖ λυρική aut 6. &, αὖ πληκτικὴ quod. po-
sterius (die Kunst die Instrumente zu scblagen) etiam
praetulis Schi,

P. 211. 1. 4. Pro τὰ ante πολᾶ.. Schütz. maluit
&cribi ταῦτα (scil. instrumenta), .L. 8. Yic. legisse
videtur τὸ του eni κανόνι αἴμαν-: ἴω 9. ΟἹ. προα-ν
γωγέῳ. E Schol. et Grasamatt. vett. jam ΕἸ. προσ
αγωχίῳ reposuit. Hü, non recte vertit Hebebaum
Schl. universe expressit (Werkzeug). διαβήτην h. 1.
esse non circinum, sed libellae eam partem, quae
guomon vocatur, ostendit Fi. gvraOy est perpen-
diculum, κανὼν regula, τόρνος vernac, Rundhobel.
L. 232. Steph. marg. For. τὴν μὲν ἄλλην. Talis
autem videtur esse oxnissio cum alibi, tum supra p.
56. (cap. 21.) ut in marg. ann. ^ Nihil mutandum v. ^
Εἰ, Fic. legisse videtur ἄλλην καὶ ἄλλην.

P. 212. 1. 5. . Signum | interr. post τό δὲ posui. L.
6. Vulg. μετρεικὴ quod emendandum esse monuit
Schl [,. 7: Steph. marg. ,,Hi certe Genitivi poscere
videntur verbum die3fot, quod fortasse reliquit
subaudiendum ex praeced. nomine διαφοράν. L.
16. Steph. marg. ,,For. ζήτησιν ἀντίστροφον, ut vi-

80. J ADNOTATIONES

üelicet ówrioTQ. v. ἦδον. vocet ἀντέστρρφον τὴ zxegi
τῶν ἡδονῶν ᾧ πτήσεμα Heusd. maluit aut ζητεῖν,
aut mox j/pofefnxéras (ita enim vulg.) σχυπεῖν --
legi. Equidem recepi Schl. coniecturam προβεβη-
κέναν [huc progressum esse] pro vulg. προβεβληκ.
Mox perperam Schl. legit: σκοπῶν ἄρα [ita edd.
ante St.] ἔστι, τές ἔτ. — L. 21. Vulg. ἀνευρέσκει.
Postulari imperfectum vidit Schü, idemque expressit
Schl. Subint. ὁ λόγος. ,

P. 315. 1.5, σαφήνεια clara et. certa intelligentia
dicitur, et ei; ante 9. est quod attinet ad. LL. 5.
/Male ante xo? eig. in, Ald. et St. est Z6. et. 1. 9.
'ante ἔστω ib. 70. Emendavit ΕἸ. L. 11. Steph. marg.

. Legitur et ἀποχρινούμεθα.“ Edd. ante St. ἅπο-
κρινόμεθα. 'Tonr Steph. merg. ,yo«í [Bas. 2. et
Schol.]* ἀκοήν.“ Qnuod praefert Schl, L. 12. Post
“ἀριϑμητικαὶ inserendum. καὶ dvo μετρητιπαὶ censet
Ileusd., adversante Hü. IL. 35. Steph. marg. ,,Qui-
'dam vet. voio non πάντως, ante ἔγωγε. Nimi-
rum in Bas. 2. est zteg. τοῦτο. “

P.214.1. 5. Ante βουληϑ εὶς interpuuxi, quia haec
pov. slm. interiecta sunt. L. 12. Steph. marg.:
"Aut deesse aut subaudiendus rehnqui: videtur Infin.
εἶναι cum his Nominativis, In praec. edit. [Aid.

-Bass.] μεγίστῃ καὶ ἀρίστη in Dativo.* L. τά. 5. Vg.
κἂν el σμ. καὶ μὴ ou. ὃ. Recepi Corn. coniecturam
(etiam a Fic. expressam:;) Nam μὴ sensui adversatu;
et εἰ ést in xí», Tum Ald. et Bas. 1. ὀνέσασα, quod
Steph. correxit. Bas, 2. 0»5000a.

P. 225.1. 5. Commatibus oie; tamquam inter-
iectum, erat a reliquis separatum." L. 6. Schl. con-
iecit: "περὶ τὰ ἐνταῦϑα. L. 8. Vulg. εἴτε καὶ —
Mntavi sensu et Schl. inbentibus, Antea Heusd. $vi-
τεταμένως oimmni studio et intentione legi
iussit. L. 29. Vulg. Οὐκοῦν. L. 35. Hüls. τότε
Pieuegr.legit.— At seq. τὸ ποῖον postulat τόϑε-

T

ἿῪΝ PHILEBVM. 391

Ῥ, 216.1.1. Steph. marg. ,Àut δεύτερο» scrib.
aut aliquid cum, δεύτερος deesse dicendum est. Et
misi ὅτε iungatur cum μάλιστα (in qua signif. cohae-
rere etiam potest cum μάλεστα) scribendum δ, vi.
Ita et Fi. legiiussit: δεύτερον — 6, τε." Recte Schl.
monuit, δεύτερος breviter pro δεύτερος πλοῦς pro-
verb. dici et ad ἐκείνων suppl. zegiita: ἢ δεύτερος,
“περὶ ὄὅ τι μαλ. ἐκ. d. E., ltaque post δεῦτ. comme
posui et δ᾽ τε scripsi. L. 15, Vulg. δὴ δημ. Steph.
marg. ,For. δεῖ δημ.. ]ta iam Corn. coniecerat,
et, próbante Fi., dedi. L.21:. De proverb. locutio-
ne, ad quam auditur, v. Suid. Ζὲς ἑπτά, et Fi.

P.217.1. 1. Vulg. sine commodo sensu: τοῦτο
ὄρ9. τεθὲν ἔχειν. Recepi Heind. coniecturam, pro-
batam Schl. τούτω refertur ad dvo ὀνόματα. ἃ,. 24
Vulg. τότε τὸ &y. Sed τότε non habet, quo refe-
ratur. Scripsi igitur: τότε &y. — Heusd. totum 10--
cum ita scribit: Z'wxg. d. mg. μὲν ἕν οὔ q. (at τοῦτο
εἶναι est, hoc verum esse, scil. esse uuum idemque
bonum et iucundum) --- καὶ τό τε ἀγαϑὸν — L. 10.
Etiam hic, ut p. 215, 15. vulg. αἰδέ, L. 11. Edd.
vett, διατέλους. Ll. 20. Fic. legisse videtur παρ-
ηνέχϑη μέν τις τότε — at vulgatum tuetur ur
L. 25. Steph. marg. ,,Pro oi (id est, sibi) in ed.
Ald.-scriptum o? perperam. In Germ. [Bass. 1. 2.] .
autem mutatum ἔπ in sj. Paulo post Fic. legisse
videtur εἰ μήτε QoE.^ Fic. h. 1, legisse monet Fisch.
(qui et de oi consulendus est) ἥ oí ἢ ἄλλῳ. Scri-
bendum of. s. of iam vidit Corn. L. 25. Vulg. ἢ
μήτε ἀλ. δοξ. quod praeeuntibus Fic. et Corn. mutavi;
(εἰ est siquidem).

P. 218, 1. 17. Edd. vett, καταρχάς. L. 25. s.
Vulg. καὶ μὴν, xaO. $. ὁ. τ. παρεστῶσι κρῆναι,
μέλιτος — : Emendavi cum Fisch. ex Áthen. X. p.
25. παρεστῶσι est adstant, adsunt, et antecedd.

ADNOZIAIIONES — -

ita capienda: ἡμῖν καϑ'. ois τ΄. tum ad μέλιτας — $4a-

τος intell, κρήνῃ. τ

. P.219. l. ἃ. πρότερον in πότερον mutari voluit
Corn. recte improbante Fisch. L. 5. τοῦ καλῶς sciL
| ξυμμιγνύναι. L. 7. Vulg. ἀληθῶς. Mutavi cum
Schl. lungenda μᾶλλον ἀληθής. L. ult. Verba
κανόσι καὶ τοῖς κύκλοις spuria censet Schü. Αἱ
τοῖς ἄλλοις tuetur voc. κανόσι, etsi de his antea non
erat dictum.

P. 320. 1, 5. Pro xow; Schü. legi iubet &xsíy;
"scil. τέχνῃ de qua ante dictum, L. 19. In voc.
μεσγαγκ. respicitur ad Hom. Il, IV, 452. nbi v. In-
tpp. et Fi. h.l. Propr. de valle, in quam confluunt
torrentes, de colluvte ipsa, dicitur.

P. 221. 1. 16. Bass. edd. δέξασϑε. "Voluptates
et sapientiam tamquam ! iran inducit Socrates et
cum iis colloqnitur. L. 24. Vulg. αὖ τὴν αὖ-
τὴν “ἡμῶν — Becepi Schl. emendationem (jede von
uns selbst) et comma post ἡμῶν delevi. GCohaerent
αὐτὴν ἑκάστην, et veÀ. b; dU». cum yw». iungen-
dum. Heusd. scribi maluit: καὶ αὐτὴν αὑτὴν ἡμῶν
τελέως εἰς ϑύναμεν (cognoscere etalia omnia et se
ipsam quod eius fieri potest, wmnamquamque no-
strum). Seqq. ita constituit Heusd.: £x4ovyv* καὶ
καλῶς yt dQ. v. φήσομεν. ἥρω. ᾿Ορθῶς. Zo. Πά-
Aw — L. ult. Edd. ante Steph. προςδεῖσθαι, quod
ille praeeunte Corn. correxit. ;

P. 222.1. 1. xalante αὖ iubentibus Corn., Steph.
in marg. et Fi. addidi. L. 2. Vulg. φαῖμεν. — Prae-
euntibus Heind. et Schl-, sensu iubente, correxi.
Heusd. plura mutavit, nam primum post Evyxg.
legi iussit: el φαῖμεν αὖ, τὸν νοῦν τὲ x. T. QQ.
&v., ποίων, φαῖεν ἂν ἴσως, ἡδονῶν; demde ma-
luit: φήσομεν αὖ, τὸν νοῦν T. x. τ. φρ. ἄν., ποέων
φιῶεν ὧν ἴσως, ἡδονῶν; certe verba παίων ἧἦδο-
νῶν ἃ Mente et Sapientia dic, quae in seqq. etiam

AA

IN PHILEBVM. 8393

suam a voluptatibus aversionem produnt. L. 5. ἔσταν
legi iussit.Steph. LL. 12. Vulg. ἄλλας τε 40. lam
Fic. legit δὲ, probb. Fi. Heusd. Schl. L.14. Vulg.-
πρὸς ταύτας. Steph. marg. ,,For. ταύταις, [quod,
eUam Fi. probatum, recepi.] At haec verba (1. 17.)
ταύτας μιγνύντας abundare vidéntur: retineri ta-
men possit ταύτας, aliam vocem αἱ subiungendo
ro μειγνόντας (siquidem μερεγμέψας scribi posse
videtur) deinde legendo τὰς δ᾽ ais etc, [quae qui-
dem e Fic. et Corn. verss. latt. petita esse ostendit
Fi.] Vulg. post σωφρονεῖν comma, post ἀρετῆς
colon. Mutavi interpunctionem Heusd. iam prae-
eunte. Sensus: et quotquot universae virtutis, ve-
Juti deae, comites ipsam sequuntur. | L. 16. s. Vulg.
πάντη ταύτας μιγνύντας δ᾽ αἰεὶ u. — Fisch, scri-
beudum ceusuit: πάνεη. ταύτας δὲ μιγνύνταφ τὰς
αἰεὶ p. — Recepi faciliorem emendationem Heusd. pro-
batam etiam Schl. L.25. Steph. marg. ,,Suspicor
Platonem scripsisse κομνεχύόντως, aptissime utentem
hoc adverbio ex nomine νοῦς composito, quum πρὸ
τοῦ νοῦ loquatur. Sed ἑαυτὸν abundare videtur,
Conatus est tamen et Fic. ex altera lectione aliquem
sensum eruere, quasi ἐχόντως dici posset.^ ἐχόντως
£avró» (quod Fic. vertit: et tanquam sui compo-
tem) tuentur Fi. et Heusd. Posterior μνήμης inepte
cum δόξης ὀρϑῆὴς iuugi ratus, pro illo substituit ἡ
ἐπιστήμης. Nescio tamen an vulgatum defendi
OSSit,
P. 225. 1. 1. s. Marg. St. γραΐί [DBas. 2.]* οὐδ᾽.
ἂν ἕν γενόμ. L. 15. Vulg. προςφυές τὲ xal olx.
Recepi emendationem Heusd., probatam etiam Schil.,
ut Ῥ- 67. Á. L. 17: Edd. ante Steph. τοῦτο γάρ
ἔστεν ε, τ΄ x. 1j. ἔστε E. Steph. prius ἐστι» delevit, Pro
altero legi maluit Corn. ἔσται. :
P. 225. l. 7. Corn. legi iussit ὡσαύτως adsen-
tiente Steph. Sed vulg. eodem sensu acceptum,

WE

394 ADNOTATIONES

guod et Stob. habet, tuetur Fisch. L.15. Pro
uec mavult Heusd. ὁμοίως legi. L. 15. Vulg.
Ag οὖν cum signo inter; in fine, Steph. marg.
»AQ οὖν Fic. legit, ut non sit interrogatio, ^ Hoc
sensus recipi iussit,. L. 26, Steph. marg. Παντὶ
videtur Fic. legisse. ] |

P. 226. 1. 2. Vulg. εἰρῆσϑαι locum omnino non
habet. Heind. probaute Schl. εὑρῆσϑαι, Heusd,
εἰλῆφϑαι; malui, quod propiusabest, 7507062,
quod et Schl, in mentem venit. L. 5. γοῦν le-
gisse Fic. putat Fisch. L. 17. Orphei locus est
Fr. 13. p. 473, ed. Herm. Plut. pro κόσμον legit
- ϑυμόν. L,.206. Edd. vett. Τοτρίτον et ἐξαρχῆς.

P. 227. 1. 5., Ald. et Bas. 1. γενφοῦς,. In marg.
Bas. 1. ye ὃ νοῦς. Das. 2. yt νοῦς. L. 6. Malim
t» τούτοιν — nam et mox indefinite est: ἄλλον τρέ-
του — L. 9. s. Vulgatis sensum non inesse ratus
Corn. coniecit legendum: καὶ μετὰ ταῦτά γε πάν--
τῶν ἱκανώτατον κατιδὼν τἀγαθὸν τούτοιν οὐδέ-
τερον ἑκανὸν ἐφάνη. Vidit Steph. non dici posse
κατιδὼν ἐφάνη. lpse corrigi maluit πάντων ἕκα--
νώτατον τἀγαϑὸν (scil. εἶπον), τούτοιν δὲ — At
nulla mutatioge est opus. L.24. Vulg. post δεώκεεν
colon, Steph. marg. ,,Post δεώκειν ponenda interrog.
nota videtur. lta feci. Schl. videtur sic interpunxisse
etlegisse: “Πρῶτον δέ γε οὗ" xà» ob m. f. — δεώ-.
Xt9* minns commode.

IN MENONEM.

P. 329. l. ἃ. Verba ἢ περὲ ἂρ. πειρ. e Diog.
L. 5, 58. ducta sunt, Menon est, quem Xenophon
in Ánab. memorat, Anytus is, qui Socratem accu-
'savit v. Schl. L. i16. ὕμιν pro vulg. ἡμῖν e cod,
Vind, dedi, et Fic. vers. Coniecerat Ged., vulg.
tuetur Diest. :

IN MENÓNEM. - — 89."

P.2350.1. 13. Vulg. τοσοῦτον., Scripsi τοσούτου,
legitima structura v. δέω. Monuit Bu. L. 20. ἢ
pro vulg. 5 scr. L. 21. Vind. γιγνώσκει, quod
pro vulg. γεγνώσκῃ iam reponendum vidit Hdf. L.

25.. Post τὰν, τούτων posui interr, notam cum Bu. !
Perperam a Ged. locum sollicitatum esse, monuit
Heind. ad Charm. 35. p. 94. L. 27. malim ἀλ-
λῳ τῳ. : ᾿

P. 391.1. 5. μὴ ante βούλεε deest Vind. 1,. 18.
Vind. αὐτῆς τὴν olx(u» (F. αὑτῆς.) L. 25. Steph.
εἰσί.

P. 235.1. s. Gedik. coniecit παρὰ σοῦ xwovué-
»0» S. πεχιϑημένων (a te excitatae) e Plut. de amis. :
mult. T. 1l. p. 95. B.) sed recte.adversatus est Heusd. .

E 110. 6. add. Wyttenb. ad Plut. T. VI. p. 640. —
ipp. maluerunt ssí(utvo»v utreferatur ad σμῆνος, a
Schleierm. recte repudiatum. | L. 19. Ed. Steph. ἢ

3
ov 4

$235. l.1. καὶ ante ἀνδρὸς delendum esse recte
vidit Buttm, p. 67. τε proprie post ἀνδρὸς poni de-
buerat. L. 5. Steph. edidit. ew, 5 ἰσχὺς, —
et in marg. haec: . ,In praec. edit. *j ἰδχὺς, sed
rectius j| ioyóc, ut hic, i. e. quatenus robur.
Fic. quoque ita yidetur legisse, qui vertit: qua
robur Malim etiam, οὐδὲν διαφέρειν" — Tacite
Biest. pristinam lect, restituit, sed recte nam non
dici idoneo sensu potuit πρὸς τὸ ὃ, εἶναι, ἡ loy.
add.seqq.1. 7. L. 6. Etiam h.l, Steph. 7j δοκεῦ —

P. 254. 1. 6. Quum Det. οἵῳ τὲ non habeat, quo
referatur, Wolf. legi maluit οἵω τε, Buttm. oio τὰ
aut potius otov τὲ ut ad solum servum referatur.
Ged. quem ἄρχειν τοῦ δεσπότου oifendit, scribi
ἀντὸὶ δεσπότου iussit. L. το, Steph. marg. ,,Inter-
puugi potest ante 447, sive iungatur cum προς ϑή-
σομεν sive cum οἷόν Y εἶναι. Sive hoc sensu: non
(vel nonne) addemus iiluc (i. e, ad illud, quod dixisti)

΄

896 | ADNOTATIONES -

juste: at iniuste (non addémaus?) Sive ita exponatur: |
addemus (qui possit imperare) iuste, at iniuste (impe-
rare non possit?) In praec. autem edit. male αὐτό
d&* | L, 12. Cf. Protag. p. 329. C. ed. Steph.

P.235. 1.3. προβιβάσαε coniecit Schneid, L. 8.
In Steph. post σχημά τε interrog. nota». L. 10. Pro
πρῦσαν. GE Vind. προσανηρωώτησεν, LL. 1i. Post
ἕλ. &v in ed. Diest. punctum. L. 20. Ad ἀλλὰ 'uifj
Steph. marg.: ,,Cum μὴ vel deest vel subaudiendum .
relinquitur aliquod verbum, fortasse ἀποκρένου,
quod repetatur et ante illa verba ὅ τι ἐστὶ τοῦτο etc.
Alioqui pendet oratio. Sic autem aliquanto post sub-
auditur verbum post g3, ille in loco: M»j, ἀλλὰ
σὺ, ὦ Σώκρατες. L. 23. Pro ὅ τε hic legi τέ in-
terrog. voluit Ged. Cum eo post ἀλλύήλϑδες colon

osui, loco commatis, quod olim erat, et post εὐθὺ
interr. notam, loco coli. L. 25. luter x«à et οὐ-
δὲν inseri 0 (χκαϑ' 6) voluit Ged. Αἱ xoi explanandi
vim habere docet Bu. *

P. 336. 1. 16. Viud. βούλεν, σοὶ χαρέσοριαε. — L.
21. Male δὴ in Biest. excidit. Artic. τὸ ante σχῆ-
μα deleri iussit. Schleierm. L. 22. Pro χρώματι
Ged. coniecit σώματε, refutatus a Bu. et Schl., ne-
que rectius Corn. χρῶμα pro. σώμα hie. poni. censuit.
L. 27.. εἶεν Socrati nou tribuendum, sed omnia
haec ὅτε σχῆμα --- ἀποχεκρίσϑαι a Menone dici
existimavit Hdf. ad Crat. 59. p. 00. adsentiente Bu.
Non euim apte εἶεν Socrati tribuitur.

P. 257. 1. 8. διαλεκτικώτερον est: magis diale-
etico more (non ut Ged. , convenientius familiari ser-
mon.) Nam διαλεντεκὴ nom de sophistarum arte,
sed bono sensu semper ap. Plat. dicitur. v. Schl,
et Bu. L. 10. προομοογῇ coni. Ged. L. 11. Corn.
legi voluit ó ἐρόμενος, probante Bu., ut l. 4, Ged.
et Schl. ἐρωτώμενος interpretantur: qui interro-
gatur. L. ia. Stéph. imarg.: In. Ald. καλεῖς τέ

ΤΊΙΝΝ MENONEM. 397

ut Tí sit interr, et iungatur cum praeced. lbidem
interpung. post οἷοι, sed τί τοεόνδε pro τοιόνδε ci
(quod magis usitatum est) videtur dictum. Sic au-
tem statun post, καλεῖς τὸ enclit. For. et λέγων
magis conveniret, continuando interrogationem."
L. 16. Pro τὸ τοιοῦτον legi vavró» τε jussit Ged.
recte adversante Bu. ποικέλον de subdolo, eo, quod
fallit, deludit, dicitur. L.25. Pro πράγματα Ged.
coniecit παραυτίκα, adversantibus recte Dipp. et.
Bu. qui πράγματα de molestia accipit.

P. 238. 1. 1. Steph. marg. ,,Àl. κατακεκαλυμ--
μένως, sed alteram illam lect. sequitur Fic." L.
18. E carmine Pind. in laudes Hieronis. v. Fragm.
Pind. Heyn. p. 13. Empedoclea de colore et visu
explicuit Sturz. in Empedode II. 549. 6. 416. ss.
L. 22. Steph. marg. ,AÀl. 0, τι. Sed ὅτι magis
convenire videtur.^ L. 27. Posui post πεέϑω mi-
norem interpunctionem, iubente etiam Bu. ta ad
ἀλλ᾽ οὐκ ἔστιν e seqq. trahetur. βελτέων. L.ult. δό-
δεῖν olim coni, Ged.

P. 239. l. 3. In μυηϑείης alluditur eo, quod
Meno Thessalus pridie Socrati dixerat, sibi abeun-
dum esse ex Attica ante mysteriorum celebratio-
nem. L. 11. Átticam formam ὑγιᾶ reposuit Biest.
v. Maoer. p. 565. L, 14. Lyricum poétam quemdam. .
laudari putat Schl. Steph. marg. ,,Nisi cum δύνα-
σθαι. subaudiatur praecedens verbum χαέρεεν (ut
intelligatur δύνασθαι χαέρειν καλοῖσι is cui ea sup-
petunt,) videri poterit esse pro eo, quod dicetur sta-.
tim. δυνατὸν sivc, πορίζεσθαι. Sed et sequendo
priorem illam subaudit., dici fortasse possit, δύ-
νασϑαει χαίρειν esse, τὸ δύνασθαι πορέζεσϑαι
οἷς χαέρει.. Duriusenle tamen dictum hoc fuerit.
Recte monet Schl. δύνασθαι ab ipso auctore expli-
cari per ϑυνατὸν εἶναν πορίζεσθαι. L. 20. Steph.
marg. ,Menonis respousio affirmativa interiicitur

U

398 ADNOT ATIONES
inter ἀγα Or et δὺ πᾶντες ap. Fic/^ E. ult. αὐτῷ pro
vulg. αὐτῷ cum B. dedi.

P.240,1.1. Ad ἡγούμ. ex antecedd. supplendum
ἐπεθυμεῖ κακῶγ. L. 11. Retineri hic scriptura δη-
Àoróve potuit, neque in δῆλον ὅτε mutari debuit,
v. Buttm. Ind. ad h. diad. L. 25. Viud. εἴπερ μὴ
βούληταν. L. 24. Vind. ἄϑλιος εἶν, ἢ &xmÓO. τε
κακῶν; Posterius ferri possit, nisi antea semper τὰ
κακὰ dicta fuerint. :

P. 241. 1. 1. Adieci, Schl. iubente, artic. τοῦ
vulgo omissum , qui abesse recte nequit: nam non
sunt hi Genitivi consequentiae. L. 17. Videntur
Menonis maiores tunr quum Thessali Xerxem in bello
contra Graecos suscepto adiuvarent, regis Persarum
hospites facti esse, quod irridendi tius causa, hic me-
moratur. L. r8. Steph. marg. ,,Si vocula τὸ non
vocat, (ut eerte durus viaetur hic fore illius pleonas-
mus) sensus erit: utrum addis aliquid huic compa-.-
rándi rationi? (videlicet) iuste etc. Perperam au-
tem in praeced. edit. τοῦτο pro τούτῳ (sicut et
Fic, legit) post τὸ scrrptum: est. Sic et paulo post
legitur τούτῳ τῷ πόρῳ. — Álioqui suspicarer scripsisse
Plat. τὸ τοιοῦτοι“ Recte iam Du. vidit, “πὸ dax.
x. 60. explicationis causa adieetum esse. LL. 2o.
᾿αὐτὸ legi maluit Schneid. L. ult. Steph. ed. αὑτῷ.

P. 242.1. 9, Diest. tacite edidit πρὸς ἐμέ, Posui
loco puncti cum B. interr. notam. L. 17. Vulg.
πράττοις. Cum B. mutavi L. 27. Vulg. «τ. &.
ἀρετή. ἢ p. p. Steph. marg. ,Pro ἢ Fic. etiam le-
Bit e£) absque interrogatione.^ Recepi δὲ, probante
.etiam Bu., interr. notam servavi L, 19. Verba τί
οὖν — λέγω Heusd. Spec. p. 87. non Menoni, sed
Socrati tribuit, qui ita sibi et quaestionem propo-
nere et respondere etiam. alibi solet." Schl. contra
monuit, fieri hoc tantum, ubi applicatio propositio—
nis cuiusdam sit facienda, quae nihil ad rem facere

IN ΜΕΝΟΝΕΜ. 399

videatur.. Coniicit igitur legendum: τ οὖν δὴ; εἰ
ταῦτα λέγω ; :

P. 245. l. 14. Perperam post ἐρωτήσ. punctüm,
post A£yefc interr, nota posita, et deinde 7| scriptum
in St, Non scribendum esse οὔσης ἀρετῆς docuit
Bu. L. 25. Intell. Raia torpedo, qui piscis in mari
mediterr. frequens est. ;

P. 244. l. 1. Vind. ἀποκρίνομαι. — Vulg. post
Go, punctum. L. 7. Ged. ποιοῖς Schneid. ἐποίεις
maluit. Neutro opus. L.26. Biest. ed. ὅτε τοῦτο
— L. ult. pro,x«veyt&s Bu. in Add. zaguyes maluit
legi.

P. 245.1. 2. Vulg. ye ὃ οἷδε. Recepi ὅ ys e Stob,
L. 4. Exciderat iu St. et Bip. Menonis nomen; Tum
pro vulg. Οὔχουν scripsi cum B. Ox οὖν et post
€ Zwxg. posui interr, notam, L. 19. ss. Petita haec
ex Threnis Pind. quomodo metrice sint coiistituta,
vid. in ed. Heyn. "Pom. IIT. P. I. p. 56. s. οἷσε pro
παρ “ὧν. Cum Herm. k 20. dedi ἐς pro vulg.
εἰς, quia ἐς l. 25. sequitur. Sehneid, e Stob. δέξη-
τας recepit. L. 2r. Herm. ἔτεϊ, Mox Vind. cod.
ἂν διδοῖ ψ. L.22. Steph. marg. ,,In superior. eit.
leg. ἐντῶν coniuncte, adnexum praecedentibus. Fic.
autem: ita vertit, quasi legerit: ἔς v ἂν et &Utw»-
ται. Est autem ἀνδιδοῦ pro àr»«0idoi' αὔξονται.
scribi volu& Schneid. Negat Schlererm. hoc frag-
mentunr certo tribui posse Pimdare, neque ea, quae .
instut, omnia esse pythagorea censet; caeterum haec
et in praecedd. locum. quemdam eum Phaedro Nostri
convenire. T

P. 246.1. 1... Malim οἵαν τε — sed et vulg. defendi
potest. L. 7. Vulg. Οὔκουν. L. 10. ὅδε nempe ὃ
£uoc. Mox in ᾧ πιστεύω duplex verbi constructio
est coniuncta, L. 15. Stob. ἀλλὰ πῶς À. nom im-
probante Ged. ἁπλῶς est simpliciter, sine exceptione.
L. a4. Vihd, προςκάλεσαι. Ἐπ Áctivo et Medio hie

40 ^ ^ ADNOTATIONES.

locus est; hoc tamen exquisitius. L. 36. Censendus
est Menon advocasse servum, δεῦρο προ L. uk.
Steph. marg. ,Ánte οἰκογενῆς videtur Fic. legisse aut
legendum censuisse part. xaJ,"

4

P.247.1.5. Socrates, dum cum Menonis servo
loquebatur, figuras in arena delincavit. L. 7. In-
tell. lineae ab uno latere ad oppositum per mediuin
quadratum ductae, unde maius εἴ minora quadrata
existunt, L. 11. Vulg. εἰ ἐν ταύτη. Recepi Wolf.

. coniecturam, prob. Schl. L.123. Post ἄλλο τι ad-

/

didi ἢ quod vulg. om., e Vind, in quod ita: 4440 τε
ἢ ἅπαξ ἂν, ἢ δ. m. L. 19. Steph. marg. ,,Si τοι-
ουτόγνδε scribatur, talis omnino erit scriptura, qua-
lis et in v0:0»05.*. L. 25. Schl. maluit τοῦτον οὐδὲν —
recte adversante Bu.

P. 248,1, 4. ed. Biest. φῇς. L. 10. Ged. ἐνθάδε.
coniecit. Vulg. recte tuitus est Bu. L. 35. Subint.
ποδῶν. -L.26. Vulg. τέταρτον. Cum Corn. probb.
Schl, et Bu. dedi τετράπουν, quo opus erat. Cum
Bu. ἡμέσεος pro vulg. ἡμίσεως dedi. L. 27. s. Plu-
ra mutavit, non recte, Corn. ita scribens: τὸ δὲ Éx-
τάπουν εἰ τοῦδε μὲν διπλ. ἐστι τούτου ἕν ἥμισυ,

᾿᾿οὖκ ἀπὸ μὲν μείξζ. ἕ, ἢ v. yg., ἀπὶ ἐλατε. d. ἢ πο-

σηςδί; ἢ —

- P. 249. 1. 6. s. Etiam hic Corn. legi iussit: τοῦ
ἐξάποδος y. yg. p. p. &. T. τῆς τρέποδος, -ἐλ. etc.
L.14. Vulg. post primum τρεῶν et post χωρίον com-
mata Mutavi interpunctionem, praeeunte B. ct iam
Corn. Temere autem Corn. 1. 15. legi τρεῶν δὲς et
l. 16. τρεῖς δὲ dig et ἔξ pro ἐννέα scribi iussit, LL.
22. In toto episodio non obstetriciae artis specimen
Socrates exhibere voluit (ministravit enim puero no-
tiones) sed ostendere, notiones, quas tam facile iste
perspiciat, non nunc demum ménti inseri, sed re-
vocari. L. 35. Vind. ἡ τοῦ ὑκτώποδος, Antea Fic.

-

^
IN MENONEM. |. . 4d

legisse videtur τῷ ἀναμεμνήκεσθων, sed τοῦ pendet ad ,

οὗ, pro quo tamen malim .o0/, quo.-
|^. P.250. 1.11, ἂν ἴῃ Vind. deest. E. 17. Schl. di-
visim legi maluit: δ᾽ τὸ xoà é»&vg. 1,. 20. Vind. τὰς
τούτων δόξας. L. 26. Pro τόδε maluit Ged. τῇδε
Sed Bu. monuit τόδε poni pro adv. hic. Vulg. 24AX
δτιοῦν. Correxi cum. Bu. nam Corn. coniecerat ἄλλο
't& οὖν ἢ κένονι -— sed solet interdum ἢ, omitti.

P.251. 1.4, vis& ferri non potest, sed incertum
est ,. utrum cnm Corn. scribatur τείνουσα (quod ta-
ynen ob adiectum τέρνουσα non placet).an cum Wolf,
γραμμὴ. 5j ix. y. δι y. τείνει, — Sed. potest ctiam τινὰ
e cerreétione additum videri et, suppleri. γεγραβμιμές.
φῆ auttale quid, Üncinis igitup inclusi. L. 11. τῆ--

. λικαῦτα nempetrigona,. L..15,. Ne abruptus nimis -

sit sermo, putat Schl. aliquid excidisse post διπλάσια
nempe: Σ΄ τόδε οὖν ποσαπλάσιον γίγνετας τούτου;
JI. διπλάσιον. ΣΣ. τοῦτο δὲ τὸ τεοϊράπουν χωρίον
ἦν. τόδε οὖν ποσάπουν γίγν. L. τά. Vind. ὀχτώ-
zov», L.17. Hodie diagonalis.linea appellatur. 1.
27. Ne tantologia existat, ante περὲ τούτων. inser
. Ged. voluit ὥςπερ. τούτῳ (servo). Nihil esse rhutan-
dum docuit Hdf,

P; 252,1. ὅ. πολλαχῆ. legi iussit WoM. , quia hic
non de modis, sed de locis dicitur. L. 15. Pro πάν»
τα Ged. maluit veUre scribi. L, 31. οὐχ, quod vulg.
ante ἤδεν additum. est, quum. sensui adversetur, iu-
bente Bu..delevi. L. 24. Vulg. ὅταν 5j xg. Correxit
iam. Corn. quem cum D. sequutus sum: ἢ ante xoà
deleri iussit Hdf.— L. 26. Vulg. sine sensu: ob àgw-
τήσεις ἐπεγερϑεῖσαι. — Corn. coniecit: αἵ ἐρωτήσε-
ew inty, probb. Ged. εἰ Schl, Sed propius ad vulg.
Wolf.: e$ ἐρωτήσει br quae, sciscitando (ut Fic.
reddit) excitatae. ld eum B. recepi. L.27.dQ' οὖν
est nonne igitur, nec o) inserendum. |

P.235.1.7. Cum B. pos JMére» puuctum pro

Prar. Or. Tow. IIT, Cc

4n , ADNOTATIONES

commatt. vulg. posui, Tum Steph. marg. In supe-
ziorib. edit. κατὰ μέν γε ἄλλα, iungendo baec prae-
cedentibus, sed rectius vet. καὸ τὰ etc. Post ἐμοὶ
autem subaudio εὖ doxd λέγειν ex praecedentibus
(quia secunda pers. δοχεῖς hic non itidem conveni-
ret) Sicut enim dixerat Meno: HRecte dicere mibi
videris, Socr., ita Socr. respondet: Et ipse quidem
mihi (recte dicere videor.) Paulo post autem pro el
οἰόμεθα legendum videtur εἰ ojoíutQa.* [quo non
opus]. L.21. Vulg. τονὲ, quod cum B. correxi.

P. 254.1. 2. Ged. in prima ed. coniecit: εἰ δὲ us,
τί οὖν; sed in altera ed, reiecit. Heusd. maluit: &i
μή τι οὖν ἄλλο, ou. etc. Αἱ ἄλλσ subint. L. 7. 88.
Locus hic varie tentatus est. Ged. in prima ed. con-
iecit; χωρέον τετράγωγον (pro vgíy.), 1. 12. παρα-
τέμνοντα (pro nagavt».), 1. 13. περιλελειμμένον
(pro παρατέταμ.) ln sec. ed. παρατεταμένον reti-
nuit. Schl tantum maga 1. 11. in περὲ mntari et post
παρὰτείν. addi τὸν κύκλον vult. Vertit probabili-
' ter: si hoc trigonum tale est, ut, siquis circum ]i-
neam eius datam, quae basin efficit, circulum du-
cit (extendit) , talis remaneat circulus, qualis est cir-
ewunductus, tum, opinor, aliud quid eveniat et
aliud, si hoc fieri nequit. De aliis conatibus locum
emendandi et explicandi vidd. Schl. p. 517. ss. ei
Exc. 1. add. tertiae ed. Biest. p. 70. s. L. 21. Schl.
plenius legi iubet: εἰ ὁποῖόν τί ἔστιν ἢ oUx ἔστε τῶν
--- L. ult. s. Vulg. δηλονότι.

P. 255. 1. 8. Vulg. post ἀρετὴν interr. nota, post
᾿ αὐτὸ εἶναι punctum. L. 16. post ὠφέλιμον et post
ὠφέλ. ἔστε yulgo puncja. L.26. Steph. marg. ,,In
praeced. edit: βλάπτῃ et ὅταν τε utrobique enclit.,
sed scrib. est βλάπτει, ut ὠφελεῖ, et τέ interrog.
Perinde est enim, ac si ta loqueretur: τί ἔστεν ὅπερ
ὅταν ἑκάστου τούτων ἡγῆται, ταῦτα ὠφελεῖ ἡμᾶς
xui τί ἔστιν ὅπερ, Or, b. τ ἦγ. ταῦτα βλάπτει

e
IN MENONEM. 403

Sic autem et alibi vocula τέ utitur. Hinc post βλά-
"r5 interr. notam posui. .

P. 356. 1. 1. Steph. marg. ,,Sic et Fic. vertit:
Aliquid vocas? legens τὲ, non τέ, ut in praec. edit."
[Et Steph. videtur τὸ dare voluisse, id legitur ap.
eum et Bipp. τῇ} L. 5. Vulg. post ἐπιστήμης pun-
ctum (aut ut B., comma) et ἦ, ovzi π. legitur. Emen-
davi Hdf. praeeunte, qui tamen non recte interr. sig

num (pendens ab ἅττα δοκεῖ) tolli iussi. Mox Fic...

legisse videtur: οἷον ἀνδρέα εἰ μή ἔστι φρόνησις ;
ἥ (aut ἦ) ἀνδρία ἀλλοῖον ἢ θάῤῥος τι, recte im-
prob. Ged.

P. 255. 1. 3o. Male Ged. διαφθείροι legi iussit.
διέφϑειρεν refertur ad. ἐφυλάττομεν, ut γίγνοιντο

ad dgíxowro. L. ult. Àor. ὡμολογήσαμεν tuetur

Du., quamquam ju in sensu cavendi, timendi, fere

cum solo Perf. Ind. iungitur (ut ὠμολογήκομεν le-

gendum videri possit); Sed praesens etiam ita port.
3; additur.

P. 258. 1. 1. εἶεν pro εἶεν ἂν accipit Bu. L. 25.
Schl. et Bóckh. ad Plat. Min. p. 46. intelligunt Is-
meniam Thebanum, qui fuit e numero illorum sex
Graecerum, inter quos Tithraustes L. talenta ar-
genti distribuit, ut bellum in Graecia Spartanis con-
citárent (Xen. Hell. 5, 5, 1.) Ol. 96, 1. vel 2., ita
ut Plato etiam hic existimetur anachronismum com-
ynisisse et Socratem dicere iussisse, quae post eius
mortem evenerint, Polycratis autem opes omnino de
magnis dictae siut. Bu, autem hoc repudiat, quod
JloÀvxoérove χρήματα sexta pars 50. talentorum

vix dici potuerit, et ad aliud nobis ignotum factum:

respici putat. Offendere potest νῦν γνεωστὲ et alter-
utrnm e gloss. exstitisse videtur,
P. 259. l. 1. ὁ. Vind. ἔπειτα τοῦτον ἔϑρεψεν ὅ

m

πατὴρ δηλαδὴ (quae verba e Schl. profecta) x. ἐπαιδ,

L, 25. Pro τὰ αὑτὰ ταῦτα Vind. τὰ τοιαῦτα.

"e
40$ ADNOTATIONES

P. 260.1. 1. ζητοῦντα referendum ad. séjitmei» sc,
αὐτόν, ita nt verba ἄλλ. d. v. sto. παρέχειν in paren-
thesi accipiantur. L. 3. τοῦ ante μαϑήμ. addidi. L. 5.
Pro. ἀμαϑία legi Corn. iussit &«»í&, quod ἀμαϑέα
non plus sit quam ἀλογέα. Αἱ recte Bu. monet ἀλογίαν
esse hominis, qui rationem non adhibet, ἀκαϑίαν eius,
qui expera est omnis liberalioris eruditionis, barbari et
stupidi. L. 8. male in St. post Z2Mévo»oc interr. nota.
L.12.s. Verba καὶ πολίτας — ἐπίστανται suspecta
sunt Schleiermachero, quod ita gravioribus postponan-
tur, B. comma post éz/G1. sustulit, at verba ἀξ. ἄνϑρ.
&7. ad praecedd. omnia refero. [,. 14. Steph. marg.
»For. διὰ ταύτην etc: Αἱ est.nccusativus absolutus:
quod ad hanc virtutem attinet. L. 26. Steph. marg.
Vel οὗτοι λώβη ἔστε pro οὗτοί oi λώβη (hoc verum]
vel hoc ipsum siot reponendum: est.'

P.261.1. 7. Hdf. legit: Φειδ, τὲ ut referatur ad
παὶὸ ἄλλους, Equidem cum vi quadam ye poni puto.
L. 11. Viud. cod. ἐξασκούμενοι.

P. 362. i. Δ. Ged. olim maluit ἐπετρέποντες τοὺς
προσήκοντας, sed recte postea vidit im appositione
addi o£ πρ. et ad ing. intelligi τοὺς véosc. L. 10.
Verba wai εἴην γε sunt nostra: und mag ich es auch
amumer seyn: concessive, non optative. -Hdf., prob.
Bu. coniecit: καὶ ἀεὶ εἴην γε. L. 1&. Edd. vett, εἴν
αοῦν. Sed ante coniecit Wolf. οἱοέ &lot» prob. Ba.
Δι mox etiam dicitur τούτους τένες slow. — Debe-
pat igitur potius οὕτενες legi. L. 27. Non αὐτὸς le-
gendum esse, sed αὐτῷ recte se habere, docet Bu.

P. 263, 1. 1. ἂν ante ἐντύχη deest in ed. B. etin
Ádd. p. 210. hoc affertur in exemplis, unde pateat
&v ita omitti, L. 7. Vind. ὃ αὐτοὶ οὐκ ἐξέμαθον.
L.8. Bu. legi πρότερον et comma post μαϑεῖν tolli
vult, ut iungantur τῶν πρότερον ὄντων. Non ne-
cessarium est. L. 0. Corn. post πολλοὲ excidisse
καλοί τε putavit, adsentientibus Bipp. Sed καὶ ita

IN MENONEN. 403

post πολὺς praemittitur adiectivis ut sit: et qui-
dem. L. 12. Ged. legi iussit: οὐχ ἧφτον ἢ ἔτι eivas.
At Fri est ingnpet, praeterea.

P. 264. L 4. Ex Ged. Lecapeni Gramm. ap.
Matth. lect. Mosq. p. 60. dedit Bu. ἀχούδιςς. — Veruin
et ἀκούεις (de Praeter.) εἰ ἀκήκοας ap. Átt. usur-
patur et fortassis non e cod. illa ]ectio ap. Lecap.
fluxit. L. 6. Vulg. ἐπέμονε. Steph, marg. ,Hep.
ἐπέμεμδ, ut aeq. imperf. ἠκόντιζεν, item eloyált-
τοι Cum D. e Bas. 2. et Vind. restitui ἐπέμενε.
v. Fisch. ad Aesch, Socr. l, 4. L. 9. ὅσα 0i. ei—-
ζετο cst: quae a magütris pendebant, ἢ. e. tradi
poterant. L. 17. Vind. τὸν αὐτοῦ υἱόν. L. 23.
Etiam hic τῶν πρύτερον legit Bu. L. 25. “ναιμά--
&ov ec. πατέρα. Lysimachus hic et Melesias Thucy-
didis filius in Lachete Plat. fatentur. ipsi, se perenti-
bus esse deteriores. ἴω 25.5. Vind. σὸν αὐτοῦ υἱὸν
"uc(ueyor. L. ult. Vnd. καὶ σὺ γέγονως.

P. 2365. 1. 9. Ged, olim coniecit: ἕνα δὲ μὴ τοὺς
μη.--ὀλέγους (optimates, qualis Thncidides fuit) καὶ
τοὺς φιλοδήμους (qualis Pericles) 440. ἀδυν. probh, .
Bipp., improb. Schl. Explicavit vulg. bcne in Ind.
Bu. φαυλότατος sunt ignobiles, L.14. Vulg. "Evo-
δώρῳ. Quod dedi cum B. est in Vind. L. 17. Vind.
τοὺς αὐτοῦ. Vulg. οὗ μὲν etl. 19. οὗ δὲ --- Ex
Aesch. Socr. I, 6. esnendavit B. οὗ est i. 4. εἰς ἅ s.
εἷς ó. οὗ tamaen retinuit, hunc locum tractans, Hdf.
ad Gorg. 144. p. 225. ἴω, 20, Vulg. ταῦτα δὲ — Ex
eodem loco Áesch. correctum est, iWbente Ged. 1,
32. πεστοὲ φίλοι coni. Ged., nen assentiente Bu, Post
συμμάχων cum B. interr. notam posui loco punctis
L. 35. Ap. Aesch. ἐξεῦρεν ἄν. e :

P, 366. L 5. "Vulg. ῥάδεον. Emendavi suadentibüg
Du, et Hdf, ad Phaed, 43. p. 66. L. 12. Vulg. $-
μὲν quod sensus in ὑμῖν mutari iussit, L. 15. Volg.
f àid. dg. Recepi Wolf. emeodationem. ἔν» 21.

406 ADÉOTATIONES o7
Vulg. οὗ 009. 06i (tus) οὔτοι — Correxi cum B. Vind.

oi σοφισταὶ σοῦ.

P.967.1. 4. Vulg.Ó*i ταῦτα. Steph. marg. γραΐ
[Bas. 2. cum Fic.]: ὅτε ταυτὼ ταῦτα, quod cum
B. recepi, L. 6. Locus Theogn. est 55. ss. (T. I. Poet.
Gr. min. Gaisf) L. 7. Theogn. Gaeisf. »aà μετὰ
τοῖσιν Tt, X. €, καὶ μετὰ ς. Ed. Brunk. et Bekk. po-
steriori loco παρὰ τοῖσιν habent. τοῖσιν mz. (pro
vulg. τοῖσε πῖνε) cum B. recepi. L. 8. Vulg. die.
L.9. Vulg. ἄπ. Ed. Bekk. xowoicw. L.10o. Vulg.
Συμμιγῇς. Quod dedi, Bekk. e cod. Mut. Theogn.
recepit, All edd. συμμιχϑῆς. Butt. συμμεγέῃς
coniecit, L. 14. V. 455. Gaisf. et Bekk. unde τε post
ποιητὸν, quod vulg. deerat, addidi. L. 16. Est v.
454. L. 18. V. 456 — 38 OU nov et οὔ ποτε de-
derunt Gaisf. et Bekk. — Steph. marg. ,,In praeced.
edit. ἐγένετο, sed ap. Theog. ἔγεντα, ut poscit
versus Metrum. Hic autem proxime sequitur illum:
al δ᾽ $e ποιητὸν καὶ ἔνϑετον ávÓpgl νόημα, sive
ποιητόν T&, ut apud illum legitur. Male autem in
quibusdam Plat, edit. ἔνϑεον pro i»9ezo»." L.
24, Steph. marg. ,,For. περὸ ἄλλου εἴς.“ ἄλλου etc.
est partitivus genit, Mox οὐχ ὅπως non immodo
non,. unde non recte Fic. vertit ac si οὐχ ὅμως
legisset. -

P. 268. 1. 15. . Vind. ἐσκέμμεθα. — L. 22. Vulg.
γε τῷ. Steph. marg. ,,Malim τῳ enclitice pro τενέ.
At Fic, vertit: Hoc uno modo.* Recepi cum B. τῷ
L. ult. Steph. marg. ,,For. διαφεύγειν. — Ged. ma-
vult διαφεύγοι. Αἱ Inf. διαφεύγειν péndere, mutata
structura , ab ἔλαθεν monuit Bu. b Ai cum postea
durius esse animadvertisset ct deesse ἄν, praetulit dia-
φεύγοι ἂν, aut servata anacoluthia κἂν διαφεύγειν.
Verbi & μὴ τοῦτο" δοέημεν male parentheseos notis
olim inelusa, ;

P. 269.1. 8. φρονεμος scil, ὁ ἡγούμενος, — L. 10.

ων

|

-

ix MENONEM. - 407
Corn. emendavit: πῶς μὴ 009. λέγ., Ged. olx post
δὴ excidisse putat. B. putat ad prius (09846 zyei-
σθαι) referri vulg. posse, mo sensus est: quo sensu
illud recte dics? L. 12. Vulg. ὅποι βούλει. E
Vind. recepi Optativum, | L. χά. pl ante Jo5. quod
vulg. deest, e Vind. addidi. L. 34. Corrupta pu-
tat Bu. Itaque corrigi vult: τὸ dà ἄρα (cum tameny
καὶ óofe (scil ἡγεῖται), ἣν ἀληθής. Simplicius
puto in ynlg. ad τὸ δὲ intelligi ἡγούμενον. Hdf.
vulg. interpretatur: cum tamen exetaret ctiam opi-
nio vera, sc. cuius ope illnd fieri potest.

P. 370. 1. 2. Vind. oix ἀεὲ τυγχάνει, ἕως περ
ὀρθῶς δοξάζοι. L. 5. Vulg. διότι. — Correxit D.
L. 7. Vind. ϑαυμάζοις. L.11:. Pro verbis ἐὰν μὲν
μὴ 0:0. — παραμ. in Vind. tantum: ἐὰν ἢ δεδεμένω,
παραμένει. 1,. χά. ἔστε post ἄξιον iu Biest. excidiz
la 19. Stob. ἀπεργάζονται. — L. 26. τιμεωτέρα Stob.

P.271. 1. ὅ, τοῦτο εἰκάζων Vind. L. 14. Corn. pro
ἐπειδὴ legi iussit ἔπειτα. At Socrates abrumpit ora-
tionem audiuirus, an Meno scientiam ant veram opi-
nionem pro natarac donis habcat. Vnde post àzíxv$g-
τὰ limeolam posui, abruptionis signum. L. 18. s.
Verba οὔτ᾽ ἐπίκτητα spuria censet Corn., et ad marg.
adscriptum olim fuisse ἀλλ᾽ ἐπέκτητα, id autem cum
jn texta reciperetur, mutatum esse in οὔτ᾽ ix. Ged.
maluit legi: ἀλλ᾽ ἐπίκτητα. Steph. marg. ,,Suspecta
vox haec esse non debet, quum ad dno praecedentia
zeferatur perinde ac si dixisset: οὔτε ϑύο καῦτα àxín-
φητὰ ἔστι.“ Schl, refert ad virtutem rcctamque, qua
illa utitur, opinionem, ita ut Socr. in ἐπέχτητα sevmo-
nem interrupisse existimetur. L. ig. Vulg. 7 ox.
Correxi cum B.

P. 272. 1. 10. Steph. marg. Pro ó Fic. quoque
viditur legisse οἷς" hoc quidem certe, nom illud,
interpretatur. — Ferri tamen fortasse potest ᾧ, habita
ratione sequent. nominum δόξα et ἐπιστήμη sigilla.

΄

b in IN

T.

Li

-

-

408 ADNOTT.IN MEN.

tim, mon illomm dvo ταῦτα " veloti si ita vertas:
id per quod hozno est dnx ad rectum, est opinio si-
mulque scientia,^ — Nimizum absolute ponitur ᾧ, L.
15. Vulg. ἐπεαεήμῃ δὴ ἐπεχίψνεται ἢ ἀρ. — Eat Schl.
coniectuna, probata Bu., quam recepi; nam. legisse
Ka videtur Fie. (virtus — nequaqnam scientia est)
nec qnaesto fuit, utrum per scelentiam virtus adqui-

" ratur, sed utrum scientia-si 1.. λό, Vulg. àmosg-

μη. Steph. marg. ,, Malim àmsovrjpg in dandi casu
et εὐδοξίωμ in recto. Nam ἐπεστήμῃ est quod: dixit,
δὲ ἐπιστήμην" quod autem: sequitur ,. perinde est,
ἃς si diceret εὐδοξία δὴ λείπεται.“ ἐπιστήμῃ sensu
/ Du suadentibus Scb]. et Bu. recepi, sed εὔ-
ot(« iidem recte positum monent, et&i proprie No-
min. esse debuerat, quia refertur ad ἡ χρώμενοι. —
P.275.1.5. Βα, coniecit: xevogGo)v. δὲ ὧν —
at vulg. valet: mula et magna eorum.quao faciunt
et dicunt, recte constituunt... L. 4, οὖν ante καλοῦμεν
econi, Bu. addidi, iuvante l'ie. vers, — Traiectionem
part. τὰ exemplis firmavit Bu. LL. 15» Casaub. ad
Athen. 8, 16. p. 651. Laconicum σεῖος ἀνὴρ (ex
Aristot. Eth, Nicom. 7, 1.) reponi voluit, probante
Fisch. ad: Aesch. I, 13. etsi ibi forma θεῖος servata
est. Etsuadet hoc additum φασίν, unde recepi. L.
25. Hom. Od. X, 495. ubi legitur: Ofe πεπνύσθαι͵,
vol δέ, dx. &. L. 27. Perperam. vulg. post σχεὼς
comma: nam iungenda ὥςπερ παρὰ Omág ἀληϑὲς
πρᾶγμα, sed ἂν ad utrumque membrum pertinet.
. 274. Non absoluta est omnis quaestio, Xeno-
phonteus autem Socrates-ad virtutem tria requirit,
ingenium (qUos»), disciplinam, (μά ϑήσιν) et eXereita-

tionem (ἄσκησιν).

THE NEW YORK PUBLIC LIBRARY
REFERENCE DEPARTMENT

This book is under no circumstances to be
taken from the Building